ថ្ងៃអាទិត្យ ទី០៧ ខែកក្ដដា ឆ្នាំ២០២៤

ពាក្យអធិដ្ឋានពេលចូល

បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតាប្រកបដោយព្រះហប្ញទ័យសប្បុរសយ៉ាងក្រៃលែង! ព្រះអង្គចាត់ព្រះបុត្រាឱ្យយាងមកទ្រទ្រង់មនុស្សលោក និងឱ្យសម្រុះសម្រួលយើងខ្ញុំឱ្យជានានឹងព្រះអង្គ។ សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាពង្រឹងជំនឿរបស់យើងខ្ញុំ សូមប្រោសយើងខ្ញុំឱ្យយកចិត្តទុកដាក់ប្រព្រឹត្តតែកិច្ចការណាដែលសមនឹងឋានៈរបស់ខ្លួនផង។

អត្ថបទទី១៖​ សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរព្យាការីអេសេគីអែល អគ ២,២-៥

ព្រះវិញ្ញាណយាងចូលមកគង់នៅក្នុងខ្ញុំ ធ្វើឱ្យខ្ញុំក្រោកឈរឡើងហើយស្តាប់ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំថា៖ «កូនមនុស្សអើយ! យើងចាត់អ្នកឱ្យទៅរកជនជាតិ អ៊ីស្រាអែល ទៅរកប្រជាជាតិដែលមានចិត្តរឹងរូស បះបោរប្រឆាំងនឹងយើង។ ពួកគេបានបះបោរនឹងយើងរហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ ដូចដូនតារបស់ពួកគេដែរ។ ពួកគេជាមនុស្សក្បាលរឹង និងមានចិត្តចចេសទៀតផង។ យើងចាត់អ្នកឱ្យទៅ ហើយត្រូវនិយាយនឹងពួកគេថា៖ “នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាអម្ចាស់”។ ទោះបីពួកគេស្តាប់ ឬមិនស្តាប់ក្តី ដ្បិតពួកគេជាពូជអ្នកបះបោរ ពួកគេនឹងដឹងថា មានព្យាការីម្នាក់ស្ថិតនៅកណ្តាលចំណោមពួកគេ»។

ទំនុកតម្កើងលេខ ១២៣ (១២២), ១-៤ បទព្រហ្មគីតិ

អត្ថបទទី​២៖ សូមថ្លែងលិខិតទី ២ របស់គ្រីស្តទូតប៉ូលផ្ញើជូនគ្រីស្តបរិស័ទក្រុងកូរិនថូស ២ ករ ១២,៧-១០

បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់!
ព្រះជាម្ចាស់បានដាក់បន្លាមួយក្នុងរូបកាយខ្ញុំ ដើម្បីកុំឱ្យខ្ញុំអួតខ្លួន ព្រោះតែការអស្ចារ្យដ៏ប្រសើរបំផុតដែលព្រះអង្គបានសម្តែងឱ្យខ្ញុំឃើញ គឺដូចជាមានតំណាងរបស់មារសាតាំងមកធ្វើទារុណកម្មខ្ញុំ កុំឱ្យខ្ញុំអួតខ្លួនឡើយ។ ខ្ញុំអង្វរព្រះអម្ចាស់ចំនួនបីដង សូមទ្រង់មេត្តាដកបន្លានេះចេញពីរូបកាយខ្ញុំ។ ក៏ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំថា៖ «ការប្រណីសន្តោសរបស់យើងចំពោះអ្នក ល្មមគ្រប់គ្រាន់ហើយ ដ្បិតឫទ្ធានុភាពរបស់យើងលេចចេញមកយ៉ាងខ្លាំងបំផុតក្នុងមនុស្សទន់ខ្សោយ»។ ដូច្នេះ ខ្ញុំចូលចិត្តអួតខ្លួនអំពីភាពទន់ខ្សោយរបស់ខ្ញុំជាង ដើម្បីឱ្យឫទ្ធានុភាពរបស់ព្រះគ្រីស្តមកសណ្ឋិតលើខ្ញុំ។ ហេតុនេះ ព្រោះតែព្រះគ្រីស្ត ខ្ញុំអរសប្បាយនៅពេលទន់ខ្សោយ នៅពេលគេជេរប្រមាថ នៅពេលខ្វះខាត នៅពេលគេបៀតបៀន នៅពេលតប់ប្រមល់ ដ្បិតពេលណាខ្ញុំទន់ខ្សោយ គឺពេលនោះហើយដែលខ្ញុំមានកម្លាំង។

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម លក ៤,១៨

អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
ព្រះអម្ចាស់ចាត់ព្រះយេស៊ូជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះអង្គឱ្យមកនាំដំណឹងល្អស្តីពីការសង្គ្រោះប្រាប់អ្នកក្រីក្រ។ អាលេលូយ៉ា!

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តម៉ាកុស មក ៦,១-៦

ព្រះយេស៊ូយាងចេញទៅភូមិស្រុករបស់ព្រះអង្គ ក្រុមសាវ័កក៏ទៅតាមព្រះអង្គដែរ។ លុះដល់ថ្ងៃសប្ប័ទ ព្រះអង្គបង្រៀនអ្នកស្រុកនៅក្នុងធម្មសាលា។ មនុស្សជាច្រើនដែលបានស្តាប់ព្រះអង្គងឿងឆ្ងល់ក្រៃលែង។ គេនិយាយគ្នាថា៖ «តើគាត់ដឹងសេចក្តីទាំងនេះ មកពី​ណា? ប្រាជ្ញាដែលគាត់បានទទួលនេះ ជាប្រាជ្ញាអ្វីទៅ? ការអស្ចារ្យដែលគាត់បានធ្វើនេះ កើតឡើងដោយវិធីណា?។ តើអ្នកនេះមិន​មែនជាជាងឈើ ជាកូននាងម៉ារី ជាបងប្អូនរបស់យ៉ាកុប យ៉ូសេ យូដា និងស៊ីម៉ូនទេឬអី? ប្អូនស្រីរបស់គាត់ទាំងប៉ុន្មានក៏រស់នៅក្នុងភូមិនេះជាមួយយើងដែរ!»។ ហេតុនេះហើយ បានជាគេមិនអាចជឿព្រះអង្គបានឡើយ។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «ធម្មតា គេមើលងាយព្យាការីតែក្នុងស្រុកកំណើត ក្នុងក្រុមគ្រួសារ និងក្នុងផ្ទះរបស់​​លោកប៉ុណ្ណោះ»។ នៅទីនោះ ព្រះអង្គពុំអាចធ្វើការអស្ចារ្យអ្វីបានឡើយ បានត្រឹមតែដាក់ព្រះហស្តលើអ្នកជំនឿខ្លះ ដើម្បីប្រោសគេឱ្យបានជាប៉ុណ្ណោះ។ ព្រះអង្គនឹកឆ្ងល់ ដោយឃើញគេគ្មានជំនឿបែបនេះ។

ពាក្យថ្វាយតង្វាយ

បពិត្រព្រះបិតាដ៏មានព្រះជន្មរស់នៅអស់កល្បជានិច្ច! សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាទទួលតង្វាយដែលបានមកពីកម្លាំងញើសឈាមរបស់យើងខ្ញុំ ដោយអនុគ្រោះ។ សូមបង្រួបបង្រួមមនុស្សលោកទាំងអស់ឱ្យរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ ដូចសក្ការបូជានេះជាសញ្ញាសម្គាល់ស្រាប់។

ពាក្យអរព្រះគុណ

បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតា! ព្រះអង្គបានប្រោសប្រទានព្រះកាយព្រះគ្រីស្តឱ្យយើងខ្ញុំធ្វើជាអាហារ។ សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោសយើងខ្ញុំឱ្យស្គាល់សេចក្តីពិតអំពីព្រះរាជ្យព្រះអង្គកាន់តែច្បាស់ឡើងៗ និងឱ្យយើងខ្ញុំដើរតាមគន្លងធម៌របស់ព្រះគ្រីស្តដោយចិត្តអង់អាចជានិច្ចផង។