ពាក្យអធិដ្ឋានពេលចូល

បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតា! យើងខ្ញុំសូមផ្ញើជីវិតលើព្រះហប្ញទ័យសប្បុរសរបស់ព្រះអង្គ ដែលចាត់ចែងអ្វីៗទាំងអស់តាមព្រះគម្រោងការដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះអង្គ ដោយមិនដែលភាន់ច្រឡំឡើយ។ សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាកម្ចាត់ឧបទ្រពទាំងឡាយចេញពីយើងខ្ញុំ! សូមប្រោសប្រទាននូវអ្វីៗដែលអាចនាំយើងខ្ញុំឱ្យបានប្រកបដោយសេចក្តីសុខសាន្ត ក្នុងការគោរពបម្រើព្រះអង្គ។

អត្ថបទទី១៖​ សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរទុតិយកថា ទក ៥,១២-១៥

ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលនៅលើភ្នំស៊ីណៃថា៖ «ចូរគោរពថ្ងៃសប្ប័ទ ហើយញែកថ្ងៃនោះទុកជាថ្ងៃដ៏វិសុទ្ធ ដូចព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នកបានបង្គាប់ដល់អ្នក។ រយៈពេលប្រាំមួយថ្ងៃ អ្នកនឹងបំពេញកិច្ចការទាំងប៉ុន្មានដែលអ្នកត្រូវធ្វើតែថ្ងៃទីប្រាំពីរជាថ្ងៃសប្ប័ទរបស់ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះនៃអ្នក។ ដូច្នេះ នៅថ្ងៃនោះ ទាំងអ្នក ទាំងកូនប្រុស កូនស្រីរបស់អ្នក ទាំងអ្នកបម្រើប្រុសស្រី ទាំងគោ ទាំងលា ទាំងហ្វូងសត្វ និងជនបរទេសដែលរស់នៅជាមួយអ្នក មិនត្រូវធ្វើការអ្វីឡើយ។ ត្រូវឱ្យអ្នកបម្រើប្រុសស្រីរបស់អ្នកបានសម្រាកដូចអ្នកដែរ។ អ្នកត្រូវនឹកចាំថា អ្នកធ្លាប់ធ្វើជាទាសករនៅស្រុកអេស៊ីប ហើយព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នកបាននាំអ្នកចាកចេញពីទីនោះ ដោយឫទ្ធិបារមី និងតេជានុភាពរបស់ព្រះអង្គ។ ហេតុនេះហើយ បានជាព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នក បង្គាប់ឱ្យអ្នកគោរពថ្ងៃសប្ប័ទ។

ទំនុកតម្កើងលេខ ៨១ (៨០), ២-៨.១០-១១ បទកាកគតិ

អត្ថបទទី​២៖ សូមថ្លែងលិខិតទី ២ របស់គ្រីស្តទូតប៉ូលផ្ញើជូនគ្រីស្តបរិស័ទក្រុងកូរិនថូស ២ ករ ៤,៦-១១

បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់!
ព្រះជាម្ចាស់ដែលមានព្រះបន្ទូលថា ចូរឱ្យមានពន្លឺភ្លឺចេញពីទីងងឹត!” ព្រះអង្គក៏បានបំភ្លឺចិត្តគំនិតរបស់យើងឱ្យស្គាល់យ៉ាងច្បាស់ នូវ សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលភ្លឺចាំងពីព្រះភក្ត្ររបស់ព្រះគ្រីស្តដែរ។ យើងមានមុខងារដ៏ប្រសើរ ជាគ្រីស្តទូតប្រៀបបីដូចជាឆ្នាំងដីដែលមានកំណប់មាសនៅខាងក្នុង ដើម្បីបង្ហាញថា ឫទ្ធានុភាពដ៏ប្រសើរខ្ពង់ខ្ពស់នេះ ជាឫទ្ធានុភាពរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មិនមែនមកពីយើងទេ។ គេសង្កត់សង្កិនយើងគ្រប់យ៉ាងមែន តែយើងមិនភ័យបារម្ភអ្វីឡើយ យើងទ័លច្រក តែយើងនៅតែទៅមុខរួច គេបៀតបៀនយើង តែព្រះជាម្ចាស់មិនបោះបង់យើងចោលទេ គេវាយដំយើង តែយើងមិនស្លាប់បាត់បង់ជីវិតឡើយ។ ក្នុងរូបកាយយើង យើងផ្ទុកសេចក្តីឈឺចាប់របស់ព្រះយេស៊ូជានិច្ច ដើម្បីឱ្យគេឃើញព្រះជន្មរបស់ព្រះអង្គនៅក្នុងរូបកាយយើង។ ព្រោះតែព្រះយេស៊ូ យើងដែល កំពុងរស់នៅ តែងតែប្រឈមមុខទល់នឹងសេចក្តីស្លាប់ជានិច្ច ដើម្បីឱ្យគេឃើញព្រះជន្មរបស់ព្រះអង្គនៅក្នុងរូបកាយយើងដែលរមែងតែងតែស្លាប់។

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អ ២ ករ ៦.១៧

អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះដែលមានព្រះជន្មគង់នៅ ទ្រង់ប្រទានជីវិត។ នៅទីណាមានព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអម្ចាស់ នៅទីនោះ ក៏មានសេរីភាពដែរ។ អាលេលូយ៉ា!

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តម៉ាកុស ២.២៣-៣,៦ (ឬយ៉ាងខ្លី ២,២៣-២៨)

មានថ្ងៃមួយជាថ្ងៃសប្ប័ទ ព្រះយេស៊ូយាងកាត់វាលស្រែ សាវ័ករបស់ព្រះអង្គនាំគ្នាដើរបណ្តើរ បូតកួរស្រូវបណ្តើរ។ ពួកខាងគណៈផារីស៊ីទូលព្រះយេស៊ូថា៖ «សូមលោកមើលចុះ! ហេតុអ្វីបានជាសិស្សរបស់លោកធ្វើការដែលបញ្ញត្តិហាមមិនឱ្យធ្វើនៅថ្ងៃសប្ប័ទដូច្នេះ?»។ ព្រះយេស៊ូតបទៅគេវិញថា៖ «ក្នុងគម្ពីរមានអត្ថបទមួយស្តីអំពីការដែលព្រះបាទដាវីឌ និងបរិពារបានប្រព្រឹត្តនៅពេលទ្រង់ឃ្លាន ហើយត្រូវការអាហារបរិភោគ។ នៅសម័យនោះ លោកអប៊ីយ៉ាថាធ្វើជាមហាបូជាចារ្យ។ ព្រះបាទដាវីឌចូលទៅក្នុងដំណាក់របស់ព្រះជាម្ចាស់ យកនំប័ុងដែលគេតាំងថ្វាយព្រះជាម្ចាស់មកសោយ ព្រមទាំងចែកឱ្យពួកបរិពារបរិភោគទៀតផង។ តាមវិន័យ មានតែពួកបូជាចារ្យប៉ុណ្ណោះ ដែលមានសិទ្ធិបរិភោគនំប័ុងនោះ។ តើអ្នករាល់គ្នាមិនដែលអានអត្ថបទនោះទេឬ?»។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេទៀត​ថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតថ្ងៃសប្ប័ទដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់មនុស្ស ព្រះអង្គមិនបានបង្កើតមនុស្សដើម្បីឱ្យបម្រើថ្ងៃសប្ប័ទឡើយ។ ហេតុនេះហើយ បានជាបុត្រមនុស្សជាម្ចាស់លើថ្ងៃសប្ប័ទ»។

(ប្រសិនបើអានយ៉ាងខ្លី សូមឈប់ត្រឹមនេះ)

ព្រះយេស៊ូយាងចូលទៅធម្មសាលាម្តងទៀត។ នៅទីនោះ មានបុរសម្នាក់ស្វិតដៃម្ខាង។ ពួកគេតាមមើលព្រះយេស៊ូក្នុងគោលបំណង​ចោទប្រកាន់ព្រះអង្គ ក្រែងលោព្រះអង្គប្រោសបុរសនេះឱ្យជានៅថ្ងៃសប្ប័ទ។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់បុរសស្វិតដៃនោះថា៖​ «ចូរក្រោកឡើង មកឈរនៅកណ្តាលគេឯណេះ!»។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលសួរទៅគេថា៖ «នៅថ្ងៃសប្ប័ទ តើធម្មវិន័យអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើអំពើល្អ ឬធ្វើអំពើអាក្រក់? ឱ្យសង្គ្រោះមនុស្ស ឬឱ្យប្រហារជីវិតចោល»។ ពួកគេនៅស្ងៀមទាំងអស់គ្នា។ ព្រះយេស៊ូបែរព្រះភក្ត្រទតមើលទៅអ្នកដែលនៅជុំវិញ ទាំងព្រះពិរោធ ហើយព្រះអង្គព្រួយព្រះហឫទ័យ ព្រោះគេមានចិត្តរឹងរូស។ ព្រះអង្គមានព្រះ​បន្ទូលទៅកាន់បុរសស្វិតដៃនោះថា៖ «ចូរលាតដៃមើល៍!»។ បុរសនោះ ក៏លាតដៃ ហើយដៃរបស់គាត់បានជាដូចដើមវិញ។ ពួកខាង​គណៈផារីស៊ីចេញពីធម្មសាលា ទៅពិគ្រោះជាមួយបក្សពួកស្តេចហេរ៉ូដភ្លាម ដើម្បីរកមធ្យោបាយធ្វើគុតព្រះយេស៊ូ។

ពាក្យថ្វាយតង្វាយ

បពិត្រព្រះអម្ចាស់! យើងខ្ញុំយកតង្វាយដែលកើតពីកម្លាំងញើសឈាមមក​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ។ សូមទ្រង់ព្រះមេត្ដាបញ្ចូលយើងខ្ញុំក្នុងសក្ការបូជារបស់ព្រះគ្រីស្ដ សូមជម្រះចិត្ដយើងខ្ញុំឱ្យរួចពីបាបផង។

ពាក្យអរព្រះគុណ

បពិត្រព្រះអម្ចាស់! ព្រះអង្គបានប្រោសប្រទានព្រះកាយ និងព្រះលោហិតនៃព្រះបុត្រាឱ្យយើងខ្ញុំធ្វើជាអាហារដែលផ្ដល់ជីវិត។ សូមទ្រង់ព្រះមេត្ដាចាត់ព្រះវិញ្ញាណព្រះអង្គឱ្យយាងមកណែនាំយើងខ្ញុំ សូមប្រោសឱ្យយើងខ្ញុំអាចផ្ដល់សក្ខីភាព​​​ថ្វាយព្រះអង្គដោយមិន គ្រាន់តែពោលពាក្យប៉ុណ្ណោះទេ គឺដោយប្រព្រឹត្ដអំពើ​ល្អ​ផង។