ថ្ងៃចន្ទ ទី០១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៥

អត្ថបទទី១៖ សូមថ្លែងលិខិតទី១របស់គ្រីស្ដទូតប៉ូលផ្ញើជូនគ្រីស្ដបរិស័ទក្រុងថេស្សាឡូនិក ១ ថស ៤,១៣-១៧

បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់!
យើងចង់ឱ្យបងប្អូនជ្រាបអំពីអស់អ្នកដែលស្លាប់ផុតទៅ​ហើយ ដើម្បីកុំឱ្យបងប្អូនព្រួយចិត្ត ដូចអ្នកឯទៀតៗដែលគ្មានសេចក្ដីសង្ឃឹមនោះឡើយ។ ប្រសិនបើ​យើងជឿថា ព្រះយេស៊ូពិតជាសោយទិវង្គត ហើយទទួលព្រះជន្ម​ដ៏រុងរឿងមែន យើងក៏ត្រូវជឿ​ថា ព្រោះតែព្រះយេស៊ូ ព្រះជាម្ចាស់នឹងនំាបងប្អូន​ដែលស្លាប់ទៅហើយ ឱ្យទៅនៅជាមួយព្រះយេស៊ូ​ដែរ។ យើងសូមបញ្ជាក់ប្រាប់បងប្អូនតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ថា នៅពេលព្រះ​អម្ចាស់​យាងមក យើងដែលមានជីវិតនៅឡើយមិនទៅមុនអ្នកដែលស្លាប់នោះទេ ដ្បិតនៅពេលមាន​ឮស្នូរជាសញ្ញាលាន់ឡើង ហើយនៅពេលឮសំឡេងអគ្គទេវទូត និង​សំឡេងត្រែរបស់ព្រះជា​ម្ចាស់ ព្រះអម្ចាស់នឹងយាង​ចុះពីស្ថានបរមសុខមក។ អស់អ្នក​ស្លាប់ទៅដែលជឿលើព្រះគ្រីស្ដ នោះនឹងរស់ឡើងវិញជាមុន បន្ទាប់មក ទើបព្រះ​អម្ចាស់លើកយើងដែលមានជីវិតនៅឡើយ ឱ្យឡើងទៅក្នុងពពកជាមួយអ្នកទំាងនោះ​ ដើម្បីទៅទទួលព្រះអង្គក្នុងអាកាសវេហាស៍ ហើយ​យើងនឹងស្ថិតនៅជាមួយព្រះអម្ចាស់រហូតតទៅ។

ទំនុកតម្កើងលេខ ៩៦ (៩៥) ,១-២.៤-៥.១១-១៣ បទព្រហ្មគីតិ

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម ទន លក ៤,១៨,១,៦៨

អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
គេនាំដំណឹងល្អទៅប្រាប់ជនក្រីក្រថា ព្រះអម្ចាស់បាន​រំដោះប្រជាជនរបស់ព្រះអង្គហើយ! អាលេលូយ៉ា!

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តលូកា លក ៤,១៦-៣០

ព្រះយេស៊ូយាងទៅភូមិណាសារ៉ែត ជាភូមិដែលព្រះអង្គគង់នៅកាលពីកុមារ។ នៅ​ថ្ងៃសប្ប័ទ ព្រះអង្គយាងទៅធម្មសាលាតាមទម្លាប់របស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គក្រោកឈរឡើងដើម្បីអានព្រះគម្ពីរ។ គេយកគម្ពីររបស់ព្យាការីអេសាយមកថ្វាយព្រះអង្គ ព្រះអង្គបើកគម្ពីរ​ត្រង់អត្ថបទដែលមានចែងថា៖ «ព្រះវិញ្ញណរបស់ព្រះអម្ចាស់សណ្ឋិត​លើខ្ញុំ​​។ ព្រះអង្គបានចាក់​ប្រេងអភិសេកខ្ញុំ ឱ្យនាំដំណឹងល្អទៅប្រាប់​ជនក្រីក្រ។ ព្រះអង្គ​បានចាត់ខ្ញុំឱ្យមកប្រកាសប្រាប់​ជនជាប់ជាឈ្លើយថា គេនឹងមានសេរីភាព ហើយប្រាប់​មនុស្សខ្វាក់ថា គេនឹងមើលឃើញ​វិញ។ ព្រះអង្គបានចាត់ខ្ញុំឱ្យមករំដោះអស់អ្នកដែល​ត្រូវគេសង្កត់សង្កិន ព្រមទាំងប្រកាសអំពី​ឆ្នំាដែលព្រះអម្ចាស់សម្ដែងព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណា»។ លុះអានចប់ហើយ ព្រះយេស៊ូបិទគម្ពីរប្រគល់ទៅអ្នកថែរក្សា រួចទ្រង់គង់ចុះវិញ។​មនុស្សគ្រប់ៗរូបនៅក្នុងធម្មសាលាសម្លឹងមើលព្រះអង្គ។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា៖ ​«ហេតុ​ការណ៍ដែលមានចែងទុកក្នុងគម្ពីរដូចអ្នករាល់គ្នាទើបនឹងស្ដាប់អំបាញ់មិញ បាន​សម្រេចជា​រូបរាងនៅថ្ងៃនេះហើយ»។ ឮដូច្នេះ គេស្ងើចសរសើរព្រះយេស៊ូគ្រប់ៗគ្នា​ ទំាងនឹកឆ្ងល់អំពី​ព្រះបន្ទូលប្រកបដោយព្រះហប្ញទ័យប្រណីសន្ដោស ដែលហូរចេញ​ពីព្រះឧិស្ឋរបស់ព្រះ​អង្គ។ គេពោលថា៖ «អ្នកនេះមិនមែនជាកូនរបស់ជាងយ៉ូសែបទេ​​ឬអី?»។ ព្រះយេស៊ូមាន​ព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «ប្រហែលជាអ្នករាល់គ្នាចង់យកសុភាសិតដែលចែងថា“ គ្រូពេទ្យអើយ!​​ ចូរមើលជំងឺរបស់ខ្លួនឱ្យជាសិនទៅ” មកផ្ចាញ់​ផ្ចាលខ្ញុំទេដឹង! ឬមួយអ្នករាល់គ្នាចង់និយាយមកខ្ញុំ​ទៀតថា “យើងបានឮគេនិយាយអំពីកិច្ចការទំាងអស់ដែលអ្នកបានធ្វើ​នៅក្រុងកាផានុម ចូរ​ធើ្វការដដែលនៅទីនេះ ជាស្រុករបស់អ្នកឱ្យយើងឃើញផង!”។ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលទៀត​ថា៖ ខ្ញុំសុំប្រាប់ឱ្យ​អ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា មិនដែលមានព្យាការីណាម្នាក់ត្រូវគេគោរពក្នុង​ស្រុកកំណើត​របស់ខ្លួនឡើយ។ ខ្ញុំសុំបញ្ជាក់​ថា នៅជំនាន់លោកអេលី មេឃរាំងអស់រយះពេលបីឆ្នំា​កន្លះ បណ្ដាលឱ្យមានទុរ្ភិក្សយ៉ាងខ្លាំងពេញទាំងស្រុក។ នៅស្រុកអ៊ីស្រាអែល មានស្ដ្រី​មេ​ម៉ាយជាច្រើន ក៏ប៉ុន្ដែ ព្រះជាម្ចាស់ពុំបានចាត់ព្យាការីអេលីឱ្យទៅជួបស្រ្ដីមេម៉ាយណា​ម្នាក់នៅស្រុកអ៊ីស្រាអែលឡើយ គឺព្រះអង្គចាត់លោកឱ្យទៅជួយស្ដ្រីមេម៉ាយម្នាក់ដែល​រស់នៅភូមិសារិបតា ក្នុងស្រុកស៊ីដូនវិញ។ នៅជំនាន់ព្យាការីអេលីសេ មានមនុស្សឃ្លង់​ជា​ច្រើនក្នុងស្រុកអ៊ីស្រាអែល ប៉ុន្ដែ គ្មាននរណាម្នាក់បានជាសោះឡើយ គឺមានតែលោក​ណាម៉ាន់​ ជាជនជាតិស៊ីរីម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ»។
កាលបានឮព្រះបន្ទូលទាំងនេះ អ្នកនៅក្នុងធម្មសាលាទាំងប៉ុន្មានខឹងព្រះយេស៊ូគ្រប់ៗ​​គ្នា។ គេក្រោកឡើង ចាប់ប្រអូសប្រទាញព្រះយេស៊ូចេញពីភូមិដែលសង់លើកំពូលភ្នំ​ នាំឆ្ពោះទៅមាត់​ជ្រោះ បម្រុងនឹងច្រានព្រះអង្គទម្លាក់ទៅក្រោម។ ប៉ុន្ដែ ព្រះអង្គយាង​ចេញពីកណ្ដាលចំណោម​គេបាត់ទៅ។