ព្រះអម្ចាស់ចាត់គ្រីស្តទូតឲ្យទៅកាន់ជាតិសាសន៍ដទៃ
AD GENTES

ខ្ញុំប៉ូល ជាអភិបាល និងជាអ្នកបម្រើអស់អ្នកដែលបម្រើព្រះជាម្ចាស់ រួមជាមួយអស់លោកអភិបាលដែលប្រជុំគ្នាក្នុងមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធ សូមប្រកាសក្រឹត្យក្រមនេះ ដើម្បីឲ្យគេនឹកចងចាំជានិច្ច ។

ក្រឹត្យក្រម
អំពីសកម្មភាពរបស់ព្រះសហគមន៍​ ដែលទទួលបេសកកម្មជាសាសនទូត

បុព្វកថា

១-ព្រះជាម្ចាស់ចាត់ព្រះសហគមន៍ឲ្យទៅកាន់សាសន៍ដទៃ ដើម្បីទៅជា “អគ្គសញ្ញានៃការសង្គ្រោះរបស់​​​មនុស្ស​​​ទាំង​​​អស់“ (ពន្លឺ ៤៨)។ ហេតុនេះហើយបានជាព្រះសហគមន៍ខិតខំអស់ពីសមត្ថភាពប្រកាសដំណឹងល្អឲ្យមនុស្សទាំង​​​អស់​​​ស្រប​​​តាម​​​ការទាមទារនៃលក្ខណៈ​​​របស់ខ្លួនផ្ទាល់ ជាព្រះសហគមន៍សកល ​និងតាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះយេស៊ូ​​​ដែល​​​​​​បា​​​ន​​​បង្កើត ព្រះ​​​សហគមន៍​​​នោះដែរ (មក១៦,១៦)។ ក្រុមគ្រីស្តទូតដែលជាគ្រឹះនៃព្រះសហគមន៍ បានយក​​​តម្រាប់​​​​​​តាម​​​​​​ព្រះគ្រីស្ត គឺអស់លោក “បានប្រកាស​ព្រះ​បន្ទូល​នៃសេចក្តីពិត និងបង្កើតព្រះ​សហគមន៍​នា​នា“ (សន្តៈ​អូគូស្តាំង)។ អស់លោកដែល​បន្ត​មុខ​ងារពីក្រុមគ្រីស្តទូត ក៏មាន​ភារកិច្ច​បន្តកិច្ចការនេះដែរ ដើម្បីឲ្យ “ព្រះបន្ទូល​របស់​​​​​​​ព្រះ​​​អម្ចាស់​បានផ្សព្វ​ផ្សាយ និងបានរុងរឿង“ (២ ថស ៣,១)។​​​ អស់លោកក៏មានភារកិច្ចប្រកាសដំណឹង​​​ល្អ​​​អំ​​​ពី​​​ព្រះ​​​​​​ជាម្ចាស់​​​គ្រង​​​រាជ្យ ​​​និងតែងតាំងព្រះរាជ្យនោះ​លើពិភព​លោក​ទាំងមូលផងដែរ។

ប៉ុន្តែ តាមសភាពការណ៍រប​​​ស់មនុស្សលោកនាបច្ចុប្បន្នកាល ព្រះជាម្ចាស់​ត្រាស់​ហៅព្រះ​សហ​គម​ន៍​ដែល​​​ជា​​​អំបិល​​​សម្រាប់​​​ផែនដី និងជាពន្លឺបំភ្លឺពិភពលោក (មថ ៥,១៣-១៤) ជាបន្ទាន់ឲ្យសង្គ្រោះនិង​កែទម្រង់​សត្វ​​​​លោក​​​ទាំង​​​អស់​​​ឲ្យបានជាថ្មី ដើម្បីឲ្យអ្វីៗកើតជាថ្មីក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត ហើយដើម្បីតែងតាំងមនុស្ស​គ្រប់​ជាតិ​សាសន៍​ឲ្យធ្វើជា​មហាគ្រួសារ​​​តែមួយក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត និងឲ្យធ្វើជា​​​ប្រជារាស្ត្រតែមួយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៀតផង។

ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធអរព្រះគុណ​​​ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះ​កិច្ចការដ៏ប្រសើរ​អស្ចារ្យ ដែល​ព្រះ​​​​សហ​គមន៍​ទាំងមូលបានខ្នះខ្នែងសម្រេចដោយចិត្តទូលំទូលាយ។ មហាសន្និបាតក៏​ប្រាថ្នា​ចង់​គូសបញ្ជាក់​គោល​ការណ៍​​​​ដ៏សំខាន់ៗនៃសកម្មភាពរបស់ព្រះសហគមន៍ ដែលបំពេញបេសកកម្ម​ជាសាសនទូត​ដែរ។ មហាសន្និ​បាត​ក៏​មាន​​​​បំណងប្រមែប្រមូលកម្លាំងគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ ដើម្បីឲ្យប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ដើរទៅមុខ តាមទ្វារ​​​ចង្អៀត​​​​​​នៃឈើឆ្កាង ​និងលាតសន្ធឹងព្រះរាជ្យរបស់ព្រះគ្រីស្តជាអម្ចាស់​​​ ដែលទតមើលសតវត្សទាំងប៉ុន្មាននៅពេល​​​តែ​​​មួយ (បស ៣៦,១៩) ព្រមទាំងរៀបចំមាគ៌ាថ្វាយព្រះអង្គយាងមកយ៉ាងរុងរឿង។

ជំពូក១
គោលការណ៍តាមលទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនា

២-គម្រោងការរបស់ព្រះបិតា

នៅពេលព្រះសហគមន៍ធ្វើដំណើរក្នុងលោកនេះ ព្រះសហគមន៍មានលក្ខណៈជាសាសនទូត ​ព្រោះព្រះ​​​សហសគមន៍កើតមក ដោយព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះបិតាចាត់​​​ព្រះ​​​​​​បុត្រានិងព្រះ​​​វិញ្ញាណ​​​ដ៏វិសុទ្ធឲ្យយាងមក តាមព្រះអង្គគ្រោងទុក (ពន្លឺ១)។

គម្រោងការនេះហូរចេញមកពីព្រះហឫទ័យរបស់​​​ព្រះបិ​​​តា ជា​​​ប្រភព​​​នៃ​​​សេចក្តីស្រឡាញ់ គឺ​​​ព្រះ​​​បិតា​​​ជា​​​ដើម​​​កំណើត​​​នៃអ្វីៗទាំងអស់ ​​​ ​ព្រះអង្គប្រទានព្រះជន្មឲ្យព្រះ​បុត្រា ហើយព្រះវិញ្ញាណ​ក៏​​​ហូរ​​​​ចេញ​​​មកពីព្រះបិតា ដោយ​​​សារ​​​ព្រះបុត្រា។ ព្រះបិតា​​​បានប្រតិស្ឋាន​មនុស្ស​យើង ដោយ​ព្រះអង្គ​​​មាន​សេរីភាពពេញលេញ មកពីព្រះអង្គមានព្រះ​​​ហឫទ័យសប្បុរស និងមេត្តាករុណាយ៉ាងក្រៃលែងហួសពីការស្មាន។ ព្រះអង្គក៏ត្រាស់ហៅមនុស្យយើង​ឲ្យ​​​ទទួល​​​ចំណែក​​​ក្នុងព្រះ​ជន្ម និង​​​សិរីរុង​​​រឿង​​​ផ្ទាល់​​​របស់ព្រះ​អង្គ​ថែមទៀត​។ ព្រះអង្គ​បាន​ចាក់បង្ហូរ​ព្រះ​ហឫ​ទ័យមេត្តា​ករុណា​​​របស់​ព្រះអង្គ​លើយើងដោយឥតសំចៃ ហើយទ្រង់នៅតែចាក់​បង្ហូរ​ព្រះ​ហឫ​ទ័យមេត្តាករុណា​នេះតទៅ​ឥតឈប់​​​ឈរ​​​​​​ដែរ។ ហេតុនេះហើយបានជា​​​ព្រះ​​​អង្គ​​​ពិតជាព្រះអាទិករនៃ​​​សត្វ​​​លោក​​​ទាំងឡាយ ដើម្បីឲ្យព្រះអង្គ "គ្រងរាជ្យ​លើ​អ្វី​​​ទាំង​អស់​ក្នុងគ្រប់ប្រការ​ទាំងអស់" (១ករ ១៥,២៨) ដើម្បីលើកតម្កើង​សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គផង និង​ប្រទាន​សុភមង្គលឲ្យមនុស្សយើងផងដែរ។ ​ព្រះអង្គសព្វព្រះហឬទ័យត្រាស់ហៅមនុស្សលោកឲ្យ​ទទួលចំណែកក្នុងព្រះ​ជន្ម​ផ្ទាល់រ​​​បស់ព្រះអង្គ មិនគ្រាន់តែចែកឲ្យ​បុគ្គល​​​ម្នាក់ៗដែល​គ្មាន​ចំណង​ជាប់​ទាក់​ទង​ជាមួយ​អ្នក​ដ​ទៃ​​ប៉ុណ្ណោះទេ តែព្រះ​​​អង្គ​​​សព្វព្រះ​ហឫទ័យ​តែងតាំង​ប្រជារាស្ត្រមួយ​​​ឲ្យ​​​​ប្រមែប្រមូលបុត្រធីតារបស់ព្រះ​អង្គ​ដែលខ្ចាត់​ខ្ចាយ​ទៅ ឲ្យចូល​​​រួប​​​រួម​​​គ្នាជាធ្លុងតែមួយថែមទៀតផង (យហ ១១,៥២ )។

៣-បេសកកម្មរបស់ព្រះបុត្រា

ព្រះជាម្ចាស់សម្រេចគម្រោងការសង្គ្រោះមនុស្សជាតិទាំងមូល តែព្រះអង្គមិនសង្គ្រោះគេដោយស្ងាត់ៗ​ក្នុង​ចិត្ត​​​​គំនិត​គេប៉ុណ្ណោះទេ ព្រះអង្គក៏មិនសង្គ្រោះគេ តាមរយៈអ្នកខ្លះដែលខិតខំស្វែងរកព្រះអង្គ​​​តាមរបៀប​​​ផ្សេងៗ​​​​​​​​​ជា​​​ច្រើន​​​ដែរ សូម្បី​តែ​តាមរយៈ​សាសនា​​​​​​​​​​ផ្សេងៗក៏ដោយ។ អ្នកខ្លះខ្នះខ្នែងស្វែងរកព្រះអង្គទាំងមានបំណង​​​ទៅ​​​កាន់​​​ព្រះ​​​អង្គ ប្រសិន​បើពួកគេអាចធ្វើ​​​ដូច្នេះបាននោះ​​​ គេក៏មានបំណង​​​ចង់ឃើញ​​​ព្រះអង្គថែម​​​​​​ទៀត។ តាមពិត ព្រះ​​​អង្គ​​​គង់​​​មិន​នៅ​ឆ្ងាយពីយើង​ម្នាក់ៗទេ (កក ​​​​​​​​​១៧, ២៧)។ ជួនកាលយើងអាចចាត់ទុកថា ការខិតខំទាំងនោះមកពីមនុស្ស​តម្រង់​ខ្លួន​ទៅ​រក​ព្រះ​ដ៏ពិត​ប្រាកដ ឬ​​​ជាការ​រៀប​ចំខ្លួន​ឲ្យ​ទទួល​​​ដំណឹងល្អ (ពន្លឺ១៦) តាម​គម្រោងការដ៏​សប្បុរស​របស់​​​ព្រះ​ជាម្ចាស់ដែល​ថែរក្សាមនុស្ស​​​លោ​​​កដែរ។ ក៏ប៉ុន្តែ ​ត្រូវ​តែបំភ្លឺ និង​តម្រង់​ការ​ខិតខំ​ទាំងនោះដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់​​​សម្រេច​​​ព្រះហឫទ័យយាងចូលក្នុង​ប្រវត្តិសាស្រ្តមនុស្ស​​​​​​លោក តាម​របៀបថ្មីជាស្ថាពរ ​គឺព្រះអង្គចាត់ព្រះបុត្រាឲ្យ​​​ប្រសូត​​​​​​​​​ជាមនុស្សដូច​​​យើ​​​ង ដើម្បីដក​​​មនុស្ស​​​​លោក​ឲ្យ​រួច​ពី​អំ​ណាចនៃភាពងងឹត និងពីមារសាតាំង (កូឡ ១,១៣; កក ១០,៣៨) និងសម្រុះសម្រួល​មនុស្ស​​​​​​លោក​​​ឲ្យជាមួយ​ព្រះអង្គក្នុង​ព្រះ​បុត្រា​នោះដែរ (២ ករ ៥,១៩)។ ដោយ​​​ប្រព្រឹត្តដូច្នេះ ព្រះអង្គពង្រឹង​សេចក្តី​​​សុខ​​​​​​សាន្ត គឺធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​លោក​​​ដែលសុទ្ធតែជាអ្នកបាប រួប​រួម​ជាមួយព្រះអង្គ និង​​​រួម​​​រស់​ជា​​​មួយ​​​​គ្នា​ទុកជាបងប្អូន។ ព្រះអង្គ​ប្រតិស្ឋាន​អ្វីៗ​ទាំងអស់ដោយសារ​ព្រះបុត្រា​ (ហប ១,២; យហ១,៣; ១០,១; ករ ​​​៨,៦; កូឡ ១,១៦) និងតែង​តាំង​ព្រះ​បុត្រា​នេះ​​​​ឲ្យទ​​​ទួល​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ទុក​ជា​មរតក និងប្រមូលអ្វីៗ​​​ទាំងអស់ក្នុង​​​អង្គ​​​ព្រះ​​​បុត្រា (អភ ១,១០ )។

​​​ព្រះជាម្ចាស់ចាត់ព្រះ​​​គ្រីស្ត​​​យេស៊ូ​​​ឲ្យយាងមកក្នុងពិភពលោក ធ្វើជាស្ពានមេត្រីដ៏ពិតប្រាកដ​រវាង​ព្រះ​អង្គ និង​​​មនុស្ស​​​លោក។ ដោយព្រះបុត្រាពិតជាព្រះជាម្ចាស់មែន "គ្រប់លក្ខណៈសម្បត្តិរបស់ព្រះ​ជាម្ចាស់ ស្ថិត​នៅ​យ៉ាង​​​​ពេញ​​​លេញ​​​ក្នុងរូបកាយរបស់ព្រះគ្រីស្ត" (កូឡ ២,៩)។ ព្រះបុត្រាជាលោកអដាំថ្មី ព្រោះព្រះអង្គ​ពិត​ជា​មនុស្ស​​​។ ព្រះ​​​បិតា​​​តែងតាំងព្រះអង្គធ្វើជាមេដឹកនាំមនុស្សលោកដែលកើតជាថ្មី ព្រះអង្គពោរពេញដោយ "ព្រះហឫទ័យប្រ​ណី​​​សន្តោស និងដោយសេចក្តីពិត" (យហ ១,១៤)។ ហេតុនេះហើយបាន​ជាព្រះបុត្រា​របស់ព្រះ​ជាម្ចាស់ដែលប្រសូតជាមនុស្ស​​​យ៉ាងពិតប្រាកដ ព្រះអង្គយាងមក​ចែករំលែកព្រះជន្ម​ផ្ទាល់​របស់​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ឲ្យមនុស្ស​លោក។ «ព្រះអង្គដែល​​​មាន​​​សម្បត្តិ​​​ដ៏ច្រើន បានដាក់ខ្លួនមកជាអ្នកក្រ ដើម្បីឲ្យយើងទៅជាអ្នកមាន​ដោយភាពក្រីក្ររបស់ព្រះអង្គ» (២ ករ ៨,​​​៩)។ «បុត្រមនុស្សយាងមកក្នុងលោកនេះ មិនមែនដើម្បី​ឲ្យ​គេបម្រើលោកទេ គឺដើម្បីបម្រើមនុស្សលោក និង​​​បូជា​​​ជីវិត​​​សម្រាប់រំដោះមនុស្សទាំងអស់វិញ» (មក ១០,៤៥)។ អស់គ្រូបាធ្យាយដ៏វិសុទ្ធនៃព្រះសហគមន៍​​​តែងតែប្រកាស​​​ថា​​​ ព្រះគ្រីស្តលើកយកអ្វីណាមួយក្នុងរូប​កាយព្រះអង្គ​ ព្រះអង្គក៏ប្រោសអ្វីមួយនោះឲ្យបានជាសះ​ស្បើយ​​​។ ​​​ប៉ុន្តែ​​​ព្រះ​​​​​​បុត្រា​បាន​លើក​យកសភាពជាមនុស្ស​គ្រប់យ៉ាង ដូចយើងទាំងអស់គ្នា ជាអ្នកកើតទុក្ខ និងជា​​​អ្នកក្រីក្រ តែព្រះអង្គ​មិន​​​​ដែល​ប្រ​ព្រឹត្ត​អំពើបាបណាមួយសោះឡើយ (ហប ៤,១៥; ៩,២៨)។ ព្រះបិតាបានញែក​ព្រះគ្រីស្ត​ប្រសិទ្ធិឲ្យបាន​វិសុទ្ធ និង​ចាត់ព្រះអង្គឲ្យយាងមកក្នុងពិភពលោក (យហ ១០,៣៦)។ ព្រះគ្រីស្តមាន​​​ព្រះ​​​បន្ទូល អំពីព្រះអង្គផ្ទាល់ថា៖ "ព្រះ​​​វិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់សណ្ឋិតលើខ្ញុំ ព្រះអង្គចាក់ប្រេងអភិសេកខ្ញុំឲ្យនាំដំណឹង​​​ល្អ​​​ទៅ​​​ប្រាប់ជនក្រីក្រ។ ព្រះអង្គចាត់ខ្ញុំឲ្យមកប្រាប់មនុស្សជាប់ជាឈ្លើយថា គេនឹងមានសេរីភាព ហើយប្រាប់​​​មនុស្ស​​​​​​​​​ខ្វាក់ថា ​​​​គេមើល​ឃើញ​វិញ" (លក ៤,១៨)។ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលទៀតថា៖ "បុត្រមនុស្សបានមកដើម្បីស្វែងរក និងសង្គ្រោះមនុស្ស​​​ដែល​​​វិនាស​​​បាត់បង់" (លក ១៩,១០)។

ត្រូវប្រកាសសេចក្តីដែលព្រះអម្ចាស់បានថ្លែងកាលពីមុន និងអ្វីៗដែលព្រះជាម្ចាស់​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ក្នុង​អង្គ​ព្រះ​​គ្រីស្ត ដើម្បី​សង្គ្រោះមនុស្សលោក  គឺត្រូវប្រកាសនិងផ្សព្វផ្សាយរហូតដល់ទីដាច់​​​ស្រយាល​​​នៃផែន​​​ដី (កក ១,៨) ចាប់​​​តាំង​​​​ពីក្រុង​យេរូសា​ឡឹម​តទៅ (លក ២៤,៤៧) ដើម្បីឲ្យអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់​បានសម្រេច​ម្តង​ជា​​​ស្រេចនោះ​​​ក្នុងគោល​​​បំណងសង្គ្រោះ​មនុស្ស​ទាំងអស់ បានលទ្ធផលក្នុងមនុស្សទាំងអស់  នៅគ្រប់ជំនាន់​​​តរៀងទៅ។

៤-បេសកម្មនៃព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ

ព្រះគ្រីស្តចាត់ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធពីព្រះបិតាមក ដើម្បីបំពេញគម្រោង​ការរបស់​ព្រះអង្គយ៉ាង​ពេញ​លេញ គឺ ព្រះវិញ្ញាណប្រោសឲ្យព្រះរាជ​កិច្ចរបស់​ព្រះគ្រីស្ត ដែលសង្គ្រោះ​មនុស្ស​លោកបានសម្រេច​ក្នុង​ចិត្តគំនិតរបស់មនុស្ស លោក។ ព្រះវិញ្ញាណក៏ជំរុញព្រះសហគមន៍ឲ្យលាតត្រដាងនៅគ្រប់កន្លែងដែរ។​ ច្បាស់ជាព្រះវិញ្ញា​ណមានសកម្មភាព មុនព្រះគ្រីស្តទទួលសិរីរុងរឿងពិតមែនហើយ ត្រង់នេះ​មិនត្រូវសង្ស័យ​ឡើយ​។ ក៏​ប៉ុន្តែ នៅបុណ្យថ្ងៃទីហាសិប ព្រះ វិញ្ញាណយាងមកសណ្ឋិតនៅលើក្រុមសាវ័ក ដើម្បីស្ថិត​នៅជាមួយ​គេ រហូត​ជានិ្ចចនិរន្តរ៍តរៀងទៅ (យហ ១៤,១៦)។ ពេលនោះ ព្រះសហគមន៍បង្ហាញ​ខ្លួននៅ​ចំពោះ​មុខ​មនុស្ស​ទាំង​អស់​ជាសាធារណៈ ហើយក្រុមសាវ័កចាប់ផ្តើមប្រកាស ដំណឹងល្អទៀតផង។ នៅពេលដដែល​នោះ ព្រះ​សហគមន៍នៃសម្ពន្ធមេត្រីថ្មីដែលនិយាយគ្រប់ភាសាយល់ និង ស្រឡាញ់គ្រប់​ភាសាដូចគ្នា ក៏ផ្តល់​សញ្ញា​សម្គាល់​ទុក​ជា​មុនអំពីប្រជាជនទាំងអស់រួបរួមគ្នាក្នុងជំនឿសកលតែមួយដែរ។ ព្រះសហគមន៍ក៏ប្រមែ​ប្រមូល​មនុស្ស​ដែល​ខ្ចាត់ខ្ចាយដែរ (តាមអត្ថបទស្តីពីប្រាសាទនៅបាបិល​ ក​ណ ១១,១-៩)។ នៅថ្ងៃបុណ្យ​ទីហាសិប "កិច្ចការរបស់គ្រីស្តទូត" ចាប់ផ្តើមហើយ​ដូច​នៅ​ពេលព្រះវិញ្ញាណយាងមកលើព្រះនាងព្រហ្ម ចារិនី​ម៉ារី​នៅពេលព្រះគ្រីស្តចាប់ផ្ទៃ ឬដូចនៅពេល​ព្រះ​វិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធដដែលនោះយាងមកលើព្រះគ្រីស្ត ​ពេលព្រះ​អង្គអធិដ្ឋានដូច្នោះដែរ ហើយជំរុញព្រះ​គ្រីស្ត​ឲ្យចាប់​ផ្តើមព្រះរាជកិច្ចបម្រើមនុស្សលោក (លក ៣,២២; ៤,១; កក ១០,៣៨)។ មុន​ពេល​ព្រះគ្រីស្ត​យេស៊ូបូជា​ព្រះជន្មសម្រាប់​មនុស្សលោក ដោយគ្មាននរណាបង្ខំ ព្រះអង្គចាត់ចែង​មុខងារបម្រើរបស់ក្រុមគ្រីស្តទូត ហើយ​មានព្រះបន្ទូលសន្យាថា និងចាត់ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធឲ្យ​យាង​មកដែរ។ ហេតុ នេះ​ហើយ​បានជាមុខងារបម្រើ និងបេសកម្មក្រុមគ្រីស្តទូតនោះជាប់​ជាមួយគ្នា ដើម្បី​បំពេញ​ព្រះ​រាជកិច្ចនៃ​ការ​សង្គ្រោះ​នៅគ្រប់កន្លែង ហើយ​រហូតតរៀងទៅ។ នៅគ្រប់សម័យ ព្រះវិញ្ញា​ណ «បង្រួបបង្រួមព្រះសហគមន៍ទាំង​មូល​ឲ្យរួប​​​រួម​​​គ្នា​​​ជា​​​ធ្លុង​​​តែ​​​​​​មួយ និងឲ្យមានមុខងារបម្រើផ្សេងៗ។ ព្រះអង្គ​ក៏ប្រទានព្រះ​​​អំណោយ​​​ទាន​​​ផ្សេងៗ ដែលចាត់​​​ចែង​​​ព្រះសហគមន៍ឲ្យមាន​​​រចនា​​​សម្ពន្ធ​​​តាម​​​លំ​ដាប់​​​លំដោយ និងឲ្យសម្តែងសកម្មភាព​​​របស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ដែរ​​​ ៉ (ពន្លឺ​​​៤)​​​។ ព្រះវិញ្ញាណ​ផ្តល់​ឲ្យ​រ​ចនាសម្ពន្ធ​នៃព្រះសហគមន៍មាន​ជីវិតរស់រវើក និងប្រោសឲ្យ​គ្រីស្តបរិស័ទ​មានចិត្ត​ជា​​​សាសនទូត ដូចព្រះអង្គជំរុញព្រះគ្រីស្ត កាលពីដើមដូច្នោះដែរ។ ជួនកាលព្រះវិញ្ញាណបំពេញ​សកម្មភាព​យ៉ាង​ច្បាស់ មុន​​​ពេលគ្រីស្តទូតមកបំពេញការងារ របស់ខ្លួន (កក ១០, ៤៤-៤៧; ១១,១៥; ១៥,៨) ព្រះអង្គ​ក៏នៅ​តែ​ណែ​នាំ ​និងគាំទ្រ​សកម្មភាព​ក្រុមគ្រីស្តទូតទាំងនោះ ដោយគ្រប់បែបយ៉ាងតទៅទៀតដែរ (កក ៤,៨; ៥,៣២; ៨,​​​២៦.​​​២៩.​​​៣៩; ​​​៩,៣១; ១០;១១,២៤.២៨; ១៣, ២.៤.៩; ១៦,៦-៧; ២០,២២-២៣ ; ២១,១១ )។

៥-បេសកកម្មរបស់ព្រះសហគមន៍

នៅពេលព្រះអម្ចាស់យេស៊ូចាប់ផ្តើមព្រះរាជកិច្ចព្រះអង្គ "ត្រាស់​ហៅ​អស់អ្នកដែលទ្រង់​សព្វ​ព្រះហឫទ័យជ្រើស រើស និងតែងតាំងសាវ័កដប់ពីរនាក់ឲ្យនៅជាមួយព្រះអង្គ ដើម្បីចាត់គេឲ្យទៅប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ" (មក ៣,១៣; តាម មថ ១០,១-៤២)។ ដូច្នេះ ក្រុមគ្រីស្ត​ទូតទៅជា​ពន្លកដើមដំបូងនៃ​ប្រជាជន​អ៊ីុស្រាអែលថ្មី និងជាដើមកំណើតនៃ​​​ក្រុម​​​អភិបាល។ បន្ទាប់មកកាលព្រះអម្ចាស់បង្ហើយគម្រោងការ​ដ៏អស្ចារ្យ​អំពី​ការ​សង្គ្រោះ និងអំពីការកែ​​​ទម្រង់ពិ​​​ភព​​​លោក​​​ឲ្យបានជា ថ្មីនោះ។ ដោយព្រះអង្គសោយទិវង្គត និងមាន​ព្រះជន្មរស់​ថ្មីដ៏រុងរឿង ព្រះអង្គទទួល​​​គ្រប់អំណាច​​​នៅ​​​លើ​​​មេឃ​​​ និងនៅ លើផែនដី (មថ ២៨,១៨) ទ្រង់តែងតាំង​ព្រះសហគមន៍​ទុកជាអគ្គសញ្ញានៃការសង្គ្រោះមុន​​​ពេល​​​ព្រះជាម្ចាស់លើក ព្រះអង្គទៅ​លើ (កក ១,១១)។ ព្រះបិតាចាត់ព្រះបុត្រាឲ្យយាងមកយ៉ាងណា (យហ ២០,២១) ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូ ក៏ចាត់​ក្រុម​គ្រីស្តទូត​ឲ្យ​ទៅក្នុងពិភពលោកទាំងមូលយ៉ាងនោះដែរ ​ទាំងបញ្ជាថា “ចូរចេញទៅ​​​នាំ​​​មនុស្ស​​​គ្រប់​​​ជាតិសាសន៍ ឲ្យធ្វើជាសាវ័ក ហើយធ្វើពិ​ធីជ្រមុជទឹក​ឲ្យ​គេ​ក្នុង​ព្រះ​នាម​ព្រះបិតា ព្រះបុត្រា និងព្រះ​​​វិញ្ញាណ​​​ដ៏​​​វិសុទ្ធ​​​។ ត្រូវបង្រៀនគេឲ្យប្រតិបត្តិតាម​សេចក្តី​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែលខ្ញុំ​បានបង្រៀនដល់អ្នករាល់គ្នា” (មថ ២៨,១៩ត)។ ”ចូរនាំគ្នា​​​ទៅគ្រប់ទីកន្លែង ក្នុង​ពិភពលោក ហើយប្រ​កាស​ដំណឹងល្អដល់មនុស្សលោកទាំងអស់ចុះ។ អ្នកណាជឿ និងទទួល​ពិធី​​​​ជ្រមុជ​ទឹក ព្រះជាម្ចាស់​នឹងសង្គ្រោះអ្នកនោះ រីឯអ្នកមិនព្រមជឿវិញនឹងត្រូវទទួលទោស“ (មក ១៦,​១៥ត)។ តាម​​​ព្រះបន្ទូល​ទាំង​នោះ ព្រះសហគមន៍មានភារកិច្ចផ្សព្វផ្សាយជំនឿ និងការសង្គ្រោះ​ដែល​ព្រះ​គ្រីស្ត​នាំ​មក។ ម៉្យាងទៀត ក្រុម​​​អភិបាល​ព្រះសហគមន៍ទទួលភារកិច្ចនេះទុកជាកេរមរតកបន្តពីក្រុមគ្រីស្ត​ទូតដែរ ដោយ​មាន​ក្រុមលោកគង្វាល ជួយផង ទាំងរួបរួមជាមួយ​អភិបាលក្រុងរ៉ូមដែល​បន្តមុខងារ​ពី​គ្រីស្តទូត​សិលា​មក ជាគង្វាលដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត​​​នៃ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍។ ម្យ៉ាងទៀត ព្រះគ្រីស្តក៏ប្រទាន​ឲ្យគ្រីស្ត​បរិស័ទ​គ្រប់ៗ​រូបក្នុងព្រះសហគមន៍ទទួលជីវិតពីព្រះ​​​អង្គ​​​ដែរ ​គឺ “ព្រះអង្គហើយ ដែល​ធ្វើឲ្យព្រះកាយ​ទាំង​មូល​រូបរួម​ផ្គុំគ្នា និងភ្ជាប់ឡើងយ៉ាងមាំ ដោយសារសន្លាក់​​​ឆ្អឹងទាំង​​​ប៉ុន្មាន​ដែលបម្រើព្រះ​កាយ តាមកម្រិត​សមត្ថភាពរបស់សរីរាង្គនីមួយៗ ​ដើម្បីឲ្យព្រះកាយនោះចម្រើននិង​​​កសាងឡើង​​​ក្នុង​​​សេចក្តីស្រឡាញ់។" (អភ ៤,១៦)។ ព្រះសហគមន៍បំពេញបេសកម្មរ​បស់ខ្លួនដោយប្រព្រឹត្ត​តាមព្រះ​បញ្ជា​របស់​ព្រះ​​​គ្រីស្ត និង​ដោយ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​ដ៏​វិសុទ្ធប្រោស​ប្រទានឲ្យព្រះសហគមន៍មានចលនារស់រវើកនឹងសេចក្តីស្រឡាញ់​។ ដូច្នេះ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍មាន វត្តមាន​យ៉ាង​ពិតប្រាកដនៅក្បែរមនុស្សលោកគ្រប់ៗរូប និងនៅក្បែរប្រជាជន​ទាំង​អស់​។ ព្រះ​​​សហគម​ន៍ក៏នាំគេ​ឲ្យផ្ញើជីវិតលើព្រះអង្គ ឲ្យគេមានសេរីភាព និងឲ្យគេបានសេចក្កីសុខសាន្តរបស់ព្រះគ្រីស្ត។ ដោយ​​​គ្រីស្តបរិ​ស័ទ​រស់​​នៅ​បែប​ជាគំរូ​ដល់​គេ ដោយប្រកាសដំណឹងល្អ ដោយចែងអគ្គសញ្ញានានា ​និងដោយ​​​ប្រើ​​​មធ្យោ​បាយផ្សេងៗ ព្រះសហគមន៍នាំ​ព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់មកគេទៀតផងដែរ។ ធ្វើដូច្នេះ ព្រះ​​​សហគមន៍ក៏បើកផ្លូវយ៉ាង ពិតប្រាកដឲ្យគេអាចចូលរួមយ៉ាងពេញលេញ​ក្នុងគម្រោងការដ៏អស្ចារ្យ​របស់ព្រះគ្រីស្ត។ បេសកម្ម​​​របស់ព្រះសហគមន៍នេះបន្តនិងពង្រឹងបេសកម្មរបស់ព្រះគ្រីស្តផ្ទាល់ តាមដំណើរនៃប្រវត្តិសាស្ត្រ គឺ​​​បេសកកម្មរបស់ព្រះគ្រីស្តដែលព្រះ បិតាចាត់ឲ្យយាងមកប្រកាសដំណឹងល្អដល់ជនក្រីក្រ។ ​ព្រះវិញ្ញាណរបស់​ព្រះ​​​គ្រីស្ត​​​​ក៏ជំរុញព្រះសហគមន៍ឲ្យទៅតាម ផ្លូវរបស់ព្រះគ្រីស្តនោះ គឺព្រះសហគមន៍​ក៏ត្រូវរស់នៅ​​ក្នុង​ឋានៈ​ជាជន​ក្រីក្រ ធ្វើ​​​តាម​​​បញ្ជា សុខចិត្តបម្រើគេ និងសុខ ចិត្តបូជាជីវិតរហូតដល់​បាត់បង់​ជីវិត​ផង។ ប៉ុន្តែ ព្រះគ្រីស្ត​មាន​ជ័យជម្នះ​​​លើសេចក្តី​ស្លាប់​នេះ ដោយទ្រង់ទទួល ព្រះជន្មថ្មីដ៏រុងរឿង។ ក្រុមគ្រីស្តទូត​ទាំងអស់បានដើរតាមផ្លូវដដែលនោះ​ទាំង​​​មាន​ចិត្ត​សង្ឃឹម អស់លោកក៏រងទុក្ខវេទនា និងឈឺចុកចាប់ជាច្រើនយ៉ាង គឺអស់លោក ​"ជួយបំពេញទុក្ខ​​​លំបាក​​​របស់​​​ព្រះគ្រីស្តសម្រាប់ព្រះកាយព្រះអង្គ​ជាព្រះសហគមន៍" (កូឡ ១,២៤)។ គ្រីស្តបរិស័ទបាន​បង្ហូរឈាម​របស់​ខ្លួន​ជា​​​រឿយៗ​​​ ទុកជាពូជបង្កើត​គ្រីស្តបរិស័ទ​ឯទៀតៗ​ដែរ (លោកទែរទូស៊ីយាំង)។

៦-សកម្មភាពជាសាសនទូត

ក្រុមអភិបាល ដែលមានអភិបាលក្រុងរ៉ូមជាអ្នកបន្តមុខតំណែងរបស់គ្រីស្តទូតសិលាមក​​ធ្វើជា​ប្រធាន មាន ភារកិច្ចបំពេញបេសកម្មនោះ ដោយមានព្រះសហគមន៍ទាំងមូលជួយអធិដ្ឋាន និងសហការផងដែរ។ ​ទោះបីអស់ លោក​​​អភិបាលបំពេញបេសកម្មនេះតាមរបៀបផ្សេងៗពីគ្នា ត្រូវតាមសភាពការណ៍​ផ្សេងៗ​ក្តី ក៏បេស​កម្មនោះមានតែ មួយគត់ និងដដែលនៅគ្រប់ទីកន្លែង ក្នុងគ្រប់កាលៈទេសៈ។ ហេតុហើយបាន​ជា​ត្រូវ​ទទួល​ស្គាល់ថា សកម្មភាព ផ្សេងៗរបស់ព្រះសហគមន៍ មិនមែនមកពីលក្ខណៈផ្ទាល់របស់បេសកម្មទេ តែហូរមកពីសភាពការណ៍ផ្សេងៗរបស់ គ្រីស្តរិស័ទដែលបំពេញបេសកកម្មនោះ។

ជួនកាលសភាពការណ៍ប្លែកៗ មក​​​ពី​​​ព្រះសហ​​​គមន៍ ជួនកាលមកពីប្រជាជននានា ជួនកាល​មកពី​ក្រុម​មនុស្ស​​​ដែលប្លែកពីគ្នា ឬជួនកាលមកពីមនុស្ស​​​ដែល​​​ព្រះ​​​ស​​​ហគមន៍ទាក់ទងជាមួយនៅពេល​បំពេញ​បេសកកម្ម​នោះ​​​តែ​​​​​​ម្តង។​​​ ទោះបី​ព្រះ​សហគមន៍​មានមធ្យោបាយ​​​សព្វគ្រប់ដើម្បីនាំការសង្គ្រោះក្តី ​ក៏ព្រះ​សហគមន៍មិន​ប្រព្រឹត្ត​​​ហើយ​​​​​​​​​ក៏មិន​​​អាច​​​ប្រព្រឹត្តភ្លាមៗ និង​ចំៗ តាមគ្រប់មធ្យោបាយរបស់ខ្លួនជានិច្ចបានទេ។ ជួនកាលព្រះសហគមន៍ចាប់ ផ្តើម​​​​​​​​​​​​​​​​បំពេញសកម្មភាព​តាមកម្រិត ដើម្បីខិតខំធ្វើគម្រោងការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឲ្យបានសម្រេច។ ជួនកាល​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​ចាប់ផ្តើម​បំពេញ​សកម្មភាព​យ៉ាងស្រួល តែក្រោយមក ត្រូវអន់ថយទៅវិញ ​ឬស្ថិតនៅ​ដដែលដូចជាឃាំង​​​​​​ស្ទាក់​​​ មិន​​​អាច​​​ទៅមុខទៀតបាន។ ចំពោះមនុស្សវិញ ព្រះសហគមន៍ទាក់ទងជាមួយក្រុមមនុស្សខ្លះ ​និង​​​ប្រជាជនខ្លះ តែ​​​​​​បន្តិច​​​​ម្តងៗប៉ុណ្ណោះទេ ហើយក៏ជ្រួតជ្រាបក្នុងចិត្តគំនិតគេតែ​​​បន្តិច​​​​ម្តងៗដែរ។ យូរៗទៅ​ព្រះ​សហគមន៍ក៏​​​លើក​​​យ​​​ក​​​អ្នកទាំងនោះ​​​ឲ្យ​​​ចូលក្នុងសេចក្តីដ៏ពេញលក្ខណៈ​របស់ព្រះ​សហគមន៍សកលដែរ។ តែត្រូវឲ្យ​សកម្មភាព​​របស់ព្រះ​​​ស​​​ហគមន៍ និងមធ្យោបាយផ្សេងៗដែលព្រះសហគមន៍ប្រើនោះ បាន​​ស្រប​តាម​សភាពការណ៍នីមួយៗនិងតាម​​​របៀប​​​​​​រស់​​​នៅ​​​របស់​​​គេ។

តាមធម្មតា​​​គេ​​​ហៅ "បេសកកម្ម" គឺកិច្ចការផ្សេងៗ​របស់អ្នកដែល​ព្រះសហគមន៍​ចាត់​ឲ្យទៅ​ក្នុង​ពិភព​លោក​​​ទាំង​​​​​​មូល ដើម្បីប្រកាសដំណឹងល្អ និងតែងតាំងព្រះសហគមន៍ក្នុងប្រជាជនមួយ និងក្នុងក្រុម​មនុស្ស​​ដែលមិន​​​ទាន់​​​ជឿ​​​លើ​​​​​​​​​ព្រះ​​​គ្រីស្តនៅឡើយ។ ​ធម្មតា "បេសកជន" ឬ ​​​«សាសនទូត» ទាំងនោះ​បំពេញ​សកម្ម​ភាព​ផ្សេងៗ ក្នុង​តំបន់​ដែល​​​សន្តអាសនៈបានកំណត់ទុក និងទទួលស្គាល់ហើយ។ សកម្មភាពរបស់​សាសនទូតទាំងនោះមាន​គោល​ដៅ​​​តែ​​​មួយ គឺ​នាំដំណឹងល្អដល់ប្រជាជន និងតែងតាំង​ព្រះសហគមន៍​នៅក្នុង​ប្រ​ជាជន ឬនៅក្នុង​ក្រុម​មនុស្ស​ដែលព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​មិ​​​នទាន់ចាក់ឫសនៅឡើយ។ ត្រូវឲ្យព្រះសហគមន៍​ថ្មីៗ​ដោយឡែក កើត​ឡើង​ដោយសារ​​​ព្រះ​​​បន្ទូល​​​របស់​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់ និងចម្រើនឡើងនៅគ្រប់កន្លែងក្នុងពិភពលោកទាំងមូល។ ត្រូវតែងតាំងព្រះសហគមន៍ទាំង​​​នោះ​​​​​​ឲ្យមាន​​​សមត្ថភាព​​​អាច​​​​រស់នៅដោយខ្លួនឯងបាន និងមាន​កម្លាំង​មាំមួនគ្រប់គ្រាន់ ហើយមានធនធាន​ផ្ទាល់ គឺ​​​មាន​​​កម្លាំង​​​ដូច​​​ជាមាន​​​​អាយុ​​ពេញ​វ័យ។ ត្រូវឲ្យព្រះសហគមន៍ថ្មីៗ មាន​ក្រុមអភិបាលដែលកើតមកពីប្រជាជននោះ រួមជាមួយ​ប្រជាជនគ្រីស្តប​រិស័ទ និងមានមធ្យោបាយគ្រប់គ្រាន់ដែលគេត្រូវការ សមស្របតាមទេពកោសល្យ​​​និងអរិយធម៌​របស់គេ។ ធ្វើដូច្នេះ ទើបព្រះសហគមន៍ថ្មីៗទាំងនោះអាចរស់នៅក្នុងឋានៈជាគ្រីស្តបរិស័ទយ៉ាងពិត​​​ប្រាកដ ហើយអាច​​​ជួយ​​​​ជាប្រយោ​ជន៍​ដល់ព្រះសហគមន៍ទាំងមូលផងដែរ។ មានតែការប្រកាសដំណឹងល្អរបស់​​​ព្រះ​​​យេស៊ូគ្រីស្ត​ប៉ុណ្ណោះ​​​ទេ ដែលជាមធ្យោ​បាយចម្បងសម្រាប់តែងតាំងព្រះសហគមន៍បែបនោះ។ ព្រះអម្ចាស់ចាត់​ក្រុម​​​សាវ័ក​​​​ក្នុងពិភព​លោក​ទាំង​​​មូល ដើម្បីឲ្យគេប្រកាសដំណឹងល្អ និងដើម្បីឲ្យមនុស្សដែលកើតជាថ្មីដោយ​សារ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ​ជាម្ចាស់​​​នោះ (១ សល ១,២៣) អាចចូលរួមក្នុងព្រះសហគមន៍​ដោយអគ្គ​សញ្ញា​ជ្រមុជ​ទឹក​ទៀតផង។ ព្រះ​សហគមន៍ជាព្រះ​​​កាយ​​​​របស់ព្រះគ្រីស្ត ដែលជាព្រះ​បន្ទូល​ប្រសូតជាមនុស្ស។ ព្រះសហគមន៍ទទួល​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ទុកជា​​​អាហារដែលផ្តល់ជីវិត និងទទួលនំបុ័ងនៃអគ្គសញ្ញា​អរព្រះគុណ​ទៀត​ដែរ (កក ២,៤២ )។

នៅពេលព្រះសហគមន៍បំពេញបេសកកម្មជាសាសនទូតនេះ ព្រះសហគមន៍ជួប​ប្រទះ​សភាពការណ៍​ប្លែក​ៗ​​​ពីគ្នា។ ជួនកាលសភាពការណ៍ទាំងនោះលាយឡំគ្នា គឺមុនដំបូងព្រះសហគមន៍​ចាប់​ផ្តើម​ចាក់​ឫស រួច​​​ចម្រើន​​​ឡើង​​​ដូច​​​ជា​​​នៅថ្មីខ្ចី ក្រោយ​មកគេដូចជានៅយុវវ័យ។ កាលណាព្រះ​សហមន៍ឆ្លង​ដំណាក់​កាលទាំងនោះ ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​នៅតែ​ប្រកាស​ដំណឹង​ល្អតទៅទៀត គឺព្រះសហគមន៍​តែងតាំងថ្មីទាំងនោះនៅតែ​មានភារកិច្ចបន្ត​​​បេសកកម្ម​​​​​​នេះ​​​តទៅទៀត​គឺប្រកាសដំណឹងល្អដល់អស់អ្នកដែល​នៅ​ខាង​ក្រៅ​នៅ​ឡើយ។ លើសពីនេះទៅទៀត ជួនកាលព្រះ​​​សហគមន៍​​ស្ថិត​​​នៅ​​​​​​ក្នុងក្រុមមនុស្សខ្លះរួចហើយ តែក្រុមទាំង​នោះត្រូវប្រែ​ប្រួល​ទាំង​​ស្រុង​ដោយមានមូល​ហេតុ​ផ្សេងៗ បណ្តាល​​​ឲ្យ​​​សភាពការណ៍ថ្មីៗកើតឡើង។ ពេលនោះ ​ព្រះ​សហគមន៍​ត្រូវ​ពិនិត្យ​ពិចារ​ណា​ថា តើត្រូវ​​​បង្កើត​​​សកម្មភាព​​​ប្រកាស​​​ដំណឹងល្អសារជាថ្មី ព្រោះសភាព​ការណ៍​ទាំង​នោះ​ឬយ៉ាង​ណា?។ ម្យ៉ាងទៀត ក្នុងសភាពការណ៍​​​ខ្លះ ព្រះ​​​សហគមន៍​គ្មានលទ្ធភាពអាចប្រកាសដំណឹង​ល្អ ចំៗភ្លាមបានទេ យ៉ាងហោចណាស់ក្នុង​​​រយៈពេល​​​មួ​​​យ។ ពេលនោះ សាសនទូត​​​​​​​​​អាច និងត្រូវ ផ្តល់សក្ខីភាពអំពីព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់ និងមេត្តាករុណារបស់ព្រះគ្រីស្ត ដោយ​​​​​​ចិត្ត​​​អត់​​​ធ្មត់​​​​​​ខន្តី និងប្រុង​ប្រយ័ត្ន ទាំងផ្ញើជីវិត​ទាំង​ស្រុងទៅលើព្រះជាម្ចាស់។ ធ្វើដូច្នេះ ​សាសនទូត​​​រៀប​​​ចំ​​​មាគ៌ា​​​ថ្វាយ​​​ព្រះ​​​​អម្ចាស់ និងធ្វើឲ្យព្រះ​អង្គ​មានវត្តមានម្យ៉ាងនៅក្នុងប្រជាជននោះ។ ហេតុនេះ​​ហើយ​​​បាន​​​ជា​​​សកម្មភាព​​​ជា​​​សាសនទូត​​​ច្បាស់ជាហូរចេញមកយ៉ាងជ្រៅពីលក្ខណៈផ្ទាល់របស់​ព្រះ​​សហគមន៍​មែន។ សកម្មភាព​​​ជា​​​សាសនទូត​​​នេះ​​​​​​ផ្សព្វផ្សាយ​​​ជំនឿដែលសង្គ្រោះមនុស្សលោក  និង​លាតសន្ធឹងព្រះ​សហគមន៍។ សកម្មភាព​​​នេះក៏​​​ធ្វើឲ្យ​​​លក្ខណៈ​​​សកល​​​របស់​​​ព្រះ​​​សហគម៍កើតជារូបរាងដែរ។ លក្ខណៈ​របស់ព្រះសហគមន៍ដែល​មាន​​​ក្រុម​​​គ្រីស្តទូតជាគ្រឹះ ក៏ពង្រឹង​​​សកម្មភាព​​​ជា​​​សាសនទូត​​​ឲ្យមានកម្លាំងឡើង ​និងនាំឲ្យក្រុមអភិបាល​​​មាន​​​អារម្មណ៍ទទួល​​​ខុស​​​ត្រូវរួមជា​​​មួយ​​​គ្នា។ សកម្មភាព​​​ជា​​​សាសនទូត​​​នោះក៏បញ្ជាក់ និងផ្សព្វផ្សាយ ព្រមទាំង​​​ណែ​​​នាំ​​​មនុស្ស​​​ឲ្យ​​​បានវិសុទ្ធ​​​ថែម​​​ទៀត​​​ផង។ ហេតុនេះហើយ​​​បាន​​​ជា​​​សកម្មភាពជាសាសនទូតក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃ ប្លែកពី​សកម្មភាព​របស់​ព្រះសហសគមន៍​ដែល​ឃ្វាល​ណែនាំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ ហើយប្លែកពីកិច្ចការផ្សេងៗ ដែលត្រូវចាប់​​​ផ្តើម​​​ធ្វើ​​​ដើម្បី​បង្រួប​បង្រួម​គ្រីស្តបរិស័ទ​ទាំង​អស់​ឲ្យរួមគ្នា​ជា​ធ្លុង​តែមួយដែរ។ ប៉ុន្តែ សកម្មភាពទាំង​ពីរនោះ ក៏ភា្ជប់យ៉ាង​​​ជិត​​​ស្និទ្ធ​​​នឹងសកម្មភាព​​​ជា​​​សាសនទូត​របស់ព្រះសហគមន៍ដែរ ព្រោះថា គ្រីស្តបរិស័ទបាក់បែកគ្នា​ដូច្នេះ បណ្តាល​​​ឲ្យកើតមានឧបសគ្គ​​​រារាំង​​​ការ​​​ប្រកាស​ដំណឹងល្អ​ដល់​សត្វ​លោកទាំង​​​ឡាយ​​​​ដែល​​​ជា​​​កិច្ចការ​​​ដ៏វិសុទ្ធជាងគេបំផុត (បង្រួប ១) ហើយ​​​ក៏បិទផ្លូវមិនឲ្យ​មនុស្ស​​ជា​​​ច្រើន​មានជំនឿទៀតដែរ។ ហេតុ​​​នេះ​​​ហើយ​បានជា​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ត្រាស់ហៅអស់អ្នកដែលទទួល​អគ្គសញ្ញា​​​ជ្រមុជ​​​ទឹក​​​​ឲ្យរួបរួមគ្នាជាមហាគ្រួសារ​តែ​​​មួយ​​​។ ដូច្នេះ គេ​​​អាច​​​ព្រមគ្នាផ្តល់​សក្ខីភាព​តែមួយអំពី​ព្រះ​​​​គ្រីស្ត​ជាព្រះអម្ចាស់​របស់​​​គេ នៅចំពោះមុខជាតិសាសន៍​ទាំង​​​ឡាយ។​​​ នេះ​​​ពិត​​​ជាភារកិច្ចដ៏ចាំបាច់នៃបេសកកម្មជា​​​សាសនទូតមែន។ ប្រសិន​​​បើគ្រីស្តបរិស័ទ​​​មិន​​​ទាន់មាន​​​សមត្ថភាព​​​អាចផ្តល់​​​សក្ខីភាពអំពីជំនឿតែមួយនៅឡើយ ​ក៏យ៉ាង​​​ហោចណាស់ គេ​​​ត្រូវ​​​ស្រឡាញ់គ្នា និងរាប់អាន​​​គ្នាទៅ​​​វិញ​​​ទៅមកដែរ។

៧-មូលហេតុ និងសេចក្តីត្រូវការនៃសកម្មភាពជាសាសនទូត

“ព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យសង្គ្រោះមនុស្សទាំងអស់ និងឲ្យបានស្គាល់សេចក្តីពិត ​ដ្បិតមាន​​​ព្រះជាម្ចាស់​​​តែ​​​​មួយ​​​ព្រះអង្គ ជាស្ពានមេត្រីតែមួយរវាងព្រះជាម្ចាស់និងមនុស្សលោក គឺព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត​ជាមនុស្ស​ម្នាក់ដែលបាន​​​បូជា ព្រះជន្មដើម្បីរំដោះមនុស្សទាំងអស់ (១ ធម ២,៤-៥)។ "គ្មាននរណាផ្សេងទៀតអាចសង្គ្រោះមនុស្សលោកបា​​​ន​​​ឡើយ" (កក ៤,១២)។ ព្រះសហគមន៍​បំពេញ​សកម្មភាពជាសាសនទូតនេះ មកពីព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យ ដូច្នេះ​​​។ ហេតុនេះហើយបានជាត្រូវឲ្យមនុស្ស​ទាំង​អស់​ប្រែចិត្តទៅរកព្រះ​គ្រីស្ត ដែលគេបានស្គាល់ដោយព្រះ​​​សហគមន៍​​​ប្រកាស​​​ដំណឹងល្អ។ គេក៏ត្រូវចូលរួមក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត និងក្នុងព្រះសហគមន៍ដែលជាព្រះកាយព្រះអង្គ ​ដោយសារ​អគ្គសញ្ញា​​​​ជ្រមុជទឹក។ ៉ព្រះគ្រីស្តផ្ទាល់បង្រៀនយ៉ាង​ជាក់ច្បាស់​ថា មនុស្សត្រូវតែ​​ផ្ញើ​​​ជីវិតលើព្រះអង្គ និង​​​​​​​​​ទទួល​​​អគ្គសញ្ញា​​​​​​ជ្រមុជទឹកជាចំាបាច់ (មក ១៦,១៦; យហ ៣,៥)។ នៅពេលជាមួយគ្នានោះ ព្រះ​អង្គក៏​​​​បញ្ជាក់​ថា​​​​​​​​​ត្រូវ​​​តែ​​​មាន​​​ព្រះសហគមន៍ជាចំបាច់ដែរ។ មនុស្សចូល​​​​​​​​​ក្នុង​​​ព្រះសហគម​ន៍​​​​​​​ដោយ​​​​​​អគ្គសញ្ញាជ្រមុជ​ទឹក​ដែល​​​​​​ជា​​​ទ្វារ​​​។​​​  ហេតុនេះ​​​ហើយ​​​បានជា អស់អ្នក​​​ដែល​​​​​​​​​ដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់បានតែងតាំងព្រះសហគមន៍កាតូលិក ដោយសារ​​​ព្រះ​​​យេស៊ូ​​​គ្រីស្ត​​​ទុកជាមធ្យោបាយដ៏ចាំបាច់ដើម្បីទទួលការសង្គ្រោះ ប៉ុន្តែ​​​បដិសេធ​​​​​​មិន​​​ព្រម​​​ចូល​​​​​​ព្រះសហគមន៍​កាតូលិក ឬ​បដិសេធ​​​​​​​មិនព្រមព្យា​​​យាមស្ថិត​​​នៅ​​​​​​ជាប់​នឹង​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​នោះ ពុំអាច​​​ទទួល​​​ការសង្រោ្គះបាន​​​ឡើយ ៉(ពន្លឺ ១៤)​​​។  ប៉ុន្តែ ព្រះជាម្ចាស់អាចណែនាំមនុស្សដែលមិនស្គាល់ដំណឹងល្អ (ដោយគ្មានកំហុស​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ទេ) ឲ្យផ្ញើ​​​​​​​​​ជីវិត​​​​​​លើ​​​​​​ព្រះ​​​​​​អង្គ​តាម​​​មាគ៌ា​ផ្សេងៗបាន ជាមាគ៌ាដែលមានតែព្រះអង្គទេដែលស្គាល់​។ មានតែការផ្ញើជីវិតលើព្រះអង្គ ប៉ុណ្ណោះ​​​ទេ ដែលអាចធ្វើ​ឲ្យមនុស្សបាន​​​គាប់ព្រះ​ហឫទ័យ​ព្រះ​ជាម្ចាស់បាន (ហប ១១,៦)។ ទោះជាយ៉ាង​​​ណា​​​ក៏​​​ដោយ ​ក៏ព្រះសហគមន៍មាន​​កាតព្វកិច្ចប្រកាស​ដំណឹងល្អ (១ករ ៩,១៦) ហើយក៏មានសិទ្ធិដ៏សក្ការៈប្រកាស​ដំណឹងល្អនេះ​ថែម​ទៀតផង។ ហេតុនេះហើយបាន​ជាព្រះសហគមន៍​ត្រូវតែមានសកម្មភាពជាសាសនទូត​​​យ៉ាងខ្លាំង​​​និង​​​ជា​​​ចាំបាច់​​​  យ៉ាង​​​ពេញ​​​លេញ​​​ ​នៅសម័យបច្ចុប្បន្នក៏ដូចនៅ​គ្រប់សម័យដែរ។

ដោយ​​​​ការប្រកាស​ដំណឹងល្អនេះ ព្រះ​​​កាយ​​​ដ៏​​​អាថ៌​​​កំបាំងរបស់ព្រះគ្រីស្តប្រមែប្រមូល និងចាត់ចែង​កម្លាំង​របស់​​​ខ្លួន​​​​​​ឥតឈប់ឈរ ដើម្បីចម្រើនឡើង (អភ ៤,១១-១៦)។ សេចក្តីស្រឡាញ់​របស់​សមាជិកនៃព្រះ​​​សហគមន៍​​​ចំពោះ​​​ព្រះជាម្ចាស់ជំរុញឲ្យគេ​បំពេញេ​​​សកម្មភាពជាសាសនទូតនេះ ហើយក៏ជំរុញឲ្យគេ​មាន​បំណង​ចង់ចែក​រំលែក​សម្បត្តិ​​​​ខាងព្រះ​វិញ្ញាណ​នៃ​ជីវិតនៅលោក​ខាងមុខ ឲ្យម​​​នុស្សទាំងអស់ ដូចគេចែករំលែក​សម្បត្តិនៅនាលោក​​​នេះ​​​ឲ្យ​​​គេ​​​​​​ដែរ។

ដោយព្រះ​​​សហគមន៍​​​មានសកម្មភាពជាសាសនទូតដូច្នេះ ​មនុស្សលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះ​ជាម្ចាស់​​​​យ៉ាង​​​​​​​ពេញ​លេញទៀត ព្រោះ​គេទទួលស្គាល់ ទាំងដឹងខ្លួន និងយ៉ាងពេញលេញ នូវព្រះរាជកិច្ចដែល​​ព្រះអង្គ​​​បាន​​​សម្រេច​​​​​​ក្នុងអង្គ​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត ដើម្បីសង្គ្រោះគេ។ ​ដោយព្រះ​សហគមន៍​ប្រកាស​​​ដំណឹងល្អដូច្នេះ ព្រះជាម្ចាស់​ក៏​​​សម្រេច​​​គម្រោងការរបស់ព្រះអង្គ ជាគម្រោងការ​ដែល​ព្រះគ្រីស្តបានបម្រើ ដោយ​ទ្រង់​បានស្តាប់តាម​ព្រះ​បញ្ជា និង​​​ដោយ​​​​​​ព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់ ដើម្បី​លើក​តម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះបិតាដែលចាត់​ព្រះ​អង្គ​ឲ្យយាងមក (យហ ៧,១៨; ៨,៣០.៤០.៥០; ១៧,១)។ គម្រោងការនេះមានដូចតទៅ គឺនាំឲ្យមនុស្ស​លោក​ទាំង​មូលរួបរួម​​​គ្នាជា​​​ប្រជារាស្ត្រ​​​តែមួយរបស់ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ និងជួបជុំគ្នាក្នុងព្រះកាយតែមួយរបស់ព្រះគ្រីស្ត ហើយកសាងឡើង​ជា​ព្រះវិហា​រតែ​មួយរបស់ព្រះ​វិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធ​ទៀត​ផង។ គម្រោងការរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះ មានគោលដៅបង្រួបបង្រួម​​​មនុស្ស​​​ឲ្យរួបរួមគ្នា​ក្នុង​សេចក្តី​​សុខ​សាន្ត​ទុកជាបង​ប្អូន ក៏ស្របតាមបំណងប្រាថ្នាកប់​ជ្រៅក្នុងចិត្ត​របស់​មនុស្ស​ទាំង​អស់ដែរ​។ មនុស្សទាំងអស់មានសភាពជាមនុស្សតែមួយដូចគ្នា ពេល​​​ណាគេទទួលជីវិតថ្មីក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្តដោយសារព្រះ​​​វិញ្ញាណ​​​​ដ៏វិសុទ្ធទាំងអស់គ្នា និងរួមគ្នា​បញ្ចាំង​សិរីរុង​រឿង​របស់​​​ព្រះជាម្ចាស់ (២ ករ ៣,១៨) ដោយរួមគ្នាប្រកាសថា «ឳ! ព្រះបិតាយើងខ្ញុំ" នៅពេលនោះ ព្រះអាទិករនឹងសម្រេចគម្រោងការរបស់ព្រះអង្គយ៉ាងពេញលេញជាស្ថាពរ គឺព្រះអង្គ​ដែល​បានប្រតិស្ឋានមនុស្ស​ឲ្យ​ជា​​​រូប​តំណាងរបស់ព្រះអង្គ និងឲ្យមានលក្ខណៈដូចព្រះអង្គ។

៨-សកម្មភាពជាសាសនទូតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមនុស្សលោក

សកម្មភាពជាសាសនទូត ភ្ជាប់យ៉ាងជិតស្និទ្ធ​ជាមួយ​សភាពនឹងសេចក្តីប៉ង​ប្រាថ្នា​របស់មនុស្សជាតិ ។ ពេល​​​ព្រះសហគមន៍​សម្តែង​ព្រះ​គ្រីស្ត​ឲ្យ​មនុស្សលោក​ស្គាល់ ព្រះសហគមន៍ក៏សម្តែងសេចក្តីពិតប្រាកដអំពីតម្លៃនៃ​​​ជីវិត​​​មនុស្ស និងអំពី​ឧបនិស័្សយ​ទាំងមូល​​​របស់គេ តាមព្រះជាម្ចាស់​ត្រាស់ហៅគេ ​ព្រោះព្រះគ្រីស្តជាប្រភព និងជាគំរូរបស់​​​មនុស្ស​​​​លោក​ដែលកើត​​ជាថ្មី ពោរពេញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ទុកជាបងប្អូន ពោរពេញ​ដោយ​សេចក្តីស្មោះ​ត្រង់ និង​ពោរពេញ​ដោយ​ចិត្ត​គំនិតចង់បានសន្តិភាព សមស្របតាមបំណងប្រាថ្នាមនុស្សលោក​ចង់បាននោះ។ ​ព្រះ​​​សហគមន៍ផ្ត​​​ល់សក្ខីភាពថ្វាយព្រះគ្រីស្តដោយប្រកាសដំណឹងល្អ។ ព្រះគ្រីស្តនិងព្រះ​សហគមន៍មិនភ្ជាប់នឹង​​​គំនិត​​​ជាតិនិយមទេ ហើយក៏​មិន​ប្រកាន់ពណ៌សម្បុរដែរ។ ហេតុនេះ នៅ​កន្លែងណាក៏​ដោយ ហើយនរណាក៏ដោយ ក៏​​​មនុស្ស​​​​មិនអាចចាត់ព្រះគ្រីស្តនិងព្រះសហគមន៍​ទុកជា​ជនបរទេស គ្មានទំនាក់ទំនងជាមួយខ្លួនបាន​ឡើយ។ ព្រះ​គ្រីស្ត​ផ្ទាល់ជាសេចក្តីពិត និងជាមាគ៌ា ដែលព្រះសហគមន៍សម្តែងឲ្យមនុស្សទាំងអស់ស្គាល់ ដោយប្រកាស ​ដំណឹងល្អ គឺនាំព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះគ្រីស្តនោះថា "ចូរប្រែចិត្តគំនិត និងជឿដំណឹងល្អចុះ" (មក១,១៥)។ អ្នក​មិន​​​ព្រម​​​ផ្ញើជីវិតលើព្រះអង្គ ក៏ទទួលទោស​រួច​ហើយ (យហ ៣,១៨)។ ហេតុនេះ​ហើយបានជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះគ្រីស្ត​សម្តែង​ព្រះហឫទ័យ​ប្រណី​​សន្តោស​ផង ហើយក៏សម្តែងការវិនិច្ឆ័យ​ដាក់ទោសផង ជាព្រះ​បន្ទូល​ដែលផ្តល់​ជីវិត​​​ផង ហើយក៏នាំ​សេចក្តីស្លាប់ផងដែរ។ យើងត្រូវតែសម្លាប់​អ្វីៗក្នុងខ្លួនដែល​ចាស់​ទៅ​ហើយនោះ​ ទើបយើង​អាចទៅ​​​ដល់​​​ជីវិត​​​​ថ្មី​​​បាន។  សេចក្តីនេះមានអត្ថន័យមុនដំបូងសម្រាប់មនុស្ស តែសេចក្តីនេះ​ក៏​មាន​អត្ថន័យ​សម្រាប់សម្បត្តិ​ផ្សេងៗ​​​នៅ​​​ក្នុង​​​លោកនេះដែរ គឺអ្វីៗទាំងអស់ភ្ជាប់នឹងបាប​របស់​មនុស្សផង ហើយ​ក៏ភ្ជាប់​នឹង​ព្រះពររបស់​​ព្រះជាម្ចាស់ផងដែរ ដ្បិតមនុស្ស "គ្រប់គ្នាសុទ្ធតែបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ហើយ​បាត់​បង់​សិរីរុង​រឿងរបស់​ព្រះជាម្ចាស់" (រម ៣,២៣)។ គ្មាន​​​នរ​​​ណារួចពីបាប ដោយខ្លួនឯងបានទេ ឬដោយការ​ខិត​ខំ​របស់​ខ្លួនឡើយ គ្មាននរណាម្នាក់រួចផុតទាំងស្រុង​​​ពីភាព​​​ទន់​​​ខ្សោយ​​​របស់ខ្លួន និងពីភាពឯកោ​របស់​ខ្លួន ហើយពីឋានៈ​ជាទាសករ​បានទេ គឺមនុស្សគ្រប់ៗគ្នាត្រូវការ​​​ព្រះគ្រីស្ត​​​ជា​​​គំ​​​រូ ជាព្រះបរមគ្រូ ជាអ្នករំដោះ ជាព្រះសង្គ្រោះ និងជាអ្នកផ្តល់ជីវិត។ ពិតមែនហើយ តាមប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់​​​មនុស្ស​​​លោក ​សូម្បីតែតាមផ្លូវលោកីយ៍ក៏ដោយ ក៏ដំណឹងល្អ​របស់ព្រះ​គ្រីស្តបាននាំសេរីភាព និងនាំឲ្យសង្គម​ជឿន​លឿន​ ដូច​​​​​​ជាមេដែលធ្វើឲ្យម្សៅដោរឡើងដូច្នោះដែរ។​ សព្វថ្ងៃក៏ដូចពីមុនដែរ ដំណឹងល្អ​ក៏បង្ហាញខ្លួនជានិច្ចទុកជាមេ​​​ក្នុង​​​ម្សៅ គឺនាំឲ្យ​មនុស្ស​ស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមកទុកជា​បង​ប្អូន និងនាំឲ្យមនុស្ស​រួបរួម​គ្នា​​ជាធ្លុងតែមួយ ហើយក៏​នាំ​សន្តិភាព​ថែមទៀតដែរ។ ហេតុនេះហើយបានជា​គ្រីស្តបរិស័ទ​នំាគ្នាគោរពព្រះ គ្រីស្ត​​យ៉ាង​ត្រឹមត្រូវទុកជា "ព្រះដែល​​​ប្រជា​​​ជាតិ​នានារង់ចាំ និងជាព្រះ​សង្គ្រោះរបស់គេផង" (សន្តៈអ៊ីរ៉េណេ)។

៩-សកម្មភាពជាសាសនទូតបង្ហាញអំពីគ្រាចុងក្រោយបំផុត

ព្រះសហគមន៍បំពេញសកម្មភាពជាសាសនទូតនៅក្នុងចន្លោះពេលព្រះអម្ចាស់​យាង​មក​លើក​ដំបូង និងពេល​​​ព្រះ​​​អង្គ​​​នឹងយាងមកលើកទីពីរ។ នៅពេលចុងក្រោយនោះ ព្រះអង្គនឹង​ប្រមែ​ប្រមូល​ព្រះសហគមន៍ពីគ្រប់ទិសទី ដូច​​​អ្នក​​​ស្រែ​​​ប្រមូលស្រូវដែលគេច្រូត ឲ្យចូលក្នុងព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (មថ ២៤,៣១)។ ប៉ុន្តែមុនព្រះអម្ចាស់​​​យាង​​​មក​​​នោះ "ត្រូវប្រកាសដំណឹងល្អឲ្យមនុស្សគ្រប់ជាតិសាសន៍" (មក ១៣,១០ )។

សកម្មភាពជាសាសនទូត ពិតជាសម្តែងអំពីគម្រោង​ការរបស់ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ដែលកើតជារូបរាង គឺសកម្មភាព​​​ជាសាសនទូតនេះពិតជាគ្មានអត្ថន័យប្លែកពីការសម្តែងគម្រោងការនេះទេ។ ​ព្រះជាម្ចាស់សម្តែង និងបំពេញ​​​គម្រោង​​​ការ​​​​​​​​​នោះក្នុងពិភពលោក ​និងតាមប្រវត្តិសាស្រ្ត​របស់មនុស្សលោក គឺ​ព្រះ​អង្គ​ច្បាស់ជាណែនាំ​ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃ​ការ​​​សង្គ្រោះ​​​ទៅកាន់ទិសដៅរបស់ខ្លួន។ ដោយព្រះសហគមន៍​ប្រកាសព្រះបន្ទូល និងធ្វើអគ្គសញ្ញា​នានា​ ដែល​មាន​អគ្គ​សញ្ញាអរព្រះគុណជាស្នូលនិងជាកំពូល ព្រះ​សហគមន៍ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រះគ្រីស្តមានវត្តមាន​​​ក្នុង​​​ពិភព​​​លោក​​​នេះហើយ គឺព្រះ​​​គ្រីស្ត​​​ដែល​សម្រេច​ការ​សង្គ្រោះ​។ ព្រះ​ជាម្ចាស់​បានសាបព្រោះអ្វីៗដ៏ពិត​ប្រាកដ និងអ្វីៗ​ដែល​​​សម្តែង​​​ព្រះហឫទ័យ​​​ប្រណី​​​​សន្តោស​របស់​ព្រះ​​អង្គ កប់​ទុក​ក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃ ​ហាក់ដូច​​​ជាវត្តមានម៉្យាង​​​ដ៏​​​ស្ងាត់​​​កំបាំង​​​របស់​​​ព្រះអង្គ​​​ក្នុង​​​សាសន៍ទាំង​នោះ។ បើព្រះសហគមន៍រកឃើញ ព្រះសហគមន៍​រំដោះអ្វីទាំងនោះ​​​ឲ្យ​​​រួច​​​​ពី​ចំណង​អាក្រក់ និងលើក​​​ទៅថ្វាយ​​​សងព្រះ​គ្រីស្ត​​​ ដែលបានបង្កើតអ្វីៗទាំងនោះវិញ។ ព្រះគ្រីស្ត​​​បំផ្លាញ​​​អំណាចរបស់មារ ​និង​កម្ទេច​​​សេចក្តី​​​អា​ក្រក់​ដ៏​មាន​មុខជាច្រើនអនេកនៃអំពើបាបផង។ ៉ប្រសិនបើព្រះសហគមន៍រកឃើញពូជ​ដ៏ល្អ​​​សាប​​​ព្រោះ​​​ក្នុង​​​ចិត្តគំនិតរបស់​​​មនុស្សលោក ឬក្នុងពិធីបុណ្យ​​​រ​​​បស់គេ និង​ក្នុង​អរិយធម៌​ប្រជាជាតិនានា ព្រះ​​​សហគមន៍មិនគ្រាន់តែ​រក្សាទុក​ឲ្យនៅ​គង់វង្ស មិនឲ្យវិនាស​​​បាត់​​​បង់​​​​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែព្រះ​សហគមន៍ព្យាបាលពូជ​​​ទាំង​​​នោះ​​​ឲ្យបានជា និងនាំ​ឲ្យ​​​បាន​​​ពេញ​លក្ខណៈ ដើម្បីលើក​តម្កើង​សិរី​​​រុងរឿ​​​ងរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ កិច្ចការនោះ​​​បណ្តាល​​​ឲ្យមារ​ត្រូវ​​អាម៉ាស់ ហើយ​​​ក៏​​​នាំឲ្យមនុស្ស​លោក​បានសុភមង្គល​​​ទៀត​​​ផង ៉ (ពន្លឺ ១៧)។ ដូច្នេះ​​​ហើយ សកម្មភាព​​​ជាសាសនទូត តម្រង់ឲ្យ​មនុស្ស​​​​លោកបានពេញលក្ខណៈនៅពេលចុងក្រោយបំផុត។ ដោយសកម្មភាព​​​ជា​​​សាសនទូត​​​នេះ ​ប្រជារាស្រ្ត​របស់​ព្រះជាម្ចាស់រីកចម្រើនឡើងរហូត​ដល់​បានពេញ​កម្រិត និងរហូត​ដល់​ពេល​វេលាដែល​​​ព្រះ​​​បិតា​​​បាន​កំណត់​ទុក ដោយ​​​អំណាច​​​របស់ព្រះអង្គ (កក ១,៧)។ ព្យាការី​អេសាយ​បានថ្លែងអំពីព្រឹត្តការ​​​ណ៍នេះទុកជាមុនថា "ចូរពង្រីកជំរំរបស់​អ្នក​ឲ្យ​​​​បាន​ទូលាយ​ឡើង ចូរលាតដំបូល​ក្រណាត់​នៃលំនៅរបស់អ្នកឲ្យវែង កុំសំចៃឡើយ" (អស ៥៤,២)។ ​សកម្មភាព ជា​​​សាសនទូត ធ្វើឲ្យព្រះកាយ​ដ៏​អាថ៌​កំបាំងរបស់ព្រះគ្រីស្តរីកចម្រើនឡើង រហូត​ដល់ "ទៅជាមនុស្សពេញវ័យ ឡើង​ដល់​​​​កំពូល​របស់ព្រះគ្រីស្ត​​ដែល​បំពេញអ្វីៗទាំងអស់" (អភ ៤,១៣) គឺរហូតដល់ព្រះវិហារខាងព្រះវិញ្ញាណ ជា​​​កន្លែងថ្វាយបង្គំព្រះជាម្ចាស់​តាម​ព្រះ​វិញ្ញាណ និងតាម​សេចក្តីពិត​​​​​​​​​​​​ (យហ ៤,២៣) ចម្រើនហើយសាងសង់​​​ឡើង​​​លើក្រុម​គ្រីស្តទូតនិងព្យាការីនានាជាគ្រឹះ ដោយមាន​ព្រះគ្រីស្តផ្ទាល់​ជាសរសរទ្រូងដ៏​សំខាន់ (​អភ ២,២០ )។

ជំពូក២
សកម្មភាពជាសាសនទូត

១០-សេចក្តីផ្តើម

ព្រះគ្រីស្តចាត់ព្រះសហគមន៍ដើម្បីសម្តែងនិងចែករំលែកព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់ឲ្យមនុស្ស ទាំងអស់ និងឲ្យគ្រប់ជាតិសាសន៍បានស្គាល់។ ព្រះសហគមន៍យល់ឃើញថា បេសកកម្មជាសាសនទូតដែលខ្លួន​ត្រូវ​បំពេញនោះ នៅតែធំសម្បើមណាស់នៅឡើយ។ មានមនុស្សចំនួនរាប់កោដិនាក់​មិនទាន់​បាន​ឮ​ដំណឹងល្អ ឬបានឮ មិន​​​ច្បាស់។ ចំនួននេះនៅតែកើនឡើងជាលំដាប់។ មនុស្សទាំងនោះ​ជួបជុំ​គ្នាជាក្រុមធំៗ កំណត់ដោយទំនាក់ ទំនង​​​ជា​​​មួយគ្នាយ៉ាងស្ថិតស្ថេរតាមវប្បធម៌ ឬដោយប្រពៃណី​សាសនា​ពីបុរាណ ឬដោយ​ចំណង​ដ៏​មាំ​មួននានាក្នុងសង្គម។ មនុស្សខ្លះកាន់សាស​នាមួយដ៏សំខាន់ មនុស្ស​ខ្លះ​មិនស្គាល់​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ទាល់តែសោះ មនុស្សខ្លះទៀតបដិសេធថា គ្មានព្រះជាម្ចាស់ទេ ឬជួនកាលជំទាស់​ប្រឆាំងនឹងព្រះអង្គ​ក៏​មាន​ដែរ។ ព្រះសហគមន៍ត្រូវចូលរួមក្នុងគ្រប់ក្រុមមនុស្ស ទាំងនោះ ដូចព្រះគ្រីស្តផ្ទាល់​ដែលកើតជាមនុស្ស យាង​​ចូល​រួមក្នុងសភាពការណ៍សង្គមមួយ ក្នុង​​​សភាពការណ៍​​​វប្បធម៌ប្រជាជនមួយ។ នៅសម័យព្រះអង្គរស់នៅ​ក្នុង​លោកនេះ ព្រះអង្គរស់​នៅ​ក្នុង​ក្រុមមនុស្ស​​​ដែល​​​មាន​​​អរិយធម៌​​​ផ្ទាល់​​​ខ្លួន។ បើ​​​ធ្វើដូច្នេះ ទើប​ព្រះសហគមន៍អាច​បង្ហាញគម្រោង​កា​រ​ដ៏​អស្ចារ្យ​នៃការសង្គ្រោះ​ឲ្យមនុស្សទាំងអស់​​​បាន​​​ស្គាល់ និង​​​អាច​​​ជូន​​​ជីវិត ដែលព្រះជាម្ចាស់​ប្រទាន​ឲ្យទៀតផង។

១-សក្ខីភាពរបស់គ្រីស្តបរិស័ទ

 ១១-គ្រីស្តបរិស័ទផ្តល់សក្ខីភាពតាមការរស់នៅរបស់ខ្លួន និងសន្ទនាជាមួយអ្នកដទៃ

ព្រះសហគមន៍ត្រូវមានវត្តមាននៅក្នុងគ្រប់ក្រុមមនុស្ស ដោយមានគ្រីស្តបរិស័ទរស់​នៅក្នុង​ក្រុម​ទាំង​នោះស្រាប់ ឬដោយព្រះសហគមន៍ចាត់គ្រីស្តបរិស័ទខ្លះឲ្យទៅរស់នៅក្នុងក្រុមទាំងនោះដែរ។ កន្លែងណាគ្រីស្តបរិស័ទរស់នៅ ​ គេ​​​មានភារកិច្ចបង្ហាញ​បញ្ជាក់ថា គេបានកើតជាថ្មីដោយរួបរួមជាមួយព្រះគ្រីស្ត ​នៅពេលគេទទួលអគ្គ​សញ្ញាជ្រមុជទឹក ។​​​គេក៏បានទទួលកម្លាំងរបស់ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធនៅពេលគេបាន​ទទួល​អគ្គ​សញ្ញា​លាប​ថ្ងាសដែរ។ គេផ្តល់សក្ខីភាពនេះ ដោយរស់នៅតាមរបៀបល្អធ្វើជាគំរូឲ្យអ្នកដទៃ និងដោយ​និយាយ​ជាមួយដែរ។ ដូច្នេះ អ្នកដទៃមុខជា​​​នឹងឃើញ​​​អំពើ ល្អដែលគ្រីស្តបរិស័ទប្រព្រឹត្ត ហើយនាំគ្នាលើក​តម្កើង​សិរី​​រុង​រឿងព្រះបិតា (មថ ៥,១៦) ព្រម​ទាំង​យល់អត្ថន័យជីវិត មនុស្ស​​​ឲ្យកាន់តែច្បាស់ និងកាន់តែ​ពិត​ប្រាកដឡើង ព្រមទាំងយល់ឃើញកាន់តែច្បាស់ថា មនុស្សទូទាំងសកល លោក​​​រួបរួមគ្នាជា​ធ្លុងតែមួយ​ផង​ដែរ។

គ្រីស្តបរិស័ទអាចធ្វើជាសាក្សីអំពីព្រះគ្រីស្តបែបនេះនិងបានផល លុះត្រាតែ​​​​​​គេរួមរស់ជាមួយ​អ្នក​​ដទៃ ហើយ​​​​​​រាប់អានគេ និង​ស្រឡាញ់​គេដោយចិត្តស្មោះ។ គ្រីស្តបរិស័ទត្រូវចាត់ខ្លួនទុកជាសមាជិក​នៃ​ក្រុមដែល​ខ្លួនរស់​​​នៅ គឺត្រូវរួមចំណែកក្នុងសកម្មភាពនានាខាងវប្បធម៌ និងក្នុងសង្គម ​ដោយចែកចាយអ្វីៗក្នុងកិច្ចការ​​​ផ្សេងៗ​​​ប្រចាំ​​​ជីវិតម​​​នុស្សថែមទៀតផង។ គ្រីស្តបរិស័ទ​ក៏ត្រូវ​ស្គាល់ប្រពៃណីជាតិ និងប្រពៃណី​សាសនា​របស់គេ ទាំង​​​ទទួល​​​ស្គាល់​​​និងគោរពដោយរីក​​​រាយ នូវ "ពូជ​នៃ​ព្រះបន្ទូល" កប់ទុកក្នុង​ប្រពៃណី និងក្នុង​​សាសនា​ទាំងនោះស្រាប់។ ​នៅ​​​ពេលជាមួយគ្នានោះ គ្រីស្តបរិស័ទ​ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់នឹង​ការផ្លាស់​ប្រែ​យ៉ាង​ជ្រៅ​ដែល​កើត​ឡើង​ក្នុងប្រជាជាតិ​​​ទាំង​​​នោះ។ មនុស្សសម័យទំនើប តែងតែចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងហួសទៅលើ​វិទ្យា​សាស្ត្រ និង​ទៅ​លើបច្ចេកទេស។ គ្រីស្ត បរិស័ទ​​​ត្រូវតែខិតខំណែនាំគេ កុំឲ្យងាកបែរចេញពី​អ្វីៗដែលពាក់ព័ន្ធនឹង​ព្រះ​ជាម្ចាស់ឡើយ ត្រូវដាស់​តឿនពួកគេ ឲ្យ​​​មានបំណងប្រាថ្នាចង់រកសេចក្តីពិតឲ្យកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ និងចង់បានសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលព្រះជាម្ចាស់បាន​​​សម្តែងឲ្យមនុស្សលោកស្គាល់។ កាលពីដើម​​​ ព្រះគ្រីស្តផ្ទាល់​បានស្ទង់ចិត្ត​មនុស្ស​លោក ហើយ​បានណែ​នាំគេ​ទៅ​​​កាន់​​​​​​ពន្លឺ​​​របស់​​​ព្រះជាម្ចាស់ ដោយ​និយាយសន្ទនាជាមួយគេ​តាមរបៀបមនុស្សធម្មតា។ ក្រុមសាវ័ករបស់​​​ព្រះ​​​អង្គ ​ដែលមាន​ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះគ្រីស្តជ្រួតជ្រាប​ពេញ​ខ្លួន ក៏ត្រូវស្គាល់មនុស្សដែលរស់​នៅ​ជាមួយ ត្រូវអត់ធ្មត់​​​ព្យាយាម​​​​​​និយាយសន្ទ​នា​ជា​មួយគេ ដោយចិត្តស្មោះ ដើម្បី​ឲ្យខ្លួន​ស្គាល់អ្វីៗដ៏ថ្លៃថ្នូរ​បំផុត ដែលជាព្រះ​អំណោយ​ទាន​​​ដែល​​​​​​​​​ព្រះជាម្ចាស់​បានប្រោសប្រទានឲ្យជនជាតិទាំង​ឡាយ​​​ តាមព្រះហឫទ័យ​ទូលាយ​ដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះអង្គ។ នៅ​​​ពេល​​​​​​ជាមួយគ្នានោះ គ្រីស្តបរិស័ទក៏ត្រូវយកចិត្តទុក​ដាក់​នាំពន្លឺនៃដំណឹងល្អមកបំភ្លឺអ្វីៗដ៏ថ្លៃថ្នូរបំផុតទាំងនោះ និង​​​រំដោះ​​​អ្វីទាំងនោះ ហើយណែនាំឲ្យស្ថិតនៅក្រោម​ការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះសង្គ្រោះទៀតផង។

១២-អំពីមេត្តាករុណារបស់គ្រីស្តបរិស័ទ

គ្រីស្តបរិស័ទដែលរស់នៅក្នុងក្រុមនានារបស់មនុស្ស ត្រូវមានចិត្តស្រឡាញ់ក្នុងខ្លួន ដូចព្រះជា​ម្ចាស់​បាន​ស្រឡាញ់​យើងដូច្នោះដែរ គឺព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យឲ្យយើងស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក​ ដោយ​ព្រះ​ហឫទ័យ ស្រឡាញ់​​​​នោះឯង (១ យហ ៤,១១)។ គ្រីស្តបរិស័ទស្រឡាញ់មនុស្សគ្រប់ប្រភេទយ៉ាងពិតប្រាកដ ដោយមិន       ប្រកាន់​​​​​​ឋានៈ វណ្ណៈ ជាតិ ឬសាសនាណាឡើយ។ គ្រីស្តបរិស័ទស្រឡាញ់អ្នកដទៃ ​ដោយ​មិន​ចង់​បាន​ផលប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​​​ខ្លួន ឬឲ្យគេតបស្នងសងគុណនោះទេ។ ព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់យើងដោយ​មិន​ចង់បានប្រយោជន៍​ពីយើងទេ។ យ៉ាងណាមិញ គ្រីស្តបរិស័ទដែលស្រឡាញ់គេ ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់នឹងបុគ្គលម្នាក់ៗ​ក្នុងឋានៈគេជាមនុស្ស គឺត្រូវ​​​ស្រឡាញ់គេតាមរបៀបដែលព្រះជាម្ចាស់យាងមករកយើងដូច្នេះដែរ។ កាលពីដើម ព្រះគ្រីស្តយាង​​​ចុះ​​​យាងឡើង​​​គ្រប់​​​​​​​​​ក្រុង​​​គ្រប់​​​ភូមិ​​​ ​ទាំងព្យា​បាល​មនុស្សដែលមាន​ជំងឺ​រោគា​ព្យាធិ​គ្រប់ប្រភេទ ទុកជាសញ្ញា​សម្គាល់​បញ្ជាក់​ថា ព្រះ​​​រាជ្យ​​​របស់​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​មក​​​​​​ជិ​​​តបង្កើយហើយ (មថ ៩,៣៥ត; កក ១០-៣៨)។ យ៉ាងណាមិញ ដោយ​​​សារ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ជាបុត្រធីតា ព្រះសហគមន៍​​​ក៏មាន​​​​​​ទំនាក់​​​ទំនង​​​ជា​​​មួយ​​​​​​​​​មនុស្សទាំងអស់ ទោះជាមានឋានៈ វណ្ណៈ​​​យ៉ាង​​​ណា​​​​​​​​​ក៏​​​ដោយ គឺព្រះ​​​សហគមន៍​​​មានទំនាក់ទំនងយ៉ាងពិសេសជាមួយអ្នកក្រីក្រ និងអ្នកកើតទុក្ខលំបាក ហើយ​​​ក៏​​​ស្ម័គ្រ​​​ចិត្ត «ចំណាយខ្លួន ដើម្បី​​​ជាប្រយោជន៍ដល់គេ»​ថែម​ទៀត​ (២ ករ ១២,១៥)។ ព្រះ​​​សហគមន៍​​​តែង​​​រំលែក​​​​អំណរ​​​សប្បាយ និងទុក​ព្រួយ​​​របស់​​​គេ​​​ ស្គាល់បំណងប្រាថ្នានិង​បញ្ហា​ជីវិតរបស់គេ ព្រមទាំងតែងរំលែកទុក្ខព្រួយ​និងតប់​​​ប្រមល់​​​​នៅ​​​ពេល​​​គេស្លាប់។ ចំពោះអស់អ្នកដែល​ស្វែង​រកសន្តិភាព ព្រះសហគមន៍ប៉ងប្រាថ្នាចង់សន្ទនាជាមួយ​​​គេ ដូច​​​សន្ទនា​​​​​​ជាមួយ​​​បង​​​​​​ប្អូនដែរ ​ទាំងនាំសន្តិភាព និង​ពន្លឺដែលហូរមកពីដំណឹងល្អជូនគេផង។

ហេតុនេះហើយបានជាគ្រីស្តបរិស័ទត្រូវរួមសហការជាមួយមនុស្សឯទៀតៗទាំងអស់ ដើម្បីចាត់ចែង​សេដ្ឋ​កិច្ច និង​​សង្គមឲ្យបានទៀងត្រង់ល្អត្រឹមត្រូវ។ គ្រីស្តបរិស័ទត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ប្រើកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្ត​យ៉ាង​ពិសេស​​​​​​​​​​ក្នុងការអប់រំក្មេងៗ និង​កូនជំទង់ ដោយចាត់ចែងឲ្យមានសាលារៀនគ្រប់មុខ។ ត្រូវចាត់សាលារៀន​ទាំង​​​នោះ​​​ទុក​​​​​​​​​​ជាម​ធ្យោបាយ​ពិសេស មិនគ្រាន់តែសម្រាប់អប់រំនិងលើកស្ទួយយុវជន​គ្រីស្ត​បរិស័ទប៉ុណ្ណោះទេ តែ​​​នៅ​​​ពេលជា​​​មួយគ្នានោះ សម្រាប់​បម្រើ​មនុស្ស​ទាំងអស់តាមរបៀបដ៏មានតម្លៃថ្លៃថ្នូរបំផុត។ ជាពិសេស​នៅក្នុងប្រទេស​​​ដែល​​​កំពុង​​​អ​​​ភិវឌ្ឍន៍ឡើង សាលារៀនទាំងនោះក៏លើក​ស្ទួយ​តម្លៃ​ដ៏ថ្លៃ​ថ្នូររបស់​បុគ្គលម្នាក់ៗ និងរៀបចំឲ្យមនុស្សអាច​​​រស់នៅ​​​ស្រប​​​តាម​​​​​​លក្ខណៈជា​​​មនុស្សកាន់​តែ​ប្រសើរ​ឡើងៗ។ ម្យ៉ាងទៀត គ្រីស្តបរិស័ទក៏ត្រូវរួមជាមួយជនរួមជាតិទាំងអស់ ដែល​​​ខិត​​​​​​ខំ​​​ខ្នះ​​​ខ្នែងបំបាត់ការអត់ឃ្លាន បំបាត់​ភាព​ល្ងង់ខ្លៅ និងបំបាត់ជំងឺ។ ​ធ្វើដូច្នេះ ទើបគេយកចិត្តទុកដាក់​ឲ្យជីវភាព​ប្រជាជន​ចម្រើន​ឡើង ព្រមទាំង​ពង្រឹង​សន្តិភាពក្នុងពិភពលោកទាំងមូល។ ក្នុងសកម្មភាពនេះ គ្រីស្តបរិស័ទ​ក៏​ត្រូវ​មាន​​​បំណង​​​​​​ប្រាថ្នា​​​​យ៉ាងខ្លាំង ទាំងប្រុងប្រយ័ត្ន ចង់រួមសហការជាមួយអង្គការនានា ​ជាអង្គ​ការ​ឯក​ជនក្តី សាធារណៈក្តី ​ជា​​​មួយ​​​​រដ្ឋាភិបាលនានា ជាមួយអង្គការអន្តរជាតិ ជាមួយក្រុមគ្រីស្តបរិស័ទផ្សេងៗ និងជាមួយ​​​ក្រុម​​​បរិស័ទ​​​​សាសនា​​​ឯទៀតៗ​​​ដែរ។

ប៉ុន្តែ ព្រះសហគមន៍គ្មានបំណងចង់ចូលឈ្លានពានក្នុងការដឹកនាំប្រទេសក្នុងលោកនេះជាដាច់ខាត។ ព្រះ​​​សហគមន៍ទាមទារសេចក្តីតែមួយ គឺបម្រើមនុស្សលោកយ៉ាងស្មោះ ទាំងបង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់ដល់គេ ដោយ​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់ជួយឧបត្ថម្ភផង (មថ ២០,២៦; ២៣,១១)។

សាវ័ករបស់ព្រះគ្រីស្តរួមយ៉ាង​​​ជិត​​​ស្និទ្ធ​​​ជា​​​មួយ​​​មនុស្ស​​​ឯទៀតៗ ដោយ​រស់​នៅ និងប្រព្រឹត្តកិច្ច​ការនា​នា។ ទោះ​​​បី​​​នៅកន្លែងណា​ដែល​គេ​គ្មានលទ្ធភាព​ប្រកាស​អំពីព្រះ​​គ្រីស្តយ៉ាងច្បាស់ក្តី​ ក៏គេ​សង្ឃឹមថានឹងបង្ហាញសក្ខីភាព​​​ដ៏​ពិត​​​ប្រាក​ដ​​​​អំពី​ព្រះ​គ្រីស្ត​ឲ្យមនុស្សលោកឃើញ និងខិតខំជួយ​មនុស្សលោក​ឲ្យ​​ទទួលការសង្គ្រោះថែមទៀត។ គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​​​​​​​​មិន​​​ស្វែងរកឲ្យ​មនុស្ស​ចម្រើនឡើង និងជឿនលឿន​តែ​ផ្នែក​ខាងសម្ភារៈប៉ុណ្ណោះទេ តែមានបំណងច​ង់​​​ពង្រីក​កិត្តិយស​ដ៏ថ្លៃថ្នូររបស់គេ ព្រមទាំងចង់​ឲ្យមនុស្ស​រួប​រួមគ្នា​ជាធ្លុងតែមួយក្នុង​ឋានៈ​ជាបងប្អូន ដោយ​បង្រៀន​សេចក្តី​​ពិត​​​ខាងសាសនា និងខាងសីលធម៌ តាមព្រះ​គ្រីស្ត​បំភ្លឺឲ្យយល់នោះ។ ធ្វើដូច្នេះ គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ត្រួស​​​ត្រាយ​​​ផ្លូវ​​​កាន់​​​តែប្រសើរឡើងៗ​​​នាំមនុស្សឆ្ពោះទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់បន្តិច​​​ម្តងៗ។ គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ជួយ​មនុស្សឲ្យ​​​ទទួលកា​​​រសង្គ្រោះ ដោយស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់ និង​ស្រឡាញ់អ្នកដទៃ។ ធ្វើ​ដូច្នេះ "​គម្រោងការដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះគ្រីស្ត" ចាប់ផ្តើម​​​លេច​​​ធ្លោ​​​ឡើង គឺមនុស្សថ្មីកើត​មក ស្រប​តាម​ព្រះ​ហឫទ័យ​ព្រះជាម្ចាស់ លេចមកក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត (អភ ៤,២៤) ហើយ​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​ក៏សម្តែង​ព្រះហឫទ័យ​ស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គ ក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្តនោះដែរ។

២-ការប្រកាសដំណឹងល្អនិងការប្រមូលប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់

 ១៣-ការប្រកាសដំណឹងល្អ និងការប្រែចិត្តគំនិត

ត្រូវប្រកាសគម្រោងការដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះគ្រីស្ត (១ ករ ៩, ១៦; រម ១០,១៤) ឲ្យមនុស្ស​ទាំង​អស់​ (មក ១៦,១៥) ដោយចិត្តអង់អាច និងដោយចិត្តព្យាយាមខន្តី (កក ៤,១៣.២៩.៣១; ៩,២៧- ២៨; ១៣,៤៦; ១៤,៣; ១៩,​​​៨; ២៦,២៦; ២៨,៣១; ១ ថស ២,២; ២ ករ ៣,១២ ; ៧,៤ ; ភល ១,២០; អភ ៣,១២; ៦,១៩-២០) នៅ​​​គ្រប់​​​ទីកន្លែងដែលព្រះជាម្ចាស់ "បើកទ្វារចំហ" (កូឡ ៤,៣) គឺត្រូវ​ប្រកាស​អំពីព្រះជាម្ចាស់ដ៏មានព្រះជន្មគង់នៅ និង​​​អំ​​​ពី​​​​ព្រះយេ​ស៊ូ​គ្រីស្ត​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់ចាត់ឲ្យយាងមក​សង្គ្រោះមនុស្ស​លោកទាំងអស់ (១ ថស ១,៩-១០; ១ ករ ១,​១៨-២១; កាឡ ១,៣១; កក ១៤,១៥-១៧; ១៧,២២-៣១) ដើម្បីឲ្យព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធបើកចិត្ត​គំនិត​​​អ្នក​​​ដែល​​​មិន​​​កាន់​​​គ្រីស្តសាសនា (កក ១៦-១៤) ឲ្យគេប្រែ​ចិត្ត​គំនិតដោយសេរី ទៅរកព្រះអម្ចាស់ និងផ្ញើជីវិតលើព្រះអង្គផង។ គេ​​​ក៏​​​ផ្ចង់ចិត្ត​នឹងព្រះអង្គ​​យ៉ាង​ស្មោះ គឺ​លើ​ព្រះ​អង្គដែល «ជាមាគ៌ា ជាសេចក្តីពិត និងជាជីវិត" (យហ ១៤,៦)។​​​ព្រះអង្គ​​​​បំពេញ​សេចក្តីដែល​មនុស្ស​លោក​ទន្ទឹង​រង់ចាំប៉ងប្រាថ្នាចង់បានខាងផ្លូវវិញ្ញាណ។ ព្រះអង្គក៏នឹងប្រទានហួសពី​សេចក្តីប៉ងប្រាថ្នា​ទាំងនោះទៅទៀត។

តាមពិត ត្រូវយល់ឃើញថា មនុស្សប្រែចិត្តគំនិតដូច្នេះ គឺគ្រាន់តែ​​​ប្រែចិត្តគំនិតខាងដើមដំបូង​ប៉ុណ្ណោះ​។ ដោយគេប្រែចិត្តគំនិតដើមដំបូងដូច្នេះ ទើបធ្វើឲ្យគេដឹងខ្លួនថា គេងាកចេញពីអំពើបាប ហើយ​ចូល​ក្នុង​គម្រោង​ការ​​​ដ៏​​​អស្ចារ្យ​​​​​​នៃ​​​​ព្រះហឫ​ទ័យ​ស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យ​ត្រាស់​ហៅ​គេឲ្យប្រាស្រ័យ​ទាក់ទង​ជា​​​មួយ​​​​ព្រះអង្គ ក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត។ អ្នកប្រែចិត្តគំនិតថ្មីនោះ ចាប់ផ្តើមធ្វើ​ដំណើរ​តាមព្រះវិញ្ញាណ ដោយ​​​ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​ប្រោស​​​​​​ប្រណីជួយគេផង។ ពេលធ្វើដំណើរនេះ ដោយសារ​ជំនឿ គេរួបរួមក្នុង​គម្រោងការ​​ដ៏អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដែល​​​សោយទិវង្គត និងទទួលព្រះជន្មថ្មីដ៏រុងរឿង។ គេ​លះបង់​របៀបរស់នៅ​បែបចាស់ចោល ឆ្លងទៅ​​​រស់​​​នៅ​​​តាម​​​របៀប​​​ថ្មី គឺទៅជាមនុស្សថ្មីដ៏​ពេញ​លក្ខណៈ​ក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត (កូឡ ៣,៥-១០; អភ ៤,២០-២៤)។ ដំណើរឆ្លងដូច្នេះ នាំឲ្យគេប្រែចិត្តគំនិត និងប្រែរបៀបរស់នៅ​បន្តិច​​ម្តងៗ​តាមលំដាប់លំដោយ។ ការប្រែចិត្តគំនិតនេះ ក៏ត្រូវ​​​​លេចធ្លោឡើង​​​តាមរបៀបរស់នៅក្នុងសង្គមមនុស្ស ​​បន្តិច​ម្តងៗកាន់តែជ្រៅទៅៗ អស់រយៈពេលដែលគេទទួលការ​អប់រំ​​ជំនឿ។ គេ​​​ផ្ញើជីវិតលើព្រះអម្ចាស់ គឺលើព្រះអង្គដែលជាសញ្ញាសម្គាល់នាំឲ្យមនុស្សខ្វែងគំនិត និងញែក​​​ចេញ​​​ពី​​​គ្នា​​​​​​យ៉ាង​​​ណា (លក ២,​៣៤; មថ ១០,៣៤–៣៩) អ្នកប្រែចិត្តគំនិតថ្មី ក៏ធ្លាប់មានបទពិសោធន៍ថា ខ្លួន​ត្រូវ​ញែក​ចេញ​​​ពី​​​​​​​​​ក្រុម​​​គ្រួសារ បាក់បែក​ពីគេ​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។ ប៉ុន្តែ គេក៏បានអំណរសប្បាយដោយព្រះជាម្ចាស់​ប្រោស​ប្រទាន​ព្រះ​អំណោយ​​​ទាន​​​​ដល់​គេហួស​កម្រិតដែរ (១ថស ១,៦)។

ព្រះសហគមន៍ហាមផ្តាច់មិនឲ្យបង្ខំនរណាម្នាក់ចូលគ្រីស្តសាសនាជាដាច់ខាត ​និងមិនឲ្យណែនាំ​គេ​ ឬទាក់​ទាញ​​​​ចិត្តគេ ដោយប្រើ​ឧបាយ​កលមិនគួរគប្បីឡើយ ក៏ដូចព្រះ​សហគមន៍ទាមទា​រ​ដាច់​អហង្ការ​នូវ​សិទ្ធិ​​​សេរីភាព​​​របស់​​​ខ្លួន កុំឲ្យ​​​គេ​​​​​​បង្ខំនរណាម្នាក់ឲ្យលះបង់ជំនឿរបស់ខ្លួន ​ដោយធ្វើទុក្ខបុកម្នេញដល់គេយ៉ាង​ថោក​​​ទាប​​​ដូច្នោះ​​​ដែរ (សេរីភាព ​​​ ២.៤.​​​១០; អំណរ ២១)។ តាមប្រពៃណីពីបុរាណដ៏យូរអង្វែង​​របស់ព្រះសហគមន៍មក ត្រូវពិនិត្យ​​​ពិច័យ​​​យ៉ាង​​​​​​​​​ម៉ត់ចត់​​​នូវមូល​ហេតុ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​មនុស្សម្នាក់ប្រែចិត្តគំនិត។ ប្រសិនបើជាត្រូវការ ​ត្រូវជម្រះមូលហេតុទាំង​​​នោះ​​​ឲ្យ​​​បាន​​​​ទៀង​ត្រង់​ផង។

១៤-ក្រុមអ្នកស្តាប់ព្រះសូរសៀងព្រះជាម្ចាស់លាន់ឮឡើង

អស់អ្នកដែលផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្ត ទុកជាអំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះសហគមន៍  (ពន្លឺ​​​១៧)​​​ ត្រូវចូលក្នុងក្រុមអ្នកទទួលការអប់រំជំនឿដោយសារពិធីផ្សេងៗ។ ការ​អប់រំជំ​នឿនោះ​មិនគ្រាន់តែ​​​អាស្រ័យ​​​ទៅ​​​លើការរៀប​​​រាប់អំពីគោលលទ្ធិដ៏សំខាន់ៗនៃជំនឿ និងនៃធម៌វិន័យប៉ុណ្ណោះទេ ​តែជាការ​ហ្វឹក​ហ្វឺន​ឲ្យ​​គេរស់​នៅ​បែប​​​ជា​​​គ្រីស្តបរិស័ទក្នុងគ្រប់វិស័យប្រចាំជីវិត ព្រ​មទាំង​បង្ហាត់គេយ៉ាងសមរម្យ។ សាវ័ក​របស់ព្រះគ្រីស្តរួបរួមជាមួយព្រះបរមគ្រូ របស់​​​គេ​​​ ដោយទទួលការអប់រំ និង​ហ្វឹកហ្វឺន​ផង។ ហេតុនេះហើយ​បាន​ជាត្រូវណែនាំអ្នកទទួលការអប់រំជំនឿ ទាំង​​​នោះ ឲ្យចូលក្នុងគម្រោងការដ៏អស្ចារ្យនៃការសង្គ្រោះយ៉ាងសមរម្យ និងត្រូវបង្ហាត់គេឲ្យរស់នៅស្របតាមបែបដំណឹង​​​ល្អ​​​​ទៀត។ ត្រូវណែនាំគេដោយពិធីផ្សេងៗ​តាម​ពេល​វេលា​ជាលំដាប់លំដោយ (ពិធី ៦៤-៦៥) ឲ្យចូលរួម ក្នុង​​​របៀប​​​រស់​​​នៅតាមជំនឿ ឲ្យចូលរួមក្នុងពិធី​នានានៃព្រះ​សហគមន៍ ព្រមទាំង​ឲ្យ​គេមាន​ចិត្តស្រឡាញ់ ស្រប តាម​​​ប្រជារាស្ត្រ​​​របស់​​​ព្រះជាម្ចាស់។

បន្ទាប់មក អ្នកស្តាប់ព្រះសូរសៀងព្រះជាម្ចាស់លាន់ឮឡើង ​បាន "រួចផុតពីអំណាចនៃភាពងងឹត" (កូឡ ១,១៣)រួចហើយ ដោយ​អគ្គសញ្ញាទាំងបីដែលបញ្ចូលគេក្នុងព្រះសហគមន៍ គេរួមស្លាប់ជាមួយ​ព្រះគ្រីស្ត បានចុះ​​​ក្នុងផ្នូររួមជា​មួយ​ព្រះអង្គ ហើយក៏បានទទួលជីវិតថ្មីដ៏រុងរឿងរួមជាមួយព្រះអង្គដែរ (រម ៦,​៤-១១; កូឡ ២,១២- ១៣; ១ សល ៣,២១-២២; មក ១៦,១៦)។ គេ​ទទួល​ព្រះវិញ្ញាណ​ដែល​ប្រោស​ឲ្យគេទៅ​ជាបុត្រ​ធីតា​របស់ព្រះបិតា (១ ថស​​​ ៣,១៥-៧; កក ៨,១៤-១៧) ហើយនាំគ្នាធ្វើពិធីនឹករឭកព្រះ​​អម្ចាស់សោយទិវង្គត និងទទួលព្រះជន្មថ្មីដ៏រុងរឿង ​រួម​​​ជាមួយប្រជារាស្រ្តទាំងមូលរបស់​ព្រះ​ជាម្ចាស់​។

មហាសន្និបាតប្រាថ្នាចង់ប្រែសម្រួលពិធីបុណ្យនានាក្នុងរដូវអប់រំពិសេស និងក្នុងរដូវបុណ្យចម្លង ដើម្បី​​​រៀប​​​ចំ​​​ចិត្ត​​​​គំនិតអ្នកស្តាប់​ព្រះសូរសៀងព្រះជាម្ចាស់លាន់ឮឡើង ឲ្យលើកតម្កើងព្រឹត្តិការណ៍ដ៏អស្ចារ្យនៃបុណ្យចម្លង ព្រោះ​​​ក្នុង​ពិធី​បុណ្យ​​ចម្លងដ៏ឱឡារិក​នោះ​ គេកើតជាថ្មីក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត ដោយទទួលអគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹក។

មិនគ្រាន់តែអស់អ្នកណែនាំ ឬ​អស់​លោក​បូជាចារ្យ (អាចារ្យ) ប៉ុណ្ណោះទេ មានភារកិច្ចហ្វឹកហ្វឺនអ្នកអប់រំជំនឿ ឲ្យទៅជាគ្រីស្តបរិស័ទ តែសហគមន៍​​​គ្រីស្តបរិស័ទទាំ​​​ងមូលឯណោះវិញ ទទួលភារកិច្ចហ្វឹកហ្វឺននោះ ជាពិសេស​​​សហគមន៍ឪពុកម្តាយធម៌ឬបង​ធម៌​​​។ ធ្វើដូច្នោះ ទើបអ្នកទទួលការអប់រំជំនឿដឹងខ្លួន​​តាំង​ពីដើមដំបូងមកថា គេមាន​​​ទំនាក់​​​ទំនងជាមួយ​​​ប្រជារាស្ត្ររ​បស់​ព្រះជាម្ចាស់ហើយ។ ដោយព្រះសហគមន៍មានលក្ខណៈ​ជាគ្រីស្តទូត អ្នក​កំពុង​ទទួល​ការអប់រំជំនឿ ក៏ត្រូវ​ហាត់ខ្លួនឲ្យរួមយ៉ាង​សកម្មក្នុងកិច្ចប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ​ និង​ក្នុងកិច្ចសាងសង់ព្រះសហគមន៍ ដោយ​​​ផ្តល់​សក្ខីភាព​អំពីការរស់នៅតាមបែបថ្មី និងដោយប្រកាស​ជំនឿរបស់ខ្លួន។ ត្រូវបញ្ជាក់​​​លក្ខន្តិកៈរ​​​បស់​​​អ្នក​​​ទ​​​ទួល​​​ការ​​​អប់រំជំនឿទាំងនេះឲ្យបានច្បាស់ ក្នុងក្បួនច្បាប់ថ្មីជាទូទៅរបស់​ព្រះ​សហគមន៍ ព្រោះគេរួប​​​រួមជាមួយ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​រួចហើយ (ពន្លឺ ១៤) គេក៏នៅក្នុងព្រះដំណាក់ព្រះ​គ្រីស្តរួចហើយ ដែរ។ តាមធម្មតា គេរស់នៅដោយ​​​មាន​​​ជំនឿ​​​ មានចិត្តសង្ឃឹម និងមានចិត្តស្រឡាញ់ផង។

៣-ការអប់រំសហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទ

១៥-ការអប់រំសហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទ

ព្រះវិញ្ញាណត្រាស់ហៅមនុស្សទាំងអស់ឲ្យមករកព្រះ​គ្រីស្ត ដោយព្រះអង្គសាបព្រោះពូជនៃព្រះបន្ទូលក្នុងចិត្ត មនុស្សគ្រប់ៗរូប និងដោយព្រះអង្គចាត់ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទប្រកាសដំណឹងល្អផង។ ​ព្រះវិញ្ញាណ​នាំ​មនុស្សឲ្យសុខចិត្ត​​​គោរព​​​តាម​​​បង្គាប់នៃជំនឿ ហើយក៏ប្រោសឲ្យអស់អ្នកដែលផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្តមានជីវិត​​​ថ្មី​​​ដោយ​​​អគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹក​​​ដែរ។ ព្រះអង្គប្រមូលគេឲ្យចូលរួម​ក្នុង​ប្រជា​រាស្រ្ត​របស់ព្រះជាម្ចាស់តែមួយ "ជាពូជ​​​សាសន៍​​​​​​ដែល​​​​​​ព្រះអង្គបាន​​​ជ្រើស​​​រើ​​​ស ជាក្រុម​បូជាចារ្យ​របស់ព្រះមហាក្សត្រ ជាប្រជាជាតិដ៏វិសុទ្ធ ​ជាប្រជារាស្ត្រ​​​ដែល​​​ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​បាន​​​យកមក​​​ធ្វើជា​​​កម្មសិទ្ធ​​​​ផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គ" (១ សល ២,៩; ពន្លឺ ៩)។

ហេតុនេះហើយបានជាសាសនទូតទាំងអស់ដែលជាសហការីរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (១ ករ ៣,៩) ត្រូវបង្កើត​​​សហគមន៍របស់អ្នកជឿ។ សហគមន៍ទាំងនោះត្រូវរស់នៅយ៉ាងសមរម្យ ​ស្របតាមព្រះជាម្ចាស់​ដែល​ត្រាស់​ហៅគេ (អភ ៤,១) ហើយត្រូវមានសមត្ថភាពអាចបំពេញបន្ទុកដែលព្រះអង្គបានផ្ញើទុកឲ្យគេ គឺបំពេញ​បន្ទុកជាបូជា​ចារ្យ ជា​​​ព្យាការី និងជាព្រះមហាក្សត្រ។ ដូច្នេះ ​សហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ក្លាយទៅជាសញ្ញាសម្គាល់អំពីវត្តមាន​​​របស់ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​ក្នុងពិ​​​ភពលោក លុះត្រាតែសហគមន៍បំពេញបន្ទុកទាំងបីនោះ។ ដោយថ្វាយអភិបូជា ​សហគមន៍នេះរួមជា​​​មួយ​​​ព្រះគ្រីស្ត ឆ្លងទៅកាន់ព្រះបិតាដោយឥតឈប់ឈរ (ពន្លឺ ១០.១១.៣៤)។ ដោយផ្ចិតផ្ចង់​​​ទទួលព្រះបន្ទូលទុក​ជា​​​អាហារ (បន្ទូល ២១) សហគមន៍​នេះបង្ហាញ​សក្ខីភាពអំពីព្រះគ្រីស្ត (ពន្លឺ១២.៣៥)។ សហគមន៍នេះក៏មាន​ចិត្ត​មេត្តា​​​​ករុណា ហើយមានចិត្តឧស្សាហ៍​បំពេញកិច្ច​ការជាគ្រីស្តទូតថែមទៀត (ពន្លឺ ២៣.២៦)។

តាំងពីដើមដំបូងរៀងមក ត្រូវ​​​ចាត់ចែងសហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទ ឲ្យមាន​​​សមត្ថភាពអាចផ្គ​​​​​​​​​ត់ផ្គង់តម្រូវការ​​​របស់​​​​​​ខ្លួនដោយខ្លួនឯង ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន។

ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទដែលប្រជុំគ្នានោះ មានអរិយធម៌ជាទ្រព្យដ៏ថ្លៃថ្នូរនៃ​​​ជាតិរបស់ខ្លួន។ ​​​ហេតុនេះហើយ សហគមន៍នោះ​​​ត្រូវចាក់ឫសយ៉ាងជ្រៅក្នុងប្រជាជនរបស់ខ្លួនដែរ។ ក្រុមគ្រួសារគ្រីស្តបរិស័ទ​ត្រូវ​មាន​លទ្ធភាព​នឹងចម្រើនឡើងបាន ដោយមានគោលគំនិតស្របតាមដំណឹងល្អ ជ្រួតជ្រាបចិត្តគំនិតគេ (ពន្លឺ ១១.​​​៣៥.​​​៤១)។​​​ គេត្រូវមានសាលារៀនយ៉ាងសមរម្យ សម្រាប់ជួយអប់រំក្មេងៗ។ ត្រូវចាត់ចែងឲ្យ​មាន​សមាគម និងក្រុមផ្សេងៗ​ក្នុង​​​​​​​សហគមន៍​ទាំង​នោះ ដើម្បីឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទអាចបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត គឺនាំ​គំនិត​ស្របតាមដំណឹងល្អឲ្យចូល​ជ្រួត​​​​​​​ជ្រាប​​​​ក្នុង​សង្គម​ទាំងមូល។ គ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិក​ដែលតែងកាន់​តាម​របៀបរបបពិធីប្លែកៗពីគ្នា ក៏​ត្រូវ​សម្តែង​​​​ចិត្តស្រឡាញ់គ្នា ឲ្យអ្នកដទៃឃើញយ៉ាងច្បាស់ដែរ (បូព៌ា ៣០)។

ត្រូវអប់រំពន្លកថ្មីឲ្យមានចិត្តចង់បង្រួបបង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ ​គឺគេត្រូវ​យល់ឲ្យបាន​ច្បាស់​​ថា បងប្អូន​​​ទាំងអស់ដែលផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្ត ក៏ជាសាវ័ករបស់ព្រះគ្រីស្តដូចខ្លួនដែរ ​គេបាន​ទទួល​ជីវិតថ្មី​ដោយ​អគ្គសញ្ញា​​​​​​ជ្រមុជទឹក ហើយក៏ទទួលចំណែកនៃព្រះអំណោយ​ទានជាច្រើន​របស់ប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះ​ជាម្ចាស់​ដូចខ្លួន​​​ដែរ។ ប្រសិនបើអាចធ្វើបានស្រប​តាមសភាពការណ៍​ខាង​សាសនា គ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិក ត្រូវរួម​សហការ​ជា​មួយបង​​​ប្អូននិ​​​កាយឯទៀតៗ គឺរួមគ្នាប្រកាសជំនឿតែមួយទៅ​លើព្រះ​ជាម្ចាស់ និងទៅ​លើ​ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត​នៅ​ចំ​ពោះ​មុខ​​​ប្រជាជាតិ​​​ទាំង​​​ឡាយ ស្របតាមមក្រឹត្យក្រមស្តីអំពីការ​​បង្រួប​បង្រួម​គ្រីស្តបរិស័ទ​ឲ្យ​រួមគ្នា​ជាធ្លុងតែមួយ។ ក៏ប៉ុន្តែ ត្រូវ​​​ប្រយ័ត្ន​​​កុំ​​​នឹក​​​ស្មានថា គ្រប់និកាយ​ដូច​គ្នា​ទាំងអស់ ឬនិកាយណាក៏ដូច​និកាយណាដែរនោះ។ ទោះបីត្រូវប្រយ័ត្នមិន​​​ឲ្យលាយ​​​ឡំជំនឿក្តី ប៉ុន្តែមិនត្រូវ​ប្រកួតប្រជែង​គ្នាជាដាច់ខាត។ ប្រសិន​​​​បើ​អាច​ធ្វើ​បាន សូមឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​​​កាតូលិក​​​រួម​​​​​សហការជាមួយ​គ្រីស្តបរិស័ទនិកាយផ្សេងៗ ដោះស្រាយបញ្ហាសង្គមកិច្ច បច្ចេកទេស វប្បធម៌ និងសាសនាផង។ សូមរួមសហការគ្នា ជាពិសេស ​ដោយយល់​​​ដល់​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត​​​​​​ដែលជាព្រះអម្ចាស់តែមួយព្រះអង្គ គឺជាព្រះអម្ចាស់​របស់​គេ​ និងជាព្រះអម្ចាស់របស់យើងដែរ។ សូមព្រះ​​​នាម​​​ព្រះ​​​អង្គ​​​បង្រួបបង្រួមគ្រីស្ត​បរិស័ទ​គ្រប់​និកាយឲ្យរួមគ្នា​ជាធ្លុងតែ​​​មួយ​​​ផង​​។ ត្រូវរួមសហការគ្នា មិនត្រឹមតែ​​​ក្នុង​​​ឋានៈ​​​ជា​​​​​​បុគ្គល​​​​​​ម្នាក់ៗ​​​​​​ប៉ុណ្ណោះទេ តែក្នុងក្នុងឋានៈជា សហគមន៍ ជាក្រុមជំនុំ និងតាមកិច្ចការដែល​គេធ្វើ​​​​​​រួម​​​ជាមួយ​​​​គ្នា ​តាម​ការយល់ឃើញរបស់អភិបាល​ភូមិភាគ។

គ្រីស្តបរិស័ទដែលមកពីគ្រប់ប្រជាជាតិ ហើយដែលរួមប្រជុំគ្នាក្នុងព្រះសហគមន៍ ”មិនប្លែក​ពី​មនុស្ស​ឯទៀតៗ​​​​​​ទេ គេគ្មានប្រទេសប្លែកពីគេទេ គេមិនប្រើភាសាប្លែកពីគេដែរ។ ក្នុង​សង្គម គេក៏មិនរស់នៅតាមរបៀប​ប្លែក​​​ពីគេដែរ" (លិខិតទៅលោកឌីយ៉ូង៉ែត ៥; ពន្លឺ ៣៨)។ ហេតុនេះហើយ​បាន​ជា​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ត្រូវតែរស់នៅ ទាំងថ្វាយ​ខ្លួន​ចំពោះ​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់ និងចំពោះព្រះគ្រីស្ត តាមប្រពៃណីនិងតាមទំនៀម​ទម្លាប់​ស្រុករបស់ខ្លួន គឺត្រូវ​មាន​ចិត្តស្រឡាញ់​​​មាតុភូមិ​​​យ៉ាងពិតប្រាកដនិងយ៉ាងសកម្ម​ក្នុងឋានៈជាប្រជាពលរដ្ឋដ៏ល្អត្រឹមត្រូវ។ ប៉ុន្តែ ត្រូវ​ជៀស​វាង កុំឲ្យ​​​ប្រកាន់ពូជ​​​សាសន៍ជាដាច់ខាត កុំកាន់លទ្ធិជាតិ​និយម​ជ្រុល​ហួស ត្រូវខិតខំណែនាំ​គេ​ឲ្យ​ចេះ​ស្រឡាញ់​​​មនុស្សលោកទូទៅ។      គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតា ជាអ្នកដែល​ចូលរួមក្នុងព្រះកាយព្រះគ្រីស្ត ដោយអគ្គសញ្ញា​​​ជ្រមុជទឹក ហើយ​រស់​នៅក្នុង​លោ​ក​នេះ មានសារៈសំខាន់ណាស់ ដើម្បីឲ្យព្រះសហគមន៍បានលទ្ធផលទាំងនោះបាន គួរឲ្យគោរព​គេ​យ៉ាង​ពិសេស។ គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតាមានតួនាទីពិសេសដោយឡែកមួយ គឺដោយព្រះ​វិញ្ញាណ​របស់ព្រះ​​គ្រីស្ត​ជ្រួត​ជ្រាប​​​ចិត្ត​​​គំនិត  គេ ផ្តល់ជីវិតរស់រវើកដល់អ្វីៗក្នុងលោកីយ៍នេះ គេដូចជាមេ​ក្នុងម្សៅ គឺចាត់ចែង​​​អ្វីៗទាំងនោះពីខាងក្នុង ឲ្យ​​​បាន​​​​​​ស្រប​​​តាម​​​ព្រះ​​​គ្រីស្តជានិច្ច (ពន្លឺ ៣២)។

ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើគ្រីស្តបរិស័ទរស់នៅ ហើយចាត់ចែងគ្នាជាព្រះសហគមន៍ក្នុងប្រទេសណាមួយ ​ក៏មិន​​​ទាន់​​​គ្រប់​​​​​​​​​គ្រាន់ទេ។ ប្រសិនបើគ្រីស្តបរិស័ទ​​​បំពេញ​​​កិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ដោយគ្រាន់​តែធ្វើ​ជាគំរូឲ្យអ្នកដទៃ​ ក៏មិន​ទាន់​គ្រប់​គ្រាន់​​​​​ដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់តែងតាំងប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គឲ្យរស់នៅក្នុងប្រទេសនីមួយៗ ដើម្បីឲ្យគេ​​​ប្រកាស​​​ដំណឹង​​​អំ​​​ពី​​​ព្រះគ្រីស្តដល់ជនរួមជាតិក្នុងប្រទេសនោះ ដោយនិយាយអំពីព្រះអង្គផង និងដោយធ្វើកិច្ចការផង គឺ​ជួយ​ជនរួម​​​ជាតិ​​​​​​នោះ​​​ឲ្យទទួល​ព្រះគ្រីស្ត​យ៉ាង​ពេញលេញ។

មិនតែប៉ុណ្ណោះសោត ត្រូវតែងតាំងមុខងារបម្រើ​ផ្សេងៗក្នុង​ព្រះ​សហគមន៍​ជា​ចាំ​បាច់ ដើម្បីឲ្យព្រះ​​​សហគមន៍​​​ចាក់ឫ​​​សយ៉ាងមាំ និងចម្រើនឡើងបាន។ ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅអ្នកខ្លះ​ពី​​​ក្នុង​​ផ្ទៃ​អង្គប្រជុំនៃ​គ្រីស្តបរិស័ទ​នោះឲ្យ​​​បំពេញ​​​មុខងារបម្រើទាំងនោះ។ គ្រីស្តបរិស័ទទំាងអស់ក៏ត្រូវគោរពអ្នកទាំងនោះ និងគាំទ្រលើក​ទឹកចិត្តគេ​យ៉ាង​​ខ្លាំង។ ក្នុង​ចំណោម​​​មុខ​ងារ​បម្រើទាំងនោះ មានមុខងារជាបូជាចារ្យ ​ជាឧបដ្ឋាក ​ជាអ្នកអប់រំជំនឿ ជាអ្នកបំពេញ​​​សកម្មភាព​​​កាតូលិក​​​ក្នុងសង្គមជាដើម។ ម្យ៉ាងទៀត បព្វជិតបព្វជិតា ក៏បំពេញភារកិច្ចមួយដ៏ចាំបាច់ខានពុំបាន គឺ​​​ជួយ​​​​​​ធ្វើឲ្យ​ព្រះ​​​​​​រាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ចាក់ឫសក្នុងចិត្តមនុស្ស ព្រមទាំងពង្រឹងនិងលាតសន្ធឹងព្រះរាជ្យនោះយ៉ាងឆ្ងាយ ដោយ​​​​​​អង្វរព្រះជាម្ចាស់ ឬដោយ​ប្រព្រឹត្តកិច្ចការផ្សេងៗយ៉ាងសកម្មទៀតដែរ។

១៦-ការតែងតាំងក្រុមបូជាចារ្យដែលកើតក្នុងស្រុក

ព្រះសហមន៍មានអំណរសប្បាយជាខ្លាំង ហើយសូមអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់​ដែល​ទ្រង់ត្រាស់​ហៅយុវជ​នជា ច្រើន ក្នុងចំណោមប្រជាជនទាំងប៉ុន្មានដែលទើបនឹងប្រែចិត្តមករកព្រះគ្រីស្ត ឲ្យទៅជាបូជាចារ្យ។ ការនេះពិតជាព្រះ​អំណោយ​ទានដ៏ថ្លៃថ្លារកថ្លែងពុំបានមកពីព្រះជាម្ចាស់។ ពេលព្រះសហគមន៍ស្ថិតនៅក្នុងក្រុម​មនុស្ស​​ណាមួយ មាន​​​អ្នក​​​​​​បម្រើ​​​មុខងារនៃការសង្គ្រោះកើតចេញមក​ពី​ខ្លួនផ្ទាល់ គឺមានក្រុមអភិបាល ក្រុមលោកគង្វាល និងក្រុម​​​ឧបដ្ឋាក ពេល​​​នោះ ព្រះសហគមន៍ពិតជាចាក់ឫសយ៉ាងមាំក្នុងក្រុមមនុស្សនោះ។ អស់លោកបម្រើបងប្អូនរួមជាតិ ​ហើយ​​​បន្តិច​​​ម្តងៗ ព្រះសហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទថ្មីនោះ ក៏មានរចនាសម្ព័ន្ធជាភូមិ​ភាគ​ ដោយ​មានក្រុម​អ្នកទទួលអគ្គសញ្ញាតែង​​​តាំង​​​ផ្ទាល់​​​ដែរ។

ចាប់តាំងពីពេលព្រះសហគមន៍ណាមួយចាប់ផ្តើមចាក់ឫសមក ហើយនៅក្នុងព្រះសហគមន៍ថ្មីៗ ​ត្រូវ​​​អនុវត្ត​តាម​​​​​​​​​គោល​​​ការណ៍ដ៏សំខាន់ៗស្តីអំពីការអប់រំគ្រីស្តបរិស័ទដែលព្រះជាម្ចាស់​ត្រាស់​​​ហៅ​​​ឲ្យ​​​ទៅជាបូជាចារ្យ តាម​​​មហា​​​សន្និ​​​បាត​​​បា​​​នសម្រេចនោះ។ ត្រូវចាប់អារម្មណ៍ជាទីបំផុតអំពី​ការ​អប់រំគេឲ្យរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណ។ ការអប់រំនេះ​​​ត្រូវ​​​ភ្ជាប់យ៉ាងជិតស្និទ្ធ ជាមួយនិងការបង្រៀនអំពីលទ្ធិនៃគ្រីស្តសាស​នា និងការ​ហ្វឹកហ្វឺនឲ្យ​ចេះឃ្វាលណែនាំ​​​គ្រីស្ត​​​បរិស័ទ។ ត្រូវបង្ហាត់គេអំពីរបៀប​​​រស់នៅស្របតាមបែបដំណឹងល្អ ដោយមិនគិត​គូរដល់​ប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន និង​​​ដល់​​​ប្រយោជន៍របស់បងប្អូន ញាតិ​​​​សន្តានឡើយ។ ត្រូវអប់រំគេយ៉ាងជ្រៅ​អំពី​គម្រោងការដ៏អស្ចារ្យ​របស់ព្រះ​​​សហគមន៍​​​ដែល​​​គេត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ពង្រីកនោះ។ ដូច្នេះ និស្សិតទេវវិទ្យាល័យ​​​ទាំងនោះនឹងទទួលការអប់រំ​យ៉ាង​អស្ចារ្យឲ្យ​បូជា​​​កម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្ត បម្រើ​ព្រះកាយ​ព្រះគ្រីស្ត និង​​​បម្រើដំណឹងល្អ។ គេក៏ភ្ជាប់ចិត្តភ្ជាប់​គំនិត​​​និង​​​អភិបាល​​​​របស់​ខ្លួន ក្នុងឋានៈ​​​ជា​​​សហការី​​​ដ៏​​​ទៀង​​​ត្រង់ ព្រមទាំង​ជួយ​​​បូជាចារ្យ​ឯទៀតៗជាបងប្អូន ដោយ​ចិត្ត​​​ស្មោះ​​​សរ​​​ផង​​​ដែរ (ហ្វិក ៤.​​​៨.៩)។ ត្រូវ​​​អប់រំ​​​និសិ្សត​​​​​​ទាំងនោះ​​​ ឲ្យបានស្របតាមពន្លឺនៃគម្រោងការ​​​ដ៏​​​អស្ចារ្យ​​​នៃ​​​ការ​​​​សង្គ្រោះ ដូច​មាន​ចែងទុកក្នុងគម្ពីរស្រាប់។ ត្រូវ​​​​​​ឲ្យគេ​​​ស្គាល់គម្រោងការដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះគ្រីស្ត និង​គម្រោងការ​ដ៏​​​អស្ចារ្យ​​​នៃ​​​ការ​​​សង្គ្រោះរបស់មនុស្សលោក ដែល​​​មាន​​​លាត​​​ត្រដាងនៅតាមពិធីគោរពបម្រើព្រះជាម្ចាស់ (ពិធី១៧) ហើយ​​​​គេ​ក៏ត្រូវ​រស់នៅតាមគម្រោងការនោះទៀតផង​​​។

ចំពោះគោលកាណ៍ដែលត្រូវតែកាន់ជាទូទៅ ក្នុងការអប់រំនិស្សិតទេវវិទ្យាល័យ ​សូម្បីតែ​ក្នុង​​​ការ​​​ហ្វឹកហ្វឺន​​​ឲ្យ​​​ចេះ​​​​​​ឃ្វាល​ណែ​នាំគ្រីស្ត​បរិស័ទ និងការអនុវត្ត ត្រូវប្រតិបត្តិតាមសេចក្តីចាត់ចែងនៃ​​​មហា​​​សន្និបាត​​​ដែរ (ហ្វឹក ១)។ ក៏ប៉ុន្តែ ត្រូវភ្ជាប់ការ​​​ហ្វឹកហ្វឺននេះនិងការអប់រំឲ្យមានចិត្តព្យាយាមខ្នះខ្នែង​ចង់ស្គាល់របៀបរិះ​គិត និង​របៀប​ប្រព្រឹត្ត​​​នៃ​​​ជាតិ​​​របស់​​​​​​​​​ខ្លួន​​​ផ្ទាល់​​​ថែមទៀតផង។ ត្រូវបើក​ចិត្ត​គំនិតនិសិត្ស​ទាំង​នោះ​ឲ្យចេះ​ពិចារណា​យ៉ាង​ជ្រៅ ដើម្បីឲ្យគេ​​​ស្គាល់​​អរិយធម៌ជាតិរបស់ខ្លួនយ៉ាងច្បាស់ និងចេះវិនិច្ឆ័យ​ថ្លឹងថ្លែងអំ​ពី​អ្វីៗ​ដ៏ល្អ និងអ្វីៗដ៏អាក្រក់បង្កប់ទុកនៅក្នុង​អរិយធម៌​​​​​​ជាតិនោះ។ ពេលបង្រៀនទស្សនវិទ្យានិងទេវវិទ្យា ត្រូវ​អប់​រំ​គេឲ្យយល់ច្បាស់​អំពីបុព្វហេតុ​បណ្តាល​ឲ្យប្រពៃណី និង​​​សាសនាជាតិ មិនស្រប​នឹងគ្រីស្ត​សាស​នា។ យ៉ាងណាមិញ ពេ​​​លហ្វឹកហ្វឺននិសិ្សតឲ្យទៅជា​បូជាចារ្យ ត្រូវនឹក​​​គិត​​​ដល់​​​តម្រូវការ​​​ក្នុងកិច្ចឃ្វាលណែនាំ​គ្រីស្តបរិស័ទ​នៅ​តាមតំបន់នោះ។ ជាពិសស និសិត្ស​ត្រូវរៀន​​​ឲ្យស្គាល់ប្រវត្តិសាស្រ្ត ស្គាល់គោលដៅ​និងរប្រៀប​អស់សាសនទូត​ នៅសម័យមុនៗ បានប្រកាស​ដំណឹងល្អ​ក្នុង​ស្រុក​នោះ។ មិន​​​​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ត្រូវអប់រំគេឲ្យស្គាល់សភាពការណ៍ពិសេសនៃសង្គម សភាពការណ៍ពិសេសនៃសេដ្ឋកិច្ច និង​​​សភាពការណ៍​​​​ពិសេស នៃវប្បធម៌​របស់ប្រជាជន​របស់ខ្លួនគេផ្ទាល់។ គេក៏ត្រូវ​​​ទទួលការអប់រំឲ្យចង់បង្រួបបង្រួម​គ្រីស្តបរិស័ទគ្រប់និកាយឲ្យ រួប​​​រួម​​​គ្នាជាធ្លុងតែមួយ (បង្រួប ៤) និង​ហាត់ខ្លួនឲ្យ​ចេះ​និយាយសន្ទនា​យ៉ាង​ស្និទ្ធស្នាល​​​ជា​​​មួយ​​​អ្នកកាន់សាសនាដទៃ ​ដូចជាសន្ទនា ជាមួយបងប្អូនដែរ។ យោងតាមមូលហេតុទាំងនេះ ប្រសិនបើ​​​អាច​​​ធ្វើបាន ​ត្រូវបង្រៀននិសិ្សតដែល​​​នឹង​​​ទៅ​​​ជា​បូជាចារ្យ ឲ្យជាប់ទាក់ទងជានិច្ចនឹងស្រុកកំណើតរបស់ខ្លួន ហើកក៏រស់នៅស្រប​តាម​​​​របៀប​​​រស់​​​នៅ​​​នៃ​​​ប្រជាជន​​​ក្នុង​​​​ស្រុករបស់ខ្លួន​​​ដែរ។ ត្រូវអប់រំគេខាងរដ្ឋបាលព្រះសហគមន៍ គឺឲ្យចេះបំពេញ​​​ក្រដាស​​​ស្នាមយ៉ាងត្រឹមត្រូវ​តាម​ការ​ចាត់ចែងនៃព្រះសហគមន៍ និងអប់រំគេឲ្យចេះត្រួតត្រាធនធានព្រះសហគមន៍ថែម​​​ទៀតផ​​​ង។

ក្នុងចំណោមបូជាចារ្យដែលធ្លាប់ឃ្វាលណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទតាមសហគមន៍ជាយូរឆ្នាំល្មម​​​ហើយ​​​នោះ​​​​​​ត្រូវ​​​ជ្រើស​​​​​​​​​រើស​បូជាចារ្យខ្លះ​​ដែល​មាន​សមត្ថភាព​អាចបន្តឧត្តមសិក្សាកម្រិតខ្ពស់ដោយជោគ​​​ជ័យ​​​​​​បាន​​​នៅ​​​សកល​​​វិទ្យាល័យ​​​​ក្នុង​​​ប្រទេស ​ឬនៅសកលវិទ្យាល័យខាងក្រៅប្រទេស  ជាពិសេសនៅក្រុងរ៉ូម ឬនៅក្នុង​​​គ្រឹះ​​​ស្ថាន​​​​​​​វិទ្យាសាស្ត្រ​​​​ផ្សេងទៀត​ផង​​​។ ធ្វើដូច្នេះ ទើបព្រះសហគមន៍ថ្មីៗ មានលោកខ្លះពីក្រុមបូជាចារ្យដែលកើតក្នុងស្រុកនោះ ប្រកប​ដោយ​ចំណេះវិជ្ជា និង​​​ដោយបទពិសោធន៍សមរម្យ អាចបំពេញ​មុខ​ងារ​ដ៏​ពិ​បាកជាងគេក្នុងព្រះសហគមន៍នោះបាន។

​ប្រសិនបើក្រុម​​​អភិបាល​​​ក្នុង​​​ប្រទេសមួយយល់ឃើញថាល្អគួរ ត្រូវតែងតាំងក្រុមឧបដ្ឋាកដូចកាលពីដើម ទុក​ជា​​​​ក្រុម​មួយដែល​មានរបៀបរ​​​ស់នៅជាអចិន្ត្រៃយ៍ ​​ ស្របតាមធម្មនុញ្ញគោលលទ្ធិអំពី​ព្រះ​សហ​គ​ម​ន៍ (ពន្លឺ ២៩)។  ត្រូវមានបុរសបំពេញមុខងារបម្រើជាឧបដ្ឋាកយ៉ាងពិតប្រាកដ គឺប្រកាស​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ ឬគ្រប់​​​គ្រង​​​សហគមន៍​​​គ្រីស្តបរិស័ទដែលនៅឆ្ងាយ ក្នុងនាមបូជាចារ្យទទួលខុស​ត្រូវសហគមន៍នោះ ឬក្នុងនាម​​​លោក​​​អភិបាល​​​។ អស់លោក ឧបដ្ឋាកក៏សម្តែងមេត្តា​ករុណាធម៌ តាមសង្គមកិច្ច ឬតាម​អង្គការ​មនុស្សធម៌​ផ្សេងៗ​។ ត្រូវ​​​ពង្រឹង​​​​​​កម្លាំង​​​បុរស​​​ទាំង​​​នោះ ដោយធ្វើពិធីទ្រាបដៃលើគេ ជាពិធី​ដែលក្រុម​គ្រីស្តទូត​បានបញ្ចូន​បន្ត​មក។ អស់​លោក​ក៏​ត្រូវ​​​រួបរួម​​យ៉ាង​​​ជិត​​​ស្និទ្ធ​​​នឹង​​​តុ​​​សក្ការៈ ពោលគឺចូលរួមក្នុងអភិបូជា ដើម្បី​ឲ្យ​អស់​លោក​អាចបំពេញមុខងារ​បម្រើ​របស់​​​ខ្លួនយ៉ាងសកម្មបាន តាម​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​​​​ប្រណីសន្តោស ដោយ​សារអគ្គសញ្ញា​តែងតាំង​ជាឧបដ្ឋាក។

១៧-ការបង្ហាត់បង្រៀនអ្នកអប់រំជំនឿ

គួរឲ្យសរសើរកងទ័ពដ៏ប្រសើរបស់អ្នកអប់រំជំនឿ ដែលមានគុណយ៉ាងខ្លាំងក្នុងកិច្ច​​បំពេញបេសកកម្ម​​​ជា​​​សាសនទូត​​​​​​ទៅកាន់សាសនាដទៃ។ អ្នកអប់រំជំនឿទាំងបុរសទាំងស្ត្រីនោះ ពិតជាមានចិត្ត​គំនិត​ជា​គ្រីស្តទូត​មែន។ គេ​​​ធ្វើ​​​ការយ៉ាង​​​ខ្លាំងអស្ចារ្យ គឺជួយព្រះសហគមន៍យ៉ាងពិសេស ជាជំនួយដ៏ចាំ​បាច់​ជាទីបំផុត ​​​ក្នុង​កិច្ច​​​​ផ្សព្វ​ផ្សាយជំនឿ និងពង្រីកព្រះសហគមន៍។ សព្វថ្ងៃ ដោយចំនួនបូជាចារ្យមានតិចពេក ដើម្បីនាំ​​​ដំណឹង​​​​​​ល្អដ​​​ល់មនុស្សច្រើនអនេកផង និងដើម្បីឃ្វាលណែ​នាំគ្រីស្តបរិស័ទផង តួនាទីរបស់អ្នកអប់រំជំនឿ​​​មាន​​​សារៈ​​​សំខាន់​​​ខ្លាំងណាស់។ ត្រូវ​អប់រំ​ពួក​គេយ៉ាងសមរម្យ ស្របតាមការចម្រើននៃវប្បធម៌ស្រុកគេ ដើម្បីឲ្យគេអាច​​​ធ្វើ​​​ជា​​​សហការី​​​សកម្ម​របស់ក្រុម​បូជាចារ្យ។ សព្វថ្ងៃពួកគេទទួលបន្ទុកកាន់តែថ្មី និងកាន់តែធ្ងន់និងទូលំទូលាយទៀតផង។

ហេតុនេះហើយបានជាត្រូវបង្កើនចំនួនសាលាតាមភូមិភាគ និងតាមតំបន់ ដើម្បីហ្វឹកហ្វឺនអ្នក​អប់រំ​ជំនឿ​។ ក្នុង​សាលា​ទាំងនោះ ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់បង្ហាត់បង្រៀនអ្នកដែលនឹងអប់រំជំនឿនៅពេលអនាគត ឲ្យស្គាល់​គោល​លទ្ធិ​កាតូលិក​ ជាពិសេស​ង្រៀនគម្ពីរ និង​ពិធី​គោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ ព្រមទាំងឲ្យគេស្គាល់គរុកោសល្យអប់រំជំនឿ និង​​​កិច្ចឃ្វាលណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ។ ក្នុងសាលា​ទាំង​នោះ ​គេត្រូវហ្វឹកហ្វឺនឲ្យកាន់តាមសីលធម៌គ្រីស្តបរិស័ទ ទាំង​​​យក​​​​​​ចិត្ត​ទុកដាក់គោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ និង​រស់​នៅ​យ៉ាង​វិសុទ្ធ​ជានិច្ច។ លើសពីនេះ​ទៅទៀត ត្រូវចាត់ចែ​​​ង​​​សិក្ខាសាលា ឬត្រូវបង្រៀនគេតាមពេលកំណត់ ដើម្បីផ្តល់​ឱកាសឲ្យអ្នកអប់រំជំនឿ​ទទួលចំណេះវិទ្យាទំនើប ខាង​​​វិស័យ​​​សិក្សា និងខាងបច្ចេកទេសដែល​មាន​ប្រយោជន៍សម្រាប់បំពេញមុខងារ​របស់ខ្លួន ព្រមទាំង​សម្រាប់​ចិញ្ចឹម និង​​​ពង្រឹង​​​ជីវិតរបស់គេតាមព្រះវិញ្ញាណ។ មិនតែប៉ុណ្ណេះសោត ព្រះសហគមន៍ត្រូវផ្តល់ប្រាក់​​​​​​បៀវត្សរ៍គ្រប់គ្រាន់​​​តាម​​​យុត្តិធម៌​​​ឲ្យអស់អ្នកដែលបូជាកម្លាំងចិត្តទាំងស្រុងបំពេញបន្ទុកនេះ។ ព្រះសហគមន៍ក៏ត្រូវធានាឲ្យគេអាចរស់នៅ​​​បែប​​​សមរម្យ និងផ្តល់ប្រាក់សម្រាប់​សុខភាព​​ដែរ។ មហាសន្និបាតសំណូមពរឲ្យក្រសួង​ប្រកាសដំណឹង​ល្អ​ក្នុង​ចំ​ណោម​​​ប្រជាជាតិនានា បង្កើតមូលនិធិពិសេសមួយ ដើម្បីជួយអប់រំ និងផ្គត់ផ្គង់អ្នកអប់រំជំនឿយ៉ាងសមរម្យ។ ប្រសិនបើអស់​​​លោ​​​កអភិបាល យល់ឃើញថា មានប្រយោជន៍ និងត្រូវការ សូម​បង្កើត​ក្រុម​ប្រមូលប្រាក់សម្រាប់អ្នកអប់រំជំនឿ​​​។ ម្យ៉ាងទៀត ព្រះសហគមន៍នានាត្រូវទទួលស្គាល់កិច្ចការរបស់អ្នកជួយអប់រំជំនឿទៀត ពួកគេបានប្រព្រឹត្ត​​​កិច្ចការ​​​ទាំង​​​នោះ​​​ដោយចិត្ត​ទូលាយ ត្រូវគោរ និងអរគុណគេដែរ។ ព្រះសហគមន៍​ត្រូវ​កាអ្នកជំនួយទាំង​នោះជាចាំបាច់។ អ្នក ជំនួយទាំងនោះធ្វើ​ជា​អធិបតីក្នុងពេលសហគមន៍របស់ខ្លួន​អធិដ្ឋាន ហើយ​បង្រៀន​លទ្ធិ​នៃគ្រីស្តសាសនា​។ ហេតុនេះ​​​ហើយ​​​បានជាត្រូវយក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់អប់រំគេឲ្យស្គាល់លទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនា ទាំងអប់រំគេខាងផ្លូវជីវិតតាមព្រះវិញ្ញាណ។ មិន​​​តែប៉ុណ្ណោះ ប្រសិន​បើ​លោក​អភិបាល​យល់ឃើញថាសមគួរ ​ត្រូវផ្ញើបេសកកម្មជាផ្លូវការតាមក្បួនច្បាប់ឲ្យអ្នកអប់រំ​​​ជំនឿ​​​ដែលទទួល​ការ​អប់រំ​គ្រប់​គ្រាន់ ដោយធ្វើពិធីមួយជាសាធារណៈ ដើម្បីឲ្យគេអាចបម្រើជំនឿប្រជាជនប្រកប​​​ដោយ​អំណាច​។

១៨-ត្រូវលើកស្ទួយឲ្យមានបព្វជិតបព្វជិតា

ចាប់តាំងពីពេលតែងតាំងព្រះសហគមន៍មួយមក ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់លើកស្ទួយ​ឲ្យមានបព្វជិត​បព្វជិតា។ បព្វជិតបព្វជិតាមិនគ្រាន់តែជួយយ៉ាងសកម្មនិងយ៉ាងចាំបាច់បំផុតក្នុងការប្រកាសដំណឹង​ល្អ​ប៉ុណ្ណោះទេ ​តែដោយ​​​បព្វជិត​​​​​​បព្វជិតា​​​ញែកខ្លួនថ្វាយព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងស្និទ្ធស្នាលក្នុងព្រះសហគមន៍ដូច្នេះ (ពន្លឺ ៣១.៤៤) អស់លោកអ្នក​​​ក៏​​​​​​បង្ហាញ​​​បញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​យល់អត្ថន័យនៃការត្រាស់​ហៅរបស់ព្រះជា​ម្ចាស់​ឲ្យទៅជាគ្រីស្តបរិស័ទ ថែម​​​ទៀត។

បព្វជិតបព្វជិតានៃគ្រឹះស្ថានដែលជួយតែងតាំងព្រះសហគមន៍ ត្រូវរួម​រស់យ៉ាង​​​ស្និទ្ធ​​​ស្នាល​​​ជា​​​​​​​​​មួយព្រះគ្រីស្ត​​​ជ្រួតជ្រាបក្នុងចិត្តយ៉ាងជ្រៅ។​​​ ការរស់នៅបែបនេះពិតជាទ្រព្យសម្បត្តិដ៏ថ្លៃថ្នូរនិងជាសិរីរុងរឿងនៃ​​​ប្រពៃណីសាសនា​​​របស់ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​។ គេត្រូវខិតខំបង្ហាញនិងបញ្ជូនបន្តប្រពៃណីដ៏ថ្លៃថ្នូរនេះ ស្របតាមទេពកោសល្យ និងតាម​​​លក្ខណៈ​​​ប្រ​​​ជាជាតិនីមួយ។ ជួនកាលប្រជាជន​​​ទាំងនោះ មានប្រពៃណីបួសធ្វើតបធម៌និងប្រពៃណីស្មឹង​ស្មាធិ៍ធ្វើ​សមាធិ មុនពេលព្រះគ្រីស្ត​ប្រកាស​ដំណឹងល្អ​ទៅទៀត តាមព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យផ្សព្វផ្សាយពូជទាំងនោះ​​​ក្នុងអរិយធម៌​​​បុរាណ​​​។ គ្រឹះស្ថាន​បព្វជិតបព្វជិតា​​ត្រូវរិះគិតពិចារណាអំពីរបៀប​លើក​​​យក​ប្រពៃណីតបធម៌ និង​​​ប្រពៃណី​​​​​​​​​ស្មឹង​ស្មាធិ៍ទាំងនោះ  ឲ្យចូលក្នុង​ការ​​​រស់​​​​​​នៅជាបព្វជិតបព្វជិតានៃគ្រីស្តសាសនាផង។

ក្នុង ព្រះសហគមន៍ថ្មីៗត្រូវយកចិត្តទុកដាក់លើកស្ទួយរបៀបរស់នៅផ្សេងៗជាបព្វជិតបព្វជិតា ​ដើម្បី​​​បង្ហាញ​​​មុខផ្សេង​​​ៗនៃបេសកកម្មរបស់ព្រះគ្រីស្ត និងនៃការរស់​នៅ​របស់​ព្រះសហគមន៍។ ក្រុមបព្វជិតបព្វជិតាទាំងនោះ​ត្រូវបូជា​​​កម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្តបំពេញ​សកម្មភាព​ផ្សេងៗក្នុងការឃ្វាលណែ​នាំគ្រីស្តបរិស័ទ​ និងអប់រំសមាជិករបស់ខ្លួន​​​យ៉ាង​​​សមរម្យ​ឲ្យ​អាចបំពេញសកម្មភាពទាំងនោះបាន។ ប៉ុន្តែក្រុមអភិបាល​ក្នុងប្រទេស​នីមួយៗ ត្រូវប្រយ័ត្នប្រយែង​កុំឲ្យមាន​ក្រុម​​​គ្រួសារ​​​ដែលមានគោលដៅជាគ្រីស្តទូតប្រ​ហែលគ្នាចម្រើនចំនួនឡើង ក្រែងលបណ្តាលឲ្យមានផល​​​វិបាក​​​​កើត​​​ដល់​ការរស់​​​នៅ​​​ជាបព្វជិតបព្វជិតាផង និងដល់កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់ព្រះសហគមន៍ទៀតផង។

គួរឲ្យកត់សម្គាល់យ៉ាងពិសេសថា ​បព្វជិតបព្វជិតាខ្លះខិតខំចាប់ផ្តើមធ្វើឲ្យរបៀបរស់នៅ​ដោយ​ស្មឹង​ស្មាធិ៍​ធ្វើ​​​សមាធិ ចាក់ឫសនៅក្នុងព្រះសហគមន៍ថ្មីៗ។ គ្រឹះស្ថានខ្លះរក្សាទុកតែកត្តាខ្លះដ៏សំខាន់ៗ​នៃ​ការរ​ស់​នៅ​បែបលោក​​​សង្ឃ​​​ ហើយខិតខំតែងតាំងប្រពៃណីដ៏ប្រសើរបំផុតនៃក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្លួន។ គ្រឹះស្ថានខ្លះទៀត ត្រឡប់មក​​​កាន់​​​តាម​​​​​​​​​របៀបរស់នៅរបស់លោកសង្ឃគ្រីស្តបរិស័ទពីជំនាន់ដើម។ ប៉ុន្តែ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏អស់លោក​អ្នកទាំង​នោះ ត្រូវ​ស្វែង​រក​ឲ្យការរស់នៅ​របស់​អស់​​​លោក​អ្នក បានសមស្របតាមសភាព​ការណ៍​ស្រុកនោះ​​​យ៉ាងពិត​​​ប្រាកដ​​​។ ត្រូវ​​​តែងតាំងក្រុមបព្វជិតបព្វជិតាស្មឹង​ស្មាធិ៍​ធ្វើ​សមាធិ នៅគ្រប់កន្លែងក្នុងគ្រប់ព្រះសហគមន៍ថ្មីៗ ព្រោះ​ការរស់​​​នៅ​​​បែប​​​នេះ ពិតជាសញ្ញាសម្គាល់បញ្ជាក់ថា ព្រះសហគមន៍​ចម្រើនឡើង យ៉ាងពេញលក្ខណៈ​​​ប្រាកដ​​​មែន។

ជំពូក៣
ព្រះសហគមន៍ដោយឡែក

១៩-ព្រះសហគមន៍ថ្មីៗចម្រើនឡើង

កាលក្រុមគ្រីស្តបរិស័ទចាក់ឫសក្នុងការរស់នៅនៃសង្គមមួយរួចហើយ និងរស់នៅសមស្របតាមអរិយ​ធម៌​​​ស្រុក​​​នោះខ្លះៗ ព្រមទាំងស្ថិតស្ថេរនៅយ៉ាងមាំមួនផងនោះ កិច្ចតែងតាំងព្រះសហគមន៍​ក្នុងក្រុម​មនុស្សនោះ បាន​​​ដល់​​​ទិសដៅម៉្យាងហើយ។ ពេលនោះព្រះសហគមន៍ត្រូវមានធនធានមនុស្សផ្ទាល់ ទោះបីមិន​គ្រប់​គ្រាន់ក្តី គឺមាន​ក្រុម​​​​​​បូជាចារ្យ​​​​​​ដែលកើតក្នុងស្រុក មានបព្វជិតបព្វជិតាជាតិនោះ មានគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ហើយក៏មានមុខងារបម្រើ ​និង​​​​ស្ថាប័ន​​​​​​ផ្សេងៗ ដែលព្រះសហគមន៍ត្រូវការ​សម្រាប់ណែនាំការរស់នៅនៃប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះ​ជាម្ចាស់​​​ឲ្យ​​​ចម្រើន​​​ឡើង ក្រោម​​​​ការណែនាំរបស់លោកអភិបាល។

ប៉ន្តែ ត្រូវឲ្យការរស់នៅរបស់ប្រជារាស្ត្រព្រះជាម្ចាស់ក្នុងព្រះ​សហគមន៍ថ្មីទាំងនោះ​​​ មានលក្ខណៈ​ពេញ​​​វ័យ​​​​​​​ក្នុង​គ្រប់​​​វិ​ស័យ​​​​នៃ​ការ​រស់នៅជាគ្រីស្តបរិស័ទ។ ត្រូវសម្រួលរបៀបរស់នៅជាគ្រីស្តបរិស័ទនោះ តាមសេចក្តី​​​ចាត់​​​ចែងរ​​​បស់មហាស​​​ន្និបាត។ ត្រូវឲ្យអង្គប្រជំុរបស់គ្រីស្តបរិស័ទដឹងខ្លួន​បន្តិចម្តងៗ ពីមួយថ្ងៃទៅមួយ​ថ្ងៃ ថា ​គេពិត​​​ជា​​​សហគមន៍​​​​​​រួមជំនឿ ជាសហគមន៍ធ្វើពិធីគោពប្រណិប័តន៍រួមគ្នា ជាសហគមន៍ដែលមានសេចក្តីស្រឡាញ់​រួមដែរ។ គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតា ដែលមានសកម្មភាពក្នុងសង្គម និងមានសកម្មភាពជាគ្រីស្តទូត ក៏ខិតខំបង្កើត​សង្គមប្រក​ប​ដោយ​សេចក្តី​​​ស្រឡាញ់ និងដោយយុត្តិធម៌។ ត្រូវប្រើមធ្យោបាយទូរគមនាគមន៍នានាក្នុងសង្គម​តាម​តម្រូវការ និងដោយ​​​ប្រុង​​​​​​ប្រយ័ត្ន។ ដោយក្រុមគ្រួសារគ្រីស្តបរិស័ទនីមួយៗរស់នៅតាមបែបជាគ្រីស្តបរិស័ទ​យ៉ាងពិត​ប្រាកដ ក្រុមគ្រួសារ​ទាំង​​​​នោះ​​​​ក្លាយទៅជាកន្លែងអប់រំយុវជនឲ្យយកចិត្តទុកដាក់និងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ហើយក៏ជាកន្លែង​ព្រះជាម្ចាស់​​​ត្រាស់​​​​​​​​​ហៅគេ​​​ឲ្យធ្វើជាបូជាចារ្យ ​និង​ធ្វើជាបព្វជិតបព្វជិតាផង។ ព្រះសហគមន៍នេះអប់រំជំនឿតាមរបៀប​សមរម្យ ហើយ​​​​​​ក៏លើក​​​​​​តម្តើង​​​ជំនឿ​​​នេះ​​​តាមពិធីគោព​​​ប្រណិប័តន៍​​​ស្របតាមទេពកោសល្យនៃប្រ​ជាជននោះ។ ជំនឿនេះក៏​​​​​​ជ្រាប​​​ចូល​​​​​​​​​ក្នុង​​​ស្ថាប័នគួរ​​​គោរព និងក្នុងទំនៀមទម្លាប់ស្រុកនោះតាមរយៈច្បាប់​ដ៏សមរម្យរបស់ព្រះ​សហគមន៍ទៀតផង។

អភិបាលម្នាក់ៗ រួមជាមួយ​​​ក្រុម​​​លោកគង្វាលរបស់ខ្លួន ត្រូវរួមចិត្តគំនិ​​​តកាន់តែជិតស្នាល​​​ជាមួយ​​​ព្រះ​​​​​​គ្រីស្ត និងជាមួយព្រះស​​​ហគមន៍ គឺគិតគូរនិងរស់នៅរួបរួមជាមួយព្រះសហគមន៍​​សកល គឺព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​ថ្មីៗ​​​ទាំ​​​ង​​​​​​​​​ប៉ុន្មាន​​​ត្រូវរួបរួមជាមួយព្រះស​​​ហគមន៍ទាំងមូល។ ព្រះសហគមន៍ថ្មីៗ​ទាំងនោះត្រូវយក​​​​​​សេចក្តីខ្លះ​​​ពីប្រពៃណី​​​នៃអរិយធម៌​​​ប្រ​​​ទេសរបស់ខ្លួន មកផ្សំជាមួយប្រពៃណីព្រះសហគមន៍សកល ដើម្បី​ពង្រីក​ព្រះ​​​ជន្ម​​​នៃ​​​ព្រះកាយ​​​ដ៏​​​អាថ៌​​​កំបាំង​​​របស់​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត ដោយជួយ​ចែក​​​ចាយសេចក្តី​​​ខ្លះ​​​ពីប្រពៃណី​​​នៃអរិយធម៌របស់ខ្លួនឲ្យគ្នា​ទៅវិញ​​​ទៅមក។ ហេតុនេះ​ហើយបាន​ជាត្រូវ​យក​ចិត្តទុកដាក់លើកស្ទួយសេចក្តីខ្លះតាម​​​ទេវវិទ្យា តាម​​​ចិត្ត​​​សាស្រ្ត និងតាម​​​មនុស្សវិជ្ជា ​ដែល​អាច​ជួយឲ្យ​ព្រះសហគមន៍​ថ្មីទាំងនោះយល់ឃើញថា គេរួបរួម​​​ជា​​​មួយ​​​​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​សកល​​​កាន់តែ​ខ្លាំង​​​​ឡើងៗ។

ព្រះសហគមន៍ថ្មីៗជាច្រើន ស្ថិតនៅតំបន់ក្រជាងគេក្នុងពិភពលោក។ តាមធម្មតា​ព្រះសហគមន៍​ទាំង​​​នោះ​​​នៅតែខ្វះបូជាចារ្យយ៉ាងខ្លាំង។ គេក៏ខ្វះធនធានសម្ភារៈដែរ។ ហេតុនេះ​ហើយបាន​ជាព្រះ​សហគមន៍​ទាំង​​​​​​នោះ​​​ត្រូវ​​​ការឲ្យព្រះសហគមន៍ទាំងមូលបន្តបេសកកម្ម​ជា​សាសនទូត និងបន្ត​ការជួយ​ផ្គត់ផ្គង់ជំនួយតទៅទៀត។ ត្រូវ​​​ប្រើ​​​ជំនួយ​​​ទាំងនោះ​ជាអាទិ៍ ឲ្យព្រះសហគមន៍​ទាំង​នោះ​ចម្រើនឡើង និងឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទរស់នៅក្នុងឋានៈ​ជា​​​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ពេញវ័យ។ ព្រះសហគមន៍​សាកល​ក៏ត្រូវជួយបន្តបេសកកម្ម​ជាសាសនទូត ឲ្យព្រះសហគមន៍​​​ដែល​​​តែង​​​តាំង​​​​​​ជាយូរមកហើយដែរ ​តែកំពុងអន់ថយ និង ទន់ខ្សោយ។

ប៉ុន្តែ ព្រះសហគមន៍ថ្មីៗទាំងនោះ ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ខ្នះខ្នែងណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទជាទូទៅ ​និងចាត់ចែង​សកម្មភាពស្របតាមសភាពការណ៍ ដើ​​​ម្បីឲ្យអ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅឲ្យធ្វើជាបូជាចារ្យក្នុងភូមិភាគ និង​​​​​​គ្រឹះស្ថានបព្វជិតបព្វជិតាចម្រើនចំនួនឡើងៗ។ ប៉ុន្តែ ត្រូវពិនិត្យ​ពិច័យនិងលើកស្ទួយអ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់​​​ហៅ​​​​​​និង​​​គ្រឹះស្ថាន​​​ទាំងនោះ ​​​ឲ្យកាន់តែច្បាស់និង​​​កាន់តែសកម្ម (បូជាចារ្យ ១១;​​​​​​ ហ្វឹកហ្វឹន ២)។ ធ្វើ​​​ដូច្នេះ​​​ទើប​​​ព្រះសហគមន៍ថ្មីៗទាំងនោះ អាចផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការ​​​របស់​​​ខ្លួន​​​បន្តិចម្តងៗ ព្រមទាំងអាចជួយព្រះ​​​សហគមន៍​​​ដទៃទៀតផង

២០-សកម្មភាពជាសាសនទូតរបស់ព្រះសហគមន៍តាមភូមិភាគ

ព្រះសហគមន៍ភូមិភាគ មានភារកិច្ចធ្វើជាតំណាងព្រះសហគមន៍សកលឲ្យកាន់តែ​ប្រសើរ​ឡើង​ៗ​។ ហេតុនេះ ព្រះសហគមន៍​ភូមិភាគត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ព្រះជាម្ចាស់ចាត់ខ្លួន​ឲ្យទៅកាន់​អស់អ្នកដែល​រស់នៅ​ក្នុង​តំបន់​ជាមួយគ្នា តែ​​​មិន​​​​​​ជឿលើព្រះគ្រីស្ត។ ព្រះសហគមន៍ត្រូវធ្វើជាសញ្ញាសម្គាល់បង្ហាញព្រះគ្រីស្តឲ្យពួកគេស្គាល់ ដោយគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ម្នាក់ៗ ​និងព្រះសហគមន៍​ទាំង​មូលផ្តល់សក្ខីភាពដោយសារមការរស់នៅរបស់គេ។

ម្យ៉ាងទៀត ត្រូវមានអ្នក​​​មាន​​​មុខ​​​ងារប​​​ម្រើព្រះ បន្ទូលជាចាំបាច់ ដើម្បីឲ្យដំណឹងល្អទៅដល់មនុស្សទាំងអស់។ ហេតុនេះហើយ​​​ ជាអាទិ៍លោក​​​អភិបាល​​​ត្រូវប្រកាសជំនឿ នាំឲ្យមានសាវ័កថ្មី​មករក​ព្រះគ្រីស្ត (ពន្លឺ ២៥)។ លោកអភិបាលត្រូវស្គាល់សភា​​​ព​​​ការណ៍នៃហ្វូ​​​ងចៀមបស់ខ្លួនឲ្យបានច្បាស់ ហើយក៏ត្រូវ​ស្គាល់​គំនិត​ដ៏ជ្រៅ​កប់​​​ក្នុង​​​ចិត្ត​​​របស់ជនរួមជាតិនោះអំពី​​​ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់ ទាំងនឹកគិតយ៉ាងហ្មត់ចត់អំពីការ​ប្រែប្រួលដែលបណ្តា​ល​មកពី​មនុស្ស​​​ទៅ​​​រស់​​​នៅក្នុងទីក្រុង មនុស្សផ្លាស់​​​ប្តូរ​​​កន្លែង​​​ទៅ​​​រកការធ្វើ និងមនុស្ស​មិន​យក​ចិត្តទុកដាក់នឹងសាសនា​ណា​​​សោះ​​​ទៀតផង។ បើលោកស្គាល់ដូច្នេះ ទើប​​​លោក​​​​​​អាចបំពេញបន្ទុកដ៏ប្រ​សើរ​នេះបាន។

ក្នុងព្រះសហគមន៍ថ្មីៗ លោកគង្វាលដែលកើតក្នុងស្រុក ត្រូវខ្នះខ្នែងប្រកាស​ដំណឹងល្អ ដោយ​ចាត់​ចែង​​​សកម្មភាពរួមជាមួយសាសនទូតមកពីបរទេស។ ទាំងអស់លោកគង្វាលកើតក្នុងស្រុក ទាំងលោកគង្វាល មក​​​ពី​​​បរទេស ក៏ត្រូវ​រួបរួមយ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធ ជាក្រុមគង្វាលតែមួយ ក្រោមអំណាចរបស់លោកអភិបាល។ អស់លោកមិនគ្រាន់​​​តែ​​​ឃ្វាលថែរក្សាគ្រីស្តបរិស័ទ និងធ្វើពិ​ធី​គោរព​បម្រើព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះទេ តែអស់លោក​​​ត្រូវ​​​ប្រកាស​​​ដំណឹង​​​ល្អ​​​ដល់​​​មនុស្ស​​​នៅខាងក្រៅព្រះ​សហគម៍​​ទៀតផង។ ប្រសិនបើមានឱកាសផ្តល់ឲ្យ ត្រូវ​ប្រុង​ខ្លួន​ដោយ​ចិត្តមុះមុត ជូនខ្លួន​​​ទៅលោក​​​អភិបាល​ឲ្យលោកចាត់ទៅចាប់ផ្តើមកិច្ចការជាសាសនទូតនៅស្រុកដាច់ស្រយាល ឬនៅ​​​តំបន់ណា​​​ដែល​​​គ្មាន​​​នរណាអើពើក្នុងភូមិភាគរបស់ខ្លួនក្តី ឬក្នុងភូមិភាគឯទៀតៗដែរ។

បព្វជិត​​​បព្វជិតា និងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ក៏ត្រូវខ្នះខ្នែងចំពោះ​ជនរួមជាតិដូច្នេះដែរ ជាពិសេស ចំពោះ​អ្នកក្រីក្រជាងគេ។

ក្រុម​​​អភិបាល​​​ត្រូវ​​​​​​យកចិត្តទុកដាក់ចាក់ចែងសិក្ខាសាលាតាមពេលកំណត់ ដើម្បីបង្រៀនគម្ពីរ ​បង្រៀនទេវវិជ្ជា បង្ហាត់ជីវិត​​​តាម​​​ព្រះ​​​វិញ្ញណ និងបង្ហាត់អំពីការណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទតាមរបៀបទំនើបទាន់សម័យ។ ​ត្រូវចាត់ចែងដូច្នេះ ដោយមានបំណង​​​ឲ្យអស់លោកគង្វាល បានចំណេះអំពីទេវវិទ្យា និងអំពីវិធីណែនាំ​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​កាន់​តែ​ច្បាស់ នៅ​​​ពេល​​​ពិភពលោក​​​ដ៏មិន​​​ទៀងទាត់នេះប្រែប្រួលគ្រប់យ៉ាង។

សូមអនុវត្តតាមសេចក្តីទាំង​​​ប៉ុន្មាន​​​ដែល​​​មហាសន្និបាតបានសម្រេច ដោយ​​​មានចិត្តគំនិតចង់គោរពសាសនា ជាពិសេសក្នុងក្រឹត្យក្រមស្តីអំពីមុខងារ និងការរស់នៅរបស់អស់លោកគង្វាល។ ត្រូវឲ្យព្រះសហគមន៍ភូមិភាគ​​​តែង​​​តាំងអ្នកមានមុខងារបម្រើ ដែលមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បី​​​ឲ្យ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​នេះអាច​​បំពេញ​សកម្មភាព​ជា​​​សាសនទូត​​​របស់ខ្លួនដោយជោគជ័យបាន។ ហេតុនេះហើយ​បានជាត្រូវអប់រំអ្នក​​​ទទួល​​​មុខ​ងារ​បម្រើទាំងនោះ​​ឲ្យទាន់​ពេល​វេលា ស្របតាមសភាពការណ៍​ព្រះសហគមន៍​នីមួយៗ។ ដោយ មនុស្សនា​បច្ចុប្បន្ន ចូល​ចិត្តរួមគ្នា​ជាក្រុម​កាន់​តែ​ច្រើន​​​​ឡើងៗ ត្រូវឲ្យក្រុមអភិបាល​ក្នុង​ប្រទេស ចែកចាយ​យោបល់​គ្នា​ទៅ​វិញទៅមកអំពីរបៀប​សន្ទនា​ទាក់ទងជា​មួយ​ក្រុម​​​ទាំងនោះ។ នៅតំបន់ខ្លះ មានក្រុមមនុស្សខ្លះ មិនអាច​ទទួល​ជំនឿ​​​របស់​ព្រះសហគមន៍​កា​តូលិ​ក​បានទេ ព្រោះ​​​គេ​​​មិន​​​​​​អាចសម្របខ្លួន​តាម​បែបបទរបស់ព្រះសហគមន៍នៅស្រុកដែលគេរស់នៅនោះ។ ក្នុងករណីនេះ គួរឲ្យ​​​រក​​​ដំណោះ​​​​ស្រាយតាម​របៀប​ពិសេស រហូត​ដល់​ពេល​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទាំង​​​អស់អាចជួបជុំគ្នាក្នុងសហគមន៍តែ​មួយបានផង (គង្វាល១០)។ អភិបាលម្នាក់ៗ ត្រូវត្រាស់ហៅសាសនទូត ឬសុខចិត្តទទួលសាសនទូត ឲ្យមករស់នៅក្នុង​ភូមិភាគ​របស់​​​​ខ្លួន គឺ​សាសនទូត​ដែលសន្តៈ​អាសនៈបានចាត់ចែងឲ្យទៅក្នុងគោលបំណង​​​នេះ។ លោកអភិបាលក៏ត្រូវជួយ​លើកស្ទួយសាសនទូតទាំងនោះ​យ៉ាងសកម្ម ក្នុងកិច្ចដែលអស់លោកមានបំណងចង់ធ្វើទៀតដែរ។

គួរ​​​ណាស់​​​ឲ្យ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​ថ្មីៗ ចូលរួមយ៉ាងសកម្ម ក្នុងបេសកកម្មសកលរបស់ព្រះសហគមន៍​ដែរ។ ទោះ​​​បី​​​ខ្លួនខ្វះគង្វាលតី ព្រះសហគមន៍ថ្មីៗទាំងនោះ គួរណាស់ចាត់​សាសនា​ទូត​ដែល​អាចទៅ​​​ប្រកាស​​​​​​​​​ដំណឹងល្អនៅលើ​​​ផែន​​​​ដីទាំងមូលដែរ។ ធ្វើដូច្នេះ ទើបក្រមគង្វាលជាបងប្អូនរួម​ជាតិចាប់​ផ្តើមមានចិត្ត​​​​​​ខ្នះ​​​ខ្នែង​​​ធ្វើសាសនទូតចំ​​​ពោះអ្នក​​​ដទៃ​​​។ ពេលណាព្រះសហគមន៍​ថ្មីៗ រួមយ៉ាង​សកម្ម​ក្នុងកិច្ចប្រកាសដំណឹងល្អ​ចំពោះ​​​សាសន៍ដទៃឯទៀត​​​ គឺពេល​​​នោះ​​​ព្រះសហគមន៍​ថ្មីៗ​ទាំង​នោះ ពិតជា​រួបរួមជាមួយព្រះសហគមន៍សកលជា ពំុខាន​​​ឡើយ។

២១-ត្រូវលើកស្ទួយគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាឲ្យទៅជាគ្រីស្តទូត

ព្រះសហគមន៍ចាក់គ្រឹះបានមាំមួន និងមានជីវិតរស់រវើកយ៉ាងពេញលេញ ព្រមទាំងធ្វើជាសញ្ញា​សម្គាល់ដ៏ ពេញលក្ខណៈអំពីព្រះគ្រីស្តក្នុងចំណោមមនុស្សលោក ​លុះត្រាតែមាន​ក្រុមគ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតាដ៏ពិតប្រាកដ ធ្វើការ រួមជាមួយ​ក្រុមអភិបាល។ ដំណឹងល្អអាចជ្រួតជ្រាបយ៉ាង​ជ្រៅក្នុងចិត្តគំនិត ក្នុងការ​រស់នៅ និងក្នុងកិច្ចការរបស់ប្រជា​ជនណាមួយបាន លុះត្រាតែមានគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាបញ្ចេញសកម្មភាព។ ​ហេតុនេះហើយបានជាតាំងពីពេលចាក់ គ្រឹះ​​​ព្រះសហគមន៍ណា​មួយមក ត្រូវ​យ​កចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងបំផុតតែង​តាំងក្រុមគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​​​ដែលប្រៀប​​​បាន​​​​​​​​​ទៅនឹងមនុស្សពេញវ័យ។

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាជាសមាជិកនៃប្រជារាស្ត្រព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងពេញលេញ ​ហើយ ក៏ជាសមាជិក​នៃសង្គម​​​មនុស្ស​​​​​​យ៉ាងពេញលេញផងដែរ។ ពួកគេក៏​ជា​សមា​ជិកនៃ​ជាតិរបស់គេដែរ គេកើតក្នុងស្រុកនោះ ពេល​គេរៀនសូត្រ គេ​​​ចាប់​​​ផ្តើម​​​ស្គាល់ទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃនៃវប្បធម៌ជាតិរបស់គេ។ គេភ្ជាប់នឹងការរស់នៅតាម​​​លក្ខណៈ​​​​​​ជាតិនោះ ​ដោយ​​​​មានចំណងពាក់​​​ព័ន្ធ​​​បែបជាច្រើនក្នុងសង្គម គេរិះគិត និងយល់ឃើញអំពីបញ្ហារួមរបស់ជាតិ ហាក់ដូច​​​ជា​​​បញ្ហារ​​​បស់​​​ខ្លួន​​​ផ្ទាល់​​​ ហើយ​​​គេក៏ខិត​​​ខំ​​​រក​​​ដំណោះ​​​ស្រាយបញ្ហាទាំងនោះទៀតផងដែរ។ គ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតាក៏ជា​​​កម្មសិទ្ធ​​​របស់​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត ព្រោះគេបាន​​​កើត​​​ជាថ្មីក្នុងព្រះសហគមន៍ដោយសារជំនឿ និងដោយអគ្គសញ្ញជ្រមុជទឹក ​គេរួម​​​ជាប់​​​ជា​​​មួយ​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត (១ករ ១៥,២៣) ដោយរស់នៅតាមរបៀបថ្មី និងដោយ​ប្រព្រឹត្ត​​​កិច្ច​ការ​តាម​របៀប​ថ្មីដែរ ដើម្បីឲ្យអ្វីៗទាំង​​​អស់ចុះចូលក្រោម អំណាច​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ដោយរួមក្នុង​​​អង្គ​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត និង​ដើម្បីឲ្យព្រះ​​​ជាម្ចាស់បំពេញ​​​អ្វីៗ​​​ទាំង​​​អស់ក្នុងមនុស្សទាំង អស់ (១ ករ ១៥,​២៨)​។

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ទាំងបុរស​​​ ទាំងស្ត្រី មានភារកិច្ចដ៏សំខាន់​​​ជាង​​​គេ​​​ គឺធ្វើជាសាក្សីអំពីព្រះ​គ្រីស្ត​ដោយ​​របៀប​​​​រស់​នៅ​របស់ខ្លួន និងដោយពាក្យសម្តីដែលគេនិយាយអពីព្រះអង្គ ក្នុងរង្្វង់គ្រួសារ ក្នុងសង្គម ​និងនៅ​កន្លែង​ប្រកប​ការ​ងារ។ ហេតុនេះ "និស្ស័យម​នុស្សថ្មី​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​បានបង្កើត​មក តាម​សេចក្តីសុចរិត ដើម្បីឲ្យ បានវិសុទ្ធ​​​យ៉ាង​​​ពិតប្រាកដ" (អភ ៤,២៤) ត្រូវលេចធ្លោឡើងក្នុងរូបគេ។ គេក៏ត្រូវ​បង្ហាញ​បញ្ចេញ​ជីវិតតាមរបៀប​ថ្មី នៅ​ក្នុង​​​សង្គមមនុស្ស នៅក្នុងអរិយធម៌ជាតិ និងតាមប្រពៃណីជាតិដែរ។ គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​ត្រូវស្គាល់​អរិយ​ធម៌​ជាតិ ព្យាបាលអរិយធម៌នេះ ថែរក្សា និងពង្រីកអរិយធម៌​នេះតាមសភាពការណ៍ថ្មីៗ ហើយ​នាំឲ្យអរិយធម៌នេះបានពេញ លក្ខណៈក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត។ ធ្វើដូច្នេះ ជំនឿលើព្រះគ្រីស្ត និងការ​រស់​នៅរបស់​ព្រះសហគមន៍ លែងមានលក្ខណៈ ក្រៅពីសង្គមជាកន្លែងដែលគេរស់នៅទៀតហើយ។ គេក៏ចាប់ផ្តើមធ្វើឲ្យ​ជំនឿ​ជ្រួត​ជ្រាបក្នុង​សង្គម​នោះ ព្រមទាំង ចាប់ផ្តើម​​​ប្រែទម្រង់សង្គមនោះទៀតផង។ គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​ត្រូវ​សហការ​ជាមួយជន​រួមជាតិ​របស់​ខ្លួន​ដោយចិត្តស្មោះ ដើម្បីបង្ហាញតាមរបៀបរស់នៅរបស់គេថា មានចំណងទាក់ទងថ្មី បង្រួបបង្រួមមនុស្ស​ និងមានចំណងសាមគ្គីសាកល ថ្មី ដែលហូរចេញមកពី​គម្រោងការ​ដ៏​អស្ចារ្យរបស់ព្រះគ្រីស្ត។ គេក៏ត្រូវផ្សព្វផ្សាយជំនឿលើព្រះគ្រីស្ត ​ក្នុងចំណោម អស់​​​​អ្នកដែលរស់​នៅ​​ជា​មួយ និង​ធ្វើការជាមួយដែរ។ គេមាន​កាតព្វកិច្ចផ្សព្វផ្សាយជំនឿដូច្នេះជាចាំបាច់ ព្រោះមនុស្ស ភាគច្រើនអាច​ស្តាប់​​ឮដំណឹងល្អ និងស្គាល់​ព្រះគ្រីស្ត​បាន ដោយសារតែគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតារស់នៅក្បែរគេប៉ុណ្ណោះ។ លើស​​​​ពី​នេះ​ទៅទៀត នៅកន្លែង​ដែល​អាចធ្វើបាន គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាក៏ត្រូវប្រុងខ្លួនបំពេញបេសកកម្ម​ពិសេសមួយ ដើម្បីប្រកាសដំណឹងល្អ និងបង្រៀនលទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនា ទាំងរួមសហការយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយក្រុមអភិបាល។ ​ដូច្នេះ​គេផ្តល់ឲ្យព្រះ​សហគមន៍ទើបកើតនោះ  មានកម្លាំងមាំមួន។ អស់លោកដែលមានមុខងារបម្រើព្រះសហគមន៍ ត្រូវទទួលស្គាល់តម្លៃនៃ​កិច្ចការដ៏សែនពិបាក​របស់​គ្រីស្ត​បរិស័ទធម្មតា ក្នុង​ឋានៈជាគ្រីស្តទូត។ អស់លោកត្រូវអប់រំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាទាំងនោះឲ្យដឹងខ្លួនថា ដោយគេជាសរីរាង្គ​នៃ​ព្រះ​កាយព្រះគ្រីស្ត គេក៏ទទួល​​​ខុសត្រូវ​​​លើ​​​មនុស្ស​​​ឯទៀត​​​ទាំងអស់​​​ដែរ។ អស់លោក​ត្រូវ​បង្រៀន​គេឲ្យជ្រាបយ៉ាងជ្រៅអំពីគម្រោងការដ៏អស្ចារ្យ​របស់ព្រះ​​​គ្រីស្ត និង​​​បង្ហាត់​​​គេឲ្យចេះប្រើវិជ្ជាថ្មីៗទៀត​ផង។ អស់លោកត្រូវនៅជាមួយគេ នៅគ្រាលំបាក ស្របតាម​គំនិតនៃ​​​ធម្មនុញ្ញ​​​គោលលទ្ធិ "ព្រះគ្រីស្តជាពន្លឺ​បំភ្លឺ​ប្រជាជាតិនានា" និងក្រឹត្យក្រម "សកម្មភាពជាគ្រីស្តទូត"។ ធ្វើដូច្នេះ​ព្រះ​​​សហគមន៍​ថ្មីទាំង​មូល​​ត្រូវ​ផ្តល់សក្ខីភាពតែមួយយ៉ាងរស់រវើក និងមាំមួនអំពីព្រះគ្រីស្ត ដើម្បី​ឲ្យ​ព្រះសហគមន៍​ទៅ​ជាសញ្ញា​សម្គាល់​យ៉ាង​ច្បាស់​អំពីការសង្គ្រោះដែលមកដល់យើង​ដោយសារ​ព្រះ​គ្រីស្ត។ ប៉ុន្តែគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​ត្រូវ​គោរព​មុខងារ និង​ភា​រកិច្ចផ្ទាល់របស់អស់លោកជាគង្វាល​ព្រះ​សហគមន៍។

២២-គ្រីស្តបរិស័ទរស់នៅតាមរបៀបប្លែកៗពីគ្នាក្នុងព្រះសហគមន៍តែមួយ

ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប្រៀបបាននឹងពូជ។ កាលពូជនោះចាក់ឫសក្នុងដីដែលមានជីជាតិល្អ ​ហើយ​មាន​ទឹកសន្សើមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ស្រោចស្រពទៀតផងនោះ វាស្រូបជីជាតិពីដី ​និងយកជីជាតិ​នោះ​មកប្រែធ្វើជា កម្លាំងនិងជាជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន ដើម្បីឲ្យ​បានផ្លែយ៉ាងបរិបូណ៍​​​​​​។ យ៉ាងណាមិញ ព្រះសហ​គមន៍​ថ្មីៗ ដែលចាក់​ឫស​ក្នុង​អង្គព្រះ​​​គ្រីស្តនិងសាងសង់លើគ្រីស្តទូតជាគ្រឹះ ក៏ទទួលយកអរិយធម៌ដ៏​ថ្លៃថ្នូរនៃប្រជាជាតិ​នានា មកស្រូបយកជីជាតិ ធ្វើ​​​ជាកម្លាំងនិងជាជីវិតរបស់​ខ្លួន​ផ្ទាល់យ៉ាង​នោះដែរ។ ព្រះគ្រីស្តបាន​ទទួល​ប្រជាជាតិទាំងអស់ទុកជាមរតក (ទន ២,​​​​​​៨)។ ព្រះសហគមន៍​ថ្មីៗ និងប្រជាជាតិទាំងនោះចែកចាយ​អ្វី​ដ៏មានតម្លៃ​របស់​ខ្លួន ជូនទៅ​វិញទៅមកយ៉ាង អស្ចារ្យ។ ព្រះជាម្ចាស់​ចាត់ចែងអំពីព្រះបុត្រា​ប្រសូត​ជាមនុស្ស​ដូច្នោះ​ដែរ។ ព្រះសហគមន៍ថ្មីៗទាំង​​​នោះ លើកយក​​​ទំនៀម​​​​ទម្លាប់និង​ប្រ​ពៃ​ណី លើកយក​ប្រាជ្ញាញាណរបស់គេ ហើយក៏លើកយកចំណេះវិជ្ជា សិល្បៈ និងវិន័យរបស់​ប្រជាជាតិទាំងនោះ គឺលើក​យក​អ្វីៗទាំងអស់ មក​ជួយ​ប្រកាស​សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអាទិករ។ ព្រះសហគមន៍​​​លើក​​​យក​​​អ្វីៗ​ទាំងអស់ មកជួយធ្វើឲ្យព្រះហឫទ័យ​ប្រណី​សន្តោស​​របស់​ព្រះ​សង្គ្រោះ​​លេច​ធ្លោឡើង ព្រម​​​​ទាំងជួយ​​​ចាត់​​​ចែង​​​​​​របៀប​​​​រស់នៅរបស់គ្រីស្តបរិស័ទ​ឲ្យបាន​ត្រឹមត្រូវ​ល្អទៀតផង (ពន្លឺ ១៣)។

ក្នុងតំបន់ធំៗដែលមានបណ្តាប្រទេសមានអារ្យធម៌ស្រដៀងគ្នា ត្រូវដាស់តឿន​ឲ្យ​គេរិះគិត​​រួមគ្នាតាមផ្លូវ​​​ទេវវិទ្យា ​អំពី​​​សេចក្តី​​​ទាំង​​​នោះ ដើម្បី​ឲ្យ​ព្រះសហគមន៍ទទួលលទ្ធផល​ខាង​លើនេះ។ ត្រូវតែ​ពិនិត្យ​ពិច័យព្រះរាជកិច្ច និង​​​​ព្រះ​​​​បន្ទូល​ដែលព្រះជាម្ចាស់​បានសម្តែងដែលមាន​ចែង​កត់​ទុក​ក្នុង​គម្ពីរ តាមអស់បុព្វបុរស​នៃព្រះ​សហ​គ​ម​ន៍ និង​​​​​​​​​​​​ក្រុម​​​​​​ណែនាំព្រះសហគមន៍បានពន្យល់ហើយស្រាប់។ ត្រូវរិះគិតពិនិត្យពិច័យសាជាថ្មី ក្រោម​ពន្លឺរបស់ព្រះស​ហគមន៍​សកលដែល​​​បញ្ជូនបន្តជំនឿតៗ​រៀង​មកដែរ។ ដោយរិះគិតដូច្នេះ គ្រីស្តបរិស័ទ​មុខ​ជា​នឹងយល់កាន់តែ​​​ច្បាស់​​​អំពី​​​របៀប​​​ដែល​​​ប្រាជ្ញា​​​មនុស្សអាចពន្យល់លទ្ធិជំនៃនឿបាន ​ស្របតាម​ទស្សន វិទ្យា និងតាមប្រាជ្ញាញាណ​​​របស់​ប្រជាជាតិ​នា​នា។ គេ​​​ក៏​​​អាច​យល់កាន់តែច្បាស់​ថា ​ប្រពៃណី អត្ថន័យ​នៃជីវិត របៀបចាត់ចែង​សង្គមនៃជនជាតិ​​​របស់ខ្លួន ​អាច​​​ស្រប​តាម​របៀប​​​រស់នៅ​ដែលព្រះជាម្ចាស់​បាន​សម្តែងឲ្យមនុស្សលោកស្គាល់។ ដោយរិះគិតដូច្នេះ គេមុខ​​​ជា​​​នឹង​រក​​​ឃើញ​​​​មាគ៌ា​​​ឲ្យខ្លួន​​​រស់នៅ​សមស្រប​យ៉ាងជ្រៅតាម​​អរិយធម៌​ប្រជាជាតិនានា ក្នុង គ្រប់វិស័​យនៃការ​រស់​នៅ​​​​ជា​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​។​​​ គេក៏​​​ចៀស​​​​វាងមិន​យកសាសនា​ផ្សេងៗ​មកលាយឡំនឹងសាសនារបស់ខ្លួន ហើយក៏លះបង់ការ​​​ប្រកាន់​​​​​​​​​សាសនាថា​​​​​​គ្រីស្តសាសនា​តាមបែបរបស់ខ្លួនថាល្អដាច់គេ។ ការរស់នៅ​ជា​គ្រីស្ត​បរិស័ទមុខជា​​នឹងបាន​​​សម​​​ស្រប​​​តាម​​​ទេពកោសល្យ និងតាម​លក្ខណៈ​នៃអរិយធម៌ប្រទេសនោះ។ ព្រះសហគមន៍​ត្រូវលើកយកប្រពៃណី​​​ដែល​​​មាន​​​​​​គុណ​​​សម្បត្តិ​​​នៃ​​​គ្រប់​​​​ប្រជាជាតិ មកថ្លឹងថ្លែងតាម​ពន្លឺនៃដំណឹង ល្អបំភ្លឺផងនោះ ឲ្យរួបរួមជាធ្លុងតែមួយ​ក្នុង​ព្រះ​សហគមន៍សកល​​​។ ព្រះសហគមន៍​ថ្មីៗ​តាម​តំបន់​ទាំងនោះ ដែលលើកយកប្រពៃណីដ៏ថ្លៃថ្នូរ​ប្រទេសរបស់ខ្លួនធ្វើជា​​​សម្បត្តិ​​​ផ្ទាល់ ខ្លួន នោះ ក៏ចូលរួបរួមក្នុង​ព្រះ​សហគមន៍​សកល ទាំងគោរពអាសនៈ គ្រីស្តទូត​សិលា ដែលជា «អធិបតីនាំមុខ គ្រប់សហគមន៍ប្រកបដោយមេត្តា​ករុណា​ធម៌" (ពន្លឺ ១៣)។

ហេតុនេះហើយ បានជាមហាសន្និបាតមានសំណូមពរលើសពីនេះទៅទៀត (តាមពិតត្រូវតែធ្វើតាម) សូម​​​ឲ្យ​​​ក្រុម​​​អភិបាលព្រះ​​​សហគមន៍​​​ក្នុងប្រទេសនានា តាមតំបន់ធំៗដែលមានអរិយធម៌ស្រដៀងគ្នា រួមគ្នាចែក​រំលែក​យោបល់​​​គ្នា ព្រម​ព្រៀង​គ្នា​យ៉ាងពិតប្រាកដ បន្តកិច្ចសម្រួលព្រះសហគមន៍​ឲ្យ​​បានសម​​ស្រប​តាម​អរិយ​ធម៌នោះ។

ជំពូក៤
ក្រុមសាសនទូត

២៣-ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យធ្វើជាសាសនទូត

សាវ័ករបស់ព្រះគ្រីស្តគ្រប់ៗគ្នា មានភារកិច្ចផ្សព្វផ្សាយជំនឿតាមចំណែករៀងៗខ្លួន  (ពន្លឺ ១៧)។ ប៉ុន្តែ​​​ក្នុង​​​​ចំណោមសាវ័កទាំងប៉ុន្មាន ព្រះគ្រីស្ត​ជា​អម្ចាស់​នៅតែ​ត្រាស់​ហៅ​អស់អ្នក​ដែលព្រះអង្គសព្វព្រះ​ហឫទ័យ ដើម្បី​​​ឲ្យ​​​គេនៅជាមួយព្រះអង្គ និងចាត់គេឲ្យទៅ​ប្រកាស​ដំណឹង​ល្អដល់សាសន៍ដទៃ (មក ៣,​១៣ត)។ ហេតុនេះ​ហើយ​បាន​ជា ព្រះអង្គប្រទានឲ្យគ្រីស្ត​បរិស័ទ​ខ្លះ​មានចិត្តគំនិតចង់ធ្វើជាសាសនទូត ដោយ​សារ​ព្រះវិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធដែ​ល​ចែក​​​រំលែកព្រះអំ​ណោយទានតាម​ព្រះ​ហឫទ័យ​ព្រះអង្គ (១ ករ ១២,១១) ដើម្បីជាប្រយោជន៍​ដល់ព្រះសហគមន៍។  ព្រះគ្រីស្ត​ជាអម្ចាស់ក៏ធ្វើឲ្យកើតគ្រឹះស្ថាន​ដែលទទួល​បេសកកម្ម​ប្រកាសដំណឹង​ល្អ​ទុកជាភា​រកិច្ច​ផ្ទាល់ ទោះជា​​​ភារកិច្ច​​​របស់​​​​​​ព្រះសហគមន៍ទាំង​មូល។

ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅ​គ្រីស្តបរិស័ទ​ខ្លះយ៉ាងពិសេស ឲ្យសុខចិត្តទទួល​ភារកិច្ច​ជាសាសនទូត​។ អ្នកទាំង​​​នោះ​​​ជា​​​ជនបរទេស ឬជាអ្នកកើតក្នុងស្រុក ​ជាបូជាចារ្យ (អាចារ្យ) ឬជាបព្វជិតបព្វ​ជិតា ឬជាគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា មាន​​​ទេពកោសល្យ មានគុណសម្បត្តិ និងមាន​ប្រាជ្ញាល្មមឲ្យអាចបំពេញ​បេសកកម្មពិសេស​ជាសាសនទូតនេះ។ អ្នក កាន់អំណាចដ៏ត្រឹមត្រូវក្នុងព្រះសហគមន៍ ចាត់គេឲ្យ​ទៅ​កាន់អ្នកដែលនៅឆ្ងាយពី​ព្រះគ្រីស្ត។ គេក៏ទៅដោយ​មាន​ជំ​នឿ និងស្តាប់បង្គាប់ទៀតផង។ ព្រះគ្រីស្តជ្រើសរើសញែកគេដើម្បីឲ្យបំពេញកិច្ច​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ដាក់​ឲ្យគេបំពេញនោះ (កក ១៣, ២) ក្នុងឋានៈជាអ្នកមានមុខងារបម្រើដំណឹងល្អ "ដើម្បីនាំសាសន៍ដទៃមកថ្វាយ​ខ្លួន​ជាតង្វាយដែលគាប់​​​ព្រះហឫទ័យ​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់ និងជាតង្វាយដែលព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធប្រោស​ឲ្យបានវិសុទ្ធ" (រម ១៥,១៦)។

២៤-ចិត្តគំនិតតាមព្រះវិញ្ញាណជាសាសនទូត

មនុស្សត្រូវតបឆ្លើយនឹងព្រះជាម្ចាស់ដ៏ពិតប្រាកដដែលត្រាស់ហៅគេធ្វើជាសានាទូត ​ដោយ "មិន​សួរ​យោបល់ ពី​មនុស្សណាម្នាក់ឡើយ" (កាឡ ១,១៦) គេក៏ភ្ជាប់ចិត្តទាំងស្រុង​នឹងកិច្ច​ប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ​ដែរ។ ប៉ុន្តែ អ្នកនោះអាច ឆ្លើយបែបនេះបាន លុះត្រាតែព្រះវិញ្ញាណអញ្ជើញគេ និងប្រទានឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គឲ្យគេ ដ្បិតអ្នកដែលព្រះ គ្រីស្តចាត់ឲ្យទៅ រួមរស់ និងរួមបំពេញបេស​កកម្ម​របស់​ព្រះអង្គ​ដែល "លះបង់អ្វី​ទាំង​អស់​មក​យកឋានៈជា ទាសករ" (ភល ២,៧)។ គេត្រូវប្រុងខ្លួន​បន្តបេសកកម្មនេះ​អស់មួយជីវិត គឺសុខ​ចិត្ត​លះ​បង់​ខ្លួន​ និងលះបង់ អ្វីៗ​​​ទាំង​​​អស់​​​​ដែលគេមាន​រហូតដល់ពេលនោះ ព្រមទាំង​ធ្វើឲ្យខ្លួន "បានដូចមនុស្ស​ទាំង​អស់​" (១ ករ៩,២២)។

ពេលសាសនទូតប្រកាសដំណឹងល្អក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃ គាត់នាំ​គេ​ឲ្យ​ស្គាល់គម្រោងការ​ដ៏​អស្ចារ្យ របស់ព្រះគ្រីស្ត។គាត់ត្រូវមានចិត្តសង្ឃឹម ព្រោះគាត់ជាទូតរបស់ព្រះអង្គ។​​​ ដោយរួមក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត ​គាត់​​​ហ៊ាន​​​និយាយពាក្យត្រឹមត្រូវ​​​តាមដែលគាត់ត្រូវនិយាយ (អភ ៦,១៩ត; កក ៤,៣១)។ គាត់មិនត្រូវខ្មាស​នឹង​និយាយ​អំពី​ឈើ​​​​ឆ្កាង ដែល "រារាំងមនុស្សមិនឲ្យជឿ" ទេ (១ ករ ១,២៣)។ សាសនទូត​ដើរតាម​ដាន​ព្រះបរមគ្រូដែល "ស្លូតនិង​មាន​​​​ចិត្តសុភាព" ហើយត្រូវបង្ហាញថា នឹមរបស់ព្រះអង្គស្រួល ហើយបន្ទុក​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ដាក់លើ​គេ​ក៏ស្រាលដែរ (មថ ១១,២៩ត)។ គាត់ត្រូវផ្តល់សក្ខីភាពអំពីព្រះអម្ចាស់របស់ខ្លួន ​ដោយរស់នៅ​ត្រឹមត្រូវតាម​ដំណឹងល្អ ដោយ​មានចិត្ត​​​ស៊ូ​​​ទ្រាំ មានចិត្តអត់ធ្មត់យ៉ាងខ្លាំង មានចិត្តស្លូតបូត និងមានចិត្ត​ស្រឡាញ់​ឥតពុតត្បុត (២ ករ ៦,៤ត)។ ប្រសិនបើ​​​ត្រូវការ គាត់ក៏ ត្រូវផ្តល់សក្ខីភាពថ្វាយព្រះអម្ចាស់របស់ខ្លួន ​រហូតដល់បូជាជីវិត​ទៀត​ផង។ គាត់ត្រូវអង្វរព្រះអង្គ​​​ប្រទាន​​​ឲ្យគាត់មានចិត្តក្លាហាន និងមានកម្លាំង ដើម្បីទទួល​ស្គាល់​ថា ទោះបី​គាត់ជួបប្រទះទុក្ខលំបាកជាច្រើន និងរស់​​​នៅ​​​ក្នុងឋានៈជាអ្នកក្រតោក​យ៉ាកបំផុតយ៉ាងណាក្តី ក៏គាត់មានអំណរ​ខ្លាំងក្រៃលែងដែរ (២ ករ ៨,២)។ គាត់ត្រូវ​​​ជឿ​​​ជា​​​ក់ថាអ្នកបម្រើព្រះគ្រីស្ត​ត្រូវស្តាប់តាម​បង្គាប់ ព្រោះការស្តាប់តាមបង្គាប់នេះជាគុណធម៌ពិសេសនៃអ្នកបម្រើ​​​របស់​​​ព្រះ​​​​​​​​​គ្រីស្ត ​ដែល ព្រះអង្គបាន​រំដោះមនុស្ស​លោក ដោយស្តាប់​តាម​ព្រះបញ្ជារបស់ព្រះបិតាដែរ។

អស់អ្នកប្រកាស​​​ដំណឹងល្អ ត្រូវចៀសវាងកុំធ្វេសប្រហែសនឹង​ព្រះអំណោយទាន​ដែលស្ថិត​នៅក្នុងខ្លួនឡើយ ហើយក៏ត្រូវប្រែចិត្ត​គំនិត​ឲ្យ​​​​បាន​ជាថ្មី​ជារៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ដែរ (១ ធម ៤,១៤; អភ ៤,២៣; ២ ករ ៤,១៦)។ អស់លោក​​​អភិបាល និង​អស់​មេ​ដឹក​នាំ​ក្រុម​​​គ្រួសារនានា ត្រូវប្រជុំសាសនទូត​ទាំងអស់ឲ្យជួប​ជុំគ្នាតាម​ពេល​​កំណត់ ដើម្បី​ពង្រឹង​​​សេចក្តី​​​សង្ឃឹមរបស់គេ​លើ​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់ ដែលត្រាស់ហៅគេ និងដើម្បីឲ្យគេ​មានចិត្តគំនិត​ថ្មី ក្នុង​មុខងាររបស់​​​ខ្លួន​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត។ ត្រូវចាត់ចែង​​​ឲ្យ​​​មាន​​​គេហដ្ឋាន​សម្រាប់ប្រជុំទាំងនោះ។

២៥-ការបង្ហាត់សាសនទូតឲ្យរស់តាមព្រះវិញ្ញាណ និងតាមសីលធម៌

អ្នកដែលត្រូវជាសាសនទូតនៅពេលអនាគត ត្រូវរៀបចំចិត្តគំនិតយ៉ាងពិសេសឲ្យបំពេញមុខងារដ៏ប្រសើរ នេះ ដោយបង្ហាត់ខ្លួនឲ្យរស់តាមព្រះវិញ្ញាណ និងតាមសីលធម៌។ ​សាសនទូតត្រូវប្រុងខ្លួនចាប់ផ្តើមកិច្ចការ​​​ផ្សេងៗ​​​ដោយ​​​​គំនិត​ផ្ទាល់ ត្រូវមានចិត្តនឹងរតស៊ូដើម្បីសម្រេចកិច្ចដែលគាត់បានចាប់ផ្តើមនោះ នៅ​​​ពេល​​​ជួបប្រទះការ​លំបាកនានា គាត់​ត្រូវមានចិត្ត​ព្យាយាម។​​​ សាសន​ទូត​ត្រូវស៊ូទ្រាំរស់នៅម្នាក់ឯង ស៊ូទ្រាំអស់កម្លាំង​កាយ​កម្លាំងចិត្ត ស៊ូទ្រាំធ្វើការដោយគ្មានលទ្ធផល ទាំងមានចិត្តក្លាហាន និងចិត្តអត់ធ្មត់ខន្តី។ គាត់ត្រូវទៅជួប​មនុស្ស​ទាំង​​​ឡាយ​​​ដោយ​​​ចិត្ត​​​គំនិតទូលំ​​​ទូលាយ និងចិត្តបើកចំហទៀតផង។ សាសនទូតត្រូវបំពេញ​កិច្ចការ​ដែល​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​ផ្ញើឲ្យ​​​គាត់​​​ធ្វើ​​​ដោយ​​​ចិត្តទូលាយ។ គាត់ត្រូវសុខចិត្តសម្របខ្លួនតាមរបៀបរស់របស់​ជនជាតិដទៃ និងសម្របខ្លួនតាម​សភាពការណ៍​​​ដែល​​​​​​​​តែង​តែប្រែប្រួលទៀតផង។ គាត់ត្រូវជួយសាសនទូតឯទៀតៗជាបងប្អូន និង​អស់អ្នកដែល​យក​​​កម្លាំង​​​កា​​​យ​​​កម្លាំង​​​ចិត្តរួមធ្វើកិច្ចការតែមួយដូចគ្នា ដោយធ្វើការរួមចិត្តគំនិតជាមួយគេ និងដោយ​ចិត្តស្រ​ឡាញ់​គ្នាទៅ​​​វិញ​​​ទៅ​​​មកផង។ ដូច្នេះ អ្នកទាំងនោះមានចិត្ត​ថ្លើមតែមួយ ដោយយកសហគ​​​មន៍​នៅជំនាន់​គ្រីស្ត​ទូតជាគំរូ (កក ២,៤២; ៤,​​​៣២)។

ពេលសាសនទូតទទួលការអប់រំ ត្រូវបង្ហាត់គេឲ្យរៀបចំចិត្តគំនិតតាមរបៀបនេះ ត្រូវឲ្យជីវិតខាង​​​ព្រះ​វិញ្ញាណ​ ថែ​​​ទាំ លើក​ឡើង និងគាំទ្រចិត្តគំនិតបែបនេះឲ្យកាន់តែមាំមួនឡើង។ សាសនទូតត្រូវមានជំនឿមោះមុត និង​​​មាន​​​​​​សេចក្តី​​​សង្ឃឹម​​​​ដែលមិនចេះរង្គោះរង្គើឡើយ ហើយក៏ត្រូវជាមនុស្សចូលចិត្ត​អធិដ្ឋាន។ គាត់ត្រូវ​មានចិត្តអង់អាច មាន​​​ចិត្ត​ស្រឡាញ់ និងចិត្តធ្ងន់ (២ ធម ១,៧)។ គាត់ "ត្រូវរៀនឲ្យចេះស្កប់ចិត្ត​ក្នុងគ្រប់​កាលៈទេសៈ" (ភល ៤,១១)។ ដោយគាត់សុខចិត្តបូជាជីវិត គាត់ត្រូវផ្ទុកក្នុងរូបកាយរបស់គាត់​នូវ​សេចក្តីឈឺចុកចាប់របស់ព្រះយេស៊ូជានិច្ច ដើម្បី​​​ឲ្យព្រះជន្មរបស់ព្រះអង្គមានឥទ្ធិពលយ៉ាងសកម្ម នៅក្នុងរូបកាយ​របស់​អស់​អ្នកដែលគេចាត់គាត់​ទៅជួប (២ ករ ៤,១០ត)។ ដោយគាត់មានចិត្តខ្នះខ្នែងចង់នាំការសង្គ្រោះដល់អ្នកដទៃ គាត់ត្រូវសុខ​ចិត្តចំណាយ​អ្វីៗទាំងអស់​ដែល​គាត់មាន​​​ ហើយក៏ចំណាយខ្លួនឯងថែមទៀត ដើម្បីជា​ប្រយោជន៍​ដល់គេដែរ (២ ករ ១២,​១៥ត) រហូតដល់ "ស្រឡាញ់​​​ព្រះជាម្ចាស់នឹងស្រឡាញ់មនុស្សឯទៀតៗ​កាន់តែខ្លាំងឡើង ដោយបំពេញកិច្ចការរបស់​ខ្លួន​ជារៀង​​​រាល់​​​ថ្ងៃ"  (ពន្លឺ ៤១)។ ដូច្នេះ ដោយគាត់រួមជាមួយ​ព្រះគ្រីស្ត​ដែលធ្វើ​តាមព្រះ​ហឫ​ទ័យ​ព្រះបិតា គាត់នឹងបន្តបេសកកម្ម​​​របស់​​​ព្រះ​គ្រីស្ត​ ក្រោមអំណាចរបស់​លោក​អភិបាល និងរួមសហការ​ក្នុង​គម្រោងការដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់​​​ដែល​​​សង្គ្រោះមនុស្សលោក។

២៦-ការអប់រំខាងលទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនា និងខាងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត

អស់អ្នកដែលព្រះសហគមន៍ចាត់ឲ្យទៅកាន់សាសន៍ដទៃៗទាំងនោះ ត្រូវទទួល "ការអប់​រំអំពី​ជំនឿ និង​អំពី​គោលលទ្ធិដ៏ត្រឹមត្រូវ" (១ ធម ៤,៦) ដើម្បី​ឲ្យគេ​ទៅជា​អ្នកបម្រើ​ព្រះគ្រីស្ត​យ៉ាង​ល្អ​ប្រសើរ។ គេត្រូវ​រៀនអំពីគោល លទ្ធិ​​​ដ៏ត្រឹមត្រូវនេះ ជាពិសេសដោយយោងសេចក្តីពីព្រះគម្ពីរ ហើយ​ត្រូវរិះ​គិតយ៉ាងជ្រៅ​អំពីគម្រោង​ការដ៏អស្ចារ្យ​របស់ព្រះគ្រីស្ត ដែលគេនឹងត្រូវប្រកាសនិងធ្វើជាសាក្សីនោះ។

ហេតុនេះហើយបានជាត្រូវរៀបចំ និងអប់រំសាសនទូត ទាំងអស់ គឺទាំងបូជាចារ្យ ទាំង​​​បព្វជិត​​​បព្វជិតា ​ទាំង​​​គ្រីស្ត​បរិស័ទធម្មតា តាមសភាពការណ៍ររៀងៗខ្លួន កុំឲ្យគេអន់ក្នុងភារ​កិច្ចរបស់​ខ្លួន​នៅ​ពេល​អនា​គត។ តាំងពីដើម​​​ដំបូង​​​​នៃការអប់រំនោះ ត្រូវចាត់ចែងការបង្រៀនអំពីលទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនា ដោយ​នឹកគិតដល់​លក្ខណៈ​សកល​​​របស់​ព្រះ​​​​សហគមន៍ និង​នឹកគិតដល់លក្ខណៈប្លែកៗនៃប្រជាជាតិនានា។ ត្រូវបង្រៀនមុខ​វិទ្យា​ទាំង​​​ប៉ុន្មាន​​​ឯទៀតៗ ដោយ​​​មានគោលគំនិតបែបនេះដែរ គឺវិជ្ជាទាំងប៉ុន្មានដែលគេរៀននោះ មុខជានឹងជួយអប់រំឲ្យ​គេអាចបំ​ពេញ​​​​​​​មុខងារ​បម្រើរបស់ខ្លួន។ ត្រូវឲ្យគេរៀនអំពីចំណេះដែលមានប្រយោជន៍ គឺចំណេះទូទៅអំពីប្រជាជននានា អំពី​អរិយធម៌ និង​​​អំពី​​​សាស​នា​នានាផង។ ត្រូវរៀនដូច្នេះ ដោយមិនគ្រាន់តែ​បែរទៅកាន់អតីតកាល​ប៉ុណ្ណោះទេ តែ​​​ត្រូវបែរ​​​ខ្លួន​​​ទៅរកបច្ចុប្បន្នកាល​ទៀតផង។ អ្នកដែលត្រូវជួបជាមួយប្រជាជនណាមួយប្លែក​ពី​ប្រជាជនរបស់ខ្លួន ត្រូវយក​​​ចិត្ត​​​ទុក​​​ដាក់​យ៉ាង​ខ្លាំង​នឹង​បេតិកភ័ណ្ឌ ភាសា និងរបៀបរស់នៅរបស់ប្រជាជននោះ។ ហេតុនេះហើយបានជាសាសនទូត​​​ត្រូវរៀន​អំពីមុខវិជ្ជា​សាសន​ទូតជាចាំបាច់បំផុត ពោលគឺ រៀនឲ្យស្គាល់លទ្ធិ និងសេចក្តីណែនាំរបស់ព្រះ​​​សហគមន៍​​​អំពីកិច្ច​ប្រកាស​ដំណឹងល្អ និងស្គាល់​របៀបអ្នក​នាំ​ដំណឹង​ល្អបានប្រព្រឹត្តតាម​សតវត្សមុនៗដែរ។ ​គេក៏​​​ត្រូវ​​​ស្គាល់​​​សភាពការណ៍បច្ចុប្បន្ននៃព្រះសហគមន៍ក្នុងប្រទេសដែល​មនុស្សភាគច្រើនមិនស្គាល់ព្រះគ្រីស្ត។​​​ នៅពេលជា​​​មួយ​​​គ្នានេះ គេត្រូវស្គាល់​​​វិធី​​​ដែលស័ក្តិសិទ្ធិ​ជាងគេសព្វថ្ងៃ តាមការយល់ឃើញរបស់​​​សាសនទូត។

ទោះបីក្នុងការអប់រំដែលមានលក្ខណៈសព្វគ្រប់បែបនេះ សាសនទូតត្រូវយកកចិត្តទុកដាក់នឹងការ​​​ណែនាំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​ក្តី ក៏​គាត់​​​ត្រូវ​​​​​​ទទួលកា​រ​​​​អប់​រំ​យ៉ាងពិសេស និងចាត់ចែងយ៉ាងត្រឹមត្រូវ អំពីកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ដោយ​មានគេ​បង្រៀន​ផង និង​​​ដោយ​​​គាត់​ធ្វើការ​អនុវត្តន៍ផងដែរ (ហ្វឹកហ្វឺន ១៩-២១)។

ត្រូវឲ្យបព្វជិតបព្វជិតាមួយចំនួនធំ តាមលទ្ធភាពអាចធ្វើបាន ទទួលការអប់រំយ៉ាងសមរម្យអំពីវិធីអប់រំ​​​ជំនឿ ​ដើម្បីឲ្យគេអាចរួមសហការកាន់​តែខ្លាំងឡើងៗក្នុងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត។ សូម្បីតែអស់អ្នកដែល​បំពេញតួនា ទីមួយផ្នែក​ក្នុងសកម្មភាពជាសាសនទូតតែមួយរយៈពេលប៉ុណ្ណោះ ក៏ត្រូវ​ទទួល​​​​ការអប់រំស្របតាមសភាពការណ៍​​​របស់ ខ្លួនដែរ។

លើសពីការអប់រំគ្រប់យ៉ាងនោះ កាលសាសនទូត​​រស់នៅក្នុងប្រទេសដែលព្រះសហគមន៍ចាត់ឲ្យទៅនោះ​ក៏ត្រូវទទួលការអប់រំបន្ថែម ​ ពោល​​​​គឺ  ត្រូវឲ្យសាសនទូតស្គាល់ប្រវត្តិសាស្ត្រកាន់តែច្បាស់ ស្គាល់រចនាសម្ពន្ធ​​​ក្នុង​​​សង្គម ​និងប្រពៃណីប្រ​ជាជនទាំងនោះ។ ត្រូវឲ្យសាសនទូតយល់សីលធម៌​ និងវិន័យខាងសាសនារបស់ប្រជាជន​​​នោះ ព្រមទាំងស្គាល់គោល​គំនិត​កប់​​ក្នុង​ចិត្តតាមប្រពៃណីដ៏សក្ការៈរបស់គេ អំពីព្រះជាម្ចាស់ អំពីពិភពលោក និង​អំពី​មនុស្ស​ដែរ។ ត្រូវឲ្យ​​​សាសនទូត​​​​រៀនភាសា​ប្រជាជន​នោះ រហូតដល់អាចនិយាយយ៉ាងស្រួល និងត្រឹមត្រូវ ដើម្បី​​​ឲ្យ​​​គេមានផ្លូវចាប់​ចិត្ត​និងគំនិត​របស់គេ។ លើសពីនេះទៅទៀត ត្រូវណែនាំឲ្យសាសនទូតស្គាល់តម្រូវការ​​​ពិសេស​​​ក្នុង​​​​​​កិច្ចណែនាំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​ក្នុង​ប្រទេស​នោះ​។

ត្រូវអប់រំសាសនទូតខ្លះឲ្យបានជ្រៅ នៅគ្រឹះស្ថានសម្រាប់បង្រៀនមុខវិជ្ជាជាសាសនទូត ​ឬនៅ​​​មហាវិទ្យាល័យ ឬនៅ​​​សកលវិទ្យាល័យផ្សេងៗ ដើម្បីឲ្យគេអាចបំពេញមុខងារពិសេសយ៉ាងសកម្ម។ ដោយគេមាន​ចំណេះ​​​វិជ្ជា​​​ខ្ពស់​​​ដូច្នេះ​​​​​​​​ គេមានសមត្ថភាពអាចជួយសាសនទូតឯទៀតៗក្នុងសកម្មភាពជាសាសនទូតរបស់អស់​​​លោកដែលកាន់តែ​​​ចំាបាច់ ប៉ុន្តែកាន់តែពិបាកក្នុង​ពិភពលោកនា​​​បច្ចុប្បន្ន។  ម្យ៉ាង​ទៀត គួរឲ្យក្រុមអភិបាល​តាម​តំបន់ មានអ្នកជំនាញ​​​ការ​​​បែ​​​បនេះ កាន់តែច្រើនឡើង ដើម្បី​យក​ចំណេះ​វិជ្ជា និង​បទ​ពិ​សោធ​ន៍​របស់គេមកប្រើ ដើម្បីរកដំណោះ​​​ស្រាយ​​​បញ្ហា​​​ដ៏​​​ពិបាក​​​ដែលអស់លោកជួបប្រទះក្នុងការបំពេញបន្ទុករបស់​អស់​លោក​។ ត្រូវ​មាន​មនុស្សដែល​​​ចេះប្រើ​​​គ្រឿង​​​បច្ចេកទេស ​និងមធ្យោបាយ ទូរគមនាគមន៍ក្នុងសង្គម​ ដែល អស់​លោក​ត្រូវយល់ថា មាន​​​សារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំង​​​ក្នុង​​​កិច្ចបំពេញ​​​បេសកកម្មរបស់អស់លោក។

២៧-គ្រឹះស្ថានដែលបំពេញសកម្មភាពក្នុងប្រទេសមានមនុស្សភាគច្រើនដែលមិនស្គាល់ព្រះគ្រីស្ត

ទោះបី​អ្នកដែលត្រូវគេចាត់ឲ្យទៅប្រកាសដំណឹងល្អដល់​សាសន៍ដទៃ ត្រូវការការអប់រំ​​​ទាំងប៉ុន្មានខាង​​​លើនេះ​​​ជា​​​ចាំបាច់ បំផុតក្តី ក៏បុគ្គលម្នាក់ៗដូចជាពិបាកសម្រេច​ដោយខ្លួន​ឯង​ឲ្យមានប្រសិទ្ធភាពយ៉ាងពិតប្រាកដ។ តាម​បទ​ពិសោធន៍ ក៏គ្មាន នរ​​​ណាម្នាក់អាច​បំពេញកិច្ចការជាសាសនទូត ដោយម្នាក់ឯង​ដាច់ពីគេ​បានដែរ។ ហេតុ​នេះហើយ​​​បាន​​​ជាព្រះជាម្ចាស់ ត្រាស់ហៅមនុស្សខ្លះឲ្យចូលរួម​ក្នុងគ្រឹះស្ថាន​ផ្សេងៗ។ ដោយអ្នកទាំង​នោះរួមកម្លាំងគ្នា គេអាចទទួលការអប់រំត្រឹមត្រូវ​​​ស្របតាមតម្រូវការ ហើយក៏អាចបំពេញបេសកកម្មនេះក្នុងនាម​ព្រះសហគមន៍​បាន និងតាមបំណងប្រាថ្នាក្រុម​​​អភិបាល​​​​​​ផងដែរ។ តាំងពីយូរសតវត្សមក សមាជិកគ្រឹះស្ថានទាំងនោះនឿយ​ហត់ហាលថ្ងៃហាលក្តៅ បូជាកម្លាំង​​​កាយ​​​កម្លាំងចិត្ត​​​ទាំងស្រុង បម្រើកិច្ចប្រកាសដំណឹងល្អ ឬក៏បម្រើកិច្ចការនេះតែ​មួយផ្នែក​ដែរ។ ជួនកាលសន្តៈ​​​អាសនៈ​​​ផ្ញើតំបន់ដ៏ធំសម្បើមឲ្យគ្រឹះស្ថានទាំងនោះ​ប្រកាសដំណឹងល្អ។ សមាជិកគ្រឹះស្ថានទាំងនោះបានប្រមូល​​​ប្រជារាស្រ្ត​​​ថ្មីថ្វាយព្រះជាម្ចាស់ ​ពោលគឺព្រះសហគមន៍តាមតំបន់នោះ ដែល​សព្វថ្ងៃ ភ្ជាប់ចិត្តនឹង​គង្វាល​ទាំង​​​ប៉ុន្មានរបស់ខ្លួន​។ ​គេតែងតាំងព្រះសហគមន៍ផ្សេងៗដោយបែកញើស​ហូរ​ញើស ហើយលើសពីនេះទៅទៀត ដោយ​​​​​​បាន​បូជាជីវិតដែរ។ សព្វថ្ងៃ គេយកបទពិសោធន៍របស់​គេមក​បម្រើ​ព្រះ​សហគមន៍ទាំងនោះ ទាំងខ្នះខ្នែងរួម​​​សហការ​​​ជាមួយព្រះសហគមន៍តាមតំបន់ដូចបងប្អូន ឬទទួលខុសត្រូវណែនាំ​គ្រីស្តបរិស័ទ​ឬបំពេញបន្ទុក​​​ពិសេស​​​ដើម្បីជាប្រយោជន៍រួម។

ជួនកាលសមាជិកគ្រឹះស្ថានទាំងនោះទទួលខុសត្រូវបំពេញកិច្ចការខ្លះដ៏បន្ទាន់បំផុត ​សម្រាប់តំបន់មួយ​​​ទាំង​​​មូល​​​ ឧបមាថា ការប្រកាសដំណឹងល្អដល់ក្រុមមនុស្សពិសេសមួយ ឬដល់ប្រជាជនមួយ​ដែលមិន​ទាន់​ទទួលដំណឹង​​​ល្អ ដោយ​មូលហេតុផ្សេងៗ ឬដែលជំទាស់នឹងដំណឹងល្អនេះ តាំងពី​ដើមរៀងមក (គង្វាល ១០)។

​ប្រសិនមានតម្រូវ​​​ការ សមាជិកគ្រឹះស្ថានទាំងនោះ​ត្រូវប្រុងខ្លួន​សុខចិត្ត​ជួយអប់រំអស់អ្នកដែល​ស្ម័គ្រចិត្ត​បំពេញ​​​សកម្មភាពជា​​​សាសនទូត​​​តែមួយរ​​​យៈពេល ដោយចែករំលែកបទពិសោធន៍របស់​ខ្លួនឲ្យគេ។

ដោយមូលហេតុទាំង​​​អស់ខា​​​ងលើនេះ និងដោយមានប្រជាជនជាច្រើនទៀតដែលត្រូវនាំ​មករកព្រះ​គ្រីស្ត ព្រះសហគមន៍នៅតែត្រូវការគ្រឹះស្ថានទាំងនោះ​​​ជា​​​ចាំបាច់បំផុត។

ជំពូក៥
ការចាត់ចែងសកម្មភាពជាសាសនទូត

សេចក្តីផ្តើម

២៨-គ្រីស្តបរិស័ទទទួលព្រះអំណោយទានផ្សេងៗពីគ្នា (រម ១២,៦)។ ហេតុនេះហើយបានជាគេត្រូវ​រួមសហការ​​​គ្នាក្នុង កិច្ចប្រកាសដំណឹងល្អ គឺម្នាក់ៗតាមលទ្ធភាព តាមធនធាន តាមព្រះអំណោយទាន ​និងតាមមុខងារ​​​បម្រើ​​​រៀងៗ​​​ខ្លួន (១ ករ ៣,១០)។ គ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ គឺទាំងអ្នកសាបព្រោះ ទាំង​អ្នក​ច្រូតកាត់ (យហ ៤,៣៧) ទាំង​​​អ្នក​​​ដាំ​​​ ទាំង អ្នកស្រោចទឹក ត្រូវរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ (១ ករ ៣,៨) ដើម្បី " ខិតខំរួមគ្នាដោយស្ម័គ្រចិត្ត និងដោយ​មាន​សណ្តាប់ធ្នាប់ទៅរក​​​ទិស​​​​​​ដៅ​​​តែ​​​មួយ (ពន្លឺ ១៨)។ គេក៏ត្រូវមានចិត្តថ្លើមតែមួយ ចំណាយកម្លាំងរបស់​​​ខ្លួន​​​កសាង​​​​​​​​​ព្រះសហគមន៍ដែរ។

ហេតុនេះហើយបានជាត្រូវតម្រែតម្រង់កិច្ចការរបស់អ្នកប្រកាសដំណឹងល្អ និងជំនួយគ្រីស្តបរិស័ទឯទៀតៗ ឲ្យភ្ជាប់រួមជាមួយគ្នា ដើម្បីឲ្យ "គេធ្វើការទាំងអស់នោះ ដោយមានសណ្តាប់ធ្នាប់" (១ ករ ១៤,៤០) និងឲ្យរួម​​​សហការ​​​គ្នា ក្នុងគ្រប់វិស័យនៃសកម្មភាពជាសាសនទូតផង។

២៩-ការចាត់ចែងជាទូទៅ

ក្រុមអភិបាលទាំងមូលទទួលភារកិច្ចប្រកាសដំណឹងល្អនៅលើផែនដីទាំងមូល (ពន្លឺ ២៣)។ ហេតុ​នេះ ហើយបានជាសន្និបាតរបស់​អស់លោកអភិបាល ឬ "ក្រុមប្រឹក្សាអចិន្ត្រៃយ៍របស់អភិបាលនៃព្រះសហគមន៍សកល"  ក្នុងចំណោម​​​កិច្ចទូ​​​ទៅរបស់អស់លោក ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់​យ៉ាង​ពិសេសនឹងសកម្មភាព​​​ជាសាសនទូត​​​ទុកជា​​​ភារកិច្ច​​​មួយ​​​​​​ដ៏សំខាន់​​​បំផុត  និងជា​​​ភារកិច្ចដ៏សក្ការៈបំផុតរបស់ព្រះសហគមន៍។

ត្រូវឲ្យមានក្រសួងតែមួយដែលមានសមត្ថកិច្ចសម្រាប់​​​គ្រប់គ្រងតំបន់ទាំងប៉ុន្មានដែល​​​មានមនុស្សភាគច្រើន​​​មិន​​​ជឿលើព្រះ​​​គ្រីស្ត និងសម្រាប់​ណែនាំ​សកម្មភាពជាសាសនទូតគ្រប់យ៉ាងគឺ "ក្រសួងផ្សព្វផ្សាយ​​​ជំនឿ"។ ក្រសួង​​​នោះត្រូវណែនាំ​​​និង​​​​​​ចាត់​​​ចែង​​​កិច្ច​​​ និងសកម្មភាពជាសាសនទូត​​​ទាំងនោះនៅលើផែនដីទាំង​​​មូល ឲ្យ​​​​រួមសហការ​​​គ្នា។ ក៏​​​ប៉ុន្តែ​​​​​​ត្រូវ​​​គោរព​​​​​​​​​សិទ្ធិព្រះសហគម​​​ន៍នៅមជ្ឈិមបូព៌ាទុកដោយឡែក។

ព្រះវិញ្ញាណដាស់តឿនគ្រីស្តបរិស័ទតាមរបៀបផ្សេងៗពីគ្នាក្នុងព្រះសហគមន៍របស់ព្រះជាម្ចាស់ ឲ្យគេមាន​​​គំនិតជា​​​សាសនទូត។ ជារឿយៗ ព្រះវិញ្ញាណតែងតែមានសកម្មភាព មុនអស់លោកដែល​មាន​មុខងារណែនាំ​​​ការ​​​រស់​​​នៅ​​​​​​របស់ព្រះសហគមន៍ទៅទៀត។ ក៏ប៉ុន្តែ តាមតែខ្លួនអាចធ្វើបាន ក្រសួងនោះត្រូវ​ខិតខំ​ជួយ​​ឲ្យមាន​គ្រីស្តបរិស័ទ​ខ្លះ​​​តប​​​​​​ឆ្លើយ​​​នឹងព្រះជាម្ចាស់​ដែលត្រាស់​ហៅគេ​ឲ្យទៅជាសាសនទូត និងផ្សព្វ​ផ្សាយ​ចិត្តគំនិតជាសាសនទូតផងដែរ។ ក្រសួង​​​នោះត្រូវ​ខិត​ខំនាំឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទមានចិត្ត​ខ្នះខ្នែង ​​​និងអង្វរ​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​សូមព្រះអង្គ​​​ប្រទានពរ​​​ដល់ព្រះ​​​សហគមន៍នៅតំបន់ដែលមានមនុស្សភាគច្រើនមិនស្គាល់ព្រះគ្រីស្ត។ ត្រូវបោះ​ពុម្ព​ផ្សាយ​ដំណឹងផ្សេងៗដ៏ពិតប្រាកដ ហើយ​​​​ដែល​មានសារៈសំខាន់អំពីព្រះ​សហគមន៍ទាំងនោះទៀតដែរ។ ក្រសួងនោះ ត្រូវដាស់តឿនឲ្យមានសាសន​​​ទូត​​​ច្រើន ព្រមទាំងចែកសាសនទូត​ទាំងនោះតាមតម្រូវការដ៏​សំខាន់​ជាងគេនៃតំបន់នានា។ ក្រសួងនេះ ត្រូវចាត់​​​ចែង​​​ផែន​​​​​​ការណ៍ប្រកបដោយប្រាជ្ញា ដើម្បីឲ្យសាសនទូត​ប្រព្រឹត្តសកម្មភាព។ ក្រសួងនោះ ត្រូវ​បញ្ចេញ​សេចក្តីណែនាំ និង​​​គោ​​​លការណ៍ សម្រាប់ការប្រកាស​ដំណឹង​ល្អឲ្យបានសមស្របតាមសភាពការណ៍ ព្រមទាំងត្រូវជំរុញ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ក្នុង​​​កិច្ច​​​​ប្រកាស​ដំណឹងល្អនោះ។ ក្រសួងនោះត្រូវចាត់ចែងការរៃប្រាក់យ៉ាង​សកម្ម និងដោយរួមសហការគ្នា ព្រម​​​ទាំង​​​ចែក​​​​​​រំលែកធនធាន​​​ទាំងនោះតាមសេចក្តីត្រូវការ តាមប្រយោជន៍ និងតាម​ទំហំតំបន់ទាំងនោះ ស្របតាម​ចំនួន​​​គ្រីស្តបរិស័ទ និងចំនួនអ្នកកាន់​សាសនាដទៃ តាមកិច្ចការផ្សេងៗ តាមគ្រឹះស្ថាន តាមចំនួនអ្នកបម្រើព្រះសហគមន៍ និង​​​តាម​​​ចំនួន​​​សាស​​​នទូតដែរ។

ក្រសួងផ្សព្វផ្សាយជំនឿនេះ ​ត្រូវរួមសហការជាមួយក្រសួងបង្រួបបង្រួម​​​គ្រី​​​ស្តបរិស័ទឲ្យ​​​រួប​​​រួម​​​គ្នា​​​ជា​​​ធ្លុង​​​​​​តែ​​​មួយ ដើម្បីជួយរកផ្លូវ ​និងមធ្យោបាយចាត់ចែងការសហការជាមួយគ្រីស្តបរិស័ទនិកាយផ្សេងៗទុក​ជាបង​ប្អូន​។ ត្រូវរួប​​​រួម​​​​ជាមួយក្រុមជំនុំគ្រីស្តបរិស័ទផ្សេងៗ ដែលបង្កើតសកម្មភាពជាសាសនទូត មិនត្រូវទាស់​ទែង​គ្នា ក្នុង​​​គោល​​​បំណង​​​ផ្សះផ្សាគ្នា ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន ព្រោះការបែបបាក់គ្នា​នេះ​ជាមូលហេតុ​រារាំងមិន​ឲ្យ​មនុស្ស​ជឿ​​​លើ​​​ព្រះ​​​គ្រីស្តបាន។

ហេតុនេះហើយបានជាក្រសួងនោះត្រូវជាអង្គភាពរដ្ឋបាលផង និងត្រូវជាអង្គ​​​ភាព​​​ចាត់ចែ​​​ង​​​ដែល​​​មាន​​​ជីវិត​​​រស់​​​រវើក​​​​​​ផង។ ត្រូវប្រើវិធីបែបវិទ្យាសាស្ត្រ និងប្រើមធ្យោបាយស្របតាមសភាពការណ៍នាបច្ចុប្បន្នកាលយើងនេះ ​គឺ​​​ថា​​​​​​​​​ ត្រូវ​​​គិតគូរដល់អ្នកសិក្សាស្វែងរកតាមទេវវិទ្យា តាមវិជ្ជាចាត់ចែងវិធី និងតាមវិជ្ជាណែនាំ​គ្រីស្តបរិស័ទឲ្យ​​​ទៅ​​​ជា​​​សាសនទូតផង​​​ដែរ។

អស់លោកដែលរួមសហការក្នុងកិច្ចការជាសាសនទូត ត្រូវជ្រើសរើសតំណាងឲ្យ​​​ចូលក្នុង​​​អង្គ​​​ភាព​​​ណែនាំ​ក្រសួង​​​​​​​នោះ គឺអភិបាល​ជាតំណាង​មកពី​សកល​លោកទាំងមូល ដើម្បីឲ្យក្រសួងស្តាប់យោបល់​​​ក្រុម​​​អភិបាល​​​​​​​តាម​​​ប្រទេស​​​នានា។ ត្រូវមានមេដឹកនាំខ្លះនៃគ្រឹះស្ថាននានា  ព្រម​ទាំង​មេដឹកនាំ​នៃក្រុម «កិច្ចការសាសនទូតរបស់​អភិបាល​​​​​ក្រុម​​​រ៉ូម»។ តំណាង​​​ទាំង​​​នោះត្រូវរួមចំណែកក្នុងការណែនាំក្រសួងយ៉ាងសកម្ម ដោយមាន​សម្លេង​អាច​សម្រេច​សេចក្តី​​​បាន​​​ផង។ ត្រូវជ្រើសរើសតំណាងទាំងនោះតាមរបៀប និងតាមវិធីអភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូម​នឹងចាត់​ចែងនៅ​​​ពេល​​​ខាងមុខ។ ​ត្រូវកោះហៅតំណាងទាំងនោះឲ្យជួបជុំគ្នាតាមពេលកំណត់។ តំណាងទាំងនោះត្រូវ​ចាត់​ចែងខាង​​​លើ​​​បំផុត​​​​ នូវកិច្ចជាសាសនទូតទាំងមូល ក្រោមអំណាចអភិបាលព្រះសហគមន៍​ក្រុងរ៉ូម។

ក្រសួងនេះត្រូវតែមានក្រុមអចិន្រៃ្តយ៍របស់អ្នកជំនាញការផ្តល់យោបល់ ជាអ្នកមានចំណេះជ្រៅជ្រះ ​និងមាន បទ​​​ពិសោធន៍ជាខ្លាំង។ ក្នុងចំណោមកិច្ចការឯទៀតៗ ក្រុមនោះមានតួនាទីប្រមូលពត៌មានសមរម្យ អំពីសភាពការណ៍ តាម​​​​​​តំបន់នីមួយៗ និងតាមមតិរបស់ក្រុមមនុស្សផ្សេងៗអំពីវិធីប្រកាសដំណឹងល្អដែលត្រូវប្រើទៀតដែរ។ ក្រុមនោះ​​​ត្រូវ​​​ផ្តល់​​​សេ​​​ចក្តី សន្និដ្ឋាន​​​​​​បែបវិទ្យាសាស្រ្ត សម្រាប់ធ្វើកិច្ចការជាសាសនទូត និងឲ្យមានការ​រួមសហការគ្នា​​​ក្នុង​​​កិច្ច​​​កា​​​រ​​​​​​នោះ​​​។​ ត្រូវ​​​មានតំណាង​​​គ្រឹះស្ថាន​​​បព្វជិតា តំណាងក្រុមនានាតាមតំបន់ដែលជួយព្រះសហគមន៍នៅ​ប្រទេស​ដែល​​​មាន​​​មនុស្ស​​​ភាគ​​​ច្រើនមិនស្គាល់ព្រះគ្រីស្ត និងតំណាងអង្គការគ្រីស្ត​បរិស័ទ​ធម្មតា ជាពិសេសតំណាងអង្គ​​​ការអន្តរជាតិ​​​ចូលរួមក្នុង​​​​​​ក្រសួង​​​នេះ​​​តាមការគួរ។​​​

៣០-ការចាត់ចែងតាមតំបន់មនុស្សភាគច្រើនមិនស្គាល់ព្រះគ្រីស្ត

អស់អ្នកដែលចូលរួមក្នុងកិច្ចបំពេញសកម្មភាពជាសាសនទូត ​ត្រូវមាន "ចិត្តថ្លើមតែមួយ" (កក ៤,៣២) ដើម្បី​​​ឲ្យកិច្ចប្រកាស​ដំណឹងល្អនោះ បានលទ្ធផលតាមគោលដៅ។ អភិបាលជាមេដឹកនាំ និងជាអ្នកធ្វើឲ្យកិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូតទាំងអស់ក្នុងភូមិភាគរួមសហការគ្នា។ លោកមាន​ភារកិច្ច​ជំរុញសកម្មភាពជាសាសនទូត និងណែនាំ​​​សកម្មភាព​​​​​​នោះ​​​ ហើយចាត់ចែងឲ្យមានការរួមសហការគ្នា។ ក៏ប៉ុន្តែលោក​ត្រូវរក្សាទុក និងលើកទឹកចិត្តរបស់អ្នក​​​ដែល​​​​​​មាន​​​​​​គំនិតផុសឡើងថ្មីដោយខ្លួនឯង ក្នុងកិច្ចការនេះដែរ។ អស់សាសនទូត សូម្បីតែបព្វជិត​បព្វជិតាដែល​​​មិន​​​ស្ថិត​​​​​​​​​នៅក្រោមអំណាចរបស់អភិបាល ក៏ត្រូវសុខចិត្តធ្វើតាមបង្គាប់របស់លោក ក្នុង​កិច្ចការ​​​ទាំងប៉ុន្មាន​​​ដែល​​​ពាក់​​​ព័ន្ធ​​​នឹងមុខងារដ៏សក្ការៈជាគ្រីស្តទូតដែរ (អភិបាល ៣៥.៤)។ លោកអភិបាលត្រូវចាត់ចែងឲ្យមានក្រុ​​​មប្រឹក្សាណែនាំ​​​មួយ ដើម្បីពង្រឹងការរួមសហការនោះ ​ដោយមាន​តំណាងរបស់ក្រុមគង្វាល តំណាងរបស់បព្វជិតបព្វជិតា និង​​​តំណាងរបស់គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតា​​​ចូល​​​រួមផង ដើម្បីឲ្យការរួមសហការកាន់តែល្អឡើងៗ។ លោកអភិបាលត្រូវ​​​យក​​​ចិត្ត​​​ទុក​​​​​​ដាក់ចាត់ចែងកិច្ចប្រ​​​កាសដំណឹងល្អ មិនគ្រាន់តែសំដៅចំពោះអ្នកដែលប្រែចិត្តគំនិតជឿលើព្រះគ្រីស្ត​​​ប៉ុណ្ណោះទេ តែ​​​ត្រូវ​​​​​​ចែក​​​រំលែកចំនួនអ្នកប្រកាសដំណឹងល្អ ​និងចែករំលែកចំនួនធនធានស្មើភាគគ្នាសម្រាប់បំពេញកិច្ចប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ​ដល់​អ្នកមិនកាន់​​​គ្រីស្តសាសនា​​​ដែរ។

៣១-ការរួមសហការតាមតំបន់

ក្រុមអភិបាលក្នុងប្រទេសនានា ត្រូវតែសម្រេចបញ្ហាដ៏ធ្ងន់ធ្ងរនិងបញ្ហាបន្ទាន់ជាងគេ ​ដោយរិះគិត​​​រួមគ្នា​​​និង​​​ព្រមព្រៀងគ្នា ក៏ប៉ុន្តែមិនត្រូវបំភ្លេចថា ភូមិភាគមានសភាពការណ៍ប្លែកៗពីគ្នាដែរ (អភិបាល ៣៦-៣៨)។ មហា​​​សន្និបាត​​​​ទូន្មាន​ឲ្យក្រុមអភិបាលរួម​កម្លាំង បង្កើតកិច្ចការផ្សេងៗ​ដើម្បីជាប្រយោជន៍រួម​ ពោលគឺ ​ត្រូវមាន​ទេវវិទ្យាល័យ ​សាលា​រៀនកម្រិតឧត្តម និង​សាលាបច្ចេកទេស មជ្ឈមណ្ឌលណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ មជ្ឈមណ្ឌល​​​បង្រៀន​​​អ្នកអប់រំជំនឿ ​មជ្ឈមណ្ឌលអប់រំអំពីធិគោរពប្រណិប័តន៍ ព្រមទាំងមជ្ឈមណ្ឌលមធ្យោ​បាយទូរគម​នាគម​ន៍​ក្នុង​​​សង្គម។ ធ្វើដូច្នេះ អស់​​​លោកជៀស​វាង​ការប្រើ​ធនធាន​មនុស្ស និងធនធានសម្ភារៈដែលមាន​មិនគ្រប់គ្រាន់​ផង ដោយខ្ចះខ្ចាយ ហើយ​​​ក៏​​​ជៀស​​​វាង​ការបង្កើតអ្វីៗដែលមិនសូវត្រូវការប៉ុន្មាន។

ត្រូវចាត់ចែងការសហការបែបនេះ​​​យ៉ាង​​​សម​​​គួរ​​​តាមសេចកី្តត្រូវការ ​សូម្បីតែក្រុមអភិបាលព្រះសហគមន៍ក្នុង​​​ប្រទេស​​​នានា ក៏ត្រូវរួមសហការរបៀបនេះដែរ។

៣២-ការចាត់ចែង និងសកម្មភាពគ្រឹះស្ថានរបស់សាសនទូត

ត្រូវចាត់ចែងសកម្មភាពដែលគ្រឹះស្ថាន និងសមាគមនានាខាងព្រះសហគមន៍បំពេញនោះ ​ឲ្យរួម​​​សហការ​​​គ្នា។ ការសហការដូច្នេះពិតជាមានប្រយោជន៍មែន។ ទោះជាគ្រឹះស្ថាននិងសមាគមទាំងនោះ ​ជាគ្រឹះស្ថាននិង​​​ជា​​​សមាគម​​​​​​បែបណាក៏ដោយ ក៏ត្រូវធ្វើតាមបង្គាប់​អភិបាល​​ភូមិភាគគ្រប់ៗគ្នា ក្នុងគ្រប់​ករណី​ដែលពាក់ព័ន្ធ​នឹងកិច្ច​​​ប្រកាស​​​ដំ​​​ណឹងល្អ។ ហេតុនេះ អភិបាលនិងមេដឹកនាំគ្រឹះស្ថាននីមួយៗ ត្រូវចាត់ចែង​ការព្រម​ព្រៀងដោយឡែក សម្រាប់​ណែនាំ​​​​ទំនាក់ទំនងជាមួយគ្នា។

ប្រសិន​បើ​សន្តៈអាសនៈផ្ញើតំបន់មួយឲ្យគ្រឹះស្ថានណាមួយ មេដឹកនាំព្រះសហគ​​​មន៍​​​ក្នុង​​​តំបន់​​​នោះ​​​ និង គ្រឹះស្ថាននោះ ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ចាត់ចែងអ្វីៗទាំងអស់ឲ្យតម្រែតម្រង់ទៅរកគោលដៅតែមួយ​ គឺ​​​ជួយ​​​ឲ្យ សហគមន៍​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​ថ្មីនោះ​ចម្រើន​ឡើង និងក្លាយទៅជា​ព្រះសហគមន៍តាមតំបន់ នៅពេលក្រោយ​ដែល​​​មាន​​​អភិបាល​​​​​​កើតពីប្រជាជននោះណែ​នាំ តាមរការសមរម្យ ដោយមានក្រុមគង្វាលរបស់លោក​ជា​សហការីផង។

ពេលគ្រឹះ​​​ស្ថាន​​​​​​ណាផុតអាណត្តិប្រកាសដំណឹងល្អនៅតំបន់មួយ សភាពការណ៍ថ្មីមួយកើតឡើង ពេលនោះ​​​ក្រុម​​​អភិបាល និងគ្រឹះស្ថាននានាត្រូវពិគ្រោះគ្នា និងចាត់ចែងសេចក្តីណែនាំក្នុងទំនាក់ទំនងរវាងអភិបាលភូមិភាគ និង គ្រឹះ​​​ស្ថាន​​​​ទាំង​នោះ (អភិបាល ៣៥, ៥-៦)។ សន្តៈអាសនៈត្រូវ​គ្រោងទុកគោលការណ៍ទូទៅ​សម្រាប់ឲ្យក្រុម​​​អភិបាល​​​និងគ្រឹះស្ថាននានាធ្វើការ​ព្រម​ព្រៀង​គ្នាតាមតំបន់ ឬការព្រមព្រៀងដោយឡែកផង។

ទោះបីគ្រឹះស្ថាននា​​​នាប្រុងខ្លួនបន្តកិច្ចការដែលគេចាប់ផ្តើមធ្វើនោះ ដោយរួមសហការ​​​ក្នុងកិច្ចបំពេញមុខ​​​ងារ​​​ប​​​ម្រើ​​​គ្រីស្តបរិស័ទជាធម្មតាក្តី ក៏នៅពេលក្រុមគង្វាល​​​ដែល​​​កើតក្នុងប្​​​រទេស​​​នោះ​​​បាន​​​ចម្រើន​​​ចំនួន​​​ឡើងហើយ គ្រឹះស្ថាន​​​នានាត្រូវតែ​សិ្ថតនៅ​ក្នុង​ភូមិ​ភាគ​​​នោះ​​​ដដែល​​​ដោយចិត្តទូលាយ  ទាំង​បំពេញកិច្ចពិសេស ឬណែនាំ​​​តំបន់​​​ខ្លះៗ ប្រសិនបើ​គេ​អាចធ្វើបាន​​​ ស្របតាមគោល​ដៅ​​​​របស់​គ្រឹះស្ថានទាំងនោះ។

៣៣-គ្រឹះស្ថាននានាត្រូវរួមសហការគ្នា

គ្រឹះស្ថាននានាដែលបំពេញសកម្មភាពជាសាសនទូតក្នុងតំបន់តែមួយ ​ត្រូវរកមធ្យោបាយនិងវិធី​ឲ្យគេ​​​បំពេញ​​​សកម្មភាព​​​ដោយរួមសហការគ្នា។ ហេតុនេះហើយបានជាក្រុមបព្វជិត និងសហព័ន្ធបព្វជិតាដែលមានគ្រឹះស្ថាន​​​ទាំង​អស់​ក្នុងប្រទេសមួយ ឬក្នុង​តំបន់​មួយចូលរួម​ មាន​ប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់។ ក្រុមទាំងនោះត្រូវស្វែង​រកកិច្ចដែល​គេ​​​អាច​​​​ធ្វើបាន ដោយ​រួមកម្លាំង​គ្នា ហើយ​ក៏ត្រូវមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយក្រុមអភិបាលប្រទេស​នោះ​ផងដែរ។    ដោយមូលហេតុដូចខាងលើ ត្រូវចាត់ចែងឲ្យគ្រឹះស្ថានរបស់សាសនទូត រួមសហការគ្នាក្នុង​ស្រុក​កំណើត​របស់​​​គេ​​​តាមបែបដដែលនេះ។ ដូច្នេះ គេអាចដោះស្រាយបញ្ហានិងកិច្ចកា​រ​ដែល​គេ​ផ្តើម​គំនិតធ្វើរួមគ្នា ឲ្យបានងាយ​​​ស្រួល​​​ និងដោយសន្សំកម្លាំង ​ពោលគឺ ការអប់រំ​សាសន​ទូត​ខាង​គោល​លិទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនា ការចាត់ចែងសិក្ខាសាលា​សម្រាប់សាសនទូត និងសេចក្តីរាយការណ៍ដែលត្រូវផ្ញើដល់​រដ្ឋ​អំណាច ឬដល់អង្គការអន្តរជាតិជាដើម។

៣៤-គ្រឹះស្ថានវិទ្យាសាស្ត្រត្រូវរួមសហការគ្នា

ត្រូវតែ​​​អប់រំ​សាសនទូតតាម​បែប​វិទ្យាសាស្ត្រ ដើម្បីឲ្យគេអាចបំពេញបេសកកម្មរបស់ខ្លួនបាន តាមរបៀប ជាធម្មតា និងមានសណ្តាប់ធ្នាប់។ ​ជាពិសេសត្រូវហ្វឹកហ្វឺនសាសនទូត ឲ្យគេចេះរិះគិត​​​អំ​​​ពី​​​ទំនាក់ទំនង​​​គ្រីស្ត​​​សាសនា​​​​​​​​​នឹ​​​ង​​​សាសនាដទៃ ហើយជាមួយអរិយធម៌ឯទៀតៗ ហើយក៏ត្រូវជួយគេយ៉ាងសកម្មក្នុងពេល​​​គេទាក់ទង​​​ជាមួយសាសនានិងអរិយធម៌ទាំងនោះដែរ។ ​មហាសន្និបាតសំណូមពរឲ្យ គ្រឹះស្ថាន​​​នានាដែល​សិក្សាវិជ្ជាជា​​​សាសនទូត និងមុខ​វិជ្ជា​ផ្សេង​ទៀត ឬ​បច្ចេកទេសដែលមាន​ប្រយោជន៍សម្រាប់ប្រទេសដែលមានមនុស្សភាគ​​​ច្រើន​​​មិន​​​ស្គាល់ព្រះគ្រីស្ត រួមសហការក្នុងការហ្វឹកហ្វឺនអំពីការសិក្សាខាងជាតិសាសន៍ ភាសាវិទ្យា ប្រវត្តិវិទ្យា ​សង្គមវិទ្យា វិជ្ជា​​​ណែ​​​នាំ​គ្រីស្តបរិស័ទ និងវិទ្យាផ្សេងៗ​​​ទៀតដែលស្រដៀងគ្នា។ ដោយគ្រឹះស្ថានទាំងនោះ​​​រួមសហការ​​​គ្នា​​​ដូច្នេះ ទើបគេអាច​​​ជួយ​​​សាសនទូតឲ្យបំពេញបេសកកម្ម​របស់​ខ្លួននិងជួយព្រះសហគមន៍ក្នុងតំបន់ដែល​​​មាន​​​មនុស្ស​​​​​​ភាគ​​​ច្រើនមិនជឿលើព្រះ​​​គ្រីស្តដែរ។

ជំពូក៦
សហប្រតិបតិ្តការ

៣៥-សេចក្តីផ្តើម

ព្រះសហគមន៍ទាំងមូលមានលក្ខណៈជាសាសនទូត។ ប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់​ក៏មាន​ភារ​កិច្ច​ចម្បង គឺ​​​ប្រ​កាស​ដំណឹងល្អដែរ។ ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធ អញ្ជើញគ្រីស្តបរិស័ទ​ទាំងអស់ឲ្យប្រែ ចិត្ត​​​គំនិត​​​ទាំង​ស្រុង  សូមភ្ញាក់ស្មារតីឡើងដឹងខ្លួនឲ្យច្បាស់ថា ​ខ្លួនត្រូវទទួលខុសត្រូវក្នុងកិច្ច​ផ្សព្វផ្សាយដំណឹង​ល្អ​។ ខ្លួនក៏​​​ត្រូវ​​​​បំពេញមុខងារមួយផ្នែករបស់​ខ្លួនផ្ទាល់ក្នុងកិច្ច​ការជាសាសនទូតនៅចំពោះអ្នកដែលមិនកាន់គ្រីស្តសាសនា​​​ដែរ។

៣៦-ប្រជារាស្ត្រព្រះជាម្ចាស់ទាំងមូលមានភារកិច្ចជាសាសនទូត

គ្រីស្ត​បរិស័ទក្នុងឋានៈជាសិរីរាង្គរបស់ព្រះគ្រីស្តដែលមានព្រះជន្មគង់នៅ ​បានចូលរួមក្នុងព្រះកាយព្រះគ្រីស្ត​នោះ និងបានដូចព្រះអង្គ ដោយ​ទទួលអគ្គ​សញ្ញាជ្រមុជទឹក អគ្គសញ្ញាលាបថ្ងាស ​និងអគ្គសញ្ញា​អរ​ព្រះ​គុណ​។ ហេតុ​​​នេះ​​​ហើយបានជាគ្រីស្ត​បរិស័ទទាំងអស់ មានភារកិច្ចរួមសហការលាតសន្ធឹងព្រះកាយ​ព្រះ​គ្រីស្តឲ្យចម្រើន​ឡើង ដើម្បីធ្វើឲ្យព្រះកាយនោះបានបំពេញអ្វីៗទាំងអស់ នៅពេលឆាប់ៗ (អភ ៤,​១៣)​។

ហេតុនេះហើយបានជាគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ ត្រូវភ្ញាក់ស្មារតីឡើងដឹងខ្លួនយ៉ាងច្បាស់ថា គេត្រូវទទួល​​​ខុស​​​ត្រូវ​​​ចំពោះមនុស្សលោក។ ​គេត្រូវពង្រឹងចិត្តគំនិតជាកាតូលិក គឺចិត្ត ៉សកល ៉​​​យ៉ាងពិតប្រាកដ យកចិត្ត​​​ទុក​​​ដាក់​​​នឹង​​​មនុស្ស​​​​​​ទាំងអស់ក្នុងសកលលោក​​​​​​ និង​ចំណាយ​កម្លាំង​របស់​ខ្លួន​​​​ក្នុង​កិច្ចប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ។ ប៉ុន្តែ គេត្រូវដឹងទាំង​​​អស់​​​​​​​​​គ្នាថា ភារកិច្ចចម្បងដ៏សំខាន់​ជាងគេ​​បំផុត​ក្នុង​កិច្ចផ្សព្វ​​​ផ្សាយ​​​ជំនឿ គឺ​ឲ្យ​គេ​រស់​នៅបែបល្អប្រសើរ​​​ជា​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​។​​​ ប្រសិនបើគេ​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់បម្រើ​ព្រះ​ជាម្ចាស់​យ៉ាងខ្លាំង និង​​​​​​មានចិត្តស្រឡាញ់អ្នកដទៃ គេមុខជានឹងនាំកម្លាំង​ខាង​​​ព្រះ​វិញ្ញាណមកព្រះ​សហគមន៍​ទាំងមូលពុំខាន។ ពេលនោះ ​​​ព្រះ​​​​​​សហគមន៍ក៏នឹងលេចធ្លោឡើងទុកជា​ទង់ជា​​​សញ្ញា​​​​សម្គាល់​​​​​មួយក្នុងចំណោមប្រជាជាតិ​ទាំងឡាយ (អស ១១,១២) និងជា "ពន្លឺសម្រាប់បំភ្លឺមនុស្សលោក" (មថ ៥,១៤) ហើយ ”ជាអំបិលស​ម្រាប់​មនុស្ស​លោក" (មថ ៥,១៣)។ ប្រសិនបើគ្រីស្តបរិស័ទផ្តល់​សក្ខីភាព​​​ដោយរស់​​​នៅបែបនោះ រួមជាមួយក្រុមគ្រីស្តបរិស័​​​ទនិកាយផ្សេងៗ ស្របតាម​​​ក្រឹត្យ​​​ក្រមស្តីអំពីការ​​​បង្រួប​​​បង្រួម​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ឲ្យ​​​រួម​​​​​​គ្នាជា​​​ធ្លុងតែមួយ (បង្រួប ១២)។ សក្ខីភាពរបស់គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ដែល​​​រស់បែបនោះ ក៏រឹតតែបានលទ្ធ​ផល​ល្អទៅ​ទៀតផង។

គ្រីស្តបរិស័ទដែលប្រែចិត្តគំនិតជាថ្មីបែបនោះ មុខជានឹងពោលពាក្យអង្វរព្រះជាម្ចាស់ ​ដែលផុស​ឡើង​ឯក​ឯង​ពីក្នុងចិត្ត និងនាំឲ្យគេធ្វើកិច្ចតបធម៌ផ្សេងៗថ្វាយព្រះអង្គ សូមទ្រង់ប្រណីសន្តោសឲ្យកិច្ចការរបស់​សាសនទូត​បាន​​​​ផលជាច្រើន។ ចិត្ត​គំនិត​ថ្មីនោះ ក៏មុខជានឹងបណ្តាលឲ្យព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅគ្រីស្តបរិស័ទ​ឲ្យធ្វើជា​​​សាសន​​​ទូត និងឲ្យព្រះសហគមន៍ដែលនៅប្រទេសដែលមានមនុស្សភាគច្រើនមិនស្គាល់ព្រះគ្រីស្តបានធនធានសាសនទូត​​​តាមតម្រូវការ​​​។

ត្រូវប្រើមធ្យោបាយទំនើបខាងទូរគមនាគមន៍ក្នុងសង្គម ដើម្បី​​​ផ្សព្វ​​​ផ្សាយ​​​ពត៌មានអំពីកិច្ចការជាសាសនទូត ដើម្បីឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទម្នាក់ៗ និងគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ស្គាល់​សភាពការណ៍​​​ប​​​ច្ចុប្បន្ននៃព្រះសហគមន៍​​​ក្នុង​​​ពិភពលោក​​​ទាំង​​​មូលយ៉ាងច្បាស់។ ពេលនោះ គេមុខជានឹងបានឮសម្លេងរបស់មនុស្សច្រើន​​​អនេក​​​ស្រែកឡើងថា ”សូមមកជួយ​​​យើងផង! (កក ១៦,៩) ហើយ​ភ្ញាក់​ស្មារតីថា សកម្មភាពជាសាសនទូត​​​ក៏​​​ពិតជា​​​សកម្មភាព​​​របស់ខ្លួនផ្ទាល់។ នៅ​​​ពេល​​​នោះ​​​គេមុខជានឹងមាន​ចិត្ត​ទូលាយ សុខចិត្តជួយតាមតម្រូវការដ៏សម្បើមរប​​​ស់មនុស្ស​​​លោក ហើយ​​​នាំគ្នាជួយ​​​គេ​​​ផង​​​ដែរ។

ត្រូវរូមសហការគ្នាក្នុងការប្រមូលព័ត៌មាន និងឲ្យអង្គការជាតិនិង​​​អន្តរជាតិរួមសហការគ្នាទៀតផង។

៣៧-សហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទមានភារកិច្ចទៅជាសាសនទូត

ប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់រស់នៅជាព្រះសហគមន៍ៗ ជាពិសេស គឺមានព្រះសហកមន៍ភូមិភាគ និងព្រះ​​​សហគមន៍​ភូមិ។ មនុស្សលោកឃើញប្រជារាស្រ្តនេះនៅតាមសហគមន៍ទាំងនោះ។ ហេតុនេះហើយបានជាសហគមន៍ទាំង​​​នោះ​​​​​​មានភារកិច្ចផ្តល់សក្ខីភាពអំពីព្រះគ្រីស្តនៅចំពោះមុខសាសន៍ដទៃ។  ព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះ​​​ជាម្ចាស់ដែល​​​ប្រោសឲ្យសហគមន៍ទាំងនោះប្រែជាថ្មីកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ ​​​អាចចម្រើនឡើងបានក្នុងសហគមន៍​​​ទាំង​​​​​​នោះ លុះត្រាតែ​​​សហគមន៍​​​នីមួយៗលាតសន្ធឹង​​​​​​សេចក្តីស្រឡាញ់របស់ខ្លួន​​​ រហូតដល់ទីដាច់ស្រយាលនៃផែនដី។ សហគមន៍ទាំងនោះក៏ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់នឹ​​​ងអ្នកដែលនៅឆ្ងាយ ដូចគេ​​​យក​​​ចិត្ត​​​ទុកដាក់នឹង​សមាជិក​របស់​ខ្លួន​ផ្ទាល់​​​ដូច្នោះ​​​ដែរ។

ធ្វើដូច្នេះ សហគមន៍ទាំងមូល​​​អធិ​​​ដ្ឋាន រួមសហការជាមួយគេ ​មានសកម្មភាពក្នុងចំណោមប្រជាជន​របស់​​​អ្នកដែលមិនកាន់គ្រីស្តសាសនា ​តាមរយៈបុត្រធីតាដែលព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើស ឲ្យបំពេញ​បន្ទុក​​ជា​សាសនទូត ជាបន្ទុកដ៏ប្រសើរអស្ចារ្យ។

សមាគមត្រូវនៅតែមានទំនាក់ទំនងជាមួយសាសនទូតទាំងប៉ុន្មានដែលចេញពីសហគមន៍នោះ ឬឲ្យ​មាន​ទំនាក់​​ទំនងជាមួយសហគមន៍មួយថ្មីនិងជាមួយភូមិភាគក្នុងប្រទេសដែលមានមនុស្សភាគច្រើន​មិនជឿលើ​ព្រះ​គ្រីស្ត ដើម្បី​​​​​​បង្ហាញបញ្ជាក់ថា សហគមន៍នោះទៅជាចំណងដែលគេមើលឃើញបានអំពី​ព្រះសហគមន៍​នានារួប​រួមគ្នា និង​​​ដើម្បី​​​ក​សាង​​​គ្នាទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ផង។ តែត្រូវប្រយ័ត្នកុំឲ្យសហការបែបនោះ​នាំឲ្យ​ធ្វេសប្រហែសនឹងកិច្ចការជា​សាសនទូត​​​​​​​សកលឡើយ។

៣៨-ភារកិច្ចរបស់អភិបាលក្នុងកិច្ចការជាសាសនទូត

អស់លោកអភិបាល ក្នុងឋានៈអស់លោកជាសមាជិកនៃក្រុមអភិបាលដែលបន្តពីក្រុមគ្រីស្តទូតមក ​ក៏ទទួល អគ្គសញ្ញាតែងតាំងជាអភិបាល មិនគ្រាន់តែដើម្បីណែនាំភូមិភាគមួយប៉ុណ្ណោះទេ ​តែដើម្បីជូយសង្គ្រោះមនុស្ស​​លោក​ទាំងមូលផង។ ព្រះគ្រីស្តមានព្រះបញ្ជាឲ្យគ្រីស្តទូតប្រកាសដំណឹងល្អ​ដល់​មនុស្ស​ទាំង​អស់ (មក ១៦,១៥)។ ព្រះ​​​បញ្ជានោះ​សំដៅមកចំៗលើ​អស់​លោក​ផ្ទាល់មុនគេ រួមជាមួយគ្រីស្តទូត​សិលា ហើយក៏ក្រោមការណែនាំរបស់​​​គ្រីស្តទូតសិលាដែរ។ ហេតុនេះ​ហើយបាន​ជាព្រះ​សហគមន៍ទាំង​ប៉ុន្មាន​​​រួបរួម​គ្នា និងសហការគ្នាជាចាំបាច់បំផុត​នា​បច្ចុប្បន្នកាលនេះ ដើម្បីបន្តកិច្ច​ប្រកាស​ដំណឹងល្អ។ ដោយព្រះសហគមន៍រួបរួមគ្នាដូច្នេះ ព្រះសហគមន៍នី​មួយៗ​យក​​​​ចិត្ត​ទុក​ដាក់នឹង​ព្រះសហគមន៍ឯទៀតៗទាំងអស់។ ព្រះសហគមន៍​នីមួយៗជម្រាប​សេចក្តីត្រូវការរបស់ខ្លួនឲ្យគ្នា​ទៅ​វិញទៅមក និង​ចែករំលែកធនធានគ្នា ដ្បិត​ក្រុម​អភិបាល​ទាំងមូល​មាន​ភារកិច្ច​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រះកាយ​ព្រះគ្រីស្ត​ចម្រើន​ឡើង (ពន្លឺ ២៣-២៤)។

អភិបាលម្នាក់ៗ រួមជាអង្គតែមួយនឹងភូមិភាគរបស់ខ្លួន។ ពេលណាលោកធ្វើឲ្យកិច្ចការជាសាសនទូត​ក្នុងភូមិភាគរបស់លោកមានជីវិត​រស់​រវើក ពេលលោកជំរុញកិច្ចការនោះ​ទៅមុខ ឬណែនាំកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ពេល​​​នោះ​​​លោកហាក់ដូចជាបង្ហាញចិត្តគំនិតខ្នះខ្នែងរបស់ប្រជារាស្រ្តព្រះជាម្ចាស់ ដែលបំពេញ​កិច្ច​ការជាសាសនទូត ឲ្យ​​​គេ​​​ឃើញ។ ធ្វើដូច្នេះ លោកណែនាំឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ក្នុង​ភូមិភាគទាំងមូល​ទៅ​ជាសាសនទូតដែរ។

លោកអភិបាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ធ្វើឲ្យមានគ្រីស្តបរិស័ទក្នុងប្រជាជនរបស់លោក ​ជាពិសេសក្នុងចំណោម ជន​ពិការ និង​ជន​ដែល​កើត​ទុក្ខ អង្វរព្រះជាម្ចាស់និងថ្វាយតបធម៌​ទៅព្រះអង្គអស់ពីដួងចិត្ត ដើម្បី​ឲ្យ​មនុស្សលោក ទទួល​​​ដំណឹងល្អ​។ លោកត្រូវលើកទឹកចិត្តយុវជន និងគង្វាល ឲ្យចូល​គ្រឹះស្ថាន​សាសនទូត ឲ្យសុខចិត្ត ទាំង​​​អរព្រះ​​​គុណ​​​ព្រះជាម្ចាស់ ដោយព្រះអង្គជ្រើស​រើសអ្នក​ខ្លះឲ្យ​ចូល​ក្នុង​សកម្មភាព​ជា​សាសនទូតរបស់​ព្រះ​​​សហគមន៍សកល។ លោកត្រូវដាស់តឿននិងជួយក្រុមគ្រួសារបព្វជិតបព្វជិតាក្នុងភូមិ​ភាគ ឲ្យ​បំពេញ​ផ្នែក​របស់​ខ្លួន​​​ក្នុង​​​កិច្ចការជា​​​សាសនទូត​​​។​​​ លោកត្រូវណែនាំឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទជួយកិច្ចការ​របស់​គ្រឹះស្ថាន​​សាសនទូត ជាពិសេស «កិច្ចការសានទូត​​​របស់​អភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូម»។ គួរលើកតម្កើងកិច្ចការ​ទាំង​នោះយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះកិច្ចការ​​​ទាំ​​​ង​​​នោះជា​​​មធ្យោបាយ​​​ធ្វើឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​មានចិត្តគំ​និត​សកល និងជា​សាសនទូត​ទៀតផង តាំងពីក្មេងមក។ «កិច្ច​​​ការ​​​ជាសាសនទូតរបស់អភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូម» គឺជា​មធ្យោបាយ​ប្រកបដោយប្រសិទ្ធិភាព​​​សម្រាប់ប្រមែ​ប្រមូល​​​ធនធាន ដើម្បីជា​​​ប្រយោជន៍​​​ដ​​​ល់ព្រះសហគមន៍នៅតំបន់ទាំងប៉ុន្មានដែលមានមនុស្សភាគច្រើន​មិនជឿលើ​ព្រះគ្រីស្ត តាម​សេចក្តី​​​ត្រូវ​​​ការ​​​​ព្រះសហគមន៍នីមួយៗនោះ។

ត្រូវការចំនួនកម្មករធ្វើ​​​ការក្នុងចម្ការរបស់ព្រះអម្ចាស់ ឲ្យកាន់តែច្រើនឡើងៗ​ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ម៉្យាង​ទៀត ក្នុង​ភូមិ​ភាគ​នីមួយៗ ក៏មានបូជាចារ្យភូមិភាដែលគមានបំណងប្រាថ្នាចង់បំពេញមុខងារក្នុងកិច្ចប្រកាស​​​ដំណឹង​​​​​​​​​ល្អ​​​​​​ក្នុង​​​​​​ពិភព​​​​​​​​​លោក​​​​​​​​​ទាំងមូលកាន់តែខ្លាំងឡើងៗដែរ។ ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតដាស់តឿន​អស់​លោក​​​​​​​អភិបាល​​​ឲ្យរិះគិតថា ការខ្វះចំនួនបូជាចារ្យខ្លាំងពេក ជាហេតុរារាំងកិច្ចប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ​ក្នុង​​​តំបន់​​​ជា​​​ច្រើន។ សូមអស់​លោក​សុខចិត្តចាត់បូជាចារ្យដ៏ល្អប្រសើរជាងគេពីភូមិភាគរបស់ខ្លួន ​ដែលសូម​ទៅ​បំពេញ​​​កិច្ចការ​​​ជាសាសនទូតនោះ ឲ្យទៅក្នុងភូមិភាគដែលខ្វះគង្វាល។ ​ប៉ុន្តែ បូជាចារ្យទាំង​នោះ ត្រូវ​ទទួល​​​​ការ​អប់រំតាមសេចក្តីត្រូវ​ការជាមុនសិន​។ បូជាចារ្យទាំងនោះនឹងត្រូវបំពេញមុខងារបម្រើ​ជាសាសនទូត​ក្នុង​តំបន់​​​ដែល​​​មានមនុស្សភាគច្រើនមិនស្គាល់ព្រះគ្រីស្ត ​យ៉ាងហោចណាស់បាន​​​មួយរយៈពេល។

ក្រុមអភិបាលក្នុងប្រទេសនីមួយៗ ត្រូវចាត់ចែងការរួមសហការឲ្យមាន​របៀបរៀបរយក្នុងតំបន់​របស់​អស់​​​លោក ដើម្បីឲ្យអស់លោកអាចបំពេញសកម្មភាពជាកិច្ចជាសាសនទូតយ៉ាងសកម្ម ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​ទាំងមូល។

ពេលអស់លោកអភិបាលប្រជុំគ្នាជាក្រុមអភិបាល សូមចាត់ចែងអំពីបូជាចារ្យពីក្រុមគង្វាលក្នុង​ភូមិភាគ​ដែល​ត្រូវចាត់ឲ្យទៅបម្រើកិច្ចប្រកាសដំណឹងល្អដល់ប្រជាជាតិទាំងឡាយ។ សូមឲ្យលោក​សម្រេច​ចំនួន​ប្រាក់​ដែល​ភូមិភាគ​នីមួយៗ ត្រូវតែប្រគល់​ជារៀង​រាល់​ឆ្នាំ​សម្រាប់​កិច្ចការជាសាសនទូតនោះ គឺស្រប​តាម​ប្រាក់​​​ចំណូលនៃភូមិភាគ​​​របស់ខ្លួន (អភិបាល ៦)។ សូមសម្រេចអំពីគោលដៅ អំពីរបៀបចាត់ចែងធនធាន សម្រាប់​​​ជួយ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ក្នុង​​​ប្រទេស​​​ដែលមានមនុ​​​ស្សភាគច្រើនមិនជឿលើព្រះគ្រីស្ត។ សូមសម្រេចអំពីជំនួយ​សម្រាប់​គ្រឹះស្ថាន​សាសនទូត និងសម្រាប់​​​ទេវវិទ្យាល័យ​​​ភូមិភាគនៃព្រះសហគមន៍ក្នុងប្រទេសមនុស្សភាគច្រើន​មិនជឿ​លើ​​​ព្រះ​​​​គ្រីស្ត ហើយប្រសិន​បើ​ត្រូវការ ត្រូវ​​​សម្រេចបង្កើតទេវវិទ្យាល័យក្នុងតំបន់នោះទៀតផង។ សូមសម្រេចពង្រីក និងពង្រឹងចំណងទាក់ទងរវាង​គ្រឹះស្ថាន​​​​សាសនទូត​​ជាមួយភូមិភាគនានា ឲ្យកាន់តែ​ជិត​ស្និទ្ធ​ឡើងៗ។

ក្រុមអភិបាលក៏មានភារកិច្ចតែងតាំងនិងពង្រឹង​កិច្ចការផ្សេងៗ​សម្រាប់ទទួល​អស់ជនដែលចាកចេញ​ពីតំបន់​ដែលមានមនុស្សភាគច្រើនមិនជឿលើ​​​ព្រះគ្រីស្ត មករស់នៅក្នុងភូមិភាគ​របស់​អស់​លោក។ អ្នកទាំងនោះចេញ​​​ពី​​​ប្រទេសរបស់ខ្លួនដោយ​​​មានមូលហេតុ​​​ផ្សេងៗ ឧទាហរណ៍ មករកការងារ​​​ធ្វើ ឬមកសិក្សានៅឯបរទេសជាដើម។ ត្រូវ​​​​​​ទទួល​​​​អ្នកទាំង​នោះ​យ៉ាងរាក់ទាក់​​ទុក​ជា​បងប្អូន ហើយយកចិត្តទុកដាក់នឹងណែនាំគេយ៉ាងសមរម្យខាង​​​សាសនា​​​។​​​ ដោយ​​​ជន​​​ទាំង​​​នោះ​ចូល​មករស់នៅក្នុងប្រទេសរបស់អស់លោក ប្រជាជនទាំង​ឡាយដែលនៅឆ្ងាយ ក៏ដូច​​​ជាមក​​​រស់​​​​នៅក្បែរ​អស់​​​​លោកហើយ។ ម្យ៉ាងទៀត ជនបរទេសចូលមករស់នៅ ក្នុងស្រុកអស់​លោក ក៏ផ្តល់ឱកាស​ឲ្យ​​​ព្រះសហគមន៍ ដែល​​​​មានគ្រីស្តបរិស័ទជាយូរមកហើយ អាចចាប់ផ្តើមមានទំនាក់ទំនង​ជាមួយប្រជាជាតិដែល​មិនទាន់​បានឮ​ដំណឹង​ល្អ​​​ដែរ។ សហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទទាំងនោះ​ក៏អាចបង្ហាញឲ្យគេឃើញព្រះភ័ក្ត្រដ៏ពិតប្រាកដរបស់​ព្រះ​គ្រីស្ត ដោយ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​បម្រើ​គេ ទាំងមានចិត្តស្រឡាញ់ និងជួយគេផង។

៣៩-ក្រុមគង្វាល មានភារកិច្ចធ្វើជាសាសនទូត

លោកគង្វាលជារូបតំណាងរបស់ព្រះគ្រីស្ត និងជាសហការីរបស់ក្រុមអភិបាល​ក្នុងមុខងា​រ​ដ៏សក្ការៈ​ទាំង​បី​​​ដែល​​​មាន​​​លក្ខណៈភ្ជាប់នឹងបេសកកម្មរបស់ព្រះសហគមន៍ (ពន្លឺ ២៨)។ ហេតុនេះហើយ​បាន​ជាលោកគង្វាល ត្រូវយល់​យ៉ាងជាក់ច្បាស់​ថា អស់លោក​ញែកខ្លួនថ្វាយ​ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីបម្រើកិច្ចការជាសាសនទូតដែរ។ អស់​​​លោក​​​​មាន​មុខងារ​បម្រើផ្ទាល់មួយដ៏ពិសេស គឺថ្វាយ​អភិបូជា​ជាដើម ដែលធ្វើឲ្យព្រះ​សហគមន៍បាន​​​ពេញ​​​លក្ខណៈ​​​។  អស់លោករួបរួមជាមួយព្រះ​គ្រីស្ត​ជា​ព្រះសិរសា ហើយ​នាំ​អ្នកដទៃ​ឲ្យរួបរួម​ជាមួយ​ព្រះ​​​​អង្គ​ដែរ​​​។ ដូច្នេះ អស់​​​លោក​​​​​​គង់តែដឹងខ្លួនថា ​ព្រះកាយ​ព្រះគ្រីស្តនៅតែខ្វះ​សមាជិក​ជា​ច្រើន គឺព្រះកាយ​​​មិនទាន់​​​ពេញ​​​​​​​លេញ​​​នៅ​​​ឡើយ។ អស់​​​លោកក៏គង់តែដឹងថា ខ្លួនត្រូវខិតខំធ្វើ​អ្វី​ដើម្បីឲ្យ​ព្រះកាយនោះចម្រើន​​​ឡើង​​​ជា​​​រៀងរាល់​​​ថ្ងៃ។ ហេតុនេះ​​​ហើយ​​​ បានជាអស់លោកមុខជានឹងចាត់​ចែង​កិច្ច​ណែ​នាំគ្រីស្តបរិស័ទ ដើម្បីឲ្យមានប្រយោជន៍ដល់​​​​កិច្ចកា​​​រផ្សព្វផ្សាយ​​​ដំណឹងល្អ ក្នុង​ចំណោម​សាសន៍​ដទៃ​។

ពេលអស់លោកង្វាលបំពេញមុខងារណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ អស់លោកត្រូវដាស់​តឿនគេ​ឲ្យ​​​មាន​​​ចិត្ត​​​​ខ្នះខ្នែងក្នុង​កិច្ចប្រកាសដំណឹងល្អក្នុងពិភពលោកទាំងមូល។ ដោយអប់រំជំនឿរបស់គេ និងធ្វើពិធីអត្ថាធិប្បាយ​​​គម្ពីរ អស់លោកបង្រៀនអំពីព្រះ​​​សហគមន៍មានបេសកកម្មប្រកាសព្រះគ្រីស្តដល់សាសន៍ដទៃ។ អស់លោក​ត្រូវ​​​បង្រៀន​​​ក្រុម​​​​​​​គ្រួសារ​គ្រីស្តបរិស័ទឲ្យដឹងអំពីការចាំបាច់និងកិត្តិយសដោយមានកូនទៅជាសាសនទូត ប្រសិនព្រះជា​​​ម្ចាស់​​​​​​​ត្រាស់​​​​​​​​​​​ហៅ​កូនប្រុសកូនស្រី​របស់ខ្លួនឲ្យ​ទៅជាសាសនទូត ត្រូវជួយកូនៗឲ្យតបឆ្លើយនឹងព្រះអង្គ។ អស់​លោក​ត្រូវ​​​​​​​​​លើក​​​​​​ទឹកចិត្ត​យុវជនយុវនារី​តាមសាលារៀន ឬតាមសមាគមគ្រីស្តបរិស័ទ ឲ្យមានចិត្តខ្នះខ្នែងនឹង​កិច្ច​ការ​​​ជា​​​សាសនទូត។ ធ្វើដូច្នេះ មុខជានឹងមានអ្នកចេញមកពីចំណោមរបស់គេទៅប្រកាសដំណឹង​ល្អពុំខាន។ អស់លោក ​​​គង្វាល​ត្រូវបង្ហាត់គ្រីស្តបរិស័ទឲ្យអង្វរព្រះជាម្ចាស់សូមព្រះអង្គប្រទានពរដល់ព្រះសហគមន៍​ក្នុងប្រទេសដែល​មាន​មនុស្ស​ភាគ​​​ច្រើន​​​មិនជឿលើព្រះគ្រីស្ត។ កុំខ្មាស់នឹងសំុទានសម្រាប់ជួយព្រះសហគមន៍ទាំងនោះឡើយ ​ព្រោះ​​​អស់​​​លោក​​​​​​ក្លាយ​​​ទៅ​​​ជាអ្នកសុំទានសម្រាប់ព្រះគ្រីស្ត និងដើម្បីសង្គ្រោះមនុស្សលោក។

សាស្ត្រាចារ្យនៃទេវវិទ្យាល័យ ​និងសកលវិទ្យាល័យ ត្រូវបង្រៀនយុវជនឲ្យស្គាល់សភាព​ការណ៍​ដ៏ពិត​ប្រាកដ​​​នៃ​ពិភពលោកផង និងសភាពការណ៍របស់ព្រះសហគមន៍ផង។ ធ្វើដូច្នេះ យុវជនទាំង​នោះ មុខជានឹង​យល់​​​កាន់​​​តែច្បាស់អំពីការចាំបាច់នៃកិច្ច​ប្រកាសដំណឹងល្អដល់សាសន៍ដទៃ  ហើយយុវជនទាំង​នោះមុខជានឹងមាន​​​ចិត្ត​​​ខ្នះខ្នែងជួយព្រះសហគមន៍ទាំងនោះជាពំុខាន។ ពេលសាស្រ្តាចារ្យបង្រៀនគោលលទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនា ឬបង្រៀន​​​គម្ពីរ ឬបង្រៀន​សីលធម៌ និងប្រវត្តិសាស្រ្ត អស់លោកត្រូវបង្ហាញ​ឲ្យបានច្បាស់អំពីសេចក្តីដែល​ពាក់ព័ន្ធនឹង​កិច្ច​​​​ការ​​​ជា​​​​សាសនទូតដែលកប់ទុកក្នុងមុខវិជ្ជាទាំងនោះ ដើម្បីឲ្យយុវជនដែលទទួលការអប់រំឲ្យ​ទៅជាបូជាចារ្យ (អាចារ្យ) នៅ​​​ពេលអនាគតភ្ញាក់​ស្មារតីជាសាសនទូត។

៤០-គ្រឹះស្ថានបព្វជិតបព្វជិតាដែលមានទិសដៅឲ្យទៅជាគ្រីស្តបរិស័ទពេញលក្ខណៈមានភារកិច្ចជាសាសនទូត

​តាំងពីដើមរៀងមក ហើយក៏ដូចនៅសព្វថ្ងៃដែរ គ្រឹះស្ថានបព្វជិតបព្វជិតា ទាំងគ្រឹះស្ថានបព្វជិតព្វជិតា​​​ដែល​​​មាន​​​គោ​​​លដៅស្មឹងស្មាធិ៍ធ្វើសមាធិ ទាំងគ្រឹះស្ថាន​បព្វជិត​បព្វជិតា​ដែលតែងតែមានសកម្មភាពក្នុងសង្គម ទទួល​​​ចំណែក​​​ដ៏​សំខាន់​​​យ៉ាងខ្លាំង ក្នុងកិច្ចប្រកាសដំណឹងល្អដល់មនុស្សលោក។ មហាសន្និបាតពេញចិត្តទទួល​ស្គាល់​គុណសម្បត្តិរបស់បព្វជិតបព្វជិតាទាំងនោះ និងសូមអរ ព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ ចំពោះអស់លោកដែលបាន​បូជាកម្លាំងកាយ​​​កម្លាំង​​​ចិត្ត ដើម្បីលើកតម្កើង​សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងបម្រើមនុស្សលោក។ មហាសន្និបាត​​​ក៏​​​ដាស់​​​តឿន​បព្វជិត​​​បព្វជិតា​​​នៃគ្រឹះស្ថាន​ទាំងនោះឲ្យព្យាយាមបន្តកិច្ចការដែលអស់លោកអ្នក​បាន​ចាប់ផ្តើមធ្វើ ដោយ​​​មិន​​​​​​​អាក​់ខាន​ឡើយ។​​​ អស់លោកអ្នកដឹងច្បាស់ថា ត្រូវតែប្រតិបត្តិតាមសេចក្តី​ស្រឡាញ់ ជាគុណធម៌​ដែល​​​អស់​​​លោក​​​​អ្នក​​​ចង់​​​កាន់​​​តាម​​​​​​របៀប​កាន់តែពេញ​លក្ខណៈ ស្របតាមព្រះជាម្ចាស់​​​ត្រាស់​​​​​​​​ហៅអស់លោកអ្នក។ សេចក្តី​​​ស្រឡាញ់​​​​​​នោះ​​​ជំរុញ​​​និង​​​​​​​បង្ខំអស់លោកអ្នកឲ្យមាន​ចិត្ត​គំនិតចង់បំពេញកិច្ចការ​​​ដែលពិតជាមានលក្ខណៈកាតូលិកមែន (ពន្លឺ ៤៤)។

បព្វជិតបព្វជិតាដែលស្មឹងស្មាធិ៍ធ្វើសមាធិ ​ក៏មានសារៈសំខាន់ជាខ្លាំងក្នុងកិច្ចណែនាំ​ឲ្យ​មនុស្ស​ប្រែ​​​ចិត្ត​​​​គំនិត​​​មក​​​រកព្រះគ្រីស្ត ព្រោះថា ដោយអស់លោកអ្នកអធិដ្ឋាន ធ្វើតបធម៌ និង ឆ្លង​កាត់​ការ​លំ​បាកផ្សេងៗ ទើបព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​​​​​​​ចាត់​អ្នកច្រូតទៅក្នុងស្រែរបស់ព្រះអង្គ (មថ ៩,៣៨) តាមពាក្យអង្វររបស់​យើង ព្រះអង្គបើកចិត្តគំនិត​​​អ្នកមិន​​​កាន់គ្រីស្តសាសនាឲ្យ​ស្តាប់​ដំ​ណឹង​​ល្អបាន (កក ១៦,១៤) ព្រះអង្គក៏ប្រោស​ឲ្យព្រះបន្ទូលស្តីអំពី​ការសង្គ្រោះ​ដុះ​ឡើង ដែរ (១ករ ៣,៧)។ លើសពីនេះទៅទៀត មហាសន្និបាតអញ្ជើញគ្រឹះស្ថានទាំង​នោះ​ឲ្យបង្កើត​ក្រុម​ថ្មីក្នុង​តំបន់​មាន​​​មនុស្ស​​​ភាគច្រើនមិនជឿលើព្រះគ្រីស្ត ដូចមាន​​​គ្រឹះស្ថានខ្លះបានបង្កើតរួចមកហើយដែរ។ ដោយអស់​លោក​អ្នក​​​រស់​​​នៅ​​​ក្នុង​​​​ឋានៈជាបព្វជិតបព្វជិតា ស្រប​តាមប្រពៃណីដ៏ពិតប្រាកដនៃសាសនាប្រជាជនទាំងនោះ អស់លោក​​​អ្នក​​​ផ្តល់​​​សក្ខីភាព​​​​ដ៏ល្អប្រសើរក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃ អំពីព្រះជាម្ចាស់ដ៏ឧត្តុងឧត្តមដែល​មាន​ព្រះ​​​ហឫទ័យ​​​ស្រឡាញ់​​​ចំពោះប្រជាជននោះ ព្រមទាំងផ្តល់សក្ខីភាពថា មនុស្សលោករួបរួមគ្នាក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្តទៀតផង។

គ្រឹះស្ថានបព្វជិតបព្វជិតាដែលបំពេញសកម្មភាពផ្សេងៗ ​ទោះបីមានគោលដៅ​ប្រ​កាស​ដំណឹងល្អ​យ៉ាង​ច្បាស់​​​ជា​​​គោលដៅតែមួយរបស់គេក្តី ឬគ្មានគោលដៅនេះយ៉ាងច្បាស់ក្តី ក៏ត្រូវសួរខ្លួនឯងដោយចិត្តស្មោះ​នៅចំពោះ​​​ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​ថា ​តើគ្រឹះស្ថានរបស់ខ្លួនអាចលាតសន្ធឹងសកម្មភាពក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃ ដើម្បី​លាត​ត្រដាងព្រះ​រាជ្យ​របស់​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់បាន ​ឬយ៉ាងណា?។ តើគេអាចផ្ញើមុខងារបម្រើរបស់ខ្លួនខ្លះទុកឲ្យអ្នកដទៃ​បំពេញ​ ដើម្បីចំណាយ​​​កម្លាំង​​​របស់ខ្លួនទៅប្រកាស​ដំណឹងល្អបាន ឬយ៉ាងណា? តើគេអាច​ចាប់ផ្តើមសកម្មភាព​របស់ខ្លួនក្នុងតំបន់ដែលមាន​​​មនុស្សភា​​​​​​គច្រើនមិនជឿលើព្រះគ្រីស្ត ដោយកែសម្រួល​ធម្មនុញ្ញរបស់គ្រឹះស្ថានរបស់ខ្លួន  ប្រ​សិនបើត្រូវការកែ​​​សម្រួល ឲ្យបានសមស្របតាមសកម្មភាពថ្មីនោះបាន​ឬយ៉ាងណា? (ប៉ុន្តែ ត្រូវកែសម្រួលធម្មនុញ្ញរបស់គេ ឲ្យបាន​​​ស្រប​​​តាម​គោលគំនិត​អ្នក​បង្កើត​គ្រឹះស្ថាននោះ)។ តើបព្វជិតបព្វជិតានៃ​គ្រឹះស្ថានទាំងនោះ ទទួលចំណែកក្នុងកិច្ចការ​​​ជា​​​សាសនទូត តាម​កម្លាំង​របស់ខ្លួន ឬយ៉ាងណា? តើរបៀបអស់លោក​អ្នក​រស់នៅ ពិតជាផ្តល់សក្ខីភាពអំពីដំណឹងល្អ ហើយ​​​​ពិត​ជា​ស្របតាម​ទេពកោសល្យ និងស្របតាមសភាពការណ៍ប្រជាជន ​ឬយ៉ាងណា?

ក្នុងព្រះ​​​សហគមន៍មាន​​​គ្រឹះស្ថាន​​​គ្រីស្តបរិស័ទរស់នៅក្នុងសង្គម ទាំងថ្វាយខ្លួនទៅព្រះជាម្ចាស់ ​កាន់តែ​ច្រើន​​​ឡើង​​​ៗជា​រៀង​រាល់ថ្ងៃ​ជាលំដាប់ ដោយព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធជួយបំភ្លឺផង។ គ្រឹះស្ថានទាំងនោះ ​អាចជួយ​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​ក្នុង​​​​​​តំបន់មានមនុស្សភាគច្រើនដែលមិនជឿលើព្រះគ្រីស្ត តាមរបៀបផ្សេងៗ ក្រោម​អំណាច​របស់​​​លោក​​​​​​អភិបាល។ ត្រូវរាប់គ្រឹះស្ថានទាំងនោះទុកជាសញ្ញាសម្គាល់បញ្ជាក់ថា គេថ្វាយខ្លួនទាំងស្រុងចំពោះ​ព្រះ​ជាម្ចាស់ ដើម្បី​​​ប្រកាស​​​​​​ដំណឹង​​​ល្អដល់មនុស្សលោកទាំងមូល។

៤១-ភារកិច្ចរបស់គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាក្នុងកិច្ចការជាសាសនទូត

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតារួមសហការក្នុងកិច្ចប្រកាសដំណឹងល្អរបស់ព្រះសហគមន៍ ក្នុងឋានៈជាសាក្សី ​ហើយក៏​រួម យ៉ាងសកម្ម​ក្នុង​បេសកកម្មរបស់ព្រះសហគមន៍ ពោលគឺនាំការសង្គ្រោះដល់មនុស្សលោក (ពន្លឺ ៣៣.៣៥) ជាពិសេស ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់​​​ត្រាស់​​​ហៅគេ ហើយ​​​ក្រុមអភិបាល​បញ្ជាឲ្យគេបំ​ពេញ​ការងារនេះ។

ក្នុងដែនដីដែលមានគ្រីស្តបរិស័ទជាច្រើនហើយគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតារួមសហការក្នុង​កិច្ចប្រកាស​ដំណឹងល្អ ដោយ​​​​ធ្វើឲ្យ​ទាំងខ្លួនគេ ទាំងអ្នកដទៃស្គាល់ និង​ស្រឡាញ់ព្រះសហគមន៍​ក្នុងតំបន់​​​ដែលមាន​មនុស្សភាគ​ច្រើន​​​មិន​​​ជឿលើព្រះគ្រីស្ត។ គេក៏រួមសហការ​ដោយ​នាំឲ្យមានអ្នកខ្លះក្នុងក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្លួន ក្នុងគ្រឹះស្ថាន និង​ក្នុង​សមាគម​កាតូលិកនានា និងក្នុងសាលារៀន សុខចិត្តតបឆ្លើយ​នឹងព្រះជាម្ចាស់ដែលត្រាស់ហៅអ្នកខ្លះឲ្យ​ធ្វើ​ជា​សាសនទូត។ គេ​ក៏រួម​​​សហការដោយប្រមូលធនធានគ្រប់យ៉ាង ​ដើម្បីឲ្យអ្នក​ដទៃអាចទទួលព្រះអំណោយ ទាននៃជំនឿ​ដែលខ្លួនបាន​​​ទទួល​​​ដោ​​​យឥតបង់ថ្លៃដែរ។

ក្នុងតំបន់ដែលមាន​មនុស្សភាគ​ច្រើនមិនជឿលើព្រះគ្រីស្ត គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​​​ជាជន​​​ជាតិ​​​បរទេសក្តី ​ជា​ជន​ជាតិ​កើត​នៅស្រុក​នោះក្តី ក៏ត្រូវបង្រៀនតាមសាលារៀន ឬត្រួតត្រាសម្ភារៈលោកីយ៍ ឬរួម​សហការក្នុង​សកម្មភាព​​​​នៃ​ព្រះ​​​​​​សហគមន៍ភូមិនិងព្រះសហគមន៍នៃភូមិភាគ។ គេត្រូវតែងតាំងនិងពង្រីក​កិច្ចការរបស់​​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាជា​គ្រីស្តទូត​​​​គ្រប់យ៉ាង ដើម្បី​ឲ្យ​គ្រីស្ត​បរិស័ទរបស់​ព្រះសហគមន៍ថ្មីៗទាំងនោះ អាចទទួលខុសត្រូវលើការ​រស់នៅ​របស់​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​របស់គេ​ផ្ទាល់នៅ​ពេល​ឆាប់​ៗ។

​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាត្រូវសហការដោយចិត្តទូលាយខាង​​​សេដ្ឋកិច្ច​​​ និ​​​ងខាងសង្គមជាមួយប្រ​ជាជនទាំង​ឡាយ​ដែលកំពុង​តែចម្រើនឡើង។ គួរឲ្យសរសើរកិច្ចរួមសហការនោះ ព្រោះ​​​មានគោលដៅតែងតាំង​ស្ថាប័ន ដែលអាច​​​ប្រែ​​​រចនាសម្ពន្ធសង្គម ​ឬដែលមានគោលដៅអប់រំអ្នកដែលទទួលខុសត្រូវលើកិច្ចការ​ណែ​នាំ​ប្រទេសទៀត​ដែរ។

គួរសរសើរយ៉ាងពិសេសអស់លោកអ្នកដែលជួយឲ្យមនុស្សលោកស្គាល់អរិយធម៌ប្រជាជននានា និង​ស្គាល់​​​សាសនា​​​នានាផងដែរ ដោយ​ស្វែងរកតាមប្រវត្តិសាស្ត្រ ឬតាមសង្គមវិទ្យា ​ឬតាម​សាសនាវិទ្យាក្នុង​សកលវិទ្យាល័យ ឬ​តាម​​​គ្រឹះ​ស្ថានវិទ្យាសាស្ត្រផ្សេងៗ។ ធ្វើដូច្នេះ អស់លោកជួយអ្នកប្រកាសដំណឹងល្អ និងរៀបចំផ្លូវ​សម្រាប់​ទាក់​​​ទង​​​សន្ទនា​​​​ជាមួយអ្នកកាន់សាសនាដទៃ។

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាត្រូវរួមសហការជាមួយគ្រីស្តបរិស័ទនិកាយឯទៀតៗ និងរួមជាមួយអ្នកកាន់​សាសនា​ដទៃ ហើយជាពិ​សេសជាមួយ​សមាជិកនៃអង្គការអន្តរជាតិដែរ។ ត្រូវរួមសហការជាមួយគេដូច​បងប្អូន​ដោយនឹក​គិត​ជានិច្ច​​​ថា "ត្រូវសាងសង់បុរីនៅលើផែនដី ដោយយកព្រះ អម្ចាស់ធ្វើជាគ្រឹះ ហើយក៏តម្រង់​បុរីនេះទៅ​រក​ព្រះអង្គដែរ" (ពន្លឺ ៤៦)។

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាត្រូវទទួលការអប់រំខាងបច្ចេកទេស និងខាងជីវិតខាងព្រះវិញ្ញាណជាចាំបាច់ខានមិនបាន ដើម្បីឲ្យគេអាចបំពេញបន្ទុកទាំងនោះ។ គ្រឹះស្ថានដែលមានបច្ចេកទេសពិសេស ត្រូវជួយអប់រំគេដើម្បី​ឲ្យការរស់​នៅ​របស់​គេទៅជាសក្ខីភាពអំពី​ព្រះគ្រីស្ត ក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃ តាមពាក្យរបស់គ្រីស្តទូត​ប៉ូលថា៖ "សូម​បង​ប្អូន​​​កុំ​​​ធ្វើ​​​ឲ្យសាសន៍យូដា សាសន៍ក្រិក ឬព្រះសហគមន៍របស់ព្រះជាម្ចាស់ជំពប់ចិត្តឡើយ។ រីឯខ្ញុំវិញ ខ្ញុំខំ​ប្រឹង​​​ផ្គាប់​​​ចិត្តមនុស្ស​​​ទាំ​​​ងអស់ក្នុងគ្រប់កិច្ចការ ខ្ញុំមិនស្វែងរកប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនទេ គឺស្វែងរក​ប្រយោជន៍​សម្រាប់មនុស្សទាំងអស់ ដើម្បី​​​ឲ្យ​​​គេទទួលការសង្គ្រោះ" (១ ករ ១០, ៣២-៣៣)។

ពាក្យបញ្ចប់

អស់លោកអភិបាលដែលប្រជុំគ្នាក្នុងមហាសន្និបាត រួមជាមួយអភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូម ​យល់ឃើញ​យ៉ាងជ្រៅបំផុតអំពី​ភារកិច្ចលាតសន្ធឹងព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅគ្រប់ទីកន្លែង សូមសរសើរ​ដោយ​ចិត្ត​ស្រ​ឡាញ់ អស់លោកអ្នកដែល​ប្រកាសដំណឹងល្អ ជាពិសេសអស់លោកអ្នកដែលត្រូវគេបៀត​បៀន ព្រោះ​តែ​ព្រះគ្រីស្តហើយ ក៏ សូម​​​រំលែកទុក្ខគេ​ផង។

អស់លោកអភិបាលក៏មានចិត្តស្រឡាញ់គេយ៉ាងខ្លាំងដែរ ​ដូចព្រះគ្រីស្ត​មានព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់​យ៉ាង​ខ្លាំង​ចំពោះ​​​មនុស្សលោកដូច្នោះដែរ។ អស់លោកអភិបាលដឹងច្បាស់ថា មានតែព្រះជាម្ចាស់មួយព្រះ​អង្គ​ទេ ដែល​ប្រោស​ឲ្យ​​​​ព្រះរាជ្យព្រះ​អង្គមកដល់នៅលើផែនដីបាន។ ហេតុនេះ អស់លោក ​រួមជាមួយ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទាំងអស់ ក៏សូមអង្វរ​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់ និងដោយមាន​ព្រះនាង​ព្រហ្មចារីម៉ារីជាព្រះមហាក្សត្រីយានីរបស់​គ្រីស្តទូត​ទាំងឡាយជួយអង្វរផង សូម​​​ឲ្យប្រជាជាតិនានាស្គាល់​សេចក្តីពិតនៅពេលឆាប់ៗ (១ ធម ២,៤)។ សូមឲ្យសិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះ​ជាម្ចាស់ដែល​​​ចាំង​​​លើ​​​ព្រះ​​​ភ័ក្រ្តរបស់ព្រះគ្រីស្ត ចាប់ផ្តើមបំភ្លឺមនុស្សទាំងអស់​ដោយ​សារ​ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធផង ( ២ ករ ៤,៦)។

អស់លោកអភិបាលដែលចូលរួមក្នុងមហាសន្និបាត ពេញចិត្តនឹងឯកសារទាំងមូលនេះហើយនឹងគោល​ការណ៍នីមួយៗ​​ផង។ រីឯយើងវិញ ស្រប​តាមអំណាចជាគ្រីស្តទូតដែលព្រះគ្រីស្តបានប្រគល់ឲ្យ រួមជាមួយ​​​អស់​​​លោក​​​អភិបាល ​យើងក៏យល់ព្រមសម្រេចនឹងប្រ​កាសចេញជាក្រឹតក្រមដែរ ដោយមានព្រះវិញ្ញាណ​​​ចូលរួម​​​ជាមួយ​​​ផង​​​។ ​យើងបង្គាប់ឲ្យសេចក្តីដែលមហាសន្និបាតបាន​ចាត់ចែងនេះត្រូវផ្សព្វផ្សាយ  ដើម្បីលើកតម្កើងសិរីរុង​រឿងរបស់​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់ជានិច្ចនិរន្តរ៍តរៀងទៅ។

ធ្វើនៅក្រុងរ៉ូម នៅព្រះវិហារសន្តៈសិលា ថ្ងៃទី៧ ធ្នូ ឆ្នាំ ១៩៦៥
ខ្ញុំ ប៉ូល អភិបាលនៃព្រះសហគមន៍កាតូលិក។
(ហេត្ថលេខារបស់អស់លោកអភិបាល)

​​​​​​ក្រុមលោកគង្វាល
PRESBYTERORUM ORDINIS

ខ្ញុំប៉ូល ជាអភិបាល ជាអ្នកបម្រើនៃអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់ រួមជាមួយអស់​លោកអភិបាលដែលជួបជុំគ្នាក្នុងមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធ សូមប្រកាសក្រឹត្យក្រមនេះដើម្បីឲ្យនឹក​ចងចាំ​រហូតតរៀងទៅ។

ក្រឹត្យក្រមស្តីអំពី
មុខងារបម្រើ និងការរស់នៅរបស់អស់លោកគង្វាល

បុព្វកថា

១-មហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធនេះ បានរំឭកគ្រីស្តបរិស័ទជាច្រើនដងមកហើយថា ក្រុមលោកកគង្វាល មានសារៈសំខាន់ បំផុត​​​ក្នុងព្រះសហគមន៍ (ពិធី ពន្លឺ អភិបាល ហ្វឹកហ្វឺន)។ នៅពេលព្រះសហគមន៍របស់ព្រះ​​​គ្រីស្ត​​​កំពុង​​​តែ​​​ប្រែ​​​ស​​​ម្រួលឲ្យបានជាថ្មី ​ក្រុមលោកគង្វាលនេះបំពេញតួនាទីដ៏សំខាន់ណាស់ ប៉ុន្តែតួនាទីនេះកាន់តែ​​​ពិបាក​​​​​​​​​ឡើងៗដែរ។ ហេតុនេះហើយ បានជាមហាសន្និបាតយល់ឃើញថា ត្រូវរិះគិតអំពីមុខងារជាគង្វាល ឲ្យ​​​ពិស្តារ​​​ និងកាន់តែស៊ីជម្រៅ ការ​​​រិះគិតនេះពិតជាមានប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់។ អ្វីៗ​ដែល​មានចែងក្នុងក្រឹត្យក្រមនេះ គឺពាក់​​​ព័ន្ធនឹងគង្វាលទាំង​​​ឡាយ ជា​​​ពិសេស ពាក់​​​ព័ន្ធនឹងគង្វាលដែល​បំពេញ​មុខងារ​ជាគង្វាល។ ចំពោះ​​​បូជាចារ្យ​​​ដែលជាបព្វជិតវិញ ត្រូវកែ​​​សម្រួល​​​​​​សេចក្តីក្នុងក្រឹត្យក្រមនេះ ស្របតាមតម្រូវការ។

ដោយអស់​លោកគង្វាល បាន​ទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំង និងបានទទួលបេសកកម្ម​ពីលោក​​​អភិបាល​​​មក អស់​​​​​​លោកបម្រើព្រះគ្រីស្តជាព្រះបរមគ្រូ ជាមហាបូជាចារ្យ និងជាព្រះមហាក្សត្រ។ អស់លោកក៏​ទទួល​​​​ចំណែក​​​ក្នុងមុខងាររបស់ព្រះអង្គ ដែលតែង​តែ​សាងសង់ព្រះសហគមន៍នៅលើផែនដីនេះជារៀងរាល់ថ្ងៃ ឲ្យ​​​ទៅ​​​ជា​​​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​​​​ព្រះ​ជាម្ចាស់ ជាព្រះកាយរបស់ព្រះ​គ្រីស្ត និងជាព្រះវិហាររបស់ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ។ ហេតុនេះ​​​ហើយ​​​បាន​​​ជា​​​មហាសន្និបាតត្រូវជួយ​គាំទ្រអស់​លោក​គង្វាល ឲ្យកាន់តែស័ក្តិសិទ្ធិឡើងៗ ក្នុង​​​កិច្ច​​​បំពេញមុខងា​​​រប​​​ម្រើ​​​រប​​​ស់ខ្លួន និង​​ជួយ​​អស់លោក​​​​ឲ្យរស់នៅកាន់​តែល្អ​ប្រសើរឡើង ក្នុង​​​សភាពការណ៍​​​មនុស្ស​​​លោក​​​ដែលតែងតែប្រែប្រួល​​​ជា​​​និច្ច។ ហេតុ​​​នេះហើយបានជា​​​មហាសន្និបាត​​​​ដ៏វិសុទ្ធ​​​​​​នេះ​​​សម្រេចនិងប្រកាសសេចក្តី​​​ដូចត​​​ទៅ ៖​​​

ជំពូក១
មុខងារជាគង្វាលក្នុងបេសកកម្មរបស់ព្រះសហគមន៍

២-ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូ ដែល “ព្រះបិតាប្រោសឲ្យបានវិសុទ្ធ និងចាត់ឲ្យយាងមកក្នុងពិភពលោក” (យហ ១០,៣៦) ព្រះ​អង្គ​​​ប្រោសឲ្យព្រះកាយដ៏អាថ៌កំបាំងទាំងមូលរបស់ព្រះអង្គ រួមជាមួយព្រះអង្គដែលព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ច​​​ចាក់​​​ប្រេង​​​អភិសេកដែរ (មថ ៣,១៦; លក ៤,១៨; កក ៤,២៧; ១០,៣៨)។ ក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត អស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​ទៅជា "ក្រុម​​​​​​បូជាចារ្យដ៏វិសុទ្ធរបស់ព្រះមហាក្សត្រ ដែលថ្វាយយញ្ញបូជាខាងវិញ្ញាណទៅព្រះជា​​​ម្ចាស់​​​តាម​​​រយៈព្រះយេស៊ូ​​​គ្រីស្ត ហើយ​ប្រកាស​ដំណឹងអំពីស្នាព្រះហស្តដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះអង្គ ដែលបានហៅគេ​​​ឲ្យចេញ​​​ពីទីងងឹត ​មកកាន់​​​ពន្លឺ​​​ដ៏​​​រុង​​​​​​​​​​រឿង​របស់ព្រះ​អង្គ" (១សល ២,៥ និង ៩)។ ហេតុនេះហើយ សមាជិក​​​គ្រប់ៗ​​​រូប​​​សុទ្ធតែមានចំណែក​ក្នុង​​​បេសកកម្មនៃព្រះ​កាយ​ទាំងមូល។ ប៉ុន្តែ ម្នាក់ៗត្រូវតែទុកឲ្យព្រះ​​​គ្រីស្តសម្តែង​​​ព្រះ​​​បារមី​​​ក្នុង​​​ចិត្តគំនិតរបស់ខ្លួន (១សល ៣,១៥) និងផ្តល់សក្ខីភាពអំពីព្រះយេស៊ូ ដោយ ៉ព្រះវិញ្ញាណរបស់​​​ព្រះអង្គថ្លែង​​​ព្រះបន្ទូល​​​ក្នុង​​​នាម​​​ព្រះជា​​​ម្ចាស់​​​ ៉ (វវ ១៩,១០; ពន្លឺ ៣៥)។

ព្រះអម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទរួបរួមគ្នាជារូបកាយតែមួយ ហើយក្នុងរូបកាយនោះ “សរីរាង្គ​នីមួយៗ​មានមុខងារខុសៗគ្នា” (រម ១២,៤) ដូច្នេះក្នុងចំណោមគ្រីស្តបរិស័ទ ព្រះអង្គតែងតាំងអ្នកខ្លះឲ្យមានមុខ​​​ងារ​​​បម្រើ​​​។ ក្នុងសហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទ អ្នកទាំងនេះទទួលអំណាចដ៏សក្ការៈ គឺអំណាចមកពីព្រះជាម្ចាស់ ដោយ​​​អគ្គសញ្ញាតែងតាំង ដើម្បីឲ្យអស់លោកអាចថ្វាយសក្ការបូជា និងលើកលែងទោសឲ្យ​​​គេរួច​​ពី​​​​​​បាប​​​។  លោកទាំង​​​នោះ​​​បំពេញមុខងារជាបូជាចារ្យជា​​​សាធារណៈ ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់​មនុស្ស​​​លោក​​​ក្នុង​​​​​​នាមព្រះគ្រីស្ត។ ហេតុនេះ​​​ហើយ ព្រះគ្រីស្តបានចាត់ក្រុមគ្រីស្តទូតឲ្យទៅដូច​ព្រះបិតា​បានចាត់​ព្រះអង្គឲ្យយាងមកដែរ (យហ ២០,២១)។ បន្ទាប់​​​​​​មក ដោយសារក្រុមគ្រីស្តទូត ព្រះគ្រីស្តក៏បាន​ប្រោសឲ្យអស់លោកអភិបាល ដែល​​​បន្ត​​​មុខងារពីក្រុម​​​គ្រីស្ត​​​ទូត​​​មក (ពន្លឺ​​​ ២៨)​​​ រួម​​​ជា​​​មួយ​​​ព្រះអង្គដែលត្រូវញែកប្រសិទ្ធិឲ្យបានវិសុ​​​ទ្ធ និងរួមចំណែក​​​ក្នុង​​​​​​បេសកកម្ម​​​របស់​​​ព្រះ​​​អង្គ​​​ផ​​​​​​ងដែរ។ ព្រះសហគមន៍បញ្ជូនប​​​ន្ត​​​មុខ​​​ងារ​​​បម្រើរបស់លោក​​​អភិបាល​​​ទៅ​​​ដល់​​​លោក​​​គង្វាល តាមកម្រិតទាបជាង (ពន្លឺ ២៨)។ អស់លោកជាក្រុមគង្វាល ត្រូវបានតែងតាំង​​​ដើម្បីទៅជាសហការី​​​របស់​ក្រុមអភិបាលក្នុងកិច្ចបំពេញ​​​បេសកកម្ម​​​ជាគ្រីស្តទូត​​​ ដែលព្រះគ្រីស្តបានផ្ញើទុក​​​ឲ្យ​​​ក្រុម​​​អភិបាល។

អស់លោកគង្វាល មានការងារភ្ជាប់ជាមួយនឹងក្រុមលោកអភិបាល ហើយទទួលចំណែក​​​ក្នុង​​​អំណាច​​​​​​​​​របស់​​​ព្រះ​​​គ្រីស្តផ្ទាល់ ដែលសាងសង់  គ្រប់​​​គ្រង និងប្រោសឲ្យព្រះកាយ​បានវិសុទ្ធ។ ហេតុនេះហើយ ព្រះ​​​សហគមន៍​​​ផ្ញើមុខងារ​​​ជាបូជាចារ្យឲ្យលោកគង្វាល  ដោយសារអគ្គសញ្ញា​​​ដ៏​​​ពិសេស​​​​​​មួយ គឺអគ្គសញ្ញាតែងតាំង។ ដោយ​​​អគ្គសញ្ញាតែងតាំងនេះ  ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធចាក់ប្រេងអភិសេក ដៅ​​​ចំណាំ​​​អស់​​​លោក​​​​​​ឲ្យមាន​​​លក្ខណៈ​​​ពិសេសមួយ គឺ​​​ព្រះ​​​អង្គ​​​ប្រោសឲ្យអស់លោកបានដូចព្រះគ្រីស្តជាមហាបូជាចារ្យ ដើម្បីឲ្យអស់លោកមាន​សមត្ថភាព​​​អាច​​​ប្រព្រឹត្ត​​​កិច្ចការក្នុងនាមព្រះគ្រីស្តផ្ទាល់ជាព្រះសិរសា(ពន្លឺ ១០)។ ប៉ុន្តែ​​​អស់​​​​​​លោក​​​ត្រូវ​​​ទទួល​​​​អគ្គសញ្ញា​ទាំងបីនៃការ​​​បញ្ចូល​គ្រីស្តសាសនាជាមុន​​​សិន។

ដោយលោកគង្វាល រួមចំណែកក្នុងមុខងាររបស់ក្រុមគ្រីស្តទូតនោះ ព្រះជាម្ចាស់ប្រោស​​​ប្រទាន​​​ព្រះ​​​អំណោយទាន​​​ឲ្យអស់លោក តែងតាំងអស់លោកឲ្យ ៉មានមុខងារបម្រើព្រះគ្រីស្តយេស៊ូ ​នៅកណ្តាល​​​ចំណោម​​​​សាសន៍​​​ដទៃ គឺឲ្យបំពេញមុខងារ​ដ៏សក្ការៈប្រកាសដំណឹងល្អ ដើម្បីនាំសាសន៍ដទៃមកថ្វាយខ្លួន ទុកជា​​​តង្វាយដែល​​​គាប់​​​​​​​ព្រះហឫទ័យព្រះអង្គ ជាតង្វាយ​ដែលព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធប្រោសឲ្យបានវិសុទ្ធ ៉ (រម ១៥,១៦)។ ដោយក្រុម​​​គ្រីស្តទូត​ប្រកាស​​ដំណឹងល្អ អស់លោកកោះ​ហៅប្រជារាស្ត្រ​របស់ព្រះជាម្ចាស់ឲ្យជួបជុំគ្នា ដើម្បីឲ្យព្រះ​​​វិញ្ញាណ​​​ដ៏វិសុទ្ធ​​​ប្រោសឲ្យសមាជិកទាំងអស់នៃប្រជារាស្ត្រនេះបានវិសុទ្ធ ហើយ​ថ្វាយ​ខ្លួន “ទុកជាយញ្ញដែលមានជីវិត​​​ ជា​​​យញ្ញដ៏វិសុទ្ធ ហើយគាប់ព្រះ​ហឫទ័យ​ព្រះជាម្ចាស់” (រម ១២,១)។ ក៏ប៉ុន្តែ សក្ការបូជាខាងវិញ្ញាណរបស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​បានពេញលក្ខណៈ គឺរួមជាមួយនឹងសក្ការៈបូជា​របស់ព្រះគ្រីស្តដែលជាស្ពានមេត្រីតែមួយគត់   ដោយ​​​សារ​​​​មុខងា​រ​បម្រើ​​​​​​របស់អស់លោកគង្វាល។ នៅពេលអស់លោកធ្វើពីធីអរព្រះគុណ អស់លោក​ថ្វាយ​សក្ការបូជា​​​​នេះ​​​​ក្នុងនាមព្រះ​សហគមន៍​​​ទាំងមូល ជាសក្ការបូជាដែលមិនបង្ហូរឈាម និងតាមលក្ខណៈជាអគ្គសញ្ញា ​​​រហូតដល់​​​ពេល​​​​ព្រះ​​​អម្ចាស់​​​​យាងមក (១ករ ១១,​២៦)។ សក្ការ​​បូជាអរព្រះគុណនេះ ជាកំពូលនៃមុខងារបម្រើរបស់គង្វាល ហើយ​​​ក៏​​​ធ្វើ​​​ឲ្យមុខងារនេះបានពេញ​លក្ខណៈដែរ។ មុខងារ​បម្រើនេះចាប់ផ្តើម​​​ដោយការ​​​ប្រកាស​​​ដំណឹង​​​ល្អ ហើយមានកម្លាំង​​​និងអានុភាពដោយសារសក្ការ​បូជារបស់ព្រះគ្រីស្ត។ មុខងារបម្រើជាគង្វាលនេះ នឹងដល់កំពូលនៅ​​​ពេល ៉គេយក​​​បុរី​​​ទាំង​​​មូលដែលព្រះជាម្ចាស់បានរំដោះ ពោលគឺ សង្គមនិងសហគមន៍របស់ជន​ដ៏វិសុទ្ធ​​​​ទាំង​ឡាយ ទៅថ្វាយ​​​ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់ ទុកជាសក្ការបូជាសកល ដោយសារព្រះគ្រីស្តជាមហាបូជាចារ្យ ​ដែលទ្រង់បានថ្វាយព្រះ​អង្គ​ផ្ទាល់ នៅ​​​ពេល​​​ព្រះ​​​អង្គរងទុក្ខលំបាកសម្រាប់យើង ដើម្បីឲ្យយើងទៅ​​​ជាព្រះ​​​កាយ​​​របស់ព្រះសិរសាដ៏ឧត្តុង្គ​ឧត្តម​បំផុត​​​នោះ”។ (សន្តៈ ​​​​​​អូហ្គូស្តាំង)។

ដូច្នេះ មុខងារបម្រើរបស់អស់លោកគង្វាល និងការរស់នៅរបស់អស់​លោក មាន​គោលដៅតែមួយ គឺលើក​​​តម្កើង​​​សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះបិតា​ក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត។ សិរីរុងរឿង​នេះ​មានន័យថា ឲ្យមនុស្សលោកសុខ​​​ចិត្ត​​​​​​​​​​​​ទទួល​​​ស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះ​ជាម្ចាស់ ដែលទ្រង់បានសម្រេច​ក្នុង​អង្គព្រះ​គ្រីស្ត ទាំងដឹងខ្លួន ទាំងមានសេរីភាព និង​​​ទាំង​​​អរ​ព្រះគុណ​​​ទៀតផង។ មនុស្សលោកក៏សម្តែងស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះ តាមគ្រប់​កិច្ចការ​ប្រចាំ​ការ​​​រស់​​​នៅ​​​​របស់​​​​​​​​​គេ។ ហេតុនេះហើយបានជា ​អស់លោកគង្វាល ទោះជាពេលអធិដ្ឋានក្តី នមស្ការ​ថ្វាយ​បង្គំ​​​ព្រះជាម្ចាស់ក្តី ប្រកាសព្រះប​​​ន្ទូលក្តី ថ្វាយសក្ការបូជាអរព្រះគុណក្តី ធ្វើអគ្គសញ្ញាឯទៀតៗជូនគ្រីស្តបរិស័ទក្តី បំពេញកិច្ចបម្រើ ផ្សេងៗ​​​សម្រាប់មនុស្សលោកក្តី ក៏អស់លោក​រួមធ្វើឲ្យសិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះជាម្ចាស់លេចចាំងឲ្យកាន់តែភ្លឺឡើង ព្រម​​​ទាំងជួយ​​​នាំមនុស្សឲ្យធ្វើដំណើរទៅទទួលព្រះជន្មរបស់ព្រះអង្គកាន់តែច្រើនឡើងទៀតផង។ ការទាំងអស់នេះ សុទ្ធ​​​តែ​​​​​​ហូរ​​​មក​​​ពីបុណ្យ​ចម្លងរបស់ព្រះគ្រីស្ត គឺហូរមកពីព្រះអង្គសោយទិវង្គត និងមានព្រះជន្មថ្មីដ៏រុងរឿង ហើយនឹង​​​បាន​​​សម្រេច​​​ជាស្ថាពរ​នៅពេលព្រះអម្ចាស់យាងមកវិញប្រកបដោយសិរីរុងរឿង គឺនៅពេលព្រះអង្គ នឹងប្រគល់​​​ព្រះរាជ្យ​​​ថ្វាយ​​​ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះបិតា (១ករ ១៥,២៤)។

៣-សភាពការណ៍របស់លោកគង្វាលក្នុងពិភពលោក

លោកបូជាចារ្យត្រូវគេជ្រើសរើសពីចំណោមមនុស្ស ហើយត្រូវគេតែងតាំងសម្រាប់ជួយមនុស្សឲ្យទាក់ ទងជា​មួយ​ព្រះ​ជាម្ចាស់ ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់មនុស្សលោក ក្នុងការថ្វាយតង្វាយ និងថ្វាយយញ្ញបូជារំដោះបាប (ហប ៥,១)។ ហេតុនេះលោកគង្វាលរស់នៅក្នុងចំណោមមនុស្ស ដោយចាត់ទុកគេជាបងប្អូន។ ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូក៏​​​ប្រព្រឹត្ត​​​​​​​ដូច្នេះដែរ គឺព្រះអង្គជាព្រះបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ​និងជាមនុស្សដែលព្រះបិតាចាត់ឲ្យមករកមនុស្សលោក ព្រះអង្គ​​​បាន​​​​​​គង់នៅក្នុងចំណោមមនុស្សយើង ហើយសព្វព្រះហឫទ័យឲ្យមានលក្ខណៈដូចបងប្អូនរបស់ព្រះអង្គ តាម​​​គ្រប់ជំពូក​​​ទាំង​​​អស់ តែទ្រង់ពុំបានប្រព្រឹត្តអំពើ​បាបសោះឡើយ (ហប ២,១៧; ៤,១៥)។ ក្រុមសន្តគ្រីស្តទូតយក តម្រាប់​​​តាម​​​ព្រះ​​​អម្ចាស់យេស៊ូរួចហើយ។ សន្តៈប៉ូល ជាគ្រូបាធ្យាយរបស់សាសន៍ដទៃ ហើយដែលព្រះជាម្ចាស់បាន “ជ្រើស​​​រើស​​​ញែក​​​​​​ទុកដោយឡែក...ដើម្បីប្រកាសដំណឹងល្អរបស់ព្រះអង្គ” (រម ១,១) បញ្ជាក់ថា លោកសុខចិត្តធ្វើឲ្យបាន​​​ដូច​​​មនុស្សទាំងអស់ ក្នុងគ្រប់កាលៈទេសៈ ដើម្បីសង្គ្រោះមនុស្សទាំងអស់ (១ករ៩,១៩-២៣)។ អស់គង្វាលនៃ​​​សម្ពន្ធ​​​មេត្រីថ្មីក៏ត្រូវព្រះជាម្ចាស់ញែកទុកដោយឡែកម៉្យាងពីចំណោមប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គ ​ដោយព្រះអង្គត្រាស់ ហៅ​​​អស់លោក និងដោយអស់លោកទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំង។ ក៏ប៉ុន្តែ ​អស់លោកមិនផ្តាច់ពីប្រជារាស្ត្រនោះ ​ឬពី មនុស្ស​​​ណាឡើយ ផ្ទុយទៅវិញព្រះជាម្ចាស់ញែកទុកអស់​​​លោកដោយឡែកដូច្នេះ ដើម្បីបូជាកម្លាំងកាយ​​​កម្លាំងចិត្ត​​​បំពេញកិច្ចការដែលព្រះអម្ចាស់បានដាក់ឲ្យធ្វើ (កក ១៣,២)។ ប្រសិនបើអស់លោកមិនមែនជាសា​​​ក្សីអំពីជីវិត​​​​​​ប្លែកពីជីវិតលោកីយ៍​​​នេះ និងមិនមែនជាអ្នកចែកចាយពីជីវិតនោះឲ្យមនុស្សម្នាទេ អស់លោកមិនអាចបំពេញមុខ​​​ងារ​​​ជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះគ្រីស្តបានឡើយ។ ក៏ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើអស់លោករស់នៅដាច់ដោយឡែកពីការស់នៅ​​​ និងពី​​​សភាពការណ៍ជីវភាពរបស់មនុស្សវិញ ក៏អស់លោកគ្មានប្រយោជន៍ក្នុងកិច្ច​បម្រើមនុស្សលោកដែរ។ អស់លោក​​​គង្វាល មិន ត្រូវយកតម្រាប់តាមលោកីយ៍នេះឡើយ (រម ១២, ២) ព្រោះមុខងារបម្រើនោះទាមទារយ៉ាង​​​ពិសេសមិន​​​ឲ្យយ​​​កតម្រាប់តាមគេទេ ក៏ប៉ុន្តែមុខងារបម្រើនោះ ទាម​​ទារ​ឲ្យ​អស់​លោករស់នៅក្នុងលោកីយ៍នេះ គឺនៅក្នុងចំណោម​​​មនុស្សលោក។ ដូច្នេះ អស់លោក​ត្រូវតែជាគង្វាលដ៏ល្អដែល​ស្គាល់ចៀម​របស់ខ្លួន ហើយខិតខំស្វែងរកអស់​​​ចៀម​​​ដែល​​​​​​​​​មិននៅ ក្នុងក្រោលនេះ ដើម្បីឲ្យ​អ្នកទាំងនោះអាចស្តាប់ឮព្រះសូរ​សៀង​របស់ព្រះគ្រីស្ត ក្នុងគោលបំណង​​​ឲ្យ​​​មាន​​​ហ្វូង​​​ចៀមតែមួយ និងគង្វាលតែមួយ (យហ ១០,១៤-១៦)។

គង្វាលត្រូវមានគុណសម្បត្តិខ្លះៗ ដែលជួយយ៉ាងខ្លាំងឲ្យកិច្ចការទាំងនោះបានសម្រេច គឺគុណសម្បត្តិ​​​ដែល​​​​មនុស្សតែងតែចូលចិត្តយ៉ាងត្រឹមត្រូវក្នុងទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សឯទៀតៗ គឺត្រូវមានចិត្តសប្បុរស ចិត្ត ស្មោះត្រង់ ចិត្តគំនិតរឹងប៉ឹង ចិត្តនឹងន ចិត្តព្យាយាមខន្តី ចិត្តឧស្សាហ៍ ស្វែងរកយុត្តិធម៌ ចិត្តទន់ភ្លន់ជាដើម។ គ្រីស្តទូត ប៉ូល ផ្តែផ្តាំឲ្យ​មាន​​​​គុណ​សម្បត្តិ​ផ្សេងៗទៀត  ដោយមានប្រសាសន៍ថា៖ “សូមបងប្អូនគិតតែអំពីអ្វីៗដែលពិត ថ្លៃថ្នូរ សុចរិត បរិសុទ្ធ ​​​គួរឲ្យ​ស្រឡាញ់ គួរ​ឲ្យ​គោរព និង​គំនិត​ណា​ដែល​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ​គួរឲ្យកោតសរសើរ” (ភល ៤,៨)។

ជំពូក២
មុខងារបម្រើរបស់អស់លោកគង្វាល

ផ្នែកទី ១-បន្ទុករបស់អស់លោកគង្វាល

៤-លោកគង្វាលមានមុខងារបម្រើព្រះបន្ទូល

ជាបឋម  ប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ជួបជុំគ្នា ដោយសារព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ​​​អង្គដែលមានព្រះ​​​ជន្ម​​​គង់​​​នៅ (១សល ១, ២៣; កក ៦,៧; ១២,២៤)។ មនុស្សត្រូវតែស្តាប់ព្រះបន្ទូលនេះយ៉ាងពិសេស​​​ពីមាត់របស់​​​អស់​​​លោក​​​គង្វាល (មឡ ២,៧; ១ធម ៤,១១-១៣; ២ធម ៤,៥; ទត ១,៩)។ ប្រសិនបើគេមិន​​​ផ្ញើ​​​ជីវិត​​​លើព្រះគ្រីស្ត ទេ គ្មាននរ​ណា​ម្នាក់​អាច​ទទួលការសង្គ្រោះបានឡើយ (មក ១៦,១៦)។ ហេតុនេះហើយបានជា​អស់លោក​​​គង្វាល​​​ក្នុង​​​ឋានៈអស់លោកជា​សហការី​របស់ក្រុមអភិបាល មានភារកិច្ចចម្បង គឺប្រកាសដំណឹង​​​ល្អរបស់​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​​​​ឲ្យ​​​មនុស្ស​​​​​​ទាំងអស់ (២ករ១១,៧; ពន្លឺ ២៥)។ ដោយអស់​លោក​ប្រតិបត្តិ​​តាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះអម្ចាស់ថា “អញ្ជើញ​​​នាំ​​​គ្នាទៅគ្រប់ទីក​​​ន្លែងក្នុង​​​ពិភពលោក ហើយប្រកាស​​​ដំណឹង​​​ល្អដល់​មនុស្សលោក​ទាំងអស់” (មក ១៦,១៥) អស់​​​លោក​​​តែង​​​តាំងប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយធ្វើឲ្យប្រជារាស្រ្តនោះចម្រើន​ឡើង​ទៀត​ផង។ ព្រះបន្ទូល​​​ស្តីអំ​​​ពី​​​ការសង្គ្រោះ នាំ​​​ឲ្យអ្នក​​​មិនកាន់គ្រីស្តសាសនាភ្ញាក់ស្ញារតីផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្ត ហើយក៏ចិញ្ចឹម​ជំនឿ​របស់​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​​​​​​​ដែរ។ ជំនឿនេះក៏ធ្វើឲ្យសហគមន៍អ្នកជឿកើតនិងចម្រើនឡើង ស្របតាមគ្រីស្តទូតមាន​ប្រសាសន៍ថា៖ “ជំនឿ​​​កើត​​​មក​​​ពីសេចក្តីដែលយើងបានស្តាប់ឮ រីឯសេចក្តីដែលយើងបានស្តាប់់ឮនោះ កើតមកពីព្រះ​បន្ទូល​របស់​​​ព្រះគ្រីស្ត” (រម ១០,១៧)។

ដូច្នេះ អស់លោកគង្វាល មានកាតព្វកិច្ចចែករំលែកសេចក្តីពិត នៃដំណឹងល្អដល់មនុស្សទាំងអស់ (កាឡ ២,៥) គឺ​សេចក្តីពិតដែលព្រះ​អម្ចាស់​បានប្រោសឲ្យអស់លោកទទួលផ្ទាល់។ ហេតុនេះហើយ នៅពេល​អស់​លោក​​​​​​កាន់កិរិយាមារយាទឲ្យបានថ្លៃថ្នូរក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃ ដើម្បីនាំគេឲ្យលើកតម្កើងសិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ (១សល ២,១២) នៅពេលអស់លោកប្រកាសគម្រោងការដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះគ្រីស្ត ដោយប្រកាស​​​ដំណឹងល្អជា​​​សាធារណៈ​​​ឲ្យអស់អ្នកដែលពុំមានជំនឿស្តាប់ឮ នៅពេលអស់លោកបញ្ជូនបន្តសេចក្តីបង្រៀននៃគ្រីស្តសាសនា ឬ​​​រៀប​​​​​​រាប់​​​ពន្យល់លទ្ធិនៃព្រះ​សហគមន៍ ហើយនៅពេលអស់លោកសិក្សានិងខិតខំរកដំណោះស្រាយ​បញ្ហានានានៃ​​​សម័យឥឡូវ ដោយយកព្រះពន្លឺព្រះគ្រីស្តមកបំភ្លឺ ក្នុងករណីទាំងនោះ អស់លោកមិនត្រូវបង្រៀនសេចក្តីកើតមកពី​ប្រាជ្ញា​របស់ខ្លួនផ្ទាល់នោះទេ តែត្រូវបង្រៀនព្រះបន្ទូលរបស់​ព្រះជាម្ចាស់ជានិច្ចវិញ។ ​អស់លោកក៏ ត្រូវទទូច​​​អញ្ជើញ​​​មនុស្ស​​​​ទាំងអស់​​ឲ្យប្រែចិត្តគំនិតមករកព្រះជាម្ចាស់ និងឲ្យបានទៅ​ជាជនដ៏វិសុទ្ធ​​ទៀតផង។ តាមពិត អស់លោក​​​បូជាចារ្យ​​​​​​សែន​​​ពិបាក​​​ប្រកាស​​​សេចក្តី​​​ទាំងនោះក្នុងសភាពការណ៍​​​ពិភពលោក​នា​បច្ចុប្បន្នកាល។ ប្រសិន​​​បើអស់​​​លោក​​​​ចង់ឲ្យ​​​អ្នក​​​​​​ស្តាប់​​​រំភើប​ចិត្តចាប់អារម្មណ៍នឹងសេចក្តីដែលអស់លោកប្រកាសយ៉ាងពិតមែន អស់លោក មិន​​​ត្រូវ​​​ត្រឹម​​​តែរៀប​​​រាប់​​​ពន្យល់​​​​ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ តាមរបៀបទូទៅ និងតាម​របៀបជាអរូបីប៉ុណ្ណោះទេ តែត្រូវ យក​​​សេចក្តីពិតនៃ​​​ដំណឹង​​​ល្អដែលនៅ​ស្ថិតស្ថេររហូតមក​បំភ្លឺសភាពការណ៍ដ៏ពិតប្រាកដនៃការរស់នៅរបស់មនុស្សវិញ។

គង្វាលបំពេញមុខងារបម្រើព្រះបន្ទូលតាមរបៀបផ្សេងៗជាច្រើន ​តាមតម្រូវការនានារបស់អ្នកស្តាប់ និងតាម​ព្រះអំណោយទានរបស់អ្នកប្រកាស។ នៅតំបន់ណា ឬក្នុងក្រុមក្នុងសង្គមណា ​ដែលគ្មានគ្រីស្តបរិស័ទរស់នៅ ត្រូវ​ណែ​​​​​​នាំឲ្យមនុស្សមកផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្ត ​និងទទួលអគ្គសញ្ញានៃការសង្គ្រោះបាន ​ដោយប្រកាសដំណឹងល្អ (មថ ២៨,​​​១៩; មក ១៦,១៦)។ រីឯក្នុងសហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទវិញ ជាពិសេសចំពោះអ​​​ស់អ្នកដែលហាក់ដូចជា​​​មិន​​​សូវ​​​មាន​​​ជំនឿ ឬមិនយល់អំពីមូលហេតុនៃអ្វីដែលគេកំពុងប្រតិបត្តិនោះ ​ត្រូវតែប្រកាសព្រះបន្ទូលជាចាំបាច់។ អគ្គសញ្ញាទាំង​​​ប៉ុន្មាន​​​សុទ្ធតែជាអគ្គសញ្ញាបញ្ជាក់ជំនឿ ហេតុការណ៍ប្រកាសព្រះបន្ទូលគឺភ្ជាប់នឹងមុខងារ​បម្រើ​​ធ្វើអគ្គសញ្ញា​។ រីឯជំនឿ​​​វិញ កើតមក​​​ពីព្រះ​​​បន្ទូល  ហើយមានជីវិតរស់រវើក ក៏ដោយសារព្រះបន្ទូល​ដែរ (ពិធី ២៥)។ សេចក្តីនេះ មាន​​​សារៈ​​​​​​សំខាន់​​​ពិសេស ចំពោះ​​​ពិធីលើកតម្កើងព្រះបន្ទូល​ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងអភិបូជា។ ក្នុងអភិបូជា គឺមានប្រកាសអំពី​​​ព្រះ​​​អម្ចាស់​​​សោយ​​​ទិវង្គតនិងមានព្រះជន្មថ្មីដ៏រុងរឿង ភ្ជាប់ជាមួយ​នឹង​ចម្លើយរបស់ប្រជាជនដែលស្តាប់ឮ ហើយក៏​​​ភ្ជាប់​​​នឹងព្រះ​​​គ្រីស្ត​​​ដែល​​​​​​បូជា​​​ព្រះជន្មថ្វាយ និងចងសម្ពន្ធមេត្រីថ្មី ដោយបង្ហូរព្រះលោហិតព្រះអង្គ។ អស់អ្នកជឿក៏​រួបរួម​ជា​មួយព្រះគ្រីស្តដែលបូជាព្រះជន្មនោះ ដោយអធិដ្ឋានផង និងដោយទទួលអគ្គសញ្ញាអរព្រះគុណផង (ពីធី ៣៣.៣៥.៤៨.៥២.)។

៥-គង្វាលជាអ្នកបម្រើអគ្គសញ្ញានានា និងអគ្គសញ្ញាអរព្រះគុណ

មានតែព្រះជាម្ចាស់មួយព្រះអង្គគត់ ជាព្រះដ៏វិសុទ្ធ ដែលអាចប្រោសមនុស្សឲ្យបានវិសុទ្ធបាន។ ​ព្រះអង្គ សព្វព្រះហឫទ័យលើកយកមនុស្សធ្វើជាសហការី និងធ្វើជាអ្នកបម្រើដ៏សុភាពរាបសាក្នុងព្រះរាជ​​​កិច្ច​​​ប្រោស​​​ឲ្យ មនុស្ស​​​​​​បានវិសុទ្ធនោះ។ ហេតុនេះហើយ ព្រះជាម្ចាស់​​​ញែក​​​គង្វាលឲ្យរួម​​​ចំណែក​​​​​​តាមរបៀប​​​ពិសេស ក្នុងមុខងារ​​​បម្រើ​​​​​​​របស់​ព្រះគ្រីស្តជាមហាបូជាចារ្យ តាមរយៈមុខ​ងារបម្រើរ​បស់អភិបាល។  អស់លោកគង្វាល​​​ប្រព្រឹត្តកិច្ច​​​ការ​​​ក្នុង​​​ឋានៈ​​​​​​​​​ជា​​​អ្នក​​​បម្រើរបស់ព្រះអង្គក្នុងពិធីដ៏សក្ការៈនានា គឺក្នុងពិធីគោរពប្រណិប័តន៍​​ព្រះជាម្ចាស់ទាំងនោះ ព្រះ​​​គ្រីស្ត​​​បំពេញ​​​មុខ​​​​​​ងា​​​រ​​​របស់ព្រះអង្គ​ជា​​​មហា​បូជាចារ្យ​​​ជា​​​និច្ច​​​និរន្តរ៍  ដោយសារព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ ​ដើម្បីជា​​​ប្រយោជន៍​​​ដល់យើង។          ​​​​​​​​​ដោយអស់​​​​​​លោកធ្វើ​​​អគ្គសញ្ញា​​​​​​​​​ជ្រមុជទឹក​​​ជូនគេ អស់លោក​​​បញ្ចូល​​​មនុស្សទៅក្នុងប្រជារាស្ត្រ​​​របស់​​​ព្រះ​​​​​​​​​ជាម្ចាស់។ ​ដោយធ្វើអ​​​គ្គសញ្ញាលើក​​​លែង​​​ទោស អស់លោក​​​សម្រុះសម្រួលអ្នក​​​បាបឲ្យជានា​​​ជា​​​មួយព្រះជាម្ចាស់ និង​​​ជានាជាមួយព្រះ​​​សហគមន៍​​​។ ដោយ​​​អស់លោកធ្វើអគ្គសញ្ញាលាបប្រេង​​​អ្នកជំងឺ អស់លោកជួយ​​​សម្រាលទុក្ខ​​​អស់​​​អ្នកដែលឈឺចុក​ចាប់​។ ជាពិសេស នៅពេល​​​ថ្វាយអភិបូជា អស់​​​លោក​​​ថ្វាយ​​​សក្ការបូជារបស់ព្រះគ្រីស្ត តាម​​​របៀប​​​ជាអគ្គសញ្ញា។ ពេលណាអស់​​​លោក​​​​​ធ្វើអគ្គសញ្ញា​មួយក្នុងចំណោមអគ្គសញ្ញាទាំងនោះ អស់លោក​គង្វាល​​​ក៏នៅ​ភ្ជាប់​​​ជា​​​មួយលោកអភិបាល តាម​​​លំដាប់លំ​​​ដោយ និងតាមរបៀបផ្សេងៗ ​ហាក់ដូចជាធ្វើឲ្យលោក​​​អភិបាលមាន​​​វត្តមាន​​​ម៉្យាង​​​ក្នុងសហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទ​​​នីមួយៗ​​​ដែរ (ពន្លឺ ២៨)។ តាំងពីជំនាន់ដើមនៃព្រះ​សហគមន៍មកម៉េ្លះ សន្ត​​​​​​​​​​​​ៈអ៊ីុញ៉ាស​​​ជាមរណសាក្សី​​​បញ្ឆាក់រួច​មកហើយថា អស់លោកគង្វាលក៏នៅភ្ជាប់ជាមួយលោក​​​អភិបាល​​​ដូច្នោះដែរ។

អគ្គសញ្ញានានា និងមុខងារបម្រើទាំងអស់ក្នុងព្រះសហគមន៍ ព្រមទាំងគ្រប់កិច្ចការជាគ្រីស្តទូត គឺជាប់​​​ពាក់​​​ព័ន្ធ​​​​​​​ជាមួយ​នឹង​​អគ្គសញ្ញាអរព្រះគុណដ៏សក្ការៈ ហើយក៏តម្រង់ទៅរកអគ្គសញ្ញាអរព្រះគុណនេះដែរ។ ក្នុងអគ្គសញ្ញាអរ​ព្រះគុណដ៏វិសុទ្ធបំផុត មានកប់ទុកសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃទាំងមូលខាងព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រសហគមន៍ ពោលគឺព្រះគ្រីស្ត ផ្ទាល់តែម្តង ​​​ព្រះអង្គពិត​ជា​យញ្ញបូជាថ្វាយក្នុងឱកាសបុណ្យចម្លងរបស់យើង ព្រះអង្គពិតជានំប៉័ងដែលមានជីវិត។​​​ដោយ​​​ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធបាន​ប្រោសឲ្យ​សាច់​ឈាមរបស់ព្រះអង្គទទួលព្រះជន្មថ្មីដ៏រុងរឿង​និងអាចផ្តល់ជីវិត ព្រះ​​​អង្គ​​​ក៏ផ្តល់ជីវិតឲ្យមនុស្សលោក។

ព្រះគ្រីស្តអញ្ជើញ និងណែនាំមនុស្សលោកឲ្យថ្វាយខ្លួនរួមជាមួយព្រះអង្គ គឺថ្វាយទាំងខ្លួនគេផ្ទាល់ ​ការងារ របស់គេ និងសត្វ​លោក​ទាំងប៉ុន្មានដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រតិស្ឋានមក។ ​ដូច្នេះ ​អគ្គសញ្ញាអរព្រះគុណលេចចេញ​​​យ៉ាង​​​ជាក់ច្បាស់ថា ជាប្រភពនិងជាកំពូល​នៃកិច្ចប្រកាសដំណឹងល្អគ្រប់យ៉ាង។ ព្រះសហគមន៍ណែនាំអ្នកកំពុងស្តាប់ព្រះ​​​បន្ទូលលាន់ឭឡើង ត្រៀម​ខ្លួន​ទទួល​អគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹក ឲ្យរួមចូលក្នុងអភិបូជាបន្តិចម្តងៗ។ រីឯគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ដែល​​​បាន​​​ទទួលអគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹក និងអគ្គសញ្ញា​លាបថ្ងាសវិញ គេក៏ចូលរួមយ៉ាងពេញលក្ខណៈក្នុងព្រះកាយព្រះគ្រីស្ត ​ដោយសារ​​​អគ្គសញ្ញាអរព្រះគុណដែរ។ ហេតុនេះហើយបានជាអង្គប្រជុំដែលថ្វាយអភិបូជា ពិតជាស្នូល​​​​​​នៃ​​​សហគមន៍​​​គ្រីស្តបរិស័ទ ដែលមានលោកគង្វាលជាប្រធាន។ ហេតុនេះ លោកគង្វាលត្រូវតែអប់រំគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ឲ្យ​​​ថ្វាយ​​​យញ្ញ​​​របស់​​​ព្រះ​​​អម្ចាស់​​​ទៅ​ព្រះបិតា​ក្នុងអភិបូជា ព្រមទាំងឲ្យថ្វាយការរស់នៅរបស់គេទៅព្រះបិតា ភ្ជាប់នឹង​​​យញ្ញ​​​នោះ​​​ផងដែរ។ ដោយ​​​យោងតាមគោល​គំនិត​របស់ព្រះគ្រីស្តជាគង្វាល អស់លោកគង្វាលត្រូវអប់រំគ្រីស្តបរិស័ទ ឲ្យលន់តួអំពើ​​​បាប​​​របស់​​​ខ្លួន​​​ចំពោះព្រះសហគមន៍​ក្នុង​អគ្គសញ្ញា​លើក​លែងទោស ដោយចិត្តសោកស្តាយថា ខ្លួនបាន​​​ប្រព្រឹត្តអំពើបាប​​​មែន​​​។ ដូចេ្នះ គេប្រែចិត្តគំនិតបែរទៅរកព្រះ​អម្ចាស់ឲ្យកាន់តែជិត​​ស្និទ្ធ​ឡើងៗ ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ ទាំង​​​នឹកដល់​​​ព្រះ​​​បន្ទូលរ​​​បស់ព្រះអង្គថា៖ “ចូរប្រែចិត្តគំនិត ដ្បិតព្រះ​ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត​​យាងមកគ្រងរាជ្យនៅពេល ឆាប់ៗ​​​​​​ខាងមុខនេះ​​​ហើយ!” (មថ ៤,១៧)។ លោកគង្វាលក៏ត្រូវបង្រៀន​គ្រីស្តបរិស័ទ​​ឲ្យចូលរួមក្នុងពិធីនានា​​​គោរពប្រណិប័តន៍ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​​​​ តាមរបៀបគេអាចអធិដ្ឋានដោយចិត្តស្មោះក្នុងពិធីទាំងនោះ។​ អស់​លោក​​​ត្រូវណែនាំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទឲ្យមានចិត្ត​​​គំនិត​​​អធិដ្ឋានឲ្យកាន់តែប្រសើរឡើងៗជានិច្ច ក្នុងគ្រប់កាលៈទេសៈប្រចាំ​ជីវិត​របស់​គេ តាម​​​តែព្រះអំណោយទាន និង​​​តាម​​​​​​តម្រូវការរបស់ម្នាក់ៗ។ ​អស់លោកគង្វាលត្រូវណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទាំង​​​អស់ឲ្យ​​​មាន​​​​បំណងប្រាថ្នាបំពេញ​គ្រប់​​​ភារកិច្ច​​​តាមសភាពកាណ៍ជាប្រចាំតាមការរស់នៅរបស់ខ្លួន។​ អស់លោកក៏ត្រូវណែនាំ​​​គ្រីស្ត​​​បរិស័ទ​​​​​​ដែល​មាន​​​បទ​​​ពិសោធន៍អំពី​​​ព្រះ​​​យេស៊ូយ៉ាងជ្រៅជាងគេ ឲ្យរស់នៅតាមព្រះដំបូន្មាន​​​ដែលមានចែងក្នុងគម្ពីរដំណឹងល្អ ​សម​​​ស្រប​​​តាម​​​​​​សមត្ថភាព​​​​រៀងៗខ្លួន។ សរុបសេចក្តីមក អស់លោកគង្វាល ត្រូវបង្រៀនគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យលើក​​​តម្កើង​​​ព្រះ​​​អម្ចាស់​​​អស់​​​ពី​​​ជម្រៅចិត្ត ដោយប្រើបទសរសើរ និងបទចម្រៀងមកពីព្រះវិញ្ញាណ ព្រមទាំងអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ ជាព្រះ​​​បិតា​​​​​​នៅគ្រប់ពេលវេលា និងក្នុងគ្រប់កិច្ចការក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត ជាព្រះអម្ចាស់នៃយើង (អភ ៥,១៩-២០)​​​។

លោកគង្វាលលើកកម្កើង និងអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់នៅពេលអស់លោក​​​ថ្វាយអភិបូជា។ អស់លោក​​​បន្តកិច្វ​​​នោះ​​​​នៅគ្រប់ម៉ោង​​​ប្រចាំថ្ងៃ ដោយពិធីលើក​តម្កើងព្រះអង្គតាមពេលកំណត់។ ក្នុងពិធីតាមពេលកំណត់​​​ទាំង​​​នោះ​​​ អស់​​​លោក​​​​​​​អធិដ្ឋានក្នុងនាម​ព្រះសហគមន៍សម្រាប់​ប្រជាជនទាំងមូលដែលព្រះជាម្ចាស់បានផ្ញើមកឲ្យអស់លោក និង​​​​​​សម្រាប់ពិភពលោកទាំងមូលផងដែរ។

ដំណាក់អធិដ្ឋាន ជាកន្លែងថ្វាយអភិបូជាដ៏វិសុទ្ធបំផុត និងជាកន្លែងរក្សាទុកនំប៉័ងប្រសិទ្ធិ ក៏ជាកន្លែង​គ្រីស្តបរិស័​​​ទ​​តែងតែជួបជុំគ្នាដែរ។ នៅកន្លែងនោះ គ្រីស្តបរិស័ទតែងនមស្សការថ្វាយបង្គំព្រះបុត្រារប​​​ស់ព្រះជាម្ចាស់ ជាព្រះ​សង្គ្រោះ​នៃយើង ដែលយើងថ្វាយលើតុនៃសក្ការបូជា។ គ្រីស្តបរិស័ទនមស្សការថ្វាយបង្គំព្រះអង្គ​ដែលមាន​វត្តមាន​​​​​​នៅទីនោះ ដើម្បីជួយ​គាំទ្រ និងសម្រាលទុក្ខគេ។ ​ហេតុនេះហើយ ត្រូវឲ្យដំណាក់អធិដ្ឋាននេះបាន​​​ស្អាត​​​ល្អ​​​ប្រណិត និងសមរម្យសម្រាប់អធិដ្ឋាន និងធ្វើពិធីគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់។ ​ព្រះជាម្ចាស់អញ្ជើញ ទាំងគង្វាល ទាំង​​​​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ឲ្យមក​ឆ្លើយតបស្នងសងគុណ​នឹង​ព្រះអំណោយទានរបស់ព្រះគ្រីស្ត ដែលទ្រង់រមែងតែចាក់បង្ហូរ​​​ព្រះ​​​ជន្ម​​​របស់​​​ព្រះជាម្ចាស់មកក្នុងសរីរាង្គ​នៃព្រះ​កាយព្រះអង្គឥតឈប់ឈរ តាមរយៈសាច់ឈាមព្រះអង្គក្នុងឋានៈ ជា​​​មនុស្ស​​​​​​។ អស់លោកគង្វាល ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់បណ្តុះបណ្តាលខ្លួន​ឲ្យ​មានចំណេះចេះ​ដឹងយ៉ាងសមគួរអំពី វិទ្យា​​​នៃ​​​ពិធី​​​​​​គោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ និងអំពីសិល្បៈក្នុងពិធី​ទាំងនោះឲ្យកាន់តែល្អឡើងៗដែរ។ ដូច្នេះ អស់លោក​​​បំពេញមុខងារបម្រើការគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ ទាំងណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ​ដែល​​ព្រះ​សហគមន៍ផ្ញើមក​​​អស់​​​លោក​​​ លើកតម្កើង​ព្រះជាម្ចាស់ គឺព្រះបិតា ព្រះបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ ឲ្យកាន់​តែប្រសើរឡើងៗ​​​ទៀត​​​ផង​​​។

៦-លោកគង្វាល ជាមេដឹកនាំប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់

អស់លោកគង្វាលបំពេញបន្ទុករបស់ព្រះគ្រីស្តជាគង្វាល និងជាព្រះសិរសា ក្នុងនាមលោកអភិបាល តាម​ចំណែកនៃ​​​​អំណាច​របស់ខ្លួនផ្ទាល់។ អស់លោក ប្រមូលមហាគ្រួសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជាក្រុមបងប្អូនដែល​មានចិត្ត​​ថ្លើម​​​​តែមួយ ព្រមទាំងណែនាំគេទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះបិតា ដោយអង្គព្រះគ្រីស្ត រួមក្នុងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធផង (ពន្លឺ​​​ ២៨)។ អស់លោក​ទទួល​សមត្ថភាពម្យ៉ាងខាងព្រះវិញ្ញាណសម្រាប់បំពេញមុខងារបម្រើនោះ ក៏ដូច​​​ជាសម្រាប់​​​បំពេញ​​​​​​បន្ទុកឯទៀតៗដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់​ប្រទាន​​សមត្ថភាព​នេះ ដើម្បីកសាងព្រះសហគមន៍ (២ករ ១០,៨; ១៣,​​​១០)​​​។ ក្នុងកិច្ចកសាងព្រះសហគមន៍នេះ អស់លោកគង្វាលត្រូវមានចិត្តសប្បុរសហួស​ពន់ប្រមាណ ចំពោះ​​​មនុស្សទាំ​​​ង​​​អស់ គឺត្រូវយក​តម្រាប់តាម​ព្រះ​អម្ចាស់ជាគំរូ។ ក៏ប៉ុន្តែ អស់លោក​​​មិនត្រូវប្រព្រឹត្តចំពោះ​​​មនុស្ស ដោយចង់ផ្គាប់​​​ចិត្តគេ​​​ទេ (១ករ ៤,១៤) តែ​ត្រូវប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​​គេតាមការទាមទារនៃលទ្ធិ​គ្រីស្តសាសនា និងរបៀបរស់នៅ​​​ជា​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ គឺត្រូវបង្រៀន និងអប់រំគេដូចកូនដ៏ជា​ទី​ស្រឡាញ់ ស្របតាមគ្រីស្តទូតប៉ូល​​​មាន​​​ប្រសាសន៍ថា៖ “ទោះមានឱកាសល្អក្តី មិនល្អក្តី ត្រូវពន្យល់​គេឲ្យដឹងខុសត្រូវស្តីបន្ទោស ដាស់តឿននិងបង្រៀនគេ ដោយ​​​ចិត្តអត់​​​ធ្មត់​​​គ្រប់​​​ជំពូក” (២ធម ៤,២)។

តាមឋានៈជាអ្នកអប់រំជំនឿ អស់លោកគង្វាល ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់បណ្តុះបណ្តាល​គ្រីស្តបរិស័ទ​​ម្នាក់ៗ ​ដោយ​ខ្លួនលោកផ្ទាល់ ឬដោយសារអ្នកផ្សេងៗទៀត ឲ្យគេបានទៅជាមនុស្សពេញលក្ខណៈតាមដំណឹងល្អក្នុងព្រះ​​​វិញ្ញាណ​​​ដ៏​​​វិសុទ្ធ និងស្របតាមព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅ។ ត្រូវអប់រំគេឲ្យមានសេចក្តីស្រឡាញ់យ៉ាងស្មោះ និងសកម្ម​​​ព្រម​​​ទាំង​​​ឲ្យមាន​​​សេរីភាពដ៏ពិតប្រាកដ ជាសេរីភាពដែលព្រះគ្រីស្តបានប្រើដើម្បីរំដោះយើង (កាឡ ៤,៣; ៥,១.១៣)។ ពិធីនានា ទោះបីរុងរឿងយ៉ាងណាក្តី ប្រជុំនានាទោះបីធំៗយ៉ាងណាក្តី មានសារៈប្រយោជន៍ លុះត្រាតែពិធីនិងប្រជុំ​​​ទាំងនោះ អប់រំមនុស្សឲ្យទៅជាគ្រីស្តបរិស័ទពេញលក្ខណៈ។ អស់លោក​គង្វាលអប់រំមនុស្ស​ឲ្យទៅជា​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ពេ​​​ញ​​​លក្ខណៈ ដោយជួយគេ​ឲ្យ​យល់​ដឹងពីអត្ថន័យព្រឹត្តិការណ៍នានាទាំងធំ ទាំងតូច គឺយល់អំពីអ្វីដែលសភាព ការណ៍ទាមទារឲ្យគេប្រព្រឹត្ត ជាអ្វីៗដែល​ព្រះ​ជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យ​ឲ្យគេធ្វើ។ ម៉្យាងទៀត ត្រូវអប់រំគ្រីស្តបរិស័ទ​​​មិន​​​ត្រូវឲ្យគេរស់សម្រាប់តែខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះទេ តែត្រូវឲ្យរស់នៅសម្រាប់បម្រើអ្នកឯទៀតៗវិញ តាមតែព្រះ​​​អំណោយទាន​​​ដែល​​​ម្នាក់ៗបានទទួល គឺឲ្យបានស្របតាមធម្មវិន័យថ្មីស្តី​អំពី​សេចក្តីស្រឡាញ់ទាមទារនោះ។ (១សល ៤,១០ត)។ ដូច្នេះគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់នឹងបំពេញតួនាទីរបស់ខ្លួនក្នុងសហគមន៍មនុស្ស។

អស់លោក​គង្វាល មានកាតព្វកិច្ច បម្រើមនុស្សទាំងអស់ ក៏ប៉ុន្តែ អស់លោកត្រូវយល់ឃើញថា ព្រះអម្ចាស់ផ្ញើ​​​ទុកជនក្រីក្រ និងអ្នកទន់ខ្សោយជាងគេ ឲ្យអស់លោកថែទាំយ៉ាងពិសេស។ ព្រះអម្ចាស់ផា្ទល់នៅភ្ជាប់ជា​​​មួយជន​​​ទាំង​​​នោះ (មថ ២៥,៣៤-៤៥) ព្រះអង្គក៏លើកការប្រកាសដំណឹងល្អដល់អ្នកទាំងនោះ ទុកជាសញ្ញាសម្គាល់​អំពីព្រះ​​​រាជកិច្ចរបស់ព្រះ​គ្រីស្ត​ផងដែរ (លក ៤,១៨)។ អស់លោកគង្វាលក៏ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងពិសេសចំពោះយុវជន​យុវនារី ចំពោះគូស្វាមីភរិយា និងចំពោះអស់អ្នកដែលជាឪពុកម្តាយផងដែរ។ គួរណាស់ឲ្យអ្នកទាំងនេះ​​​ជួបជុំគ្នា​​​ជាក្រុម​​មិត្ត​សម្លាញ់ ដើម្បីជួយគ្នាទៅវិញទៅមកឲ្យរស់នៅក្នុងឋានៈជាគ្រីស្តបរិស័ទ ឲ្យកាន់តែស្រួលនិងកាន់តែ​​​ប្រសើរឡើង ក្នុងសភាពការណ៍ដ៏លំបាករបស់គេ។ អស់លោកមិនត្រូវបំភ្លេចបព្វជិតបព្វជិតា ព្រោះ​​​ថា​​​បព្វជិត​​​បព្វជិតា​​​ជា​​​ចំណែកដ៏ប្រសើរជាងគេ ​ក្នុងព្រះដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ ដែលសមឲ្យលោកគង្វាលថែទាំគេយ៉ាងពិសេស ដើម្បីឲ្យជីវិតខាងព្រះវិញ្ញាណរបស់គេចម្រើនឡើង សម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់ព្រះសហគមន៍ទាំងមូល។ មិនតែ​​​ប៉ុណ្ណោះ អស់លោកគង្វាលត្រូវយកចិត្តទុក​ដាក់យ៉ាង​ខ្លាំងបំផុតចំពោះអស់អ្នកជំងឺ និងអ្នកហៀបនឹង​​​ទទួល​​​មរណភាព គឺត្រូវទៅសួរសុខទុក្ខគេ និងលើកទឹកចិត្ត គេដោយរួមក្នុងអង្គព្រះអម្ចាស់ (ពន្លឺ ១៨)។

បន្ទុកជាគង្វាលមិនមែនត្រឹមតែសំដៅឲ្យថែរក្សាគ្រីស្តបរិស័ទម្នាក់ៗប៉ុណ្ណោះទេ តែភ្ជាប់ទៅនឹងបន្ទុកបង្កើត សហគមន៍​គ្រីស្តបរិស័ទយ៉ាងពិតប្រាកដថែមទៀតដែរ។ ប៉ុន្តែ សហគមន៍មានគំនិតជាសហគមន៍ពិតមែន ​លុះត្រា តែ​​​គេ​​​មិនគិតតែពីព្រះសហគមន៍ក្នុងតំបន់មួយប៉ុណ្ណោះទេ តែគេត្រូវនឹកគិតដល់ព្រះសហគមន៍សកលថែមទៀតផង។ សហគមន៍​នៅ​តំបន់​នីមួយៗ មិនត្រូវគិតគូរត្រឹមតែថែទាំគ្រីស្តបរិស័ទរបស់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះទេ តែត្រូវមានចិត្តឧហ្សាហ៍ បំពេញកិច្ច​ជាគ្រីស្តទូត និងត្រួសត្រាយផ្លូវឲ្យមនុស្សទាំងអស់ឆ្ពោះទៅកាន់ព្រះគ្រីស្តទៀតផង។ ​សហគមន៍​នៅតំបន់ នីមួយៗត្រូវយកចិត្តទុកដាក់​យ៉ាង​ពិសេសនឹងអស់អ្នកដែលកំពុងស្តាប់ព្រះបន្ទូលលាន់ឮឡើង ​ត្រៀមខ្លួនទទួលអគ្គសញ្ញា ជ្រមុជទឹក ព្រមទាំងនឹង​អស់​អ្នក​ដែល​ទើបនឹងទទួលអគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹកដែរ។ ត្រូវអប់រំណែនាំគេបន្តិចម្តងៗ ​ឲ្យស្គាល់ ជីវិត តាមរបៀបជាគ្រីស្តបរិស័ទ និងស្គាល់ការ​រស់នៅតាមគ្រីស្តសាសនា។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គ្មានសហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទណាអាចកសាងខ្លួនឡើងបានឡើយ បើមិនយក​​​អភិបូជា​​​ធ្វើ​ជាឫសនិងជាស្នូល។ ហេតុនេះហើយបានជាត្រូវចាប់​ផ្តើមអប់រំ​គ្រីស្តបរិស័ទឲ្យមានគំនិតជា​​​សហគមន៍​​​គ្រប់​​​យ៉ាង ដោយអភិបូជានេះ។ ក៏ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើគ្រីស្តបរិស័ទថ្វាយអភិបូជា​ដោយ​ចិត្តស្មោះ និងយ៉ាង​ពេញ​លេញ គេមុខជានឹងបង្កើតសកម្មភាពផ្សេងៗសម្តែងសេចក្តីស្រឡាញ់ និងជួយគ្នាទៅវិញទៅមក ព្រមទាំងនាំគ្នា​ប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ ហើយផ្តល់សក្ខីភាពគ្រប់យ៉ាងទៀតផង។

ម៉្យាងទៀត ដោយសហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទមាន​សេចក្តីស្រឡាញ់ ដោយអធិដ្ឋាន ដោយធ្វើជាគំរូល្អដល់គេ និង​​​ខិតខំប្រែចិត្តគំនិត ព្រះសហគមន៍បំពេញតួនាទីជាម្តាយដ៏ពិតប្រាកដ ដើម្បីណែនាំមនុស្សទៅកាន់ព្រះគ្រីស្ត​​​មែន​​​។ សហគមន៍​គ្រីស្តបរិស័ទ ក៏ពិតជាឧបករណ៍ដ៏ស័ក្តិសិទ្ធិដែលបង្ហាញនិង​​​សម្រួល​​​​​​ផ្លូវឆ្ពោះ​​​ទៅ​​​កាន់​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត ​និង​​​​​​ឆ្ពោះ​​​ទៅ​​​កាន់​​​ព្រះ​សហគមន៍របស់ព្រះអង្គ សម្រាប់អស់អ្នកដែលពុំ​ទាន់​មានជំនឿ។ ម៉្យាងទៀត ព្រះសហគមន៍​​​ក៏ជាឧបករណ៍ដ៏ស័ក្តិសិទ្ធិមួយ ក្នុងការដាស់តឿន​អស់គ្រីស្តបរិស័ទ ឲ្យភ្ញាក់ស្មាតី ចិញ្ចឹម​​​ជំនឿ​​​របស់គេ និងផ្តល់​កម្លាំង​​​សម្រាប់​តយុទ្ធខាងវិញ្ញាណផងដែរ។

ពេលសាងសង់សហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទ អស់លោកគង្វាលមិនត្រូវបម្រើមនោគមវិជ្ជាណា​មួយ​ជា​ដាច់ខាត ហើយ​​​​ក៏មិនត្រូវបម្រើក្រុមណាមួយឡើយ។ លោកគង្វាល ក្នុងឋានៈជាអ្នក​ប្រកាស​ដំណឹងល្អ និង​ជា​គង្វាលរបស់​ព្រះ​សហគមន៍ ត្រូវបូជាកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្ត ដើម្បីឲ្យព្រះកាយរបស់​ព្រះ​គ្រីស្តចម្រើនឡើងខាងព្រះវិញ្ញាណវិញ។

ផ្នែកទី ២-ទំនាក់ទំនងរវាងលោកគង្វាល និងមនុស្សឯទៀតៗ

៧-ទំនាក់ទំនងរវាងអភិបាលនឹងក្រុមគង្វាល

អស់លោកគង្វាល រួមជាមួយលោកអភិបាល សុទ្ធតែរួមចំណែកក្នុងមុខងារបម្រើរបស់ព្រះគ្រីស្ត ជា​មហា​បូជាចារ្យ។ អាស្រ័យហេតុនេះហើយ ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ញែកអស់លោក​ប្រសិទ្ធិទៅជាបូជាចារ្យដូចគ្នា និង​​​ប្រទាន​​​​បេសកកម្មតែមួយ​​ឲ្យអស់លោក ទើបអស់លោកត្រូវរួបរួមជាមួយក្រុមអភិបាល តាមលំដាប់លំដោយ (ពន្លឺ ២៨)។ យើងឃើញយ៉ាងជាក់ច្បាស់ថា ក្រុមគង្វាលនិងក្រុម​អភិបាល​រួប​រួម​គ្នាដូច្នេះ នៅពេលអស់​​​លោក​​​រួម​​​ថ្វាយ​​​​​​​​​អភិបូជាជាមួយគ្នា នៅពេលអស់លោកគង្វាលថ្វាយ​អភិបូជាម្តងៗ លោក​ប្រកាស​បញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា លោក រួប​​​រួម​​​​​​ជាមួយក្រុមអភិបាលដែរ។ ហេតុនេះហើយ ក្រុម​អភិបាល​ត្រូវចាត់អស់លោកគង្វាល ​ទុកជាសហការីនិងជា​​​ទី​​​ប្រឹក្សា​​​ដ៏​​​ចាំបាច់ដោយអាក់ខានមិនបាន​ក្នុងកិច្ចបំពេញបន្ទុក និង​មុខងារបម្រើ​ព្រះសហគមន៍​របស់​​អស់លោក គឺ​​​បង្រៀន និង​​​នាំ​​​ឲ្យ​មនុស្សលោកបានវិសុទ្ធ ព្រមទាំងធ្វើជាគង្វាលនៃ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់ព្រះ​ជាម្ចាស់ផងដែរ ព្រោះ​​​លោក​​​គង្វាល ទាំង​​​ប៉ុន្មាន​​​​​​បានទទួលព្រះអំណោយទាន​របស់ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ នៅពេលអស់​លោក​ទទួល​អគ្គសញ្ញា​​​​​​​\តែងតាំង។ តាំង​​​ពី​ដើមកំណើតនៃព្រះសហគមន៍មក ឯកសារនានាស្តី​អំ​ពី​ពិធីគោរពបម្រើ​ព្រះជា​ម្ចាស់ គូស​​​សង្កត់ការរួបរួម​នេះ គឺក្នុង​​​ឯកសារទាំងនោះមានចែងពាក្យអង្វរព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងឱឡារិក សូមព្រះអង្គចាក់បង្ហូរ “ព្រះ​​​​វិញ្ញាណ​នៃ​ព្រះ​ហឫទ័យ​​​ប្រោស​​​ប្រណីនិងនៃព្រះប្រាជ្ញាញាណ ដើម្បី​ឲ្យអ្នកដែលទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំង អាច​​​ជួយ​​​ថែរក្សា​​​និង​​​គ្រប់​​​គ្រង​​​​ប្រជារាស្ត្រ ដោយ​ចិត្តបរិសុទ្ធទៀងត្រង់ផង”។ កាលពីដើមក៏ដូច្នេះដែរ គឺនៅវាលរហោស្ថាន ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​យក​​​វិញ្ញាណ​​​​របស់លោកម៉ូសេ ដាក់ក្នុងព្រឹទ្ធាចារ្យ​ឆ្លាតវាងវៃចិតសិបនាក់ (ជប ១១,១៦-២៥) “ដើម្បី ឲ្យ លោក​ម៉ូសេ​​​អាចគ្រប់គ្រង​​​ប្រជាជាតិ​​​​ដ៏ច្រើនឥត​គណនាយ៉ាងងាយស្រួល តាមរយៈព្រឹទ្ធាចារ្យ​ទាំងនោះ”។

ហេតុនេះហើយ ដោយអស់លោកគង្វាល និងអភិបាលរួបរួមគ្នាក្នុងឋានៈជាបូជាចារ្យ និងក្នុងមុខងារបម្រើតែ​​​មួយ​​​ដូច្នេះ អភិបាលត្រូវតែចាត់ទុកអស់លោកគង្វាល ជាបងប្អូន និងទុកជា​មិត្តសម្លាញ់ផងដែរ (ពន្លឺ ២៨)។ អភិបាល​​​​​​ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់នឹងតម្រូវការរបស់លោកគង្វាល ខាងសម្ភារៈជាមុន និងយកចិត្តទុក​​​ដាក់​​​ជា​​​ពិសេស​​​ផង​​​ដែរ​​​ នឹង​​​តម្រូវ​​​ការខាង​វិញ្ញាណរបស់អស់លោក តាមតែអស់លោកអភិបាលអាចធ្វើបាន។ អស់លោក​អភិបាល​មាន​​​ភារកិច្ច​​​​​​ដ៏សំខាន់​​​ គឺណែនាំអស់លោ​​​កបូជាចារ្យរបស់អស់លោក​ឲ្យ​បានវិសុទ្ធ។ ម៉្លោះហើយ អភិបាលត្រូវតែយក​​​ចិត្តទុក​​​ដាក់​​​យ៉ាងខ្លាំងជាទីបំផុត ​បណ្តុះបណ្តាល​ក្រុមគង្វាល​​​ភូមិភាគ​របស់អស់លោកជាអចិន្ត្រៃយ៍ (អភិបាល​​​១៥.១៦)​​​។​​​ អភិបាល​​​ត្រូវតែស្តាប់អស់លោក សួរយោបល់របស់​អស់លោក ហើយសន្ទនាពិគ្រោះជាមួយអស់លោកអំ​​​ពីកិច្ចនា​​​នា​​​ជាគង្វាល និងអំពីអ្វីៗដែលជាប្រយោជន៍ដល់ភូមិភាគ​ទាំងមូល។ ត្រូវតែងតាំងក្រុមមួយ ឬគណៈកម្មាធិកា​​​របូជាចារ្យ​​​មួយ​​​ជាតំណាង​​​​​​ក្រុម​​​​គង្វាល សមស្រប​តាមសភាពកាណ៍ និងតាមតម្រូវការនា​​​បច្ចុប្បន្នកាល​​​នេះ ដើម្បី​​​ឲ្យ​​​សេចក្តីណែ​​​នាំ​​​នេះ​​​​​​កើតជារូប​រាងបាន។ ត្រូវបញ្ជាក់រចនាសម្ពន្ធមួយ និងដំណើរការក្រុម​​​នេះតាមក្បួនច្បាប់ ដើម្បីឲ្យក្រុមនេះ​​​ផ្តល់​​​យោបល់អាចជួយលោកអភិបាលយ៉ាងសកម្ម ក្នុងការគ្រប់គ្រងភូមិភាគបាន។

ចំពោះអស់លោកគង្វាលវិញ អស់លោកត្រូវនឹកគិតជានិច្ចថា អភិបាលបានទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំងជា បូជាចារ្យយ៉ាងពេញលក្ខណៈ ហេតុនេះហើយ​អស់លោកគង្វាល ត្រូវគោរពអភិបាល​ដោយ​ចាត់​ទុក​អស់លោកថា មាន​​​​​​អំណាច​​​របស់​​​ព្រះគ្រីស្តដែលជាគង្វាលដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ សូមអស់លោក​ផ្ចង់ចិត្ត​នឹង​​អ​ភិបាលរបស់ខ្លួនដោយស្មោះ ដោយ​​​ចិត្ត​​​ស្រឡាញ់ និងដោយ​ស្តាប់តាមបង្គាប់ទៀតផង។ បូជាចារ្យ​ត្រូវស្តាប់តាមបង្គាប់លោកអភិបាល ទាំង​​​មាន​​​ចិត្ត​​​ចង់​​​សហការ​​​​ជាមួយលោកជានិច្ចដូច្នេះ មកពីខ្លួនរួមចំណែកក្នុងមុខងារបម្រើរបស់លោកអភិបាល គឺចំណែកដែល អស់លោកគង្វាលមានដោយទទួល​អគ្គសញ្ញាតែង​តាំង​ និងដោយទទួលបេសកកម្មតាមច្បាប់ព្រះសហគមន៍ផង​​​ដែរ​​​។

អស់លោកគង្វាល និងអភិបាលទាំងប៉ុន្មានត្រូវរួបរួមគ្នា ពិតជាការចាំបាច់សម្រាប់សព្វថ្ងៃមែន ព្រោះនៅ​​​សម័យឥឡូ​​​វ មាន​​​មូលហេតុផ្សេងៗជាច្រើនបណ្តាលឲ្យកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតមានច្រើនបែប ​ព្រមទាំងត្រូវលាតសន្ធឹង​​​ហួស​​​ពីព្រំដែន​​​នៃ​​​សហគមន៍មួយ ឬហួស​ពីព្រំដែនភូមិភាគមួយដែរ។ ហេតុនេះ គ្មានគង្វាលណា​​​ម្នាក់មាន​​​សមត្ថភាព​​​អាច​​​បំពេញ​​​​​​​​​​បេសកកម្មរបស់ខ្លួនគ្រប់គ្រាន់បានតែម្នាក់ឯង ឬក្នុងនាម​របស់​ខ្លួន​ផ្ទាល់ទេ។ អស់លោកគង្វាល ត្រូវ​​​តែ​​​រួមកម្លាំង​​​សហការជាមួយគង្វាលឯទៀតៗ ក្រោមការណែនាំ​របស់​អស់អភិបាលជាប្រធានព្រះសហគមន៍ ទើប​​​អាច​​​ធ្វើបាន។

៨-អស់លោកគង្វាលរួបរួមគ្នាជាបងប្អូន និងសហការគ្នា

ដោយអស់លោកគង្វាលទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំង អស់លោកចូល​ក្នុង​ក្រុមគង្វាល  ហើយក៏ភ្ជាប់ជា​​​មួយគ្នា​​​យ៉ាង​​​​​​ជិតស្និទ្ធដូចជាបងប្អូន ដោយទទួល​អគ្គសញ្ញាតែងតាំងជាបូជាចារ្យតែមួយដូចគ្នា។ អស់លោក​រួមគ្នា​​យ៉ាង​​​ពិសេស ជាក្រុមគង្វាលតែមួយគត់ ក្រោមអំណាចអភិបាលភូមិភាគ ព្រោះអស់លោក​​​អស់ទទួលមុខងារ​​​បម្រើ​​​ភូមិភាគ​​​នោះ។ ទោះបីអស់លោកគង្វាលទទួលការងារប្លែកៗពីគ្នាក៏ដោយ ក៏អស់លោកបំពេញមុខងារបម្រើជា​បូជាចារ្យ​​​តែមួយសម្រាប់មនុស្សលោកដែរ។ ព្រះសហគមន៍​ចាត់គង្វាលទាំងអស់ឲ្យរួមសហការបំពេញកិច្ច​​​តែ​​​មួយ គឺទោះជា​គង្វាលបំពេញមុខងារក្នុងសហគមន៍មួយក្តី ​ឬបំពេញមុខងារអន្តរសហគមន៍ក្តី ទោះជាគង្វាលបូជាកម្លាំង​​​កាយកម្លាំងចិត្តស្រាវជ្រាវ​​តាមវិទ្យាសាស្ត្រឬបង្រៀនក្តី ទោះជាគង្វាលធ្វើការ​ដោយដៃផ្ទាល់និងរួមរស់ជា​មួយ​វណ្ណៈ​​​កម្មករ​ក្តី (លុះត្រាតែអំណាចដែលមានសមត្ថកិច្ចក្នុងព្រះសហគមន៍​អនុញ្ញាតឲ្យ ដោយយល់ឃើញ​ថា​មុខងារ​​​បម្រើ​​​នេះ​​​​​​មានប្រយោជន៍) ទោះជាគង្វាលបំពេញកិច្ចការផ្សេងៗជាគ្រីស្តទូត ឬធ្វើកិច្ចការតម្រង់ទៅ​​​ជាគ្រីស្តទូតក្តី ក៏អស់​​​លោក​​​រួមសហការទាំងអស់​គ្នា​បំពេញកិច្ចតែមួយដែរ។ ពិតមែន​ហើយ អស់លោកគង្វាល រួមគ្នាដោយមានគោល​​​បំណង​​​​តែមួយដូចគ្នា គឺសាងសង់ព្រះកាយព្រះគ្រីស្ត។ ជាពិសេសនាសម័យយើងនេះ អស់លោកត្រូវប្រព្រឹត្តតាម​គោល​បំណង​​​នេះ ដោយអស់លោកមានបន្ទុកជា​ច្រើន​បែប​ និងត្រូវសម្រួលឲ្យស្របតាមតម្រូវការថ្មីៗទៀតផង។ ​​​ ហេតុ​​​នេះហើយ ត្រូវឲ្យគង្វាលទាំងប៉ុន្មាន គឺទាំងគង្វាលភូមិភាគ និងទាំងគង្វាលបព្វជិត ជួយគ្នាទៅវិញទៅមក និង​​​សហការ​​​គ្នា​​​រួមជា​​​​​​មួយសេចក្តីពិតជានិច្ច (៣​ យហ​ ៨)។ គង្វាលម្នាក់ៗ ត្រូវទាក់ទងជាមួយសមាជិកឯទៀតៗ​​​នៃក្រុមគង្វាល ដោយចង​ចំណង​ពិសេសនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ ក្នុងឋានៈជាគ្រីស្តទូត ចងចំណងនៃមុខ​​​ងារ​​​បម្រើតែ​​​មួយ​​​ដូច​​​គ្នា និងចងចំណងជាបង​​ប្អូនគ្នា។ តាំងពីសម័យបុរាណមក ពីធីគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ សម្តែងចំណង​​​នៃ​​​សេចក្តី​​​ស្រឡាញ់នេះយ៉ាងច្បាស់ ដោយលោកអភិបាល អញ្ជើញគង្វាលទាំងប៉ុន្មាន​ដែលរួម​ក្នុងពិធីតែងតាំងគង្វាល ឲ្យ​​​ដាក់ដៃលើបេក្ខជនថ្មី រួមជាមួយលោក។ នៅពេលអស់​លោកគង្វាល រួមថ្វាយអភិបូជាដោយមានចិត្តថ្លើមតែមួយ អស់​លោក​ក៏សម្តែង​ចំណងនៃសេចក្តីស្រឡាញ់នេះដែរ។ ហេតុនេះបានជាគង្វាល ម្នាក់ៗភ្ជាប់ជាមួយគង្វាល​​ ឯទៀត​​​ៗ​​​ជាបងប្អូន ដោយ​ចំណងនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ ដោយអធិដ្ឋានរួមគ្នា និងដោយសហការជាមួយគ្នាគ្រប់យ៉ាង។ ធ្វើបែប​​​នេះ អស់លោកសម្តែងថា កូនចៅរបស់ព្រះគ្រីស្តរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយតាមព្រះហឫទ័យព្រះអង្គ ​ដើម្បីឲ្យ មនុស្ស​​​លោកទទួលស្គាល់ថា ព្រះបិតាពិតជាបានចាត់ព្រះបុត្រាឲ្យយាងមកមែន (យហ ១៧,២៣)។

ហេតុនេះគង្វាល ចាស់ជាងគេត្រូវទទួលគង្វាលក្មេងៗ​ទុកជាប្អូនបង្កើត​ ហើយក៏ត្រូវ ជួយគេ​​​នៅពេល​​​គេ​​​ចាប់​​​​​​ផ្តើមខិតខំបំពេញកិច្ចរបស់ខ្លួន និងទទួលខុសត្រូវក្នុងមុខងារ​បម្រើដើម​ដំបូង។ ម៉្យាងវិញទៀត គង្វាលចាស់ៗ គួរ​​​តែ​​​ខិតខំយល់ចិត្តគំនិត​របស់គង្វាល ក្មេងៗ ទោះបីចិត្តគំនិតគង្វាលក្មេងៗខុសប្លែកពីចិត្តគំនិតរបស់ខ្លួនក៏ដោយ។ គង្វាលចាស់ៗ ក៏គួរតែមើលអ្វីៗដែលគង្វាលក្មេងៗ ខិតខំធ្វើដំបូងនោះ ដោយមានចិត្តមេត្តាដែរ។ រីឯគង្វាលក្មេងវិញ គប្បីតែគោរពអាយុ និងបទពិសោធន៍របស់គង្វាលចាស់ៗដែរ ពិគ្រោះជាមួយ​អស់លោកអំពីការថែទាំវិញ្ញាណមនុស្ស និង សុខចិត្តសហការជាមួយអស់លោកដោយចិត្ត​រីក​រាយទៀត​ផង​។

អស់លោកគង្វាល មិនត្រូវភ្លេចនឹងទទួលភ្ញៀវ ដោយរាប់មនុស្សឯទៀតទុកជាបងប្អូន (ហប ១៣,១៦)។ ត្រូវ​​​គិត​​​ដល់ការសម្តែងមេត្តាករុណាជានិច្ច និងចែករំលែកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួន (ហប ១៣,១៦)។ អស់លោកត្រូវ យក​​​ចិត្ត​​​​​​ទុកដាក់ចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងពិសេសចំពោះអ្នកជំងឺ អ្នកកើតទុក្ខ អ្នកធ្វើការ​ហួសកម្លាំង អ្នករស់នៅឯកោ ជន ដែល​​​ត្រូវ​​​គេនិរទេស និងអ្នកដែលត្រូវគេបៀតបៀនទៀតផង។ ប៉ុន្តែ អស់លោកគួរតែជួបជុំគ្នាយ៉ាងសប្បាយរីករាយ យូរៗម្តង ដើម្បីសម្រាកលំហែកាយ ដោយនឹកដល់ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអម្ចាស់​ដែលអញ្ជើញក្រុមគ្រីស្តទូត ដែលហត់ នឿយ​​​ថា៖ “ចូរនាំគ្នាមករកកន្លែងស្ងាត់ដាច់ឡែក​ពី​បណ្តា​ជន សម្រាកបន្តិចសិន” (មក ៦,៣១)។

លើសពីនេះទៅទៀត អស់លោកគង្វាលត្រូវជួយគ្នាទៅវិញទៅមកជាចាំបាច់ ដើម្បីឲ្យជីវិត​របស់​អស់លោក​តាមព្រះវិញ្ញាណនិងខាងចំណេះដឹងចម្រើនឡើង ហើយដើម្បីជួយសម្រួល​សហការ​​បំពេញមុខងារបម្រើរបស់អស់​​​លោក ព្រមទាំងជៀសផុតពីបញ្ហាដ៏ធ្ងន់ធ្ងរដែលតែងតែកើតឡើង​ដោយខ្លួន​រស់នៅឯកោ។ មូលហេតុទាំង នោះដាស់​​​តឿន​​​គង្វាល ឲ្យរស់នៅ​រួមគ្នា​តាម​របៀបម៉្យាង ឬឲ្យចែកចាយការរស់នៅខ្លះជាមួយគ្នា។ ការរួមរស់ជាមួយគ្នានោះ មានរបៀបផ្សេងៗ​ជា​ច្រើន តាមតម្រូវការរបស់គង្វាលម្នាក់ៗ ឬតាមតម្រូវការនៃមុខងារជាគង្វាល គឺអស់លោករួម​រស់​​​នៅ​​​ជា​មួយ​គ្នា ​នៅផ្ទះតែមួយក៏បាន ឬទទួលទានជុំគ្នាក៏បាន ឬយ៉ាងហោចណាស់ក៏ជួបជុំជា​ញឹក​តាម​ពេលកំណត់ដែរ​​​។ គប្បីរាប់រកសមាគមបូជាចារ្យទុកជាមានតម្លៃខ្ពង់ខ្ពស់ និងគួរឲ្យលើកស្ទួយ​គាំទ្រទៀតផង។ ត្រូវ​ឲ្យអំណាច​ដែល​​​មាន​​​សមត្ថកិច្ច​​ក្នុងព្រះ​សហគមន៍ទទួលស្គាល់​លក្ខន្តិកៈសមាគម​ទាំង​នោះ។ សមាគមទាំងនោះដែលបានទទួលការ​​​អនុញ្ញាត​​​ត្រឹមត្រូវ​​​រួចហើយ ត្រូវផ្តល់សេចក្តីណែនាំស្រប​​​តាមកា​​​ររស់នៅរបស់គង្វាល ជួយ​​​គាំ​​​ទ្រ​​​គង្វាលក្នុងឋានៈ​ជា​បងប្អូន និងជួយឲ្យអស់លោកកាន់តែវិសុទ្ធដោយបំពេញមុខ​ងារ​បម្រើរបស់ខ្លួន។ ហេតុនេះ​​​សមាគម​​​​​​ទាំង​​​​​​នោះ​​​ជួយ​​​ក្រុមគង្វាលទាំងមូលតែម្តង។

មិនតែប៉ុំណ្ណោះ ដោយអស់លោកគង្វាល រួបរួមគ្នា​ដោយមានឋានៈជាបូជាចារ្យ គួរតែឲ្យអស់លោកចាប់ អារម្មណ៍​​​នឹងគង្វាលឯទៀតៗ ដែលខ្លះកំពុងជួបប្រទះការលំបាក។ អស់លោក​ត្រូវលើកទឹកចិត្តគេនៅពេលដ៏ សមរម្យ ហើយប្រសិនបើត្រូវការ ត្រូវជួយដាស់តឿនគេដោយ​ស្ងាត់ៗផងដែរ។ ចំពោះគង្វាលណា​​ដែល​​​ភ្លាត់​​​ក្នុង​​​រឿង​​​ណាមួយ គង្វាលឯទៀតត្រូវបង្ហាញសេចក្តី​ស្រឡាញ់​ទុកជាបងប្អូន និងត្រូវមានចិត្តទូលំទូលាយចំពោះ​​​គេជា​​​និច្ច។ ត្រូវទទូចអង្វរព្រះជាម្ចាស់​សម្រាប់​លោកទាំងនោះ ព្រមទាំងរាប់គេទុកជាបងប្អូន និងជាមិត្តសម្លាញ់ដ៏ពិតប្រាកដ​​​​​​តទៅទៀតផង។

៩-អំពី​ទំនាក់​ទំនង​របស់​បូជា​ចារ្យជាមួយនឹង​គ្រីស្ត​បរិស័ទធម្មតា

ក្នុង​​​ចំណោមប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់  អស់លោកគង្វាលនៃសម្ពន្ធមេត្រីថ្មីទទួលបន្ទុកមួយដ៏ប្រសើរបំផុត និងដ៏ចាំបាច់អាក់ខានមិនបា​​​​​ន ដើម្បីជាប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងដល់ប្រជារាស្រ្តទាំងមូល។ ដោយអស់​លោក​​​​ទទួល​​​​អគ្គសញ្ញា​តែងតាំង អស់លោកទទួលបន្ទុកធ្វើជាឪពុក និងជាគ្រូបាធ្យាយផង​ដែរ។ ប៉ុន្តែ អស់​លោកក៏ជាសាវ័ក​​​របស់​​​ព្រះ​​​​​​អម្ចាស់រួមជាមួយគ្រីស្តបរិស័ទឯទៀតៗ ព្រះជាម្ចាស់​ក៏​ប្រោស​​ប្រណី​ត្រាស់ហៅអស់លោកឲ្យទទួលចំណែកក្នុង​ព្រះ​រាជ្យរបស់ព្រះ​​​អង្គដែរ (១ថស ២,១២ ; កូឡ ១,១៣)។ ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងអស់ដែលបានកើតជាថ្មីដោយ​​​អគ្គសញ្ញា​​​ជ្រមុជទឹក អស់លោក​គង្វាលជាបងប្អូនរស់នៅក្នុងចំណោមបងប្អូនរបស់គេ (មថ ២៣,៨) ហើយក៏ជា​សរីរាង្គ​នៃ​ព្រះកាយតែមួយរបស់ព្រះគ្រីស្ត ព្រះអង្គក៏ផ្ញើបន្ទុកសាងសង់ព្រះកាយនោះឡើងឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទគ្រប់គ្នាដែរ (អភ ៤,​​​៧.១៤)។

ហេតុនេះហើយបានជាអស់គង្វាល ក្នុងឋានៈជាអ្នកនាំមុខសហគមន៍ ត្រូវតែស្វែងរក​​​ប្រយោជន៍​​​របស់​​​ព្រះ​​​យេស៊ូគ្រីស្ត (ភល ២,២១) មិនត្រូវស្វែងរកប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួននោះឡើយ ត្រូវ​រួមសហការជា​មួយ​គ្រីស្តរិស័ទ​​​ធម្មតា​​​ ​​​ហើយត្រូវរស់នៅក្នុងចំណោមពួកគេតាមគំរូរបស់ព្រះយេស៊ូជាបរមគ្រូ គឺព្រះអង្គ​យាង​មកក្នុងចំណោម​​​មនុស្ស​​​លោក “មិនមែន ដើម្បីឲ្យគេបម្រើលោកទេ តែលោកមកបម្រើគេវិញ ព្រមទាំង​បូជា​ជីវិត ដើម្បីលោះ​​​មនុស្សទាំង​​​អស់​​​ផង” (មថ ២០, ២៨)។ លោកគង្វាលត្រូវទទួលស្គាល់តម្លៃដ៏​ថ្លៃ​ថ្នូរ​របស់គ្រីស្តបរិស័ទដោយចិត្តស្មោះ និងលើកស្ទួយ​​​តម្លៃ​​​​ដ៏​ថ្លៃ​ថ្នូរ​នេះ ព្រមទាំងទទួល​ស្គាល់​និង​លើក​ស្ទួយ​តួនាទី​របស់គេក្នុងបេសកកម្មរបស់ព្រះ​​​សហគមន៍ថែម​​​ទៀត​​។ អស់​​​​​​​​​​​​​​​លោក​​​ត្រូវគោរព​សិទ្ធិសេរីភាព​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ​របស់​មនុស្សទាំងអស់នៅផែនដីនេះ ត្រូវចូលចិត្ត​​​ស្តាប់​​​យោបល់​​​​របស់គ្រីស្ត បរិស័ទ​ធម្មតា យោគយល់ដល់បំណងប្រាថ្នារបស់គេ ក្នុងឋានៈជាបងប្អូនរបស់គេ។ អស់​​​​​​​​​លោកត្រូវទទួល​ស្គាល់បទ​​​ពិសោធន៍ និងសមត្ថភាព​របស់គេក្នុងផ្នែកនានានៃសកម្មភាពមនុស្សលោក ដើម្បីឲ្យយល់ព្រះ​ហឫទ័យរបស់ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​សម្តែងតាមសញ្ញាសម្គាល់នាសម័យនេះ។ អស់លោកត្រូវល្បងលវិញ្ញាណមើល​ឲ្យ​ដឹងថា វិញ្ញាណទាំងនោះ​មក​​​ពី​​​ព្រះ​ជាម្ចាស់ ឬក៏អត់ (១យហ ៤,១) ហើយដោយសារជំនឿ អស់​លោក​ត្រូវរកឃើញព្រះ​អំណោយ​ទាន​​​​​​​និង​​​ពិចារណាថ្លឹងថ្លែងអំពី​ព្រះ​អំណោយ​ទាន​​​​គ្រប់បែបយ៉ាង​របស់គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​  តាំង​ពី​ព្រះអំណោយទាន​តូចជាង​​​គេ រហូតដល់ព្រះអំណាយទាន​​​​​​ដ៏ប្រសើរ​ថ្លៃ​ថ្នូរ​ជាង​គេ។ អស់លោក​ត្រូវទទួលស្គាល់ព្រះអំណោយទាន​ទាំងនោះ​ដោយ​​​អំណរ ហើយ​​​ត្រូវ​​​ខិត​​​ខំធ្វើឲ្យព្រះអំណោយទាន​ទាំង​នោះ​ចម្រើនឡើងថែមទៀតផង។ ក្នុងចំណោម​ព្រះ​​​​អំណោយ​​​​ទាន​ជាច្រើន​បរិបូរណ៌​​​ដែល​​​​អស់លោករក​​ឃើញនោះ លោកគង្វាលត្រូវចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងពិសេសនឹងព្រះ​អំណោយ​ទានដែល​ទាក់​ទាញ​ចិត្ត​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ជា​ច្រើន ចង់ឲ្យ​ជីវិតខាងព្រះវិញ្ញាណរបស់គេចម្រើនឡើងកាន់តែ​​​ជ្រៅទៅ​​ៗ។ ម៉្យាងទៀត លោកគង្វាល គួរតែទុកចិត្តលើ​គ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតា ហើយប្រគល់ភារកិច្ច​​​បម្រើ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​ផ្សេងៗ​​​​​​ឲ្យគេ ទាំង​​​ទុក​​​សេរីភាព ​និង​លទ្ធភាពឲ្យគេអាចធ្វើការបាន។ លើសពីនេះទៅទៀត នៅពេលមាន​​​ឱកាស​​​ហុច​​​ឲ្យនោះ អស់លោកក៏​​​គួ​រ​​​អញ្ជើញគេ ឲ្យផ្តើមកិច្ចការខ្លះ​ដោយ​ខ្លួន​​ឯងផង (ពន្លឺ ៣៧)។

សរុប​សេចក្តី​មក ព្រះជាម្ចាស់ដាក់ឲ្យលោកគង្វាលស្ថិតនៅក្នុង​ចំណោម​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ធម្មតា ដើម្បី​ណែ​នាំគេ​​​​ឲ្យ​រួប​រួម​គ្នា​ជា​ធ្លុង​តែ​មួយក្នុង​សេចក្តីស្រឡាញ់​ ​គឺឲ្យ “ស្រឡាញ់រាប់អាន​គ្នា​ទៅវិញទៅមក ទុកដូចជាបងប្អូន បង្កើត​​​...ទាំងលើកកិត្តិយសគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយចិត្តគោរព” (រម ១២,​១០)។ ដូច្នេះ អស់លោកត្រូវតែណែនាំ បង្រួបបង្រួមអ្នកដែលមានចិត្ត​គំនិត​ខុសប្លែកៗ​ពីគ្នា ឲ្យទាក់ទងគ្នា កុំឲ្យមាន​នរណា​ម្នាក់មានអារម្មណ៍ថា ខ្លួន​ជា​​​ជន​​​បរទេស ក្នុងព្រះសហគមន៍​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ឡើយ។ អស់លោកត្រូវតែការពារផលប្រយោជន៍រួម ព្រោះអស់លោកទទួល ខុសត្រូវក្នុង​​នាម​លោក​អភិបាល។ ទន្ទឹមនឹងនេះ អស់លោកក៏ត្រូវប្រកាសសេចក្តីពិតដោយចិត្តអង់អាច ​កុំឲ្យគ្រីស្ត បរិស័ទ​បណ្តោយខ្លួនតាមខ្យល់នៃគោលលទ្ធិនានាដែលតែងតែផាត់ចុះផាត់ឡើង (អភ ៤,១៤)។ អស់លោក​ត្រូវ​​​យកចិត្តទុក​ដាក់យ៉ាងពិសេសចំពោះអស់គ្រីស្តបរិស័ទដែលលែងទទួលអគ្គសញ្ញានានា និងចំពោះ​​​អស់​​​អ្នក​​​ដែលបាត់​បង់​ជំនឿតែម្តង។ សូមទៅរកអ្នកទាំងនេះ ដូចគង្វាលដ៏សប្បុរសទៅរកចៀមដែលវង្វេង។

អស់លោកគង្វាលត្រូវ​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​សេចក្តី​បញ្ជារបស់មហាសន្និបាត ស្តីអំពី​ចលនា​បង្រួប​បង្រួម​គ្រីស្ត-​​​បរិស័ទ​​​​ឲ្យរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ មិនត្រូវបំភ្លេច​បង​ប្អូន​គ្រីស្ត​បរិស័ទ ដែល​មិន​រួប​រួមក្នុង​ព្រះ​សហគមន៍​យ៉ាងពេញ​លេញ​​​ជា​​​មួយ​​​​យើងនោះទេ។ ​​​(បង្រួប)។

មិនតែប៉ុណ្ណោះ អស់លោកត្រូវដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់បានផ្ញើអស់អ្នកដែលពុំទាន់ទទួលស្គាល់ព្រះ​គ្រីស្ត​ទុក​ជា​​​ព្រះសង្គ្រោះរបស់គេ ឲ្យអស់លោកដែរ។

រីឯគ្រីស្តបរិស័ទវិញ ត្រូវដឹងខ្លួនអំពីភារកិច្ចរបស់គេចំពោះបូជាចារ្យរបស់គេ គឺ ត្រូវស្រឡាញ់អស់​លោក ដែល​​​ជា​គង្វាល និង​ជា​ឪពុក​របស់​ពួក​គេ ដូចកូនស្រឡាញ់ឪពុកដូច្នោះដែរ។ ត្រូវចែករំលែក​ទុក្ខ​កង្វល់របស់អស់លោក ហើយ​​​​​​ជួយអស់លោកតាមសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន ដោយអធិដ្ឋាន និងជួយធ្វើកិច្ចការរបស់អស់លោកដែរ។ ដូច្នេះ អស់​​​លោកអាចពុះពារឧបសគ្គដ៏ពិបាកនានា និងអាចបំពេញភារកិច្ច​របស់​ខ្លួនបានទាំងបង្កើតផល​ផ្លែជាច្រើនថែមទៀត​​​ផង​​​(ពន្លឺ ៣៧)។

ផ្នែកទី ៣ បូជាចារ្យមានបេសកកម្មសកល និងអំពីព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅឲ្យទៅជាបូជាចារ្យ

១០-លោកគង្វាលមានបេសកកម្មសកល

ពេលលោកគង្វាលបានទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំង អស់លោកទទួលព្រះអំណោយទានពីព្រះ​វិញ្ញាណ ជាព្រះ​​​អំណោយទានរៀបចំឲ្យអស់លោកបំពេញបេសកកម្ម​ដែលមិនមានកម្រិតនោះទេ តែឲ្យបំពេញ​បេសកកម្ម​ដ៏​​​​​​ទូលំ​​​ទូលាយ​​​​​​បំផុត ជាបេសកកម្មសកលនាំការសង្គ្រោះ “រហូតដល់​ស្រុក​ដាច់ស្រយាលនៃផែនដី” (កក ១,៨)។ ក្នុងគ្រប់​​​កិច្ច​​​បម្រើ​​​​​​ក្នុង​​​ឋានៈ​​​លោកជាបូជាចារ្យ អស់លោករួមចំណែក្នុង​បេសកកម្មសកលដែលព្រះគ្រីស្តបានផ្ញើទុកឲ្យក្រុម​​​គ្រីស្តទូត​​​។​ ​​​លោកគង្វាលទាំងប៉ុន្មាន​ទទួល​​ចំណែកយ៉ាង​ពិតប្រាកដក្នុងមុខងាររបស់ព្រះគ្រីស្តជាមហាបូជាចារ្យ ជាមុខងារ​​​​​​បែរទៅរក​ប្រជាជាតិ​នានា នៅគ្រប់​សម័យ​ដោយគ្មានគិតគូរដល់ព៌ណសម្បុរ ជាតិសាសន៍ ឬសម័យកាល​​​ណា​​​ឡើយ​​​ ដូចព្រះ​​​បាទមែលគីសេដែកធ្វើ​ជា​​ប្រផ្នូលបែបជាអាថ៌កំបាំង កាលពីដើមដែរ (ហប ៧,៣)។ ហេតុ​នេះ​​​ហើយ​​​​​​អស់លោកគ​​​​​​ង្វាល ត្រូវ​នឹក​ចង​ចាំថា អស់លោកត្រូវយកចិត្តទុកដាក់នឹកគិតដល់ព្រះ​សហគមន៍​ទាំង​ឡាយ។ អាស្រ័យ​​​ហេតុ​​​នេះ​​​ហើយ លោកគង្វាលនៅក្នុងភូមិភាគណាដែលសម្បូណ៍ទៅដោយអ្នក​ដែលព្រះជាម្ចាស់​​​ត្រាស់ហៅ​​​ឲ្យ​​​ទៅជាគង្វាលនោះ ក៏​ត្រូវ​ស្ម័គ្រចិត្តត្រៀមខ្លួន​ចេញទៅបំពេញ​មុខងារបម្រើរបស់ខ្លួននៅតំបន់ផ្សេង ឬនៅ​​​ប្រទេស​​​ដែល​​​​មាន​គ្រីស្តបរិស័ទចំនួនតិច ឬទៅបំពេញ​សកម្មភាពផ្សេងៗ ដែលខ្វះគង្វាលនោះ។ ប៉ុន្តែត្រូវ​មានការ​​​យល់​​​ស្រប​​​និង​​​​​​អនុញ្ញាតពីអភិបាល​ភូមិភាគ​​​របស់​​​ខ្លួន​​​​​​​ដែរ។

ត្រូវកែសម្រួលច្បាប់វិន័យស្តីអំពីច្បាប់ភ្ជាប់គង្វាលម្នាក់ទៅនឹងក្រុមគង្វាលក្នុងភូមិភាគ និងច្បាប់វិន័យ​​​ស្តី​​​អំពីការដកចេញ​ពីក្រុម​គង្វាលភូមិភាគដែរ។ ទោះបីត្រូវរក្សាទុករចនាសម្ពន្ធបុរាណនោះក្តី ក៏ត្រូវកែ​​​សម្រួលច្បាប់​​​វិន័យទាំងនោះស្របតាមតម្រូវការ​នៃមុខងារបម្រើព្រះសហគមន៍នាបច្ចុប្បន្នដែរ។ នៅកន្លែងណាដែល​​​សភាពការណ៍​​​នៃ​​​​​​កិច្ចការ​​​ជាគ្រីស្តទូតទាមទារ​​​នោះ គួរជួយកែសម្រួល មិនត្រឹមតែការចាត់ចែងឲ្យមានគង្វាលនៅគ្រប់មជ្ឈដ្ឋាន​​​ប៉ុណ្ណោះ​​​ទេ តែគួរចាត់​​​ចែងសកម្មភាព​ពិសេសៗនៃកិច្ចការណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ តាមក្រុមវណ្ណៈផ្សេងៗក្នុងសង្គម តាមតំបន់មួយ ឬតាមប្រទេសមួយ ឬតាមទ្វីបមួយដែរ។ គួរបង្កើតទេវវិទ្យាល័យអន្តរជាតិដើម្បីសម្រេច​​​តាម​​​គោល​​​កាណ៍​​​នេះ ឬក៏បង្កើតភូមិភាគពិសេសដោយឡែក  ឬឲ្យមានអភិបាល​សម្រាប់ថែទាំក្រុមជនជាតិមួយ។ ត្រូវបង្កើត​​​ស្ថាប័ន​​​​​​ផ្សេងៗ​​​ សម្រាប់ឲ្យគង្វាលអាចភ្ជាប់ខ្លួន​ជាមួយស្ថាប័ននោះ និងច​​​ាត់ឲ្យទៅ ដើម្បីជា​ប្រយោជន៍ដ​​​ល់​​​ព្រះ​សហគមន៍ទាំ​​​ងមូល។ ត្រូវចែងរបៀបអនុវត្តតាមច្បាប់ក្នុងករណី នីមួយៗ ដោយ​គោរព​សិទ្ធិរបស់អភិបាល​​​ភូមិភាគ​​​ជា​​​និច្ច។ ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន មិនត្រូវចាត់គង្វាល តែម្នាក់ឯងឲ្យទៅតំបន់មួយផ្សេងទេ ជាពិសេសបើ​លោក​ពុំទាន់​​ចេះ​​​ភាសា និងមិនទាន់ស្គាល់ទំនៀមទម្លាប់តំបន់នោះយ៉ាងច្បាស់លាស់នៅឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ត្រូវចាត់គង្វាល ឲ្យទៅ​​​ជា​​​ក្រុមៗដែលមានគ្នាពីរ ឬបីនាក់ដើម្បី ឲ្យអស់លោក​អាច​ជួយ​​គ្នាទៅវិញទៅមក ដោយយកតម្រាប់តាម​​​ក្រុម​​​សាវ័ក​​​ព្រះគ្រីស្ត (លក ១០,១)។ ត្រូវ យក​ចិត្តទុកដាក់​នឹង​ជីវិតខាងព្រះវិញ្ញាណរបស់អស់លោក និងអំពីសុខភាព​​​​​​ខាង​​​ផ្លូវ​​​កាយ និង​ផ្លូវចិត្ត។ ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន គួរតែតម្រូវទីកន្លែង និងសភាពការណ៍ការងារ សមស្របតាម​សមត្ថភាព​ផ្ទាល់​​របស់​គង្វាលម្នាក់ៗ។

អស់លោកគង្វាល ដែលចេញទៅនៅប្រទេសមួយផ្សេងនោះ ត្រូវរៀនភាសាប្រជាជនតំបន់​នោះ​ឲ្យបាន ច្បាស់។ ការនេះសំខាន់ណាស់។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ អស់លោកក៏ត្រូវរៀនឲ្យស្គាល់​ចរិតលក្ខណៈ និងរបៀបរស់ នៅ​​​ក្នុង​​​សង្គម​​​នៃ​ប្រជាជន​តំបន់​នោះទៀតផង។ ប្រសិនបើអស់លោកមាន​បំណង​បម្រើប្រជាជននោះដោយចិត្តសុភាពរាបសា ត្រូវ​​​ទាក់ទងជាមួយប្រជាជននោះយ៉ាងជ្រៅបំផុត តាមតែគេអាចធ្វើបាន ​ទាំងយកតម្រាប់តាមគ្រីស្តទូតប៉ូល  គឺលោក​​​ហ៊ានមានប្រសាសន៍​អំពីខ្លួន​លោកថា៖ “ទោះបីខ្ញុំជាមនុស្សមានសេរីភាព គ្មានជាប់ចំណងរបស់នរណា ក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំ​​​សុខ​​​ចិត្តដាក់​​​ខ្លួន​ធ្វើជាអ្នកបម្រើរបស់មនុស្សទាំងអស់ដែរ ដើម្បី​នាំ​មនុស្សជាច្រើនឲ្យផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្ត។ កាល​​​ខ្ញុំ​​​នៅ​​​ជា​​​​មួយសាសន៍យូដា ខ្ញុំធ្វើដូចសាសន៍យូដា ដើម្បីឲ្យសាសន៍យូដាជឿលើព្រះគ្រីស្ត...” (១ករ ៩,១៩-២០)។

១១-អស់លោកគង្វាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ឲ្យមានគេស្តាប់ឮព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅឲ្យទៅជាបូជាចារ្យ

ព្រះអម្ចាស់ជាគង្វាល និងជាអ្នកថែរក្សាវិញ្ញាណយើង (១សល ២,២៥)។ ព្រះអង្គបង្កើតព្រះសហគមន៍​របស់​​​​ព្រះ​អង្គ។ ព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យឲ្យប្រជារាស្រ្តដែលព្រះអង្គបានជ្រើសរើស និងបានរំដោះមក​ដោយ​ព្រះ​​​លោហិត​​​ព្រះអង្គ ផ្ទាល់ (កក ២០,២៣) មានបូជាចារ្យរបស់ខ្លួនជានិច្ចរហូតដល់អវសានកាលនៃ​ពិភព​លោក កុំ​ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទក្លាយ ទៅជាហ្វូងចៀមដែលគ្មានគង្វាលថែទាំឡើយ (មថ ៩,៣៦)។ ក្រុម​គ្រីស្តទូត​ទទួលស្គាល់​​​ព្រះ​​​បំណង​​​របស់​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត​ នោះហើយ ដោយព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធបំភ្លឺចិត្ត​គំនិតផង ក៏​យល់ឃើញថា អស់លោកមាន​​​ភារកិច្ចជ្រើស​​​រើស​​​អ្នកបម្រើ ព្រះសហគមន៍ដែល “មានសមត្ថភាព​អាច​បង្រៀនបន្តទៅអ្នកផ្សេងទៀត” បានដែរ (១ធម ​​​២,២)។ ភារកិច្ចនេះហូរមកពីបេសកកម្មផ្ទាល់របស់បូជាចារ្យ គឺដោយសារបេសកកម្មនោះ​​​​​​លោក​​​គង្វាល​​​ទទួល​​​ចំណែក​​​ក្នុងកង្វល់របស់ព្រះសហគមន៍ទាំងមូ​​​ល ដែល​​​ចង់ជៀសវាងកុំឲ្យ​​​ប្រជារាស្ត្រ​​​របស់ព្រះជាម្ចាស់​​​នៅលើ​​​ផែន​​​​​​ដីនេះខ្វះអ្នកបម្រើ។

ប៉ុន្តែ ដោយ “អ្នកបើកកប៉ាល់និងអ្នកជិះទាំងប៉ុន្មានរួមវាសនាតែមួយជាមួយគ្នា”  ដូច្នេះត្រូវណែនាំ

ប្រជាជន​​​គ្រីស្តបរិស័ទទាំងមូ​​​ល ឲ្យយល់ថា គេមានភារក្ចិចរួមសហការតាមរបៀបផ្សេងៗ ដើម្បីឲ្យព្រះ​​​សហគមន៍​​​មាន​​​បូជាចារ្យជារៀងរហូត ​តាម សេចក្តីត្រូវការ សម្រាប់បំពេញបេសកកម្មដែលព្រះសហគមន៍​ទទួលពី​ព្រះ​ជាម្ចាស់​មក។

ប្រជាជនគ្រីស្តបរិស័ទ​​​អាចសហការក្នុងកិច្ចដ៏សំខាន់នេះ ដោយអធិដ្ឋានក៏បាន ​ឬដោយ​វិធី​ផ្សេងៗទៀត​ដែល គេមានក៏បានដែរ (ហ្វឹកហ្វឺន​​​ ២)។ ជាបឋម គង្វាលត្រូវពន្យល់បញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់​ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​យល់ថា មុខ​​​ងារ​​​ជាបូជាចារ្យពិតជាមុខងារដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម និងត្រូវការជាចំាបាច់។ អស់លោកអាចណែនាំឲ្យ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​យល់​​​សេចក្តី​​​​​​នេះ ដោយបំពេញមុខងារបម្រើព្រះបន្ទូលផង និងដោយរបៀប​រស់​នៅ​របស់​​ខ្លួនផង គឺអស់​​​លោកត្រូវ​​​សម្តែង ​​​សក្ខីភាពអំពី​ចិត្តគំនិតជាអ្នកបម្រើ និងសម្តែងអំពី​អំណរ​សប្បាយដ៏​ពិត​ប្រាកដដែលមក​ពីព្រះ​​​យេស៊ូមាន​​​ព្រះ​​​ជន្មថ្មី​​​ដ៏​​​រុង​​​រឿង ឲ្យ គេឃើញយ៉ាងច្បាស់។

ក្រោយពីអស់លោកបានថ្លឹងថ្លែងពិចារណាហើយយល់ឃើញថា យុវជន ឬមនុស្សពេញ​វ័យខ្លះមាន សមត្ថភាព​​​​​​អាច​​​បំពេញមុខងារបម្រើដ៏ប្រសើរនេះ អស់លោកត្រូវខិតខំជួយគេដោយឥតសំចៃកម្លាំង ទោះបីត្រូវជួប​​​ការ​​​ពិបាក​​​​​​យ៉ាង​​​ណាក៏ដោយ ត្រូវឲ្យគេរៀបចំខ្លួនតាមសមគួរ រហូតដល់ពេល​អស់លោកអភិបាល​អាច​​​ត្រាស់ហៅ​​​គេបាន ដោយគេមានសេរីភាពដ៏ពេញលេញ ដោយគ្មាននរណាបង្ខំ​ទាំងខាងផ្លូវចិត្ត ទាំងមជ្ឃដ្ឋានខាងក្រៅឡើយ។ ​ត្រូវ​​​​​​ណែនាំគេ ឲ្យរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណយ៉ាងចាំបាច់បំផុត ដើម្បីរៀបចំគេទៅកាន់គោលដៅនោះ។ ឪពុកម្តាយ ​គ្រូ​​​បង្រៀន និងអស់ អ្នកអប់រំឯទៀតៗ ត្រូវយកចិត្តទុក​ដាក់​អប់រំឲ្យក្មេងៗ និងយុវជនឲ្យយល់អំពីព្រះ​ហឫទ័យ​​​ស្រឡាញ់​​​របស់​​​ព្រះអម្ចាស់ ដែលនាំ​ហ្វូងចៀមរបស់​ព្រះ​អង្គផង ព្រមទាំងឲ្យដឹងអំពី​តម្រូវការ​ដ៏ចាំបាច់រប​​​ស់ព្រះសហគមន៍ផង។ ត្រូវ​​​យក​​​ចិត្តទុក​ដាក់​អប់រំ​ឲ្យក្មេងៗ និងយុវជនឲ្យរិះគិត និងត្រៀមខ្លួនឆ្លើយតបដោយចិត្តទូលាយនឹងព្រះអម្ចាស់ ​ពេល​​​ព្រះ​​​អង្គត្រាស់ហៅគេ ទាំងពោលដូច​ព្យាការីអេសាយថា៖ “ខ្ញុំនៅទីនេះស្រាប់ហើយ! សូមព្រះ​​​អង្គចាត់​​​ខ្ញុំ​​​ឲ្យ​​​ទៅ​​​ចុះ!”​​​ (អស ៦,៨)។ ប៉ុន្តែ អ្នកដែលនឹងទៅជាគង្វាល នៅពេលអនាគតមិនត្រូវរង់ចាំ​​​ស្តាប់ព្រះសូរសៀងរបស់​​​ព្រះ​​​អម្ចាស់​​​ដែល​​​​ត្រាស់ហៅនោះ ដោយផ្ទាល់ត្រចៀកយ៉ាងអស្ចារ្យនោះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ​គេត្រូវទទួល​​​ស្គាល់ព្រះសូរ​​​សៀង​​​នោះ ដោយរិះគិតពិចារណាតាមសញ្ញាសម្គាល់ ​ដែលព្រះ​ជាម្ចាស់​រមែងតែងតែសម្តែង​ឲ្យ​គ្រីស្តបរិស័ទ​ដ៏ឆ្លាត​​​វាង​​​វៃ​​​យល់​​​ជា រៀងរាល់ថ្ងៃ។ អស់គង្វាល ក៏ត្រូវចាប់អារម្មណ៍ពិចារណា​សញ្ញា​សម្គាល់​ទាំងនោះយ៉ាងខ្លាំង​ផងដែរ។

ដូច្នេះ មហាសន្និបាតទូន្មានឲ្យអស់គង្វាលចូលរួមក្នុងសកម្មភាពជួយទ្រទ្រង់អ្នកដែល​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ត្រាស់ហៅ​​​នោះ ទោះជាសកម្មភាពក្នុងភូមិភាគក្តី ឬសកម្មភាពក្នុងប្រទេសក្តី។​​​ ពិធីអត្ថាធិប្បាយព្រះគម្ពីរ ការអប់រំជំនឿ និងការនិពន្ធព្រឹត្តិបត្រនានា​​​ ត្រូវតែរៀបរាប់យ៉ាងជាក់ច្បាស់អំពីតម្រូវការរបស់ព្រះសហគមន៍ភូមិភាគ និងអំពី​​​តម្រូវការ​​​របស់​​​ព្រះសហគមន៍សកល ហើយក៏ត្រូវរៀបរាប់​​បញ្ជាក់​យ៉ាង​ច្បាស់ផងដែរអំ​​​ពី​​​អត្ថន័យនៃមុខងារបម្រើដ៏​​​ប្រសើរ​​​​​​​​​ថ្លៃថ្លា​​​របស់បូជាចារ្យ ​​។ ត្រូវបង្ហាញឲ្យដឹងថា ក្នុងការងារដ៏ធ្ងន់​​​ជាច្រើន​​​នោះ ​គេក៏អាចរក​​​ឃើញ​​​​​​អំណរ​​​ជាច្រើន​​​​ផងដែរ។ ជាពិសេស​ត្រូវពន្យល់ថា អ្នកសុខចិត្តធ្វើជាគង្វាល ផ្តល់សក្ខីភាពអំពីសេចក្តី​​​ស្រឡាញ់​​​​​​​ដ៏ប្រសើរ​​​បំផុតចំពោះ​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត ដូចគ្រូបាធ្យាយនៃព្រះសហគមន៍តែងតែបង្រៀនដែរ។

ជំពូក៣
ការរស់នៅរបស់គង្វាល

ផ្នែកទី ១-ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅគង្វាលឲ្យទៅជាគ្រីស្តបរិស័ទពេញលក្ខណៈ

១២-អគ្គសញ្ញាតែងតាំងដ៏វិសុទ្ធធ្វើឲ្យគង្វាលបានដូចព្រះគ្រីស្តជាមហាបូជាចារ្យ។ អស់លោកក៏ជាអ្នក​​​បម្រើ​​​របស់ព្រះគ្រីស្តជាព្រះសិរសា ដើម្បីសាងសង់ និងថែទាំព្រះកាយព្រះ​គ្រីស្ត​ទាំងមូល ពោលគឺព្រះសហគមន៍​​​ក្នុង​​​ឋានៈ​​​អស់លោកជាសហការីរបស់ក្រុមអភិបាល។ ពេលអស់លោកថ្វាយខ្លួនដោយទទួលអគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹក អស់លោកក៏បានទទួលសញ្ញានិងព្រះអំណោយទាន​ពីព្រះជាម្ចាស់​ដែល​​ត្រាស់ហៅ​អស់លោក ដូចព្រះអង្គត្រាស់ហៅ​​​គ្រីស្តបរិស័ទឯទៀតៗដែរ  គឺទោះបីគេជាមនុស្សទន់​ខ្សោយ​ក៏ដោយ ក៏ព្រះអង្គប្រោសប្រណីឲ្យគេ​មាន​សមត្ថភាព និង កាតព្វកិច្ច​ខិតខំតម្រង់ខ្លួនឲ្យ​ទៅជាគ្រីស្តបរិស័ទពេញលក្ខណៈ តាមព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា៖ “ព្រះបិតា​​​របស់អ្នករាល់គ្នាដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ទ្រង់គ្រប់លក្ខណ៍យ៉ាងណា សុំឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានគ្រប់លក្ខណ៍យ៉ាងនោះដែរ” (មថ ៥,​​​៤៨)​​​។ ប៉ុន្តែបូជាចារ្យត្រូវខិតខំឲ្យទៅជាគ្រីស្តបរិស័ទពេញលក្ខណៈ ដោយមូលហេតុពិសេសមួយ ​គឺថា​​​នៅពេលអស់​​​លោក ទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំងព្រះជាម្ចាស់ញែកអស់លោក​ប្រសិទ្ធិថ្វាយទៅ​ព្រះ​អង្គ​តាមរបៀបថ្មី ដើម្បីឲ្យទៅ​​​ជា​​​ឧបករណ៍ដ៏មានជីវិតរបស់ព្រះគ្រីស្តជាមហាបូជាចារ្យដែល​មាន​ព្រះ​​ជន្ម​គង់នៅ​ជានិច្ចនិរន្តរ៍។ ​​​​​​អស់លោ​​​ក អាចបន្តព្រះ​​​រាជ្យកិច្ចដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះអង្គនៅគ្រប់សម័យតៗទៅ គឺប្រោសឲ្យមនុស្សលោកទាំងមូលបានជាថ្មី ដោយឫទ្ធានុភាព​របស់ព្រះអង្គ​​ដែលគ្រប់គ្រងមនុស្សលោក។ ហេតុនេះហើយបានជាបូជាចារ្យម្នាក់ៗដែលបំពេញមុខងារជំនួសព្រះ​គ្រីស្ត​​​ផ្ទាល់​​​តែ​​​ម្តង តាមរបៀបរៀងៗខ្លួន ក៏បានទទួលព្រះអំណោយ​ទាន​ពិសេសផ្ទាល់ដែរ។​​​ ព្រះ​​​អំណោយទាន​​​នោះ​​​​​​ជួយ​​​​​​លោកឲ្យតម្រង់ខ្លួន​ទៅ​ជាគ្រីស្តបរិស័ទពេញលក្ខណៈ ក្នុងឋានៈខ្លួនជាតំណាង​​​របស់ព្រះគ្រីស្ត។ លោក​​​អាច​​​ពេញ​​​​​​លក្ខណៈ​​​ដូច្នេះបាន ​ដោយ​បម្រើមនុស្សដែលព្រះអង្គបានផ្ញើទុកមកលោក និងដោយបម្រើប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​ទាំងមូល​​​ដែរ។ ដោយព្រះជាម្ចាស់ប្រោសប្រណីដូច្នេះ ព្រះគ្រីស្តដែលទៅជាមហាបូជាចារ្យ “ដ៏វិសុទ្ធ ស្លូត​​​ត្រង់ ឥតសៅហ្មង ខុសប្លែកពីមនុស្សបាប” (ហប ៧,២៦) សម្រាប់យើង ព្រះអង្គព្យាបាលបូជាចារ្យម្នាក់ៗ ជាមនុស្ស​​​លោកីយ៍​​​​​​ដ៏ទន់ខ្សោយ។

ព្រះបិតាបានប្រោសឲ្យព្រះគ្រីស្តបានវិសុទ្ធ គឺអភិសេកព្រះអង្គ និងចាត់ឲ្យ​យាង​មកក្នុង​ពិភពលោក (យហ  ១០,៣៦)។ ព្រះគ្រីស្ត “បានបូជាព្រះជន្មរបស់ព្រះអង្គ​​ផ្ទាល់​សម្រាប់​យើង ដើម្បី​លោះ​យើងឲ្យរួចផុតពីអំពើទុច្ចរិត គ្រប់យ៉ាង និង​ជម្រះប្រជារាស្ត្រមួយទុក​សម្រាប់ព្រះ​អង្គផ្ទាល់ជា​ប្រជារាស្ត្រដែលខ្នះខ្នែងប្រព្រឹត្តអំពើល្អ” (ទត ២,១៤)។ ព្រះអង្គក៏យាងចូលក្នុង​សិរីរុងរឿង​របស់ព្រះអង្គ ដោយឆ្លងកាត់ទុក្ខលំបាក (លក ២៤,២៦)។ យ៉ាងណាមិញ អស់ បូជាចារ្យដែលព្រះ​វិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធ​បានអភិសេក​ និងដែលព្រះគ្រីស្តចាត់ឲ្យទៅរំងាប់អំពើនៃកិលេសតណ្ហាលោកីយ៍ ក្នុងខ្លួន ព្រមទាំង​បូជា​កម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្តបម្រើមនុស្សលោក។ នេះហើយជាលក្ខណៈដ៏វិសុទ្ធដែលព្រះ​គ្រីស្តប្រទាន ឲ្យអស់លោកដើម្បីតម្រង់ខ្លួនទៅជាមនុស្សដ៏ពេញលក្ខណៈ (អភ ៤,១៣)។

ហេតុនេះហើយបានជាពេលអស់លោកបំពេញមុខងារបម្រើព្រះវិញ្ញាណ និងសេចក្តីសុចរិត អស់​លោក​​​ចាក់ឫសក្នុងជីវិតខាងព្រះវិញ្ញាណឲ្យកាន់តែមាំមួនឡើងៗ ​លុះត្រាតែអស់លោកសុខចិត្តធ្វើ​​​តាមព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះ​​​គ្រីស្ត​​​​​​ដែល​​​​​​ប្រទានជីវិតឲ្យអស់លោក និងណែនាំអស់លោក។ អស់លោក​តម្រង់​ខ្លួនឲ្យទៅជា​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ពេញ​​​លក្ខណៈ ដោយធ្វើពិធីគោរពប្រណិប័តន៍ជារៀងរាល់ថ្ងៃ និងដោយ​បំពេញ​មុខងារបម្រើទាំងមូល ទាំងរួបរួមជាមួយ​​​លោក​​​អភិបាល និងអស់លោកគង្វាលឯទៀតៗដែរ។  ម្យ៉ាងទៀត​មុខងា​របមើ្រ​របស់អស់លោកនឹងបានផលល្អ លុះត្រា​​​តែ​​​អស់​​​​​​លោកមានលក្ខណៈវិសុទ្ធក្នុងខ្លួន។ ទោះបី​ព្រះ​ជាម្ចាស់​អាច​ប្រោស​ប្រណី​សម្រេចការសង្រ្គោះមនុស្សលោក ដោយ​​​​​​ប្រើអ្នកបម្រើមិនសម គួរក៏ដោយ ក៏​ប៉ុន្តែតាមធម្មតា ព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យសម្តែងស្នាព្រះហស្ត​​​ដ៏អស្ចារ្យ​​​របស់​​​ព្រះអង្គ តាមរយៈអ្នកដែលសុខ​ចិត្ត​ទទួល​​ឫទ្ធានុភាព និងការណែ​​​នាំរបស់​​​ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធវិញ ហើយ​​​ដែល​​​រួប​​​​​​រួម​​​​​​យ៉ាងស្និទ្ធស្នាល​ជា​មួយ​ព្រះគ្រីស្ត​ទៀតផង។ ដោយអ្នកទាំងនោះរស់នៅបែបវិសុទ្ធ គេអាចពោលរួម​​​ជាមួយ​​​គ្រីស្តទូត​​​ប៉ូលថា៖ “បើខ្ញុំរស់ មិនមែនខ្ញុំ​ទៀតទេដែលរស់ គឺព្រះគ្រីស្តទេតើ ដែលមានព្រះជន្មរស់នៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំវិញ” (កាឡ ២,២០)។

ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធ សូមក្រើនដាស់តឿនយ៉ាងខ្លាំងដល់បូជាចារ្យទាំងអស់​​​ឲ្យខិ​​​ត ខំ​​​រស់នៅតាមបែបកាន់តែវិសុទ្ធឡើងៗ ជាផ្លូវនាំឲ្យអស់លោក​ក្លាយទៅជា​ឧបករណ៍កាន់តែ​ប្រសើរឡើងៗ​​​សម្រាប់​​​​​​បម្រើប្រជារាស្ត្រទាំងមូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ អស់លោកត្រូវ​ប្រើគ្រប់​មធ្យោបាយ​សមស្របតាមតម្រូវការ ដែល​​​ព្រះ​​​ស​​​ហគមន៍ជូនអស់លោក ដើម្បីជួយឲ្យ​អស់លោកបាន​វិសុទ្ធ​បែប​នោះ​។ ធ្វើដូច្នោះ មហាសន្និបាត​​​អាច​​​បាន​​​ទៅ​​​​​​ដល់​​​គោលដៅនៃការណែនាំរបស់ខ្លួន គឺនាំឲ្យ​ព្រះ​សហគមន៍​កែសម្រួលផ្ទៃក្នុងឲ្យបានជាថ្មី  អាច​​​ប្រកាស​​​ដំណឹងល្អក្នុង​​​ពិភព​​​លោក​​​ទាំងមូល ព្រមទាំងឲ្យនិយាយ​សន្ទនាជាមួយមនុស្សលោកនាសម័យបច្ចុប្បន្ន។

១៣-មុខងារទាំងបីរបស់បូជាចារ្យ ទាមទារឲ្យអស់លោកបានវិសុទ្ធផង និងជួយឲ្យលោកបានវិសុទ្ធ

ប្រសិនបើអស់លោកគង្វាល បំពេញបន្ទុកទាំងប៉ុន្មានរបស់ខ្លួន ដោយចិត្តស្មោះ និងដោយ​ឥតឈប់ឈរ ទាំងមានព្រះ​វិញ្ញាណរបស់ព្រះ​គ្រីស្ត​ណែនាំផង អស់លោកពិតជាមាន​មធ្យោបាយ​ដ៏ពិតប្រាកដអាចទៅជាវិសុទ្ធបាន។ ក្នុងឋានៈអស់​លោក​ជាអ្នកបំពេញមុខងារបម្រើ​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ គឺអស់លោក​តែង​តែអាន និង​ស្តាប់​ព្រះ​បន្ទូល​នេះជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ដើម្បី​បង្រៀន​អ្នក​ដទៃ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ប្រសិនបើអស់លោកយក​ចិត្តទុក​ដាក់​ទទួល​​​​​​ព្រះ​​​បន្ទូលទុក​​​ក្នុង​​​ខ្លួនពិតមែននោះ អស់លោកក៏នឹងក្លាយទៅជាសាវ័ករបស់ព្រះ​អម្ចាស់កាន់​តែ​ពេញល​​​ក្ខណៈ​​​ឡើ​​​ងៗ ស្រប​​​តាម​​​​​​គ្រីស្តទូតប៉ូលដែលមាន ប្រសាសន៍ទៅកាន់លោកធីម៉ូថេថា៖ “ត្រូវយក​ចិត្តទុក​​​ដាក់​​​បំពេញមុខងារនេះ និង​​​ព្យាយាមត​​​ទៅ​​​មុខ​​​ទៀត ដើម្បីឲ្យ គ្រប់គ្នាឃើញថា លោកប្អូន​ពិតជាបាន​ចម្រើនឡើងមែន។ ត្រូវ​​​ប្រយ័ត្ន​​​​​​ប្រយែង​​​ចំពោះខ្លួន​​​ឯង ប្រយ័ត្នប្រយែងនឹងសេចក្តី ដែលលោកប្អូនបង្រៀនដោយ​ព្យាយាម។ ធ្វើដូច្នេះ លោកប្អូន​​​នឹង​​​សង្គ្រោះ​​​ទាំង​​​ខ្លួន​​​លោក​​​ប្អូនផង ទាំងបងប្អូនដែល​ស្តាប់​លោក​​ប្អូនទៀតផង” (១ធម ៤,១៥-១៦)។ ពេលអស់លោកខិតខំ​​​ស្វែង​​​រករបៀប​​​ដ៏​​​ស្រួល​​​ជាងគេ ដើម្បីបញ្ជូន​បន្តដល់អ្នកដទៃនូវសេចក្តីទាំងប៉ុន្មានដែលខ្លួនបាន​​​រកឃើញដោយស្មឹង​​​ស្មាធិ៍​​​នោះ អស់​​​លោក​​​​មុខ​ជា​នឹងក្រេបជញ្ជក់កាន់តែខ្លាំងឡើងៗនូវ “សម្បត្តិដ៏បរិបូណ៌របស់ព្រះ​​​គ្រីស្ត” (អភ ៣,៨) និង “ប្រាជ្ញាញាណគ្រប់វិស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់” ដែរ (អភ ៣,៩-១០)។ ប្រសិនបើ​​​អស់លោកនឹកចង​ចាំ​ជា​និច្ចថា គឺព្រះ​​​ជាម្ចាស់ទេតើដែលបើកចិត្តគំនិតមនុស្ស (កក ១៦,១៤) ហើយនឹកចង​​​ចាំ​​​ទៀត​​​ថា ​​​មុខ​ងារ​ដ៏​ប្រសើរ​របស់​អស់​លោក​មក​ពី​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ (២ករ ៤,៧) មិន​មែន​មក​ពីខ្លួនអស់លោកទេ នោះក្នុងកិច្ចបញ្ជូនបន្តព្រះបន្ទូល អស់លោក​​​មុខជានឹងរួបរួមកាន់តែជិតស្និទ្ធិជាមួយ​ព្រះគ្រីស្ត​​ជាព្រះបរមគ្រូ និង​​​បណ្តោយ​​​ឲ្យព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គ​​​ដែល​​​ណែនាំអស់លោក។ ដោយអស់លោកមានទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដូច្នេះ អស់​លោក​ក៏​ទទួលចំណែក​ក្នុង​​​ព្រះហឫទ័យ​ស្រឡាញ់​របស់ព្រះជាម្ចាស់ ជាគម្រោង​ការ​ដ៏​អស្ចារ្យ​លាក់​ទុក​តាំង​ពី​ដើម​​​រៀងមក (អភ ៣,៩) ហើយ​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់បាន​សម្តែង​ឲ្យ​មនុស្ស​លោក​ស្គាល់​ ក្នុងអង្គព្រះ​គ្រីស្ត។

ក្នុងឋានៈអស់លោកជាអ្នកបំពេញមុខងារបម្រើ​ពិធី​គោរពប្រណិប័តន៍ផ្សេងៗ ជាពិសេសពេលថ្វាយ​​​សក្ការ​​​បូជា​​​នៃ​អភិបូជា អស់​លោក​គង្វាលជាតំណាងយ៉ាងពិសេសរបស់ព្រះគ្រីស្តផ្ទាល់ គឺជាតំណាងរបស់​ព្រះ​អង្គ​ដែល​​​បាន​​​បូជាព្រះជន្មធ្វើជាយញ្ញ ដើម្បីប្រោសឲ្យមនុស្សលោកបានវិសុទ្ធ។ ហេតុនេះហើយ​បានជា​អស់លោកត្រូវរស់​នៅ​ឲ្យ​បាន​​​សមស្របតាមកិច្ចដែលអស់លោក​ប្រ​ព្រឹត្តិក្នុង​ពិធី​នោះ គឺពេលធ្វើពីធី​លើកតម្កើងគម្រោងការដ៏​អស្ចារ្យរបស់​​​ព្រះ​​​អម្ចាស់​​​ដែលចូលទិវង្គត អស់លោកត្រូវខិតខំយកចិត្តទុកដាក់រំងាប់​កិលេស​តណ្ហាក្នុងខ្លួន និងជៀសវាងឲ្យ​ផុតពី​​​ទម្លាប់ និងលម្អៀង អាក្រក់គ្រប់យ៉ាងទៀតផង។

ក្នុងគម្រោងការដ៏អស្ចារ្យនៃសក្ការៈបូជាអរព្រះគុណនោះ អស់លោក​បូជាចារ្យ​បំពេញបន្ទុកចម្បង​​​របស់អស់​​​លោក គឺព្រះគ្រីស្តរំដោះមនុស្សយើងជានិច្ចនិរន្តរ៍តទៅ។ ហេតុនេះ​ហើយ​បានជាមហាសន្និបាត ទូន្មានយ៉ាងខ្លាំង​​​ឲ្យអស់លោកថ្វាយអភិបូជាជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ​ទោះបី​គ្រីស្តបរិស័ទពុំអាចមានវត្តមានបានក៏ដោយ ក៏អភិបូជានៅតែជា​​​កិច្ច​​​របស់ព្រះគ្រីស្ត និងរបស់ព្រះ​សហគមន៍​ដែរ។ ពេលអស់លោករួមក្នុងកិច្ចរបស់ព្រះគ្រីស្តជាមហាបូជាចារ្យ អស់​​​លោក​​​ក៏ថ្វាយខ្លួនទាំងស្រុងទៅព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ ​ពេលអស់លោកទទួលព្រះកាយរបស់ព្រះគ្រីស្តទុកជាអាហារ ​​​អស់​​​លោក​​​ក៏រួមចំណែកយ៉ាងជ្រៅក្នុងចិត្ត អំពីព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គ ដែលប្រទាន​ព្រះ​អង្គ​ផ្ទាល់ឲ្យ​​​គ្រីស្ត​​​បរិស័ទ​​​​​​​​​​​​ទុក​​​ជា​​​អាហារ។

យ៉ាងណា​មិញ ពេល​អស់​លោកធ្វើ​អគ្គ​សញ្ញា​នានាជូន​គ្រីស្ត​បរិស័ទ អស់​លោក​ក៏​រួម​ក្នុងបំណងរបស់​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដែល​​​​ស្រឡាញ់​មនុស្ស​លោក។ អស់លោករួមជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត​យ៉ាងពិសេស ដោយសុខចិត្តបង្ហាញថា អស់លោក​​​មាន​​​ពេលទំនេរអាចធ្វើអគ្គសញ្ញាលើក​​លែង​ទោស នៅគ្រប់ពេលគ្រីស្តបរិស័ទសូម ប៉ុន្តែលុះត្រាតែគេសូម​​​យ៉ាង​​​​​​សមគួរនឹងធ្វើជូនបាន។ ពេល​អស់​លោកធ្វើពិធីលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមពេលកំណត់ អស់​​​លោក​​​​​​រួមសំឡេង​ជាមួយ​ព្រះសហគមន៍ដែល​ព្យាយាមអង្វរព្រះជាម្ចាស់ដោយ​ឥត​ឈប់​ឈរ ក្នុងនាមមនុស្សលោក​​​ទាំង​​​​​​​​​មូល ដោយរួបរួមជាមួយព្រះ​គ្រីស្តដែល ”មានព្រះជន្មគង់នៅរហូត ដើម្បីទូលអង្វរព្រះជាម្ចាស់ឲ្យយើង” (ហប ៧,​​​២៥)។

ក្នុងឋានៈអស់លោកជាអ្នកណែនាំនិងជាគង្វាល​ថែទាំប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់​​​របស់​​​ព្រះយេស៊ូជាគង្វាល​ដ៏ល្អ ជំរុញឲ្យអស់លោកស៊ូប្តូរជីវិតសម្រាប់កូនចៀមរបស់ខ្លួន (យហ ១០,១១) ប្រុងខ្លួន​​​បូជាជីវិតទុកជាសក្ការបូជាដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ដោយយកតម្រាប់តាម​បូជាចារ្យមួយចំនួនដែលពុំរួញរាបូជាជីវិត​​​កាលពីដើម និង​​ដូចសព្វ​​​ថ្ងៃ​​​​​​ដែរ ។

ក្នុងឋានៈអស់​លោកជាអ្នកអប់រំខាងជំនឿ អស់លោក ៉មានចិត្តរឹងប៉ឹងចូល​មក​ក្នុង​ទីសក្ការៈ ដោយ​​​សារព្រះ​លោហិត​របស់ព្រះយេស៊ូ” (ហប ១០,១៩) អស់លោកក៏ចូលទៅជិត​ព្រះ​ជាម្ចាស់ “ដោយចិត្តទៀងត្រង់ ពោរ​​​ពេញ​​​ដោយ​​​ជំនឿមាំមួន” (ហប ១០,២២)។ ដូច្នេះអស់​លោក​ជួយឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​មានសេចក្តីសង្ឃឹម​ដ៏មុតមាំ (២ករ ១,៧) ថា ព្រះជាម្ចាស់នឹងសម្រាលទុក្ខគេ ដើម្បី​ឲ្យ​គេអាចសម្រាលទុក្ខអស់អ្នកដែល​រង​ទុក្ខវេទនាគ្រប់យ៉ាងដែរ (២ករ ១,៤)។

ក្នុងឋា​​​នៈអស់លោកជាជាអ្នកដឹកនាំសហគមន៍ អស់លោកត្រូវរស់នៅដោយធ្វើ​តបធម៌ តាម​​​របៀប​​​​របស់​​​គង្វាលនៃវិញ្ញាណគ្រីស្តបរិស័ទ គឺអស់លោកត្រូវលះបង់ការស្រណុកផ្ទាល់​ខ្លួន​ចោលមិនរកប្រយោជន៍ផ្ទាល់ ខ្លួន​​​ទេ “តែ​​​ត្រូវស្វែងរកប្រយោជន៍រួមសម្រាប់មនុស្សទាំងអស់ ដើម្បីឲ្យគេបានទទួល​ការសង្គ្រោះ” (១ករ ១០,៣៣)។ អស់​​​លោកក៏ត្រូវបំពេញកិច្ច​ការជាគង្វាល​ឲ្យកាន់តែល្អប្រសើរតទៅមុខ។ ប្រសិនបើមានតម្រូវការ អស់លោកក៏ត្រូវប្រុង ខ្លួន​​​ប្រើវិធីឃ្វាលថ្មីៗ តាមព្រះវិញ្ញាណនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ណែនាំ ​គឺព្រះអង្គដែលសព្វព្រះហឫទ័យបក់ទៅទិសណា ក៏បាន (យហ ៣,៨)។

១៤-លោកគង្វាល ត្រូវសង្រួមចិត្តមិនឲ្យចិត្តគំនិតរវើរវាយ

ក្នុងពិភពលោកនាបច្ចុប្បន្នកាលនេះ មនុស្ស​ម្នាក់ៗ​មុខជានឹងត្រូវ​តែ​បំពេញ​កិច្ច​ការ​ជា​ច្រើន​ឥត​គណនា​មិន​​​ខាន ហើយមាន​​​បញ្ហាផ្សេងៗសង្កត់សង្កិនខ្លួនថែមទៀត ដែលត្រូវដោះស្រាយជាបន្ទាន់​មិន​អាច​បង្អង់​បាន​ឡើយ។ ហេតុ​​​នេះមនុស្សភាគ​ច្រើន​វិល​វល់​ក្នុង​ចិត្ត មានចិត្តគំនិត​ប្រទាញប្រទង់​គ្នា។ អស់លោកគង្វាល​ក៏ដូចគេដែរ គឺ​អស់​លោក​ជំពាក់ជំពិន នឹង​ភារកិច្ច​ជា​ច្រើន​តាម​បន្ទុករបស់​ខ្លួន មានចិត្តគំនិតប្រទាញ​ប្រទង់​​គ្នា។ ជួនកាល អស់​លោក​ក៏​ដណ្តឹង​សួរ​​​​ខ្លួន​ឯង​ទាំងតប់​ប្រមល់​ថា តើ​ត្រូវ​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច​ដើម្បី​ឲ្យការរស់តាមព្រះវិញ្ញាណនៅ​ខាង​ក្នុង អាចស៊ីជាមួយ​សកម្មភាព​​​​​​​​​​នៅខាងក្រៅបាន? អស់លោក​មិនអាចធ្វើឲ្យជីវិតតាមព្រះវិញ្ញាណនៅខាងក្នុង និងសកម្មភាពនានាខាង​​​ក្រៅ​​​​​​​​​អាចស៊ីគ្នាបាន ដោយគ្រាន់តែចាត់ចែងកាលវិភាគធ្វើកិច្ចការតាមមុខងារបម្រើប៉ុណ្ណោះទេ ហើយទោះជាកិច្ច​​​​ផ្សេង​​​ៗ​​​ដែលបំប៉នវិញ្ញាណ​ទាំងប៉ុន្មានជារៀងរាល់ថ្ងៃអាចជួយយ៉ាងខ្លាំង​​​យ៉ាង​​​​​​ណា​ក៏​ដោយ ក៏ការ​​​ប្រព្រឹត្តកិច្ច​ទាំង​​​នោះ​​​​មិន​​​អាច​​​​​​ធ្វើឲ្យ​​​ចិត្ត​​​គំនិត​​​​​​និងសមក្មភាព​​​ស៊ីសង្វាក់​​​គ្នាបានដែរ។​​​​​​ មានផ្លូវតែមួយដែលអាចជួយឲ្យអស់​​​លោក​​​សង្រួម​​​ចិត្តគំនិត មិន​ឲ្យ​​​​ប្រទាញ​ប្រទង់គ្នា គឺនៅពេលអស់លោកបំពេញមុខងារបម្រើរបស់ខ្លួន អស់លោកត្រូវយក​​​តម្រាប់​​​​តាម​ព្រះគ្រីស្តជា​​​ព្រះអម្ចាស់  ដែលព្រះអង្គចាត់ទុកការធ្វើ​តាម​ព្រះ​ហឫទ័យ​របស់​ព្រះ​បិតាដែលចាត់ព្រះអង្គ​​​ឲ្យ​​​​​​យា​​​​​​ង​​​មក ព្រមទាំង​​​បង្ហើយ​​​​​​កិច្ចការ​​​នោះឲ្យបានសម្រេច ជាអាហាររបស់ព្រះអង្គ  (យហ ៤,៣៤)។

តាមពិត ព្រះ​គ្រីស្ត​ប្រើអ្នក​បម្រើ​របស់​ព្រះ​អង្គឲ្យធ្វើ​តាមព្រះ​ហឫ​ទ័យ​ព្រះ​បិតាដដែលនោះ ក្នុងពិភព​លោកនេះ ត​ទៅ​ទៀតជានិច្ច ដោយសារព្រះ​សហគមន៍។ ហេតុនេះហើយបានជា​ព្រះ​គ្រីស្តនេះ​ នៅតែជាប្រភព​​​ដែល​​​អាច​​​ធ្វើ​​​ឲ្យ​​​ការរស់នៅរបស់គង្វាលស៊ីគ្នាយ៉ាងសុខដុមរមនា​បាន​។ ដូច្នេះ លោកគង្វាលនឹងធ្វើឲ្យការរស់នៅរបស់ខ្លួនស៊ីគ្នា ដោយ​​​រួមរស់ភ្ជាប់ជាមួយព្រះគ្រីស្ត ដើម្បី​ទទួល​ស្គាល់​ព្រះ​​ហឫទ័យ​របស់ព្រះបិតា និងដើម្បីបូជាខ្លួនទាំងស្រុងទុកជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ហ្វូងចៀមដែល​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ផ្ញើទុក​មកអស់លោក (១យហ ៣,១៦)។ ដោយអស់លោករស់​​​នៅ​​​តាម​​​​របៀប​រស់​នៅ​របស់​ព្រះយេស៊ូជាគង្វាលដ៏ល្អប្រសើរនោះ អស់​លោកមុខជានឹងប្រព្រឹត្តតាមសេចក្តីស្រឡាញ់​ក្នុង​ឋានៈ​​​​ខ្លួន​​​ជា​​​​គង្វាល ទើបអស់លោកអាចរកឃើញចំណងនៃការរស់នៅរបស់ខ្លួនជាបូជាចារ្យ​​​ដ៏​ពេញ​​​​​​​​​លក្ខណៈ ដែល​​​ធ្វើឲ្យការរស់នៅរបស់អស់លោកបានចុះសម្រុងគ្នាយ៉ាងសុខដុមរមនា។ រីឯសេចក្តីស្រឡាញ់​​​ក្នុង​​​ឋានៈ ជា​​​គង្វាលនេះវិញ ក៏ហូរចេញមក ជាពិសេសពីសក្ការៈបូជាអរព្រះគុណ ដែល​ជា​ស្នូលនិងជាឫសនៃការរស់នៅ​​​ទាំង​​​​​​មូល​​​របស់លោកគង្វាល។ ដោយមានចិត្តគំនិតជា​បូជាចារ្យ លោកត្រូវខិតខំយកសក្ការបូជា​​​របស់​​​​​​ព្រះ​​​គ្រី​​​ស្តដែល​​​លោក​​​ថ្វាយ​​​នៅលើតុសក្ការៈ​​​ ដាក់ជាប់ក្នុងនៅចិត្តរបស់លោក។ ប៉ុន្តែ ​អស់លោក​បូជាចារ្យអាច​​​សម្រេច​​​ការ​​​នេះ​​​បាន លុះ​​​ត្រា​​​តែ​អស់លោកតែងតែអធិដ្ឋានស្មឹងស្មាធិ៍ធ្វើឲ្យគម្រោងការ​ដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះគ្រីស្ត ជ្រួត​​​ជ្រាប​​​ក្នុងចិត្ត អស់​លោក​កាន់តែជ្រៅទៅៗ។

លោកគង្វាលអាចពិនិត្យមើលថា ការរស់នៅរបស់ខ្លួនស៊ីគ្នាយ៉ាងសុខដុមរមនាពិតប្រាកដមែននោះ ដោយ​​​ពិនិត្យ​​​មើលគ្រប់កិច្ចការលោកប្រព្រឹត្ត ដើម្បីឲ្យចេះពិចារណាថា ​ព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យ​នឹងអ្វីខ្លះ (រម​ ១២,២) ពោលគឺ រិះគិតឲ្យដឹងថា ​តើកិច្ចការទាំងប៉ុន្មានដែល​អស់​លោក​ប្រព្រឹត្ត​នោះ ស្រប​តាមគោលនៃបេសកកម្ម របស់​ព្រះ​សហគមន៍​ដែលប្រកាសដំណឹង​ល្អ ឬ​ក៏​អត់។ ចិត្តស្មោះត្រង់ភក្តីចំពោះព្រះគ្រីស្ត ពុំអាចផ្តាច់ចេញពីចិត្ត ស្មោះ​​​ត្រង់​​​ភក្តី​​​ចំពោះ​​​​​​ព្រះសហគមន៍របស់​ព្រះអង្គបាន​ឡើយ។ ហេតុនេះ​ហើយ​បានជាសេចក្តីស្រឡាញ់ក្នុងឋានៈលោកជាគង្វាល តម្រូវឲ្យអស់គង្វាលធ្វើការ​រួបរួមជាមួយលោកអភិបាល និងជាមួយគង្វាលឯទៀតៗជាបងប្អូន​ ដែល​ទទួល​មុខ​ងារ​បម្រើជា​​​បូជាចារ្យរួមគ្នា​​​ជានិច្ច កុំឲ្យកិច្ចការ​របស់ខ្លួនត្រឡប់ទៅជាអសារឥតការឡើយ (កឡ ២,២)។ ប្រសិន​​​បើអស់​​​លោក​​​គង្វាលប្រព្រឹត្តដូច្នេះ អស់លោកមុខជានឹងធ្វើឲ្យការរស់នៅរបស់ខ្លួនស៊ីគ្នា​យ៉ាង​សុខដុមរមនា ដោយចួលរួម​​​ក្នុង​​​បេសកកម្ម​​​របស់ព្រះសហគមន៍ទៀតផង។ អស់លោកក៏នឹងរួមភ្ជាប់​ជា​មួយ​ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្លួន ហើយដោយ​​​សារព្រះអង្គ​​​អស់លោកក៏រួប​​​រួមជាមួយព្រះបិតា ក្នុងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ​។ ហេតុនេះហើយបានជាអស់​​​លោកនឹង​​​បាន​​​​​​​​​ធូរស្បើយ​​​ក្នុង​​​​​​ចិត្ត​​​យ៉ាង​​​ច្រើន ព្រមទាំងមានអំណរសប្បាយពន់ប្រមាណ (២ករ ៧,៤)។

ផ្នែកទី ២-តម្រូវការពិសេសខាងព្រះវិញ្ញាណក្នុងការរស់នៅរបស់អស់លោកគង្វាល

១៥-លោកគង្វាលត្រូវមានចិត្តសុភាពរាបសា និងសុខចិត្តស្តាប់បង្គាប់

ក្នុងចំណោមគុណធម៌ដែលលោកគង្វាល ត្រូវមានជាចាំបាច់ខាន​ពុំ​បាន​ដើម្បីបំពេញមុខងារ​បម្រើរបស់​ខ្លួន​​​​នោះ គឺមានចិត្តគំនិតត្រៀមខ្លួនជានិច្ចស្វែងរកព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះ​ជាម្ចាស់ដែល​ចាត់​អស់​លោកឲ្យ​ទៅ មិនមែន​​​ស្វែង​​​រកធ្វើតាមបំណងរបស់ខ្លួនឡើយ (យហ ៤,៣៤; ៥,៣០; ៦,៣៨​)។ ព្រះ​វិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធ​ត្រាស់​ហៅ​អស់​លោក​ឲ្យ​បំពេញ​ព្រះ​រាជកិច្ច​របស់​ព្រះ​ជាម្ចាស់ (កក ១៣,២) ជា​ព្រះរាជកិច្ច​ហួស​ពី​កម្លាំង និង​ពី​ប្រាជ្ញា​គ្រប់យ៉ាងរបស់​មនុស្ស​​​​លោក ដ្បិត “ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ជ្រើស​រើសអ្វីៗ​ដែលមនុស្សលោកចាត់ទុកថាទន់ខ្សោយក្នុងលោកីយ៍នេះ មក​​​ផ្ចាញ់​​​​​​​​​ពួកអ្នកខ្លាំងពូកែវិញ” (១ ករ ១,២៧)។ ហេតុនេះហើយបានជាអ្នកបំពេញមុខងារ​​​បម្រើដ៏ពិតប្រាក​​​ដ​​​របស់ព្រះ​​​គ្រីស្ត តែង​​​ដឹងថា ខ្លួនជាមនុស្សទន់ខ្សោយ ដាក់ខ្លួនធ្វើការដោយចិត្តសុភាពរាបសា ទាំងរិះគិតពិចារណាថា អ្វីដែល​​​គាប់​​​ព្រះ​​​ហឫទ័យព្រះអម្ចាស់ (អភ៥,១០)។ ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ​​​ហាក់ដូចជាទាក់ទាញចិត្តគង្វាល (កក ២០,២២) ទើបលោកបណ្តោយខ្លួនឲ្យព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះ ជាម្ចាស់​ណែនាំក្នុងគ្រប់កិច្ចការ​ទាំង​អស់ គឺតាម​​​ព្រះ​​​ហឫទ័យ​​​របស់​​​ព្រះ​​​​អង្គ​​ដែលសព្វព្រះហឫទ័យ​ឲ្យមនុស្ស​ទាំងអស់ទទួលការសង្គ្រោះ។ លោកគង្វាលអាច​រកឃើញព្រះ​ហឫទ័យ​របស់​​​​​​​ព្រះជាម្ចាស់ និងផ្ចង់​ចិត្តធ្វើតាម​ ក្នុងគ្រប់​កិច្ច​ការ​ប្រចាំថ្ងៃ​បាន ដ្បិតលោកដាក់ខ្លួនបម្រើអស់អ្នកដែល​ព្រះ​ជាម្ចាស់បានផ្ញើទុកមកលោក ស្រប​តាម​​បន្ទុកដែលលោកបានទទួល និងស្រប​តាម​ព្រឹត្តិការណ៍ជាច្រើន​ដែលកើត​​​ឡើង​​​​​​​ក្នុងការ​រស់​នៅ​​របស់​ខ្លួនផង។

ប៉ុន្តែ មុខងារបម្រើជាបូជាចារ្យ ជាមុខងារបម្រើរបស់​ព្រះ​សហគមន៍​តែម្តង។ ហេតុ​​​នេះហើយ​បានជាគ្មាន នរណា​អាច​​បំពេញ​មុខងារបម្រើ​នេះបាន ដោយមិនរួប​រួម​ជាមួយ​អស់​លោកអភិបាល​ដែល​​​​​​​​​​កាន់អំណាចលើព្រះកាយ ទាំងមូលតាមលំដាប់លំដោយ។ ហេតុនេះ​ដោយ​យល់​ដល់​ការ​រួប​រួម​គ្នា​ជា​ព្រះ​សហគមន៍ សេចក្តីស្រឡាញ់របស់អស់​​​លោកក្នុង​ឋានៈ​ជាគង្វាល ​ជំរុញអស់លោកឲ្យបូជាបំណងប្រាថ្នា​របស់​ខ្លួនផ្ទាល់ថ្វាយព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីបម្រើព្រះ​​​អង្គនិងបងប្អូន។អស់លោក​​​ក៏​​​ត្រូវ​​​សុខចិត្តទទួលស្គាល់​​​ហើយអនុវត្ត តាមបញ្ជានិងដំបូន្មានអភិបាលព្រះ​សហគមន៍​​​​​​​​​ក្រុងរ៉ូ​​​ម អភិបាល​របស់ខ្លួន និង​​​មេដឹក​​​នាំឯទៀតៗ ដោយ​​​មានឆន្ទៈ​​​ជា​អ្នក​​​​ផ្ញើ​​​​​ជីវិត​លើព្រះ​គ្រីស្ត។ អស់លោក​ក៏​ត្រូវ​សុខ​​​ចិត្តចំណាយអ្វីដែលខ្លួនមាន ហើយក៏ចំណាយកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្តថែមទៀតផង (២ ករ ១២,១៥) ដើម្បី​​​បំពេញ​​​គ្រប់​បន្ទុក​ផ្ញើ​មកឲ្យអស់ដោយ​​​មានឆន្ទៈ​​​ជា​អ្នក​​​​ផ្ញើ​​​​​ជីវិត​លើព្រះ​អង្លោក ទោះបី​​​ជា​​​បន្ទុកតូច ឬមិនសំខាន់ក្ដី។ ដោយប្រព្រឹត្តដូច្នេះ ​អស់លោករក្សាទុក​និង​ពង្រឹង​​​ការ​រួបរួមគ្នាដ៏ចាំបាច់​ជាមួយ​គង្វាលឯទៀតៗ​ជាបងប្អូន​ដែល​ទទួល​មុខ​ងារ​បម្រើរួមគ្នា ហើយជា​ពិ​​​សេស​ជាមួយនឹង​អស់លោក​អភិបាលដែល​​​ព្រះ​​​អម្ចាស់​​​ចាត់តាំង​​​ជាមេដឹក​នាំ​របស់ព្រះ​​​សហគមន៍​​​ព្រះអង្គ ដែលមនុស្សអាចមើលឃើញបាន។ អស់លោកគង្វាល ក៏​​​រួម​​​គ្នាកសាងព្រះកាយព្រះគ្រីស្តដែល​​​ចម្រើនឡើង “ដោយសារ​សន្លាក់​ឆ្អឹង​ទាំង ប៉ុន្មានដែលបម្រើព្រះកាយ តាម​​​កម្រិត​សមត្ថភាព​របស់សរីរាង្គនីមួយៗ” (អភ ៤,១១.១៦)។ ដោយអស់លោកស្តាប់បង្គាប់បែបនេះ អស់​លោក​មុខជា​​​នឹង​​​​​​​រស់នៅតាមសេរីភាពនៃ​បុត្រ​ធីតាដ៏ពេញវ័យ​របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពេលអស់លោកបំពេញ​បន្ទុក​របស់ខ្លួន និងដោយ​​​មានសេចក្តី​ស្រឡាញ់​​​ជំរុញ​​​ទៀតផង មានលោក​គង្វាលខ្លះ រិះគិតពិចារណា ស្វះ​ស្វែង​រកវិធីថ្មីៗ​​​ដើម្បី​​​ជា​​​​ប្រយោជន៍​​​ព្រះ​​​សហគមន៍។ ដោយ​អស់​លោក​​​​សុខចិត្តស្តាប់​បង្គាប់​​​ អស់លោកត្រូវរៀបរាប់អំពីគម្រោង​ការ​របស់ខ្លួនឲ្យលោក​​​អភិ​​​បាលដឹង ដោយ​​​សេចក្ដី​​​​​​ទុក​​​ចិត្ត ទាំងគូ​សង្កត់​​​​​​លើ​តម្រូវការរបស់ហ្វូងចៀមដែល​​​ព្រះជាម្ចាស់បានផ្ញើទុកមក ទាំង​​​ប្រុង​​​ខ្លួន​​​ជានិច្ច​ធ្វើ​​​តាម​​​​ការ​វិនិច្ឆ័យ​របស់​អភិបាល​ដែល​ទទួលបន្ទុកគ្រប់គ្រងលើព្រះសហគមន៍របស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ ការដាក់ខ្លួន និងសម្រេចចិត្ត​​​ស្តាប់​​​បង្គាប់ទាំងទទួលខុសត្រូវបែបនេះ មុខជានឹងធ្វើឲ្យលោកគង្វាល បាន​​​ដូចព្រះគ្រីស្ត (អភ ៤.១១-១៦)។ អស់លោកមុខជានឹងមានមនោសញ្ចេតនា ​ដូចព្រះគ្រីស្តយេស៊ូដែលទ្រង់ “បាន​​​លះបង់អ្វីៗ​​​ទាំង​​​អស់ មកយក​​​ឋានៈ​​​ជាអ្នកបម្រើ...ធ្វើតាមព្រះបញ្ជារហូតដល់សោយទិវង្គត” (ភល ២,៧-៩)។ ដោយ​​​ព្រះគ្រីស្តស្តាប់​​​បង្គាប់បែ​​​បនេះឯង ព្រះអង្គបានជ័យជម្នះ និងរំដោះយើងឲ្យបានរួចពីបាបកម្មរបស់លោកអដាំ​ដែល​មិនបាន​​​ស្តាប់​​​បង្គាប់វិ​​​ញ ដូចគ្រីស្តទូត​​​ធ្វើជាសាក្សីថា៖ “មនុស្សទាំងអស់ជាប់បាប ដោយសារមនុស្សតែម្នាក់យ៉ាងណា ព្រះ​​​ជាម្ចាស់ក៏នឹងប្រោស​​​មនុស្ស​​​ទាំងអស់ឲ្យបានសុចរិត ​ដោយសារ​មនុស្សតែម្នាក់បានស្តាប់បង្គាប់យ៉ាងនោះដែរ” (រម ៥,១៩)។

១៦-លោកគង្វាលត្រូវកាន់ព្រហ្មចរិយធម៌ ហើយ​ចាត់ព្រហ្មចរិយធម៌នេះ ទុកជា​ព្រះ​អំណោយ​ទាន​​របស់​​​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់          ព្រះគ្រីស្តជាព្រះអម្ចាស់ទូន្មានឲ្យសាវ័ករស់នៅដោយកាន់ព្រហ្មចរិយធម៌យ៉ាងពេញលក្ខណៈ និងអស់មួយ​ជីវិត ដោយយល់ដល់ព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (មថ ១៩,១២)។ តាំង​ពី​ជំនាន់​ដើម​រៀង​មក រហូត​មក​ដល់សព្វ​ថ្ងៃ​មាន​​​​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ជា​ច្រើន​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​កាន់​ព្រហ្មចរិយធម៌បែបនេះ ដោយ​ចិត្ត​រីក​រាយ ហើយ​បាន​កាន់​តាមដោយ​គ្មាន​សៅ​ហ្មង​អ្វី​ឡើយ គួរឲ្យសរសើរមែន។ ព្រះសហគមន៍ក៏​តែង​តែ​ចាត់ទុកជានិច្ចថា ការកាន់ព្រហ្មចរិយធម៌ ពិត​​​ជា​​​របៀប​​​​​​រស់​​​​នៅដ៏ប្រសើរ ជាពិសេស​សម្រាប់អស់លោកបូជាចារ្យ។ ការរស់ដោយកាន់តាមព្រហ្មចរិយធម៌ជាសញ្ញាសម្គាល់អំពី​​​សេចក្ដី​​​​​​ស្រឡាញ់​​​​របស់គង្វាលផង និង​ជំរុញ​ឲ្យសេចក្តីស្រឡាញ់នោះចម្រើនឡើងទៀតផង។ ម៉្យាង​ទៀត ការរស់​ដោយ​កាន់តាមព្រហ្មចរិយធម៌ក៏ពិតជាប្រភពដ៏ពិសេសមួយ បង្កើតផលផ្លែខាងព្រះវិញ្ញាណ ក្នុង​ពិភព​លោក​ផងដែរ​ (ពន្លឺ ៤២)។ ពិតមែន លក្ខណៈនៃមុខងារជាបូជាចារ្យ មិនទាមទារឲ្យអស់លោក​កាន់តាម​​ព្រហ្មចរិយធម៌​នោះទេ ដូច​​​​​​​ទំនៀមទម្លាប់​នៃ​​​​ព្រះសហគមន៍ជំនាន់ដើម (១ធម ៣,២-៥; ទត​​​១,៦) និងប្រពៃណីព្រះសហគមន៍នៅ​បូព៌ា​ប្រទេសជាសាក្សី​ស្រាប់។ ព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស​មានគង្វាលខ្លះជ្រើស​​​រើសរស់នៅ​ដោយកាន់តាម​ព្រហ្មចារី​យ៍​ធម៌ ទុកជាព្រះ​​​អំណោយទានមកពីព្រះជាម្ចាស់។ អស់លោកអភិបាល​រស់​​​នៅ​​​ដោយកាន់​តាម​​​ព្រហ្មចរិយធម៌។ ក៏ប៉ុន្តែ មានលោកគង្វាលខ្លះមានគ្រួសារ។ អស់លោកក៏ពិតជាគង្វាលដ៏ល្អ​​​ប្រសើរ​​​ដែរ។ ទោះបីមហាសន្និបាត​ដ៏វិសុទ្ធនេះ ទូន្មានឲ្យ​​​អស់លោកគង្វាលរស់ដោយកាន់​​​តាមព្រហ្មចរិយធម៌​ក្ដី ក៏មហាសន្និបាត​ពុំមានបំណង​​​ចង់​​​ផ្លាស់​​​ប្រែ​​​​វិន័យ​ប្លែក​ដែល​​​មាន​​​​​​កាន់យ៉ាងត្រឹមត្រូវក្នុងព្រះ​​​សហគមន៍​​​នៅបូព៌ាប្រទេស​នោះ​ទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ដោយសេចក្តី ស្រឡាញ់​​​​យ៉ាងខ្លាំងជា​ទី​បំផុត មហា​សន្និបាតសូមដាស់តឿនអស់បុរស​ដែល​បាន​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍ ហើយដែល​​​បានទទួល​អគ្គសញ្ញា​តែង​តាំង​​​ជា​​​គង្វាល ឲ្យព្យាយាម​បំពេញ​មុខ​ងារ​ដ៏​វិសុទ្ធ​របស់ខ្លួនតទៅទៀត តាមតែ ព្រះជា​​​ម្ចាស់​​​ត្រាស់ហៅ និងឲ្យស៊ូ​ប្តូរ​ជីវិតទាំងស្រុងដោយចិត្ត​ទូលាយ​សម្រាប់ហ្វូងចៀម​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់បានផ្ញើទុកមក។

ក៏ប៉ុន្តែការរស់នៅដោយកាន់​​​ព្រហ្មចរិយធម៌ សមនឹងមុខងារជា​​​បូជាចារ្យ​​​ត្រង់ប្រការជាច្រើន។ បេសកកម្ម​របស់បូជាចារ្យ គឺបូជាកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្តទាំងស្រុង ​​​ដើម្បីបម្រើមនុស្សលោកថ្មី​ដែល​ព្រះ​គ្រីស្តបានប្រតិស្ឋាន​មក​​​។ ព្រះ​​​គ្រីស្តដែលមាន​ជ័យ​​​​ជម្នះលើសេចក្តីស្លាប់ ព្រះអង្គ​​​ប្រតិស្ឋាន​​​មនុស្ស​ជាតិ​ថ្មី​នោះ ​នៅក្នុង​​​លោកីយដោយ​​​សារ​​​ព្រះ​​​វិញ្ញាណ​​​របស់ព្រះអង្គ។ មនុស្សជាតិថ្មីនោះមានដើមកំណើត “ពុំមែនពីលោហិត ឬពីចំណង់តណ្ហា ឬពីការប៉ង​ប្រាថ្នា​របស់​មនុស្សឡើយ គឺកើតពីព្រះជាម្ចាស់វិញ” (យហ ១,១៣)។ ដោយអស់លោកគង្វាលកាន់តាម​ព្រហ្មចរិយធម៌​​​​ ឬដោយ​​​មិន​​​រួមបវេណី ព្រោះខ្លួនគិតដល់ព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (មថ ១៩,១២) អស់លោក​​​ញែកខ្លួន​ប្រសិទ្ធិថ្វាយព្រះគ្រីស្ត​តាម​​​​របៀប​មួយថ្មី និង​យ៉ាង​ប្រសើរបំផុត។ អស់លោ​កនឹងផ្ចង់ចិត្តទៅនឹងព្រះអង្គ ងាយ​ជាងអ្នកមាន​គ្រួសារ ដោយគ្មានចិត្ត​ប្រទាញប្រទង់ (១ ករ ៧,៣២-៣៤)។ អស់លោកក៏មានសេរីភាព​ច្រើន​​​ជាងអ្នក​មាន​គ្រួ​សារ ថ្វាយកម្លាំងចិត្ត​កម្លាំងកាយ បម្រើព្រះ​​​ជាម្ចាស់ផង និងបម្រើមនុស្សលោកផង ក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត ​និងដោយព្រះគ្រីស្ត។ អស់លោក​ក៏មានលទ្ធភាពច្រើន​ជាង​អ្នក​មាន​គ្រួសារ​ដោយមិនជំពាក់ជំពិនអ្វីមួយ អាច​បម្រើ​​​ព្រះរាជ្យរបស់​ព្រះ​អង្គ និង​​​ជួយធ្វើកិច្ចបង្កើត​មនុស្ស​​​ជាថ្មីតាមលោកខាងមុខ។ អស់លោកក៏​មាន​សមត្ថភាព​ច្រើន​ជាង​អ្នក​​​​មាន​គ្រួសារ អាច​ទទួល​មុខងារ​ជា​ឳពុក​ដ៏ទូលំទូលាយក្នុង​អង្គព្រះ​គ្រីស្ត​។ ដូច្នេះ អស់លោករស់​នៅ​ដោយ​​​កាន់​​​តាមព្រហ្មចរិយធម៌​បែបនោះ ប្រកាស​​ចំពោះ​មុខមនុស្សលោកថា គេសុខចិត្តបូជាកម្លាំងកាយ​កម្លាំង​ចិត្ត ដោយ​គ្មាន​​​​ប្រទាញប្រទង់ បំពេញ​កិច្ចការ​ដែល​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​បាន​ផ្ញើ​ទុក​ឲ្យ​ធ្វើ ពោលគឺ ដណ្តឹង​គ្រីស្ត​បរិស័ទឲ្យ​ថ្វាយ​​​​​​ទៅ​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត ជាព្រះ​​​ស្វាមីតែ​មួយ​គត់ ទុកដូចជាក្រមុំ​ព្រហ្មចារី​ដ៏បរិសុទ្ធ (២ ករ ១១,២)។ អស់លោកនាំឲ្យមនុស្ស​​​ស្រមៃ​​​ឃើញ​​អំពី​អាពាហ៍ពិពាហ៍​តាមកម្រោងការដ៏អស្ចារ្យ គឺ​ព្រះសហគមន៍​នឹងរៀបអភិសេកជាមួយ​ព្រះគ្រីស្ត​ជាព្រះ​ស្វាមី​តែ​​​មួយ​​​គត់ (ពន្លឺ ៤២.៤៤; សម្រួល ១២)។ ព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យមានគម្រោងការនេះ ដែល​នឹង​លេច​ចេញ​មក​យ៉ាង​​​ពេញ​​​លេញនៅពេលអនាគត។ លើសពី​នេះទៅទៀត អស់លោកក្លាយទៅជាសញ្ញាសម្គាល់​ដ៏មានជីវិតរស់រវើក អំពី​​​លោកខាងមុខ ដែលមានវត្តមានក្នុង​លោក​​​​​នេះរួចហើយ ដោយសារជំនឿ និងដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ ពោលគឺ នៅ​​​ក្នុងលោកខាងមុខនោះ បុត្រធីតា​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់ ប្រោសឲ្យ​មាន​ជីវិតថ្មីដ៏រុងរឿង លែងរៀបការប្តីប្រពន្ធ​​​ទៀត​​​ហើយ​​​ ( លក ២០,៣៥-៣៦)។

កាលពីដំបូង ព្រះសហគមន៍គ្រាន់តែទូន្មានឲ្យ​​បូជាចារ្យកាន់តាម​ព្រហ្មចរិយធម៌​​​​ប៉ុណ្ណោះ​​​ ព្រោះតែ​សម្អាង​​​លើគម្រោងការដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះគ្រីស្ត​ និងលើ​បេសកកម្មរបស់​ព្រះអង្គ​​ជាមូលដ្ឋាន។  ក្រោយមក ក្នុង​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​ដែលកាន់តាមរបៀបរបបពិធីភាសាឡាតាំង ព្រះសហគមន៍​បង្កើត​ច្បាប់វិន័យ បញ្ជាឲ្យ​អស់​អ្នក​ដែល​​​ទទួល​​​អគ្គសញ្ញាតែងតាំង ត្រូវកាន់ព្រហ្មចរិយធម៌នោះ។ មហាសន្និបាត​ដ៏វិសុទ្ធ​នេះ ក៏យល់ស្របតាម និងបញ្ជាក់​​​ច្បាប់វិន័យនេះសាជាថ្មី​ចំពោះអស់​អ្នក​ដែល​​នឹងទទួល​អគ្គសញ្ញា​តែងតាំងជាគង្វាល។ មហាសន្និបាត​មាន​​សេចក្តី​សង្ឃឹម​លើព្រះ​វិញ្ញាណ ហើយជឿជាក់ថា ព្រះបិតាមុខជានឹងប្រទានព្រះអំណោយទាន​យ៉ាងទូលំទូលាយ​​​ឲ្យ​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​រ​​​​​​ស់នៅ ដោយ​កាន់តាមព្រហ្មចរិយធម៌ ដែលពិតជាសម​រម្យ​ស្របនឹង​មុខងារ​ជា​បូជាចារ្យ​​នៃ​សម្ពន្ធ​​​មេត្រីថ្មី។ អស់​លោក​គង្វាល ដែលរួមចំណែកក្នុង​មុខងាររបស់ព្រះគ្រីស្ត​ជា​មហា​​បូជាចារ្យ ដោយ​អគ្គសញ្ញា​តែង​​​តាំង​​​​នោះ ជាពិសេសទៅទៀតព្រះសហគមន៍ទាំងមូល ត្រូវតែនាំ​គ្នា​ទទូចអង្វរ​ព្រះ​បិតា ដោយចិត្តសុភាពរាបសា សូម​​​ព្រះអង្គប្រោសប្រទានព្រះអំណោយទាន​នេះផង​។ ម៉្យាងទៀត មហាសន្និបាត​​​ដ៏វិសុទ្ធនេះ​ក៏សូមដាស់​​​តឿន​​​អស់​​​លោក​​​​​​គង្វាលដែល​បានផ្ញើជីវិត​លើព្រះហឫទ័យ​ប្រោស​ប្រណី​របស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយដែលបានជ្រើសរើសដោយ​​​សេរី ស្ម័គ្រចិត្តរស់​នៅ​ដោយកាន់​តាមព្រហ្មចរិយធម៌ដោយ​​យក​តម្រាប់តាមព្រះគ្រីស្ត សូមអស់លោកផ្ចង់ចិត្តយ៉ាង​ទូលំ​​​ទូលាយ នឹងព្រហ្មចរិយធម៌នេះ​ដោយ​ស្មោះ​អំពី​ចិត្ត​។ សូម​កាន់​​​តាមសភាពការណ៍នេះ​ដោយ​​ចិត្ត​ភក្ដី សូមទទួល​​​ស្គាល់​​​តម្លៃ​​​ដ៏​​​ប្រសើរ​នៃព្រះអំណោយ​ទាន​របស់​ព្រះបិតា​នេះ​មក​អស់លោក ហើយដែលព្រះអម្ចាស់សរសើរលើក​​​តម្កើង​​​​​យ៉ាង ច្បាស់​​​​​​លាស់​ផង (មថ ១៩,១១)។ សូមអស់លោកស្មឹងស្មាធិ៍រិះ​គិត​អំពីគម្រោងការដ៏សម្បើមអស្ចារ្យនៃការរស់នៅ តាម​​​ព្រហ្មចរិយធម៌នេះ ​អស់​លោក​​ជា​សញ្ញា​សម្គាល់នៃគម្រោងការដ៏អស្ចារ្យនេះ ហើយបានសម្រេចរួចហើយ​​​ទៀត​​​ដែរ។ ពិតមែនក្នុងពិភពលោកនាបច្ចុប្បន្នកាល មាន​មនុស្ស​​​​​​​ជា​ច្រើន​តែង​ប្រកាសថា គ្មាន​នរណា​អាច​កាន់​តាម​​​ព្រហ្មចរិយធម៌យ៉ាងពិតប្រាកដអស់​មួយ​ជីវិត​បាន​ឡើយ។ នេះជា​មូលហេតុ​មួយទៀត ជំរុញអស់លោកគង្វាល ឲ្យ​​​កាន់​​​តែព្យាយាម​ទទូចអង្វរ​ព្រះ​ជាម្ចាស់ ដោយ​ចិត្ត​កាន់តែ​សុភាព​រាប​សា រួម​ជា​មួយ​ព្រះ​សហគមន៍ផង សូមព្រះ​​​អង្គ​​​ប្រទាន​​​​ព្រះ​អំណោយទាននៃភក្តីភាពមកផង។ ព្រះអង្គពុំ​ដែល​បដិសេធប្រទានព្រះអំណោយទាននេះ​ឲ្យអ្នក​ដែល​​អង្វរ​​​សូមឡើយ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ អស់លោកត្រូវប្រើគ្រប់ជំនួយទាំងអស់ ទាំងនៅខាងលោកនេះក្ដី ទាំងនៅខាង​លោក​ខាងមុខក្ដី ដែល​អ្នក​ណាក៏អាចយកមកប្រើបានដែរ ដើម្បីឲ្យខ្លួនអាចកាន់តាម​ព្រហ្ម​ចរិយធម៌​បាន​។ ម៉្យាង​​​ទៀត​​​ សេចក្ដី​​​​ណែនាំ​​របស់​​​ព្រះសហគមន៍ ជាពិសេសសេចក្តីណែនាំឲ្យ​ប្រព្រឹត្តតាមតបធម៌ ដែលព្រះសហគមន៍​មាន​បទ​ពិសោធន៍​ល្បងល​មើល​រួចហើយ ក៏មាន សារៈសំខាន់ដ៏ចាំបាច់ក្នុងពិភព​លោកនាសម័យនេះ។ សូមអស់​​​លោក​​​​​​គង្វាល កាន់តាមសេចក្ដីណែនាំ ទាំងនោះផង។ ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធ អញ្ជើញ​​​មិនត្រឹម​​​តែបូជាចារ្យប៉ុណ្ណាះទេ តែអញ្ជើញអស់​គ្រីស្តបរិស័ទដែរ ឲ្យរាប់រកព្រហ្មចរិយធម៌របស់បូជាចារ្យទុកជាព្រះ​​​អំណោយ​​​ដ៏មាន​​​តម្លៃនេះ ​ហើយឲ្យទាំងអស់គ្នាអង្វរព្រះជាម្ចាស់ សូមព្រះអង្គប្រទានព្រះអំណោយទាននៃ​​​ព្រហ្មចរិយធម៌​​​​​​នេះយ៉ាង​បរិបូណ៌​​​ឲ្យព្រះសហគមន៍របស់ព្រះអង្គជានិច្ចផង។

១៧-ឥរិយាបថរបស់លោកគង្វាល ចំពោះពិភ​​​ពលោក និងសម្បត្តិលោកីយ៍

​            អស់​លោក​គង្វាល តែង​តែទាក់ទងជាមួយគ្នាទៅវិញទៅមក និងជាមួយអ្នកឯ​ទៀតៗ​ទុកជាបង​ប្អូន និង​ទុកជា​មិត្ត​​​​សម្លាញ់។ ដូច្នេះ អស់​លោក​បង្ហាត់​ខ្លួន​ឲ្យ​ស្គាល់ និង​គោរព​តម្លៃ​ដ៏​ថ្លៃ​ថ្នូរ​នៃការរស់នៅរបស់មនុស្ស ព្រម​ទាំង​រាប់​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​បាន​ប្រតិស្ឋាន​មក ទុក​ជា​ព្រះ​អំណោយ​ទាន​របស់​ព្រះ​អង្គ។ អស់លោករស់នៅក្នុង លោកនេះ​ប៉ុន្តែ​អស់​លោក​តោង​នឹកគិតជានិច្ចថា អស់លោកមិនមែនកើតពីលោកីយ៍ទេ ស្របតាម​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះ​អម្ចាស់​ជា​ព្រះ​​បរមគ្រូ​នៃ​យើង (យហ ១៧,១៤-១៦)។ ដូច្នេះ អស់លោកប្រើប្រាស់សម្បត្តិលោកីយ៍ដោយ​កាន់ចិត្តថា​​​ខ្លួន​​​មិន​មែនជាម្ចាស់លើអ្វីៗទាំងនោះ (១ ករ ៧,៣១)។ ចិត្តគំនិតនេះ មុខជានឹងនាំឲ្យ​អស់លោកឈានទៅដល់​សេរីភាព​ដែលរំដោះ​អស់លោកឲ្យ​រួច​ផុត​​ពីគ្រប់កង្វល់ដ៏រាយ​បា៉យហួសហេតុពេក ព្រមទាំងនាំឲ្យអស់លោកសុខចិត្ត​​ស្តាប់​បង្គាប់​​​​ព្រះជាម្ចាស់​ដែលមាន​ព្រះបន្ទូល​​​តាមរយៈការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។ សេរីភាព និងចិត្តចង់ស្តាប់​តាម​បង្គាប់​​​នេះ បណ្តោយ​​​ឲ្យអស់លោក​ចេះថ្លឹង​ថ្លែង​អ្វីៗតាម​បែបព្រះវិញ្ញាណ គឺ​នាំឲ្យអស់លោករក​ឃើញឥរិយាថដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ​ចំពោះ​​​មនុ​​​ស្សលោក និងចំពោះសម្បត្តិលោកីយទៀតផង។ ឥរិយាបថនេះពិតជាមានសារៈសំខាន់ជាចាំបាច់ចំពោះ​​​លោក​​​គង្វាល​​​ ព្រោះព្រះសហគមន៍ បំពេញបេសកកម្មរបស់ខ្លួនក្នុង​ពិភព​លោក ហើយសម្បត្តិលោកីយ៍ដែលព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​ប្រតិស្ឋាន​​​មក ក៏មានសារៈសំខាន់ ជាចាំបាច់បំផុត​សម្រាប់​ឲ្យ​មនុស្ស​​ម្នាក់ៗអាចចម្រើនឡើងបានដែរ។ អស់លោក​​​ត្រូវ​​​​​​តែដឹងគុណ​ព្រះ​បិតាដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ បំផុត ចំពោះអ្វីៗ​ទាំងអស់​ដែល​​ព្រះអង្គប្រទានមកឲ្យអស់លោកដើម្បីរស់នៅ​​​​​​​យ៉ាង​សមរម្យ​​​។ ប៉ុន្តែត្រូវឲ្យពន្លឺនៃជំនឿបំភ្លឺចិត្តគំនិត​អស់​លោក ឲ្យចេះរិះគិតពិចារណា​អំពីអ្វីៗទាំងអស់​ដែលអស់​​​លោក​​​ជួ​​​បប្រទះ ដើម្បីឲ្យអស់ លោកចេះប្រើប្រាស់សម្បត្តិ​ទាំង​អស់យ៉ាងត្រឹមត្រូវសមស្របតាម​ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ព្រម​​​ទាំង​​​ឲ្យចេះលះបង់ចោល​អ្វីៗ​ទាំងអស់​ដែល​អាចរារាំង​បេសកកម្មរ​​បស់អស់លោកទៀតផង។

អស់លោកបូជាចារ្យបានទទួលព្រះ​​​អម្ចាស់ទុកជា “ចំណែកមរតក” (ជរ ១៨,២០) របស់ខ្លួនរួចហើយ។ ហេតុនេះ អស់​​​លោក​ត្រូវ​ប្រើ​ប្រាស់​​​សម្បត្តិ​​​លោកីយ៍សម្រាប់តែបំពេញគម្រោងការណាដែល​លទ្ធិ​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ត និង​​​សេចក្ដី​​​ណែ​​​នាំ​របស់​ព្រះសហគមន៍​​​អនុញ្ញាតឲ្យប៉ុណ្ណោះ។

ចំពោះសម្បត្តិជា​កម្ម​សិទ្ធិព្រះសហគមន៍​​ផ្ទាល់វិញ អស់លោកបូជាចារ្យត្រូវ​គ្រប់គ្រង​សម្បត្តិ​ទាំងនោះ ស្រប​តាម​លក្ខណៈ​​​រ​​​​​​បស់វា និងស្របតាមសេចក្ដីណែនាំនៃច្បាប់របស់ព្រះសគមន៍។ប្រសិន​បើ​អាច​ធ្វើបាន សូមឲ្យ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​​ធម្មតាដែលមានសមត្ថភាពជួយគ្រប់គ្រងសម្បត្តិទាំងនោះ។ ត្រូវប្រើសម្បត្តិទាំងនោះសម្រាប់​តែ​គម្រោងការ​​​ណាដែល​​​អនុញ្ញាតឲ្យព្រះសហគមន៍សមនឹងកាន់កាប់សម្បត្តិ​លោកីយ៍ ពោលគឺ សម្រាប់ចាត់ចែង​ពីធី​គោរព​​​បម្រើព្រះជាម្ចាស់ និងសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពយ៉ាងសមរម្យឲ្យ​ក្រុម​អ្នក​ទទួលអគ្គសញ្ញាតែង​តាំង ហើយ​សម្រាប់​បំពេញ​​​កិច្ចការជាគ្រីស្តទូត និង​​​កិ​​​ច្ចមេត្តាករុណា ជាពិសេសចំពោះ​អ្នកខ្វះខាត។ ចំពោះសម្បត្តិដែល​​​អភិបាល​​​ឬអស់លោកគ​​​ង្វាល​​​បាន​​​ពីការ បំពេញការងារអ្វីមួយ​ក្នុងព្រះ​សហគមន៍ អស់លោក​ត្រូវ​ប្រើប្រាស់សម្រាប់ធានាជីវភាព​របស់​​​ខ្លួន​​​យ៉ាង​​​សមរម្យ និង​​​សម្រាប់​​​​បំពេញភារកិច្ចនានា​នៃមុខងាររបស់​ខ្លួន​ជាមុនសិន​។ ចំពោះអ្វីៗដែលនៅ​​​សេស​​​ស​​​ល់ អស់លោក​ត្រូវយក​ចិត្ត​ទុក​​​​​​ដាក់ប្រើ ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់ព្រះសហគមន៍ ឬសម្រាប់​កិច្ច​​មេត្តាករុណាវិញ។ ប៉ុន្តែ ត្រូវប្រើ​​​ប្រាស់​​​សម្បត្តិ​​​តាម​​​របៀប​​​នេះ លុះត្រាតែគ្មានច្បាប់អនុញ្ញាត​ឲ្យប្រើតាម​របៀប​​ផ្សេង។ សរុប​សេចក្ដី​​​មក​​​ មុខ​​​តំណែងក្នុងព្រះ​​​សហគមន៍​​​ មិ​​​នត្រូវក្លាយទៅជារបររកស៊ីឡើយ។ អស់លោកគង្វាលមិនត្រូវយកប្រាក់​​​ចំណេញ​ពី​​​សម្បត្តិ​​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ មកបង្កើនទ្រព្យកម្ម​សិទ្ធ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ជា​ដាច់​ខាត។ ហេតុនេះហើយបានជាបូជាចារ្យ​មិនត្រូវជំពាក់​ចិត្តនឹង​​​ទ្រព្យ​​​​​​ស​​​ម្បត្តិឡើយ (ទន ៦២,១១) ផ្ទយទៅវិញ ត្រូវជៀស​វាងឲ្យ​ផុត​​ពី​ចិត្ត​លោភ​លន់​គ្រប់​យ៉ាងជានិច្ច​ និង​​​ប្រយ័ត្ន​​​ប្រយែ​​ង​​​​​​មិន​​​ប្រព្រឹត្តអ្វីដែលហាក់ដូចជាជំនួញ​រកស៊ីនោះឡើយ។

ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះសហគមន៍អញ្ជើញអស់លោកឲ្យស្ម័គ្រចិត្តរស់នៅក្នុងឋានៈ ជាអ្នកក្រីក្រ ដើម្បី​ឲ្យអស់​លោក​កាន់​តែ​បាន​​ដូចព្រះគ្រីស្ត និងឲ្យមានចិត្តប្រុងខ្លួនបំពេញមុខងារបម្រើដ៏សក្ការៈរបស់ខ្លួនកាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើងៗដែរ។ "ព្រះ​​​គ្រីស្ត​ដែល​មានសម្បត្តិដ៏ច្រើនយ៉ាងណា ព្រះអង្គដាក់ខ្លួនមកជាអ្នកក្រ ​ព្រោះតែ​យើង ដើម្បីឲ្យយើងបាន​ទៅ​ជា​​​អ្នក​​​​​​មាន ដោយ​​ភាពក្រីក្ររបស់ព្រះអង្គ" (២ ករ ៨,៩)។ ក្រុម​គ្រីស្តទូតក៏ធ្វើជាគំរូ និងបានផ្តល់សក្ខីភាពថា ត្រូវចែក​ឲ្យ​អ្នក​​​​​​ដទៃ​ដោយ​ឥតគិតថ្លៃ​នូវអ្វីៗដែលព្រះជាម្ចាស់​បាន​ប្រទាន​មកឲ្យយើងដោយ ឥតគិតថ្លៃដែរ (កក ៨,១៨-២៥) ក្រុម​​​​​​គ្រីស្ត​ទូតក៏​ចេះរស់នៅដោយមានបរិបូណ៍ផង និង​ដោយខ្វះ​ខាតផង (ភល ៤,១២)។ ប្រសិន​បើ​អស់​​​លោក​​​គង្វាល​​​​​​​​​យក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ខ្លះរបស់​ខ្លួន​មក​ដាក់​ឲ្យប្រើប្រាស់រួម​គ្នា តាមរបៀប​ដែលប្រវត្តិសាស្រ្តព្រះសហគមន៍​ដើម​ដំបូង​​​​​​តែង​​​តែសរសើរនោះ (កក ២,៤២-៤៧) អស់​លោកមុខ​ជាមានផ្លូវមួយដ៏ប្រសើរ ឈានទៅកាន់សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ក្នុងឋានៈខ្លួន​ជាគង្វាលពុំខាន។ របៀបរស់នៅដ៏គួរឲ្យសរសើរបែបនេះ ពិតជានឹងបណ្តោយឲ្យអស់លោក​​​គង្វាល អាចប្រព្រឹត្ត​តាមចិត្តគំនិត​ជាអ្នកក្រីក្រ​តាមដំបូន្មានរបស់ព្រះគ្រីស្តមែន។

សូមឲ្យអស់​លោកគង្វាលនិង​អភិបាល​បណ្តោយខ្លួន​ឲ្យ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​របស់ព្រះអម្ចាស់​ណែនាំ គឺ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​ដែល​​​​​ចាក់ប្រេង​​អភិសេក​​ព្រះសង្រ្គោះ និងចាត់ព្រះអង្គឲ្យនាំដំណឹងល្អទៅប្រាប់ជនក្រីក្រ (លក ៨,១៨)។ សូមអស់​​​លោក​​​ជៀស​វាងអ្វីៗទាំងអស់ ទោះជាអ្វីណាក៏ដោយ​​​ ដែលបណ្តាល​ឲ្យជនក្រីក្រឃ្លាតឆ្ងាយ​ពីអស់លោក។ សូម​​​លះបង់​​​អំណួតគ្រប់យ៉ាង ដោយខ្លួនអះអាងលើ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ផ្ទាល់ គឺលះបង់ឲ្យបាន​លើស​ពីសាវ័ករបស់ព្រះ​​​គ្រីស្តឯទៀតៗ​​​ផងដែរ។ សូមអស់លោកចាត់ចែង​ផ្ទះ​របស់ខ្លួនតាម​របៀបដែល​គ្មាននរណាម្នាក់ស្មានថា​គេមិន​​​អាច​​​ចូល​​​​​​​​​បាន គឺត្រូវចាត់ចែង​ផ្ទះតាមរបៀបដែលសូម្បី​តែ​អ្នក​តូច​តាច​ជាង​គេ​ ​​​​​​ក៏​មិនត្រូវខ្មាសនឹងចូល​ដែរ។

ផ្នែកទី ៣-ជំនួយសម្រាប់ជួយក្នុងការរស់នៅរបស់អស់លោកគង្វាល

១៨-មធ្យោបាយជួយឲ្យជីវិតតាមព្រះវិញ្ញាណរបស់អស់លោកគង្វាលអាចចម្រើនឡើងបាន

អស់លោកគង្វាលត្រូវរួមរស់ភ្ជាប់ជាមួយព្រះគ្រីស្តក្នុងគ្រប់កាលៈទេសៈប្រចាំជីវិត។ អស់លោក​តែង​​​តែ​​​បំពេញ​​​មុខងារបម្រើ​របស់ខ្លួនដោយដឹងពីអត្ថន័យដ៏ជ្រៅទុកជាមធ្យោបាយចម្បង ដើម្បីពង្រឹងការ​រួម​រស់​ភ្ជាប់​​​ជា​​​មួយ​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត ឲ្យ​កាន់​តែ​ជិតស្និទ្ធឡើងៗ។ ក្រៅពីនេះ អស់លោកអាចប្រើមធ្យោបាយ​ផ្សេងៗ​ទៀត គឺមាន​​​មធ្យោបាយ​​​ទូទៅ និង​​មធ្យោ​បាយ​​ពិសេស មានមធ្យោបាយចាស់និងមធ្យោបាយថ្មីៗទៀត។ ព្រះវិញ្ញាណ​​​ដ៏វិសុទ្ធ​​​ពុំដែល​​​ឈប់​​​បង្កើត​​​​មធ្យោបាយ​ទាំងនោះក្នុងប្រជារាស្ត្រ​របស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើយ។ ព្រះសហគមន៍​ដែលយកចិត្តទុក​​​ដាក់​​​ឲ្យសមាជិក​​​របស់ខ្លួនបានវិសុទ្ធ​ តែងទូន្មាន​ (និងជួន​កាលបញ្ជា) ឲ្យអស់លោកគង្វាលប្រើមធ្យោបាយខ្លះៗដែរ។ ក្នុង ចំណោម​​​​មធ្យោបាយ​ដែលធ្វើឲ្យជីវិតខាង​ព្រះវិញ្ញាណចម្រើនឡើង កិច្ចដ៏ល្អប្រសើរជាងគេ គឺកិច្ចទាំងប៉ុន្មានដែលធ្វើ​ឲ្យ​គ្រីស្តបរិស័ទ​ចិញ្ចឹម​​​ជីវិតខាង​ព្រះវិញ្ញាណ ដោយសារព្រះ​បន្ទូល​​ដែលប្រសូតជាមនុស្ស​​​​ ​​​ពីតុ​​​ដែល​ផ្តល់អាហារ​​​ពីរ​​​យ៉ាង ពោលគឺ​​​ ​​​ព្រះ​​​គម្ពីរ​​​និង​​អគ្គសញ្ញា​​អរព្រះគុណ (បុព្វជិត ៦; ពិធី ២១។ នរណា​​​​​​ក៏ដឹង​ស្រាប់​​ហើយថា ការ​​​ព្យាយាម​​​ប្រើជំនួយពីតុទាំង​​​ពីរ​​​នេះ  ​ពិតជា​មានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីឲ្យអស់លោកគង្វាលបានវិសុទ្ធ។

អស់លោកគង្វាលជាអ្នកបំពេញមុខងារបម្រើ​​​ចែករំលែកព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាម​​​អគ្គសញ្ញានានា​​​។ ពេល​អស់លោក​ទទួល​អគ្គសញ្ញាទាំងនោះ តាមរបៀបដែលបង្កើតផល ពេលនោះ​អស់លោក​ក៏រួប​​​រួម​​​​ភ្ជាប់យ៉ាងជិត​​​ស្និទ្ធ​​​​​​​​​ជាមួយព្រះ​គ្រីស្ត​ជាព្រះសង្គ្រោះនិងជាគង្វាល  ជាពិសេស នៅពេលអស់លោកទទួល​អគ្គសញ្ញាលើកលែង​​​ទោសជាញឹកញាប់។ អស់លោក​​ត្រូវរៀបចំខ្លួនទទួលអគ្គសញ្ញាលើកលែងទោស​នេះ ដោយ​​​ពិនិត្យ​​​មនសិការរបស់ខ្លួនជារៀងរាល់ថ្ងៃ ជាកិច្ច​មួយ​​ជួយឲ្យអស់លោកប្រែចិត្តគំនិតជាចាំបាច់ និងជួយឲ្យអស់លោក​​​ស្រឡាញ់​​​ព្រះបិតាប្រកប​ដោយព្រះហឫទ័យ​មេត្តា​ករុណាគ្រប់យ៉ាង។ អស់លោក​ចិញ្ចឹមជំនឿរបស់ខ្លួនដោយអាន​​​ព្រះ​​​គម្ពីរ​​​​ទាំង​​​ស្មឹងស្មាធិ៍។ ដោយអស់លោកគង្វាលមានពន្លឺនៃ​ជំនឿនេះបំភ្លឺចិត្តគំនិត អស់លោក​មានសមត្ថភាពអាច​ស្វែង​​​រក​​​ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់​បានតាម​សញ្ញា​សម្គាល់ផ្សេងៗ និងស្វែងរកព្រះហឫទ័យប្រោស​ប្រណីរបស់​ព្រះអង្គតាមព្រឹត្តិការណ៍នានា​ប្រចាំ​​ជីវិត។ ដោយ​ធ្វើដូច្នេះ អស់លោកកាន់តែធ្វើ​តាម​​បង្គាប់នៃបេសកកម្មដែល​​​អស់​​​លោក​​បានសុខចិត្ត​ទទួល​ដោយព្រះវិញ្ញាណ​ដ៏​​​វិសុទ្ធ​​​​។ អស់លោក​ត្រូវយកព្រះនាង​ព្រហ្មចារិ​នី​ម៉ារី​ធ្វើជាគំរូដ៏ប្រសើរ​​​គ្រប់​​​ពេល​​​​​​វេលា គឺព្រះនាងក៏បានស្តាប់តាម​បង្គាប់​ដែរ។ ដោយព្រះវិញ្ញាណ​ដ៏​វិសុទ្ធណែនាំ ព្រះនាងថ្វាយខ្លួនទាំងស្រុង​​​បម្រើ​គម្រោងការដ៏អស្ចារ្យ​របស់ព្រះគ្រីស្ត​ដែល​រំដោះ​មនុស្ស​លោក (ពន្លឺ ៦៥)។ អស់លោកគង្វាល គប្បី​​​​គោរព​​​និង​​​​​​​​​ស្រឡាញ់ព្រះនាង​ដូចកូន​​​ស្រឡាញ់​ម្តាយ​ដូច្នោះដែរ ក្នុងឋានៈព្រះនាងជាព្រះមាតារបស់​មហាបូជាចារ្យ​ដ៏មានព្រះ​​​ជន្ម​​​ជា​​​​​​និច្ចនិរន្ត៍ ជាព្រះមហាក្សត្រីយានី​នៃ​ក្រុមគ្រីស្តទូត និងជាអ្នកជួយគាំទ្រមុខ​ងារបម្រើរបស់អស់លោក។

អស់លោកត្រូវយកចិត្តទុកដាក់នឹងសន្ទនាជាមួយព្រះគ្រីស្តជាអម្ចាស់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ នៅពេល​ទៅ​គាល់​ព្រះអង្គ​ និងនមស្ស​ការ​​​ថ្វាយបង្គំចំពោះអគ្គសញ្ញាអរព្រះគុណដ៏វិសុទ្ធដោយខ្លួនផ្ទាល់ ដើម្បីឲ្យអស់​លោកអាចបំពេញ​មុខងារ​​​បម្រើ​​​​របស់ខ្លួន​​​​ដោយចិត្តស្មោះភក្ដី។ អស់លោកក៏ត្រូវចូលចិត្តសំណាក់ធម៌តាម​ព្រះ​វិញ្ញាណ និងចាត់ទុកការណែនាំ​​​ជីវិត​​​​ខាង​ព្រះវិញ្ញាណ​ថា មានតម្លៃខ្ពង់ខ្ពស់។ មានមធ្យោបាយផ្សេងៗដែលជួយ​អស់លោកគង្វាល ឲ្យស្វែងរក​​​ព្រះជា​​​ម្ចាស់និងអង្វរព្រះអង្គ សូម​ព្រះអង្គ​​​​ប្រទានព្រះវិញ្ញាណណែនាំឲ្យ​អស់​លោក​ចេះថ្វាយបង្គំនមស្សការព្រះអង្គយ៉ាង​ពិត​​​ប្រាកដ គឺវិធីនឹកសញ្ឆឹង​គិត​​ស្មឹងស្មាធិ៍ដែល​ព្រះ​សហគមន៍​យល់ស្របអនុញ្ញាតឲ្យ និងរបៀប​អធិដ្ឋានផ្សេងទៀត​​​ដែល​​​អស់​លោក​​​ជ្រើសរើសដោយសេរី។ ដោយ​​ព្រះវិញ្ញាណនេះ អស់ លោករួមជាមួយប្រជាជន​ដែលព្រះជាម្ចាស់ផ្ញើទុកឲ្យ អាច​​​ភ្ជាប់ចិត្តរួបរួម​ជា​មួយព្រះគ្រីស្ត ដែលជាស្ពាននៃសម្ពន្ធមេត្រីថ្មី។ ពេលនោះ អស់លោកក្នុង​ឋានៈជា​បុត្រ​​ធីតា​​​របស់ព្រះជាម្ចាស់ អាច​បន្លឺ​​សំឡេងឡើងថា “អប្បា! ឱព្រះបិតា!” (រម ៨,១៥)។

១៩-ការសិក្សា និងយល់ដឹងអំពីមុខងារជាគង្វាល

ពេលលោកគង្វាល ទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំង លោកអភិបាលអញ្ជើញអស់លោកឲ្យ “មាន​ចិត្តជាអ្នក​ចាស់​ទុំ​ដោយសារ​​​ចំណេះដឹងរបស់ខ្លួន” និងឲ្យលទ្ធិដែលអស់លោកបង្រៀនទៅជា “ថ្នាំ​សង្កូវព្យាបាល​ប្រជារាស្ត្ររបស់​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​តាមផ្លូវវិញ្ញាណ” ទៀតផង។ ចំណេះដឹង​របស់អ្នកបំពេញមុខងារបម្រើ​ដ៏សក្ការៈនេះ ពិតជាសក្ការៈមែន ព្រោះ ចំណេះដឹងនេះ ហូរមកពីប្រភពដ៏សក្ការៈ ហើយក៏តម្រង់ឆ្ពោះទៅកាន់គោល​ដៅដ៏សក្ការៈដែរ។ អស់លោកគង្វាល យោង​​​​​​ចំណេះ​​​ដឹងនេះ ជាពិសេសដោយអាន និង​សញ្ឆឹងគិតស្មឹងស្មាធិ៍អំពីព្រះគម្ពីរ (ព្រះបន្ទូល ២៥)។ អស់​​​លោក​​​​​​ក៏​​​ពង្រឹង​ចំណេះដឹងនេះ​តាមរបៀបបង្កើតផល ដោយ​សិក្សាស្នាដៃរបស់គ្រូបាធ្យាយ បណ្ឌិត និង​​​សាក្សី​​​ឯទៀតៗ​​​​​​​នៃការ​បញ្ជនបន្ត​របស់​ព្រះ​សហគមន៍។ លើសពីនេះទៅទៀត អស់លោកគង្វាល ត្រូវតែស្គាល់​​​យ៉ាង​​​ច្បាស់​នូវឯកសារ​នានា​នៃការណែនាំព្រះសហគមន៍ ជាពិសេសឯកសាររបស់មហាសន្និបាតនានា និងរបស់​​​អភិបាលព្រះ​​​សហគមន៍​​​​ក្រុងរ៉ូម ដើម្បីឲ្យអស់លោកអាចឆ្លើយតបយ៉ាងត្រឹមត្រូវនឹងសំណួរដែលមនុស្សសព្វថ្ងៃកំពុង​ចោទ​សួរ។ អស់លោកក៏​ត្រូវ​តែសួរយោបល់អ្នកនិពន្ធសៀភៅខាងទេវវិទ្យាដ៏ប្រសើរជាងគេ ហើយដែលព្រះសហគមន៍​​​ទទួល​​​ស្គាល់​​​ផងដែរ។

នៅសម័យយើងនេះ វប្បធម៌របស់មនុស្សលោកតែងតែចម្រើនឡើងយ៉ាងលឿនជាលំដាប់ សូម្បី​តែ​វិទ្យា​​​នានា​​​ខាង​គ្រីស្ត​សាសនា​​ក៏ចម្រើនឡើងយ៉ាងលឿន ហើយក៏ប្រែតាមបែបថ្មីៗដែរ។ ហេតុនេះហើយបានជាអស់​​​លោក​​​គង្វាល ត្រូវ​​​​តែ​ខិតខំពង្រីក និង​ពង្រឹង​​ចំណេះដឹងរបស់ខ្លួនឲ្យចម្រើនឡើងដោយឥតឈប់ឈរ ទាំងផ្នែកខាង​សាសនា ទាំង​ផ្នែក​ខាង​​​​មនុស្សលោក ឲ្យកាន់តែស្រប​តាមសភាពការណ៍ឡើង។ ធ្វើបែបនេះ អស់​លោក​រៀប​​​ចំខ្លួន​​​ដើម្បី​​​​​​ឲ្យអស់លោកអាច​​​ជជែក​​​វែក​​​ញែក​​​​ជាមួយមនុស្ស ដែលរស់នៅ​ជាមួយគ្នាសព្វថ្ងៃ ឲ្យកាន់តែល្អឡើងៗ។

អស់លោកអភិបាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ប្រគល់អ្វីៗទាំងអស់ដែលអស់លោកគង្វាលត្រូវការ ដើម្បីសម្រួល​​​ការ​សិក្សា​របស់ខ្លួន និងដើម្បី​ឲ្យ​អស់លោកស្គាល់វិធីប្រកាសដំណឹងល្អ និងវិធីជាគ្រីស្តទូត​ឲ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព​​​ឡើង​។ ​​​ត្រូវចាត់ចែងសិក្ខាសាលានិងប្រជុំ ត្រូវបង្កើតមណ្ឌលសិក្សា​អំ​ពី​​​វិទ្យា​​​ជា​​​គង្វាល ត្រូវបង្កើតបណ្ណាល័យ និងត្រូវ​ផ្ញើការចាត់ចែងការសិក្សានោះឲ្យអ្នកមានសមត្ថភាពណែនាំ តាមសភាពការណ៍​តំបន់​នីមួយៗ។ អស់លោក​​​អភិបាល​​​​​​ម្នាក់ៗក្នុងភូមិភាគ​របស់​​​ខ្លួន ឬរួមជាមួយអភិបាលឯទៀតៗ ត្រូវគិត​គូររកមធ្យោបាយដ៏ល្អជាងគេ ចាត់​​​ចែង​​​ឲ្យ​​​លោកគង្វាលទាំងអស់ មាន​លទ្ធភាព​​​អាចចូល​​រួមក្នុងកម្មវិធីសិ​ក្សា​ម្តងៗ តាមពេលកំណត់ ជាពិសេស​អស់លោក​​​គង្វាលដែល​​​បានទទួល​អគ្គសញ្ញា​តែងតាំង​ មិនសូវ​យូរ​ឆ្នាំប៉ុន្មាន។​ ដូច្នេះ អស់លោកមានឱកាស ពង្រីកនិងពង្រឹង​​ចំណេះ​​​ដឹងរបស់ខ្លួន​អំពី​វិធី​នានា​​ខាង​មុខ​ងារ​ជាគង្វាល និងអំពីទេវវិជ្ជា។ អស់លោកក៏អាចពង្រឹងជីវិតខាងព្រះវិ​​​ញ្ញាណ​​​រប​​​ស់ខ្លួន ព្រមទាំងចែក​រំលែកបទពិសោធន៍​អំពីកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតជាមួយគង្វាលឯទៀតៗ ជាបងប្អូនទៅវិញ​​​ទៅ​​​មក​​​ទៀត​​​​ផង (អភិបាល ១៦)។ ត្រូវប្រើមធ្យោបាយទាំងនេះ ឬមធ្យោបាយផ្សេងៗទៀតដែ​​​លសម​​​ស្រប​​​ជាង​​​មក​​​ជួយ​​​ ជាពិសេសអស់​លោក​​​​ដែល​​ទើបនឹងបាន​ទទួល​​តួនាទីទទួល​​ខុសត្រូវថ្មីលើព្រះសហគមន៍មួយ ឬ​​​គង្វាលណា ដែល​​​​ផ្លាស់​ប្តូរតួនាទី​ជាគង្វាល​តាម​របៀប​ថ្មី ឬលោកណាដែលផ្លាស់ភូមិភាគ ឬប្រទេស​​​ទៀត​​​ផង។

មិនតែប៉ុណ្ណោះ​​​ លោកអភិបាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ឲ្យគង្វាលខ្លះថ្វាយកម្លាំងកាយ​កម្លាំងចិត្ត រៀនវិជ្ជានានា​ខាង​​​សាសនាឲ្យបានកាន់តែជ្រៅ កុំឲ្យព្រះសហគមន៍ខ្វះខាតសាស្រ្តាចារ្យដែលមានសមត្ថភាពអាចអប់រំ​អស់លោក​​​គង្វាលតទៅ​​​ទៀត ព្រមទាំងបូជាចារ្យឯទៀតៗ និងគ្រីស្តបរិស័ទឯទៀតៗផង ឲ្យបានចំណេះដឹងដែលគេ​ត្រូវការជា​​​ចាំ​​​បាច់។ ធ្វើដូច្នេះ អស់លោកក៏ជួយឲ្យវិទ្យាខាងសាសនាចម្រើនឡើងយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ជាកិច្ចដែលព្រះសហគម​ន៍​​ត្រូវ​​​ការ​​​ជាចាំបាច់មិនអាចអាក់ខានបានឡើយ។

២០-ត្រូវធានាជីវភាពរបស់អស់លោកគង្វាលឲ្យបានសមរម្យ

អស់លោកគង្វាលថ្វាយកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្តបម្រើព្រះជាម្ចាស់ ដោយបំពេញការងារ​ដែលព្រះ​សហគមន៍​ផ្ញើឲ្យអស់​លោក​។ ហេតុនេះហើយបានជាអស់លោកត្រូវតែទទួលលាភសក្ការៈដ៏សមរម្យ ​ដ្បិត “អ្នក​ធ្វើ​ការតែងតែ​​​ទទួល​​​ប្រាក់ឈ្នួល” (លក ១០,៧​​​; មថ​​​ ១០,១០;​​​១ ករ ៩,៧;១ធម ៥,១៨) ហើយ “ព្រះអម្ចាស់បានបង្គាប់មក​​​ថា អស់អ្នកដែល​ប្រកាសដំណឹងល្អ ត្រូវតែចិញ្ចឹមជីវិតដោយ​សារ​ដំណឹង​ល្អ​នោះ” (១ ករ ៩,១៤)។ ​​​នៅកន្លែងណា​​​ដែលលោកគង្វាល ពុំទទួលលាភសក្ការៈគ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់ធានា​ជីវភាព​ឲ្យបានសមរម្យ គ្រីស្តបរិស័ទ​ពិតជាមាន​កាតព្វកិច្ច​ផ្តល់​​​ជំ​​​នួយដ៏ចាំបាច់នោះ ព្រោះគង្វាលបំពេញ​កិច្ចការ​ជា​ប្រយោជន៍ដល់ពួកគេ។ លោកអភិបាល​​​ក៏មានភារកិច្ច​រំឭក​​​ដាស់​​​តឿន​​​គ្រីស្ត បរិស័ទ​អំពីកាតព្វកិច្ច​នេះ។ អភិបាល​ម្នាក់ៗក្នុងភូមិភាគរៀងៗខ្លួន ឬដើម្បីឲ្យបាន​​​ប្រសើរជាង ត្រូវ​​​រួម​​​ជា​​​​​​មួយ​​​អភិ​​​បាលឯទៀត​ក្នុងតំបន់​មួយ បង្កើត​សេចក្ដីណែនំា​​​សម្រាប់​​​ធានាឲ្យ​​​អស់អ្ន​​​ក​​​ដែល​​​កំពុង​​​បំ​​​ពេញតួនាទី ឬ​​​ដែល​​​​​​ធ្លាប់​​​មាន​​​តួនាទី​បម្រើ​ប្រជារាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​ជាម្ចាស់ មានជីវភាពដ៏សមរម្យ។ ត្រូវគិតគូរអំពីលាភ​​​​​​សកា្ករៈ​​​របស់​​​លោក​​​គង្វាលម្នាក់ៗ តាមលក្ខណៈ​​​នៃមុខ​​​តំណែង​​​របស់​​​លោក តាមសភាពការណ៍នៃ​សម័យ និងនៃ​​​ទីកន្លែង។ ប៉ុន្តែអស់លោកដែល​រស់​នៅ​តាម សភាពការណ៍​ដដែល​ដូចគ្នា​​​ ត្រូវ​​​ទទួលលាភសកា្ករៈ​​​នេះប្រហាក់​​​ប្រហែល​គ្នា។ លាភសកា្ករៈនេះគួរតែសមស្របតាម​​​សភាពការណ៍​​​​​​របស់​អស់​​​​លោក។ លើសពីនេះទៅ​​​ទៀត លាភ​​​សកា្ករៈ​ត្រូវ​បណ្តោយ​ឲ្យអស់លោកគង្វាលមានលទ្ធភាព​អាច​បើក​ប្រាក់​ឈ្នួល​​​​ដ៏សមរម្យ​ដល់អស់អ្នកដែល​​​ថ្វាយ​​​កម្លាំងបម្រើ​អស់លោក ថែមទាំងឲ្យអស់លោកអាច​ផ្តល់ជំនួយផ្ទាល់ខ្លួន ដល់​​​អ្នក​​​ដែលខ្វះ​​​ខាត ដ្បិតតាំងពី​​​ដើមរៀង​​​មកព្រះសហគមន៍​​​រមែងតែងសរសើរតម្កើងកិច្ច​បម្រើអ្នក​ក្រីក្រ​បែបនេះ។ លាភសកា្ករៈនោះគឺត្រូវផ្តល់​​​ឲ្យ​​​អស់​​​​​​លោក​​​គង្វាលមានជាវិស្សមកាល​ដែល​អស់​លោក​​ត្រូវការជារៀងរាល់ឆ្នាំ​​​ដែលមានអស់រយៈ​​​ពេល​​​សមរម្យ។ លោក​​​អភិបាល​​​​ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ ឲ្យអស់លោកគង្វាល មានវិស្សមកាលនេះផង។

ប៉ុន្តែ ត្រូវចាត់​​​មុខងាររបស់លោកជាអ្នកបម្រើដ៏សក្ការៈ ទុកជាមានសារៈសំខាន់ជាងគេបង្អស់។ ហេតុ​​​នេះ​​​ហើយ​បាន​ជាត្រូវលះ​​​បង់របៀប​​​រកកម្រៃពីមុខងាររបស់ខ្លួនក្នុងព្រះសហគមន៍ (ហៅថា "ប្រព័ន្ធនៃប្រតិលាប") ចោល ឬ​​​​យ៉ាង​​​​​​​​​ហោច​​ណាស់ ត្រូវកែទម្រង់​របបនោះ ដើម្បីឲ្យគេចាត់ទុក​សិទ្ធិ​ទទួល​កម្រៃ​ភ្ជាប់​នឹងមុខតំណែង​​​មួយ​​​នោះ ជា​​​អ្វីមួយដ៏មិនសំខាន់សោះ។ ក្នុងក្បួនច្បាប់នៃព្រះសហគមន៍ ត្រូវ​ផ្តល់អាទិភាពដល់មុខ​​​តំណែងក្នុង​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​នោះវិញ។ តាំង​​​​​ពីពេលនេះតទៅ ត្រូវយល់ថា ពាក្យ "មុខតំណែងក្នុងព្រះសហគមន៍" គឺសំដៅតែលើបន្ទុក​​​ទាំង​​​ប៉ុន្មានដែល​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​ប្រគល់​យ៉ាងស្ថិត​ស្ថេរ ឲ្យគង្វាលបំពេញក្នុងគោលដៅខាងវិញ្ញាណប៉ុណ្ណោះ។

២១-ត្រូវបង្កើតមូលនិធិរួម និងសុវត្ថិភាពក្នុងសង្គម

ត្រូវនឹកគិតដល់គ្រីស្តបរិស័ទនៃព្រះសហគមន៍ដើមដំបូងនៅក្រុងយេរូសាឡឹមទុកជាគំរូជានិច្ច។ “អ្នកជឿ​​​ទាំង​​​អម្បាលម៉ានយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួនមកដាក់ជាសម្បត្តិរួមទាំងអស់” (កក ៤,៣២) និង “គេចែកឲ្យម្នាក់ៗ តាម​​​សេចក្តីត្រូវការរៀងៗខ្លួន” (កក ៤,៣៥)។ ហេតុនេះហើយបានជាយ៉ាងហោចណាស់​​​នៅប្រទេស​​​ណា​​​ដែល​​​ជីវភាព​​​របស់ក្រុមអ្នក​​​ទទួល​​​អគ្គសញ្ញាតែងតាំង អាស្រ័យ​​​ទាំងស្រុង ឬអាស្រ័យភាគច្រើនទៅលើ​ប្រាក់តង្វាយរបស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ គប្បី​​​ឲ្យមានស្ថាប័នមួយក្នុង​​​ភូមិភាគ​​​នីមួយៗ ប្រមែប្រមូលប្រាក់តង្វាយ​សម្រាប់​ក្រុម​អ្នក​​​ទទួល​​​អគ្គសញ្ញា​​​តែង​​​តាំងនោះ។ លោកអភិបាលត្រូវគ្រប់គ្រងស្ថាប័ននេះ ដោយ​​​មាន​​​លោកបូជាចារ្យខ្លះជាតំណាងជួយលោកផង។ នៅ​​​កន្លែងណា​ដែល​អភិបាលយល់ឃើញថាមានប្រយោជន៍មែននោះ ត្រូវឲ្យ​​​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាជំនាញ​ការ​ផ្នែក​​​ហិរញ្ញវត្ថុ​​​ជួយផងដែរ។ ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន ភូមិភាគនីមួយៗ ឬភូមិភាគ​​​ទាំង​​​ប៉ុន្មានក្នុងប្រទេសទាំងមូល គួរគប្បី​​​បង្កើត​​​​​​​មូលនិធិរួម​មួយ​ដែលបណ្តោយ​​ឲ្យអភិបាលនានាអាចបំពេញ​​​ករណី​​​កិច្ចផ្សេងៗ​​​​​​​ចំពោះអស់អ្នកដែលធ្វើការ​បម្រើ​​ព្រះ​​​​សហគមន៍ ព្រម​​​ទាំង​អាចបំពេញតម្រូវការនានាក្នុងភូមិភាគ។ មូលនិធិ​​​នេះ បណ្តោយឲ្យភូមិភាគ​ណា​ដែល​មាន​​​ធនធាន​​​ច្រើនជាង អាចជួយផ្គត់ផ្គង់ភូមិភាគណាដែលក្រជាងដែរ ដើម្បីឲ្យ​​​អ្វីៗ​​​ដែលអ្នកខ្លះមាន​​លើសពី​សេចក្ដី​ត្រូវការ យកទៅ​​​ផ្គត់​​​ផ្គង់​​​អស់​​​អ្នក​ដែល​​​​ខ្វះខាត (២ករ៨,១៤)។ មូលនិធិនេះ​មានប្រាក់ ភាគ​​​ច្រើន​មកពីតង្វាយរបស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទ ​​​និងពីប្រភពឯទៀតៗ ដែល​​​​​​​ក្បួន​ច្បាប់វិន័យនៃព្រះសហគមន៍ត្រូវបញ្ជាក់តាម​ក្រោយ​ផងដែរ។

លើសពីនេះទៅទៀត នៅប្រ​​​ទេសណាដែលពុំទាន់មានការចាត់ចែងសុវត្ថិភាពក្នុងសង្គមយ៉ាងសមរម្យ សម្រាប់​ក្រុមអ្នកទទួល​អគ្គសញ្ញា​​តែងតាំង ក្រុមអភិបាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ឲ្យមានអង្គការផ្សេងៗក្នុងភូមិភាគ​នីមួយ​​​ៗ​​​ (ដែល​​​​​​អាចរួមជា​សហព័ន្ធមួយបាន) ឬឲ្យមានអង្គការអន្តរភូមិភាគមួយចំនួន ឬសមាគមសម្រាប់​តំបន់មួយ​​​ទាំង​​​មូល​​​។ តែ​​​ត្រូវ​អនុលោម​តាម​ច្បាប់រដ្ឋ និងតាមក្បួនច្បាប់ព្រះសហគមន៍ជានិច្ចផង។ ក្រោម​ការត្រួតត្រារបស់ក្រុម អភិបាល អង្គការទាំងនេះមាន​តួនាទី​ធានារ៉ាប់រងសុខភាពក្រុមលោកគង្វាលយ៉ាងគួរសមគ្រប់គ្រាន់ ធានារ៉ាប់​រង​​​ផ្គត់ផ្គង់​​​អស់លោកគង្វាលពិការ ឬដែលមិនអាចធ្វើការបាន ឬចាស់ជរាដែរ។ បូជាចារ្យត្រូវជួយគាំទ្រអង្គការ ដែល​​​កើតមករួចហើយទាំងនោះ ដោយមានចិត្តគំនិតរួមសាមគ្គីជា​​មួយបូជាចារ្យឯទៀតៗ​ជាបងប្អូន ដោយរួមទុក្ខជា​​​មួយ​​​គេផង (ភល ៤,១៤)។ ទន្ទឹមនឹងនេះ អស់​លោក​មុខជានឹងត្រូវយល់ឃើញថា ខ្លួនបាន​​រួចពីការខ្វល់ខ្វាយដល់ អនាគត ជាហេតុនាំឲ្យអស់លោក​អាច​រស់នៅក្នុងឋានៈជាជនក្រីក្រយ៉ាងខ្លាំងជាងពីមុន តាម​របៀបដំណឹងល្អ ព្រម ទាំង​​​អាចបូជាកម្លាំងកាយ​កម្លាំង​ចិត្ត​ចំពោះកិច្ចសង្គ្រោះរបស់មនុស្សលោក។ អ្នកដែលត្រូវ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ ក៏ត្រូវតែ ខិតខំធ្វើឲ្យ​អង្គការ​ជាតិនានា មានចំណងទាក់ទងជាមួយគ្នា។ ដូច្នេះ អង្គការ​ជាតិនានា​ទាំងនោះ នៅកាន់តែស្ថិតស្ថេរ​មាំ​មួន​​​​ឡើង  និងរីកសុះសាយឲ្យគេស្គាល់ទៀតផង។

ពាក្យបញ្ចប់ និងពាក្យដាស់តឿន

២២-មហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធនេះ តែងតែនឹកគិតអំពីអំណរសប្បាយ​របស់លោកបូជាចារ្យក្នុងការរស់​នៅរបស់​ខ្លួន ក៏ប៉ុន្តែ មហាសន្និបាតពុំអាចធ្វើព្រងើយកន្តើយថា អស់លោកគង្វាលក៏តែងតែជួបប្រទះ​​​ការលំបាកនានា​​​តាម​​​សភាពការណ៍​​​នៃការរស់នៅនាសម័យនេះផងដែរ។ មហាសន្និបាតក៏ជ្រាបថា សភាពការណ៍សេដ្ឋកិច្ច និង​​​សង្គម​​​ប្រែ​​​ប្រួល សូម្បី តែសីលធម៌មនុស្សលោកក៏ប្រែប្រួលដែរ។ មនុស្សលោក​ផ្លាស់ប្តូរទស្សនៈចំពោះអ្វីដែល​គេចាត់ទុក​​​ថា​​​មានតម្លៃ​តាម​លំដាប់លំដោយ។ ហេតុនេះហើយបានជាអ្នកបំពេញមុខងារបម្រើព្រះសហគមន៍ ហើយជួនកាល​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ឯទៀតៗ មានអារម្មណ៍ ហាក់ដូចជាខ្លួនជាជនបរទេស​ក្នុងលោកនេះ។ គេតប់ប្រមល់ ស្វែងរកវិធីនិង​​​ពាក្យ​​​​​​សម្តីសមគួរដែលបណ្តោយឲ្យខ្លួនអាចទាក់ទងជាមួយមនុស្សឯទៀតៗ។ ដោយមានឧបសគ្គ​ថ្មីៗ​ប្រឆាំងនឹង​​​ជំនឿ ដោយ​​​អស់លោកយល់ឃើញ​ថាកិច្ចរបស់ខ្លួន ហាក់​ដូចជាគ្មានបានផល ដោយលោកគង្វាលរស់នៅ​​​ឯកោយ៉ាង​​​សែន​​​​​​ជូចត់​​​សុទ្ធតែជាមូលហេតុអាចបណ្តាល ឲ្យអស់លោកធ្លាក់ទឹកចិត្តបាន។

ប៉ុន្តែ ព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់មនុស្សលោកខ្លាំងណាស់  គឺមនុស្សលោកសព្វថ្ងៃនេះឯង។ ​ហេតុនេះ​​​ហើយ​​​បាន​​​​​​ជាព្រះអង្គប្រទានព្រះ​បុត្រា​​​តែ​​​មួយ​​​​​​​របស់​ព្រះអង្គមកមនុស្សលោក (យហ ៣,១៦)។ ព្រះអង្គក៏​បាន​ផ្ញើ​​​មនុស្សលោកនេះ​​​​​​ឲ្យ​​​អស់លោកគង្វាល​ព្រះ​​​សហគមន៍ស្រឡាញ់និងបម្រើ។ តាមពិ តមនុស្សលោកនេះជំពាក់ជំពិន​នឹង​​​បាបជាច្រើនមែន តែក៏មានសមត្ថភាព​ដ៏ល្អ​ជាច្រើនហូរហៀរដែរ។ មនុស្ស​លោកនេះប្រគល់ថ្មដ៏មានជីវិត​ជូនព្រះ​​​សហគមន៍ (១សល ២,៥) ហើយថ្មដ៏មានជីវិត​ទាំងនោះ ​ក៏ផ្គុំគ្នាឡើងកសាងជាព្រះដំណាក់របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​​​ក្នុង​​​ព្រះ​​​​​​វិញ្ញាណ​​​ដែរ (អភ ២,២២)។ ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធក៏ជំរុញ​ព្រះសហគមន៍ឲ្យបើកផ្លូវ​ថ្មី ដើម្បីទៅជួបមនុស្សលោក​​​សព្វថ្ងៃ​​​នេះ​​​ដែរ។ ព្រះវិញ្ញាណ ដ៏វិសុទ្ធ​​​ប្រទាន​គំនិត​ឲ្យ​ផ្លាស់​ប្តូររបៀបបំពេញមុខ​ងារបម្រើជាបូជាចារ្យ ហើយក៏និងគាំទ្រគំនិត​​​ទាំង​​​នោះផង។

សូមអស់លោកគង្វាលនឹកចងចាំថា ពេលអស់លោកបំពេញកិច្ចការរបស់ខ្លួននោះ អស់​លោក​ពុំដែល​នៅ​​​ម្នាក់​​​​ឯង​ទេ តែព្រះដ៏មានឫទ្ធានុភាពសព្វប្រការគាំទ្រអស់លោកដែរ។ ​អស់លោកផ្ញើជីវិត​លើព្រះ​​គ្រីស្តដែលត្រាស់​​​ហៅ​​​អស់​​​​​​​លោកឲ្យទទួលចំណែកក្នុងមុខងាររបស់ព្រះអងជាមហាបូជាចារ្យ សូមព្រះអង្គជួយអស់​លោក​ឲ្យថ្វាយ​កម្លាំង​​​​​​កាយកម្លាំងចិត្ត​​​បំពេញ​​​មុខ​​​ងារ​របស់ខ្លួន ដោយទុកចិត្តលើព្រះអង្គ​ទាំងស្រុង ដ្បិត​អស់​លោក​ដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់​​​មានឫទ្ធានុភាពអាច​​​ប្រោសឲ្យ​​​សេចក្តី​​​​​​ស្រឡាញ់ចម្រើនឡើង​​ក្នុងចិត្តអស់​លោកបាន។ ម៉្យាងវិញ​ទៀត សូមអស់​​​លោក​​​កុំ​​​ភ្លេចថា អស់លោកមាន​បង​ប្អូន​ឯទៀតៗរួមក្នុងមុខងារជា​បូជាចារ្យដែរ ហើយមាន​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ក្នុងសកល​​​លោកទាំងមូលជាមិត្តសម្លាញ់​​​របស់ខ្លួន​​​ផង​​​។ អស់លោកគង្វាលរួមសហការគ្នា​បំពេញបំណងប្រាថ្នារបស់​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​ដែលសព្វព្រះ​ហឫទ័យ​សង្គ្រោះ​​​មនុស្ស​​​​​​​លោក គឺគម្រោងការដ៏អស្ចា្យរបស់ព្រះគ្រីស្តលាក់ទុកតាំងពីអស់កល្ប​​​ជានិច្ច​រាងមកក្នុងព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ (អភ​​​ ៣,៩)។ គម្រោងការដ៏អស្ចារ្យនេះកើតជារូបរៀងបន្តិចម្តងៗ ដោយ​អស់អ្នក​ដែលទទួលមុខងារ​​​បម្រើ​​​ផ្សេងៗ​​​ខិតខំ​រួមសហការ​គ្នាកសាងព្រះកាយ របស់ព្រះគ្រីស្តរហូត​ដល់កម្ពស់​របស់ព្រះ​គ្រីស្តដែលបំពេញអ្វីទាំងអស់។ តាម​​​ពិត​​​គម្រាងការនេះ "កប់ទុកជាមួយព្រះគ្រីស្តក្នុងព្រះ​ជាម្ចាស់"​ មែន (កូឡ ៣,៣)។ យើងអាចស្គាល់សេចក្តី​​​ទាំងនោះ​​​ បាន ដោយ​សារ​​តែជំនឿប៉ុណ្ណោះ។​ ហេតុនេះ​ហើយ​បានជាអ្នក​​​ដឹកនាំ​​​ប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ត្រូវតែធ្វើដំណើរ​ដោយ​​​​មាន​​ជំនឿ ទាំងយកលោកអប្រាហាំជាមនុស្សស្មោះ​​​ត្រង់ធ្វើជាគំរូ​ គឺ “ដោយសារជំនឿ លោកអប្រាហាំស្តាប់​​​បង្គាប់​​​ព្រះ​​ជាម្ចាស់​​​​ដែល​ត្រាស់ហៅលោក ហើយចេញដំណើរទៅ​​​កាន់​​​ស្រុកមួយដែលលោកនឹងទទួលទុកជាម​​​រតក។ លោក​ចេញ​​​​ដំណើរទៅ ទាំងពុំដឹងថាលោកទៅទីណាផង” (ហប ១១,៨)។ តាមពិតអ្នកទទួលខុសត្រូវលើ​​​គម្រោងការ​​​ដ៏​​​អស្ចារ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ប្រៀបដូចជាមនុស្សម្នាក់ដែល​​ព្រោះ​គ្រាប់ពូជ​លើដី ហើយដែលព្រះអម្ចាស់​​​មានព្រះ​​​បន្ទូល​​​ថា “ទោះបីគាត់ដេកក្តី ក្រោកក្តី យប់ក្តី ថ្ងៃក្តី គ្រាប់ពូជនៅតែ​មានពន្លក​ដុះឡើង ដោយគាត់ពុំបានដឹងថា គ្រាប់​​​ពូជ​​​នោះ​​​ដុះរបៀបណាឡើយ” (មក ៤,២៧)។ ម៉្យាងទៀត ព្រះយេស៊ូមាន​ព្រះបន្ទូលថា “ចូរមានសង្ឃឹមឡើង! ខ្ញុំឈ្នះ​​​លោក​​​នេះហើយ!” (យហ ១៦,៣៣)។ ប៉ុន្តែ ពេល​​​ព្រះ​​​អង្គមាន​ព្រះបន្ទូលនេះ ទ្រង់ពុំបានសន្យាថា ព្រះសហគមន៍​​​របស់​​​ព្រះ​អង្គនឹងបាន​ជ័យជម្នះទាំង​ស្រុង​ក្នុង​លោកនេះ​​​ទេ។ មហាសន្និបាត​​ដ៏វិសុទ្ធនេះ មានអំណរសប្បាយ​ដោយ​ឃើញ​​​ថា ផែនដីដែលបានទទួលគ្រាប់ពូជ​​​នៃដំណឹងល្អ ឥឡូវ​កំពុង​តែបង្កើតផល​នៅកន្លែង​ជាច្រើន ក្រោមការ​​​ណែ​​​នាំរ​​​បស់ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអម្ចាស់ ដែលគង់សណ្ឋិតនៅ​ពាសពេញ​ក្នុង​ពិភពលោកទាំង​មូល។ ព្រះវិញ្ញាណនេះក៏​​​បាន​​​ដាស់តឿនឲ្យបូជាចារ្យ និងគ្រីស្តបរិស័ទ ជាច្រើន មាន​ចិត្ត​គំនិត​ជាអ្នក​ចេញទៅប្រកាសដំណឹង​​​ល្អ​​​យ៉ាង​​​ពិត​​​ប្រាកដ​​​។ ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាត សូមថ្លែងអំណរ​គុណ​​យ៉ាង​ជ្រាលជ្រៅ ចំពោះលោកគង្វាលទាំង​​​អស់​​​ក្នុង​​​ពិភពលោកទាំងមូល។ “ព្រះជាម្ចាស់អាចធ្វើអ្វីៗ​ទាំងអស់​​​ហួសពីសេចក្តីសុំ និងហួសពីអ្វីៗដែលយើងនឹកគិតដល់ ដោយសារឫទ្ធានុភាពរបស់ព្រះអង្គ ដែលបំពេញ​​​សកម្មភាព​នៅ​ក្នុង​​​យើង សូមលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះ​​​អង្គ​​​ក្នុង​​​​​​ព្រះសហគមន៍ និងក្នុងព្រះគ្រីស្តយេស៊ូ” (អភ ៣,២០-២១)។

អស់​លោក​អភិបាល​ដែល​រួម​ក្នុង​មហា​សន្និបាត ពេញ​ចិត្ត​នឹងក្រឹត្យក្រមទាំង​មូលនេះ ព្រម​ទាំង​គោល​ការណ៍ នីមួយៗ​​ផង។ រីឯ​យើង​វិញ ស្រប​តាម​អំណាច​ដែល​ព្រះ​គ្រីស្ត​បាន​ប្រគល់​ឲ្យយើងក្នុងឋានៈជា​គ្រីស្ត​ទូត រួម​ជា​មួយ​អស់លោក​អភិបាល​ដោយ​មាន​ព្រះ​វិញ្ញាណ​រួម​ជា​មួយ​ផង ក៏​យល់​ព្រម ហើយសម្រេចចេញជា​ក្រឹត្យ​ក្រម​ដែរ។ យើង​បង្គាប់​ឲ្យ​សេចក្តី​ដែល​មហា​សន្និ​បាតបាន​ចាត់​ចែង​នេះ ត្រូវ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ ដើម្បី​លើក​តម្កើង​សិរីរុង​រឿង​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជា​និច្ច​និរន្តរ៍ត​រៀង​ទៅ។

 ធ្វើនៅក្រុងរ៉ូម នៅព្រះវិហារសន្តៈសិលា ថ្ងៃទី៧ ធ្នូ ឆ្នាំ១៩៦៥
ខ្ញុំ ប៉ូល អភិបាល​នៃ​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូ​លិក
(ហត្ថ​លេខា​របស់​លោក​អភិបាល)

សកម្មភាពរបស់គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាជាគ្រីស្តទូត
APOSTOLICAM ACTUOSITATEM

ខ្ញុំប៉ូល ជាអភិបាល ជាអ្នកបម្រើនៃអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់ រួមជាមួយអស់លោកអភិបាលនៃមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធនេះ សូមប្រកាសក្រឹត្យក្រមនេះ ដើម្បីឲ្យគេចងចាំរហូតតរៀងទៅ។

ក្រឹត្យក្រមស្តីអំពី
សកម្មភាពរបស់គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាជាគ្រីស្តទូត

១-បុព្វកថា

មហាសន្និបាត​ដ៏​វិសុទ្ធ​ មាន​បំណង​ចង់​ឲ្យ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​បំពេញ​សកម្មភាព​ជា​គ្រីស្តទូត​កាន់​តែ​ខ្លាំង ឡើងៗ។ ដូច្នេះ​ មហាសន្និបាត​បែរមក​រក​គ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតា ដោយ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ជា​ទី​បំផុត​។ ក្នុង​ឯកសារ​ផ្សេងៗ​  មហាសន្និបាត​បាន​រំឭក​គ្រីស្តបរិស័ទអំពី​តួនាទី​ផ្ទាល់​ដ៏​ចាំបាច់​បំផុត​របស់​ខ្លួនក្នុង​បេសកកម្ម​របស់​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​​​​​រួច​​​​​​​ហើយ​ (ពន្លឺ ៣៧​​​ត;​​​​​​ ពិធី ២៦-៤០; បង្រួប; អភិបាល ១៦.១៧.១៨; ហ្វឹកហ្វឺន ៣.៥.៧)​​​។ ​​​ព្រះសហគមន៍​មិន​អាច​​​ខ្វះ​គ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតា​ដើម្បីបំពេញកិច្ចការជា​គ្រីស្តទូត​ទេ ព្រោះ​កិច្ចការនេះ​ពិត​ជា​លទ្ធផល​នៃ​​​​ការ​ត្រាស់ហៅ​របស់គេ​ឲ្យ​ទៅ​ជា​គ្រីស្ត​​​បរិស័ទ។ ព្រះគម្ពីរបង្ហាញយ៉ាងជាក់ច្បាស់ថា នៅខាងដើមដំបូងនៃព្រះ​​​សហគមន៍​​​សកម្មភាព​​​របស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​​ធម្មតា​​​លេច​​​ឡើងដោយឯកឯង និងបានបង្កើតផលជាច្រើនអនេក។ (កក ១១,១៩-២១;​​​ ១៨,២៦; រម ១៦,១-១៦; ភីល ៤,​​​៣)។

នៅសម័យឥឡូវ គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាក៏ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ខ្នះខ្នែងបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតនេះដែរ។ សភាព​​​ការណ៍នាបច្ចុប្បន្នកាល ទាមទារឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ ​និង​​​កាន់​​​តែ​​​ទូលំទូលាយដែរ ព្រោះចំនួនមនុស្សកាន់តែកើនឡើង វិទ្យាសាស្រ្តនិងបច្ចេក​ទេសកាន់តែចម្រើនឡើង​​​ ហើយ​​​មនុស្ស​​​​​​ក៏រួម​​​សាមគ្គីកា​​​ន់ តែជិតស្និទ្ធឡើងៗដែរ បណ្តាលឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាមានសកម្មភាព​​​ក្នុងវិស័យនានា​​​កាន់​​​តែ​​​ទូលាយ​​​។ មានតែគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាទេ ដែលអាចបំពេញកិច្ចការទាំងនោះបាន។ ​សភាពការណ៍ថ្មីនោះបណ្តាល​​​ឲ្យមាន​​​បញ្ហាថ្មីៗ​​​ជាច្រើនកើត​​​ឡើង​​​ និង​​​​​​ទាមទារឲ្យគេ​​​ប្រុង​​​ប្រយ័ត្ន និងស្រាវជ្រាវយ៉ាងពិសេសអំពីបញ្ហាទាំងនោះ។ ដោយមនុស្សស្វយ័តយ៉ាងត្រឹមត្រូវ​​​ក្នង​​​វិស័យ​​​ជា​​​ច្រើន​​​​​​នៃ​​​ការរស់​​​នៅ​​​របស់​​​ខ្លួន ក៏ប៉ុន្តែស្វ័យ​​​ភាពនេះបណ្តាលឲ្យ​​​អ្នក​​​​​​ខ្លះលះបង់សីលធម៌​​​និង​​​សាសនាចោល ព្រមទាំង​​​បណ្តាល​​​ឲ្យការ​​​រស់​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ឋានៈ​​​ជា​​​គ្រីស្តបរិស័ទអ​​​ន់ថយ​​​ជា​​​ខ្លាំង។ ហេតុនេះហើយបានជាគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាត្រូវតែបំពេញ​​​កិច្ចការ​​​​​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត​​​​​​ជាចាំបាច់។ ក្នុងតំបន់ជាច្រើន បូជាចារ្យ​​​​​​មានចំនួនតិចណាស់ ​ឬគ្មាន​​​សេរីភាព​​​បំពេញ​​​មុខ​​​ងារ​​​របស់ខ្លួន​​​ថែម​​​ទៀត​​​។ ហេតុនេះហើយបានជា ​បើគ្មាន​​​សកម្មភាព​​​របស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតាទេ ព្រះ​​​សហគមន៍គ្មានវត្តមាននៅតំបន់ទាំង​​​នោះ ហើយក៏មិនអាចបំពេញការងារ​​​របស់​​​ខ្លួន​​​ទៀតបានឡើយ។

សព្វថ្ងៃ ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធប្រោសឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាភ្ញាក់ស្មារតីរកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ ​ឲ្យទទួលខុស​​​ត្រូវ​​​លើខ្លួន​​​ផ្ទាល់ ព្រះអង្គក៏ដាស់តឿនគេនៅគ្រប់ទីកន្លែងឲ្យបម្រើព្រះគ្រីស្តនិងព្រះសហគមន៍​​​។​ ព្រះសហគមន៍ត្រូវការ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធ​​​ម្មតា​​​ក្នុង​​​វិស័យជាច្រើនជាចាំបាច់បំផុតដូច្នេះ ពិតជាសញ្ញាសម្គាល់យ៉ាងជាក់ស្តែងអំពីសកម្មភាព​​​​​នៃ​​​ព្រះ​​​​វិញ្ញាណ​​​ដ៏ វិសុទ្ធនោះ។

ក្នុងក្រឹត្យក្រមនេះ មហាសន្និបាតមានបំណងចង់រៀបរាប់​​​ពន្យល់អំពីលក្ខណៈនៃកិច្ចការរបស់គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតា​​​ជាគ្រីស្តទូត ព្រម​​​ទាំង​​​ច​​​ង់​​​ពន្យល់អំពីសភាពនិងអំពីកិច្ចការផ្សេងៗរបស់គ្រីស្តបរិស័ទទាំងនោះ។ មហា​​​សន្និ​​​បាត​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​ក៏មានបំណងផ្តល់គោល​​​ការណ៍​​​​​​សំខាន់ៗជា​​​គ្រឹះ ព្រមទាំងបញ្ចេញសេចក្តីណែនាំ ​ដើម្បីឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតា​​​អាច​​​បំពេញ​​​កិច្ចការនេះតាមរបៀបកាន់តែ​​​សកម្ម​​​ឡើ​​​ងៗ។ ត្រូវ​កែសម្រួលក្បួនច្បាប់នៃព្រះសហគមន៍អំពីគ្រីស្ត​​បរិស័ទ​​​ធម្មតា ដោយយកសេចក្ដីណែនាំ​​​ក្នុងក្រឹត្យ​​​ក្រម​​​នេះ​​​ធ្វើជាគោល។

ជំពូក១
ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាឲ្យបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត

២-គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាទទួលចំណែកក្នុងបេសកកម្មរបស់ព្រះសហគមន៍

ព្រះគ្រីស្តបង្កើតព្រះសហគមន៍ដើម្បីលាតសន្ធឹងព្រះរាជ្យព្រះអង្គនៅលើផែនដីទាំងមូល ​សម្រាប់លើកតម្កើង​​​សិរី​​​រុង​​​រឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះបិតា។ ដូច្នេះព្រះសហគមន៍នាំមនុស្ស​​​ទាំងអស់ឲ្យរួ​​​មចំណែកក្នុងការសង្គ្រោះ​​​របស់​​​ព្រះ​​​យេស៊ូ​​​​​​គ្រីស្តដែលរំដោះមនុស្សលោក។ ដោយសារគ្រីស្តបរិស័ទ ​ព្រះសហគមន៍តម្រង់​​​ពិភព​​​លោក​​​ទាំងមូល​​​ទៅរក​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត។ យើងហៅគ្រប់សកម្មភាពនៃព្រះកាយដ៏អាថ៌កំបាំងរបស់ព្រះគ្រីស្ត​​​ដែលមានគោល​​​ដៅនោះថា «កិច្ចការ​​​​​​ជាគ្រីស្តទូត»។ ព្រះសហគមន៍បំពេញកិច្ចការនេះដោយសារសមាជិកទាំងអស់របស់ខ្លួន តាម​​​របៀប​​​ផ្សេងៗ​​​ពី​​​គ្នា។ ព្រះជាម្ចាស់ដែលត្រាស់ហៅមនុស្សឲ្យទៅជាគ្រីស្តបរិស័ទ ក៏ត្រាស់ហៅគេឲ្យបំពេញកិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូតដែរ ​ស្រប​​​តាម​​​លក្ខណៈរបស់ខ្លួនជាគ្រីស្តបរិស័ទ។ សរីរាង្គនីមួយៗក្នុងរូបកាយមនុស្សម្នាក់ដែលមានជីវិត មិនគ្រាន់តែ​​​រស់​​​នៅ​​​យ៉ាង​​​អសកម្មប៉ុណ្ណោះទេ​ តែសរីរាង្គនីមួយៗរួមចំណែកក្នុងជីវិត និងក្នុង​​​សកម្មភាព​​​ទូទៅនៃ​​​រូបកាយអ្នកនោះដែរ។ ​ក្នុងព្រះ​​​សហគមន៍​​​ដែលជាព្រះកាយព្រះគ្រីស្ត ក៏ដូច្នេះដែរ គឺ «ព្រះកាយនោះចម្រើន និងកសាង​​​ឡើង​​​ដោយសារ​​​សមត្ថភាព​​​​​​របស់​​​សរីរាង្គនីមួយៗ» (អភ ៤,១៦)។ លើសពីនេះទៅទៀត សរីរាង្គនៃព្រះកាយព្រះគ្រីស្តរួបរួម​គ្នា និង​​​សាមគ្គី​​​គ្នា​​​យ៉ាងជិតស្និទ្ធបំផុត ហេតុនេះ​​​ហើយ​​​បានជា ត្រូវរាប់សរីរាង្គណាដែលមិនជួយតាមសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនឲ្យ​​​រូប​​​កាយ​​​ទាំង​​​មូល​​​ចម្រើនឡើង  ទុកជាសរីរាង្គ​​​ដែលគ្មាន​​​ប្រយោជន៍​​​​​​សម្រាប់ព្រះសហគមន៍ និងសម្រាប់ខ្លួនឯងដែរ។

ក្នុងព្រះសហគមន៍មានមុខងារបម្រើផ្សេងៗពីគ្នា ប៉ុន្តែមានបេសកកម្មតែមួយ។ ព្រះគ្រីស្តបានផ្ញើឲ្យក្រុមគ្រីស្ត ទូត និងឲ្យក្រុមអ្នកបន្តមុខងារពីអស់លោក នូវបន្ទុកបង្រៀន បន្ទុកនាំឲ្យអ្នកជឿបានវិសុទ្ធ ​និងបន្ទុកគ្រប់គ្រង​​​ព្រះ​​​​​​សហគមន៍​​​ក្នុងនាមព្រះអង្គ និងដោយមាន​​​អំណាចរបស់ព្រះអង្គផង។ ប៉ុន្តែដោយគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាទទួល​​​ចំណែក​​​ក្នុង​​​​​​​​​បន្ទុក​​​របស់ព្រះគ្រីស្តជាមហាបូជាចារ្យ ជាព្យាការី និងជាព្រះមហាក្សត្រ គេក៏បំពេញចំណែក​​​របស់​​​ខ្លួន​​​​​​ក្នុង​​​បេសកកម្ម​​​របស់​​​ប្រជារាស្រ្តព្រះជាម្ចាស់ទាំងមូល ក្នុងព្រះសហគមន៍និងក្នុងពិភពលោកទាំងមូល (ពន្លឺ ៣១)​​​។ ​គេ​​​​​​​​​បំពេញកិច្ចការរបស់ខ្លួនជាគ្រីស្តទូត  ដោយប្តេជ្ញាចិត្តប្រកាសដំណឹងល្អនិង​​​នាំមនុស្ស​​​ឲ្យបាន​​​វិសុទ្ធ។ ​នៅ​​​ពេល​​​គេ​​​ខិត​​​ខំនាំគោលគំនិតមកពីដំណឹងល្អឲ្យជ្រួត​​​ជ្រាបអ្វីៗក្នុងលោកីយ៍ ហើយនៅពេលគេយកចិត្តទុកដាក់ធ្វើ​​​ឲ្យ​​​អ្វីៗខាង​​​លោកីយ៍​​​​​​ចម្រើនឡើង គេក៏បំពេញមុ​​​ខងាររ​​​បស់​​​ខ្លួន​​​ជាគ្រីស្តទូតដែរ។ ក្នុងវិស័យទាំងនោះ ពួកគេត្រូវធ្វើកិច្ចការ​​​របស់​​​​​​គេក្នុងលោកីយ៍នោះ តាមរបៀបដែលផ្តល់សក្ខីភាពយ៉ាងជាក់ស្តែងអំពីព្រះគ្រីស្ត និងដែលជួយសង្រ្គោះមនុស្ស​​​លោក។​​​ គ្រីស្ត​​​បរិស័ទ​​​​​​​​​ធម្មតា​​​មាន​​​លក្ខណៈ​​​ពិសេស ​គឺរស់នៅក្នុងចំណោមមនុស្សលោក និងក្នុងរឿងលោកីយ៍។ ​ដូច្នេះ​​​​​​ហើយព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅ​​​គេឲ្យ​​​បំពេញមុ​​​ខងារជាគ្រីស្តទូតក្នុងលោកីយ៍ តាមរបៀបខ្លួនជាមេក្នុងម្សៅ ដោយ​​​មាន​​​​​​ថាមពល​​​​​​នៃវិញ្ញាណរបស់​​​ខ្លួនជា​​​គ្រីស្តបរិស័ទ។

៣-គ្រឹះនៃមុខងាររបស់គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាជាគ្រីស្តទូត

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាទទួលភារកិច្ច និងសិទ្ធិជាគ្រីស្តទូត ដោយគេរួបរួមជាមួយព្រះគ្រីស្តជាព្រះសិរសា។​ គេ ចូល​​​រួមក្នុងរូបកាយដ៏អាថ៌កំបាំងរបស់ព្រះគ្រីស្ត ដោយអគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹក។ គេទទួលកម្លាំងពីឫទ្ធានុភាពនៃព្រះវិញ្ញាណ ដ៏វិសុទ្ធ ដោយ​​​អគ្គសញ្ញាលាបថ្ងាស គឺព្រះអម្ចាស់ផ្ទាល់ព្រះអង្គចាត់គេឲ្យទៅជាគ្រីស្តទូត។ ​ព្រះអង្គប្រសិទ្ធិគេឲ្យទៅ​​​ជា​​​បូជាចារ្យរបស់ព្រះមហាក្សត្រ និងទៅជាជាតិដ៏វិសុទ្ធ (១សល ២,២-១០) ដើម្បីលើកកិច្ចការទាំងប៉ុន្មានរបស់គេ​​​ថ្វាយព្រះជាម្ចាស់ទុកជាតង្វាយខាងវិញ្ញាណ ​និងដើម្បីផ្តល់សក្ខីភាពចំពោះព្រះគ្រីស្តនៅលើផែនដីទាំងមូល។ ៉​​​អគ្គសញ្ញា​​​​​​​​​​​​​​​ទាំង​​​ប៉ុន្មាន ជាពិសេស​អគ្គសញ្ញាអរព្រះគុណដ៏វិសុទ្ធ សុទ្ធតែផ្តល់និងពង្រឹងសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់គេ  គឺ​​​សេចក្ដីស្រឡាញ់នេះ​​​​​​​​​ជា​​​កម្លាំង​​​ជំរុញ​​​គេ​​​ឲ្យ​​​​​​បំពេញបេសកកម្ម​​​គ្រប់​​​យ៉ាងជា​​​គ្រីស្តទូត ៉(ពន្លឺ ៣៣.១០)​​​។ ​​​

ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធចាក់បង្ហូរជំនឿ សេចក្ដីសង្ឃឹម និងសេចក្ដីស្រឡាញ់ក្នុងចិត្តគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់​ក្នុង​​​ព្រះ​​​​សហគមន៍។ គ្រីស្តបរិស័ទបំពេញមុខងារជាគ្រីស្តទូត ដោយផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្ត ដោយមានសេចក្ដីសង្ឃឹម និង​​​ដោយ​មាន​សេចក្ដីស្រឡាញ់នោះ។ លើសពីនេះទៅទៀត វិន័យស្តីអំពីសេចក្ដីស្រឡាញ់ ជាវិន័យដ៏​​​ប្រសើរជាងគេ​​​របស់​​​​​​ព្រះ​​​អម្ចាស់​​​  ជំរុញគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ឲ្យខិតខំធ្វើកិច្ចការដើម្បីលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដោយ​​​ព្រះ​​​​​​អង្គយាងមក​គ្រងរាជ្យ និងប្រទានព្រះជន្មផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គឲ្យមនុស្សទាំងអស់ គឺថា ​​​"សូមឲ្យ​​​គេ​​​ស្គាល់​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​​ដ៏ពិត​តែមួយគត់ និងឲ្យគេស្គាល់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្តដែលព្រះអង្គចាត់ឲ្យមកដែរ" (យហ ១៧,៣)។

ហេតុនេះហើយបានជាគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ទទួលបន្ទុកដ៏ល្អប្រសើរបំផុត គឺខិតខំដោយឥតឈប់ឈរ ដើម្បី នាំ​​​​ឲ្យមនុស្សលោកនៅលើផែនដីទាំងមូល បានស្គាល់និងទទួលព្រះរាជសារស្តីអំពីការសង្គ្រោះ។

ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធដែលប្រោសឲ្យប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានវិសុទ្ធដោយសារអគ្គសញ្ញានានា ​និងដោយ សារ​មុខងារបម្រើផ្សេងៗ ព្រះអង្គក៏ប្រទានព្រះអំណោយទានពិសេសដល់គ្រីស្តបរិស័ទ (១ករ ១២,៧)  «ប៉ុន្តែ ព្រះ​​​វិញ្ញាណចែក​ព្រះអំណោយទានទាំងនោះ ឲ្យម្នាក់ៗតាមព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ (១ករ ១២,១១) ដើម្បីឲ្យ​​​ក្រុមគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ និងគ្រីស្តបរិស័ទម្នាក់ៗ​​​បម្រើអ្នកឯទៀតៗ ស្របតាមព្រះអំណោយទាន​​​ដែលខ្លួនបាន​​​ទទួល ​ហើយទៅ​​​ជា​​​អ្នក​​​ចាត់ចែងដ៏ល្អ‌​ដែល​ចែក​ចាយ​ព្រះអំណោយទានគ្រប់បែបយ៉ាងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (១សល ៤,​​​១០) ដើម្បីកសាង​​​ព្រះ​​​កាយទាំងមូល ក្នុងសេចក្ដី​ស្រឡាញ់ (អភ ៤,១៦)។ ដោយគ្រីស្តបរិស័ទម្នាក់ៗទទួលព្រះ​​​អំណោយទាន​​​​​​ទាំងនោះ​​​ សូម្បីតែព្រះអំណោយដ៏ទាប​ជាងគេក្ដី ក៏ម្នាក់ៗដែលផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្ត មានសិទ្ធិនិង​​​​​​​​​ភារកិច្ច​​​ប្រើព្រះអំណោយទាំងនេះ ក្នុង​​​ព្រះសហគមន៍និងក្នុងពិភពលោក ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍ដល់​​​មនុស្សលោក និង​​​ដើម្បីកសាង​​​ព្រះសហគមន៍។ គេ​​​មានសេរីភាពមកពីព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ ដែល​ព្រះអង្គផ្លុំទៅទិសណាក៏បាន តាម​​​​​​ព្រះ​​​ហឫទ័យព្រះអង្គ (យហ ៣,៨)​​​។ គេក៏រួបរួមជាមួយបងប្អូនក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត ហើយ​ជាពិសេសដោយរួម​​​ជា​​​មួយ​​​​​​​​​អស់​​​គង្វាលរបស់ខ្លួន គឺគង្វាល​​​ទាំង​​​នោះហើយដែលមានភារកិច្ចរិះគិតពិចារណាអំពី​​​ព្រះ​​​​អំណោយ​ទានទាំងនោះ​​​ដើម្បី​​​​​​​​​ឲ្យដឹង​​​ថា​​​ តើជាព្រះអំណោយទានពិតប្រាកដឬក៏អត់។ អស់លោកក៏ត្រូវរិះ​គិត​ពិចារណា​​​​អំពី​​​របៀប​​​ប្រើ​​​អំណោយ​​​ទាន​​​​​​​​​នោះ​​​យ៉ាង​​​ត្រឹមត្រូវ​ទៀត​ផង។ អស់លោកមានភារកិច្ចពិចារណា​មើល​​គ្រប់​ការ​ទាំង​​​​​​អស់​‌ ហើយ​ស្រង់​យក​ការ​​​ណា​​​​ដែល​ល្អ  មិនត្រូវរារាំងសកម្មភាព​របស់ព្រះវិញ្ញាណ​ឡើយ​  ‌(១ថស ៥,១២.១៩-២១; ពន្លឺ​​​១២)។

​​​៤-អំពីការរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណក្នុងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត

ព្រះបិតាចាត់ព្រះបុត្រាឲ្យយាងមក។ ព្រះបុត្រាជាប្រភពនិងជាដើមកំណើតនៃកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតគ្រប់យ៉ាង​ក្នុង​​​​ព្រះសហគមន៍។ ហេតុនេះសរឲ្យដឹងជាក់ច្បាស់ថា កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាបានផលផ្លែ ​លុះ​​​ត្រាតែគេ​រួបរួមជាមួយព្រះគ្រីស្តជាប្រភពនៃជីវិត តាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ថា «អ្នកណាស្ថិតនៅជាប់នឹងខ្ញុំ ហើយខ្ញុំស្ថិតនៅ​ជាប់នឹងអ្នកនោះ ទើបអ្នកនោះបង្កើតផលបានច្រើន។ បើដាច់ពីខ្ញុំ អ្នករាល់គ្នាពុំអាច​​​ធ្វើអ្វីកើត​​​ឡើយ» (យហ ១៥,៥)។ គ្រីស្តបរិស័ទរួមរស់យ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយព្រះគ្រីស្ត ក្នុងព្រះសហគមន៍ ដោយ​​​ទទួល​​​ទាន​​​អាហារ​​​ផ្សេងៗ​​​​​​ខាង​​​ព្រះវិញ្ញាណ ជាអាហាររួមរប​​​ស់គ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ ជាពិសេសដោយរួ​​​ម​​​ចំណែកយ៉ាង​សកម្មក្នុងពិធី​​​គោរព​​​​​​ប្រណិប័តន៍ (ពិធី ១១)​​​។​ ពេលគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​​​បំពេញ​ការងារ​លោកីយ៍យ៉ាងត្រឹមត្រូវ តាមសភាពការណ៍​​​នៃ​​​​​​ការ​​​​​​រស់នៅ​​​របស់​​​គេ  គេត្រូវប្រើអាហារទាំងនោះ ដើម្បីជៀសវាងមិន​ឲ្យបំបែកការរួបរួមជាមួយព្រះ​​​គ្រីស្ត​​​នោះ​​​ពីការ​​​រស់​​​នៅ​​​​​​ធម្មតា​​​​​​របស់​​​គេ​​​ឡើយ។  ផ្ទុយទៅវិញ គេត្រូវរួបរួម​ជាមួយព្រះអង្គកាន់តែ​ជិតស្និទ្ធឡើងៗ​​​ ដោយប្រព្រឹត្តកិច្ចការ​​​របស់​​​ខ្លួន​​​តាម​​​ព្រះហឫទ័យ​​​របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ធ្វើ​​​​​​​ដូច្នេះ ទើបគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​កាន់តែ​វិសុទ្ធ​ឡើងៗ ដោយ​​​ចិត្ត​​​ក្លៀវ​​​ក្លា​​​និងដោយមានអំណរ​​​សប្បាយ ​ទាំងខិត​​​ខំពុះពារការលំបាកប្រចាំថ្ងៃក្នុងជីវភាពរស់នៅ ជាការលំបាកដែលជៀស​​​ផុតមិ​​​នបាន ដោយប្រុង​​​ប្រយ័ត្ននិងដោយចិត្តព្យាយាម​​​ខន្តី​​​ (ពន្លឺ ៣២និង​​​៤០-​​​៤១)​។  ទាំងកង្វល់ប្រចាំក្រុម​​​គ្រួសារ​​​ ទាំងកិច្ចការ​​​ខាង​​​លោកីយ៍ ត្រវភ្ជាប់នឹងជីវិត​ខាងព្រះ​​​វិញ្ញាណ​​​របស់គេ ស្របតាមគ្រីស្តទូតប៉ូលដែលចែងថា  «បង​​​ប្អូនធ្វើ‌ការអ្វីក៏ដោយ ទោះ​​​ជាពាក្យសម្តីឬកិច្ចការក្ដី ត្រូវធ្វើទាំង​​​អស់​​​ក្នុង​​​ព្រះ​​​នាម​​​ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូគ្រីស្ត​ ទាំង​​​អរ​​​ព្រះ​​​គុណ​​​ព្រះជាម្ចាស់ ជា​​​ព្រះ​​​បិតា ដោយសារព្រះអង្គផង» (កូឡ ៣.១៧)។

អ្នកចង់រស់នៅតាមបែបនេះ ត្រូវតែផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្តជានិច្ច ត្រូវមានចិត្តសង្ឃឹម ​និងមានចិត្តស្រឡាញ់ជា​​​ដរាប។ មានតែពន្លឺនៃជំនឿ និងការនឹកសញ្ជឹងគិតអំពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះទេ ដែលអាចនាំ​​​ឲ្យ​​​មនុស្ស​​​ទ​​​ទួល​​​ស្គាល់​ព្រះជាម្ចាស់ជានិច្ច និងនៅគ្រប់ទីកន្លែង «ដ្បិតយើងមានជីវិត ‌មានចលនា និងមានភាវៈជា​​​មនុស្ស ដោយ​​​សារព្រះអង្គ» (កក ១៧,២៨)។ ដូច្នេះ យើងអាចស្វែងរកព្រះហឫទ័យ​​​របស់ព្រះអង្គក្នុង​​​គ្រប់​​​​​​កិច្ចការ ​ហើយ​​​ក៏​​​អាច​​​រកឃើញព្រះគ្រីស្តក្នុងមនុស្សទាំងអស់ ទាំងនៅក្នុងអ្នកជិត ទាំងនៅក្នុងអ្នកឆ្ងាយដែរ។ យើង​​​អាច​​​វិនិច្ឆ័យ​​​​​​ពិចារណា​​​​​​យ៉ាងត្រឹ​​​មត្រូវអំពី​​​អត្ថន័យដ៏ពិតប្រាកដ និងអំពីតម្លៃនៃកិច្ចការលោកីយ៍ ទាំង​យល់គិត​​​ដល់​​​ទិស​​​​​​ដៅនៃ​​​ជីវិត​​​មនុស្ស​​​ទៀតផង។

អស់អ្នកដែលមានជំនឿបែបនេះ ពិតជារស់នៅដោយមានចិត្តសង្ឃឹមថា នឹងបានឃើញព្រះជាម្ចាស់សម្តែង​សិរីរុង​​​​​​​​​រឿង​​​​នៃបុត្រធីតារបស់ព្រះអង្គ ទាំងនឹកដល់​ព្រះអម្ចាស់​យេស៊ូសោយទិវង្គតនៅលើឈើឆ្កាង និងមានព្រះ​​​ជន្ម​​​ថ្មី​​​ដ៏​​​រុង​​​រឿង។

គ្រីស្តបរិស័ទរស់នៅក្នុងលោកនេះប្រៀបដូចជាធ្វើបូជនីយេសក៍ម្យ៉ាង។ គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតារួមជាមួយព្រះគ្រីស្ត​​​លាក់ទុក​​​ក្នុងព្រះ​​​ជាម្ចាស់ គេរួចពីការធ្វើទាសករនៃចិត្តលោភលន់ចង់បានទ្រព្យសម្បត្តិ តែខិតខំស្វះស្វែងរកសម្បត្តិ​សួគ៌ ដែលនៅ​​​ស្ថិត​​​​​​ស្ថេរអស់កល្បជានិច្ច។ ដូច្នេះគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាមានចិត្តទូលំទូលាយ ខំប្រឹងប្រែងអស់ពីសមត្ថភាព ​លាត​សន្ធឹង​ព្រះ​​​រាជ្យ​​​រ​​​បស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺគេណែនាំកិច្ចការលោកីយ៍ ​និងធ្វើឲ្យកិច្ចការទាំងនោះបានពេញលក្ខណៈ តាមគោលគំនិត​​​គ្រីស្ត​​​សាសនា។ ពេលគេប្រឈមមុខនឹងការលំបាកក្នុងការរស់នៅ ​គេយកសេចក្តី​​​ក្លាហានពីសេចក្ដី​​​សង្ឃឹម​​​ ដោយ​​​យល់​​​​​​ឃើញ​​​ថា‌‌ «ទុក្ខលំបាកនាបច្ចុប្បន្នកាល‌ ពុំអាចប្រៀបផ្ទឹមនឹងសិរីរុងរឿងដែលព្រះជាម្ចាស់នឹង​​​សម្ដែង​​​​​​ឲ្យយើង​​​ឃើញ​​​​នៅអនាគត​កាល​នោះបានឡើយ» (រម ៨,១៨)។

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាប្រព្រឹត្តអំពើល្អចំពោះមនុស្សទាំងអស់‌ ជាពិសេស‌ចំពោះបងប្អូនរួមជំនឿ ដោយមាន​​​សេចក្ដី​​​ស្រឡាញ់មកពីព្រះជាម្ចាស់ជំរុញ (កាឡ ៦,១០) គេ «លះបង់ការអាក្រក់គ្រប់យ៉ាងចេញ លះបង់ល្បិច​​​កិច្ចកល​​​ទាំងប៉ុន្មាន‌ ការលាក់ពុត ចិត្តច្រណែនឈ្នានីស និងការនិយាយដើមគេគ្រប់យ៉ាងនោះចោល» (១សល​​​២,១)​​​។ ធ្វើដូច្នេះ គេមុខជាទាញមនុស្សទាំងអស់មករកព្រះគ្រីស្ត។​ ប៉ុន្តែ «ព្រះជាម្ចាស់បានចាក់បង្ហូរព្រះហឫទ័យ​​​ស្រឡាញ់​​​របស់ព្រះអង្គក្នុងចិត្តយើង ដោយប្រទានព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធមកយើង» (រម ៥,៥)។ ព្រះហឫទ័យ​​​ស្រឡាញ់​​​នោះ​​​​ប្រោសឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតាអាចសម្តែងគំនិតស្របតាមព្រះបន្ទូលស្តីអំពីសុភមង្គលដ៏ពិតប្រាកដ ក្នុង​​​ការ​​​រស់​​​នៅ​​​របស់គេ។ ​នៅពេលគេខ្វះខាត គេមិនធ្លាក់​​​ទឹកចិត្តទេ ព្រោះគេដើរតាមព្រះយេស៊ូដែលដាក់ខ្លួនជាអ្នកក្រីក្រ ។ ​ពេល​​​គេ​​​មានបរិបូរណ៍ហូរហៀរ គេមិនអួតខ្លួនទេ។ ដោយគេយកតម្រាប់តាមព្រះគ្រីស្តជាមនុស្សសុភាពរាបសា គេ​​​មិន​​​អួតបំប៉ោងយ៉ាងឥតបានការ (កាឡ ៥,២៦)។ ផ្ទុយទៅវិញ គេខិតខំឲ្យបានគាប់ព្រះហឫទ័យព្រះជាម្ចាស់ ​ជា​​​ជាង​​​គាប់​​​ចិត្តមនុស្សលោក គេប្រុងប្រៀបខ្លួនជានិច្ចនឹងលះបង់អ្វីៗទាំងអស់ ព្រោះតែព្រះគ្រីស្ត (លក ១៤,២៦) និង​​​សុខ​​​ចិត្ត​​​​​​ទទួលការប្រៀតបៀន ព្រោះតែសេចក្ដីសុចរិត (មថ ៥,១០) ទាំងនឹកចងចាំព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ថា «បើ​​​អ្នកណាចង់មកតាមក្រោយខ្ញុំ ត្រូវលះបង់ខ្លួនឯងចោល ត្រូវលីឈើឆ្កាងរបស់ខ្លួន ហើយមកតាមខ្ញុំ» (មថ ១៦,​​​២៤)។ គេមានចិត្តស្រឡាញ់‌រាប់អានគ្នាបែបគ្រីស្តបរិស័ទ គឺជួយគ្នាទៅវិញទៅមកតាមតម្រូវការនៅគ្រប់ពេលវេលា។

របៀបគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតារស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណនេះ ត្រូវមានលក្ខណៈពិសេសតាមសភាពការណ៍​នៃការ​​​រស់​​​នៅ​​​​​​របស់​​​គេម្នាក់ៗ គឺអ្នកខ្លះរស់នៅក្នុងឋានៈជាគូស្វាមីភរិយានិងមានក្រុម​​​គ្រួសារ អ្នកខ្លះនៅលីវ ជាស្រីមេម៉ាយ ឬជា​​​ពោះ​​​ម៉ាយ ជាអ្នកមានជំងឺ។ល។ របៀបគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតារស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណ​​​ក៏មានលក្ខណៈពិសេស​​​តាម​​​អាជីវកម្ម​​​របស់​​​គេម្នាក់ៗ និងតាមសកម្មភាពរបស់គេក្នុងសង្គមដែរ។ ម្នាក់ៗត្រូវតែធ្វើឲ្យទេពកោសល្យ ​និងព្រះ​​​អំណោយទាន​​​​ដែលខ្លួន​​​បាន​​​ទទួល ចម្រើនឡើងជាលំដាប់ ជាពិសេស ត្រូវពង្រឹងទេពកោសល្យនិងអំណោយទាន​ដែល​​​សម្របតាម​សភាពការណ៍​​​​​​​នៃការរស់នៅរបស់ខ្លួន ហើយក៏ត្រូវប្រើអំណោយទាននៃព្រះវិញ្ញាណ​​​ដ៏វិសុទ្ធរបស់​​​ខ្លួន​​​ផ្ទាល់​​​ទៀតផង។

មិនតែប៉ុណ្ណោះ មានគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាខ្លះតបឆ្លើយនឹងព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅគេយ៉ាងពិសេស ហើយ​​​ចូល​​​រួម​​​​​​ក្នុងសមាគម ឬក្នុងគ្រឹះស្ថានដែលព្រះសហគមន៍​​​ទទួល​​​ស្គាល់​​​​ជា​ផ្លូវការ។ គ្រីស្តបរិស័ទទាំងនោះ ត្រូវតែ​​​ខិតខំ​​​ប្រតិបត្តិតាមលក្ខណៈពិសេសនៃការរស់នៅ​​​ ស្របតាមការរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណ​​​របស់​​​សមាគម ឬគ្រឹះស្ថានរបស់​​​ខ្លួន។

សូមគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាចូលចិត្តជាខ្លាំងនូវសមត្ថភាពខាងអាជីវកម្ម គំនិតស្រឡាញ់ក្រុមគ្រួសារនិងសង្គម​ ព្រម​​​ទាំង​​​ស្រឡាញ់ព្រហ្មវិហាធម៌ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការរស់នៅក្នុងសង្គម គឺមិនគៃបន្លំ មានបំណងចង់រកយុត្តិធម៌​ មាន​​​​​​ចិត្ត​​​​​​​​​​​​ទៀងត្រង់ យោគយល់ដល់អ្នកដទៃ មានចិត្តក្លាហាននឹងន។ ប្រសិនបើគ្មានព្រហ្មវិហារធម៌ទាំងនោះទេ ​គ្មាន​​​នរ​​​ណា​​​អាចរស់នៅ​ក្នុងឋានៈជាគ្រីស្តបរិស័ទយ៉ាងពិតប្រាកដបានឡើយ។

ព្រះនាងព្រហ្មចារិនីម៉ារី ជាព្រះមហាក្សត្រីយានីនៃក្រុមគ្រីស្តទូត ធ្វើជាគំរូដ៏ពេញលក្ខណៈអំពីការរស់នៅតាម​ព្រះ​​​វិញ្ញាណបែបនេះ និងពិតជាគំរូអំពីការរស់នៅជាគ្រីស្តទូតផងដែរ។ នៅពេលព្រះនាងរស់នៅលើផែនដីនេះ នាងរស់នៅ​តាមរបៀប​​​​រស់នៅរបស់មនុស្សទាំងអស់ គឺមានធ្វើការនៅផ្ទះ ធ្វើការនឿយហត់ក្នុងក្រុមគ្រួសារ តែ នាង​​​ម៉ារីនៅតែរួបរួមយ៉ាងជិតស្និទ្ធ​ជាមួយព្រះបុត្រាជានិច្ច។ នាងក៏រួមសហការក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះសង្រ្គោះ តាម​​​របៀប​​​ប្លែកពីគេទាំងអស់។ ឥឡូវ ព្រះនាងនៅស្ថានបរមសុខ។ ៉ដោយនាងមានចិត្តស្រឡាញ់ទុកជាម្តាយ  នាង​​​ចាប់​​​​​​អារម្មណ៍នឹង​​​បង​​​ប្អូន​​​​​​​​​​នៃ​ព្រះបុត្រា​របស់នាងដែលមិន​​​ទាន់ធ្វើដំណើរ​​​​​​ផុត​ពីផែនដីនេះនៅឡើយ ហើយដែល​​​​​​នៅ​​​តែ​​​ប្រឈម​​​មុខ​​គ្រោះ​កាចនិង​​​ទុក្ខ​​​លំបាក​​​ផ្សេងៗជាច្រើន ទម្រាំទៅ​​​ដល់​​​មាតុភូមិ​​​ដ៏សែនសុខសាន្ត» (ពន្លឺ ៦២.​​​៦៥)​​​​។ គ្រីស្តបរិស័ទទាំង​​​អស់​​​ ​​​​​​ត្រូវគោរពនាងម៉ារីយ៉ាងពិតប្រាកដ និងផ្ញើទាំងជីវិតគេ ទាំងមុខងាររបស់គេ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត ឲ្យនាងម៉ារី​​​ដែល​​​ស្រឡាញ់គេក្នុងឋានៈជាមាតា។

ជំពូក២
គោលដៅនៃអ្នកបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត

៥-អារម្ភកថា

ព្រះគ្រីស្តសង្គ្រោះមនុស្សលោក។ ប៉ុន្តែកិច្ចសង្គ្រោះនេះក៏សំដៅលើអ្វីៗទាំងអស់ដែលនៅក្នុងលោក​​​ ឲ្យ​​​បាន​​​​​​ប្រែជាថ្មីដែរ។ ហេតុនេះហើយ បានជាព្រះសហគមន៍មិនគ្រាន់តែ​​​ទទួលបេសកកម្មនាំសាររបស់ព្រះគ្រីស្ត និង​​​នាំ​​​ព្រះ​​​ហឫទ័យ​​​ប្រណី​​​សន្តោសរបស់ព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះទេ​​ តែ​ព្រះសហគមន៍ទទួលបេសកកម្មនាំគំនិតស្របតាម​​​ដំណឹង​​​ល្អ​​​​​​ឲ្យ​​​ជ្រាប​​​ចូលក្នុងអ្វីៗទាំងអស់ដែលនៅក្នុងពិភពលោក និងធ្វើឲ្យអ្វីៗទាំងនោះបានពេញលក្ខណៈដែរ។ គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​​ធម្មតា​​​​​​​​​បំពេញបេសកកម្ម​នៃព្រះ​សហគមន៍នេះ គឺពិតជាគ្រីស្តទូតនៅ​​​ក្នុងព្រះសហគមន៍​​​ផង និងនៅក្នុង​​​ពិភពលោក​​​ផង​​​ ទាំងខាង​​​ផ្លូវវិញ្ញាណផង ទាំងខាងផ្លូវលោកីយ៍ផងដែរ។ ទោះបីផ្លូវខាង​​​វិញ្ញាណ ​​​និងផ្លូវ​​​លោកីយ៍​​​ប្លែកពី​​​គ្នាក្តី ក៏ផ្លូវទាំងពីរនោះ ភ្ជាប់​​​ជាមួយ​​​គ្នាតាម​​​​​​គម្រោងការតែមួយគត់របស់​​​ព្រះជាម្ចាស់ដែរ​​​ គឺ​​​ព្រះ​​​អង្គសព្វព្រះហឫទ័យ​​​លើក​​​​​​យក​​​​​​ពិភព​​​លោក​​​ទាំងមូលសាជាថ្មី​​​ក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត ដើម្បីឲ្យពិភពលោកនេះកើតជាថ្មី ចាប់តាំងពីពេលនៅលើ​​​ផែន​​​​​​ដី​​​នេះទៅ ទម្រាំបានពេញលក្ខណៈ​​​នៅថ្ងៃចុង​​​ក្រោយ​​​បំផុត។ គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាជាសមាជិកនៃ​​​ប្រជារាស្រ្ត​​​របស់ព្រះ ជា​​​ម្ចាស់​​​ផង និងជាសមាជិកនៃសង្គមមនុស្សផង តែមានមនសិការតែមួយ ជាមនសិការតាមជំនឿ​​​គ្រីស្តសាសនា។ មនសិការនេះ ត្រូវតែណែនាំគេក្នុងវិស័យទាំងពីរនេះជានិច្ច។

៦-មុខងារជាគ្រីស្តទូតមានគោលដៅនាំដំណឹងល្អ និងប្រោសមនុស្សឲ្យបានវិសុទ្ធ

ព្រះសហគមន៍ទទួលបេសកកម្មសង្គ្រោះមនុស្សលោក។ មនុស្សទទួលការសង្គ្រោះនេះ​​​ដោយផ្ញើជីវិតលើព្រះ គ្រីស្ត និងដោយព្រះអង្គប្រណីសន្តោសដល់គេ។ ហេតុនេះ ព្រះសហគមន៍និងគ្រីស្តបរិស័ទទាំង​​​អស់បំពេញ​​​មុខងារ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត មុនដំបូង​​​ត្រូវប្រកាសសាររបស់ព្រះគ្រីស្តឲ្យមនុស្សទាំងអស់ស្តាប់ឮ។ ​​​គេត្រូវប្រកាសសារនេះ ដោយ​​​ពាក្យ​​​សម្តី​​​ ​​​និង​​​ដោយ​​​ប្រព្រឹត្តកិច្ចការ​​​ គេក៏ត្រូវចែកប្រទានព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះ​​​អង្គ​​​ឲ្យ​​​អ្នកដទៃ​​​ទៀត​​​ផង។ គេ​​បំពេញ​​​កិច្ចការ​​​នេះជាពិសេស​​​ដោយមុខងារបម្រើព្រះបន្ទូល និងដោយធ្វើអគ្គសញ្ញាជូនគេ​​​។ ព្រះ​​​ស​​​ហគមន៍​​​បានផ្ញើមុខងារនេះយ៉ាងពិសេសទៅក្រុម​​​គ្រីស្តបរិស័ទដែលទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំង ក៏ប៉ុន្តែគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតា ក៏មានតួនាទីផ្ទាល់ដែល​​​មាន​​​សារៈ​​​សំខាន់ជាទីបំផុត គឺតួនាទីនោះផ្តល់ឲ្យគេទៅជា «សហការីនៃសេចក្តីពិត» (៣ យហ ៨)។ តួនាទីរបស់​​​អស់​​​លោក​​​ដែលទទួល​មុខងារឃ្វាលណែនាំព្រះសហគមន៍ និង​​​តួនាទី​​​របស់គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតា​​​បង្គ្រប់គ្នា​​​ទៅវិញទៅមក យ៉ាង​​​ពិសេសក្នុងករណីនេះ។

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាមានឱកាសជាច្រើនឥតគណនា អាចបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតដោយនាំដំណឹងល្អ​ និង​​​ប្រោស​​​​​​ឲ្យមនុស្សបានវិសុទ្ធ។​​​ គ្រីស្តបរិស័ទផ្តល់សក្ខីភាព​​តាមការរស់នៅបែបជាគ្រីស្តបរិស័ទ ហើយដោយ​​​កិច្ចការ​​​ដែល​​​​​​គេ​​​ប្រព្រឹត្ត ទាំង​មានចិត្តគំនិតអំពីលោកខាងលើ។ សក្ខីភាពទាំងពីរនោះ ពិតជាមាន​​​កម្លាំង​​​យ៉ាងខ្លាំង អាច​​​ទាក់​​​ទាញ​​​​​​ចិត្ត​​​​​​មនុស្សមកកាន់​ជំនឿ និងមករកព្រះជាម្ចាស់ ដ្បិតព្រះអម្ចាស់មានព្រះ​​​បន្ទូលថា៖ «ចូរ​ឲ្យ​ពន្លឺ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​បំភ្លឺ​មនុស្សទាំង​ឡាយ​។ គេនឹង​ឃើញ​អំពើ​ល្អ​ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​ប្រ​ព្រឹត្ត ហើយ​លើក​តម្កើង​សិរី​រុង​រឿង​ព្រះ​បិតា​របស់​អ្នក​រាល់​​​គ្នាដែល ​គង់​នៅ​ស្ថាន​បរម​សុខ» (មថ​​​ ៥,១៦)។

គ្រីស្តបរិស័ទបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតមិនគ្រាន់តែដោយផ្តល់សក្ខីភាពប៉ុណ្ណោះទេ តែគ្រីស្តទូតដ៏ពិត​​​ប្រាកដ ឆ្លៀតយក​​​គ្រប់ឱកាសសម្រាប់ប្រកាសអំពីព្រះគ្រីស្ត ដោយមានប្រសាសន៍ គឺមានប្រសាន៍ទៅកាន់អ្នក​​​គ្មានជំនឿ ដើម្បីជួ​​​យគេ​​​ឲ្យធ្វើ​ដំណើរទៅកាន់ជំនឿ ព្រមទាំងមានប្រសាសន៍ទៅកាន់គ្រីស្តបរិស័ទ ដើម្បីប​​​ង្រៀន​​​​​​គេ ពង្រឹងជំនឿរបស់គេ ដាស់តឿន​គេឲ្យស្រឡាញ់ព្រះគ្រីស្តកាន់តែខ្លាំងឡើងៗផងដែរ «ដ្បិតព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់​​​របស់ព្រះគ្រីស្តជំរុញយើង» (២ករ​​​ ៥,១៤)​។ គ្រីស្តទូតប៉ូលមាន​​​ប្រសាសន៍ថា «ប្រសិន​បើខ្ញុំ​មិន​ប្រកាស​ដំណឹងល្អ​ទេ​ សូម​ឲ្យ​ខ្ញុំ​វេទនា​ទៅ​ចុះ!» (១ករ ៩,១៦)។ សេចក្តីនេះត្រូវលាន់ឮក្នុង​​​ចិត្តគំនិតរបស់គ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់។‌​

នាសម័យបច្ចុប្បន្ន មានសំណួរថ្មីជាច្រើនចោទឡើង ហើយក៏មានការផ្សព្វផ្សាយសេចក្តីខុសជាទម្ងន់ដែល​​​មាន​​​ទិសដៅចង់កម្ចេចបំផ្លាញសាសនាដល់ឫស ចង់បំផ្លាញរបៀបរៀបរយខាងសីលធម៌​​​ ព្រមទាំងចង់បំផ្លាញសង្គម​​​មនុស្សផងដែរ។ ហេតុនេះហើយបានជា មហាសន្និបាតសូមដាស់តឿនគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាយ៉ាងខ្លាំង សូម​​​ឲ្យ​​​ម្នាក់ៗ​​​​​​រួមចំណែកកាន់តែសកម្ម​​​ក្នុងការរិះគិតយ៉ាងជ្រៅអំពីគោលការណ៍នៃគ្រីស្តសាសនា ឲ្យបានស្របតាម​​​គោល​​​គំនិត​​​នៃព្រះសហគមន៍ គឺម្នាក់ៗ​​​ត្រូវធ្វើតាមទេពកោសល្យ​ និងតាម​ការអប់រំរបស់ខ្លួនខាងលទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនា។ សូម​​​ឲ្យ​​​គេ​​​រួម​​​ការ​​​ពារគោលការណ៍ទាំងនោះ ព្រម​​​ទាំង​​​អនុវត្តតាម ឲ្យបានសមស្របតាមបញ្ហានា​​​សម័យ​​​ឥឡូវ។

៧-ត្រូវប្រែមនុស្សលោកីយ៍ឲ្យបានថ្មីតាមគោលគំនិតគ្រីស្តបរិស័ទ

ព្រះជាម្ចាស់មានគម្រោងការអំពីពិភពលោកដូចតទៅ  គឺព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យឲ្យមនុស្សលោកសុខចិត្ត​​​រួម គ្នា​​​កសាងពិភពលោក និងនាំឲ្យពិភពលោកកាន់តែប្រសើរឡើងៗ។ អ្វីៗដែលហៅថា «ពិភពលោក» មាន​​​ដូច​​​ត​​​ទៅ គឺ​​​សម្បត្តិដែលពាក់ព័ន្ធនឹងជីវិតនិងក្រុមគ្រួសារ វប្បធម៌ កិច្ចការខាងសេដ្ឋកិច្ច អាជីវកម្ម និងមុខងារគ្រឹះស្ថាន​​​​​​​​​នៃសមាគម​នយោបាយ ទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ និងកិច្ចការផ្សេងៗទៀតស្រដៀងគ្នា ការអភិវឌ្ឍន៍និងការចម្រើន​​​ឡើង​​​​​​នៃអ្វីៗទាំងនោះ។ អ្វីៗទាំងនោះមានតម្លៃដោយខ្លួនឯងផ្ទាល់ ព្រោះព្រះជាម្ចាស់បានដាក់តម្លៃនេះនៅក្នុងខ្លួន​​​អ្វីៗទាំងនោះផ្ទាល់ មិនគ្រាន់តែមានតម្លៃទុកជា​មធ្យោបាយដែលពាក់ព័ន្ធ​​​នឹងទិសដៅបំផុតរបស់​​​មនុស្ស​​​​​​ប៉ុណ្ណោះ​​ទេ។​ទោះបីយើង​​​រាប់អ្វីៗនីមួយៗផ្ទាល់ក្តី ឬរាប់អ្វីៗទាំងនោះទុកជាចំណែកក្នុងពិភពលោកទាំងមូលក្តី ​ក៏ «ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​​​​ទត​​​ឃើញ​​​អ្វីៗ ទាំងអស់​ដែល​ព្រះអង្គបាន​ប្រតិស្ឋាន​មក​ ទ្រង់ឈ្វេងយល់ថា​ ល្អ​ប្រសើរបំផុតហើយ» (កណ ១,៣១)។​​​​​​ អ្វីទាំងនោះ កើតមកល្អស្រាប់ហើយ តែអ្វីទាំងនោះ​ទទួលតម្លៃដ៏ថ្លៃថ្នូរយ៉ាងពិសេស ដោយមាន​​​ទំនាក់ទំនង​​​ជាមួយ​​​មនុស្ស គឺព្រះអង្គប្រតិស្ឋានអ្វីទាំងនោះ ដើម្បីបម្រើមនុស្ស។ ព្រះអង្គក៏​​​សព្វព្រះហឫទ័យ​​​ប្រមែ​​​ប្រមូលអ្វីៗ​​​ទាំង​​​អស់ ​​​ទោះ​​​នៅក្នុងពិភពលោកក្តី ទាំងអ្វីៗហួសពីពិភពលោកនេះក្តី ឲ្យរួប​​​រួមជា​​​អង្គភាព​​​តែមួយក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត «ដើម្បី​​​ឲ្យ​​​ព្រះ​​​​​​អង្គធ្វើ​ជា​ប្រមុខ‌​ក្នុង​គ្រប់​វិស័យ​ទាំងអស់» (កូឡ ១,១៨)។

ដោយ​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់កំណត់ទិសដៅនេះ ព្រះអង្គមិនបណ្តោយឲ្យអ្វីៗទាំងអស់ក្នុងពិភពលោកបាត់បង់ស្វ័យភាពទេ ឬ​​​បាត់បង់ទិសដៅនិងបទដ្ឋា​​​នរបស់ខ្លួន​​​ ឬបាត់បង់មធ្យោបាយនិងសារៈសំខាន់របស់ខ្លួន ដើម្បីជា​​​ប្រយោជន៍​​​ដល់​​​​​​មនុស្ស​​​​​​​​​លោកទេ តែផ្ទុយ​ទៅវិញ ព្រះអង្គប្រោសឲ្យអ្វីៗទាំងនោះមានកម្លាំង និងមានតម្លៃផ្ទាល់​​​កាន់តែ​​​ខ្លំាង និងកាន់តែ​​​ពេញ​​​លក្ខណៈឡើងៗ។ នៅពេល​ជាមួយ​គ្នានេះ ព្រះអង្គលើកអ្វីៗទាំងនោះ​​​ឲ្យមានកម្រិតខ្ពស់​​​ស្មើនឹង​​​ទិស​​​ដៅកំណត់​​​ទាំងស្រុង​​​របស់​​​មនុស្សនៅលើផែនដីនេះ។

តាមប្រវត្តិសាស្ត្រ របៀបមនុស្សប្រើប្រាស់អ្វីៗក្នុងលោកនេះបណ្តាលឲ្យគេវង្វេងធ្វើផ្តេសផ្តាស​​​ជាទម្ងន់។ ដោយសារអំពើបាបខាងដើមដំបូង មនុស្សពិតជាវង្វេងលែងស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ពិតប្រាកដ ជាញឹកញាប់​​​គេក៏វង្វេង​​​អំពីសភាព​​​​​​របស់ខ្លួនជាមនុស្ស និងអំពីគោលការណ៍នៃសីលធម៌ជាច្រើនដង។ ហេតុនេះហើយ​​​បានជា​​​កិរិយា​​​មារយាទនិងអ្វីៗដែល​​​មនុស្សតែងតាំងត្រួវបាត់គុណភាព ហើយគេមើលងាយមើលបុគ្គលម្នាក់ៗ​​​​ទៀតដែរ។ នា​​​សម័យ​​​ឥឡូវ ក៏មានមនុស្សខ្លះសំអាងហួស​ហេតុលើ​ការចម្រើននៃវិទ្យាសាស្រ្ត និង​​​លើការចម្រើននៃ​​​បច្ចេកទេស ក៏​​​ដូច​​​ជាបណ្តោយខ្លួនទៅក្រាបថ្វាយបង្គំអ្វីៗក្នុងលោកនេះ​ទុកជា​ព្រះរបស់ខ្លួន។ គេត្រឡប់ទៅ​​​ជាទាសករ​​​នៃអ្វីៗក្នុង​​​លោក​​​​​​នោះ គឺគេលែងធ្វើជាម្ចាស់លើអ្វីៗទាំងនោះទៀតហើយ។

ព្រះសហគមន៍ទាំងមូល​​​មាន​​​ភារកិច្ច​​​ជួយមនុស្សលោកឲ្យមានសមត្ថភាព​​​អាចកសាងពិភពលោក ដើម្បីឲ្យ ពិភព​​​​​​​​​លោកនេះមានរបៀប​រៀបរយ​​​យ៉ាងល្អ តម្រង់ទៅរកព្រះជាម្ចាស់ ដោយសារ​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត​​​។ អស់​​​លោកគង្វាល​​​មាន​​​​​​​​​​​​​ភារកិច្ច​ពន្យល់យ៉ាងច្បាស់នូវគោលការណ៍​​​ស្តីអំពីទិសនៃសត្វលោកទាំងអស់ និង​​​អំពី​​​ការ​​​ប្រើ​​​​​​ប្រាស់​​​អ្វីៗក្នុង​​​លោក​​​នេះ។ អស់លោកក៏នាំជំនួយ​ខាងវិញ្ញាណ និង​​​ខាងសីលធម៌ ដើម្បីឲ្យព្រះគ្រីស្តប្រែ​​​អ្វីៗទាំង​​​​​​អស់ក្នុង​ពិភព​​​លោក​​​នេះ​​​ឲ្យបានជាថ្មី។

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​​​ត្រូវចាត់ទុកថា ភារកិច្ចប្រែពិភពលោកឲ្យបានជាថ្មី ជាភារកិច្ចរបស់ខ្លួនគេផ្ទាល់។ ពួកគេ​​​ត្រូវ​​​សម្រេច​​​ចិត្ត​​​យ៉ាងជាក់ច្បាស់បំពេញភារកិច្ចនោះ ដោយមានពន្លឺនៃដំណឹងល្អបំភ្លឺចិត្តគំនិត ​និងដោយមានគោល​​​គំនិត​​​នៃព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​​​​ណែនាំ ព្រមទាំងដោយមានសេចក្តីស្រឡាញ់ជំរុញទៀតដែរ។ គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតាក្នុ​​​ងនាម ខ្លួន​​​ជាប្រជាពលរដ្ឋនៃលោកនេះ ត្រូវរួមសហការជាមួយប្រជាពលរដ្ឋឯទៀតៗ តាមសមត្ថភាពពិសេសរបស់ខ្លួនផ្ទាល់​​​។​​​ គេ​​​ទទួលខុសត្រូវខ្លួនឯង និងស្វែងរកសេចក្តីសុចរិតនៃព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់​​​ក្នុងគ្រប់កិច្ចការនិងនៅគ្រប់​​​ទី​​​កន្លែង​​​។​​​ ត្រូវប្រែរបៀប​​​រៀប​​​​​​រយនៃពិភពលោកឲ្យ​​​បាន​​​ជាថ្មី ដើម្បីឲ្យពិភពលោកនេះ​​​កាន់តែ​​​ស្របតាមគោល​​​ការណ៍​​​ដ៏​​​ខ្ពង់ខ្ពស់​​​បំផុតនៃ​ការរស់នៅជាគ្រីស្តបរិស័ទ និងឲ្យ​​​បានសម្រប​​​តាមការរស់នៅប្លែកៗពីគ្នាតាមស្រុកនីមួយៗ តាម​​​កាលៈទេសៈ និងតាមប្រជា​ជាតិនានាផង។ ប៉ុន្តែត្រូវប្រែរបៀបរៀបរយនៃពិភពលោក​​​ដោយគោរពបទដ្ឋាន​​​និង​​​ស្រប​​​តាមបទដ្ឋាន​​​នៃពិភពលោកនេះ។ ក្នុងចំណោមកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតទាំងនោះ​​​​​​​ កិច្ចការខាងសង្គមកិច្ច​​​តាម​​​គ្រីស្តសាសនា​​​​​​សំខាន់​​​​​​ជាងគេ។​​​ មហាសន្និបាតមានបំណងចង់ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​​​លាតសន្ធឹងកិច្ចការ​​​ខាង​​​សង្គមកិច្ច​​​នេះក្នុង​​​គ្រប់វិស័យ​​​នៃពិភពលោក ដោយ​មិន​បំភ្លេចវិស័យវប្បធម៌ទៀតផង។

៨-កិច្ចការមនុស្សធម៌​​​គឺជាកិច្ចការរបស់គ្រីស្តបរិស័ទជាគ្រីស្តទូត

សេចក្តីស្រឡាញ់ពិតជាប្រភពនិងជាកម្លាំងរបស់កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតគ្រប់យ៉ាង។ ព្រះគ្រីស្តទ្រង់សព្វ​​​ព្រះ​​​ហឫទ័យ​​​​​​ឲ្យកិច្ចការ​ខ្លះទៅជាសញ្ញាសម្គាល់បញ្ជាក់អំពីបេសកកម្មរបស់ព្រះអង្គក្នុងឋានៈជាព្រះគ្រីស្ត (មថ ១១,៤,​​​៥) ព្រោះកិច្ចការខ្លះ ​បញ្ជាក់យ៉ាងជាក់ច្បាស់​​​អំពីសេចក្តីស្រឡាញ់នោះ។

ក្នុងធម្មវិន័យទាំងមូល វិន័យដ៏សំខាន់ជាងគេមានចែងដូចតទៅ គឺត្រូវស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់ឲ្យអស់ពីចិត្តគំនិត និង​​​ស្រឡាញ់អ្នកដទៃឲ្យបានដូចស្រឡាញ់ខ្លួនឯងដែរ (មថ ២២,៣៧,៤០)។ ព្រះគ្រីស្តបានលើកវិន័យស្តីអំពីសេចក្តី ស្រឡាញ់ចំពោះអ្នកដទៃនោះ ទុកជាវិន័យផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គក៏បានប្រទានឲ្យវិន័យនោះ​មានអត្ថន័យថ្មី ដោយ​​​ព្រះអង្គជាមនុស្សពិតប្រាកដ ដូចមនុស្សឯទៀតជាបងប្អូន ទាំងមានព្រះបន្ទូលថា៖ «គ្រប់ពេល​ដែល​​​អ្នក​​​រាល់​​​​គ្នា​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អ្វី ចំពោះ​អ្នក​តូច​តាច​ជាង​គេ​បំផុត​ម្នាក់​ដែល​ជា​បងប្អូន​របស់​យើង​នេះ អ្នក​រាល់​គ្នា​ក៏​ដូច​ជា​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​យើង​ដែរ» (មថ ២៥,៤០)។ ដោយព្រះគ្រីស្តប្រសូតជាមនុស្ស ព្រះអង្គក៏​​​រួប​​​រួមជាមួយមនុស្សលោក ទាំង​​​មូល ទាំង​​​រួម​​​សាមគ្គីជាមួយគេយ៉ាងអស្ចារ្យហួសពីសាមគី្គធម្មតារវាងមនុស្សនិងមនុស្ស និងបង្រួបបង្រួម​​​គេឲ្យ​​​ទៅ​​​ជាមហាគ្រួសារ​​​តែមួយ។ ព្រះអង្គក៏មានព្រះបន្ទូលលើកសេចក្តីស្រឡាញ់​​​ទុកជា​​​លក្ខណៈផ្ទាល់របស់សាវ័កថា៖ «បើ អ្នករាល់គ្នាស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក‌‌ មនុស្សទាំងអស់មុខ​​​ជានឹងដឹងថា អ្នករាល់គ្នាពិតជា​សាវ័ករបស់ខ្ញុំមែន» (យហ ១៣,៣៥)។​

នៅខាងដើមដំបូង ព្រះសហគមន៍បានភ្ជាប់ «ពិធីជប់លៀងដោយសេចក្តីស្រឡាញ់» ជាមួយនឹងពិធីអរព្រះ​​​គុណ​​​។ ដោយភ្ជាប់​ពិធីទាំង​ពីរដូច្នេះ ព្រះសហគមន៍មានបំណងបញ្ជាក់ថា ព្រះសហគមន៍ទាំងមូលរួបរួមគ្នានៅ​​​ជុំវិញ​​​​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត​​​ដោយមានសេចក្តី​ស្រឡាញ់​​ជាចំណង។ យ៉ាងណាមិញ នៅគ្រប់សម័យព្រះសហគមន៍ក៏បង្ហាញខ្លួន​​​ឲ្យ​​​​​​មនុស្ស​​​លោក​​​​​​ស្គាល់ ដោសារអគ្គសញ្ញាអរព្រះគុណនោះ ជា​​​សញ្ញានៃសេចក្តី​ស្រឡាញ់​​​​​​។ ទោះបីព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​មាន​​​​​​អំណរ​​​​​ដោយទទួលស្គាល់ថា អ្នកដទៃក៏ធ្វើអំពើល្អប្រកបដោយ​​​សេចក្តី​​​ស្រឡាញ់​​​ដែរ ក៏ព្រះសហគមន៍រាប់ថា អំពើ​​​តាម​​​មនុស្សធម៌ទុកជាផ្នែកមួយនៃបេសកកម្មរបស់ខ្លួនផ្ទាល់ និង​​​ចាត់ទុកការប្រព្រឹត្តអំពើតាម​​​មនុស្សធម៌​​​នោះ ជាសិទ្ធិ​របស់ខ្លួន ដែលបំបាត់មិនបាន។ ហេតុនេះហើយបានជាព្រះសហគមន៍តែងតែគោរពលើកតម្កើង​​​យ៉ាងពិសេសបំផុត នូវ​​​កិច្ចការប្រកបដោយមេត្តាករុណាចំពោះជនក្រីក្រនិងជន​​​ទន់​​​ខ្សោយ នូវគ្រប់កិច្ចការដែលហៅថា ៉កិច្ចការប្រកបដោយ​​​សេចក្តី​​​ស្រឡាញ់ ៉ និងការជួយគ្នាទៅវិញទៅមក​​​ដើម្បីសម្រាលទុក្ខគ្រប់យ៉ាងរបស់​​​មនុស្សលោកផង។

សព្វថ្ងៃ​​​ សកម្មភាពនិងកិច្ចការប្រកបដោយមនុស្សធម៌ទាំងនោះ ក៏កាន់តែមានសារៈសំខាន់។ យើងក៏ត្រូវ​​​ចាប់​​​អាម្មណ៍ដល់ពិភពលោកទាំងមូល ដ្បិតមធ្យោបាយទូរគមនាគមន៍កាន់តែស្រួលនិងកាន់តែលឿន ធ្វើឲ្យមនុស្សទាំង​​​អស់​​​ហាក់​​​ដូចជាជិតគ្នា មនុស្សដែលរស់នៅក្នុងពិភពលោកទាំងមូល ក៏ដូចជាត្រឡប់ទៅជាក្រុមគ្រួសារ​​​តែមួយ​​​រួច​​​ហើយ​​​។ កិច្ចការនៃសេចក្តី​ស្រឡាញ់​អាច (នឹងត្រូវ​​​) ទៅកាន់មនុស្សទាំងអស់​​​ និង​​​ដល់​​​អស់ជន​​​រងគ្រោះ។ គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​​​​​​​​ដែលមានចិត្តស្រឡាញ់ ត្រូវស្វែងរក (និងរកឲ្យ​ឃើញ) មនុស្សនៅ​​​គ្រប់ទីកន្លែង​​​ដែល​​​រងទុក្ខដោយខ្វះ​​​ស្បៀង​​​​​​អាហារ​​​ ខ្វះទឹកពិសា ខ្វះសម្លៀកបំពាក់ ខ្វះថ្នាំសង្កូវ ខ្វះការរៀនសូត្រ ខ្វះមធ្យោបាយរស់នៅ​​​ឲ្យបាន​​​សម​​​នឹង​​​ឋានៈ​​​របស់ខ្លួនជាមនុស្ស។  គ្រីស្តបរិស័ទត្រូវស្វែងរក (និងរក​ឃើញ) អស់អ្នក​​​ដែលត្រូវគ្រោះកាច​​​​​​ផ្សេងៗ អស់​​​អ្នកដែលមាន​​​ជំងឺ អស់អ្នកដែលត្រូវគេនិរ​​​ទេស ឬត្រូវគេចាប់ឃុំឃាំង។ល។ ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់​លើកទឹកចិត្តគេ និង​​​ជួយ​​​សម្រាលទុក្ខគេ​​​ដោយផ្តល់​​​ជំនួយស្របតាមទុក្ខរបស់គេ។ ជាដំបូង ភារកិច្ចនេះជាភាកិច្ចរបស់មនុស្ស និងប្រជា​​​ជនដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជាងគេ។

ត្រូវរាប់អ្នកដទៃទុកជារូបតំណាងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺព្រះអង្្គបានប្រតិស្ឋានគេឲ្យបានដូចព្រះអង្គ ​ហើយ​​ត្រូវ យល់​ឃើញថា អ្នកដទៃនោះពិតជាព្រះគ្រីស្តជាអម្ចាស់នៃយើង។ តាមពិត អ្វីៗទាំង​​​អស់​​ដែល​​​យើង​​​ជូនទៅអ្នកក្រីក្រ គឺយើងថ្វាយចំពោះព្រះគ្រីស្ត​​​ជាអម្ចាស់​​​នៃយើងដែរ។ ត្រូវគោរពសេរីភាព និង​​​តម្លៃ​​​ដ៏​​​ថ្លៃថ្នូររបស់អ្នកដែលខ្លួនជួយនោះ​​​ ដោយ​​​​ចិត្ត​ប្រុងប្រយ័ត្ន និង​​​ដោយរិះគិតពិចារណា។ ត្រូវមានចិត្តទៀងត្រង់ ​​មិនស្វែងរកប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ឬមិន​​​មានបំណង​​​ចង់​ធ្វើ​ជាម្ចាស់លើគេ។ ត្រូវបំពេញសេចក្តីត្រូវការ​​​តាម​​​យុត្តិធម៌ជាមុនសិន ក្រែងលោយើងជូនអ្វីៗ​​​ទុកជា​​​អំណោយមកពី​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ តែតាមពិតជាអ្វី​​​ដែលគេត្រូវការឲ្យគេតាមយុត្តិធម៌។ សូមបំបាត់​​​មូលហេតុដែល​​​បណ្តាល​​​ឲ្យមា​​​ន ទុក្ខលំបាក កុំបំបាត់តែលទ្ធផល​នៃមូលហេតុ​​​ទាំង​​​នោះប៉ុណ្ណោះ។ សូមចាត់ចែងជំនួយ​​​ឲ្យមានរបៀប​​​រៀបរ​​​យ ដើម្បី​​​ឲ្យអ្នកទទួលជំនួយទាំងនោះ​​​បាន​​​រួច​​​ផុតពីចំណងចំពោះអ្នកដទៃ និងមានលទ្ធភាពអាចទប់ទល់ ដោយ​​​ខ្លួនឯងបាន។ ធ្វើដូច្នេះ ទើបគ្មាននរណាអាចរិះគន់កិច្ចប្រព្រឹត្តតាមសេចក្តីស្រឡាញ់នោះទាល់តែសោះ និងគេយល់គ្រប់គ្នាថា កិច្ចការទាំងនោះពិតជាកើតមកពីសេចក្តីស្រឡាញ់។

ហេតុនេះហើយបានជាគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាត្រូវរាប់រកកិច្ចការប្រកបដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ទុកជាមានតម្លៃយ៉ាងខ្លាំង និងត្រូវជួយធ្វើកិច្ចការទាំងនោះតាមសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន។  ​ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់​​​ជាខ្លាំងចំពោះ​​​កិច្ចការដែល​​​គេ​​​ចាប់​​​ផ្តើមធ្វើ​​​សម្រាប់​​​ជួយក្នុង​​​សង្គម ទោះជា​​​កិច្ចការរបស់បុគ្គលក្តី​​​ ឬជាកិច្ចការសាធារណៈក្តី ដោយមិនបំភ្លេច​​​កិច្ចការអន្តរ​​​ជាតិ​​​ទេ។ ដោយជំនួយអន្តរជាតិទាំងនោះគ្រីស្តបរិស័ទអាចជួយមនុស្សនិងប្រជាជនទាំង​​​អស់​​​ដែលកំពុង​​​តែ​​​រងទុក្ខលំបាកយ៉ាង​សកម្ម។ ក្នុងកិច្ចការទាំងនេះ សូមឲ្យ​​​គ្រីស្តបរិស័ទរួម​​​សហការជាមួយអស់មនុស្សដែលមាន​ឆន្ទៈ​ល្អ។

ជំពូក៣
វិស័យនានាសម្រាប់បំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត

៩-អារម្ភកថា

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់ខ្លួន តាមបែបជាច្រើន ទាំងនៅក្នុងព្រះ​​​សហគមន៍ ​ទាំង​​​នៅ​​​ក្នុង​​​​ពិភពលោក​​​។ ក្នុងវិស័យទាំងពីរនោះ គេអាចបំពេញកិច្ចការ​​​ជាគ្រីស្តទូត​​​តាម​​​របៀបផ្សេងៗពីគ្នា។ ​ឥឡូវ យើង​​​សូម​​​រំឭក​​​គ្រីស្តបរិស័ទអំពី​​​វិស័យសំខាន់ៗដែលមានដូចតទៅ ៖ សហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទ ក្រុមគ្រួសារ យុវជនយុវនារី ក្រុម​​​តាមវណ្ណៈ​​​ក្នុងសង្គម​​​ វិស័យជាតិនិង​​​អន្តរជាតិ។ សព្វថ្ងៃ ស្រ្តីៗមាន​​​សកម្មភាព​​​កាន់តែខ្លាំងឡើ​​​ង ក្នុងគ្រប់វិស័យ​​​នៃការរស់នៅក្នុង​​​សង្គម។ ហេតុនេះ ត្រូវ​​​ឲ្យស្រ្តី​​​ៗទទួលចំណែកកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ ក្នុងវិស័យទាំងអស់​​​នៃកិច្ចការជា​​​គ្រីស្តទូតរបស់ព្រះ​​​សហគមន៍​​​។ ការរួម​ចំណែក​នេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់។

១០-វិស័យសហគមន៍របស់គ្រីស្តបរិស័ទ

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាទទួលចំណែកក្នុងមុខងាររបស់ព្រះគ្រីស្តជាបូជាចារ្យ ជាព្យាការី និងជាព្រះមហាក្សត្រ។ ហេតុនេះ គេបំពេញចំណែកមុខងារយ៉ាងសកម្មក្នុងការរស់នៅ និងក្នុងសកម្មភាពនៃព្រះសហគមន៍។​ គេមានសកម្មភាព ជាចំាបាច់​​​ក្នុងសហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទ។ ប្រសិនបើគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាគ្មានសកម្មភាពទេ អស់លោកគង្វាលធ្វើកិច្ច​​​ការ​​​​​​របស់ខ្លួនក្នុង​​​ឋានៈ​​​ជា​គ្រីស្តទូត ដោយពំុបានលទ្ធផលយ៉ាងពេញលេញឡើយ។ កាលពីដើម មានបុរសនិងស្រ្តី​​​តែង​​​តែ​​​ជួយ​គ្រីស្តទូតប៉ូលក្នុងកិច្ចប្រកាស​​​ដំណឹង​​​ល្អ (កក ១៨,១៨-២៦; ​​​រម ១៦,៣)។​​​ យ៉ាងណាមិញ គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតាដែល​មានឆន្ទៈជាគ្រីស្តទូត​​​យ៉ាងពិតប្រាកដ ក៏ជួយបងប្អូន លើកទឹកចិត្ត​​​អស់លោកគង្វាល ទាំងសមាជិក​​​ឯទៀតៗ នៃ​ប្រជារាស្រ្តដែល​​​ផ្ញើជីវិតលើព្រះជាម្ចាស់ (១ករ ១៦,១៧-១៨)។ គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​​​ចិញ្ចឹមជីវិតរបស់ខ្លួនតាមព្រះ​​​វិញ្ញាណ ដោយរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងពិធី​​​គោរពប្រណិប័តន៍នៃសហគមន៍របស់ខ្លួន។ គេយក​​​ចិត្តទុកដាក់នឹងកិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត​​​របស់​​​សហគមន៍នោះ។ គេក៏នាំផ្លូវមនុស្សដែលប្រហែលស្ថិត​​​នៅឆ្ងាយពីព្រះសហគមន៍ ឲ្យមករកព្រះ​​​សហគមន៍​​​វិញ។ គេយក​​​ចិត្តទុកដាក់រួមសហការ​យ៉ាងខ្លាំងក្នុងការប្រកាសផ្សាយព្រះ​​​បន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជា​​​ពិសេស​​​ដោយ​​​អប់រំជំនឿក្មេងៗ។ គេយកសមត្ថភាពរបស់​ខ្លួនមក​ធ្វើ​ឲ្យមុខងារបម្រើ​​​ព្រះសហគមន៍ និងការចាត់ចែង​​​ទ្រព្យ​​​សម្បត្តិរបស់ព្រះ​​​សហគមន៍​​កាន់​​​តែមានប្រសិទ្ធភាពឡើងៗផង។

ភូមិគ្រីស្តបរិស័ទពិតជាឧទាហរណ៍មួយយ៉ាងអស្ចារ្យអំពីកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរួម ដ្បិតក្នុងភូមិគ្រីស្តបរិស័ទនោះ មនុស្សប្លែកៗ​​​​ពីគ្នារួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ និងចូលរួមក្នុងព្រះសហគមន៍សកល។ សូមឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាមាន​​​ទម្លាប់​​​រួម​​​សហការ​​​យ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយអស់លោកគង្វាលរបស់ខ្លួន  លើកយកបញ្ហារបស់ខ្លួនផ្ទាល់ និងបញ្ហា​​​របស់​​​មនុស្ស​​​​​​លោក ​​​ព្រមទាំង​សំណួរ​អំពី​ការសង្គ្រោះមនុស្សលោក នាំមកឲ្យព្រះសហគមន៍ពិនិត្យមើល និងរក​​​ដំណោះ​​​ស្រាយ ទាំងគិតគូរដល់យោបល់​​​របស់គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទាំងអស់។ គេរួមសហការតាមលទ្ធភាពរបស់​​​គេក្នុងគ្រប់កិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត ​និងគ្រប់កិច្ចប្រកាស​​​ដំណឹងល្អរបស់ព្រះសហគមន៍ជាក្រុមគ្រួសាររបស់គេ។

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ត្រូវពង្រឹងចិត្តគំនិតស្រឡាញ់ភូមិភាគរបស់ខ្លួនឲ្យកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ ព្រោះថា​ព្រះសហ- គមន៍​តាម​ភូមិនានា​​​ដូចជា​​​កោសិការនៃភូមិភាគ។ គេប្រុងខ្លួនតបឆ្លើយនឹងអភិបាលរបស់ខ្លួន​​​ឲ្យរួម​​​សហការ​​​នឹង​​​កិច្ចការ​​​ដែលភូមិភាគ​ចាត់ចែង។ ម៉្យាងទៀត គេត្រូវខិតខំតបឆ្លើយនឹងសេចក្ដីត្រូវការរបស់ប្រជាជនដែលរស់នៅក្នុងទីក្រុង ​និង​​​នៅ​តាម​ជបទ ដោយ​​​មិនគ្រាន់តែរួមសហការត្រឹមតែ​​​ភូមិ ឬភូមិ​​​ភាគ​​​ប៉ុណ្ណោះទេ តែខិតខំពង្រីក​​​ការរួមសហការ​​​របស់​​​គេទៅ​​​សហការអន្តរភូមិ អន្តរ​ភូមិ​​​ភាគ ហើយរហូតទៅដល់កម្រិតជាតិនិងអន្តរជាតិ។ សព្វថ្ងៃ ដោយ​​​ប្រជាជន​​​កាន់តែផ្លាស់​​​ប្តូរ​​​ទី​​​លំនៅ​​​ជា​​​និច្ច មានចំណង​​នានាទៅ​​​វិញ​​​ទៅមកកើតកាន់តែច្រើនឡើង ទូរគមនាគមន៍កាន់តែស្រួល​​​ទៅៗ មិន​​​បណ្តោយឲ្យក្រុម​​​មួយក្នុងសង្គម​​​អាចរស់នៅដោយ​ឯកឯង មិនគិតដល់ក្រុមឯទៀតៗបានទេ។ ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតា​​​ ត្រូវ​​​យ​​​កចិត្តទុកដាក់នឹង​​​សេចក្ដីទាមទាររបស់ប្រជារាស្រ្ត​ព្រះ​ជាម្ចាស់ដែលខ្ចាត់ខ្ចាយនៅលើផែនដីទាំង​​​មូល ​​ជា​​​ពិសេស​​​​​​គេយ​​​កចិត្តទុកដាក់​​​នឹង​​​កិច្ចជួយព្រះសហគមន៍​នៅ​ប្រទេស​ដែលមនុស្សភាគច្រើនមិនជឿលើព្រះគ្រីស្ត គឺ ជួយជាសម្ភារៈ​​​ ឬជា​​​បុគ្គល។ គ្រីស្តបរិស័ទមានភារកិច្ចនិងកិត្តិយស សងព្រះជាមា្ចស់នូវទ្រព្យសម្បត្តិ​​​មួយចំណែក​​​ដែល​​​គេ​​​បានទទួល​​​ពីព្រះអង្គ។

១១-ក្រុមគ្រួសារ

ព្រះអាទិករបានលើកសហគមន៍នៃគូស្វាមីភរិយាធ្វើជាប្រភព និងជាគ្រឹះនៃសង្គមមនុស្ស។ ព្រះអង្គក៏ប្រោស​​​ប្រណី​​​ឲ្យ​​​គូស្វាមី​​​ភរិយាសម្តែងគម្រោងការដ៏អស្ចារ្យ ដែលមានអត្ថន័យជ្រៅបំផុតអំពីព្រះគ្រីស្ត និងអំពីព្រះសហគមន៍​​​ (អភ ៥,២២)។ ហេតុ​​​នេះ កិច្ចការជាគ្រីស្តទូត​​​របស់គូស្វាមីភរិយា និងរបស់ក្រុមគ្រួសារ មានសារៈសំខាន់​​​យ៉ាង​​​ពិសេស​​​សម្រាប់ព្រះសហគមន៍ និងសម្រាប់សង្គមទូទៅ។

គូស្វាមីភរិយាពិតជាសហការីរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប្រកបដោយព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោស និងជាសាក្សីអំពី​​​ជំនឿ​​​​​​ចំពោះគូ​របស់​ខ្លួន ចំពោះកូន និងចំពោះសមាជិកឯទៀតៗក្នុងក្រុមគ្រួសាររបស់គេដែរ។ គេបញ្ជូនបន្តជំនឿដល់កូន​របស់​ខ្លួនមុន​​​គេ និងអប់រំជំនឿនេះឲ្យកូនមុនគេដែរ។ គេអប់រំកូនៗដោយបង្រៀន និងដោយធ្វើជាគំរូតាមការរស់​​​នៅ បែប​ជាគ្រីស្ត​បរិស័ទ និង​ជាគ្រីស្តទូតដែរ។ ពេលកូនៗជ្រើសរើសរបៀបរស់នៅតាមព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅ​ គេជួយ​​​ទូន្មាន​​​កូនៗ​ដោយ​ប្រាជ្ញា។ ​ប្រសិនបើគេយល់ឃើញថា ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅឲ្យកូនទៅជាបូជាចារ្យ ​​​គេជួយកូន​​​ឲ្យថ្វាយខ្លួនជាបូជាចារ្យ ឬ​​​ជា​​​បព្វជិត។

តាំងពីដើមរៀងមក ហើយជាពិសេសសព្វថ្ងៃ គូស្វាមីភរិយាមានភារកិច្ចធ្វើជាគ្រីស្តទូតយ៉ាងសំខាន់ជាងគេ​ គឺ​​​បង្ហាញ​បញ្ជាក់ដោយការ​​​រស់នៅ​​​ទាំងស្រុងរបស់គេថា គូស្វាមីភរិយាមិនអាចបំបាក់បំបែកគ្នាបានឡើយ ហើយ​​​ចំណង នៃ​​​អាពាហ៍​ពិពាហ៍រវាងគូស្វាមីភរិយាពិតជាចំណងដ៏វិសុទ្ធផង។ គេមានភារកិច្ចប្រកាសយ៉ាងខ្លាំងដាច់អហង្ការថា ​ឪពុក​​​ម្តាយ និង​​​អាណា​ព្យាបាល​មានសិទ្ធិនិងភារកិច្ចអប់រំកូនៗតាមបែបជាគ្រីស្តបរិស័ទ​​​។​​​ គេមានភារកិច្ចការពារ​​​តម្លៃ​​​ដ៏ថ្លៃថ្នូរ និងស្វ័យភាពដ៏ត្រឹមត្រូវ​នៃក្រុមគ្រួសារ។ ហេតុនេះហើយបានជាគូស្វាមីភរិយា និងគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់​​​ត្រូវ​​​តែ​​​រួមសហការជាមួយមនុស្ស​ដែល​មាន​ឆន្ទៈល្អ ដើម្បីឲ្យច្បាប់សង្គមការពារ​​​សិទិ្ធទាំងនោះយ៉ាងពេញលេញ។ សូម​​​រដ្ឋអំណាចដែលគ្រប់គ្រង​​​ប្រទេសនីមួយៗ ទទួល​ស្គាល់សេចក្តីទាមទាររបស់ក្រុមគ្រួសារ​​​អំពីសិទ្ធិឲ្យគេមានផ្ទះ​​​សម្បែង​​​ សិទ្ធិ​​​​​​​​​​​​ក្នុងការអប់រំកូន  សិទ្ធិទាមទារសភាពការណ៍ការងារដ៏ល្អ សិទ្ធិទាមទារសុវត្ថិភាពក្នុងសង្គម និងសិទ្ធិ​​​ពិនិត្យមើលការ​​​​​​​​​កំណត់​​​ពន្ធ​​​ដារ​​​​​​តាមយុត្តិធម៌។ នៅពេល​​​ប្រជាជន​​​ផ្លាស់ប្តូរទីលំនៅ រដ្ឋអំណាចត្រូវគោរពយ៉ាង​​​ពេញ​​​លេញនូវសិទ្ធឲ្យក្រុម​​​គ្រួសារ​​​​​​រួម​​​រស់ជាមួយគ្នា។

ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានឲ្យក្រុមគ្រួសារមានបេសកកម្មឲ្យទៅជាកោសិកាដែលផ្តល់ជីវិតដើមដំបូង​ដល់​​​សង្គម​​​។ ក្រុម​​​គ្រួសារអាចបំពេញបេសកកម្មនេះ​​​បាន លុះត្រាតែសមាជិកក្រុមគ្រួសារគោរពនិងស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់ ​រួម​​​គ្នា​​​អធិដ្ឋាន និង​​​​​​បង្ហាញខ្លួនទុកជាព្រះវិហាររបស់ព្រះសហគមន៍នៅក្នុងផ្ទះ។ ក្រុម​​​គ្រួសារអាចបំពេញបេសកកម្មនេះ​​​បាន លុះ​​​ត្រាតែសមាជិកក្រុមគ្រួសារទាំងអស់ចូលរួមក្នុងពិធីគោរពប្រណិប័តន៍នៃព្រះសហគមន៍។ នៅទីបញ្ចប់ ក្រុម​​​គ្រួសារ​​​អា​​​ចបំពេញបេសកកម្ម​​​នេះ​​​បាន លុះត្រាែតក្រុមគ្រួសារទទួលភ្ញៀវយ៉ាងសកម្ម ហើយខិតខំរកយុត្តិធម៌​​​ក្នុងសង្គម និង​​​បម្រើបងប្អូន​​​ទាំង​​​អស់​​​ដែលខ្វះ​ខាត។ ក្នុងចំណោមកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតទាំងប៉ុន្មានរបស់ក្រុមគ្រួសារ ត្រូវកំណត់​​​កិច្ចការពិសេសផ្សេងៗដូចតទៅ៖ ការទទួល​​​​កូន​​​ដែលត្រូវគេ​បោះបង់​ចោល ការទទួលជនបរទេស​​​ដោយរា​​​ក់ទាក់ ការ​​​ជួយធ្វើឲ្យសា​​​លារៀនមានដំណើរការយ៉ាងស្រួល ការទូន្មាននិងជួយកូនជំទង់ ការជួយគូរ​​​ដណឹ្តង​​​ឲ្យរៀប​​​ចំ​​​ខ្លួន​​​ទទួល​​​​​​អគ្គសញ្ញាអាពាហ៍ពិពាហ៍ ការអប់រំជំនឿក្មេងៗ ការលើកទឹក​​​ចិត្ត​​​គូស្វាមីភរិយា និងក្រុមគ្រួសារ​​​ដែល​​​ជួប​​​ឧបសគ្គ​​​ខាងសម្ភារៈឬខាងផ្លូវសីលធម៌ និងការជួយចាស់ជរាឲ្យទទួលផលដ៏ត្រឹមត្រូវ​​​នៃ​​​ការអភិវឌ្ឍន៍​​​សេដ្ឋកិច្ច ​​​គឺមនុស្សចាស់ជរាមិនគ្រាន់តែត្រូវ​មានអ្វីៗដែលខានមិនបានប៉ុណ្ណោះទេ តែគាត់ត្រូវទទួលផលដ៏ត្រឹមត្រូវ​​​នៃ​​​ការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចថែមទៀតផង។

ក្រុមគ្រួសារគ្រីស្តបរិស័ទត្រូវ​​​ផ្តល់សក្ខីភាពយ៉ាងថ្លៃថ្នូរបំផុត អំពីព្រះគ្រីស្តនៅចំពោះមុខមនុស្សលោក ​ដោយ​​​ភ្ជាប់​​​ចិត្ត​​​​នឹង​​​​ព្រះសហគមន៍ក្នុងការរស់នៅទាំងស្រុងរបស់គេ និងដោយបង្ហាញក្រុមគ្រួសារគ្រីស្តបរិស័ទទុកជាគំរូ។ ​គេ ត្រូវ​​​ផ្តល់សក្ខីភាព​​​បែប​​​នោះជានិច្ច និងនៅគ្រប់កន្លែង ជាពិសេសនៅតំបន់គេចាប់ផ្តើមផ្សព្វផ្សាយពូជដើមដំបូង​​​នៃដំណឹងល្អ និងនៅ​​​តំបន់​​ព្រះសហគមន៍ចាប់ផ្តើមកើតឡើង ព្រមទាំងនៅតំបន់ព្រះសហគមន៍ជួប​​​ប្រទះឧបសគ្គដ៏​​​ធ្ងន់​​​ធ្ងរ។

ប្រហែលក្រុមគ្រួសារជាច្រើនត្រូវរួបរួមគ្នាបង្កើតជាសមាគម ដើម្បីជួយគ្នាឲ្យទៅដល់គោលដៅនៃ​​​កិច្ចការ​​​គ្រីស្តទូត​​​របស់ខ្លួន។

១២-យុវជនយុវនារី

យុវជនយុវនារីពិតជាកម្លាំងដ៏មានសារៈសំខាន់ក្នុងសង្គមទំនើបយើងនេះ។ សភាពការណ៍រស់នៅរបស់គេ ទំនៀម ទម្លាប់រិះគិតរបស់គេ ទំនាក់ទំនងជាមួយក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្លួន សុទ្ធតែប្រែប្រួលទាំងស្រុងរួចហើយ។ ជា​​​ញឹកញាប់ ​ពួក​​​​​​គេបានទទួលមុខងារថ្មីក្នុងសង្គម និងខាងសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ទោះបីពួកគេមានសារៈសំខាន់​​​កាន់​​​តែខ្លាំង​​​ឡើងៗជារៀងរាល់ថ្ងៃក្នុង​សង្គមនិងខាងនយោបាយក្តី ក៏ពួកគេមិនសូវបានទទួលការអប់រំឲ្យផ្ទុកបន្ទុក​​​ថ្មី​​​ទាំង​​​នោះ​​​យ៉ាង​​​សមរម្យដែរ។

ដោយយុវជនយុវនារីមានសារៈសំខាន់កាន់តែខ្លាំងឡើងៗក្នុងសង្គមដូច្នេះ យុវជនយុវនារីក៏ត្រូវមាន​​​សកម្មភាព​​​​​​​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត​​​កាន់តែខ្លាំងឡើងៗដែរ។ ធម្មជាតិក៏ជំរុញយុវជនឲ្យធ្វើដូច្នេះដែរ។ នៅពេលគេដឹងខ្លួនអំពី​​​បុគ្គលិក​​​លក្ខណៈ​​​របស់ខ្លួនផ្ទាល់ កម្លាំងនៃធម្មជាតិជំរុញគេឲ្យមានសកម្មភាពខ្លាំងហូរហៀរ ពេលនោះគេទទួលខុស​​​ត្រូវ​​​ផ្ទាល់​​​ ហើយចង់​ទទួលចំណែកក្នុងជីវិតខាងសង្គមនិងខាងវប្បធម៌​​​។ ប្រសិនបើព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះគ្រីស្តជ្រួតជ្រាបក្នុងកម្លាំង​​​ពុះ​​​កញ្រោ្ជល​​​របស់គេនោះ ហើយប្រសិនបើគេមានចិត្តចង់ស្តាប់បង្គាប់ព្រះសហគមន៍ និងស្រឡាញ់ព្រះសហ​​​គមន៍​​​ផង គេមុខជានឹងអាចបង្កើតផលជាច្រើនដែលមានតម្លៃដ៏ថ្លៃថ្នូរ។ យុវជនយុវនារីត្រូវត្រឡប់ទៅជាគ្រីស្តទូត សម្រាប់យុវជនយុវនារីឯទៀតៗមុនគេ ព្រោះគេមាន​​​ទំនាក់ទំនងជាមួយយុវជនទាំងនោះ គេបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ដោយ​​​ខ្លួន​​​គេ និងទៅវិញ​​​ទៅ​​​មក ស្របតាមវណ្ណៈក្នុងសង្គមដែលគេរស់នៅ។

មនុស្សពេញវ័យត្រូវយកចិត្តទុកដាក់និយាយសន្ទនាយ៉ាងស្និទ្ធស្នាលជាមួយយុវជនយុវនារី។ ទោះបីមនុស្ស​​​ពេញ​​​​​​វ័យ​​​និង​យុវជនយុវនារីមានអាយុខុសប្លែកគ្នាក៏ដោយ ក៏ការសន្ទនាទាំងនោះ នាំ​​​ឲ្យគេស្គាល់គ្នាទៅវិញទៅមក ​និង​​​ចែក​​​​​​ចាយសម្បត្តិដ៏ថ្លៃថ្នូរខាងវិញ្ញាណរបស់ខ្លួនទៅវិញទៅមកដែរ។ មនុស្សពេញវ័យអាចជំរុញដាស់តឿនយុវជន​​​យុវនារី​​​ឲ្យទៅជាគ្រីស្ត​ទូត​បាន ជាពិសេសដោយធ្វើជាគំរូឲ្យគេ។ ជួនកាលមនុស្សពេញវ័យនឹងផ្តល់យោបល់​​​ប្រកប​​​ដោយប្រាជ្ញា ​និង​​​ផ្តល់​​​ជំនួយប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។ ចំពោះយុវជនយុវនារីវិញ ត្រូវតែគោរពមនុស្សពេញវ័យ ត្រូវទុកចិត្តលើគាត់។ ទោះបីតាម​​​ធម្មជាតិយុវជនយុវនារីមាន​​​បំណងចង់ប្រែ​​​អ្វីៗទាំងអស់ឲ្យបានជាថ្មីក្ដី ក៏យុវជន​​​យុវនារី​​​ត្រូវចេះគោរពប្រពៃណីឲ្យបានសមរម្យតាមការ​​​គួរដែរ។

ក្មេងៗត្រូវបំពេញ​សកម្មភាព​ជាគ្រីស្តទូតផ្ទាល់ដែរ។ គេ​​​ជា​​​សាក្សីដែលមានជីវិតរស់រវើកអំពីព្រះគ្រីស្តនៅក្នុង​​​ចំណោម​មិត្តសម្លាញ់ តាម​សមត្ថភាពរបស់គេរៀងៗខ្លួន។

១៣-វណ្ណៈនៅក្នុងសង្គម

អ្នកបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតក្នុងវណ្ណៈនៅក្នុងសង្គម តែងយកចិត្តទុកដាក់នាំគំនិតជាគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យ​​​ជ្រាប​​​​​​ចូលក្នុងចិត្ត​​​គំនិត ក្នុងរបៀបរស់នៅ ក្នុងច្បាប់ និងក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធសហគមន៍​ដែលម្នាក់ៗរស់នៅ។ គ្មាននរណា​​​អាច​​​​បំពេញ​កិច្ចការនេះឲ្យបានត្រឹមត្រូវជំនួសគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាទេ ព្រោះជាកិច្ចការរបស់គេផ្ទាល់តែម្តង។ ​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​អាច​​បំពេញកិច្ចការនេះបាននៅកន្លែងគេរស់នៅ គឺម្នាក់ៗទៅជាគ្រីស្តទូតសម្រាប់ម្នាក់ៗទៀត។ ​គេ​​​បន្ថែម​​​សក្ខីភាពនៃពាក្យសម្តីលើ​សក្ខីភាពនៃការរស់នៅ។ គេមានសមត្ថភាពអាចជួយបងប្អូនច្រើនជាងគេ​នៅ​​​កន្លែង​​​ធ្វើ​​​ការ នៅកន្លែងគេប្រកបអាជីវកម្ម នៅកន្លែងសិក្សា នៅកន្លែងគេមានទីលំនៅ នៅកន្លែងលេងលំហែ​កាយ ហើយ​​​នៅ​​​សហគមន៍ក្នុងភូមិទៀតផង។

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាបំពេញបេសកកម្មនៃព្រះសហគមន៍ក្នុងលោកនេះ ជាពិសេសសម្តែងឲ្យមនុស្សលោក​ឃើញ ថា ​គេរស់នៅស្របនឹងជំនឿ គឺជំនឿលើព្រះគ្រីស្តនេះដែលផ្តល់ឲ្យគេទៅជាពន្លឺបំភ្លឺមនុស្សលោក។​ ដោយគេរស់នៅ តាម​​​យុត្តិធម៌ក្នុង​គ្រប់​សកម្មភាព គេអាចដាស់មនុស្សម្នាក់ៗ​ឲ្យមានចិត្តស្រឡាញ់​ចំពោះអ្វីៗដ៏ពិត​ប្រាកដនិងអ្វីៗ​​​ដ៏ល្អ។ ដូច្នេះ គេ​​​ក៏​​​អាច​ជំរុញចិត្តមនុស្សឲ្យទៅកាន់ព្រះគ្រីស្ត និងឲ្យទៅកាន់ព្រះសហគមន៍​នៅថ្ងៃណា​មួយ​​ពុំខាន។ គេ​​​រស់​​​នៅ​​​ទាំងស្រឡាញ់អ្នកដទៃទុកជាបងប្អូន ជាហេតុបណា្តលឲ្យគេចែករំលែកសភាពការណ៍រស់នៅ​ និង​សភាពការណ៍​​ការងារ ចែករំលែកទុក្ខ​វេទនា​ និងសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នារបស់បងប្អូនទាំងនោះ។​ ធ្វើដូច្នេះ គេចាត់ចែងចិត្ត​គំនិតមនុស្ស បន្តិចម្តងៗ ឲ្យទទួលព្រះជាម្ចាស់ដែលប្រោសប្រណីសង្គ្រោះ​គេ។ នៅទីបញ្ចប់ ដោយ​គេ​ដឹងខ្លួនយ៉ាង​ជាក់​ច្បាស់ អំពី​​​ការខុសត្រូវរបស់ខ្លួនផ្ទាល់ក្នុងការរស់ក្នុងសង្គម គេខិតខំបំពេញភារកិច្ចរបស់ខ្លួនក្នុងក្រុមគ្រួសារ ​ក្នុង​សង្គម និង តាម​​​អាជីវកម្ម​​​ដោយចិត្តទូលំទូលាយបែបជាគ្រីស្តបរិស័ទ។ របៀបប្រព្រឹត្តនេះមុខជានឹង​ជ្រួត​ជ្រាបទៅដល់វណ្ណៈ​សង្គម​គេ​​​រស់​​​នៅ និងកន្លែងគេធ្វើការផង។

កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតបែបនេះ សំដៅទៅលើមនុស្សទាំងអស់ ទោះជាមានចំនួនធំយ៉ាងណាក្ដី។ ​គ្មាន​​​នរ​​​ណា​​​មាន​​​​​​សិទ្ធិឃាត់មិនឲ្យមនុស្សណាទទួលសម្បត្តិខាងវិញ្ញាណ ឬខាងសម្ភារៈ ដែលគ្រីស្តទូតប្រគល់​ឲ្យគេនោះ​​​ឡើយ។ ប៉ុន្តែ អស់គ្រីស្តទូតដ៏ពិតប្រាកដមិនស្កប់ចិត្តដោយគ្រាន់តែបំពេញកិច្ចការនេះប៉ុណ្ណោះទេ គេត្រូវយក​​​ចិត្ត​​​ទុកដាក់​ប្រកាស​ព្រះ​​​គ្រីស្ត​ដោយនិយាយអំពីព្រះអង្គចំពោះអស់អ្នកដែលរស់នៅជុំវិញគេ។ មនុស្សជាច្រើនអាចទទួល​​​ដំណឹង​​​ល្អ​ និង​អាចទទួលស្គាល់ព្រះគ្រីស្ត ដោយសារតែគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាដែលរស់នៅជាមួយគ្នាប៉ុណ្ណោះ។

១៤-វិស័យជាតិ និងអន្តរជាតិ

កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតតាមវិស័យជាតិនិងអន្តរជាតិ ធំទូលំទូលាយណាស់ ជាកន្លែងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​ចាត់​​​ចែង​​​​​​ប្រាជ្ញានៃគ្រីស្តសាសនាយ៉ាងពិសេស។ គ្រីស្តបរិស័ទ​កាតូលិក​ត្រូវដឹងខ្លួនថា ​គេមានភារកិច្ចពង្រឹងនិង​ពង្រីក​ប្រយោជ​ន៍​​​រួម​ដ៏​​​ពិត​​​ប្រាកដ ដោយសុខចិត្ត​បម្រើជាតិ និងដោយបំពេញភារកិច្ចរបស់ខ្លួនជា​ប្រជាពលរដ្ឋ។ ដូច្នេះគេ​​​អាច​​​នាំ​​​​​​រដ្ឋអំណាច​​​ឲ្យទទួលស្គាល់យោបល់របស់គេ និងប្រើអំណាចតាមយុត្តិធម៌ ហើយបង្កើតច្បាប់​ស្របតាម​​​សីលធម៌​​​ទាម​​​ទារនោះ និងតាមប្រយោជន៍រួមដែរ។ គ្រីស្តបរិស័ទ​កាតូលិកដែលមានសមត្ថភាព​អំពីនយោបាយ ហើយ​​​​​​ដែល​​​​​​​​​​​​មានជំនឿមាំមួន និងស្គាល់លទ្ធិនៃ​គ្រីស្តសាសនាយ៉ាងសមរម្យ កុំបដិសេធគ្រប់គ្រងកិច្ចការសាធារ​​​ណៈ​​​ឡើយ​​​។ ដោយគ្រប់គ្រងកិច្ចការសាធារណៈយ៉ាងល្អ គេអាចរួមសហការក្នុងកិច្ចរកប្រយោជន៍​រួម និងរៀបចំផ្លូវជូនដំណឹងល្អ​​​ទៀត​​​ផង។

គ្រីស្តបរិស័ទ​កាតូលិកត្រូវយកចិត្តទុកដាក់រួមសហការជាមួយមនុស្សទាំងអស់ដែលមានឆន្ទៈល្អ​ ដើម្បី​លើក​ស្ទួយ​​​​អ្វីៗដ៏ពិតប្រាកដ​ សុចរិត ​វិសុទ្ធ​ និងគួរឲ្យស្រឡាញ់ (ភល ៤,៨)។ ត្រូវរួមសន្ទនាជាមួយអ្នកទាំងនោះ ​ទៅរកគេ​ដោយ​ប្រាជ្ញានិងដោយចិត្តធន់ទន់សុភាពរាបសា រកផ្លូវជួយកែច្នៃស្ថាប័នខាងសង្គមនិងស្ថាប័នសាធារណៈ​ឲ្យកាន់​​​តែ​​​ប្រសើរ​​​ឡើងតាម​គោលគំនិតនៃដំណឹងល្អ។

ក្នុងចំណោមសញ្ញាសម្គាល់នៃសម័យឥឡូវ ត្រូវកំណត់សម្គាល់យ៉ាងពិសេសថា ប្រជាជននានាមាន​គំនិត​​​​​​ចង់​​​រួមសាមគ្គីគ្នា ជាគំនិតកាន់​​​តែ​​​ខ្លំាងឡើងៗដែលជៀសមិនបាន។ គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាដែលបំពេញកិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត ​ត្រូវពង្រឹង​គោលគំនិតនេះ និងជួយកែប្រែឲ្យទៅជាបំណងយ៉ាងស្មោះ និងយ៉ាងសកម្មទៅបង្កើតសង្គម​​​ដែល​​​មនុស្ស​​​រាប់​​​​​​អាន​​​​​​គ្នាជា​​​បងប្អូនវិញ។ នៅទីបញ្ចប់ ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ធម្មតា​​ត្រូវដឹងខ្លួនអំពីវិស័យអន្តរជាតិ អំពីសំណួរនិងដំណោះ​​​ស្រាយ​​​​​​ខាង​​​លទ្ធិ​​​នៃសាសនានានា​ដែលលេចឡើងថ្មីៗ ជាពិសេស​ត្រូវចាប់អារម្មណ៍ចំពោះប្រជាជន​នានាដែលខិត​​​ខំឆ្ពោះទៅ​​​កាន់​​​ការ​​​អភិវឌ្ឍន៍ឡើង។

អស់អ្នកដែលធ្វើការនៅក្នុងចំណោមប្រជាជាតិបរទេស ឬដែលនាំជំនួយដល់​​​ប្រជាជាតិ​​​ទាំង​​​នោះ​​​ ត្រូវនឹក​​​ចង​​​ចាំ​​​ថា ទំនាក់ទំនងរវាង​​​ប្រជាជន​នានា ដូចជាការដោះដូរដ៏ពិតប្រាកដ ត្រូវរាប់គា្នទុកជាបងប្អូន គឺភាគីទាំងពីរផ្តល់​​​អ្វី​​​មួយនិងទ​​​ទួលអ្វីមួយ ទៅវិញទៅមកផង។ អស់អ្នកដែល​ធ្វើដំណើរទៅបរទេស ទោះជាក្នុងមូលហេតុការងារក្ដី ឬក្នុងមូលហេតុជា​​​ទេសចរក្ដី ក៏ត្រូវនឹកចងចាំថា នៅគ្រប់កន្លែងគេកំពុងធ្វើដំណើរទៅ គេក៏ជាទូតរបស់ព្រះគ្រីស្តដែរ និង​​​ត្រូវមានកិរិយា​​​មាយាទ​​​តាម ឋានៈជាទូតរបស់ព្រះអង្គនេះ។

ជំពូក៤
របៀបផ្សេងៗធ្វើជាគ្រីស្តទូត

១៥-អារម្ភកថា

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាអាចបំពេញកិច្ចការរបស់ខ្លួនជាគ្រីស្តទូតម្នាក់ៗក៏បាន ឬរួមក្នុងសហគមន៍ ​និងសមាគមផ្សេងៗ ក៏បាន​ដែរ​។

១៦-កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់គ្រីស្តបរិស័ទម្នាក់ៗមានសារៈសំខាន់ ហើយមានច្រើនបែប

គ្រីស្តបរិស័ទម្នាក់ៗត្រូវបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតដោយផ្ទាល់ខ្លួន គឺកិច្ចការនេះសុទ្ធតែហូរមកពីការរស់នៅជា​គ្រីស្តបរិស័ទ​យ៉ាង​ពិត​ប្រាកដ​ (យហ​ ៤,១៤)។ នេះជាដើមកំណើតនិងជាលក្ខណៈនៃគ្រប់កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទម្នាក់ៗ ឬនៃកិច្ចការរួមជាគ្រីស្តទូតរបស់ក្រុមគ្រីស្តបរិស័ទ។ គ្មានអ្វីអាចជំនួស​គោលការណ៍នេះ​​​បាន​​​ឡើយ។

កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់គ្រីស្តបរិស័ទម្នាក់ៗ បានផលជានិច្ចហើយនៅគ្រប់ទីកន្លែង។ ជួន​​​កាលក្នុង សភាពការណ៍ខ្លះ មានតែគ្រីស្តបរិស័ទម្នាក់ៗទេ ដែលអាចបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតនេះបាន។ ព្រះ ជាម្ចាស់​​​ត្រាស់​​​ហៅ​​​​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតាទាំងអស់ ទោះគេរស់នៅតាមរបៀបណាក្តី ទោះបីគេគ្មាន​លទ្ធភាព​ចូលរួម​​​សហការ​​​ក្នុង​​​​​​ចលនាផ្សេងៗក្តី ក៏គេមានភារកិច្ចបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតនេះដែរ។

គ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតាអាចរួមចំណែកជាច្រើនបែបច្រើនយ៉ាងក្នុងកិច្ចសាងសង់ព្រះសហគមន៍ និងនាំឲ្យមនុស្ស​លោក​​​បានវិសុទ្ធ ព្រមទាំង​ធ្វើឲ្យ​មនុស្ស​​លោកមានជីវិតរស់រវើកក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត។

គ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតាម្នាក់ៗបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតយ៉ាងពិសេស ដោយផ្តល់សក្ខីភាពតាមការរស់នៅរបស់ ខ្លួន​​​នៅគ្រប់ពេលវេលា ដោយមានជំនឿ មានសេចក្ដីសង្ឃឹម និងសេចក្ដីស្រឡាញ់ណែនាំ។ សក្ខីភាពនេះ​​​ពិត​​​ជា​​​សញ្ញា​​​សម្គាល់​ស្របតាមសម័យ​យើងនេះ ហើយក៏សម្តែងព្រះគ្រីស្តដែលរស់នៅក្នុងអស់អ្នកផ្ញើជីវិតលើព្រះអង្គ។ ក្នុង​​​សភាពការណ៍​​​ខ្លះ​ គ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតា​បំពេញ​កិច្ចការជាគ្រីស្តទូត​ដោយប្រកាសអំពីព្រះគ្រីស្ត ការនេះពិតជាចំាបាច់បំផុត​​​។ ម្នាក់ៗ ពន្យល់និងផ្សព្វផ្សាយលទ្ធិរបស់ព្រះអង្គ​តាមសភាពការណ៍រស់នៅ និងតាមសមត្ថភាពរៀងៗខ្លួន ហើយ​​​ប្រកាស​​​​​​លទ្ធិ នេះ​ដោយ​ចិត្តស្មោះ។

លើសពីនេះទៅទៀត គ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតាក្នុងឋានៈខ្លួនជាពលរដ្ឋនៃពិភពលោកនេះ ក៏រួមសហការជាមួយអ្នក ដទៃ​​​ក្នុងករណីទាំងប៉ុន្មានដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការសាងសង់និងការគ្រប់គ្រងពិភពលោក។ ដូច្នេះពួកគេត្រូវរិះគិតឲ្យកាន់​​​តែ​​​​​​ជ្រៅ​​​អំពីមូលហេតុណែនាំឲ្យគេប្រព្រឹត្ត ក្នុងការរស់នៅជាក្រុមគ្រួសារ ក្នុងរបៀបប្រកបអាជីវកម្ម ក្នុងការរស់​​​នៅ​​​តាម​​​វប្បធម៌ ​និងក្នុងរ​​​បៀបរស់​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ តាមពន្លឺនៃជំនឿ។ ប្រសិនបើគេមានឱកាស គេក៏ត្រូវបង្ហាញ​​​ឲ្យអ្នក​​​ឯ​​​ទៀតៗ​​​ដឹង​​​អំពីមូលហេតុនៃការប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួន។ ដោយរិះគិតដូច្នេះ គេមុខជានឹងដឹងខ្លួន​​​ថា គេជាសហការី​​​​​​របស់​​​ព្រះជាម្ចាស់​​​ដែល​​​ប្រតិស្ឋានអ្វីៗទាំងអស់ ដែលព្រះអង្គរំដោះមនុស្សលោក និងដែលប្រោសឲ្យ​មនុស្ស​លោក​​​បាន​​​វិសុទ្ធ។ គេក៏នឹង​​​លើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។

នៅទីបញ្ចប់ ​គ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតានឹងរស់នៅដោយមានសេចក្ដីស្រឡាញ់​ណែនាំ ហើយបញ្ជាក់​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​​​​នេះ ដោយប្រព្រឹត្តកិច្ចការឲ្យបានច្បាស់តាមសមត្ថភាពរៀងៗខ្លួន។

គ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតាត្រូវនឹកចងចាំថា គេអាចមានទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សទាំងអស់ និងរួមសហការ​ក្នុងកិច្ច​​​សង្គ្រោះមនុស្សលោកទាំងមូល  ដោយចូលរួមក្នុងពិធីគោរពប្រណិប័តន៍ជាសាធារណៈ  ដោយអធិដ្ឋានម្នាក់ឯង ​ដោយ​​​​ធ្វើតបធម៌ និងដោយសុខ​ចិត្ត​ទទួលកិច្ចការ  និងទទួលទុក្ខលំបាកប្រចាំជីវិត ដែលធ្វើឲ្យគេបានដូចព្រះគ្រីស្ត​​​ដែល​​​រងទុក្ខ​​​​លំបាក (២ករ ៤,១០; កូឡ ១,២៤)។

១៧-កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតគ្រីស្តបរិស័ទ​ម្នាក់ៗក្នុងសភាពការណ៍ខ្លះ

កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់គ្រីស្តបរិស័ទ​ម្នាក់ៗ ពិតជាការជាចំាបាច់ជាទីបំផុតនិងមានលក្ខណៈជាបន្ទាន់ ​នៅ​​​តំបន់​​​​​​ណាដែលព្រះសហគមន៍គ្មានសេរីភាព។ ក្នុងសភាពការណ៍ដ៏សែនលំបាកទាំងនោះ គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​​​ធ្វើការ​​​ជំនួស​​​​លោកគង្វាល តាមតែគេ​អាច​ធ្វើបាន។ ជួនកាលគេប្រថុយឲ្យគេចាប់ខ្លួន ឬប្រថុយ​​​ជីវិត​​​ក៏​​​មាន​​​ដែរ ដោយបង្ហាត់​បង្រៀន​​​លទ្ធិនៃគ្រីស្ត​សាសនា​ឲ្យអ្នករស់នៅជុំវិញ អប់រំគេឲ្យកាន់គ្រីស្តសាសនា និងឲ្យ​​​មាន​​​ចិត្ត​​​គំនិត​​​កាតូលិក។ ​គេ​​​ដាស់​​​​តឿន​អ្នកដទៃឲ្យទទួលអគ្គសញ្ញាជាញឹកញាប់ ឲ្យគោរពថ្វាយបង្គំព្រះជាម្ចាស់ដោយចិត្តស្រឡាញ់ ​​​ជា​​​ពិសេស​​​ឲ្យទទួល​អគ្គសញ្ញាអរ​ព្រះគុណ​។ មហាសន្និបាតអរព្រះគុណ​ព្រះជាម្ចាស់​ដោយ​ស្មោះអស់ពីចិត្ត ដែល​​​ព្រះ​​​អង្គ​​​នៅតែ​​​គាំទ្រគ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតាខ្លះដែលមានសេចក្ដីក្លាហានទុកជា​វីរបុរស នៅពេលគេបៀតបៀ​​​នធ្វើ​​​បា​​​ប។ មហាសន្និបាត សម្តែងនូវសេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដ៏ជ្រាលជ្រៅចំពោះគេដូចឪពុក​ស្រឡាញ់កូនដូច្នេះដែរ និង​​​អរ​​​គុណ​​​គេ​​​ថែម​​​ទៀតផង។

កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់គ្រីស្តបរិស័ទម្នាក់ៗ មានសារៈសំខាន់ជាខ្លាំងនៅកន្លែងណាមានគ្រីស្តបរិស័ទចំនួន​តិចនិងរស់នៅដាច់ពីគ្នា។​​​ ក្នុងសភាពការណ៍នោះ គ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតាអាចបំពេញកិច្ចការជា​​​គ្រីស្តទូតតែ​ម្នាក់ៗ ដោយ​​​មាន​​​​មូលហេតុដូចខាងលើ ឬដោយមូលហេតុពិសេសមកពី​អាជីវកម្មរបស់គេដែរ។ គេក៏អាចជួបជុំគ្នា​ជា​​ក្រុមតូចៗ ដោយ​​​គ្មានស្ថាប័នឬការចាត់ចែងរឹងប៉ឹងទេ ​​​ប៉ុន្តែក្រុមតូចៗទាំងនោះត្រូវជាសញ្ញា​សម្គាល់សម្តែងអំពីព្រះសហគមន៍​ដែលរួមគ្នា និងត្រូវសម្តែងឲ្យអ្នកដទៃឃើញជានិច្ចថា គេជាសក្ខីភាពអំពី​សេចក្ដី​​ស្រឡាញ់​ដ៏ពិតប្រាកដដែរ។

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាជួយគ្នាទៅវិញទៅមកតាមផ្លូវវិញ្ញាណ ដោយស្រឡាញ់គ្នា និងដោយចែករំលែក​បទ​ពិសោធន៍ របស់ខ្លួន។ ធ្វើដូច្នេះ ទើបគេរៀបចំខ្លួនឲ្យមានសមត្ថភាពអាចពុះពារឧបសគ្គនានាបណ្តាលមកគេរស់នៅ​​​ដាច់ឡែក​​​ពី​​​គ្នា។ គេក៏រៀបចំខ្លួនឲ្យបង្កើតផលកាន់តែច្រើនតាមផ្លូវជាគ្រីស្តទូត។

១៨-សារៈសំខាន់នៃការចាត់ចែងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់គ្រីស្តបរិស័ទឲ្យមានរបៀបរៀបរយ

ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យបំពេញមុកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតដោយផ្ទាល់ខ្លួន ស្របតាម​​​សភាពការណ៍​​​ផ្សេងៗនៃការរស់នៅរបស់គេ។ ប៉ុន្តែមិនត្រូវបំភ្លេចថា មនុស្សមានលក្ខណៈជាអ្នករស់នៅក្នុងសង្គម ព្រះជាម្ចាស់ក៏​​​សព្វ​​​ព្រះ​​​ហឫទ័យប្រមែប្រមូល​អស់អ្នកដែលផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្ត ឲ្យទៅជាប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គ (១សល​​​២.៥-១០) និងបង្រួបបង្រួមគេឲ្យទៅជាព្រះកាយតែមួយ (១ករ ១២,១២)។ ហេតុនេះ ការ​ចាត់​ចែងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត​​​ឲ្យ​​​មាន​​​របៀបរៀបរយ ពិតជាស្របតាមលក្ខណៈរបស់មនុស្ស និងតាមលក្ខណៈរបស់គ្រីស្តបរិស័ទ​ទៀត​ផង។ ការចាត់​ចែងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតឲ្យមានរបៀបរៀបរយនេះ ក៏បង្ហាញសញ្ញាសម្គាល់បញ្ជាក់ថា ព្រះសហគមន៍រួបរួមគ្នាជា​​​ធ្លុងតែមួយក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត ដែលមានព្រះបន្ទូលថា «នៅ​ទី​ណា​មាន​ពីរ ​ឬ​បី​នាក់ជួប​ជុំគ្នា​ក្នុង​នាម​ខ្ញុំ ខ្ញុំក៏​ស្ថិត​នៅទី​នោះ​ជាមួយ​គេ​ដែរ» (មថ ១៨,២០)។

ហេតុនេះហើយបានជាគ្រីស្តបរិស័ទត្រូវបំពេញកិច្ចការរបស់ខ្លួនជាគ្រីស្តទូត ដោយព្រមគ្នារកទិសដៅតែមួយ។​សូមឲ្យគេ​បំពេញកិច្ចការរបស់ខ្លួនជាគ្រីស្តទូតនៅក្រុមគ្រួសារ នៅក្នុងព្រះសហគមន៍ក្នុងភូមិ​​​និងក្នុងភូមិភាគដែល​​​ជា​​​កន្លែងបង្ហាញ​​​លក្ខណៈរួមនៃ​​​កិច្ចការ​ជាគ្រីស្តទូត​។ សូមឲ្យគេបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតក្នុងក្រុម​ដែលគេបាន​​​ជ្រើស​​​​​​រើស​​​រួមគ្នាដោយសេរី។

កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតចាត់ចែងឲ្យមានរបៀបរៀបរយ មានសារៈសំខាន់ណាស់ ព្រោះថា ក្នុងក្រុមនៃព្រះ​សហគមន៍ ឬក្នុងក្រុមតាមវណ្ណៈផ្សេងៗក្នុងសង្គម អ្នកបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្ត្រទូត ត្រូវតែធ្វើការរួម។ ក្រុម​​​ដែល​​​​​​កើត​​​​​​មកដើម្បីបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរួម ក៏តែងគាំទ្រសមាជិករបស់គេ អប់រំគេឲ្យបំពេញកិច្ចការរួមនេះបាន ហើយ​​​ចាត់​​​ចែង​និងណែនាំកិច្ចការរបស់គេថែមទៀតផង។ ហេតុ​​​នេះ ដោយគេធ្វើកិច្ចការរួមជាមួយគ្នា យើង​​​សង្ឃឹម​​​​​​ថា គេ​​​នឹងបានលទ្ធផល​​​ច្រើន​​​​ជាង​ម្នាក់ៗដែល​បំពេញកិច្ចការដោយដាច់ឡែកពីគ្នា។

ក្នុងសភាពការណ៍នាបច្ចុប្បន្នកាល នៅកន្លែងណាគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាបំពេញសកម្មភាព ត្រូវចាត់ចែងកិច្ចការ​ជាគ្រីស្តទូតរួម និងឲ្យមានរបៀបរៀបរយជាចាំបាច់។ បើគេខិតខំប្រឹងប្រែងរួបរួមគ្នាយ៉ាងស្អិតរមួត ទើបគេអាចបាន ផល​តាម​ទិសដៅទាំងប៉ុន្មាននៃកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត។ បើគេប្រឹងប្រែងរួមគ្នា ទើបគេអាច​​​ការពារផ​​​ល​​​ទាំងនោះ​​​យ៉ាង​សកម្មបាន​។ បើយល់ឃើញដូច្នេះ នោះកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតមុខជាជ្រួតជ្រាបក្នុងចិត្តគំនិតរួម​នៃក្រុមណាមួយ និង​​​នាំឲ្យប្រែសភាពការណ៍​​​​នៃការរស់​នៅ​​​របស់ក្រុមនោះ ដែលគ្រីស្តទូតមានបំណងទាក់ទងជាមួយ។ បើមិនធ្វើដូច្នេះ​​​ទេ​​​ អ្នកទាំង​​​នោះ​​​គ្មាន​​​​លទ្ធភាព​​​អាចត​​​ស៊ូ​​​ប្រឆាំងនឹង​មតិ​​សាធារណៈ ឬស្ថាប័នដែលតែងតែគាបសង្កត់គេនោះឡើយ។

១៩-កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតចាត់ចែងឲ្យមានរបៀបរៀបរយ

សមាគមបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត មានច្រើនបែបណាស់។ មានសមាគមខ្លះ មានបំណងចង់ទៅកាន់​ទិស​​​ដៅ​​​នៃកិច្ចការជា​គ្រីស្តទូតទូទៅនៃព្រះសហគមន៍។ មានសមាគមខ្លះ មានគោលបំណងចង់ប្រកាសដំណឹងល្អ​ និងចង់ណែនាំ​​​មនុស្សលោកឲ្យបានវិសុទ្ធ តាមទស្សនៈពិសេសម៉្យាងរបស់គេ។ មានសមាគមខ្លះ មានគោលបំណង​​​ចង់​​​ឲ្យអ្វីៗក្នុង​ពិភពលោកនេះ​មានជីវិតរស់រវើកតាមគំនិតនៃគ្រីស្តសាសនា។ មានសមាគមខ្លះទៀត មានគោល​​​បំណង​​​ចង់​ផ្តល់​សក្ខីភាពអំពីព្រះគ្រីស្ត ជាពិសេសដោយធ្វើកិច្ចការបង្ហាញធម៌មេត្តាករុណា និងសេចក្ដីស្រឡាញ់។

ក្នុងចំណោមក្រុមទាំងនោះ ត្រូវចាប់អារម្មណ៍មុនគេនឹង​សមាគមដែល​ជួយសមាជិកក្រុមនោះឲ្យរស់នៅកាន់ តែស្រប​នឹងជំនឿរបស់គេ។ សមាគមទាំងនោះក៏លើកតម្កើងការរស់នៅជាធម្មតារបស់គេឲ្យបានស្របតាមជំនឿ។ ​ក្រុម​​​ទាំង​​​ប៉ុន្មានមាន​គោល​ដៅបម្រើបេសកកម្មរបស់ព្រះសហគមន៍ចំពោះមនុស្សលោក មិនមែនមានគោលដៅ​​​ឲ្យ​​​ក្រុម​​​របស់ខ្លួន​​​ចម្រើនឡើង​​​ទេ។ ក្រុម​មួយមានតម្លៃចំពោះកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត លុះត្រាតែក្រុមនោះប្រព្រឹត្តកិច្ចការស្រប​តាម​​​គោល​​​​ដៅនៃព្រះសហគមន៍ លុះត្រា​តែក្រុមនោះផ្តល់សក្ខីភាពដែលមានលក្ខណៈគ្រីស្តបរិស័ទសុទ្ធសាធ និង​​​លុះ​​​ត្រា​​​តែ​​​សមាជិក​​​ម្នាក់ៗ ​និងសមាគមទាំង​មូលរស់នៅតាមគោលគំនិតនៃដំណឹងល្អ។

ដោយយល់ឃើញថា សង្គមនាបច្ចុប្បន្នកាលវិវឌ្ឍឡើង និងចាត់ចែងរចនាសម្ព័ន្ធជាលំដាប់​​​លំដោយ​​​បេសកកម្មសកលរបស់ព្រះសហគមន៍ទាមទារឲ្យសមាគមជាគ្រីស្តទូតរបស់គ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិក កាន់តែចម្រើន​​​ឡើង​​​ នៅតាមវិស័យអន្តរជាតិ។ ប្រសិនបើក្រុម និងសមាជិកដែលចូលរួមក្នុងអង្គការអន្តរជាតិកាតូលិកទាំងនោះ រួម​​​គ្នា​​​កាន់តែជិតស្និទ្ធឡើងៗ អង្គការទាំងនោះមុខជាបានលទ្ធផលតាមទិសដៅរបស់ខ្លួនឲ្យកាន់តែស្រួល។

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាមានសិទ្ធិបង្កើតសមាគម មានសិទ្ធិណែនាំសមាគម និងមានសិទ្ធិចូលរូមក្នុងសមាគមដែល​​កើត​រួចហើយ ប៉ុន្តែ​ត្រូវតែរក្សាចំណងទំនាក់ទំនងជាមួយអំណាចនៃព្រះសហគមន៍ជានិច្ច។ ក៏ប៉ុន្តែ ត្រូវប្រយ័ត្នកំុឲ្យ​​បែកខ្ញែកកម្លាំងឡើយ។ ប្រសិនបើមានបង្កើតសមាគមថ្មីៗ និងកិច្ចការផ្សេងៗដោយគ្មានមូលហេតុគ្រប់គ្រាន់ទេនោះ ឬ ប្រសិន​​​បើមានរក្សាទុកសមាគមទាំងប៉ុន្មានដែលលែងមានប្រយោជន៍ហើយ ឬមួយទៀត ប្រសិនបើមានប្រព្រឹត្ត​តាម​វិធីហួសសម័យ មុខជាកម្លាំងបែកខ្ញែកគ្នាពុំខាន។ នៅទីបញ្ចប់ ប្រហែលមិនគួរយករបៀបមុខងារជាគ្រីស្តទូតពី​ប្រទេសមួយ  មកអនុវត្តក្នុងប្រទេសមួយទៀត ដោយមិនបានរិះគិតពិចារណាជាមុនទេ។

 ២០-កិច្ចការកាតូលិក

តាំងពីប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមក ក្នុងប្រទេសជាច្រើន មានចំនួនគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតកាន់​តែ​ច្រើន​ឡើងៗ ហើយរួមគ្នាជាក្រុមៗ តាមរបៀបផ្សេងៗនៃកិច្ចការរបស់គេ និងតាមសមាគមប្លែកៗពីគ្នាផង។ ​ក្រុម និង​សមាគមទាំងនោះ បានបំពេញ (និងនៅតែបំពេញ) កិច្ច​ការដែលច្បាស់ជា​កិច្ចរបស់គ្រីស្តទូតមែន ដោយរួម​យ៉ាង​​​ជិតស្និទ្ធជាមួយអស់​លោក​អភិបាល។ ក្នុងចំណោមក្រុម និងសមាគមទាំងនោះ និងក្រុម​ស្រដៀង​គ្នានិង​បុរាណ​ជាង​គេ ត្រូវកំណត់សម្គាល់មុនគេ ក្រុមទាំងប៉ុន្មានដែលបង្កើតផលជាច្រើនថ្វាយព្រះគ្រីស្តយាងមកគ្រងរាជ្យ​ ដោយ​​​ប្រើ​​​វិធីផ្សេងៗ​។ អភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូម និងអភិបាលឯទៀតៗជាច្រើន នាំគ្នាជួយនិងសរសើរ​ក្រុម​យ៉ាង​ត្រឹមត្រូវ ហើយដាក់ឈ្មោះក្រុមនិងសមាគមទាំងនោះថា «កិច្ចការកាតូលិក»។ ធម្មតាគេរាប់ក្រុមទាំងនោះ​ទុក​ជាគ្រីស្តបរិស័ទ​ធម្មតាដែលរួមសហការជាមួយអស់លោកអភិបាលក្នុងឋានៈអស់លោកបំពេញ​កិច្ចការជាគ្រីស្តទូត។

របៀបបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតបែបនេះ ទោះជាមានឈ្មោះថា  «កិច្ចការកាតូលិក» ក្ដី ឬគ្មាន​​​ឈ្មោះនេះ​​​ក្ដី ​​​ក៏​បំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតដែលមានតម្លៃយ៉ាងប្រសើរ។

ក្រុមទាំងនោះតែងតាំងឡើងដោយមានលក្ខណៈដូច​តទៅ៖

ក) ក្រុមទាំងនោះមានគោលដៅផ្ទាល់ គឺទិសដៅរបស់ព្រះសហគមន៍ដែលបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ពោលគឺ ចង់​ប្រកាស​ដំណឹងល្អ នាំមនុស្សលោកឲ្យបានវិសុទ្ធ ហើយអប់រំមនសិការរបស់គេតាមមាគ៌ានៃគ្រីស្តសាសនា​ ដើម្បី ឲ្យគេមានសមត្ថភាពអាចនាំ​គោលគំនិត​នៃដំណឹងល្អឲ្យជ្រួតជ្រាបក្នុងសហគមន៍ និងក្នុងវណ្ណៈផ្សេងៗក្នុងសង្គម។

ខ) គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតារួមសហការជាមួយក្រុមអភិបាលតាមរបៀបផ្ទាល់របស់គេ នាំបទពិសោធន៍របស់គេ ព្រម ទាំង​​​​ទទួល​ខុសត្រូវក្នុងការណែនាំក្រុមទាំងនោះ និងក្នុងការស្វែងរករបៀបអនុវត្តតាមការណែនាំរបស់ព្រះសហគមន៍ ហើយក៏ទទួលខុសត្រូវក្នុងការបង្កើត​កម្មវិធីអនុវត្ត និងក្នុងការពិនិត្យការអនុវត្តន៍នោះតទៅទៀតផង។

គ) គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាទាំងនោះប្រព្រឹត្តកិច្ចការរួមគ្នាដូចជារូបកាយដែលមានរបៀបរៀបរយ។ ​ការរួមនេះសម្តែង យ៉ាងច្បាស់អំពី​ព្រះ​សហគមន៍ដែលរួមគ្នា និងធ្វើឲ្យកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតបានលទ្ធផលច្រើនជាង។

ង) ទោះជាគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាទាំងនោះចាប់ផ្តើមបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតដោយខ្លួនឯងក្ដី ឬតបឆ្លើយនឹង​​​លោក​​​អភិបាលដែលអញ្ជើញឲ្យគេធ្វើការ និងរួមសហការជាមួយអស់លោកអភិបាលក្នុង​​​កិច្ចការ​​​ជាគ្រីស្តទូតក្ដី ក៏គេធ្វើការក្រោមការ​ណែនាំដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់​របស់អស់លោកអភិបាល​​ដែលអាចបញ្ជាក់ពីការរួម​​​សហការ​​​នោះ​​​ ដោយចាត់គេ​ឲ្យធ្វើយ៉ាងច្បាស់។

ក្រុមដែលមានលក្ខណៈទាំងនោះ តាមការយល់ឃើញរបស់អស់លោកអភិបាល ត្រូវចាត់ទុកជា «កិច្ចការ​​​កាតូលិក» ទោះបីគេមានរចនាសម្ព័ន្ធ និងឈ្មោះផ្សេងៗ តាមទីកន្លែង និងតាមប្រជាជាតិទាមទារក្ដី។

មហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធសូមធានាដល់ក្រុមទាំងនោះយ៉ាងខ្លាំង ដែលច្បាស់ជាតបឆ្លើយនឹងសេចក្ដីត្រូវការនៃ​កិច្ច​ការជា​គ្រីស្តទូតរបស់ព្រះសហគមន៍ក្នុងប្រទេសជាច្រើន។ មហាសន្និបាតក៏អញ្ជើញអស់លោកគង្វាល​​​និង​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​​​​​ធម្មតា​​​​​​ដែល​ធ្វើ​ការក្នុង​ក្រុមទាំងនោះឲ្យណែនាំក្រុមទាំងនោះយ៉ាងត្រឹមត្រូវតាមលក្ខណៈ​​​ចែងខាងលើ​​​កាន់​​​តែ​​​ល្អ​​​ឡើងៗ ​និងឲ្យរួមសហរការក្នុងព្រះសហគមន៍ដូចបងប្អូន ជាមួយអស់អ្នកដែលបំពេញកិច្ចការ​​ជាគ្រីស្តទូត​​​តាមរបៀប​​​ផ្សេងៗ​​​ទៀត។

២១-ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះក្រុមដែលបំពេញកិច្ចជាគ្រីស្តទូត

ត្រូវគោរពក្រុមទាំងប៉ុន្មានដែលបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតតាមសមគួរ ក៏ប៉ុន្តែ អស់លោកអភិបាលសរសើរ គាំទ្រ និងបង្កើតក្រុមខ្លះទុកជាមានលក្ខណៈបន្ទាន់ជាងគេ តាម​​​តម្រូវការ​​​​​​នៃ​​​ពេល​​​​​​វេលានិងនៃទីកន្លែង។  អស់​​​លោក​​​គ​​​ង្វាល បព្វជិត បព្វជិតា និងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ត្រូវចាត់ទុកក្រុមទាំងនោះទុកជាសំខាន់ជាងគេ​​​ ហើយ​​​ម្នាក់ៗ​​​ត្រូវ​​​ពង្រីកក្រុមទាំងនោះតាម​បេសកកម្មរៀងៗខ្លួន។ ក្នុងចំណោម​ក្រុមទាំងនោះ ត្រូវកត់សម្គាល់យ៉ាងពិសេស សមាគម ឬក្រុមអន្តរជាតិរបស់គ្រីស្តបរិស័ទ​​​កាតូលិក​​​។

២២-គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ដែលបម្រើព្រះសហគមន៍យ៉ាងពិសេស

ក្នុងព្រះសហគមន៍ ត្រូវគោរព និងយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងពិសេស ចំពោះគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតានៅលីវក្ដី មាន​​​គ្រួសារ​​​ក្ដី​ ដែលសុខចិត្តប្តេជ្ញាចិត្តយកកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្ត យកសមត្ថភាពនៃអាជីវកម្មរបស់គេ មកប​​​ម្រើ​​​ស្ថាប័ន​​​និង​​​សកម្មភាព​​​នា​​​នានៃ​​​​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ ​អស់មួយរយៈ​ពេលក្ដី ឬរហូតអស់មួយជីវិតក្ដី។ យើងមានអំណរសប្បាយជា​​​ខ្លាំងដោយ​​​ឃើញ​​​ថា មានចំនួនគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាកាន់តែច្រើនឡើងជារៀងរាល់ថ្ងៃ ស្ម័គ្រចិត្ត​បម្រើ​សមាគមនានានិង​​​កិច្ចការ​​​ជា​​​​​​​​​គ្រីស្តទូត  ទាំងនៅក្នុងប្រទេសរបស់ខ្លួន​​​ ទាំងក្នុងវិស័យ​អន្តរជាតិ ជាពិសេសក្នុងព្រះសហគន៍​​​កាតូលិក​​​នៅ​​​ប្រទេស​​​ដែលមានមនុស្សភាគច្រើនមិនស្គាល់ព្រះគ្រីស្ត  និងក្នុងព្រះសហគមន៍កំពុងកើតឡើង។

អស់លោកគង្វាលត្រូវទទួលគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាទាំងនោះដោយអំណរសប្បាយទាំងអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ផង។ ​អស់លោកត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ឲ្យគេរស់នៅតាមសភាពការណ៍ត្រឹមត្រូវតាមយុត្តិធម៌ តាមសមធម៌ និងតាមសេចក្ដី​ស្រឡាញ់ តាមអស់លោកអាចធ្វើបាន។ ជាពិសេស ត្រូវផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពគេនិងក្រុមគ្រួសារ​របស់គេ​ឲ្យបាន​គ្រប់គ្រាន់។ អស់លោកត្រូវចាត់ចែងឲ្យគេមានមធ្យោបាយគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អប់រំគេ គាំទ្រគេ ​និងជួយដាស់តឿនគេ​តាមព្រះ​វិញ្ញាណ ផង។

ជំពូក៥
សេចក្ដីចាត់ចែងដែលត្រូវអនុវត្តតាម

២៣-អារម្ភកថា

អ្នកបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ម្នាក់ឯងក្ដី ឬក្នុងក្រុមក្ដី ក៏ត្រូវចូលរួមក្នុងកិច្ច​​​ការជាគ្រីស្តទូតរបស់​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ តាមមុខតំណែងដ៏ពិតប្រាកដរបស់ខ្លួន។ លើសពីនេះទៅទៀត អ្នកទាំងនោះត្រូវរក្សាចំណងទាក់ទងជា​​​មួយ​​​អស់​​​លោកអភិបាល​ដែល​​​ព្រះ​​​វិញ្ញាណបានតែងតាំងឲ្យឃ្វាលព្រះសហគមន៍របស់ព្រះជាម្ចាស់ (កក ២០,២៨)។ ការណ៍នេះសំខាន់ក្នុងកិច្ចការរបស់ខ្លួនជាគ្រីស្តទូតតាមបែបគ្រីស្តបរិស័ទ​។ អស់អ្នកដែលផ្តើម​​​កិច្ចការផ្សេងៗ​​​ក្នុង​​​ឋានៈ​​​​​​​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត ក៏ត្រូវរួមសហការគ្នាជាចំាបាច់ដែរ។ អស់លោក​​​អភិបាលមានភារកិច្ចចាត់ចែងឲ្យអ្នកទាំងនោះ​​​រួម​​​សហការ​​​គ្នា​​​យ៉ាងស្រួល។

អស់អ្នកដែលបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតតាមបែបប្លែកៗពីគ្នាៗក្នុងព្រះសហគមន៍ ត្រូវគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក​​​និង​​​រួមសហការ​​​គ្នា ទោះបីត្រូវគោរពលក្ខណៈផ្ទាល់នៃ​​​បែបនីមួយៗទាំងនោះក្ដី។​​​ ការណ៍នេះពិតជាចំាបាច់បំផុត ដើម្បី​​​លើកស្ទួយគំនិតឲ្យរួមគ្នាជា​​​ធ្លុងតែមួយ បណា្តលឲ្យសេចក្ដីស្រឡាញ់​​​លេចធ្លោឡើងក្នុងគ្រប់​​​កិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត​​​នៃ​​ព្រះសហគមន៍។ បើអ្នកទាំងនោះរួមសហការ​​​ជាមួយគ្នាមែន ពិតជាគេ​​​បានលទ្ធផលតាមគោលដៅរួម និងគេ​​​ជៀស​​​វាងមិនឲ្យ​​​មានការប្រជែង​​​ប្រឆាំងគ្នា បណ្តាល​​​ឲ្យខូចប្រយោជន៍ព្រះសហគមន៍ឡើង។

ការរួមគ្នានេះចាំបាច់ ជាពិសេស នៅពេលមានកិច្ចការមួយក្នុងព្រះសហគមន៍ទាមទារឲ្យលោក​​​គង្វាល​​​ក្នុង​​​ភូមិភាគ​​​​​​និង​​​គង្វាលជាបព្វជិត ព្រមទាំងក្រុមបព្វជិតបព្វជិតា និងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ត្រូវរួមសហការ​​​គ្នាឲ្យ​​​មាន​​​​​​របៀបរៀបរយយ៉ាងស្រួល។

២៤-ចំណងទំនាក់ទំនងជាមួយអស់លោកអភិបាល

អស់លោកអភិបាលមានភារកិច្ចជួយគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាឲ្យបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ព្រមទាំងផ្តល់គោល​​​ការណ៍ឲ្យគេ និង​​​ជួយគាំទ្រគេខាងផ្លូវវិញ្ញាណ។​​​ អស់លោកចាត់ចែងកិច្ចការនោះដើម្បីជាប្រយោជន៍រួម​​​នៃព្រះ​​​សហគមន៍​​​ ហើយយក​​​ចិត្តទុកដាក់ឲ្យគេកាន់តាម​​​លទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនា និងគោរពតាមសេចក្ដីចាត់ចែងជាគ្រឹះ។

អស់អ្នកដែលបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតមានចំណងទាក់ទងជាមួយអស់លោកអភិបាល​​​តាមបែបផ្សេងៗ ស្រប​​​តាមរបៀប និងតាមគោលដៅប្លែកៗពីគ្នានៃកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតនោះ។

ក្នុងព្រះសហគមន៍ មានគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាផ្តើមកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតមួយចំនួន ពួកគេបានសម្រេចចិត្ត​​​ធ្វើ​​​កិច្ចការ​​​ទាំងនោះ​​​ ដែលគេជ្រើស​​​រើស​​​ដោយសេរី។ ពួកគេមានសិទ្ធិគ្រប់គ្រងកិច្ចការ​​​ទាំងនោះតាមការវិនិច័្ឆយ​​​ដ៏ឈ្លាស​​​វៃ​​​របស់ខ្លួន។​ ក្នុងសភាពការណ៍ខ្លះ កិច្ចការទាំងនោះជួយឲ្យព្រះសហគន៍អាចបំពេញបេសកកម្មរបស់ខ្លួនបានយ៉ាងល្អ​​​។ ហេតុនេះហើយ ​បានជា​​​អស់លោកអភិបាល​​​តែងតែសរសើរនិងធានាកិច្ចការទាំងអស់នោះជាញឹកញ់ាប។ ក៏ប៉ុន្តែ អ្នក​​​ណា​​​អួតថា កិច្ចការរបស់​​​ខ្លួន​​​មានឈ្មោះថា «កាតូលិក» លុះត្រាអស់លោក​​​អភិបាលដែលត្រូវបាន​​​តែងតាំង​​​យ៉ាង​​​ត្រឹម​​​ត្រូវ យល់​​​ស្របនឹងកិច្ចការនោះ។

អស់លោកអភិបាលទទួលស្គាល់យ៉ាងច្បាស់ថា របៀបធ្វើកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត​​ខ្លះ​ពិតជារបៀបព្រះសហគមន៍​​​​​​។

លើសពីនេះទៅទៀត តាមតម្រូវការនៃប្រយោជន៍រួមរបស់ព្រះសហគមន៍ អស់លោកអភិបាល​​​អាចជ្រើស​​​រើស និងជួយលើកស្ទួយយ៉ាងពិសេស សមាគមនិងស្ថាប័ន​ដែលបំពេញកិច្ច​ការជាគ្រីស្តទូតខ្លះ ​​​គឺសមាគមនិង​​​ស្ថាប័ន​​​ដែលមានគោលដៅចំខាងវិញ្ញាណ។ អស់លោកក៏ត្រូវទទួលខុសត្រូវយ៉ាងពិសេសចំពោះសមាគម​​​និង​​​ស្ថាប័ន​​​ទាំង​​​នោះ។ ដោយអស់លោកអភិបាលចាត់ចែងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតដូច្នេះតាមរបៀបផ្សេងៗនោះ ​ស្របតាម​​​កាលៈ​​​ទេសៈ​​​ដូច្នេះ អស់លោកភ្ជាប់កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតតាមបែបណាមួយ ទៅនឹងបន្ទុកផ្ទាល់របស់អស់លោកជាគ្រីស្តទូត។ ទោះបីអស់លោកធ្វើ​​​ដូច្នេះក្តី ក៏អស់លោកមិនប្រែលក្ខណៈជាគ្រីស្តទូតរបស់អស់លោក ហើយក៏មិនលាយឡំបន្ទុក​​​របស់អស់លោក ​និងកិច្្ចការរបស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទទេ។ ហេតុនេះ អស់លោកមិនដកសមត្ថភាពដែល​​​គ្រីស្តបរិស័ទធ​​​ម្មតា ត្រូវការជា​​​ចាំបាច់​​​ ក្នុងការចាប់ផ្តើមកិច្ចការដោយ​​​ខ្លួន​​​ផ្ទាល់បានឡើយ។ ក្នុងឯកសារផ្សេងៗនៃព្រះសហគមន៍ មានហៅកិច្ចរបស់លោកអភិបាលបែបនេះថា «ការផ្ញើទុក»។

នៅទីបញ្ចប់ ជួនកាលអស់លោកអភិបាលផ្ញើបន្ទុកខ្លះឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាបំពេញ ជាបន្ទុកដែលពាក់ព័ន្ធ​​​យ៉ាង​​​ជិត​​​​​​ស្និទ្ធទៅនឹង​​​ភារកិច្ចរ​​​បស់អស់លោកក្នុងឋានៈជាគង្វាល ឧបមាថា ​​​អស់លោកផ្ញើបន្ទុកខ្លះក្នុងការបង្រៀន​​​លទ្ធិ​​​នៃគ្រីស្តសាសនា ក្នុង​​​ការធ្វើពិធីគោរពប្រណិប៍តន៍ខ្លះ ក្នុងការណែ​​​នាំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​។ តាមបេសកកម្ម​​​នោះ គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធ​​​ម្មតាបំពេញបន្ទុកទាំងនេះ ដោយ​​​ស្តាប់តាមបង្គាប់ទាំងស្រុងរបស់​​​អ្នក​​​ទទួលខុសត្រូវក្នុង​​​នាមលោក​​​អភិបាល។

ចំពោះកិច្ចការ និងស្ថាប័នខាងលោកីយ៍ អស់លោកអភិបាលមានតួនាទីបង្រៀន និងបកស្រាយយ៉ាងពិតប្រាកដ នូវគោលការណ៍ខាងសីលធម៌ដែលត្រូវអនុវត្តក្នុងវិស័យទាំងនោះ។ ក្រោយពីបានរិះគិតពិចារណាយ៉ាងយូរ​ និង​​​ដោយបានប្រមូល​​​យោបល់អ្នក​​​ដែលមានសមត្ថភាព អស់លោកក៏អាចវិនិច្ឆ័យថា កិច្ចការឬស្ថាប័នទាំងនោះ​ ស្រប​​​តាម​​​​​​គោល​​​ការណ៍​​​​​​នៃសីលធម៌​​​ឬក៏អត់ និងប្រកាសអំពីអ្វីៗដែលត្រូវធ្វើជាចំាបាច់អំពីកិច្ចការទាំងនោះ ដើម្បីថែរក្សា​​​ការ​​​ពារ​​​ និងលើកស្ទួយ​​​សម្បត្តិខាងវិញ្ញាណ ដែលហួសពីសម្បត្តិក្នុងលោកីយ៍នេះ។

២៥-ក្រុមលោកគង្វាលជួយគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាឲ្យបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត

អស់លោក​​​អភិបាល អស់លោកគង្វាលទទួលបន្ទុកថែរក្សាគ្រីស្តបរិស័ទក្នុងភូមិ ក្រុមគង្វាលនៃភូមិភាគ និង​​​ក្រុម​​​គង្វាលជាបព្វជិត ត្រូវនឹកថា អស់អ្នកផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្តទាំងប៉ុន្មាន ទោះជា​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទទួល​​​អគ្គសញ្ញាតែង​​​តាំង​​​ក្ដី ទោះជាគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាក្ដី ក៏សុទ្ធតែមានសិទ្ធិនិងភារកិច្ចរួម​​​ បំពេញកិច្ចការជា​​​គ្រីស្តទូត។ គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតា​​​ក៏មានភារកិច្ចផ្ទាល់ពិសេសម៉្យាងក្នុងការសាងសង់ព្រះសហគមន៍​​​ដែរ។ ហេតុនេះ​​​ហើយ​​​បានជាអស់លោក​​​គង្វាល​​​​​​ត្រូវធ្វើការ​​​រួមជាមួយគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាក្នុងឋានៈជាបងប្អូនក្នុងព្រះ​​​សហគមន៍ និងដើម្បីជាប្រយោជន៍​​​ដល់​​​ព្រះ​​​សហគមន៍។ អស់លោកក៏នឹងយកចិត្តទុកដាក់គាំទ្រ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតា​​​ក្នុងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់គេ(ពន្លឺ ៣៧)​​​។

អស់លោកអភិបាលត្រូវជ្រើសរើសលោកគង្វាលដោយដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ជាគង្វាលដែលមានសមត្ថភាព និង​​​ដែលដឹង​​​សេចក្ដី​​​ពាក់ព័ន្ធនឹងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ដើម្បីជួយណែនាំក្រុមគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យបំពេញកិច្ចជាការគ្រីស្តទូត តាមរបៀប​​​ពិសេសប្លែកៗ​​​ពី​​​គ្នា​​​។ ដោយអស់លោកគង្វាលទទួលបេសកកម្មពីលោក​​​អភិបាល អស់លោក​​​បំពេញ​​​មុខ​​​ងារ​​​បម្រើ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​បែប​​​នេះ ទុកជាតំណាងរបស់លោកអភិបាល។  អស់លោក​​​គង្វាល​​​​​​ត្រូវភ្ជាប់ចិត្ត​​​យ៉ាងស្មោះ​​​នឹង​​​គោលគំនិតនិងលទ្ធិនៃព្រះ​​​សហគមន៍ ហើយត្រូវជួយឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា និង​​​លោក​​​អភិបាលមាន​​​ទំនាក់​​​ទំនង​​​ជា​​​មួយ​​​គ្នាតាមសមរម្យ។ អស់លោកត្រូវយក​​​ចិត្តទុកដាក់ខិតខំចិញ្ចឹមជីវិត​​​ខាង​​​វិញ្ញាណរ​​​បស់គ្រីស្តបរិស័ទឲ្យមានគំនិតជា​​​គ្រីស្តទូត ក្នុងសមាគមកាតូលិក​​​ដែលលោកអភិបាលផ្ញើទុកមកនោះ។ អស់​​​លោក​​​​​​ត្រូវរួមធ្វើកិច្ចការ​​​ជាគ្រីស្តទូត​​​ជា​​​មួយ​​​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ដោយផ្តល់យោបល់ប្រកបដោយប្រាជ្ញា និង​​​ដោយ​​​ជួយ​​​ឲ្យគេបំពេញគម្រោងការរបស់គេ។ ដោយនិយាយ​​​សន្ទនា​​​​​​ជានិច្ចជាមួយគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា អស់លោកស្វែង​​​រក​ដោយពិនិត្យពិច័្ឆយ​​​នូវរបៀបដែល​​​អាច​​​ផ្តល់​​​ឲ្យកិច្ចការ​​​ជាគ្រីស្តទូតរបស់គេ បានលទ្ធផលកាន់តែច្រើនឡើងៗ។ អស់​​​លោក​​​ត្រូវជួយសមាជិកឲ្យមានគំនិត រួបរួមគ្នាក្នុង​​​សមាគម និងឲ្យសមាគមរួបរួមជាមួយសមាគមឯទៀតៗដែរ (បព្វជិត ៨)។

នៅទីបញ្ចប់ បព្វជិតបព្វជិតាត្រូវរាប់ទុកថា គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតគួរឲ្យសរសើរ។ គេ​​​ត្រូវ​​​​​​ស្ម័គ្រចិត្តពង្រឹងកិច្ចការនេះឲ្យបានទូលំទូលាយ ស្របតាមគោលដៅនៃក្បួនវិន័យគ្រឹះស្ថានរបស់ខ្លួន។ គេត្រូវ​​​ខិត​​​ខំ​​​គាំទ្រ និងជួយ ​ហើយបង្គ្រប់​​​​​​កិច្ចការរបស់អស់លោកគង្វាលទៀត។

២៦-មធ្យោបាយដែលអាចជួយឲ្យរួមសហការគ្នា

ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន ត្រូវមានក្រុមប្រឹក្សាផ្សេងៗតាមភូមិភាគដែលគាំទ្រកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​ ក្នុង​​​វិស័យប្រកាស​​​ដំណឹងល្អផង ក្នុងវិស័យនាំឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទបានវិសុទ្ធ ក្នុងវិស័យសប្បុរសធម៌ ក្នុង​​​វិស័យ​​​សង្គម​​​កិច្ច និង​​​ក្នុង​​​​​​វិស័យឯទៀតៗដែរ។ ក្រុមអ្នកទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំង និងក្រុមបព្វជិតបព្វជិតា ត្រូវរួមស​​​ហការ​​​ជា​​​មួយ​​​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​​​ក្នុងក្រុមប្រឹក្សាទាំងនោះ​​​ តាម​​​តម្រូវការនិងយ៉ាងសមរម្យ។ ក្រុមប្រឹក្សាទាំងនោះ អាចជួយ​​​ឲ្យ​​​សមាគមនិង​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតាដែលចាប់ផ្តើមកិច្ចការផ្សេងៗ ឲ្យ​​​រួមសហការគ្នាទៅវិញ​​​ទៅមក ទាំងគោរព​​​លក្ខណៈ​​​ផ្ទាល់ របស់ខ្លួន ហើយស្វ័យភាព​​​នៃសមាគមនិងក្រុមទាំងនោះ។

ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន ត្រូវមានក្រុមប្រឹក្សាផ្សេងៗបែបដដែលនោះ នៅតាមសហគមន៍ក្នុងភូមិ តាម​​​កម្រិត​​​អន្តរភូមិ អន្តរភូមិភាគ ហើយប្រហែលតាមកម្រិតជាតិ និងអន្តរជាតិ។

នៅក្បែរសន្តអាសនៈត្រូវតែងតាំងការិយាល័យពិសេសមួយសម្រាប់បម្រើ និងលើកស្ទួយកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត​​​របស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា។ ការិយាល័យនោះហាក់ដូចជាមណ្ឌលមួយប្រកបដោយមធ្យោបាយតាមសមរម្យ ដើម្បី​​​ផ្តល់​​​ពត៌មាន​​​​​​អំពីកិច្ចការផ្សេងៗដែលគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាផ្តើមធ្វើ។ ការិយាល័យនោះនឹងខិតខំស្រាវជ្រាវ និងសិក្សា​​​អំ​​​ពី​​​​​​​​​បញ្ហាទាំងប៉ុន្មាន​​​ដែលចោទ​​​ឡើងសព្វថ្ងៃក្នុងវិស័យទាំងនេះ និងជួយទាំងក្រុមអភិបាល ទាំងគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតាក្នុង​​​កិច្ចការ​​​ជាគ្រីស្តទូត។ ក្រុមចលនាផ្សេងៗ និងអង្គការជាគ្រីស្តទូតរបស់គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាក្នុង​​​ពិភព​​​លោក​​​ទាំង​​​មូល ក៏​​​ត្រូវ​​​​​​ចូលរួមយ៉ាងសកម្ម ក្នុងការិយាល័យ​​​នោះ ជាកន្លែងក្រុមនិងអង្គការទាំងនោះអាចជួបជុំគ្នាបាន ដើម្បី​​​​​​រួម​​​សហការ​​​ជា​​​មួយគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ជាមួយក្រុមអ្នកខ្លះដែលទទួល​​​អគ្គសញ្ញាតែងតាំង និងជាមួយ​​​ក្រុម​​​បព្វជិត​​​បព្វជិតាខ្លះ​​​ដែរ។

២៧-ការរួមសហការជាមួយគ្រីស្តបរិស័ទឯទៀតៗ និងជាមួយអ្នកដែលមិនកាន់គ្រីស្តសាសនា

បេតិកភ័ណ្ឌរួមនៃដំណឹងល្អ និងភារកិច្ច​​​រួម​​​ហូរមកពីបេតិកភ័ណ្ឌនោះដាស់តឿន និងទាមទារឲ្យ​​​គ្រីស្តរបរិស័ទ​​​កាតូលិកនិងគ្រីស្តបរិស័ទឯទៀតៗរួមសហការគ្នា។ បុគ្គល ឬក្រុមព្រះសហគមន៍អាចរួមសហការគ្នាក្នុងសកម្មភាព​​​ផ្សេងៗ ក៏បាន ឬរួមសហការគ្នាក្នុងសមាគមរួមក៏បាន នៅតាមកម្រិតជាតិ ឬអន្តរជាតិក៏បាន (បង្រួប ១២)។

គ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់កាន់តាមតម្លៃដ៏ថ្លៃថ្នូររួម។ ហេតុនេះអស់គ្រីស្តបរិស័ទដែលមានគោលបំណង​​​បំពេញ​​​កិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត ត្រូវរួមសហការបែបនេះជាមួយអស់អ្នកដែលមិនកាន់គ្រីស្តសាសនា តែទទួលស្គាល់ត​​​ម្លៃ​​​ដ៏ថ្លៃថ្នូរ​​​នៃគ្រីស្តសាសនាទាំងនោះ។ ប្រសិនបើគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតារួមសហការយ៉ាងសកម្ម និងដោយប្រុងប្រយ័ត្នបែបនេះ (បង្រួប ១២ ;​​​ពន្លឺ ៣៧) ជាពិសេសក្នុងសកម្មភាពលោកីយ៍ គេមុខជាផ្តល់សក្ខីភាពអំពីព្រះគ្រីស្តជា​​​ព្រះសង្គ្រោះ​​​របស់​​​មនុស្សលោក ​និងអំពីក្រុមគ្រួសាររបស់មនុស្សលោកដែលរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយផង។

ជំពូក៦
ការអប់រំឲ្យបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត

២៨-គ្រីស្តបរិស័ទត្រូវទទួលការអប់រំឲ្យបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត

ជីវិតតាមព្រះវិញ្ញាណរបស់គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាត្រូវតែចម្រើនឡើង ហើយគេក៏ត្រូវស្គាល់​​​លទ្ធិនៃ​​​គ្រីស្ត​​​សាសនា​​​​​​កាន់តែច្បាស់ដែរ។ គេត្រូវតែសម្របខ្លួនតាមសភាពការណ៍ថ្មីៗ តាមព្រឹត្តិការណ៍ តាមបុគ្គលម្នាក់ៗ​​​និងតាម​​​កាតព្វកិច្ច​​​ផ្សេងៗដែរ។ ហេតុនេះហើយបានជាគ្រីស្តបរិស័ទដែលបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ត្រូវទទួលការ​​​អប់រំយ៉ាង​​​ពេញលេ​​​ញ និងប្លែកៗពីគេ ទើប​​​គេ​​​អាច​​​បំពេញកិច្ចការនេះយ៉ាង​​​ស័ក្តិសិទ្ធនិងប្រសើរបាន។ គេត្រូវទទួលការអប់រំជា​​​អចិន្រៃ្តយ៍​​​ជាចាំបា​​​ច់។ មហាសន្និបាតបានផ្តល់យោបល់ ​និង ប្រកាសសេចក្ដីផ្សេងៗទុកជាគ្រឹះនៃការអប់រំក្នុង​​​កិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត​​​នេះរួចទៅហើយ (ពន្លឺ ជំពូក ២.៤.៥ ;​​​ បង្រួប​​​៤.៦.​​​៧.​​​១២)។ មានកិច្ចជាគ្រីស្តទូតបែបខ្លះ ​ទាមទារឲ្យ​​​គេ​​​​​​ទទួល​​​ការ​​​អប់រំពិសេសដោយឡែកពីគេ លើសពីការអប់រំរបស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទូទៅទៅទៀត ព្រោះមនុស្សតែង​​​តែ​​​ប្លែក​​​ៗ ពីគ្នា ហើយ​​​ក៏រស់នៅតាមសភាពការណ៍ប្លែកៗពីគ្នាដែរ។

២៩-គោលការណ៍សម្រាប់អប់រំគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាឲ្យបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតារួមចំណែកក្នុងបេសកកម្មរបស់ព្រះសហគមន៍តាមរបៀបផ្ទាល់របស់គេ។ ហេតុនេះ ការអប់រំ​​​គេ​​​ឲ្យ​​​បំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ត្រូវស្របតាមលក្ខណៈពិសេសរបស់គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាជាអ្នករស់នៅក្នុងសង្គម និង​​​ស្រប​​​តាមជីវិតខាងវិញ្ញាណសមនឹងការរស់​​​នៅ​​​របស់គេដែរ។

មុននឹងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាទទួលការអប់រំឲ្យ​​​បំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត គេត្រូវទទួលការអប់រំក្នុងឋានៈ​​​ជា​​​មនុស្ស​​​ជាមុនសិន គឺស្របតាមបុគ្គលិកលក្ខណៈ និងតាមសភាពការណ៍រស់នៅរបស់គេម្នាក់ៗ។ គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ​ត្រូវ​​​ស្គាល់​​​​​​សភាពការណ៍នៃពិភពលោកនាបច្ចុប្បន្នកាលយ៉ាងច្បាស់ និងត្រូវចូលរួមយ៉ាងស្រួលក្នុងក្រុមរបស់ខ្លួនក្នុងសង្គម ​និង​​​ក្នុងអរិយធម៌របស់ខ្លួនដែរ។

ជាបឋម គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាត្រូវទទួលការអប់រំឲ្យបំពេញបេសកកម្មរបស់ព្រះគ្រីស្ត និងរបស់ព្រះសហគមន៍ ​ដោយខ្លួនមានជំនឿ គឺរស់នៅស្របតាមគម្រោងការ​ដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលប្រតិស្ឋាននិងសង្គ្រោះ​​​មនុស្ស​​​លោក ​ក្រោមការណែនាំ​​​នៃព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ ដែលប្រោសឲ្យប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់មានជីវិតរស់រវើក។ ​ព្រះ​​​វិញ្ញាណដាស់តឿន​​​មនុស្ស​​​ទាំងអស់ឲ្យស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់ទុកជាព្រះបិតា និងឲ្យស្រឡាញ់ពិភពលោក និងមនុស្ស​​​លោ​​​ក រួម​​​ជាមួយព្រះអង្គដែរ។ ត្រូវចាត់ការអប់រំនេះទុកជាគ្រឹះ និងទុកជាលក្ខ័ណ្ឌដែលខានមិនបាន​ ​​​នាំ​​​ឲ្យ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតា​​​អាច​​​បំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតគ្រប់យ៉ាង និងបង្កើតផលបាន។

លើសពីការអប់រំខាងវិញ្ញាណ គេក៏ត្រូវមានចំណេះយ៉ាងជ្រាលជ្រៅអំពីទេវវិទ្យា អំពីសីលធម៌ និងអំពី​​​ទស្សន វិទ្យា​​​​​​ដែរ។ ចំណេះបែបនេះក៏ត្រូវសមស្របតាមអាយុ ស្របនឹងសភាពការណ៍រស់នៅ និងស្របតាមទេពកោសល្យ​​​របស់គេម្នាក់ៗ។ លើសពីនេះទៅទៀត សូមកុំភ្លេចថា គេត្រូវស្គាល់វប្បធម៌ទូទៅយ៉ាងសមរម្យ ភ្ជាប់នឹងការអប់រំ ​ឲុ្យ​​​ចេះ​​​​​​​​​ប្រើប្រាស់ចំណេះរបស់ខ្លួន និងឲ្យទទួលការអប់រំខាងបច្ចេកទេសទៀតផង។

ក្នុងការអប់រំគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ត្រូវជួយលើកស្ទួយអ្វីជាតម្លៃដ៏ពិតប្រាកដក្នុងឋានៈជាមនុស្ស ជាពិសេសឲ្យគេ ចេះ​​​រស់នៅរួមគ្នាទុកជាបងប្អូនបង្កើត ចេះរួមសហការគ្នា និងចេះសន្ទនាជាមួយអ្នកដទៃទៀតផង។ ដូច្នេះ​​​ការ​​​អប់រំ​​​នេះ​​​​​​ជួយឲ្យគេមានទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សដទៃទៀត ឲ្យកាន់តែស្រួលឡើង។

ការអប់រំឲ្យបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតមិនគ្រាន់តែស្រេចលើការរៀនសូត្រទ្រឹស្តីប៉ុណ្ណោះទេ តែតាំងពីដើមរៀង​​​មក​​​​​​ ត្រូវបង្ហាត់​​​​​​គេ​​​បន្តិចម្តងៗ និងដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ឲ្យយល់ឃើញអំពីអ្វីៗទាំងអស់តាមពន្លឺនៃជំនឿ ឲ្យចេះរិះគិត​​​ពិចារណា​​​ថ្លឹងថ្លែង​​​អ្វីៗ​​​​​​នោះ និង​​​ឲ្យប្រព្រឹត្តការទាំងអស់តាមពន្លឺនៃជំនឿដែរ។ ត្រូវ​​​បង្ហាត់គេ​​​ឲ្យយកការ​​​ប្រត្តិបត្តិ​​​របស់​​​ខ្លួន ទុកជាមធ្យោបាយសម្រាប់អប់រំខ្លួនឯង​​​ និងចម្រើនឡើង រួមជាមួយអ្នកដទៃ។ ដូច្នេះគេចូល​​​បម្រើព្រះ​​​​​​សហគមន៍​​​​​​​​​យ៉ាងសកម្ម។ ត្រូវ​​​អប់រំបែបនេះតទៅឲ្យកាន់តែប្រសើរឡើងជានិច្ច ព្រោះបុគ្គលិកលក្ខណៈ​​​មនុស្ស​​​ម្នាក់ៗ​​​ចេះ​​​​​​តែចម្រើនឡើង​​​ជាលំដាប់ ហើយបញ្ហា​​​នា​​​នាក៏​​​​​​តែងតែប្រែប្រួលជានិច្ចដែរ។ ត្រូវមានចំណេះកាន់តែជ្រៅទៅៗ និង​​​ធ្វើ​​​កិច្ចការ​សម្របតាមសភាពការណ៍​​​និងបញ្ហាដែលតែងតែប្រែប្រួលទាំង​​​នោះដែរ។ ត្រូវយក​​​ចិត្តទុកដាក់គោរព​​​បុគ្គលិក​​​លក្ខណៈ​​​​​​ទាំងមូលរបស់គេម្នាក់ៗ ទាំងខិតខំ​​​តបឆ្លើយនិងសេចក្ដីទាមទារជាច្រើនរបស់គេ។ ការអប់រំបែបនេះ​​​ មុខ​​​ជា​​​នឹង​​​រក្សាការពារបុគ្គលិកលក្ខណៈ របស់គេ​​​​​​ឲ្យ​​​នៅគង់វង្ស និងឲ្យ​​​គេបានសុខដុមរមនាកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ។

ធ្វើដូច្នេះ គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាអាចចូលខាងលោកីយ៍ឲ្យកាន់តែជ្រៅនិងកាន់តែសកម្មបាន ​គឺគេអាចរួមចំណែក​​​ក្នុង​​​ដំណើរនៃព្រឹត្តិការណ៍ដែលតែងតែកន្លងផុតទៅ។ នៅពេលជាមួយគ្នានេះ ក្នុងឋានៈខ្លួនជាសមាជិក ដែលមាន​​​ជីវិត និង​​​ជាសាក្សីអំពី​​​ព្រះសហគមន៍ គេធ្វើឲ្យព្រះសហគមន៍មានវត្តមាន និងមានសកម្មភាព​​​នៅក្នុងលោកីយ៍(ពន្លឺ ៣៣)។

៣០-អ្នកអប់រំគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត

ត្រូវចាប់ផ្តើមអប់រំកូនក្មេងតាំងពីតូចមក ឲ្យធ្វើជាគ្រីស្តទូត ជាពិសេស ត្រូវអប់រំកូន​​​ជំទង់​​​​និងយុវជន​​​យុវនារី​​​​​​ឲ្យ​​​ចាប់ផ្តើមបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត និងឲ្យមានគំនិតជាគ្រីស្តទូត។ ត្រូវអប់រំគ្រីស្តបរិស័ទអស់​​​មួយជីវិត ​ស្រប​​​​​​​​​តាមការងារ​​​ថ្មីៗរបស់ខ្លួនទាមទារ។ អស់អ្នកដែលទទួលបន្ទុកអប់រំតាមគ្រីស្តសាសនា ច្បាស់ជាត្រូវយក​​​ចិត្ត​​​ទុក​​​ដាក់នឹងអប់រំគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតនេះ។

ឪពុកម្តាយមានភារកិច្ចក្នុងរង្វង់គ្រួសារ គឺគាត់រៀបចំចិត្តគំនិតកូនៗតាំងពីវ័យតូចមក ​ឲ្យទទួលស្គាល់ព្រះហឫទ័យ ស្រឡាញ់​​​របស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះមនុស្សទាំងអស់។ គាត់ត្រូវអប់រំកូនៗបន្តិចម្តងៗ ជាពិសេស ដោយធ្វើគំរូឲ្យកូន យកចិត្តទុកដាក់នឹងសេចក្ដីត្រូវការរបស់អ្នកដទៃ ទាំងខាងសម្ភារៈ ទាំងខាងវិញ្ញាណ។ ​ក្រុម​​​គ្រួសារ​​​ទាំងមូល ដែល​​​ជា​​​សហគមន៍រស់នៅជាមួយគ្នា ត្រូវអប់រំសមាជិកឲ្យបំពេញកិច្ចការគ្រីស្តទូតដើមដំបូង។

ប៉ុន្តែត្រូវអប់រំកូនក្មេងជាចាំបាច់ ឲ្យចេះគិតគូរដល់មនុស្សនៅខាងក្រៅក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្លួន និងឲ្យ​​​បែរទៅ​​​ស្គាល់​​​​​​ការ​​​រស់នៅ​​​របស់សហគមន៍នានា ទាំងក្រុមក្នុងព្រះសហគមន៍ ទាំងក្រុមក្នុងលោកដែរ។ ត្រូវណែនាំ​​​ក្មេងៗ ឲ្យចូលរួម​​​ក្នុង​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ក្នុងភូមិ តាមបែបឲ្យគេភ្ញាក់ស្មារតីថា គេជាសមាជិកនៃប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលមាន​​​ជីវិតរស់រវើក​​​និង​​​មាន​​​សកម្មភាពទៀតផង។ ហេតុនេះ អស់លោកគង្វាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់​​​ជា​​​និច្ច​​​នឹង​​​អប់រំគេ​​​ឲ្យ​​​បំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតនេះ ទោះជាក្នុងពេល​​​អប់រំជំនឿក្ដី ក្នុងពេលធ្វើពិធីអត្ថាធិប្បាយព្រះគម្ពីរក្តី​​​ ក្នុងការ​​​ណែនាំខាងវិញ្ញាណក្ដី និងក្នុងកិច្ចការផ្សេងឯទៀតៗ នៃមុខងារបម្រើ​​​របស់អស់លោកក្ដី។​​​​​​

សាលារៀន វិទ្យាល័យ និងស្ថាប័នទាំងប៉ុន្មានដែលមានគោលដៅអប់រំ ​ក៏ត្រូវជួយលើកស្ទួយគំនិតជាគ្រីស្តបរិស័ទ កាតូលិក និងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ក្នុងចិត្តគំនិតយុវជនយុវនារីដែរ។ ប្រសិនបើគ្មានសាលា គ្មានវិទ្យាល័យ​​​ និងគ្មាន​​​ស្ថាប័នទាំងនោះ ឬប្រសិនបើយុវជនយុវនារីមិនរៀននៅសាលាទាំងនោះ ឬប្រសិនបើមានមូលហេតុផ្សេងៗទៀត សូម ឲ្យ​​​​​​​​​ឪពុកម្តាយ និងអស់លោកគង្វាល ព្រមទាំងក្រុមចលនាដែលបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត យកចិត្តទុកដាក់​​​កាន់​​​តែ​​​ខ្លាំង​​​ឡើងៗឲ្យអប់រំគេជំនួស។ រីឯគ្រូ​​​និងអ្នកអប់រំដែលបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតយ៉ាងល្អប្រសើរ ​ដោយ​​​ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​​​​ត្រាស់​​​ហៅគាត់ ឬដោយគាត់ទទួលភារកិច្ចនេះឲ្យបំពេញ​​​ ក៏សូមឲ្យលទ្ធិ នៃជំនឿនិង​​​គរុកោសល្យ ជ្រួតជ្រាប​​​ក្នុង​​​ចិត្ត​​​គេ​​​ ដើម្បីបញ្ចូនបន្តការអប់រំនេះឲ្យបានប្រសិទ្ធភាព។

ក្រុមនិងសមាគមផ្សេងៗរបស់គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ដែលបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ឬដែលមានគោល​​​ដៅមួយ​​​ផ្សេង​​​ទៀតខាងវិញ្ញាណ ក៏ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ជួយអប់រំគេឲ្យបំពេញកិច្ចការជា​​​គ្រីស្តទូតនេះ ស្រប​​​តាម​​​គោលដៅ និងតាម​​​របៀបរបស់ខ្លួន។ ជាញឹកញាប់ ក្រុមនិងសមាគមទាំងនោះ ជាផ្លូវធម្មតាសម្រាប់អប់រំគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យ​​​បំពេញ​​​​​​​​​​​​កិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត។ ​ក្នុងក្រុមនិង​​​សមាគមទាំងនោះមានការអប់រំខាងលទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនា មានអប់រំខាង​​​វិញ្ញាណ​​​ និងមានអប់រំឲ្យ​​​ប្រតិបត្តិតាម។ សមាជិកក្រុមនិងសមាគមទាំងនោះតែងតែជួបជុំគ្នាជាក្រុមតូចៗ​​​ជាមួយ​​​អ្នក​​​រស់នៅជាមួយ ​និងជា​​​មួយមិត្តសម្លាញ់ មកពិនិត្យវិធីនិងលទ្ធផលនៃកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់គេ ហើយក៏រួមគ្នា​​​វាយតម្លៃ​​​ការរស់នៅរបស់​​​ខ្លួនជារៀងរាល់ថ្ងៃតាមដំណឹងល្អ។

ត្រូវបន្តការអប់រំនេះ ដោយនឹកគិតដល់កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតទាំងមូល ដែលជាភារកិច្ចរបស់គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ​ទាំងអស់ ដ្បិតគេត្រូវប្រព្រឹត្តកិច្ចការនេះក្នុងគ្រប់សភាពការណ៍ប្រចាំការរស់នៅរបស់គេ ជាពិសេសនៅពេលបំពេញ​​​អាជីវកម្ម​ និងក្នុងការ​​​រស់​​​​​​នៅ​​​ក្នុង​​​​​​សង្គម មិនគ្រាន់តែនៅខាងក្នុងក្រុម និងសមាគមរបស់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះទេ។ លើសពីនេះ​​​ទៅ​​​ទៀត គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​​​ម្នាក់ៗ ជាពិសេស​​​គ្រីស្តបរិស័ទពេញវ័យ ត្រូវត្រៀមខ្លួន​​​យ៉ាងសកម្មឲ្យបំពេញ​​​កិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូតដែរ។ ពេលមនុស្សចម្រើនវ័យឡើង ប្រាជ្ញារបស់គេក៏កាន់តែទូលាយដែរ។ ដូច្នេះម្នាក់ៗកាន់តែអាចទទួល​​​ស្គាល់​​​ទេពកោសល្យ​​​ដែល​​​ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានឲ្យ គេក៏​​​អាចប្រព្រឹត្តតាមព្រះអំណោយទានដែល​​​ព្រះវិញ្ញាណ​​​ប្រទាន​​​​​​ឲ្យដែរ ​ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់បងប្អូនទាំងអស់។

៣១-ការអប់រំត្រូវស្របតាមបែបផ្សេងៗនៃកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត

គ្រីស្តបរិស័ទប្រព្រឹត្តកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតតាមបែបផ្សេងៗ ត្រូវតែទទួលការអប់រំស្របតាមបែបនោះ។

ក) ចំពោះកិច្ចការប្រកាសដំណឹងល្អ និងនាំឲ្យមនុស្សបានវិសុទ្ធ៖ គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាត្រូវរៀបចំខ្លួ​​​នយ៉ាង​​​ពិសេស ឲ្យចេះចាប់ផ្តើមសន្ទនាជាមួយអ្នកដទៃ ទោះជាអ្នកផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្តក្ដី មិនផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្តក្ដី​ ដើម្បីសម្តែងសាររបស់ព្រះគ្រីស្តឲ្យមនុស្សទាំងអស់។

ប៉ុន្តែ ក្នុងសម័យយើងនេះ លទ្ធិសម្ភារៈនិយមផ្សព្វផ្សាយស្ទើរតែគ្រប់កន្លែង សូម្បីតែក្នុងចំណោម​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​​​​​កាតូលិកដែរ។ ហេតុនេះហើយបានជាគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាមិនគ្រាន់តែត្រូវ​​​សិក្សា​​​លទ្ធិនៃ​​​គ្រីស្តសាសនា​​​ដោយ​​​​​​យកចិត្តទុកដាក់ជាពិសេសត្រង់ប្រការដែលគេចោទប្រកាន់ប៉ុណ្ណោះទេ គេក៏ត្រូវផ្តល់សក្ខីភាពដោយការរស់នៅ​​​ស្រប​​​តាម​ដំណឹងល្អនៅចំពោះមនុស្សកាន់តាមលទ្ធិសម្ភារៈនិយមគ្រប់ប្រភេទថែមទៀត។

ខ) ចំពោះកិច្ចប្រែអ្វីៗក្នុងលោកនេះតាមរបៀបគ្រីស្តសាសនា៖ ​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាត្រូវទទួលការអប់រំអំពីអត្ថន័យ ដ៏​​​​​​ពិត​​​ប្រាកដ និងអំពីតម្លៃនៃសម្បត្តិទាំងប៉ុន្មានក្នុងលោកនេះ ព្រមទាំងអំពីទំនាក់ទំនងទ្រព្យសម្បត្តិទាំងនោះនឹងទិស​​​ដៅកំណត់ទាំងអស់របស់មនុស្ស។ តែត្រូវហាត់ខ្លួនឲ្យចេះប្រើប្រាស់​​​អ្វីៗ​​​ទាំងអស់ និងទទួលបទពិសោធន៍ អំពីការ​​​ចាត់ចែងស្ថាប័ន ទាំងយកចិត្តទុកដាក់នឹងប្រយោជន៍រួម តាមគោល​​​កាណ៍​នៃលទ្ធិរបស់ព្រះសហគមន៍អំពីសីលធម៌ និង​​​អំ​​​ពីសង្គមផង។ គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាត្រូវយល់ឲ្យបានច្បាស់ ជាពិសេស​​​អំពីគោលកាណ៍និងសេចក្ដីបញ្ជាក់នៃលទ្ធិ​​​ខាង​​​​​​សង្គម​​​​​​នេះ ដើម្បីឲ្យគេមានសមត្ថភាពអាចជួយឲ្យលទ្ធិ​​​នេះចម្រើនឡើងតាមចំណែករបស់ខ្លួន និងឲ្យគេអនុវត្តន៍​​​តាមករណីនីមួយៗយ៉ាង​​​ត្រឹមត្រូវផងដែរ។

គ) កិច្ចបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងកិច្ចការមនុស្សធម៌ពិតជាផ្តល់សក្ខីភាពដ៏ប្រសើរបំផុត អំពីការរស់នៅ​​​បែប​​​គ្រីស្តបរិស័ទ។ ហេតុនេះ​​​ហើយ​​​បានជាក្នុងការអប់រំឲ្យបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ត្រូវណែនាំគេឲ្យចេះបំពេញកិច្ចបង្ហាញ​​​សេចក្ដីស្រឡាញ់​​​និងធ្វើកិច្ចការមនុស្ស​​​ធម៌ទាំងនោះ។ ដូច្នេះតាំងពីវ័យកុមារមក សាវ័ករបស់ព្រះគ្រីស្តត្រូវ​​​ហាត់ខ្លួន​​​ ឲ្យចេះចែក រំលែក​​​ទុក្ខលំបាករបស់បងប្អូន និងផ្គត់ផ្គង់សេចក្ដីត្រូវការរបស់បងប្អូនទាំង​​​នោះ​​​ដោយចិត្ត​​​ទូលំ​​​ទូលាយ។

៣២-មធ្យោយដែលត្រូវអនុវត្តតាម

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាដែលបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតមានមធ្យោយបាយជាច្រើន ដើម្បីទទួលការអប់រំ​នោះ គឺ​​​មាន​​​​​​សិក្ខាសាលា សន្និបាត សំណាក់ធម៌ ការប្រជុំជាញឹកញាប់ សៀវភៅ និងសេចក្ដីអត្ថាធិប្បាយ​​​ណែនាំឲ្យគេ​​​ស្គាល់​​​ព្រះ​​​​​​គម្ពីរ​​​កាន់តែជ្រៅទៅៗ និងឲ្យចម្រើនឡើងតាមផ្លូវវិញ្ញាណ។ មធ្យោយទាំងនោះក៏នាំឲ្យស្គាល់ជីវភាព និង​​​សភាពការណ៍​​​លោក​​​នេះ​​​ ឲ្យរកឃើញនិងប្រើវិធី​​​កាន់តែសមស្របតាមកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតដែរ។

មធ្យោយសម្រាប់អប់រំទាំងនោះស្របតាមរបៀបបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតនីមួយៗ តាមតែវណ្ណៈក្នុងសង្គម​​​ជា​​​កន្លែង​​​ដែល​​​​​​គេមានបំណងបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត។

មានបង្កើតមណ្ឌលសិក្សា និងគ្រឹះស្ថាន​​​ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ផ្សេងៗ ​ដើម្បីអប់រំតាមបែបនេះ។ មណ្ឌល និងគ្រឹះស្ថាន​​​ទាំង​​​នោះ​​​បាន​​​ផ្តល់​​​លទ្ធផលដ៏ប្រសើររួចទៅហើយ។ មហាសន្និបាត មានអំណរសប្បាយដោយគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ផ្តើម​​​កិច្ចការ​​​ទាំង​​​នោះ ហើយដោយមានផ្សព្វផ្សាយឥទ្ធិពលនៃ​​​ការដែលគេផ្តើមនោះ ​ឲ្យរីកសាយក្នុងប្រទេសខ្លះ ទាំងផ្តល់លទ្ធផលជា​​​ច្រើន​​​រួច​​​ទៅហើយ។ មហាសន្និបាតក៏សូមឲ្យ​​​បង្កើតកិច្ច​​​ការទាំងនោះនៅកន្លែងផ្សេងៗ ទៀតតាមសេចក្ដីត្រូវការ។

លើសពីនោះទៅទៀត មហាសន្និបាតទូន្មានឲ្យបង្កើតមណ្ឌលឯកសារ និងមណ្ឌលសិក្សា មិនគ្រាន់តែក្នុង​​​វិស័យ​​​​​​ទេវវិទ្យា​​​ប៉ុណ្ណោះទេ តែក្នុងវិស័យមនុស្សវិទ្យា ចិត្តសាស្រ្ត សង្គមវិទ្យា វិធីសាស្រ្ត ដើម្បីពង្រឹង​​​សមត្ថភាព របស់គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ទាំងបុរសទាំងស្រ្តី ទាំងយុវជនទាំងមនុស្សពេញវ័យ នៅក្នុងគ្រប់វិស័យនៃកិច្ចការជា​​​គ្រីស្តទូត​​​ផង។

៣៣-ពាក្យដាស់តឿន

មហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធសូមទទូចអង្វរគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាទាំងអស់ ក្នុងនាមព្រះអម្ចាស់ សូមតបឆ្លើយ​​​ដោយចិត្ត ទូលំទូលាយនឹងព្រះគ្រីស្តដែលត្រាស់ហៅ​​​បងប្អូននៅពេលនេះ​​​ ដោយមាន​​​ព្រះវិញ្ញាណដែលជំរុញផង។ សូម​​​យុវជន​​​​​​យុវនារីយល់យ៉ាងច្បាស់ថា ព្រះគ្រីស្តត្រាស់​​​ហៅគេ​យ៉ាងពិសេស សូមទទួលសេចក្ដី​​​អញ្ជើញនេះដោយរីករាយ និង​​​ដោយចិត្តស្មោះ។ គឺព្រះអម្ចាស់ផ្ទាល់​​​ព្រះអង្គតឿនគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ជាថ្មីម្តងទៀត ដោយសារ​​​មហាសន្និបាត សូម​​​ឲ្យ​​​​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតារួបរួម​​​ជាមួយ​​​ព្រះអង្គឲ្យកាន់តែជិតស្និទ្ធឡើងៗ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ឲ្យយកចិត្តទុកដាក់និងគិត​​​ដល់​​​ប្រយោជន៍ព្រះអង្គ ហាក់ដូចជា​គិតដល់​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ដែរ (ភល ២,៤)។ សូមរួមចំណែកក្នុង​​​បេសកកម្ម​​​របស់​​​ព្រះ​​​អង្គ។ ព្រះអម្ចាស់ចាត់បងប្អូនម្តងទៀតឲ្យទៅ​តាម​ភូមិ‌ តាម​ស្រុក​នានា ដែល​ព្រះអង្គ​បម្រុង​នឹង​យាង​ទៅ (លក ១០,​​​១)។ ដូច្នេះគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​​​ពិតជាត្រូវបង្ហាញ​​​ខ្លួនថា ​ខ្លួនជាសហការីរបស់ព្រះអង្គ តាមរបៀបប្លែកៗពីគ្នា និង​​​ដោយប្រើមធ្យោបាយផ្សេងៗ បំពេញកិច្ចការជា​​​គ្រីស្តទូតតែមួយដដែលរបស់ព្រះសហគមន៍។ បងប្អូនក៏ស្គាល់​​​សេចក្ដី​​​ទាមទារនៅសម័យឥឡូវ ខិតខំ​ប្រឹងប្រែងបម្រើព្រះអម្ចាស់ ទាំង​ដឹង​ថា កិច្ចការដែលខ្លួន​ធ្វើទាំង​នឿយ​ហត់ ដោយ​​​រួមជាមួយព្រះអង្គនោះ‌‌‌ មិនមែន​អសារឥតការ​​ឡើយ (១ករ ១៥,៥៨)។

អស់​លោក​អភិបាល​ដែល​រួម​ក្នុង​មហា​សន្និបាត ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ក្រឹត្យក្រមទាំង​​​មូលនេះ នឹងគោលការណ៍ នីមួយៗ​​ផង។ រីឯ​យើង​វិញ ​​ស្រប​តាម​អំណាច​ដែល​ព្រះ​គ្រីស្ត​បាន​ប្រគល់​ឲ្យយើងក្នុងឋានៈជា​គ្រីស្ត​ទូត​ រួម​ជា​មួយ​អស់​លោក​អភិបាល​ ដោយ​មាន​ព្រះ​វិញ្ញាណ​រួម​ជា​មួយ​ផង ក៏​យល់​ព្រម​ ហើយសម្រេចចេញជាក្រឹត្យ​ក្រម​ដែរ។​ យើង​បង្គាប់​ឲ្យ​សេចក្តី​ដែល​មហា​សន្និ​បាតបាន​ចាត់​ចែង​នេះ ត្រូវ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ ដើម្បី​លើក​​​​តម្កើង​សិរីរុង​រឿង​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជា​និច្ច​និរន្តរ៍ត​រៀង​ទៅ។

ធ្វើ​នៅ​ក្រុង​រ៉ូម នៅ​ព្រះ​វិហារ​សន្តៈ ​សិលា​ ថ្ងៃ​ទី១៨ វិច្ចិកា ឆ្នាំ១៩៦៥
ខ្ញុំ ប៉ូល អភិបាល​នៃ​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូ​លិក
(ហត្ថ​លេខា​របស់​លោក​អភិបាល)

សេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ពេញលក្ខណៈ
PERFECTAE CARITATIS

ខ្ញុំ ប៉ូល ជាអភិបាល ជាអ្នកបម្រើនៃអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់ រួមជាមួយអស់លោកអភិបាលដែលជួបជុំគ្នាក្នុងមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធនេះ សូមប្រកាសសេចក្តីនេះ ដើម្បីឲ្យគេនឹកចងចាំរហូតតរៀងទៅ។

សេចក្តីប្រកាស
អំពីការកែសម្រួលការរស់នៅរបស់បព្វជិតបព្វជិតា
តាមរបៀបថ្មីសមស្របតាមសម័យបច្ចុប្បន្ន

១-បុព្វកថា

ក្នុងធម្មនុញ្ញគោលលទ្ធិក្រោមចំណងជើងថា "ព្រះសហគមន៍ជា​ពន្លឺ​បំភ្លឺ​ពិភព​លោក" មហា​សន្និ​បាត​បាន​បង្ហាញ ថា ការ​ស្វះ​ស្វែង​រក​សេចក្តីស្រឡាញ់​ដ៏​ពេញ​លក្ខណៈ ដោយ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ដំបូន្មាន​ចែងក្នុងគម្ពីរដំណឹងល្អ ហូរ​ចេញ​មក​ពី​លទ្ធិ​និង​ពីគំរូ​របស់​ព្រះគ្រីស្តជាព្រះ​បរមគ្រូ ហើយ​ពិតជា​សញ្ញា​សម្គាល់​ដ៏ប្រសើរ សម្តែង​យ៉ាង​ជាក់ច្បាស់​អំពី​ព្រះ​រាជ្យ​របស់​ព្រះ​ជាម្ចាស់។ ឥឡូវនេះ ​មហាសន្និ​បាត​មាន​បំណង​ចង់​ចែងអំពី​ការ​រស់​នៅ និង​អំពី​វិន័យ​របស់គ្រឹះសា្ថន​​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​មាន​សមាជិក​ធ្វើ​ពិធីសច្ចា​ប្រណិ​ធាន​ ថានឹង​រស់​នៅ​ជា​ព្រហ្មចារី ជាអ្នកក្រីក្រ និងជាអ្នកស្តាប់​បង្គាប់​មេដឹក​នាំ។ ធ្វើដូច្នេះ មហា​សន្និ​បាត​នឹង​ជួយ​ផ្គត់​ផ្គង់​តាមតម្រូវការ​របស់​គេ ស្របតាម​សម័យ​បច្ចុប្បន្នទាមទារនោះ។

តាំង​ពី​ដើម​ដំបូងនៃ​ព្រះ​សហគមន៍រៀងមក មាន​បុរសនិង​ស្រ្តី​ខ្លះ​មានបំណងចង់​តាម​ព្រះ​គ្រីស្តដោយ​មាន​សេរីភាព​​​ជាង​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ឯ​ទៀតៗ និង​យក​តម្រាប់​​​​តាម​ព្រះ​អង្គ​យ៉ាងស្ម័គ្រ​ស្មោះ​ជាង ដោយប្រ​តិបត្តិតាម​ដំបូន្មាន​​​​​​ រ​​​បស់ព្រះគ្រីស្តដែលចែង​ក្នុង​គម្ពីរ​ដំណឹង​ល្អ គឺម្នាក់ៗបាន​ញែក​ខ្លួន​ថ្វាយព្រះ​ជា​ម្ចាស់​តាម​របៀប​រៀង​ៗខ្លួន​​​។ ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងនោះ ដោយ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធជំរុញគេ មាន​គ្រីស្តបរិស័ទមួយ​ចំនួន​ធំ​បានរស់​នៅ​ម្នាក់​ឯង អ្នកខ្លះទៀតបង្កើត​ក្រុម​គ្រួសារ​បព្វ​ជិត​បព្វជិតា។ ព្រះសហគមន៍​ទទួល​ស្គាល់​ក្រុម​គ្រួសារទាំងនោះ​ដោយ​រីករាយ និង​យក​អំណាចរបស់ខ្លួនមកធានា​រ៉ាប់​រង​ទៀតផង។ តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក ចំនួនក្រុម​​បព្វ​ជិត​បព្វជិតាប្លែកៗ​​​​ពី​គ្នា​មាន​​​កាន់​​​តែ​​​ច្រើនឡើងៗយ៉ាងអស្ចារ្យ តាមព្រះ​ជា​ម្ចាស់គ្រោងទុកស្រាប់។ ក្រុម​​បព្វ​ជិត​ទាំង​នោះ​ជួយ​ព្រះ​សហគមន៍​​​យ៉ាង​សកម្ម មិន​គ្រាន់​តែ​ឲ្យអាច​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ​គ្រប់​យ៉ាង (២ធម ៣,១​៧) និង​ឲ្យប្រុង​ប្រៀបបំពេញ​មុខ​​​ងារ​​​បម្រើ​របស់​ខ្លួន ដើម្បី​កសាងព្រះកាយ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ (អភ ៤,៣២) តែក្រុម​ទាំង​នោះក៏ជួយឲ្យ​ព្រះសហគមន៍​បញ្ចេញ​សោភ័ណភាព តាមព្រះ​អំណោយ​ទាន​ផ្សេងៗ​នៃ​បុត្រធីតាបស់ខ្លួន ដូច​ព្រះមហេសីដែលតែង​ខ្លួន​ថ្វាយ​ព្រះ​ស្វាមី (វវ ២១,២) ថែមទៀតផង។ ដូច្នេះ ព្រះ​សហគមន៍​អាចសម្តែង​ព្រះប្រាជ្ញា​ញាណ​គ្រប់​វិស័យ​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់បាន (អភ ៣,​១០)។

អស់​អ្នក​ដែល​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ត្រាស់​ហៅ​ឲ្យ​ប្រ​តិបត្តិតាម​ដំបូន្មាន​ចែងក្នុងគម្ពីរដំណឹងល្អ និង​ដែល​សច្ចា​ប្រណិធាន​​​កាន់តាមយ៉ាងស្មោះ ក៏សម្តែង​ព្រះ​អំណោយ​ទាន​ម្យ៉ាងក្នុង​ចំណោម​ព្រះ​អំណោយ​ទាន​ទាំង​នោះ គឺពួក​គាត់​​​​ថ្វាយ​ខ្លួន​ទៅ​ព្រះ​អម្ចាស់​យ៉ាង​ពិសេស សុខចិត្ត​ដើរ​តាម​គំរូព្រះ​គ្រីស្ត​ដែល​រស់​នៅ​ជា​ព្រហ្មចារី និង​ជា​អ្នក​ក្រី​ក្រ (មថ ៨,២០; លក ៩, ៥៨)។ ព្រះ​អង្គ​ក៏​ធ្វើ​តាម​ព្រះ​បញ្ជា​ព្រះ​បិតា រហូត​ដល់​បូជា​ព្រះ​ជន្ម​នៅលើឈើ​ឆ្កាង (ភល ២,​​​៨) ​​​ទ្រង់​បាន​រំដោះ​មនុស្សលោក និង​ប្រោស​ឲ្យ​គេ​បានវិសុទ្ធទៀតផង។ ព្រះ​វិញ្ញាណ​ដ៏​វិសុទ្ធ​ចាក់​បង្ហូរ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ក្នុង​ចិត្ត​គាត់ (រម ៥,៥) ហើយសេចក្តី​ស្រឡាញ់​នោះ ជំរុញ​ពួក​គាត់ឲ្យ​រស់នៅតាមមាគ៌ានេះ។ គាត់រស់នៅដោយ​ថ្វាយ​ខ្លួន​ទៅ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ឲ្យ​កាន់​តែ​ខ្លាំងឡើងៗ និងដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់​ព្រះ​សហគមន៍​ដែល​ជា​ព្រះ​កាយ​ព្រះអង្គ (កូឡូ ១,​​​២៤​​​)។ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជាគាត់​រួម​រស់​ជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត ដោយ​ថ្វាយ​ខ្លួន​ក្នុង​គ្រប់​វិស័យ​នៃ​ការ​រស់​នៅ​របស់​គេឲ្យ​​កាន់​​​តែ​​​ជ្រាលជ្រៅឡើងៗយ៉ាងណា ព្រះសហគមន៍ក៏​មាន​ជីវិត​រស់​រវើក ហើយ​អាច​បំពេញ​បេសកកម្ម​របស់​ខ្លួន ទាំង បង្កើត​​​ផល​​​កាន់​តែ​ប្រសើរនិង​ច្រើន​ឡើងយ៉ាង​នោះដែរ។

មហា​សន្និបាត​ចាត់​ចែង​សេចក្តី​ដូចខាង​ក្រោម​នេះ ដើម្បី​ឲ្យ​ព្រះ​សហគមន៍​នា​បច្ចុប្បន្ន​ទាញ​យក​ផល​ឲ្យកាន់​​​តែ​​​​​​ច្រើន​​​ពី​ការ​រស់​នៅ​ដ៏​ប្រសើរបស់​បព្វ​ជិត​បព្វជិតាដែល​សច្ចា​ប្រណិ​ធានកាន់​តាម​ដំបូន្មានចែង​​​ក្នុង​​​គម្ពីរ​​​ដំណឹងល្អ​​​នោះ​​​​​​។ ព្រះ​សហគមន៍​ពិតជាត្រូវ​ការបព្វ​ជិត​បព្វជិតា។ សេចក្តី​ខាង​ក្រោម​នេះ គ្រាន់​តែ​ជា​គោល​ការណ៍​ទូ​ទៅ​សម្រាប់​​​​កែ​​​សម្រួល​​​​ការ​​​​រស់​នៅនិង​វិន័យ​គ្រឹះ​ស្ថាន​របស់​បព្វ​ជិត​បព្វជិតា​ឲ្យបានជាថ្មីប៉ុណ្ណោះ។ គោលការណ៍ទូទៅ​​​ទាំង​​​នោះ​​​ក៏​​​ត្រូវ​​​យក​​​មក​​​កែ​​​សម្រួលដល់​​​ការ​រស់នៅ​របស់ក្រុម​អ្នកដែលរស់នៅ​ជា​មួយ​គ្នា​ដោយមិនធ្វើពីធីសច្ចា​ប្រណិ​ធានដែរ ព្រម​ទាំង​របស់​​​ក្រុម​​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​ដែលរស់​​​​នៅ​ក្នុង​សង្គម ស្របតាមលក្ខណៈរបស់ក្រុមនីមួយៗនោះដែរ។ ក្រោយពេល​មហា​សន្និបាត​នេះ​ចប់ទៅ​​​ហើយ​ អាជ្ញាធរព្រះសហគមន៍ដែល​មានសមត្ថកិច្ច ត្រូវចាត់​ចែង​សេចក្តីណែនាំផ្សេងៗ ដោយ​​​​ឡែក​ ដើម្បី​បព្វ​ជិត​បព្វជិតាអនុវត្ត​តាម​គោល​ការណ៍​ទូ​ទៅ​ទាំង​នោះយ៉ាង​ប្រាកដប្រជា។

២-គោលការណ៍ទូទៅ​សម្រាប់​កែសម្រួល​ឲ្យបានជាថ្មីស្របតាម​បច្ចុប្បន្ន

នៅពេល​កែសម្រួល​ការ​រស់​នៅ​របស់​បព្វជិតបព្វជិតាឲ្យ​បាន​ជាថ្មី ស្រប​តាម​បច្ចុប្បន្ន​កាល ម្យ៉ាង​ត្រូវ​នឹក​គិត​ជា​និច្ច​ដល់​ប្រភព​នៃ​ការ​រស់​នៅ​ជា​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទូ​ទៅ ហើយ​​​​ក៏​ត្រូវ​នឹក​គិត​ដល់​គោល​គំនិត​អ្នក​បង្កើត​គ្រឹះស្ថាន​បព្វជិត​បព្វជិតា​​​​​​ទាំង​នោះដែរ។ ម្យ៉ាង​ទៀត ត្រូវ​គិត​គូរ​ធ្វើ​ឲ្យគ្រឹះស្ថាន​បព្វជិត​បព្វជិតាទាំង​នោះបានស្របតាម​​​សភាពការណ៍​​​ថ្មីៗ​​​​របស់​មនុស្ស​រស់​នៅ​នា​បច្ចុប្បន្ន​កាល។ ត្រូវ​កែសម្រួល​ការ​រស់​នៅ​ជា​បព្វជិតបព្វជិតា ដោយ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​ដ៏​វិសុទ្ធ​ជំរុញ​ឲ្យ​កែសម្រួល​ផង និង​ដោយ​មាន​ព្រះ​សហគមន៍​ណែ​នាំ​ផង​ តាម​គោល​ការណ៍​ដូច​ត​ទៅ៖

ក-បព្វជិតបព្វជិតា​ត្រូវកាន់តាមគោលការណ៍តែមួយ​ដ៏​សំខាន់​បំផុត គឺ​ដើរ​តាម​ព្រះ​គ្រីស្ត​ស្រប​តាម​សេចក្តី​បង្រៀន ចែងក្នុង​គម្ពីរ​ដំណឹង​ល្អ។ គ្រឹះ​ស្ថាន​បព្វ​ជិត​បព្វជិតាទាំង​អស់​ត្រូវ​ចាត់​គោលការណ៍នេះទុកជាគោលដ៏សំខាន់​ជាងគេ​​​បំផុត​​​។

ខ- គ្រឹះ​ស្ថាន​បព្វ​ជិតបព្វជិតា មាន​លក្ខណៈ​និង​មានមុខ​នាទី​ដោយឡែករៀងៗខ្លួន  ដើម្បីជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ព្រះ​សហគមន៍​។ ហេតុ​នេះហើយបានជា នៅពេល​កែសម្រួល  ត្រូវ​លាត​ត្រ​ដាង​គោល​គំនិតអ្នក​បង្កើត​​​​គ្រឹះ​ស្ថាន​ឲ្យ​បាន​​​​ជាក់ច្បាស់ និង​ត្រូវ​កាន់​តាម​គោល​គំនិត​គាត់ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះ ត្រូវ​យល់​អំពី​បំណងប្រាថ្នា​ពិសេស​​​​របស់​អ្នក​​​បង្កើតនោះ និង​កាន់​តាម​ប្រ​ពៃ​ណី​ដ៏​វិសុទ្ធដែល​ជា​បេតិកភ័ណ្ឌ​របស់​ក្រុម​គ្រួសារ​នីមួយៗ។​

គ-គ្រឹះ​ស្ថាន​បព្វជិតបព្វជិតា​ទាំង​អស់ ត្រូវ​រួបរួមក្នុងការ​រស់​នៅ​របស់​ព្រះ​សហគមន៍​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធ គឺត្រូវ​យក​​​​​​ចិត្តទុកដាក់​ទទួល​យកនិងគាំទ្រគោល​បំណង និង​សេចក្តី​ដែល​ព្រះ​​សហគមន៍​សម្រេច​នឹង​ធ្វើ ដោយអស់​ពីសមត្ថ​​​ភាព​​​ក្នុងវិស័យព្រះ​គម្ពីរ ក្នុងវិស័យគោល​លទ្ធិ វិស័យណែនាំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ ​បង្រួប​បង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទ​និកាយ​ផ្សេងៗ ក្នុងកិច្ចជាសាសនទូត និង​សកម្មភាព​ក្នុង​សង្គម ​​តាមលក្ខណៈផ្ទាល់របស់គ្រឹះ​ស្ថាន​បព្វជិត​ប​ព្វជិតា​ទាំង​នោះ ។

ឃ-គ្រឹះស្ថាន​បព្វជិត​បព្វជិតា ត្រូវ​ខិតខំណែនាំឲ្យ​សមាជិក​របស់​ខ្លួន​​​​​ស្គាល់ជីវភាពមនុស្សនាបច្ចុប្បន្នយ៉ាង​​​គ្រប់​គ្រាន់ និងស្គាល់​​​តម្រូវ​ការ​របស់​ព្រះ​សហគមន៍ដែរ។ ដូច្នេះគេ​អាច​វិនិច្ឆ័យដោយ​ប្រាជ្ញា ក្រោមពន្លឺនៃជំនឿ អំពី​​​លក្ខណៈ​​​​​​​ពិសេស​នៃ​មនុស្ស​លោក​នា​សម័យ​បច្ចុប្បន្ននេះ។ ​គេមុខ​ជា​នឹង​មាន​ចិត្ត​ខ្នះខ្នែងយ៉ាងពេញ​ទំហឹងបែបគ្រីស្តទូត នឹង​មាន​សមត្ថភាព​អាច​នាំ​ជំនួយ​ដ៏​ស័ក្តិ​សិទិ្ធជាង ដល់​មនុស្ស​លោកទៀតផង។

ង-ការ​រស់​នៅ​របស់​បព្វ​ជិត​បព្វជិតាតម្រង់ទៅរក​គោល​ដៅ​ចម្បងតែមួយ គឺ​នាំ​ឲ្យ​អស់​បព្វ​ជិត​បព្វជិតា​ដើរ​តាម​ព្រះគ្រីស្ត និងរួម​រស់​ជា​មួយ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ ដោយ​ធ្វើ​ពិធីសច្ចា​ប្រណិ​ធាន​ថា នឹង​កាន់​តាម​ដំបូន្មាន​ចែងក្នុងគម្ពីរ​​​ដំណឹង​​​ល្អ។ ហេតុ​នេះ ត្រូវ​យល់​ឃើញ​យ៉ាងច្បាស់ថា ការ​កែសម្រួល​ដ៏ល្អជាងគេបំផុតឲ្យ​បាន​ស្រប​តាម​តម្រូវការ​នៃ​បច្ចុប្បន្ន​កាល នឹងបាន​លទ្ធ​ផល​ល្អ លុះត្រាតែបព្វ​ជិត​បព្វជិតាប្រែ​ចិត្តគំនិតតាមព្រះ​វិញ្ញាណ។ សូម្បី​ក្នុង​ការអភិវឌ្ឍន៍​​​សកម្មភាព​​​ខាង​ក្រៅ​គ្រឹះស្ថាន​ ក៏ការ​ប្រែចិត្តគំនិត​តាម​ព្រះវិញ្ញាណ​មាន​សារៈ​សំខាន់​ជាង​គេដែរ។

៣-គោល​ការណ៍​សម្រាប់​កែសម្រួល​គ្រឹះ​ស្ថាន​តាម​តម្រូវ​ការ​នា​បច្ចុប្បន្ន​

ត្រូវ​ចាត់​ចែង​ការ​រស់​នៅ ការ​អធិដ្ឋាន ស​កម្មភាព​ផ្សេងៗ ស្រប​តាមសុខ​ភាព​ទាំង​ខាង​រូប​កាយ ទាំង​ខាង​ផ្លូវ​ចិត្ត​របស់​បព្វជិត​បព្វជិតានា​បច្ចុប្បន្ន ព្រម​ទាំងស្របតាម​តម្រូវការ​នៃ​កិច្ចជាគ្រីស្តទូត (ប្រសិន​បើ​លក្ខណៈ​​​​​​ផ្ទាល់រ​​​បស់​​​គ្រឹះស្ថាន​នីមួយៗ​ត្រូវ​ការ) សមស្របតាម​អរិយធម៌ តាម​សភាព​ការណ៍​ក្នុងសង្គម និង​តាម​សភាពការណ៍​សេដ្ឋកិច្ច ដែរ។  ត្រូវ​អនុវត្ត​ដូច្នេះ​នៅគ្រប់​ទី​កន្លែង ជា​ពិសេសនៅ​ប្រទេស​ណា​ដែល​មនុស្សភាគច្រើនមិនស្គាល់​ព្រះ​គ្រីស្ត។​

ត្រូវ​រិះ​គិតពិចារណា​អំពី​របៀប​ណែ​នាំ​គ្រឹះ​ស្ថាន​នីមួយៗតាម​គោល​ការណ៍​ទាំង​នោះ​។ ហេតុនេះត្រូវ​កែសម្រួល​ធម្មនុញ្ញ កែសម្រួលក្បួន​​​​ប្រពៃណី ក្បួនទំនៀមទម្លាប់ សៀវ​ភៅ​ធម៌ ក្បួន​ពិធី និង​សៀវ​ភៅ​បែប​ដដែល​នេះ។ ក្នុងសៀវភៅទាំងនោះ ​​​ត្រូវដកចេញ​អ្វីៗ​ដែល​ហួស​សម័យ ​ដោយគិត​ឲ្យ​បាន​ស្រប​តាម​ឯក​សារ​ទាំងប៉ុន្មាននៃ​មហា​សន្និ​បាតវិញ។

៤-អ្នក​មាន​មុខ​នាទី​កែសម្រួលឲ្យបានជាថ្មី​សមស្របតាមសម័យ​

សមាជិក​ទាំង​អស់​ក្នុង​គ្រឹះស្ថាន​នីមួយៗ​ត្រូវ​ចូល​រួម​ក្នុងការកែសម្រួល​ឲ្យបានជាថ្មី​សម​ស្រប​តាមសម័យ ទើប ​ការ​កែសម្រួល​នោះ​បានស័ក្តិសិទ្ធិ និង​ល្អ​ត្រឹម​ត្រូវ។ ប៉ុន្តែ មាន​តែ​អាជ្ញាធម៌ដែលមាន​សមត្ថកិច្ចទេ ជាពិសេស​អង្គ​ប្រជុំ​ទូ​ទៅ ដែល​អាច​បញ្ជាក់សេចក្តីណែនាំ តែងតាំង​វិន័យនិងច្បាប់ថ្មី ព្រមទាំងមានសិទ្ធិ​ទទួល​យកបទ​ពិសោធន៍​អស់​​​រយៈ​​​ពេល​​​​​​វែង​​​​ល្មម​ ដែលគេប្រព្រឹត្ត​ដោយ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ទៀតផង។ ប្រសិនបើត្រូវការស្របតាម​ក្បួន​ច្បាប់​ទូទៅនៃព្រះ​​​សហ​​គមន៍ អាជ្ញាធរត្រូវ​ទទួល​ការអនុញ្ញាតពី​​​សន្តអាសនៈឬ​ពី​អភិបាល​ភូមិ​ភាគ។ អំពី​ករណីពាក់ព័ន្ធនឹងសមាជិកគ្រឹះ​ស្ថាន​ទាំង​មូល ក្រុម​​​​មេដឹកនាំត្រូវ​សួរ​យោបល់​របស់​សមាជិក​គ្រឹះ​ស្ថាន​នោះយ៉ាងសមរម្យ តាម​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ ហើយ​ត្រូវ​​​​ស្តាប់​តាម​យោបល់​របស់​គេ​ទៀតផង។

ចំពោះ​ការកែសម្រួលការរស់នៅរបស់បព្វ​ជិតា​ដែលរស់​នៅ​ក្នុង​អារាម ត្រូវ​ប្រមូល​សំណូម​ពរ និង​យោបល់​អង្គ​​​​ប្រជុំ​នៃសហព័ន្ធ​អារាម និង​អង្គ​ប្រជុំ​ឯទៀតៗ​ដែលត្រូវកោះ​ហៅ​យ៉ាងត្រឹម​ត្រូវ​តាម​ច្បាប់​ព្រះ​សហគមន៍។ ប៉ុន្តែ ត្រូវ​នឹក​ចងចាំជា​និច្ច​ថា ត្រូវតែកាន់​តាម​វិន័យ ឬ​តាម​ធម្ម​នុញ្ញ​របស់​ខ្លួន ដោយចិត្តកាន់​តែ​ស្មោះ​ ទើបមាន​​​សេចក្តី​​​សង្ឃឹម​​​ថា​​​នឹង​កែសម្រួល​ឲ្យបានជាថ្មីយ៉ាងប្រសើរ​​​ជាង កែសម្រួលដោយបង្កើតច្បាប់និង​វិន័យជា​ច្រើន​ទៅវិញ។

៥-កត្តា​រួម​ក្នុងរបៀបរស់​នៅ​របស់​បព្វជិតបព្វជិតា

បព្វ​ជិត​បព្វជិតាគ្រប់​គ្រឹះ​ស្ថាន ត្រូវ​នឹក​ចងចាំជា​អាទិ៍ថា នៅ​ពេល​គេ​ធ្វើ​ពិធី​សច្ចា​ប្រណិ​ធាន​កាន់​តាម​ដំបូន្មាន​​​ចែងក្នុងគម្ពីរដំណឹងល្អ ​គាត់បានតប​ឆ្លើយ​នឹង​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ដែល​ត្រាស់​ហៅ​គាត់។ ហេតុ​នេះ​ហើយបានជា​​​គាត់​​​មិន​គ្រាន់​តែ​លែងជំពាក់ជំពិននឹង​អំពើ​បាបប៉ុណ្ណោះទេ (រម ៦,១១) តែគាត់ក៏លះ​បង់​លោ​កីយ៍ ហើយ​រស់​នៅ​ដោយ​​​​ញែក​​​ខ្លួនថ្វាយ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​តែ​មួយ​ព្រះ​អង្គ​គត់ថែមទៀតផង។គាត់បូជាកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្តថ្វាយ​ខ្លួន​បម្រើ​ព្រះ​​​​អង្គ​​​។​​​ ការញែក​ខ្លួន​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ​យ៉ាងពិសេស​បែប​នេះ ភ្ជាប់​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធ​នឹងការញែកខ្លួនថ្វាយព្រះអង្គនៅ​ពេល​​​គាត់​​​ទទួល​​​​​​អគ្គ​សញ្ញា​ជ្រមុជ​ទឹក ដែលជាគ្រឹះ។ នៅពេល​ធ្វើពិធីសច្ចា​ប្រណិធាននោះ គាត់បញ្ជាក់​ឲ្យបាន​ច្បាស់​​យ៉ាង​ពេញ​លេញ​ថា គាត់ញែក​ខ្លួន​ថ្វាយព្រះជាម្ចាស់ នៅពេលគាត់ទទួល​អគ្គ​សញ្ញា​ជ្រមុជ​ទឹក​នោះរួចហើយ។

ដោយព្រះ​សហគមន៍​ទទួល​ស្គាល់​ថា គាត់ញែកខ្លួនថ្វាយព្រះជាម្ចាស់ដូច្នេះ បព្វជិត​បព្វជិតា​ត្រូវដឹងថា ខ្លួន​ក៏​ភ្ជាប់​​​​នឹងការបម្រើ​ព្រះ​សហគមន៍​ដែរ។

អ្នក​បម្រើ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​បែប​នេះ ត្រូវ​តែ​ប្រតិបត្តិតាម​គុណធម៌ ជា​​​ពិសេស សុខចិត្ត​​​ដាក់ខ្លួន សុខចិត្តស្តាប់​បង្គាប់​​​​មេដឹកនាំ មានកម្លាំង​ចិត្ត និងរស់​នៅ​ជា​ព្រហ្មចារី។ កិច្ចបម្រើ​ព្រះ​អង្គបែបនេះ ក៏ជួយ​​​គាំទ្រគាត់ឲ្យ​​​មាន​​​គុណធម៌ទាំងនោះថែមទៀត។ គុណធម៌​ទាំង​នោះ​​​បណ្តាយ​​​ឲ្យ​បព្វ​ជិតបព្វជិតា​រួម​រស់​ជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដែល​លះ​បង់​ឋានៈរបស់ព្រះ​អង្គ (ភល ២,៧-៨) ហើយ​នៅ​ពេល​​​ជា​​​មួយ​​​គ្នានេះ ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​រួមជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដែល​​​​មាន​ព្រះ​ជន្ម​គង់​នៅ​​​​ក្នុង​ព្រះ​វិញ្ញាណ (រម ៨,១-១៣)។

ហេតុនេះ សូម​ឲ្យ​បព្វ​ជិត​បព្វជិតា​កាន់តាមពិធីសច្ចា​ប្រណិ​ធាន​របស់​ខ្លួន​​យ៉ាងស្មោះ​ត្រង់ គឺសុខ​ចិត្ត​លះ​បង់​អ្វីៗ​​​​ទាំង​អស់​ព្រោះ​តែ​ព្រះ​គ្រីស្ត (មក ១០,២៨) សុខចិត្តដើរ​តាម​ព្រះ​អង្គ​ទុកជា “អ្វីដែលគាត់ត្រូវ​ការ​ដ៏​ចាំ​បាច់តែ​មួយនោះ” (លក​១០,៤២; មថ ១ក៩,២១) ស្តាប់​ព្រះ​បន្ទូល​ព្រះ​អង្គ (លក ១៩,៣៩) ហើយ​ខ្វល់​ខ្វាយ​តែនឹង​អ្វីៗដែលទាក់ទិនតែនឹងព្រះអង្គ​​​ប៉ុណ្ណោះ​​​ (១ករ ៧,៣២)។

ហេតុនេះហើយបានជា សមាជិកគ្រប់​គ្រឹះ​ស្ថាន​ត្រូវស្វែង​រក​ព្រះ​ជាម្ចាស់​តែ​មួយ​ព្រះអង្គ​គត់ គឺស្មឹង​ស្មាធិ៍ភ្ជាប់​ទាំង​​​ចិត្ត​គំនិត ​ទាំងវិញ្ញាណជា​មួយ​ព្រះ​អង្គ  ហើយ​នៅ​ពេលជាមួយគ្នានោះ មានចិត្តស្រឡាញ់​ជំរុញគាត់ឲ្យទៅជា​គ្រីស្ត​ទូត​​​ផងដែរ។ គាត់ខិត​ខំ​រួម​ជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដែល​រំដោះ​មនុស្ស​លោក ហើយក៏យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​លាត​ត្រ​ដាង​ព្រះ​​​​រាជ្យ​​​​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ដែរ។

៦-ការ​រស់​នៅ​តាម​ព្រះ​វិញ្ញាណ​មាន​សារៈសំខាន់​ជាង​គេ​បំផុត

សូម​ឲ្យ​អស់លោកអ្នកដែល​ធ្វើពិធីសច្ចា​ប្រណិធាន​កាន់​តាម​ដំបូន្មាន​ចែងក្នុងគម្ពីរដំណឹងល្អ ស្វះស្វែង​រក​ព្រះ​ជាម្ចាស់ និងស្រឡាញ់​ព្រះអង្គ​លើស​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ គឺ​ស្រឡាញ់ព្រះ​អង្គ​ដែល​ស្រឡាញ់​យើង​ជា​មុន (១ យហ​​​៤,១០)​​​។​​​ ក្នុង​គ្រប់​កាលៈទេសៈ សូម​ឲ្យ​គាត់យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​រួម​រស់​ជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដែលមានព្រះជន្មកប់ទុកក្នុង​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ (កឡ ៣, ៣)។ សេចក្តីស្រឡាញ់​ចំពោះអ្នក​ដ៏ទៃហូរ​ចេញ​ពី​ជីវិត​កប់ទុកក្នុងព្រះជាម្ចាស់​នោះ ហើយ​​​ជំរុញគាត់​​​ឲ្យ​​​សង្រ្គោះ​​​មនុស្ស​លោក និងឲ្យកសាង​ព្រះ​សហគមន៍។ សេចក្តី​ស្រឡាញ់​បញ្ជាបព្វ​ជិត​បព្វជិតា​​​ឲ្យ​​​ប្រតិបត្តិតាម​ព្រះដំបូន្មាន​ដែលចែងក្នុងគម្ពីរដំណឹងល្អ  យ៉ាង​សកម្ម និងយ៉ាងរស់រវើកទៀតផង។

ហេតុ​នេះ​ហើយ បព្វជិត​បព្វជិតាត្រូវ​ខិតខំឲ្យមានចិត្តគំនិតព្យាយាម់ចងស្មឹង​ស្មាធិ៍​ជានិច្ច ហើយក៏​​​ស្មឹងស្មាធិ៍ពិត​មែនដែរ គឺគាត់ត្រូវយោង​ជីវិត​ខាង​ព្រះវិញ្ញាណ​បែប​គ្រីស្ត​បរិស័ទពី​ប្រភព​ដ៏​ពិត​ប្រាកដ​នេះ។ មុនដំបូង ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ គាត់​​​ត្រូវ​កាន់គម្ពីរ ​ដើម្បី​ស្រង់យកចំណេះ “ដ៏​ប្រសើរ​វិសេស​វិសាល​បំផុត​អំពី​ព្រះ​យេស៊ូ​គ្រីស្ត” (ភល ៣,​​​៨) ដោយ​​​អាននិង​នឹក​សញ្ជឹងគិតពីព្រះគម្ពីរ​នោះ។ បព្វជិត​បព្វជិតា​ត្រូវធ្វើ​ពិធី​គោរព​ប្រណិប័តន៍ដ៏វិសុទ្ធរៀង​រាល់​ថ្ងៃ ​ជា​ពិសេស ចូល​​​​រួម​ក្នុង​​​គម្រោងការដ៏អស្ចារ្យនៃអគ្គសញ្ញាអរព្រះគុណដ៏វិសុទ្ធបំផុត ពោលគឺក្នុងអភិបូជា។ គាត់​​​ត្រូវ​​​អធិដ្ឋាន​​​​ស្រប​​​តាម​​​​គោល​គំនិត​របស់​ព្រះ​សហគមន៍ ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះ មិន​គ្រាន់​តែ​ដោយ​ទន្ទេញចាំសូត្រដោយរត់មាត់​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ។ គាត់​មុខជា​នឹងទទួល​ជីវិត​តាមព្រះវិញ្ញាណ​ពី​ប្រភព​នេះដែល​មិន​ចេះ​រីងស្ងួត​ឡើយ​។

ក្រោយពី​បព្វ​ជិតបព្វជិតាទទួល​ទានអាហារពីតុនៃព្រះគម្ពីរររបស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ផង និងនៃយញ្ញ​ដ៏សក្ការៈ​​​ផង​​​រួចហើយ ​កាត់ត្រូវ​ស្រឡាញ់​សរីរាង្គ​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ត​ទុក​ជា​បង​ប្អូន​​​ ត្រូវគោរពនិង​ស្រឡាញ់​អស់លោកគង្វាលព្រះ​សហគមន៍​ ដូច​ជា​កូនស្រឡាញ់ឪពុកដូច្នោះដែរ។ គាត់ បព្វ​ជិត​បព្វជិតាត្រូវ​រស់​នៅ និងនឹកគិតរួមជាមួយ​ព្រះ​សហគមន៍​កាន់តែជិតស្និទ្ធឡើងៗ និង​បូជាកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្ត​បំពេញ​បេសកកម្ម​របស់​ព្រះ​សហគមន៍​ទៀតផង។

៧-គ្រឹះ​ស្ថាន​ដែលមានទិសដៅស្មឹង​ស្មាធិ៍​ធ្វើ​សមាធិ

គ្រឹស្ថាន​ណា​ដែលមានទិសដៅតែស្មឹង​ស្មាធិ៍​ធ្វើ​សមាធិ​ប៉ុណ្ណោះ ​ទោះ​បី​មាន​តម្រូវការ​ដ៏ចាំ​​បាច់ជាបន្ទាន់ឲ្យ​​​បំពេញកិច្ចជាគ្រីស្តទូតយ៉ាងសកម្ម​យ៉ាង​ណា​ក្តី ក៏ត្រូវរក្សា​ទុក​មុខងារពិសេស​​របស់ខ្លួនក្នុង​ព្រះ​កាយ​ដ៏អាថ៌កំបាំង​​​របស់​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត គឺក្នុង​ព្រះ​កាយ​នោះ “សរីរាង្គ​គ្មាន​មុខ​ងារតែ​មួយ​ដដែល​ទេ” (រម ១២,៤)។ បព្វជិតបព្វជិតា​ទាំង​នោះ​គិត​តែ​អំពី​កិច្ច​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជា​និច្ច រស់​នៅ​ម្នាក់​ឯង និង​នៅ​ស្ងៀមស្ងាត់ ​ព្យាយាម​អធិដ្ឋាន និង​ធ្វើ​ទុក្ករ​កិរិយា​យ៉ាង​សប្បាយរីករាយ។ បព្វ​ជិត​បព្វជិតាទាំង​នេះ​ថ្វាយ​សក្ការ​បូជា​ដ៏​ប្រសើរ​ឧត្តម គឺ​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿងព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជា​រៀង​​​​រាល់​ថ្ងៃ។ គាត់ផ្តល់ឈ្មោះល្បីដល់ប្រជា​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ដោយ​បង្ហាញ​ផល​ផ្លែដ៏វិសុទ្ធ​ជា​ច្រើន ​គាត់នាំ​​​ប្រជារាស្រ្តនោះ ឲ្យ​យក​តម្រាប់​តាម​ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជារាស្រ្ត​នោះចម្រើន​ចំនួន​ឡើង គឺ​គាត់បង្កើត​ជីវិត​តាម​របៀប​ដ៏​ស្ងាត់​​​កំបាំង។ បព្វជិតបព្វជិតាទាំង​នោះ​ពិតជា​កិត្តិ​យស​របស់​ព្រះ​សហគមន៍ និង​នាំ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ប្រណីសន្តោស​ព្រះសហគមន៍​​​ជា​​​ខ្លាំង​ផងដែរ។

ប៉ុន្តែ គួរ​ឲ្យ​កែសម្រួល​របៀប​រស់​នៅ​របស់​គាត់ តាម​គោល​ការណ៍ និង​តាម​លក្ខណៈ​ដូច​ខាង​លើ ឲ្យបាន​​​ស្រប​​​តាមសម័យឥឡូវ។ ក៏ប៉ុន្តែ បព្វជិត​បព្វជិតាទាំង​នោះត្រូវរស់នៅ​​ដោយ​ឡែក​ពី​លោកីយ៍​ជា​ដាច់​ខាត និងត្រូវ​រក្សា​ទុក​កិច្ចគោរពប្រណិប័តន៍ផ្សេងៗផ្ទាល់នៃ​ការ​រស់នៅជាបព្វ​ជិតបព្វជិតា​ដែល​ស្មឹង​ស្មាធិ៍​ធ្វើ​សមាធិនោះជានិច្ចដែរ។

៨-គ្រឹះ​ស្ថាន​ដែលមានទិសដៅបំពេញកិច្ចជាគ្រីស្តទូត

ក្នុង​ព្រះ​សហគមន៍​មាន​គ្រឹះ​ស្ថាន​ជា​ច្រើន ដែល​មាន​សមាជិក​ជា​បូជា​ចារ្យ (អាចារ្យ) ឬ​ជា​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ធម្មតា ដែលបូជាកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្ត​បំពេញ​កិច្ចផ្សេងៗ​ជាគ្រីស្តទូត។ ពួក​គេ​ទទួល​ព្រះ​អំ​ណោយ​ទាន​ផ្សេងៗពីគ្នា តាម​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ប្រណីសន្ដោស គឺ​ឲ្យអ្នក​បម្រើ​ចេះ​បម្រើ ឲ្យអ្នកបង្រៀនចេះ​បង្រៀន ឲ្យអ្នក​ដាស់​តឿនចេះ​ដាស់​តឿន ឲ្យអ្នក​ចែក​អំណោយ​មាន​ចិត្ត​ទូលាយ ឲ្យអ្នក​មាន​ចិត្ត​មេត្តាចែកទានដោយ​អំណរ​រីក​រាយ (រម ១២,៥-៨)។ "មាន​ព្រះ​អំណោយ​ទាន​ផ្សេងៗ​ពី​គ្នា តែ​មាន​ព្រះ​វិញ្ញាណ​តែ​មួយ​ដែល​បំពេញ​កិច្ចការ​ទាំង​អស់" (១ ករ ១២,៤)។ ក្នុង​គ្រឹះ​ស្ថាន​ទាំង​​​​នោះ កិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ឬកិច្ចការបង្ហាញមេត្តា​ករុណា ហាក់​ដូច​ជា​មុខងារបម្រើដ៏វិសុទ្ធរបស់គាត់ និងជាកិច្ចការ​​​ពិសេស​​​នៃ​​​មេត្តាករុណា ដែលព្រះ​សហគមន៍​បានផ្ញើ​ឲ្យ​គាត់បំពេញ​ក្នុង​នាម​របស់ខ្លួន តាមលក្ខណៈផ្ទាល់នៃការរស់នៅ​​ជា​បព្វ​ជិត​បព្វជិតា។ ហេតុ​នេះ​ហើយបានជាចិត្តគំនិតជាគ្រីស្តទូត ត្រូវជ្រួត​ជ្រាប​ចិត្ត​គំនិត និងការរស់នៅ​របស់​​​​បព្វជិតបព្វជិតា​​​​ជា សមាជិកនៃ​គ្រឹះ​ស្ថាន​ទាំង​នោះ ហើយចិត្តគំនិតជាបព្វជិតបព្វជិតាក៏​ត្រូវ​ជ្រួត​ជ្រាប​គ្រប់កិច្ចជា​គ្រីស្តទូតរបស់​​​គាត់​​​ថែម​​​​​​​​​ទៀតដែរ។ អស់អ្នកដែលមាន​បំណង​ប្រាថ្នាចង់​តប​ឆ្លើយ​នឹង​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដែល​ត្រាស់​ហៅ​គេ​ឲ្យ​ដើរតាម​ព្រះ​អង្គ និង​ចង់​​​​បម្រើ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ផ្ទាល់​ដោយ​បម្រើ​សរីរាង្គ​នៃព្រះកាយ​ព្រះ​អង្គ ត្រូវ​ធ្វើសកម្មភាព​ជា​គ្រីស្តទូត​​​នោះ ដោយភ្ជាប់ចិត្ត​​​​​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធ​ជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្តទុកជាប្រភព។ ប្រសិន​បើ​គាត់​រួម​រស់​យ៉ាង​ជិត​ស្និតជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដូច្នេះ ​គាត់មុខ​ជា​​ស្រឡាញ់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ និង​ស្រឡាញ់អ្នក​ដទៃ​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើងៗ​ពុំ​ខាន។

ហេតុ​នេះហើយបានជាគ្រឹះ​ស្ថាន​ទាំង​នោះ ត្រូវ​កែ​សម្រួល​វិន័យ និង​ប្រពៃណី​របស់​ខ្លួន​ដោយ​សុភវិនិច្ច័យ តាម​តម្រូវការ​នៃ​ភារកិច្ចជាគ្រីស្តទូតរបស់គេ​ផ្ទាល់។ ប៉ុន្តែ ដោយបព្វ​ជិតបព្វជិតា​បូជាកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្ត​បំពេញ​​​កិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូតតាម​បែបច្រើនប្លែកៗ​ពី​គ្នា នោះត្រូវ​កែសម្រួលការរស់នៅជាបព្វ​ជិតបព្វជិតា​ឲ្យបានស្រប​តាម​បែប​ផ្សេងៗ​ទាំង​​​នោះ​ដែរ។ ក្នុង​គ្រឹះ​ស្ថាន​ទាំង​នោះ ត្រូវ​ចាត់​ចែង និងគាំទ្រការរស់នៅរបស់​បព្វជិតបព្វជិតា​ដែល​បម្រើ​ព្រះ​គ្រីស្ត ដោយប្រើមធ្យោបាយរបស់គាត់ផ្ទាល់ និងស្របតាមរបៀបរស់នៅរបស់គាត់​​​ដែរ។

៩-ត្រូវ​រក្សា​ទុក​ការ​រស់​នៅ​របស់​បព្វ​ជិត​បព្វជិតាឲ្យ​រស់​នៅ​ក្នុង​អារាម​

សូមរក្សា​ទុក​យ៉ាងស្មោះនូវស្ថាប័នដ៏​ប្រសើរ​គួរគោរពរបស់បព្វ​ជិតបព្វជិតា ដែល​មានគុណយ៉ាងលើសលប់ លើព្រះ​សហគមន៍ និងលើសង្គមមនុស្សតាំង​ពី​ដើម​រៀង​មក ទាំង​នៅ​បស្ចិម​ប្រទេស ទាំង​មជ្ឈិមប្រទេស​ដែរ។ សូម​សម្តែងគោល​គំនិត​ដ៏​ពិត​ប្រាកដ​នៃ​របៀប​រស់​នៅរបស់​បព្វជិតបព្វជិតា​រស់​នៅ​ក្នុង​អារាម​។ អស់​លោក​អ្នកមាន​តួ​នាទី​ដ៏​សំខាន់ជាងគេ គឺ​មុខ​ងារដ៏សុភាពរាបសានិងឧត្តុង្គឧត្តម បម្រើ​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ដ៏​ថ្កុំ​ថ្កើង នៅក្នុង​អារាម​របស់​អស់​​​លោក​​​អ្នក ទោះ​បី​អស់​លោកអ្នកបូជាកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្ត​ទាំងស្រុងគោរពបម្រើព្រះជាម្ចាស់ដោយ​ស្ងាត់ៗ​លាក់កំបាំងក្នុង​អារាម​​​​​​ក្តី ឬ​​​ទទួលខុស​ត្រូវ​យ៉ាងត្រឹមត្រូវលើ​កិច្ច​ការជា​គ្រីស្តទូត​​មួយ​ណា​ក្ដី ឬ​ធ្វើកិច្ច​ការមេត្តា​ករុណាមួយក្តី ក៏​តួ​នាទី​ដ៏​សំខាន់​​​ជាង​​​គេ​​​របស់អស់​លោកអ្នក គឺបម្រើ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​​ដ៏​ថ្កុំ​ថ្កើង​ដែរ។ ហេតុ​នេះ បព្វ​ជិតបព្វ​ជិតា​ត្រូវរក្សាលក្ខណៈ​ផ្ទាល់​របស់​អស់លោកអ្នក ប៉ុន្តែ ត្រូវកែសម្រួល​ប្រពៃណី​ពីបុរាណក្នុងកិច្ចការសម្តែង​មេត្តា​ករុណា ឲ្យ​បាន​សមស្រប​តាម​តម្រូវការ​របស់​​​​មនុស្ស​លោកនា​បច្ចុប្បន្ន​។ ធ្វើ​ដូច្នេះ អារាម​អាចក្លាយ​ទៅ​ជា​ទីកន្លែង​ដ៏​មាន​ជីវិត​រស់​រវើក អប់រំ​ណែនាំ​​​ប្រជាជន​​​គ្រីស្ត​បរិស័ទបាន។

យ៉ាង​ណា​មិញ មាន​សហគមន៍​បព្វ​ជិតបព្វ​ជិតា​ខ្លះ ភ្ជាប់ការរស់នៅជាគ្រីស្តទូត​យ៉ាង​ជិតស្និទ្ធទៅនឹង​កិច្ចការ​​​លើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​រួម​គ្នាក្នុងអារាម ហើយក៏ភ្ជាប់នឹងការ​កាន់​តាម​ក្បួនវិន័យជាសង្ឃកាតូលិក​​​ដែរ ស្រប​​​តាម​​​​ធម្មនុញ្ញ ឬតាមស្ថាប័នរបស់​គាត់។ សហគមន៍​ទាំង​នោះ​ត្រូវកែសម្រួល​របៀប​រស់​នៅ​របស់​ខ្លួនឲ្យ​បាន​ស្រប​តាម​តម្រូវការ​នៃកិច្ច​​ការជា​គ្រីស្តទូត​យ៉ាងសមរម្យ ទាំង​រក្សា​ទុក​នូវ​របៀប​រស់​នៅ​របស់​ខ្លួន ដើម្បី​ជាប្រយោជន៍​ដល់​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​ផង។

១០-ការ​រស់​នៅរបស់​គ្រីស្ត​បរិស័ទធម្មតា​ដែល​ញែក​ខ្លួនថ្វាយព្រះជាម្ចាស់

គ្រីស្ត​បរិស័ទធម្មតាខ្លះ ទាំង​បុរស​ទាំង​ស្ត្រី ញែក​ខ្លួនថ្វាយ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់។ ការ​រស់​នៅ​របស់​គេមាន​លក្ខណៈ​ពេញ​​​លេញ​ជា​អ្នក​ធ្វើ​ពិធីសច្ចា​ប្រណិធាន​កាន់​តាម​ដំបូន្មាន​ចែងក្នុងគម្ពីរដំណឹងល្អ។ របៀប​រស់​នៅ​បែប​នេះ មាន​​​សារៈ សំខាន់ គឺជួយព្រះ​សហគមន៍​ឲ្យបំពេញ​បន្ទុក​ណែ​នាំ​របស់ខ្លួន ក្នុង​ការ​អប់​រំ​យុវជន ព្យាបាល​អ្នក​ជំងឺ និង​បំពេញ​មុខងារផ្សេងៗ​ទៀត​ផង។ មហា​សន្និ​បាត​សូម​គោរព​របៀបរស់​នៅ​បែប​នេះ​យ៉ាង​ខ្លាំង ហើយ​បញ្ជាក់គាំទ្រ​សមាជិក​​​​ក្រុម​ទាំង​នោះឲ្យដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅគេមែន ព្រមទាំង​ដាស់​តឿន​គេ​ឲ្យ​កែសម្រួល​របៀប​រស់​នៅ​របស់​​​​គេ​ ឲ្យ​បាន​ស្រប​តាម​តម្រូវ​ការ​មនុស្ស​លោក​នា​បច្ចុប្បន្ន។

មហាសន្និបាត​សូមប្រកាស​ថា គ្មានអ្វីអាចជំទាស់មិនឲ្យបង​ប្អូនបព្វជិត​ខ្លះ​ដែលជាសមាជិក​គ្រឹះ​ស្ថាន​ទាំង​នោះ​​​ទទួល​​​​​​​អគ្គសញ្ញា​តែងតាំងជាបូជាចារ្យ ដើម្បី​ជួយ​ផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការ​ខាងមុខងារបម្រើគ្រឹះ​ស្ថាន​របស់​គេ។ អង្គ​ប្រជុំ​ទូទៅ​នៃ​​​គ្រឹះ​ស្ថាន​អាចចាត់ចែងដូច្នេះបាន ក៏ប៉ុន្តែត្រូវ​រក្សា​ទុក​នូវ​​លក្ខណៈជា​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ធម្មតារបស់គ្រឹះ​ស្ថាន​ទាំង នោះជា​​​ដាច់​​​ខាត។

១១-ក្រុម​គ្រីស្តបរិស័ទរស់​នៅ​ក្នុង​សង្គម​

គ្រឹះស្ថាន​គ្រីស្តបរិស័ទ​រស់​នៅ​ក្នុង​សង្គម ទោះបីមិន​មែន​ជាគ្រឹះ​ស្ថាន​បព្វ​ជិត​បព្វ​ជិតាក្កី ក៏សមាជិក​​​គ្រឹះស្ថាន​​​ទាំង នោះធ្វើ​ពិធីសច្ចា​ប្រណិធាន​យ៉ាង​ពិត​ប្រាកដ និងយ៉ាងពេញ​លេញ​ដែរ។ គេរស់នៅក្នុង​សង្គមទាំងកាន់​តាម​ព្រះ​​​ដំបូន្មាន​​​​​​​ចែង​​​ទុកក្នុងគម្ពីរ​​​ដំណឹង​​​ល្អ​​​។ ពិធី​សច្ចា​ប្រណិធាន​នោះ ញែកទាំង​បុរស និង​ស្រ្តី ទាំងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ​ទាំង​​​បូជាចារ្យ (អាចារ្យ) ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​សង្គម ឲ្យថ្វាយ​ខ្លួន​ទៅ​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ពិត​មែន។ ហេតុនេះ អ្នកទាំងនោះត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​តម្រង់ខ្លួនទាំង​ស្រុងថ្វាយ​ព្រះ​អង្គ ដោយ​មាន​ចិត្តស្រឡាញ់​យ៉ាង​ពេញ​លក្ខណៈ ហើយ​ត្រូវ​រក្សា​ទុក​លក្ខណៈ​​​​ពិសេសនៃគ្រឹះស្ថាន​របស់​គេ ជាក្រុម​អ្នក​រស់​នៅ​ក្នុង​សង្គម​។ ដូច្នេះ​ពួក​គេ​មាន​សមត្ថភាព​អាច​បំពេញ​មុខងារ​របស់​ខ្លួន​ជាគ្រីស្តទូតយ៉ាងស័ក្តិសិទ្ធិនៅ​គ្រប់​កន្លែង​ក្នុង​សង្គម​បាន ដូចជា​នៅក្នុងផ្ទៃ​នៃសង្គម តាម​គោល​គំនិត​អ្នក​បង្កើត​​​​​​​គ្រឹះស្ថានរបស់គេ។

សូម​សមាជិក​គ្រឹះស្ថាន​ទាំង​នោះ​ជ្រាប​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​ថា គេអាចបំពេញបន្ទុក​របស់​ខ្លួន​បាន លុះ​ត្រា​តែ​គេទទួល ការ​អប់រំ​យ៉ាង​មាំ​អំពី​ទេវវិទ្យា និងអំពីមនុស្សវិទ្យា ដើម្បីឲ្យ​គេទៅជា​មេក្នុងចំណោមមនុស្ស​ដូចមេក្នុងម្សៅ ព្រមទាំង​​​ធ្វើឲ្យព្រះកាយព្រះគ្រីស្តចម្រើនឡើង និង​មានកម្លាំងកាន់តែមាំ​មួន​ឡើងផង។ ហេតុនេះហើយបានជាសូម​មេដឹក​​​នាំគ្រឹះ ស្ថាន​ទាំង​នោះ យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​យ៉ាងខ្លាំងឲ្យ​សមាជិក​ទទួល​ការ​អប់រំ​ដ៏​មាំ​នោះ ​ជាពិសេស​ឲ្យរស់​នៅ​តាម​ព្រះ​វិញ្ញាណ ព្រម​ទាំង​ឲ្យ​គេ​ទទួល​ការ​អប់រំ​បន្ត​បន្ទាប់​ត​ទៅ​ទៀតផង។

១២-អំពី​ព្រហ្មចារិយធម៌

បព្វជិត​បព្វជិតាធ្វើ​ពិធីសច្ចា​ប្រណិធាន​រស់នៅជា​ព្រហ្មចារី "ដោយ​យល់​ឃើញ​ដល់​ព្រះ​រាជ្យ​នៃ​ស្ថាន​បរម​សុខ" (មថ ១៩,១២)។ ត្រូវ​យល់​ឃើញ​ថា ការ​រស់​នៅ​ជា​ព្រហ្មចារី ពិត​ជា​ព្រះ​អំណោយ​ទាន​ដ៏​ប្រសើរ​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ដែលប្រណី​សន្តោស​ដល់​គេ។ ការរស់នៅជា​ព្រហ្មចារី​រំដោះមនុស្សឲ្យមាន​សេរីភាព​តាម​ផ្លូវ​ចិត្ត​យ៉ាង​អស្ចារ្យ (១ករ ៧,៣២-៣៥) ដើម្បី​ឲ្យគេអាចស្រឡាញ់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ និង​មនុស្ស​ទាំងអស់ដោយ​អស់​ពីសមត្ថភាព។ ហេតុនេះ ​ព្រហ្ម​ចារីយធម៌ ពិតជា​សញ្ញា​សម្គាល់​អំពី​សម្បត្តិ​នៃលោកខាងមុខ​​​ និង​ជា​មធ្យោបាយ​មួយ​ដ៏​ស័ក្តិ​សិទ្ធ​ណាស់ ជួយឲ្យ​​​បព្វជិតបព្វជិតា បូជាកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្ត​ទាំងស្រុងបម្រើ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ និង​បម្រើ​កិច្ចការនានាជាគ្រីស្តទូត។ គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទាំង​​​​អស់​ដែល​ឃើញ​បព្វ​ជិត​បព្វជិតា អាច​នឹក​គិត​ដល់​ព្រះ​សហគម​ន៍ដែលរួម​រស់​យ៉ាង​អស្ចារ្យ​ជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត ជា​​​ស្វាមី​​​​តែ​មួយ​គត់ តាម​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​តែង​តាំង និង​ដែល​ត្រូវ​លេច​ធ្លោឡើងយ៉ាងច្បាស់នៅ​លោក​ខាង​មុខទៀតផង។

ហេតុនេះ សូម​ឲ្យ​បព្វ​ជិត​បព្វជិតាដែលយក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​កាន់​តាម​ពាក្យ​សច្ចា​ប្រណិធានរបស់ខ្លួនយ៉ាងស្មោះ សូមជឿ​លើ​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះ​អម្ចាស់ និង​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ដែល​អាច​ជួយ​ខ្លួនបាន។ កុំ​អួតអាង​លើ​កម្លាំង​របស់​ខ្លួនផ្ទាល់​​​​ឡើយ សូម​ធ្វើ​ទុក្ករ​កិរិយា និង​ប្រយ័ត្ន​ប្រយែងនឹង​វិញ្ញាណ​ទាំង​ប្រាំ។ កុំ​ធ្វេសប្រហែស​នឹង​ប្រើ​គ្រប់​​​មធ្យោបាយ​តាម​ធម្មជាតិ​ដែល​ផ្តល់​សុខភាព​ខាង​ផ្លូវ​ចិត្ត និង​ខាងផ្លូវ​កាយ។ ធ្វើដូច្នេះ គេមិនរំជួល​ចិត្ត​ស្តាប់​តាម​​​ទ្រឹស្តី​​​​ក្លែង​​​​ក្លាយ​ដែល​​​បង្រៀន​​​​ថា មនុស្ស​គ្មាន​សមត្ថភាព​រស់​នៅ​ជា​ព្រហ្មចារី​យ៉ាង​ពេញ​លេញ​បាន​ទេ ឬ​ថា ព្រហ្មចរិ​យធម៌​​​​រារាំង​មនុស្ស​មិនឲ្យចម្រើនឡើងបាន​ដែរ។ បព្វជិត​បព្វជិតាត្រូវលះបង់ចោល​អ្វីៗទាំង​អស់​ដែល​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រហ្ម​​​ចរិយធម៌​​​​ឲ្យ​ឆ្ងាយ​ពី​ខ្លួន។ គាត់ត្រូវមាន​ដូចសភាវគតិ​​ម៉្យាងខាងព្រះ​វិញ្ញាណ​នៅក្នុងខ្លួន​​​ដែល​​​ជំរុញឲ្យគាត់​​​លះ​​​បង់​​​ចោល​​​អ្វី​ដែល​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រហ្មចារិយធម៌​​​​នោះ។ បព្វជិត​បព្វជិតា​​​ទាំង​​​​អស់ ​ជាពិសេសមេដឹក​នាំ​ក្រុមគ្រួសារ ត្រូវនឹក​​​ចង​​​ចាំ​ថា ខ្លួនអាច​កាន់តាម​ព្រហ្មចរិយ​ធម៌​នេះ​បាន​យ៉ាង​ងាយ​​​ស្រួល​​​​ លុះ​ត្រា​តែ​បព្វជិត​បព្វជិតា​​​ស្រឡាញ់​គ្នាទៅវិញ​​​ទៅ​​​មក រួមរស់​នៅ​ជា​មួយ​គ្នា​ទុក​ជា​បង​ប្អូនយ៉ាងពិតប្រាកដ។

ការរស់នៅជាព្រហ្មចារីយ៉ាង​ពេញលក្ខណៈ​ជាប់ពាក់ព័ន្ធយ៉ាង​ជិតស្និទ្ធនឹង​សភាវគតិដ៏​ជ្រៅ​បំផុត​នៃលក្ខណៈរបស់​​​មនុស្ស​​​​​​យើង។ហេតុ​នេះហើយបានជា ​បេក្ខជន​ដែលមាន​បំណងប្រាថ្នា​ចង់​ធ្វើពិធីសច្ចាប្រណិធាន​​​រស់​នៅជា​ព្រហ្ម​ចារី ត្រូវសម្រេចចិត្តរស់តាមបែបនោះ ហើយមេដឹកនាំទទួលគេឲ្យធ្វើពិធីនោះបាន លុះត្រាតែគេត្រូវបានល្បង​ល​​​មើល​​​​​​​​​​​​​ឲ្យរស់នៅជាព្រហ្មចារីអស់រយៈពេលជា​យូរ​ល្មម​​​​ជាមុនសិន ហើយ​លុះត្រាតែគេ​​​ជា​មនុស្ស​ពេញ​វ័យខាង​ផ្លូវចិត្ត គឺមា​​​នចិត្តធ្ងន់​​​​​​គ្រប់គ្រាន់។ មេដឹកនាំមិន​គ្រាន់​តែ​ត្រូវជម្រាប​គេ​ជា​មុន​ថា ការរស់នៅជា​ព្រហ្ម​ចារីជាការពិបាក​​​ប៉ុណ្ណោះ​​​​ទេ តែត្រូវ​អប់រំ​គេ​ឲ្យថ្វាយព្រហ្ម​ចរិយធម៌​​​​​របស់ខ្លួនទៅព្រះ​ជា​ម្ចាស់ ទុក​ជា​មធ្យោបាយមួយ​ដែល​ជួយ​ធ្វើឲ្យ​បុគ្គលិក​លក្ខណៈ​​​​របស់ខ្លួនចម្រើន​ឡើង។

១៣-អំពីការរស់នៅបែបអ្នកក្រីក្រ

បព្វ​ជិត​បព្វជិតាស្ម័គ្រ​ចិត្ត​រស់​នៅ​​បែប​អ្នក​ក្រី​ក្រ ដើម្បី​ដើរតាម​ព្រះ​គ្រីស្ត​។ មនុស្ស​នា​បច្ចុបុ្បន្ន​​ចូល​ចិត្ត​សញ្ញា​សម្គាល់​ពិសេសនេះយ៉ាង​ខ្លាំង។ បព្វ​ជិត​បព្វជិតាត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​កាន់​តាម​ពាក្យ​សច្ចា​ប្រណិធាន​នេះយ៉ាងស្មោះ ហើយប្រសិន​បើ​មានតម្រូវការ ក៏ត្រូវ​រស់​នៅ​ក្នុងសភាពជាអ្នក​ក្រី​ក្រ​តាម​របៀប​ថ្មី​ដែរ។ បព្វជិតបព្វជិតា​ដែល​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​រស់​​​​នៅ​ក្នុង​សភាព​ជា​អ្នក​ក្រី​ក្រ ពិត​ជា​រួប​រួម​ជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដែល​មាន​សម្បត្តិ​ដ៏​ច្រើន តែ​ព្រះ​អង្គ​ដាក់ខ្លួនមក​ធ្វើជា​អ្នក​ក្រ ព្រោះ​តែ​យើង ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​បាន​ទៅ​ជា​អ្នក​មាន ដោយ​ភាព​ក្រី​ក្រ​របស់​ព្រះ​អង្គ (២ករ ៨,៩; មក ៨, ២០)។         បព្វជិតបព្វជិតា​ត្រូវ​រស់នៅ​ក្នុង​សភាព​ជា​អ្នក​ក្រីក្រយ៉ាងពិតប្រាកដ មិន​គ្រាន់​តែ​សំុ​​​​មេដឹកនាំអនុញ្ញាត​ឲ្យ​ប្រើ​ប្រាស់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែត្រូវដាក់ចិត្តជា​អ្នក​ក្រថែមទៀត ដោយនឹកថា ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​របស់​គាត់​នៅ​ស្ថាន​បរមសុខ (មថ ៦,២០)។ ធ្វើដូច្នេះ បព្វជិត​បព្វជិតា​ពិតជាកាន់តាមពាក្យសច្ចារបស់ខ្លួនមែន។ សូម​ឲ្យ​បព្វ​ជិត​បព្វជិតា​ម្នាក់ៗ តាម​ការ​ងារ​រៀងៗ​ខ្លួន យល់​ឃើញថា ខ្លួន​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ការ​ចិញ្ចឹមជីវិតដូច​មនុស្ស​ឯ​ទៀតៗ​ទាំង​អស់។ គេ​ធ្វើ​ការ​ឲ្យ​បាន​អ្វីៗ​ដែល​ខ្លួន​ត្រូវ​ការ​ដើម្បី​ចិញ្ចឹម​ជីវិត និង​ដើម្បី​ប្រ​ព្រឹត្ត​កិច្ចការរបស់​ក្រុម​គ្រួសារ។ ប៉ុន្តែសូម​បព្វ​ជិត​បព្វជិតា លះ​បង់​​​​ការ​ខ្វល់ខ្វាយចង់បាន​អ្វីៗហួសហេតុ គឺសូម​ផ្ញើ​ជីវិត​លើ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ដែល​គង់​នៅ​ស្ថាន​បរម​សុខ ជួយ​ផ្គត់​ផ្គង់​ឲ្យ​ផង (មថ ៦, ២៥)។

ក្រុម​គ្រួសារ​អាច​អនុញ្ញាត​តាម​ធម្មនុញ្ញ​របស់​ខ្លួន ឲ្យ​សមាជិក​របស់​ខ្លួន​លះ​បង់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ ជាកេរ​មត៌ក​ដែល​គេ​បានទទួល​រួចហើយ ឬ​ដែល​គេ​នឹង​ត្រូវ​ទទួល​នៅ​ពេល​អនាគត​ដែរ។

គ្រឹះ​ស្ថាន​ក៏​ត្រូវ​ខិត​ខំ​ផ្តល់​សក្ខីភាព ហាក់ដូច​​​ជា​​​សក្ខីភាពរួម​ អំពី​ការរស់នៅតាម​សភាព​ជាអ្នក​ក្រីក្រ ស្រប​តាម​កន្លែង​ផ្សេងៗ​ដែល​គេ​រស់​នៅ។ គ្រឹះស្ថាន​ទាំងនោះត្រូវ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​យក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​របស់​ខ្លួន ទៅផ្គត់​ផ្គង់​តម្រូវការ​ឯទៀតៗ​​​​របស់​ព្រះសហគមន៍ និង​ជួយ អ្នក​ក្រី​ក្រ​តោកយ៉ាក ដែល​បព្វ​ជិតបព្វជិតា​ទាំង​អស់​ត្រូវ​ស្រឡាញ់ ដោយមាន​​​ចិត្ត​​​អាណិត​​​មេត្តា ​ដូចព្រះ​គ្រីស្ត​អាណិតមេត្តាដែរ (មថ១៩,២១;២៥,៣៤-៣៦; យក ២,១៥-១៦;១ យហ ៣,១៧)។ ក្រុម​គ្រួសារ និង​គ្រឹះ​ស្ថាន​តាមតំបន់​នីមួយៗ ត្រូវ​ចែក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ជា​មួយ​គ្នា គឺ​តំបន់មាន​ច្រើន​ជាង ត្រូវ​ជួយ​តំបន់ដែល​ខ្វះខាតជាង។

ទោះ​បី​គ្រឹះ​ស្ថាន​នានា​មាន​សិទ្ធិ​កាន់​កាប់​អ្វីៗ​ដែល​គេ​ត្រូវ​ការ​សម្រាប់​ប្រើ​ប្រាស់ និង​សម្រាប់​បំពេញកិច្ចការ​​​នៃ​​​គ្រឹះស្ថានក្តី (លើកលែងតែធម្មនុញ្ញនិង​វិន័យ​ផ្ទៃក្នុងមិន​អនុញ្ញាត​) ក៏គ្រឹះ​ស្ថាន​នានាត្រូវ​ជៀស​វាងការប្រមែ​ប្រមូល​​​និងសន្សំទ្រព្យ​​​សម្បត្តិឲ្យ​មាន​ហួសហេតុ ជៀសវាងការរស់នៅយ៉ាងស្រណុកសុខស្រួលហួសកម្រិតទៀតដែរ។

១៤-អំពី​ការ​ស្តាប់​តាម​បង្គាប់

បព្វ​ជិតបព្វជិតា​ធ្វើ​ពិធីសច្ចា​ប្រណិធាន​ស្តាប់​តាម​បង្គាប់​មេដឹកនាំ ដោយលើកយក​បំណងប្រាថ្នា​ផ្ទាល់​​​ខ្លួន ទាំង​​​​ស្រុង បូជាថ្វាយព្រះ​ជា​ម្ចាស់។ ដោយការស្តាប់​បង្គាប់ គាត់រួបរួមយ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធ និង​យ៉ាងពិត​ប្រាកដ​នឹង​ព្រះ​ហឫទ័យ​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ដែល​សព្វ​ព្រះ​ហឫទ័យ​សង្រ្គោះ​មនុស្ស​លោក។ បព្វ​ជិតបព្វជិតា​យក​តម្រាប់​តាម​ព្រះ​គ្រីស្ត ដែល​យាង​មក​ធ្វើ​តាម​ព្រះ​ហឫទ័យ​ព្រះ​បិតា (យហ ៣,៣៤; ៥,៣០; ហប ១០,៧;​ ទត ៣៩, ៩) ព្រះ​អង្គ​យក “សភាព​ជា​ទាសករ" (ភល ២,៧) រៀន​ធ្វើ​តាម​ព្រះបញ្ជាដោយ​រង​ទុក្ខ​លំបាក (ហប ៥,៨)។ តាមជំនឿ​របស់​ខ្លួន និង​ក្រោម​​​​ការ​ណែ​នាំ​នៃ​ព្រះ​វិញ្ញាណ បព្វ​ជិត​បព្វជិតា​ត្រូវចុះ​ចូលនឹងមេដឹកនាំ​របស់​ខ្លួន ដែល​គាត់ត្រូវចាត់​ទុក​ជា​តំណាង​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់។ គាត់ក៏ត្រូវចាត់ទុកថា មេដឹកនាំមុខជានឹងណែ​នាំ​គាត់ឲ្យ​បម្រើ​បង​ប្អូន​ទាំង​អស់​ក្នុងអង្គ​ព្រះ​គ្រីស្ត ដូច​ព្រះគ្រីស្ត​ផ្ទាល់​ដាក់​ខ្លួន​ជា​អ្នក​បម្រើ​បង​ប្អូនឯទៀតៗ ដោយ​ព្រះអង្គសុខចិត្ត​ចុះ​ចូល​​នឹង​ព្រះ​បិតា ហើយបូជា​ព្រះ​ជន្ម​ដើម្បី​​រំដោះមនុស្ស​ទាំង​អស់ (មថ ២០,២៨; យហ ១០,១៤-១៨)។ ដូច្នេះ បព្វ​ជិត​បព្វជិតាជាប់​ចិត្ត​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធិ​បម្រើ​ព្រះ​សហគមន៍ និង​ខិត​ខំ​ឲ្យរីកចម្រើនឡើងទៅ​ជា​មនុស្ស​ពេញ​វ័យ គឺឡើង​ដល់​កំពូល​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដែល​បំពេញ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ (អភ ៤,​១៣)។

ហេតុ​នេះ សូម​ឲ្យ​បព្វ​ជិត​បព្វជិតាចុះ​ចូល​នឹង​មេដឹកនាំ ដោយ​ចិត្ត​គោរព និង​ដោយ​ចិត្ត​សុភាព​រាប​សា តាម​ក្បួន​​​វិន័យ និងតាមធម្មនុញ្ញ​របស់​គាត់ ដោយ​មាន​ចិត្តជឿ​លើព្រះជាម្ចាស់ និង​ស្រឡាញ់​ព្រះ​ហឫទ័យ​ព្រះ​អង្គ។ សូម​ឲ្យ​​​​បព្វ​ជិតបព្វជិតា​យក​កម្លាំង​ប្រាជ្ញា និង​កម្លាំង​នៃឆន្ទៈ​របស់​ខ្លួន ព្រមទាំងយកគ្រប់​អំណោយទានដែល​​​ខ្លួន​​​បាន​​​ទទួល​ពី​ធម្មជាតិនិង​ពី​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ប្រណីសន្តោសដល់គាត់ មក​បំពេញ​កិច្ចការតាមបង្គាប់​របស់​មេដឹកនាំ ហើយ​សម្រេច​កិច្ចការ​ដែលមេដឹកនាំផ្ញើ​ទុក​ឲ្យ​ធ្វើ ដោយ​ជឿ​ជាក់​ថា ខ្លួន​ជួយកសាង​ព្រះ​កាយ​ព្រះ​គ្រីស្ត តាម​គម្រោង​ការ​របស់​​​​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់។ ដូច្នេះ បព្វ​ជិតបព្វជិតា​ដែល​ធ្វើ​តាម​បង្គាប់មេដឹកនាំ មិន​បង្អាប់បង្អោន​កិត្តិយស​របស់​ខ្លួន​ជា​មនុស្ស​​​​ដ៏​មាន​តម្លៃ​ទេ តែផ្ទុយទៅវិញ នាំ​ខ្លួនឲ្យ​ទៅ​ជា​មនុស្ស​ពេញ​វ័យ ទាំងបណ្តោយឲ្យ​សេរីភាព​របស់ខ្លួន​​​ក្នុងឋានៈ​​​ជា​​​​បុត្រ​ធីតា​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​រីកចម្រើន​ឡើងទៀតផង។

រីឯមេដឹកនាំ​វិញ អស់លោកអ្នកទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​បព្វ​ជិត​បព្វជិតាដែល​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ផ្ញើ​ទុក​ឲ្យ​ថែ​រក្សា (ហប​១៣, ១៧) ក្នុងការ​បំពេញ​មុខ​នាទី​របស់​ខ្លួន អស់លោកអ្នកក៏​ត្រូវ​ស្តាប់​តាម​ព្រះ​ហឫទ័យ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ដែរ។ ត្រូវ​ប្រើ​អំណាច​របស់​ខ្លួន​ដោយ​មាន​បំណង​ចង់​បម្រើ​បង​ប្អូន គឺមានបំណងចង់បង្ហាញ​ព្រះ​ហឫទ័យ​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះអម្ចាស់ ចំពោះ​បង​ប្អូន​ទាំង​នោះ​។ សូម​ត្រួតត្រាអ្នក​ដែល​ចុះ​ចូល​ក្រោម​អំណាច​របស់​ខ្លួន ទុក​ដូចជា​បុត្រ​ធីតា​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ ដោយ​គោរព​គាត់ទុក​ជា​មនុស្ស​មាន​តម្លៃ​ដ៏ថ្លៃថ្នូរ និង​ដាស់តឿនឲ្យ​គាត់​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ចង់ចុះ​ចូល​ទៀត​ផង។ ត្រូវ​ទុក​សេរីភាព​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ​ឲ្យ​គាត់ ​ជាពិសេស​អំពីអគ្គ​សញ្ញា​លើក​លែង​ទោស និង​អំពីការ​ណែ​នាំ​ជីវិតតាម​ព្រះ​វិញ្ញាណ។ មេ​​​ដឹក​​​​​​នាំ​​​​​​ត្រូវ​អប់រំ​បព្វ​ជិត​​បព្វជិតា​ឲ្យ​រួមសហការគ្នា ទាំងចេះស្តាប់បង្គាប់ ដោយទទួល​ខុស​ត្រូវ​យ៉ាងសកម្ម​នៅពេល​​​បំពេញ​​​​មុខ​ងាររបស់​ខ្លួនផ្ទាល់ផង ហើយនៅពេលគាត់មាន​គំនិត​ចង់ចាប់ផ្តើមធ្វើ​អ្វី​មួយ​ផងដែរ។ មេដឹកនាំ​ត្រូវ​ចូល​​​ចិត្ត​​​ស្តាប់​​​​គាត់ ​ដាស់​តឿន​គាត់ឲ្យ​ខិត​ខំ​រួបរួម​គ្នា ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​គ្រឹះ​ស្ថាន និង​ដល់​ព្រះ​សហគមន៍។ ប៉ុន្តែ មេ​​​ដឹក​​​នាំក៏ត្រូវ​តែប្រើ​អំណាច​របស់​ខ្លួន​នៅ​ពេល​ត្រូវ​សម្រេច​សេចក្តី​មួយ ឬ​បញ្ជា​កិច្ច​ការណាមួយ​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើពុំខាន។

អង្គ​ប្រជុំ និង​ក្រុម​ប្រឹក្សា​នឹង​បំពេញ​មុខ​នាទី​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​ការ​ណែ​នាំ​គ្រឹះ​ស្ថាន។ សូម​ឲ្យ​អង្គ​ភាព​ទាំង​នោះ តាម របៀប​រៀងៗ​ខ្លួន ធ្វើ​ឲ្យ​បព្វជិតបព្វជិតា​ទាំងអស់​រួម​បញ្ចេញ​យោបល់ និងយក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​នឹង​ប្រយោជន៍សហគមន៍​​​ទាំងមូលទៀតដែរ។

១៥-អំពីការរស់នៅជាមួយគ្នា

ការ​រស់​នៅ​ជា​មួយ​គ្នា នាំ​ឲ្យ​បព្វ​ជិតបព្វជិតា​ព្យា​យាម​អធិដ្ឋាន និងរួបរួមគ្នាមានចិត្ត​ថ្លើមតែ​មួយ ដោយ​យក​លទ្ធិ​នៃគម្ពីរដំណឹងល្អ យកពិធី​បុណ្យដ៏សក្ការៈ ​ជាពិសេស​យកអគ្គសញ្ញា​អរព្រះគុណ ធ្វើជាអាហារ​ផ្តល់​កម្លាំង (កក ២,៤២) ដោយយកព្រះ​សហគមន៍​ដើម​ដំបូង​ធ្វើ​គំរូ គឺមហាជន​របស់​អ្នក​ជឿ មាន​ចិត្ត​ថ្លើម​តែ​មួយ មានចិត្តគំនិតតែ​​​មួយ​​​ដែរ (កក ២,៣២)។ បព្វ​ជិត​បព្វជិតា​ជា​សរីរាង្គ​នៃ​ព្រះ​កាយ​ព្រះ​គ្រីស្ត។ ហេតុ​នេះ ត្រូវ​គោរព​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​យ៉ាង​​​ស្និទ្ធស្នាល​ រស់​នៅជាមួយគ្នា​ទុក​ជា​បង​ប្អូន (រម ១២,១០) ដោយ​ជួយ​ចែក​រំលែក​សុខ​ទុក្ខ​គ្នានឹង​គ្នា (កឡ​ ៦,​​​២​​​) ព្រោះព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ចាក់​បង្ហូរ​ព្រះ​ហឫទ័យ​ស្រឡាញ់​ក្នុង​ចិត្ត​គេ ដោយ​សារ​ព្រះ​វិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ (រម ៥,៥)។ សហគមន៍​​​​បព្វ​ជិតបព្វជិតា​ប្រៀប​ដូច​ជា​ក្រុម​គ្រួសារ​មួយ រួម​ក្នុង​នាម​ព្រះ​អម្ចាស់ ព្រះ​អង្គ​ក៏​គង់​នៅ​ជា​មួយ​សហគមន៍​នោះ​ដែរ (មថ ១៨, ២០)។ សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដែលធ្វើ​ឲ្យ​ធម្មវិន័យ​បាន​ពេញ​លក្ខណៈ (រម ១៣,១០) ក៏ជាចំណង​ធ្វើ​ឲ្យ​គុណធម៌គ្រប់​យ៉ាងបានពេញលក្ខណៈដែរ (កូឡូ ៣,១៤)។ យើង​ដឹង​ថា យើង​ឆ្លង​ពី​សេចក្តី​ស្លាប់​ទៅ​កាន់​ជីវិត​ដោយ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​នោះ (១ យហ ៣,១៤)។ ម្យ៉ាង​ទៀត បង​ប្អូន​ដែល​រួប​រួម​គ្នា បង្ហាញបញ្ជាក់​ថា ព្រះគ្រីស្តយាង​​​មក​​​ពិត​​​មែនហើយ (យហ ១៣,៣៥; ១៧, ២១)។​​​ ការរួបរួមបែបនេះ ក៏ផ្តល់កម្លាំងយ៉ាង​ខ្លាំង​អស្ចារ្យ ដើម្បី​បំពេញ​កិច្ចការ​​​ជា​គ្រីស្តទូតថែម ទៀតដែរ។

ត្រូវ​ឲ្យអ្នក​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា “អ្នក​ជំនួយ” ឬ “សហការី” ឬអ្នកគេហៅតាមឈ្មោះ​ផ្សេង​​ទៀត​ក៏បាន រួមរស់​​​ជាប់​​​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធ​ក្នុង​ការ​រស់​នៅ និង​រួមក្នុង​កិច្ច​ការ​របស់​សហគមន៍បព្វ​ជិត​បព្វជិតា ដើម្បី​ឲ្យ​ចំណង​ភាត​រភាព​រវាង​សមាជិក​សហគមន៍​ទាំង​មូល​កាន់តែស្និទ្ធ​ស្នាលឡើងៗ​។ យូរៗទៅ ក្នុង​ក្រុម​គ្រួសារ​បព្វជិតា ត្រូវខិតខំធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ឋានៈ​​​​បព្វ​ជិតា​តែ​មួយគត់ លើក​លែង​តែ​មាន​សភាព​ការណ៍​រារាំង​យ៉ាងពិតប្រាកដឲ្យ​ប្រ​ព្រឹត្តតាម​របៀប​ផ្សេងទៀត។ ប្រសិន​បើ​នៅ​តែ​មាន​ឋានៈផ្សេងៗ ត្រូវ​ញែកបព្វ​ជិតា​ចេញ​ពី​គ្នា​តាម​កិច្ច​ការ​ផ្សេងៗ​ដែល​គេ​ត្រូវ​បំពេញ​នោះ ស្របតាម​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ត្រាស់​ហៅ​គាត់​យ៉ាង​ពិសេស ឬស្របតាម​ទេព​កោសល្យ​ពិសេស​របស់​គាត់។

ចំពោះ​គ្រឹះស្ថាន ឬ​អារាម​របស់​បុរស​ដែល​មិន​មែន​សុទ្ធតែគ្រីស្ត​បរិស័ទ​ធម្មតា គ្រឹះស្ថាន​និងអារាមទាំងនោះ មានសិទ្ធិទទួល​បូជាចារ្យ (អាចារ្យ) និងគ្រីស្ត​បរិស័ទ​ធម្មតា​ដែរ ស្រប​តាមលក្ខណៈពិសេសរបស់គេ និងស្របតាម ធម្មនុញ្ញត្រូវបញ្ជាក់នៅពេលក្រោយ។ បូជាចារ្យ (អាចារ្យ) និងគ្រីស្ត​បរិស័ទ​ធម្មតាមាន​សិទ្ធនិង​ភារ​កិច្ច​ស្មើ​គ្នា លើក​លែង​តែ​អំពី​ភារកិច្ច​ដែល​ហូរ​ចេញ​មក​ពី​អគ្គ​សញ្ញា​តែង​តាំង​ជាបូជាចារ្យប៉ុណ្ណោះ។

១៦-អំពី​របង​ឃាត់​ឃាំង​អ្នក​ក្រៅមិនឲ្យចូល​ក្នុង​អារាម

ត្រូវ​រក្សា​ទុក​យ៉ាង​តឹង​រ៉ឹង​នូវ​វិន័យ​ហាម​មិន​ឲ្យ​អ្នក​ក្រៅ​ចូល​ក្នុង​អារាម​បព្វ​ជិតា ដែល​មាន​មុខ​នាទី​តែ​ស្មឹង​ស្មាធិ៍ ប៉ុណ្ណោះ។ មានតែអភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូមទេ​ មានសិទ្ធិ​ដាក់ឬ​ដករបងឃាំងអ្នកក្រៅ​មិនឲ្យចូលនោះបាន​​​។ ត្រូវ​កែសម្រួល​វិន័យ​នេះ​តាម​កាលៈ​ទេសៈ និងតាម​កន្លែង ដោយ​លុបបំបាត់​អ្វីៗ​ហួស​សម័យ ក្រោយ​ពី​បាន​សួរ​យោបល់ របស់បព្វ​ជិតា​ទាំង​នោះរួចហើយ។

រីឯ​បព្វជិតា​ឯ​ទៀតៗ ដែល​មាន​មុខ​នាទី​បំពេញ​កិច្ច​ការជាគ្រីស្តទូតនៅ​ខាង​ក្រៅអារាម មិន​ត្រូវ​ទុក​វិន័យ​ឃាត់​ឃាំងអ្នក​ក្រៅ​មិន​ឲ្យ​ចូល​បានទេ ដើម្បី​ឲ្យ​គាត់អាច​បំពេញ​មុខ​នាទី​ដែលព្រះ​សហគមន៍​ផ្ញើ​ទុក​ឲ្យ​គាត់យ៉ាង​ស្រួល។ ប៉ុន្តែ ​ត្រូវរក្សា​វិន័យឃាត់​ឃាំង​ម៉្យាងដូចមានកំណត់ទុក​ក្នុងធម្មនុញ្ញ​របស់​គេ។

១៧-អំពីសម្លៀក​បំពាក់​ជា​បព្វ​ជិតបព្វជិតា

សម្លៀក​បំពាក់​របស់​បព្វ​ជិតបព្វជិតា​ជា​សញ្ញា​សម្គាល់​បង្ហាញបញ្ជាក់​ថា មនុស្សម្នាក់ញែកខ្លួនថ្វាយព្រះជាម្ចាស់ ហើយ។ ត្រូវ​ពាក់​សម្លៀក​បំពាក់​សាមញ្ញ និង​សុភាពរាបសា ជាសម្លៀក​បំពាក់​របស់​អ្នក​ក្រ ប៉ុន្តែត្រូវជាសម្លៀក​បំពាក់​សមរម្យស្របតាម​តម្រូវ​ការ​សុខ​ភាព និង​សមស្របតាម​កាលៈ​ទេសៈ និងទី​កន្លែង ព្រមទាំងស្របតាម​តម្រូវការ​នៃ​កិច្ចការ​​​​​​ជាគ្រីស្តទូត។ ត្រូវ​កែសម្រួល​សម្លៀក​បំពាក់​បព្វជិត ឬ​បព្វ​ជិតា ដែល​មិន​ត្រូវ​តាមសេចក្តីណែនាំទាំងនោះ។

១៨-អំពី​ការ​អប់​រំ​បព្វ​ជិតបព្វ​ជិតា

គ្រឹះ​ស្ថាន​នានា​អាច​កែសម្រួល​​​ខ្លួនបាន លុះ​ត្រា​តែ​បព្វ​ជិតបព្វ​ជិតា​នៃ​គ្រឹះ​ស្ថាន​ទាំងនោះ ទទួល​ការ​អប់រំ។ ហេតុ​​​​នេះ​​​ហើយបានជាមិន​ត្រូវ​ចាត់​បព្វ​ជិតបព្វ​ជិតា​ដែល​មិន​មែន​ជា​បូជាចារ្យ (អាចារ្យ) ឲ្យ​បំពេញ​កិច្ចការ​​​ជាគ្រីស្តទូត​​​ភ្លាមៗ ក្រោយពីគាត់បញ្ចប់​ការ​អប់​រំ​ជា​ពន្លកថ្មី​ទេ។ ត្រូវ​អប់រំ​គាត់​តទៅ​ទៀត​ខាងជីវិតតាម​ព្រះ​វិញ្ញាណ ខាង​កិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត ខាង​លទ្ធិ​គ្រីស្ត​សាសនា និង​ខាង​បច្ចេក​ទេស នៅគេហដ្ឋានដែលមានបច្ចេកទេសខាងមុខវិជ្ជាទាំងនោះ ដោយ​​​​គិត​គូរផ្តល់សញ្ញា​បត្រ​ឲ្យគាត់ថែម​ទៀត​ផង។ ត្រូវ​អប់​រំ​បព្វ​ជិតបព្វ​ជិតា​តាម​សមត្ថភាព​រៀនសូត្ររៀងៗ​​​ខ្លួន​​​ និង​​​តាម​​​ចរិត​លក្ខណៈ​ផ្ទាល់​​របស់​គាត់ ឲ្យ​គាត់ស្គាល់អំពី​របៀប​រស់​នៅ របៀប​រិះ​គិត និង​យោបល់​មនុស្សម្នា​​​ក្នុង​​​សង្គម​​​​នា​បច្ចុប្បន្នយ៉ាងគ្រប់គ្រាន់ ទើបការកែសម្រួលរបៀប​រស់​នៅ​របស់​បព្វ​ជិតបព្វ​ជិតា​បាន​​ស្រប​តាមតម្រូវការនា​​​សម័យ​​​​​​បច្ចុប្បន្នមិនគ្រាន់តែជាការ​កែសម្រួល​សំបកខាង​ក្រៅ​ប៉ុណ្ណោះទេ តែ​ត្រូវ​ឲ្យ​បព្វជិតបព្វជិតា ដែល​បំពេញ​កិច្ចការ​​​ខាង​ក្រៅ​អារាមអាចបំពេញ​មុខ​នាទី​របស់​ខ្លួន​បាន។ ត្រូវ​អប់រំ​បព្វ​ជិតបព្វ​ជិតា​ដោយ​យកកត្តាទាំងនេះមកផ្សំ​គ្នាយ៉ាង​​​សមរម្យ​​​ ទើបគាត់រស់នៅយ៉ាង​សុខដុមរមនា។

បព្វ​ជិតបព្វ​ជិតា​ត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ខិត​ខំ​បំពេញ​ការ​អប់​រំ​ឲ្យរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណ ឲ្យស្គាល់លទ្ធិ​គ្រីស្តសាសនា ឲ្យមានបច្ចេក​ទេស តទៅទៀត​អស់​មួយ​ជីវិត។ មេដឹកនាំ​ក៏ត្រូវ​ផ្តល់​ឱកាស និង​មធ្យោបាយ ព្រម​ទាំង​ពេល​វេលា​ដែល​​​​គាត់ត្រូវ​ការឲ្យ​គាត់អាច​អប់​រំ​ខ្លួន​បាន ប្រសិន​បើ​អាច​ធ្វើ​បាន។ យ៉ាង​ណា​មិញ មេដឹកនាំ​មាន​ភារ​កិច្ច​ជ្រើស​រើស​អ្នក​​​​ណែ​នាំ គ្រូ​អប់រំ​ឲ្យរស់នៅតាម​ព្រះ​​វិញ្ញាណ និងសាស្រ្តាចារ្យដ៏ប្រសើរជាងគេ។ តែអ្នកទាំងនោះ ត្រូវទទួលការ​​​អប់រំយ៉ាង​ល្អ​ជា​មុន​សិន។

១៩-​ការ​បង្កើត​គ្រឹះ​ស្ថាន​ថ្មី

ត្រូវ​ថ្លឹង​ថ្លែង​ឲ្យ​មែន​ទែន មុន​នឹង​បង្កើត​គ្រឹះ​ស្ថាន​ថ្មី​មួយ គឺ​ត្រូវ​រិះ​គិត​ថា​ តើ​ត្រូវ​ការ​គ្រឹះ​ស្ថាន​នោះ ឬក៏អត់? យ៉ាង​​​ហោចណាស់ត្រូវរិះគិតថា តើ​គ្រឹះ​ស្ថាន​នោះ​មាន​ប្រយោជន៍​ខ្លាំងអាច​ចម្រើន​ឡើង​បាន​ឬ​យ៉ាង​ណា?។ ត្រូវ​ប្រុង​​​ប្រយ័ត្ន​ដូច្នេះ ក្រែងលោ​មាន​សមាគម​កើត​ឡើង​ដោយ​ឥត​បាន​ការ ឬ​គ្មាន​កម្លាំង​គ្រប់​​​គ្រាន់ដែល​ត្រូវ​ការឲ្យ​​​ទៅ​​​មុខ​​​បាន​​​។ ក្នុង​ព្រះ​សហគមន៍​ថ្មីៗ​មាន​មូល​ហេតុ​ពិសេសនឹងជួយលើកស្ទួយ ឬ​ពង្រឹង​របៀប​រស់​នៅ​ជា​បព្វជិត​បព្វ​ជិតា​ស្រប តាម​​​​វប្បធម៌ និង​អរិយធម៌​ប្រ​ជាជន ហើយត្រូវ​តាម​ជីវ​ភាព និងតាម​ប្រ​ពៃ​ណី​ស្រុក​នោះ។

២០-ការ​រក្សា​ទុក ការកែសម្រួល ឬ​ការលះបង់​កិច្ច​ការផ្ទាល់​របស់​គ្រឹះ​ស្ថាន

គ្រឹះ​ស្ថាន​នីមួយៗ​ត្រូវ​រក្សា​ទុក និង​បន្ត​បំពេញកិច្ច​ការរបស់​ខ្លួន​ផ្ទាល់​យ៉ាង​ស្មោះ​ដោយ​នឹក​គិត​ដល់​ប្រយោជន៍​​​​ព្រះ​សហគមន៍​សកល និងព្រះ​សហគមន៍​ក្នុង​ភូមិ​ភាគ។ ​តែ​ត្រូវកែសម្រួល​កិច្ចការទាំងនោះ​ស្រប​តាម​តម្រូវការ​​​នៃ​​​កាលៈ​​​​ទេសៈ នៃទីកន្លែង ដោយ​ប្រើ​មធ្យោបាយ​ដែល​សម​ស្របតាមសភាពការណ៍នោះ ឬ​បង្កើត​មធ្យោបាយ​ថ្មីៗ​​​ក៏បាន ទាំងបោះបង់ចោល​កិច្ច​ការដែល​មិន​ស្រប​នឹង​គោល​គំនិត និង​លក្ខណៈដ៏​ពិត​ប្រាកដ​នៃគ្រឹះ​ស្ថាន​នោះ។ ​ជា​​​ពិសេសត្រូវ​រក្សា​ទុក​គំនិត​ជាសាសនទូតក្នុង​គ្រឹះ​ស្ថាន​បព្វ​ជិត​បព្វជិតាជាចាំបាច់បំផុត និង​កែសម្រួល​គោល​គំនិត​ស្រប​​​តាម​លក្ខណៈ​គ្រឹះ​ស្ថាន​នីមួយៗ និង​ស្របតាម​សភាព​ការណ៍​បច្ចុប្បន្ន ដើម្បី​ឲ្យគេប្រកាស​ដំណឹងល្អយ៉ាងសកម្មក្នុង​ចំណោមប្រជាជនទាំងឡាយ។

២១-គ្រឹះស្ថាន និង​អារាម​ដែល​អន់​ថយ

តាម​យោ​បល់​អភិបាល​ភូមិភាគទាំងប៉ុន្មានក្នុង​តំបន់ និង​តាមការវិនិច្ឆ័យរបស់សន្ត​អាសនៈ មាន​គ្រឹះ​ស្ថាន និង អារាមខ្លះគ្មាន​សង្ឃឹមយ៉ាងពិតប្រាកដ​ថា នឹង​ចម្រើន​ឡើងទៀត​បាន​សោះ។ ដូច្នេះត្រូវ​ហាម​មិនឲ្យគេ​ទទួល​ចំណូលថ្មី​។ ប្រសិន​បើអាច​ធ្វើ​បាន ត្រូវ​បង្រួម​គ្រឹះ​ស្ថាន ឬអារាម​ទាំង​នោះ ឲ្យ​រួម​ជា​មួយ​គ្រឹះ​ស្ថាននិង​អារាម​​​​មួយផ្សេង​ទៀត​​​ដែល​​​កំពុង​​​​លូត​លាស់ ហើយ​ដែល​មាន​គោល​ដៅ និង​គោល​គំនិត​ស្រដៀង​គ្នាដែរ។

២២-គ្រឹះ​ស្ថាន​នានា​ត្រូវ​រួបរួម​គ្នា

ប្រសិន​បើ​គ្រឹះ​ស្ថាន និង​អារាម​ស្វយ័ត ជាប់​នឹងក្រុម​គ្រួសារ​បព្វ​ជិត​បព្វជិតា​តែមួយ​ដូច​គ្នា ត្រូវគ្រឹះ​ស្ថាន និង​អារាម​ទាំងនោះរួប​រួម​គ្នា​ជា​សហព័ន្ធ តាម​តម្រូវការ និង​ដោយ​សន្ត​អាសនៈ​យល់​ព្រមទៀតផង។ ប្រសិន​បើ​គ្រឹះ​ស្ថាន​និង​អារាម​មាន​ធម្មនុញ្ញ ទំនៀមទម្លាប់ និង​គោល​គំនិត​ស្រដៀង​គ្នា ជាពិសេស​ប្រសិន​បើ​គេ​ខ្សោយ​ពេក ក៏ត្រូវ​ចូលរួប​រួម​គ្នាតែម្តង។ ប្រសិន​បើ​គេ​បំពេញ​កិច្ចការខាងក្រៅ​អារាម​ដូច​គ្នា ឬ​ស្រដៀង​គ្នា គេ​ក៏ត្រូវ​រួមគ្នា​ជា​សមាគមដែរ។

២៣-ក្រុម​មេដឹកនាំ​ដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់

ត្រូវ​ជួយ​លើកស្ទួយគាំ​ទ្រ​ក្រុម ឬ​ក្រុម​ប្រឹក្សា​របស់​​មេដឹកនាំ​​ដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់ ដែល​សន្ត​អាសនៈ​បានតែងតាំង​មក។ ក្រុម​ទាំង​នោះ​មាន​ប្រយោជន៍​ជា​ខ្លាំង ដើម្បីឲ្យ​គ្រឹះ​ស្ថាន​នីមួយៗ​មានលទ្ធភាពអាចទៅ​កាន់​គោល​ដៅ​របស់​ខ្លួន​ឲ្យកាន់ តែល្អប្រសើរឡើង ព្រម​ទាំង​ឲ្យ​គ្រឹះ​ស្ថាន​ទាំង​នោះ​សហ​ការគ្នាកាន់តែសកម្ម ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ព្រះ​សហគមន៍។ ដូច្នេះ ក្រុម​ទាំង​នោះ​អាច​ចាត់​ចែង​អ្នក​ប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ​ក្នុង​តំបន់​មួយ​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវជាង និង​មាន​សមត្ថ​ភាព​អាច​សម្រេច​បញ្ហាទូទៅ​របស់​បព្វ​ជិតបាន។ ចំពោះ​កិច្ច​ការជាគ្រីស្តទូត ​ត្រូវចាត់​ចែង​ដោយក្រុម ឬ​ក្រុម​ប្រឹក្សា​របស់​មេដឹក​​​នាំ​​​ដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់ ក៏ត្រូវមាន​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​គ្នា និង​សហ​ការ​យ៉ាងសមរម្យ​ជា​មួយ​នឹងក្រុម​អភិបាល​ក្នុង​ប្រទេស​នីមួយ​​​ៗ​​​ដែរ។

ក្រុម​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាដែលថ្វាយខ្លួនចំពោះព្រះជាម្ចាស់ ហើយរស់​នៅ​ក្នុង​សង្គម ក៏​អាច​តែង​តាំង​ក្រុម​បែប​នោះ​ដែរ។

២៤-អំពី​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ត្រាស់​ហៅ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ឲ្យ​ទៅ​ជា​បព្វ​ជិតបព្វជិតា

អស់​លោក​បូជា​ចារ្យ (អាចារ្យ) និង​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ដែល​មាន​មុខ​នាទី​អប់រំ​យុវជន ត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ខិតខំយ៉ាង ខ្លាំង ឲ្យ​មាន​អ្នក​ដែល​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ត្រាស់​ហៅ​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើងៗ ស្រប​តាម​តម្រូវ​ការ​របស់​ព្រះ​សហគមន៍។ ត្រូវ​ជ្រើស រើស​អ្នក​ទាំង​នោះ​ដោយ​ពិនិត្យ​ពិចារណា​។ សូម្បី​តែក្នុង​ពេល​អត្ថាធិប្បាយ​គម្ពីរ​ជា​ធម្មតា​ក្តី ក៏​ត្រូវ​និយាយ​ជា​រឿយៗ​អំពី ព្រះដំបូន្មាន​ចែងក្នុងគម្ពីរដំណឹងល្អ និង​អំពី​ការជ្រើសរើសរស់​នៅ​ជា​បព្វជិត​បព្វជិតាដែរ។ ឪពុក​ម្តាយ​ក៏​ត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​​​​អប់​រំ​កូន​ៗ តាមគ្រីស្តសាសនា ទាំងប្រាប់​ឲ្យកូនៗដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់​ត្រាស់​ហៅ​កូនៗ​ខ្លះ​ឲ្យ​ទៅ​ជា​បព្វ​ជិត​​​បព្វជិតា​​​ ហើយ​ក៏​ត្រូវ​ថែ​​​រក្សាការ​ពារ​ការ​ត្រាស់​ហៅ​នេះ​ក្នុង​ចិត្ត​កូនៗផង​ដែរ។

គ្រឹះ​ស្ថាន​ទាំង​ឡាយ​មាន​សិទិ្ធ​បង្ហាញ​ខ្លួន​ឲ្យ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ស្គាល់ ដើម្បី​ជួយឲ្យ​មាន​បេក្ខជនចង់​ចូល​ជា​បព្វ​ជិត​បព្វជិតាក្នុង​គ្រឹះ​ស្ថាន​នោះ តាមព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅ។ ប៉ុន្តែ ត្រូវស្វែង​រក​បេក្ខជន​ដោយ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ជា​ធម្មតា ដោយ គោរព​សេចក្តីណែនាំរបស់សន្ត​អាសនៈ និង​របស់អភិបាល​ភូមិ​ភាគ​ចាត់​ចែង​ទុកមក។ ប៉ុន្តែ បព្វ​ជិត​បព្វជិតាត្រូវ​នឹក​ចង​​​ចាំជា​និច្ច​ថា ប្រសិនបើគាត់រស់នៅតាមបែបធ្វើជា​គំរូ គាត់ពិតជាធានាជីវិតគ្រឹះ​ស្ថានរបស់គាត់តាមរបៀបល្អជាង​​​គេ​​​​ហើយ​គាត់ក៏អញ្ជើញ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​យ៉ាង​សកម្ម​ ឲ្យ​ទៅជា​បព្វ​ជិត​បព្វជិតា​ដូច​គាត់​ដែរ។

២៥-ពាក្យ​បញ្ចប់

គ្រឹះ​ស្ថាននានាត្រូវ​កែសម្រួលខ្លួនយ៉ាងសមរម្យ តាម​សេចក្តីណែនាំទាំង​នេះ គឺបព្វ​ជិត​បព្វជិតាគ្រឹះ​ស្ថាន​ទាំង​នោះ ត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​យ៉ាងខ្លាំងតប​ឆ្លើយ​នឹង​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ដែល​ត្រាស់​ហៅ​គាត់ និង​បំពេញ​មុខ​នាទី​របស់ខ្លួនក្នុង​ព្រះ​សហគមន៍​នាបច្ចុប្បន្នកាល។ មហា​សន្និបាត​ដ៏វិសុទ្ធយល់ឃើញថា របៀបរស់​នៅ​ជា​ព្រហ្មចារី ជាអ្នក​ក្រី​ក្រ និង​ជាអ្នក​ស្តាប់​បង្គាប់​មេដឹកនាំ ពិតជាមាន​តម្លៃ​ខ្ពស់ណាស់ តាម​ព្រះ​គ្រីស្ត​ផ្ទាល់​ធ្វើជាគំរូ​ស្រាប់។ មហាសន្និបាត​សង្ឃឹម​យ៉ាង​មាំថា កិច្ចការដែល​គ្រឹះ​ស្ថាន​ទាំង​នោះ​នឹង​ប្រព្រឹត្ត ទោះជាកិច្ចការដ៏ស្ងាត់កំបាំង​ក្តី ឬ​ជា​កិច្ច​ការដែល​មនុស្ស​លោក​ស្គាល់​គ្រប់​គ្នា​ក្តី មុខជា​បាន​បង្កើតផល​ល្អពុំខាន។ ហេតុនេះ សូម​បព្វជិតបព្វជិតា​ទាំង​អស់ ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ​ស្តី​​​អំ​​​ពី​​​​ព្រះ​គ្រីស្ត​ក្នុង​ពិភព​លោក​ទាំង​មូល ដោយ​កាន់​ជំនឿ​ឥតលម្អៀង​ ដោយ​មាន​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់និង​អ្នក​ដទៃ ដោយ​ស្រឡាញ់​ឈើ​ឆ្កាង និង​ដោយមាន​សេចក្តី​សង្ឃឹម​ថា​ នឹង​បាន​ទទួល​សិរីរុង​រឿង​នៅ​លោក​ខាង​មុខទៀតផង។ សូម​​​​ឲ្យ​មនុស្ស​ទាំង​អស់​ឃើញ​សក្ខីភាព​របស់​គាត់ ហើយ​សូម​ឲ្យ​គេ​លើក​តម្កើង​សិរីរុង​រឿង​របស់​ព្រះបិតា​ដែល​គង់​ស្ថាន​បរម​សុខ (មថ ៥,១៦)។ ដូច្នេះ ដោយ​មាន​ព្រះ​នាង​ព្រហ្មចារិ​នីម៉ារី ជា​មាតា​ព្រះ​អម្ចាស់​ជួយ​អង្វរ គឺ​ព្រះនាង​ដែល “បានរស់នៅទុកជា​គំរូណែនំាការ​រស់​នៅ​របស់​គាត់” សូម​ឲ្យ​បព្វ​ជិតបព្វ​ជិតា​ទាំង​អស់​រីកចម្រើន​និងកើនចំនួនឡើងតៗ​​​ទៅ និង​បង្កើត​ផល​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើង ដើម្បីសង្រ្គោះ​មនុស្ស​លោក។

អស់​លោក​អភិបាល​ដែល​រួម​ក្នុង​មហា​សន្និបាត ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ក្រឹត្យក្រមទាំង​​មូលនេះ ព្រមទាំងគោល​ការណ៍នី​​​មួយៗ​​​​​ផង។ រីឯ​យើង​វិញ ស្រប​តាម​អំណាច​ដែល​ព្រះ​គ្រីស្ត​បាន​ប្រគល់​ឲ្យយើងក្នុងឋានៈជា​គ្រីស្ត​ទូត រួម​ជា​មួយ​អស់​លោក​អភិបាល ដោយ​មាន​ព្រះ​វិញ្ញាណ​រួម​ជា​មួយ​ផង ក៏​យល់​ព្រម ហើយសម្រេចចេញជា​ក្រឹត្យ​ក្រម​ដែរ។ យើង​បង្គាប់​ឲ្យ​សេចក្តី​ដែល​មហា​សន្និ​បាតបាន​ចាត់​ចែង​នេះ ត្រូវ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ ដើម្បី​លើក​តម្កើង​សិរីរុង​រឿង​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជា​និច្ច​និរន្តរ៍ត​រៀង​ទៅ។

 ធ្វើនៅក្រុមរ៉ូម នៅព្រះវិហារសន្តៈសិលា ថ្ងៃទី២៨ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៦៥
ខ្ញុំ ប៉ូល អភិបាលនៃព្រះសហគមន៍កាតូលិក
(ហត្ថលេខារបស់អស់លោកអភិបាល)

ព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស
ORIENTALIUM ECCLESIARUM

ខ្ញុំប៉ូល ជាអភិបាល ជាអ្នកបម្រើនៃអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់ រួមជាមួយអស់លោកអភិបាលដែលជួបជុំគ្នាក្នុងមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធនេះ សូមប្រកាសក្រឹត្យក្រមនេះ ដើម្បីឲ្យគេនឹកចងចាំរហូតតរៀងទៅ។

ក្រឹត្យក្រម
អំពីព្រះសហគមន៍កាតូលិកនៅបូព៌ាប្រទេស

១-បុព្វកថា

ព្រះសហគមន៍កាតូលិកគោរពយ៉ាងខ្លាំងនូវស្ថាប័ន ក្បួនពិធីគោរពប្រណិប័តន៍ និងប្រពៃណីព្រះ​​​សហគមន៍ ហើយវិន័យណែ​​​នាំ​​​ការ​​​រស់​នៅ​តាមគ្រីស្តសាសនារបស់ព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស។ ព្រះសហគមន៍ទាំងនោះ​​​មាន​​​កិត្តិយស​​​ដ៏ខ្ពង់​​​ខ្ពស់បំផុត ​ព្រោះ​ព្រះសហគមន៍ទាំងនោះកើតជាយូរយារណាស់មកហើយ។ ការបញ្ជូនបន្តមកពី​​​ក្រុម​​​គ្រីស្តទូត​​​ដោយ​​​សារគ្រូបាធ្យាយ ​ក៏​លេច​ភ្លឺចិញ្ចាចចិញ្ចែង​ក្នុង​ព្រះសហគមន៍ទាំងនោះដែរ។ ការបញ្ជូនបន្តនេះ ពិតជាបេតិកភ័ណ្ឌ​​​រួមរបស់ព្រះសហគមន៍ទាំងមូល ជាបេតិកភ័ណ្ឌ​​​​​​ដែលបែកគ្នាមិនបាន ដែលព្រះជាម្ចាស់បាន​​​សម្តែង​​​​ឲ្យ​មនុស្ស​​​លោក​​​ស្គាល់​​​​​​។ ​​​ព្រះសហគមន៍ទាំង​នោះ​ពិតជាសាក្សីដែល​មាន​ជីវិត​អំពីការបញ្ជូនបន្តនោះ។ មហាសន្និបាត​​​​ប្រាថ្នា​​​ចង់​​​​​​ឲ្យ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ទាំងនោះ លូតលាស់​ឡើង និងបំពេញ​បេសកកម្ម​របស់ខ្លួន​ដោយមាន​​​កម្លាំងរស់រវើកជាថ្មី។ ហេតុ​​​នេះហើយបានជា លើសពីសេចក្ដីសម្រេច អំពីព្រះ​សហគមន៍សកល មហាសន្និបាត​សម្រេចតែងតាំង​​​គោល​​​ការណ៍​ដ៏សំខាន់ៗខ្លះ ទាំងផ្ញើបញ្ហាឯទៀតៗឲ្យសន្និបាត​ព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស និង​​​ឲ្យ​​​អាសនៈ​​​គ្រីស្តទូត​​​សិលា​​​សម្រេចដោយ​ប្រុងប្រយ័ត្ន។

ព្រះសហសហគមន៍ដែលកាន់​​​តាមរបៀបរបបពិធីពិសេសដោយឡែក

២-ព្រះសហគមន៍កាតូលិកដ៏វិសុទ្ធ ជាព្រះកាយដ៏អាថ៌កំបាំងរបស់ព្រះគ្រីស្ត គឺមានគ្រីស្តបរិស័ទ​​​រួមភ្ជាប់​​​ជាមួយ​​​គ្នា​​​ដូច​​​ជា​​​រូ​​​បកាយមួយក្នុងព្រះវិញ្ញាណ ដោយមានជំនឿតែមួយ អគ្គសញ្ញាដដែលដូចគ្នា និង​​​មាន​​​ការ​​​ណែ​​​នាំ​​​គ្រប់គ្រងតែ​​​មួយ​​​ដូចគ្នា។ គ្រីស្តបរិស័ទក៏តែងតាំងសហគមន៍ផ្សេងៗ ដែល​មានអំណាចមកពីព្រះជាម្ចាស់តាមលំដាប់លំដោយ  បង្រួប​​​​​​បង្រួម​​​គេឲ្យ​​​ភ្ជាប់​​​ជា​​​មួ​​​យគ្នា ពិតជាព្រះសហគមន៍ដោយឡែក ឬជាព្រះសហគមន៍ដែល​​​មាន​​​របៀបរបប​​​ពិធី​​​ផ្ទាល់។ ព្រះសហគមន៍ទាំងនោះ រួបរួមគ្នាយ៉ាងល្អគួរឲ្យសរសើរ ដូច្នេះទោះបីក្នុងព្រះសហគមន៍តែមួយ មានសេចក្ដី​​​ប្លែកៗ​​​ពី​​​គ្នាក៏ដោយ ក៏សេចក្ដីទាំងនោះមិន​បង្ខូច​​ការរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយទេ ផ្ទុយទៅវិញ សេចក្ដី​​​ប្លែកៗ​​​ពី​​​គ្នា​​​​​​ទាំង​​​ប៉ុន្មាន​​​លើកតម្កើងការរួបរួមគ្នានោះ។ ព្រះសហគមន៍​កាតូលិកមានគោលបំណងថែរក្សា​ប្រពៃណីព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​ដោយ​​​ឡែក​​​នីមួយៗ ឬព្រះសហគមន៍ដែលមាន​របៀបរបបពិធីផ្ទាល់ ឲ្យនៅគង់វង្សទាំង​ស្រុង។ ព្រះសហគមន៍ក៏​​​មាន​​​បំណងសម្របរបៀបរស់នៅរបស់ខ្លួនតាម​តម្រូវការផ្សេងៗ ​​​គឺតាមកាលៈទេសៈ និង​​​​​​ទី​​​កន្លែង​​​​​​ទៀតផង។

៣-ព្រះសហគមន៍ដោយឡែកទាំងនោះ ទោះជានៅបូព៌ាប្រទេសក្ដី នៅបស្ចិមប្រទេសក្ដី ក៏ប្លែកពីគ្នា​​​ដោយមាន​​​ក្បួន ពិធីប្លែកពីគ្នា គឺថា គេគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់តាមរបៀបផ្សេងៗគ្នា មានក្បួនវិន័យប្លែក​​​ពីគ្នាសម្រាប់ក្រុម​​​បូជាចារ្យ​​​ (អាចារ្យ) ​ហើយក៏មាន​បេតិកភ័ណ្ឌខាងព្រះវិញ្ញាណប្លែកពីគ្នាដែរ។  ​ក៏ប៉ុន្តែ ទោះជាយ៉ាងណាក៏​​​ដោយ ក៏​​​​​​ព្រះជាម្ចាស់បានផ្ញើព្រះ​​​សហគមន៍​​​ទាំង​​​នោះទៅលោកអភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូម​គ្រប់គ្រងណែនាំ តាម​​​របៀប​​​​​​ដដែល។ តា​​​មព្រះ​​​ហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ អភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូម​នេះ បន្តមុខងារពីគ្រីស្តទូត​​​សិលា​​​មក ក្នុង​​​​​​ឋានៈ​លោកជា​ប្រធានលើព្រះសហគមន៍សកល។ ហេតុនេះ ព្រះសហគមន៍ទាំង​ប៉ុន្មាន​មានកិត្តិយស​​​ដ៏ថ្លៃថ្នូរ​​​ស្មើ​​​គ្នា​​​ទាំង​​​​អស់ គ្មានព្រះសហគមន៍ណាមួយលើសព្រះសហគមន៍ឯទៀតៗ ដោយអះអាងលើ​របៀបរបបពិធីរបស់​​​ខ្លួន​​​ឡើយ។ ​ព្រះសហគមន៍ទាំងនោះមានសិទ្ធិស្មើគ្នា ហើយក៏ត្រូវតែបំពេញកាតព្វកិច្ចដូចគ្នា គឺមាន​​​ភារកិច្ច​​​ប្រកាស​​​ដំណឹង​​​​ល្អ​ក្នុងពិភពលោកទាំងមូល (មក ១៦,១៥) ក្រោមការណែនាំរបស់អភិបាលព្រះសហគមន៍​​​ក្រុង​​​រ៉ូម​​​ដូច​​​គ្នា​​​ដែរ។

៤- ហេតុនេះហើយបានជាត្រូវផ្គត់ផ្គង់ព្រះសហគមន៍ដោយឡែកទាំងនោះ ឲ្យនៅស្ថិតស្ថេរ និងឲ្យចម្រើនឡើងទៀត​ផង។ ត្រូវតែងតាំងសហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទ និងអំណាចដ៏សក្ការៈតាមលំដាប់លំដោយ ​​​នៅ​​​កន្លែង​​​ណា​​​ដែលផល​​​ប្រយោជន៍​​​ខាងព្រះវិញ្ញាណរបស់​គ្រីស្តបរិស័ទទាមទារឲ្យមាន។ ក៏ប៉ុន្តែអំណាចដ៏សក្ការៈតាមលំដាប់លំដោយ​​​នៃ​​​ព្រះ​​​​​​​​​សហគមន៍​​​ដោយឡែកទាំងនោះ ដែលស្ថិតនៅក្នុង​តំបន់​តែមួយ ត្រូវយក​ចិត្តទុក​ដាក់ពិគ្រោះគ្នា ដោយចាត់ចែង​​​ការ​​​​​​ប្រជុំតាមពេលកំណត់ ដើម្បីលើកស្ទួយឲ្យមាន​សកម្មភាពរួម និងព្រួត​កម្លាំង​គ្នាគាំទ្រ​កិច្ចការរួម ទើបអស់​​​លោក​​​បណ្តោយឲ្យប្រយោជន៍សាសនាចម្រើនឡើងឲ្យបាន​ស្រួល ហើយក៏ការពារវិន័យរបស់ក្រុមបូជាចារ្យ​យ៉ាង​សកម្មដែរ។ ត្រូវ​​​បង្រៀនអស់អ្នកដែលទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំង និងបេក្ខជនដែលត្រូវទទួលអគ្គសញ្ញានោះ ឲ្យ​ដឹង​ច្បាស់អំពីរបៀប​​​របប​​​ពិធីគោរពប្រណិប័តន៍ផ្សេងៗ ជាពិសេសដឹងអំពីសេចក្តីណែនាំក្នុងករណី​​​អន្តររបៀបរបបពិធី។ នៅពេល​​​អប់រំ​​​ជំនឿ គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតា​​​​ក៏ត្រូវ​​ទទួលការអប់រំ​អំពីរបៀបរបបពិធីផ្សេងៗ និងអំពី​សេចក្តីណែនាំ​ក្នុងករណីអន្តរ​​​របៀប​​​របប​​​ពិធីនោះ​​​ដែរ។ មិន​​​​​​តែ​​​ប៉ុណ្ណោះ​​​សោត គ្រីស្តបរិស័ទម្នាក់ៗ និង​គ្រីស្តបរិស័ទ​ទាំងអស់ ព្រមទាំងអស់អ្នកដែល​​​ទទួល​​​អគ្គ​សញ្ញាជ្រមុជ ទឹក​​​ក្នុង​​​​​​ព្រះសហគមន៍ ឬក្នុងសហគមន៍មិនមែនកាតូលិក ហើយដែលមករួបរួម​​​យ៉ាង​​​ពេញ​​​លក្ខណៈ​​​ក្នុងព្រះសហគមន៍​​​កាតូលិកយើង ត្រូវតែរក្សាទុករបៀបរបបពិធីរបស់ខ្លួនផ្ទាល់នៅគ្រប់កន្លែង។ គេក៏ត្រូវ​​​ប្រតិបត្តិតាមនិង​​​កាន់​​​​​​ តាម​​​​​​តែគេអាច​ធ្វើ​បានដែរ។ ក្នុងករណីពិសេស ដែលចោទឡើងអំពីបុគ្គលម្នាក់ៗ អំពី​​​សហគមន៍​​​នានា​​​ ឬអំពី​​​តំបន់ផ្សេងៗ គេមានសិទ្ធិឡើងសណុំរឿង​​​ទៅអាសនៈរបស់គ្រីស្តទូត​សិលា។ អភិបាលព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​ក្រុង​​​រ៉ូម​​​នេះ ក្នុង​​​ឋានៈ​​​លោក​​​​ជា​អាជ្ញាកណ្តាលដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតក្នុងទំនាក់ទំនងរវាងព្រះ​សហគមន៍នានា លោក​​​នឹងផ្គត់ផ្គង់តាម​​​តម្រូវ​​​ការ​​​របស់គេ ដោយ​មាន​ចិត្តគំនិតចង់បង្រួបបង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ​​​ផង។​​​ លោកនឹងសម្រេច​​​ដោយ​​​ខ្លួនលោកផ្ទាល់ក៏បាន ​ឬដោយផ្ញើឲ្យអំណាចផ្សេងៗសម្រេចក៏បាន ទាំងផ្តល់​​​សេចក្ដី​​​ណែនាំ ក្រឹត្យ​​​ក្រម និងបញ្ជា​​​តាម​​​សេចក្ដីត្រូវការ។

ត្រូវថែរក្សាបេតិកភ័ណ្ឌនៃព្រះសហគមន៍នាបូព៌ាប្រទេស

៥-ប្រវត្តិសាស្រ្ត ប្រពៃណីនានា និងស្ថាប័នជាច្រើននៃព្រះសហគមន៍​​​ តែងបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា ​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​នៅបូព៌ា​​​​ប្រទេសមានគុណជាច្រើនទៅលើព្រះសហគមន៍សកល។ ហេតុនេះហើយ ​បានជាមហាសន្និបាត​​​សូមលើក​​​តម្កើង​​​​និង​​រាប់​បេតិកភ័ណ្ឌខាងព្រះសហគមន៍ និងខាងការរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណរបស់គេ។  លើស​ពីនេះ​ទៅ​ទៀត មហាសន្និបាតទទួលស្គាល់យ៉ាងមឺុងម៉ាត់ថា បេតិកភ័ណ្ឌនោះពិតជាបេតិកភ័ណ្ឌរបស់ព្រះសហគមន៍ទាំងមូល​របស់​ព្រះ​​​គ្រីស្ត។ ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតសូមប្រកាសយ៉ាងឱឡារិកថា ព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស ក៏​ដូច​ព្រះ​សហគមន៍នៅបស្ចិមប្រទេស មានសិទ្ធិនិងភារកិច្ចគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង ដោយខ្លួនឯងបានតាមក្បួនវិន័យដោយ​​​ឡែក​​​​​​របស់គេ។ គួរឲ្យគោរព និងប្រតិបត្តិតាមក្បួនវិន័យទាំងនោះ ព្រោះក្បួនវិន័យទាំងនោះ មកពីបរមបុរាណ និង​ស្រប​​​តាមទំនៀមទម្លាប់គ្រីស្តបរិស័ទរបស់គេ ហើយក៏ស្រួលនាំផលប្រយោជន៍ដល់គេ។

៦-សូមឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ា​ប្រទេស​ទាំងអស់ដឹងយ៉ាងជាក់ច្បាស់ថា គេមានសិទ្ធិអាចនិងត្រូវរក្សាទុកក្បួនពិធី គោរពប្រណិប័តន៍ដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់ខ្លួន និងរក្សាទុកក្បួនវិន័យរបស់គេទៀតផង។ ប្រសិន​ត្រូវកែសម្រួលក្បួនទាំងនោះ ត្រូវ​​​កែ​​​សម្រួល​​​​​​តែក្នុង​គោល​​បំណងធ្វើឲ្យពិធីនិងក្បួនវិន័យទាំងនោះចម្រើនឡើង និងត្រូវកែសម្រួលពីផ្ទៃក្នុង​​ព្រះ​សហគមន៍​​​​​​ដោយ​​​​​​ឡែកទាំងនោះទៀត។ គ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រទេស ត្រូវកាន់តាមសេចក្ដីទាំងនោះ​​​ដោយចិត្ត​​​ស្មោះ​​​យ៉ា​​​ង​​​ខ្លាំង។ គេត្រូវស្គាល់ពិធីនិងក្បួនវិន័យទាំងនោះ ​ឲ្យកាន់តែច្បាស់ឡើងៗ និងអនុវត្តតាមឲ្យកាន់តែប្រសើរ​​​ឡើងៗ​​​​​​ដែរ។ ប្រសិនបើមានមូលហេតុបណ្តាលឲ្យគេឃ្លាត​ឆ្ងាយ​​ នោះគឺមកសភាពការណ៍ផ្សេងៗតាមកាលៈទេសៈ ឬ​​​​​​មក​​​​​​តែបុគ្គល នោះសូម​​​​​​​​​ឲ្យគេខិតខំត្រឡប់​​​មក​​​រក​​​ប្រពៃណី​​​​ដូនតាគេ​វិញ។ ចំពោះអស់អ្នកដែលធ្លាប់​មាន​ទំនាក់ទំនង​​​ជាញឹកញាប់ជាមួយព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​​នៅបូព៌ា​ប្រទេស ឬជាមួយគ្រីស្តបរិស័ទ​នៅបូព៌ាប្រទេស ​តាមបន្ទុករបស់ខ្លួនផ្ទាល់ ឬតាមមុខងារបម្រើ​​​របស់​​​គេក្នុងឋានៈជាគ្រីស្តទូត សូមរៀនយ៉ាងហ្មត់ចត់ដើម្បីឲ្យស្គាល់ និងឲ្យស្រឡាញ់របៀបរបប​ពិធី​ ក្បួនវិន័យ លទ្ធិនៃជំនឿ និងលក្ខណៈពិសេសរបស់គ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ា​ប្រទេស។ មហាសន្និបាតផ្តែផ្តាំ​​​យ៉ាង​​​ផ្តូរ​​​ផ្តាច់ថា សូម​គ្រឹះស្ថាន​​​ និង​​​សហគមន៍ដែលកាន់របៀបរបបពិធីឡាតាំង ហើយដែលធ្វើការនៅ​បូព៌ាប្រទេស ឬ ជា​​​មួយ​​​​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​នៅ​​​បូព៌ា​​​ប្រទេស សូមបង្កើតគេហដ្ឋាន និងតំបន់ក្រុមគ្រួសារបព្វជិតដែលកាន់តាម​​​របៀប​​​របប​​ពិធី​​​បូព៌ា​ប្រទេស ប្រសិន​​​​​​បើអាចធ្វើបាន ដើម្បីឲ្យគេបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតឲ្យបានប្រសិទ្ធភាព។

អភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តមនៅបូព៌ាប្រទេស

៧-មានតែងតាំងអភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តមក្នុងព្រះសហគមន៍តាំងពីបរមបុរាណមក ហើយមហាសន្និបាតសកលដើម​ដំបូង ក៏តែងតែទទួលស្គាល់អភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តមទាំងនោះដែរ។

“អភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តមនៃព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស” មានន័យថា អភិបាលដែលគ្រប់គ្រង​លើ​អភិបាល​​​​​​​ឯទៀតៗ​ទាំងអស់ សូម្បីតែលើអភិបាលព្រះសហគមន៍នៃក្រុងធំៗក្តី ក៏អស់លោកគ្រប់គ្រងដែរ។ អស់​​​លោក​​​ក៏​​​គ្រប់គ្រងលើក្រុមអ្នកទ​​​ទួល​​​អ​​​គ្គសញ្ញាតែ​​​ងតាំងជាអ្នក​​​បម្រើព្រះសហគមន៍ និងលើគ្រីស្តបរិស័ទដែលរស់នៅក្នុង​តំបន់​​​រ​បស់លោក ឬលើគ្រីស្តបរិស័ទដែលកាន់តាម​របៀបរបបពិធីរបស់លោក។ លោកគ្រប់គ្រង​​​ដូច្នេះ​​​តាមសេចក្តីណែនាំនៃច្បាប់វិន័យ ទាំងទទួលស្គាល់អភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូមទុកជា​​​ប្រធាន​​​ផង។

នៅគ្រប់កន្លែងដែលគេតែងតាំងអ្នកកាន់អំណាចដ៏សក្ការៈម្នាក់នៃរបៀបរបបពិធីណាមួយ ​ក្រៅពីព្រំដែន​​​តំបន់​​​​​​​​​​​​អភិបាល​​​​​​​​​​​​ដ៏ប្រសើរឧ​​​ត្តមនោះ ក៏អ្នកកាន់អំណាចដ៏សក្ការៈថ្មីនោះ (គឺអំណាចដែលមកពីព្រះជាម្ចាស់) នៅតែ​​​ភ្ជាប់​​​​​​ចំណង​​​​​​ជាមួយក្រុមអភិបាលដែល​​​មាន​​​អំណាច​​​តាមលំដាប់លំដោយ​​​នៅក្នុង​តំបន់ និងស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រង​​​របស់​​​អភិបាល​​​ដ៏ប្រសើរឧត្តមនៃរបៀបរបបពិធីនោះ តាមសេចក្តីណែនាំនៃច្បាប់វិន័យដែរ។

៨-អភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តមនៃព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស ទោះបីមានអភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តមខ្លះកើតក្រោយពីអភិ បាលដ៏ប្រសើរឧត្តមឯទៀតៗ ក៏អស់លោកមានកិត្តិយសស្មើគ្នាទាំងអស់ ក្នុងឋានៈអស់លោកជាអភិបាល​​​ដ៏ប្រសើរ​​​ឧត្តមដូចគ្នា តែត្រូវរក្សាទុកឋានន្តរស័ក្តិកិត្តិយស ដែលគេតែងតាំងយ៉ាងត្រឹមត្រូវរួចមកហើយ។

៩-តាមប្រពៃណីពីបរមបុរាណនៃព្រះសហគមន៍តរៀងមក ត្រូវគោរពយ៉ាងពិសេស​ចំពោះអភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តម​​​ទាំង​​​ប៉ុន្មាន​​​​​​នៃ​​​ព្រះ​​​​សហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស ដ្បិតអស់លោកជាប្រធានក្នុងតំបន់រៀងៗខ្លួនក្នុងឋានៈជាឪពុក និងជាមេដឹក​​​នាំ​​​។       ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតសម្រេចថា ត្រូវតែងតាំងសិទ្ធិនិងឯកសិទ្ធិរបស់អស់លោកឡើងវិញ ស្រប​​​​​​តាម​ប្រពៃណីពីបុរាណរបស់ព្រះសហគមន៍នីមួយៗ និងស្របតាមក្រឹត្យក្រមនៃមហាសន្និបាត​​​សកល​​​ទាំង​​​ប៉ុន្មាន​​​ពី​​​​​​មុនៗ​​​​​​មក​​​។

ទោះបីត្រូវកែសម្រួលសិទ្ធិនិងឯកសិទ្ធិទាំងនោះបន្តិចឲ្យបានស្របតាមសភាពការណ៍នាបច្ចុប្បន្ន​ក្តី ក៏សិទ្ធិ​​​និង​​​​​​​​​​ឯកសិទ្ធិទាំងនោះ ពិតជាសិទ្ធិនិងឯកសិទ្ធិរបស់អស់លោកអភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តមតែងតែមាន នៅសម័យ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស និងនៅបស្ចិមប្រទេសរួបរួមគ្នានៅឡើយ។

អស់លោកអភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តមនិងសន្និបាតរបស់អស់លោក ជាស្ថាប័នដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតដែលអាច​​​ដោះ​​​​​​​ស្រាយ​បញ្ហា​​​ទាំងប៉ុន្មានក្នុងតំបន់របស់់លោកអភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តម។ ស្ថាប័នដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតនេះ​​​ក៏​​​មាន​​​សិទ្ធិតែង​​​តាំង​​​​​​មេដឹកនាំថ្មី និង​តែង​តាំង​អភិបាលតាមរបៀបរបបពិធីរបស់អស់លោក ក្នុងព្រំដែនតំបន់​​​របស់​​​លោក​​​អភិបាល​​​ដ៏​​​ប្រសើរ​​​ឧត្តមដែរ។ ក៏ប៉ុន្តែ អភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូម នៅតែមានសិទ្ធិដែលដកមិនបាន អាច​​​ធ្វើ​​​អន្តរាគមន៍ក្នុង​​​ករណី​​​នីមួយៗទាំងនេះបានផងដែរ។

១០-សេចក្ដីចែងអំពីអភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តមទាំងនោះ ក៏ត្រូវរាប់ទុកជាបានការចំពោះអគ្គ​​​អភិបាល​​​ដ៏ប្រសើរដែល​​​ជា​​​មេ​​​ដឹក​​​នាំ​​​ព្រះសហគមន៍ដោយឡែកទាំងមូលមួយ ឬដែលជាមេដឹកនាំ​​​របៀប​​​របប​​​ពីធី​​​មួយ ស្រប​​​តាម​​​សេចក្តី​​​ណែ​​​នាំ​​​​​​​​​នៃច្បាប់វិន័យ ដែរ។

១១-អភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តមទាំងប៉ុន្មាន ជាស្ថាប័នគ្រប់គ្រងព្រះសហគមន៍ទាំងប៉ុន្មាននៅបូព៌ាប្រទេស​​​តាម​​​ប្រពៃណី។​​​ ហេតុនេះហើយបានជា ពេលណាត្រូវតែងតាំងតំបន់ថ្មីក្រោមអំណាចអភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តមម្នាក់ តាម​​​តម្រូវការ  មហាសន្និបាតសកលយើងនេះ ប្រាថ្នាចង់ឲ្យមានតែមហាសន្និបាតសកល ឬ​អភិបាលព្រះ​​​សហគមន៍​​​ក្រុងរ៉ូម​​​ប៉ុណ្ណោះ​​​​​​​​​​​​ តែង​​​តាំងតំបន់ថ្មីនោះ។

វិន័យអំពីអគ្គសញ្ញា

១២-មហាសន្និបាតសកលដ៏វិសុទ្ធបញ្ជាក់ និងយល់ស្របតាមក្បួនវិន័យពីបុរាណ អំពីរបៀបធ្វើ​​​អគ្គសញ្ញា​​​ជូន​​​គ្រីស្តបរិស័ទ ដែលព្រះសហគមន៍ទាំងប៉ុន្មាននៅបូព៌ាប្រទេសធ្លាប់អនុវត្តតាម។ ​មហាសន្និបាត​​​ក៏ប្រាថ្នាចង់​​​ឲ្យគេ​​​តែង​​​តាំងរបៀប​បុរាណធ្វើអគ្គសញ្ញាឡើងវិញថែមទៀត ប្រសិនបើត្រូវការ។

១៣-ចំពោះក្បួនវិន័យអំពីអ្នកបម្រើ ប្រេងគ្រីស្មាដ៏វិសុទ្ធដែលគ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រទេស​តែង​អនុវត្ត​តាម​​​តាំងពីបរម​​​បុរាណ​​​​​​មក សូមតែងតាំងឡើងវិញយ៉ាងពេញលេញ។ ហេតុនេះហើយបានជាអស់លោកគង្វាល មាន សិទ្ធិអាចធ្វើអគ្គសញ្ញានេះ​​​ជូនគ្រីស្តបរិស័ទបាន ដោយប្រើប្រេងគ្រីស្មាដែលអភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តម ​ឬអភិបាលបាន​​​ប្រសិទ្ធិពរ រួចមកហើយ។

១៤-អស់លោកគង្វាល នៃព្រះសហគមន៍បូព៌ាប្រទេស មានសិទ្ធិអាចធ្វើអគ្គសញ្ញាលាបថ្ងាសនេះ ដែល​​​អាច​​​ចាត់ទុក​​​​​​ជាបានការ ទោះជានៅពេលធ្វើអគ្គ​សញ្ញាជ្រមុជទឹក ឬនៅពេលផ្សេងទៀតក្តី  ​ទោះជា​​​គ្រីស្ត​​​បរិស័ទ​​​​​​ដែល​​​ទទួលនោះកាន់​​​តាម​​​របៀបរបបពិធីណា​ក៏ដោយ សូម្បីតែគ្រីស្តបរិស័ទកាន់តាម​​​របៀបរបប​​​ពិធី​​​​​​​​​ឡាតាំងកី្ត ក៏​​​លោក​​​គង្វាល​​​មានសិទ្ធិអាចធ្វើអគ្គសញ្ញានេះជូនគេបានដែរ។ ​ប៉ុន្តែអស់​លោកត្រូវកាន់​​​តាម​​​បញ្ជានៃច្បាប់រួម និង​​​​​​តាម​​​បញ្ជា​​​ព្រះ​​​​​​សហគមន៍ដោយឡែក ដើម្បីឲ្យបានត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់។​ ចំពោះ​គង្វាល ដែល​​​កាន់​​​​​​តាមរបៀបរបប​​​ពិធី​​​ឡាតាំង  ក៏មានសិទ្ធិអាចធ្វើអគ្គសញ្ញា​​​នេះ​​​​​​ជូនគ្រីស្តបរិស័ទនៃព្រះ​​​សហគមន៍​​​​បូព៌ា​ប្រទេស​​​បាន​​​ដែរ លុះត្រាតែ​​​លោក​​​មានសិទ្ធិក្នុងការ​​​ធ្វើ​​​អគ្គសញ្ញាលាប​​​ថ្ងាសនេះក្នុងព្រះសហគមន៍​​​របស់ខ្លួន។ ធ្វើដូច្នេះលោកគង្វាលមិនបង្ខូច​​​ប្រយោជន៍​​​របៀបរបបពិធីផ្ទាល់​​​របស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទាំង​​​នោះ​​​។ ប៉ុន្តែអស់លោក ត្រូវ​​​កាន់​​​​តាម​​បញ្ជា​​​នៃ​​​ច្បាប់រួម និង​​តាម​​​​​​បញ្ជាព្រះសហគមន៍ដោយ​ឡែក ដើម្បីឲ្យបាន​​​ត្រឹម​​​ត្រូវតាមច្បាប់។

១៥-គ្រីស្តបរិស័ទមានកាតព្វកិច្ចចូលរួមក្នុងពិធីគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ រៀងរាល់ថ្ងៃអាទិត្យ និងនៅ​​​ថ្ងៃបុណ្យ​​​ធំៗ។ ​​​គេក៏​មានកាតព្វកិច្ចចូលរួមក្នុងពិធីលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ តាមវិន័យ ឬតាមទម្លាប់នៃរបៀប​​​របបពិធីរបស់គេ​​​ផ្ទាល់​​​ដែរ។ ​មានកំណត់ពេលសម្រាប់បំពេញ​កាតព្វកិច្ច​នោះ គឺតាំងពីពិធីលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ល្ងាចថ្ងៃសៅរ៍ រហូត​​​ដល់​​​​​​​​​ល្ងាច​​​ថ្ងៃអាទិត្យ ឬល្ងាចថ្ងៃបុណ្យធំៗនោះ។ មានចាត់ចែងដូច្នេះ ដើម្បីឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទស្រួលបំពេញ​​​កាតព្វកិច្ច​​​នោះ​​​។ ​យើង​​​ទូន្មានគ្រីស្តបរិស័ទយ៉ាងខ្លាំង ឲ្យទទួលព្រះកាយ​នៅថ្ងៃទាំងនោះ ឬជាញឹកញាប់ជាង រហូតដល់ទទួល​​​រៀង​​​​​​រាល់ថ្ងៃ​​​ក៏​​​បាន​​​​ដែរ។

១៦-គ្រីស្តបរិស័ទនៃព្រះសហគមន៍ទាំងប៉ុន្មានដោយឡែក ដែលរស់នៅក្នុងតំបន់ឬក្នុងភូមិភាគព្រះ​សហគមន៍បូព៌ា​​​តែមួយ តែងតែ​​​រស់នៅលាយ​​​ឡំគ្នាជានិច្ច។ ហេតុនេះ មេដឹកនាំដែលកាន់អំណាចដ៏សក្ការៈត្រូវផ្តល់​​​ឲ្យ​​​​​​គង្វាលរបស់​​​ខ្លួន​​​មានសិទ្ធិជាធម្មតា និង​ដោយ​គ្មាន​លក្ខខ័ណ្ឌណារារាំង ធ្វើអគ្គសញ្ញាលើកលែងទោស​​​ជូន​​​គ្រីស្តបរិស័ទ ​ទោះ​​​ជា​​​គង្វាលនេះកាន់របៀបរបបពីធីណា​ក៏​ដោយ។ សិទ្ធិនោះអាច​ប្រើបាននៅ​​​តំបន់​​​ទាំង​​​មូល ដែល​​​ស្ថិតនៅក្រោម​​​អំណាច​​​អភិបាលដែលផ្តល់សិទ្ធិនោះ ​ព្រមទាំងប្រើបាននៅកន្លែងដែល​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​​រស់​​​នៅ និងសម្រាប់គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទាំង​​​អស់​​​ដែលរស់នៅក្នុងតំបន់នោះ ​ទោះបីគេកាន់តាមរបៀប​​​របប​​​ពិធី​​​ណាក៏ដោយ លើកលែងតែ​​​អ្នកកាន់អំណាចដ៏សក្ការៈ​​​ក្នុងតំបន់នោះបានបដិសេធយ៉ាងច្បាស់​ ចំពោះកន្លែង​​​ដែល​​​​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​កាន់​​​​​​តាម​​​របៀបរបបពិធីរបស់​​​លោករួចហើយ។

១៧-មហាសន្និបាតប្រាថ្នាចង់ឲ្យតែងតាំងឧបដ្ឋាកអចិន្រៃ្តយ៍ឡើងវិញ នៅកន្លែងណាដែលគេលែងមាន ដើម្បីអនុវត្ត​តាម​​​ក្បួនវិន័យបុរាណនៃព្រះសហគមន៍​បូព៌ាប្រទេស អំពីអគ្គសញ្ញាតែងតាំងជាអ្នកបម្រើ។ ​ចំពោះមុខ​ងារ​ជា​អនុ​​ឧបដ្ឋាក និងមុខងារបម្រើតូចជាងគេ ព្រមទាំងអំពីសិទ្ធិនិងកាតព្វកិច្ចភ្ជាប់នឹងមុខ​ងារ​ទាំងនោះ អំណាច​ដែលមានសមត្ថកិច្ច បញ្ចេញច្បាប់វិន័យក្នុងព្រះសហគមន៍ដោយឡែកនីមួយៗ ត្រូវចាត់វិធានការតាមសេចក្ដីត្រូវការ។

១៨-ចំពោះគ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិកនៃព្រះសហគមន៍​បូព៌ាប្រទេស ដែលរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាមួយអ្នកដែលទទួល​អគ្គសញ្ញា​ជ្រមុជទឹក តែមិនមែនជាគ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិកបូព៌ាទេ មហាសន្និបាតសម្រេចថា ត្រូវតែរៀប​អាពាហ៍​​​ពិពាហ៍​​​​​​តាម​ក្បួនច្បាប់ ដើម្បីឲ្យអាពាហ៍ពិពាហ៍នោះត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ គឺគ្រាន់តែឲ្យមាន​​​វត្តមានរបស់លោក​គង្វាល​​​​​​​​​ម្នាក់ជាចាំបាច់ និង​​​ឲ្យគោរពតាមក្បួនវិន័យឯទៀតៗ​តាមសេចក្តីណែនាំនៃច្បាប់  ទើប​​​អាពាហ៍​​​ពិពា​​​​​​ហ៍​​​​​​​​​នោះ​​​​​​​​​ទុកជាបានការ។   មហាសន្និបាតសម្រេចដូច្នេះ ដើម្បីឲ្យ​​​អាពាហ៍ពិពាហ៍​​​​​​ទាំង​​​នោះ​​​អាច​​​យក​​​ជា​​​ការ​​​បាន និង​​​ដើម្បី​​​ឲ្យគូ​ស្វាមីភរិយានៅជាប់​ស្ថិតស្ថេរ ហើយ​​​បានវិសុទ្ធ ព្រមទាំងរស់នៅជាមួយគ្នា​​​ដោយសេចក្ដីសុខ​​​សាន្តទៀត​​​ផង។

ពិធីគោរពបម្រើព្រះជាម្ចាស់

១៩-តាំងពីពេលនេះតទៅ មានតែមហាសន្និបាតសកល និងសន្តៈអាសនៈនៃគ្រីស្តទូតសិលាប៉ុណ្ណោះទេ ដែលមាន សិទ្ធិផ្លាស់​ប្តូរថ្ងៃបុណ្យរួមរបស់ព្រះសហគមន៍​បូព៌ាប្រទេសទាំងឡាយ ឬលុបបំបាត់ថ្ងៃបុណ្យទាំងនោះបាន។ ចំពោះ​​​ថ្ងៃបុណ្យរបស់ព្រះសហគមន៍​ដោយឡែក សន្និបាតរបស់អភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តម ឬសន្និបាតរបស់អគ្គអភិបាល ក៏​​​មាន​​​​​​​​​សិទ្ធិតែងតាំង និងផ្លាស់ប្តូរ ឬលុបបំបាត់ថ្ងៃបុណ្យនានា ដូចអាសនៈ​​​គ្រីស្តទូតសិលាដែរ។ ក៏ប៉ុន្តែ​​​ត្រូវ​​​នឹក​​​គិត​​​ដល់តំបន់​​​ទាំង​​​មូល និងដល់ព្រះសហគមន៍ដោយឡែកឯទៀតៗដែរ។

២០-មហាសន្និបាតប្រាថ្នាចង់ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ព្រមព្រៀងគ្នាធ្វើបុណ្យចម្លងនៅថ្ងៃតែមួយដូចគ្នា។ ​ទម្រាំពេល​ នោះ សូមអស់លោកអភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តម និងអ្នកកាន់អំណាចយ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់ក្នុងព្រះសហគមន៍ក្នុងតំបន់ ​រួមមតិ​គា្នធ្វើបុណ្យចម្លងនៅថ្ងៃអាទិត្យដដែលតែមួយដូចគ្នា ដោយព្រមគ្នាជាឯកច្ឆ័ន្ន និងដោយបានពិគ្រោះជាមួយអស់អ្នក ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហានេះ។ ធ្វើដូច្នេះ មុខជាអស់លោកនឹងជួយឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ដែលរស់នៅក្នុងតំបន់ ​ឬ ក្នុង​​​ប្រទេស​តែមួយ រួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយពុំខាន។

២១-ចំពោះកាលបរិច្ឆេទធ្វើពិធីគោរពប្រណិប័តន៍ គ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ដែលរស់នៅក្រៅតំបន់ ឬក្រៅកន្លែងដែល​​​គេកាន់​​​តាមរបៀប​​​របបពិធីរបស់ខ្លួន មាន​​​សិទ្ធិ​​​​សម្របខ្លួនទាំងស្រុងតាមវិន័យដែលតែងអនុវត្តនៅកន្លែងគេ​​​រស់​​​នៅ​​​។​​​ ចំពោះ​​​​​​ក្រុមគ្រួសារដែលមានគូស្វាមីភរិយា​ជា​គ្រីស្តបរិស័ទ​កាន់​តាមរបៀប​របបពិធីផ្សេងពីគ្នា គេមាន​​​សិទ្ធិតាមច្បាប់​​​ដដែល​​​​​​នេះ គឺកាន់តាមរបៀបរបបពិធីតែ​មួយ​​គត់​។

២២-ក្រុមអ្នកទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំង និងបព្វជិតបព្វជិតានៃព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស ត្រូវធ្វើពិធីលើកតម្កើង​​​សិរីរុង​រឿង​​​របស់ព្រះជាម្ចាស់តាមវិន័យ និងតាមប្រពៃណីនៃក្បួនច្បាប់ក្រុមគ្រួសាររបស់គេ។ តាំងពីបរមបរាណមក ព្រះ​​​​​​សហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស តែងតែពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំង និងធ្លាប់លើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដូច្នេះ។ ​គ្រីស្តបរិស័ទ​ក៏ត្រូវធ្វើ​តាមគំរូដូនតារបស់ខ្លួន គឺត្រូវចូលរួមក្នុងពិធីលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់​​​ព្រះជាម្ចាស់​​​នោះដែរ ដោយ​គោរពប្រណិប័តន៍តាមសមត្ថភាពរៀងៗខ្លួន។

២៣-មានតែអភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តមរួមជាមួយសន្និបាតរបស់លោក ឬអ្នកកាន់អំណាចដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ក្នុងព្រះសហគមន៍​នីមួយៗ ដោយមានក្រុមប្រឹក្សាអ្នកកាន់អំណាចដ៏សក្ការៈប៉ុណ្ណោះទេ ដែលមានសិទ្ធិចាត់ចែងឲ្យគេប្រើភាសា​​​ណា​​​មួយ​​​ ក្នុង​ពិធី​​​គោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់។ ក្រោយពីបានរាយការណ៍ទៅអាសនៈគ្រីស្តទូតសិលាមក អស់លោក​​​ក៏​​​មាន​​​​​​សិទ្ធិយល់​​​ព្រម​​​​​​អនុម័តឲ្យយក​អត្ថបទដែលគេបកប្រែតាមភាសាប្រជាជនរស់នៅ​​​ក្នុងប្រទេសមកប្រើជាផ្លូវការ​​​បាន​​​។

ទំនាក់ទំនងជាមួយបងប្អូនក្នុងព្រះសហគមន៍ដែលបែកចេញពីយើង

២៤-ព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេសដែលរួបរួមជាមួយអាសនៈគ្រីស្តទូតសិលានៅក្រុងរ៉ូម មានភារកិច្ចពិសេស លើក​​​ស្ទួយ​​ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់រួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ ជាពិសេសគ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រទេសស្របតាមគោល ការណ៍​​​​​​មហាសន្និបាត​នេះ ស្តីអំពីការបង្រួបបង្រួមជាធ្លុងតែមួយ។ គេជួយឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់រួបរួមគ្នាជាធ្លុង តែមួយ មុនដំបូងដោយអធិដ្ឋាន បន្ទាប់មកដោយធ្វើជាគំរូតាមរបៀបរស់នៅរបស់គេ ​ដោយគោរព​​​ប្រពៃណី​​​បុរាណ​​​នៅ​​​​​​​បូព៌ាប្រទេសយ៉ាងស្មោះបែបសាសនា ដោយស្គាល់គ្នាទៅវិញទៅមក​​​ឲ្យកាន់តែ​​​ច្បាស់ឡើងៗ ​ដោយរួម​​​សហការ​​​​គ្នា និងដោយរាប់អានគ្នាទៅវិញទៅមកទុកជាបង​​​ប្អូន ព្រមទាំងរាប់រកអ្វីទាំងអស់របស់គេទុក​ជាគួរ​​​ឲ្យ​​​ស្រឡាញ់។

២៥-ប្រសិនបើមានគ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រទេសដែលបែកចេញពីយើង ចូលរួបរួមក្នុងព្រះសហគមន៍កាតូលិក​​​តែ​​​មួយ ដោយព្រះហឫទ័យប្រោសប្រណីរបស់ព្រះវិញ្ញាណជួយបំភ្លឺចិត្តគំនិតគេផង កុំទាមទារអ្វីលើសពីសេចក្ដីប្រកាស​​​ជំនឿកាតូលិកឡើយ។ ដោយព្រះសហគមន៍របស់គេបានរក្សាទុកមុខងារជាបូជាចារ្យឲ្យប្រើជា​​​ការ​​​បាន​​​​​​​​​  អស់​​​លោក​​​​​​ដែលទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំងបម្រើព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស ហើយដែលចូលរួបរួមក្នុងព្រះសហគមន៍​​​កាតូលិកតែមួយនោះ មានសិទ្ធិបំពេញមុខងាររបស់​ខ្លួនផ្ទាល់តទៅទៀតបាន តាមវិន័យដែលអំណាចមាន​​​សមត្ថកិច្ច​​​តែង​​​តាំងរួចហើយ។

២៦-ធម៌វិន័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ហាមមិនឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទចូលរួបរួមក្នុងពិធីដ៏សកា្ករៈប្លែកពីពិធីនៃគ្រីស្តសាសនា ជា ដាច់​​​ខាត​​​។ ការចូលរួបរួមក្នុងពិធីដ៏សកា្ករៈបែបនេះ បណ្តាលឲ្យ​ព្រះសហគមន៍បាក់បែកគ្នា និងនាំឲ្យ​​​ប្រកាស​​​យ៉ាង​​​​​​​​​ជាក់ច្បាស់ថា ខ្លួន​​​​​​ភ្ជាប់ចិត្តជឿសេចក្ដីមិនពិត ឬប្រកាសសេចក្ដីដែលបណ្តាលឲ្យ​វង្វេងជំនឿ និងរារាំងអ្នក​​​ដទៃ​​​មិន​​​​​​ឲ្យជឿ​​​ទៀត​​​។ ​ការចូលរួបរួមក្នុងពិធីដ៏សកា្ករៈបែបនេះក៏បណ្តាល​​​ឲ្យខ្លួន​​​មិន​​​អើពើ​នឹងជំនឿដោយគិតថា សាសនា​​​ណា ក៏ដូច​​​សាសនាណាដែ​​​រ។

ប៉ុន្តែ ចំពោះបងប្អូនគ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រទេសវិញ មិនមែនដូច្នោះទេ។ បទពិសោធន៍ក្នុងការឃ្វាល​​​ណែ​​​នាំ​​​បង្ហាញឲ្យឃើញថា  នៅពេលណាគ្មានការ​​​ប៉ះពាល់នឹងកា​​​ររួបរួម​​​របស់​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ ហើយមិនបណ្តាលឲ្យ​ខ្លាចអ្វី​ដែល​ត្រូវ​​​​​​ជៀសវាងនោះ យើងអាច​​​ (ហើយ​​​​​​ក៏ត្រូវ) ចាប់អារម្មណ៍នឹង​សភាពការណ៍ផ្សេងៗរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ គឺយើង​​​ត្រូវ​​​ចាប់​​​​​​​​​អារម្មណ៍​​​នឹងតម្រូវ​​​ការ​របស់គេ ដែលត្រូវទទួលការសង្គ្រោះនិង​​ផលប្រយោជន៍ខាង​​​វិញ្ញាណ​​​​​​វិញ។ ហេតុ​​​នេះ​​​ហើយ​​​​​​​​​បាន​​​ជា​​​ កាលពីដើមហើយសព្វថ្ងៃដែរ  ព្រះសហគមន៍កាតូលិក​​​អនុញ្ញាត​​​ឲ្យអនុវត្ត​​​តាម​​​​​​​គោល​​​ការណ៍​​​​​​មិន​​​សូវ​​​តឹង​​​រឹងទេ ដោយយល់ឃើញដល់សភាពការណ៍នៃ​កាលៈ​ទេសៈ នៃទី​កន្លែង និងនៃ​​​បុគ្គល​​​ម្នាក់ៗ។​​​ ព្រះសហគមន៍មាន​​​​​​​​​​​​គោល​​​បំណង​​​ជូនគ្រប់មធ្យោបាយនៃការសង្គ្រោះឲ្យគេ ព្រមទាំងផ្តល់​សក្ខីភាព​អំពី​​​សេចក្ដី​​​ស្រឡាញ់​​​របស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទចំពោះ​​​គ្នាទៅវិញទៅមក។ ហេតុនេះហើយបានជាព្រះ​សហគមន៍កាតូលិក​​​អនុញ្ញាត​​​ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទទួល​​​អគ្គសញ្ញានានា និងចូលរួមក្នុងពិធីឯទៀតៗ និងក្នុងអ្វីៗដ៏សក្ការៈ​​​ដែរ។

មហាសន្និបាត​​​យល់​​​​​​ឃើញដូច្នេះ ”កុំឲ្យយើងទៅជាឧបសគ្គចំពោះអ្នកដែលទទួលការសង្គ្រោះ ដោយ​យើង​ដាក់​​​​​​​ទោសគេធ្ងន់ពេក” ក្នុងគោលបំណង ជួយព្រះសហគមន៍នានានៅ​បូព៌ាប្រទេស​ ដែល​បែកចេញ​ពី​យើង​​​ឲ្យរួបរួម​​​ជា​​​មួយយើង ចែងរបៀបប្រព្រឹត្តិដូចតទៅ ៖

២៧-ទោះបីត្រូវនឹកគិតដល់គោលការណ៍ចែងនៅខាងលើក៏​ដោយ ក៏យើងអាចធ្វើ​​​អគ្គសញ្ញាលើកលែង​​​ទោស អគ្គសញ្ញា​​​អរព្រះគុណ និងអគ្គសញ្ញាលាបប្រេងអ្នកជំងឺ ជូនគ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រទេសដែលបែកចេញពី​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​កាតូលិកយើងដោយមិនដឹងខ្លួនបាន លុះត្រាតែគេសូមទទួលអគ្គសញ្ញាទាំងនោះដោយខ្លួនគេផ្ទាល់ និង​​​បាន​​​​​​រៀបចំខ្លួនទទួលយ៉ាងសមរម្យ។ លើសពីនេះ​ទៅទៀត គ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិកមានសិទ្ធិសូម​​​លោកដែល​​​ទទួល​​​មុខ​​​ងារ​​​បម្រើ​​​ដែលមិនមែនជាគ្រីស្តបរិស័ទ​កាតូលិក ធ្វើ​អគ្គសញ្ញាទាំងនោះជូនខ្លួនបាន លុះត្រាតែគេ​​​ទទួល​​​អគ្គសញ្ញា​​​ទាំងនោះក្នុងព្រះសហគមន៍ដែលទទួលស្គាល់ថា អគ្គសញ្ញាទាំងនោះយកជាការ​បាន​។ គ្រីស្តបរិស័ទ​​​កាតូលិក​​​មាន​​​សិទ្ធិ​​​សុំដូ​​ច្នេះគ្រប់ពេលណាគេត្រូវការ ឬគ្រប់ពេលណាគេយល់ឃើញថា មានប្រយោជន៍យ៉ាង​​​ពិត​​​ប្រាកដ​​​ខាង​​​ព្រះ​​​វិញ្ញាណ​​​ ឬប្រសិន​បើគេមាឧបសគ្គខាងផ្លូវកាយ ឬខាងផ្លូវចិត្ត មិនអាចទៅសូម​​​គង្វាល កាតូលិក​​​បាន។

២៨-លើសពីនេះទៅទៀត ទោះបីត្រូវនឹកគិតដល់គោលការណ៍ដូចមានចែងនៅខាងលើក៏​ដោយ  ក៏មាន​​​ការ​​​អនុញ្ញាត​​​​​​​​​ឲ្យ​គ្រីស្តបរិស័ទ​កាតូលិកនិង​បងប្អូនគ្រីស្តបរិស័ទខាងបូព៌ាប្រទេសដែលបែកចេញពីយើង ចូលរួបរួមធ្វើពិធី​​​ដ៏សក្ការៈ​ជា​​​មួយ​គ្នាបាន ព្រមទាំងចែកចាយអ្វីៗដ៏សក្ការៈក្នុង​ពិធីគោរពប្រណិប័តន៍និងនៅទីកន្លែងដ៏សក្ការៈដែរ ប៉ុន្តែត្រូវមាន​​​មូល​​​ហេតុ​​​​​​​​​​​​​​​ដ៏ត្រឹមត្រូវ។

សេចក្ដីណែ​​​នាំអំពី​​​ការចូលរួបរួ​​​មធ្វើពិធីដ៏សក្ការៈជាមួយបងប្អូននៃព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេសដែលបែក ចេញ​​​ពីយើង ពិតជាស្រួលជាងគោលការណ៍ចែងនៅខាងលើមែន។ មហាសន្និបាតផ្ញើសេចក្ដីណែនំាទាំងនេះឲ្យអស់​​​លោក​​​កាន់អំណាច​ដ៏សក្ការៈដែលគ្រប់គ្រងតំបន់ទាំងនោះ អនុវត្តតាមដោយ​ប្រុងប្រយ័ត្ន។ សូមអស់​​​លោក​​​ពិគ្រោះ​​​គ្នា ហើយប្រសិនបើត្រូវការ សូមពិគ្រោះ​ជា​មួយ​អស់លោក​ដែលមានអំណាច​ដ៏សក្ការៈ​នៃព្រះសហគមន៍ដែល​​​បែក​​​ចេញ​​​​​​ពី​​​ព្រះ​​​សហគមន៍កាតូលិក​​​ដែរ រួចត្រូវដោះស្រាយទំនាក់ទំនងរបស់គ្រីស្តបរិស័ទទាំងឡាយ តាមសេចក្តី​​​សម្រេច​​​​​​​និងតាមសេចក្តីណែនាំដ៏ស័ក្តិសិទ្ធិតាមតម្រូវការ។

ពាក្យបញ្ចប់

មហាសន្និបាតមានអំណរសប្បាយរីករាយ ដោយព្រះសហគមន៍កាតូលិកនៅបូព៌ាប្រទេស និងនៅបស្ចិម​​​ប្រទេស រួមសហការ​គ្នាយ៉ាងសកម្ម។ ការសហការនេះមុខជានឹងបង្កើតផលល្អពុំខាន។ នៅពេលជាមួយគ្នានេះ មហា​​​សន្និ​​​បាត​​​​​​ប្រកាសសេចក្ដីដូចតទៅ៖ មហាសន្និបាតបានចាត់ចែងសេចក្តីខាងច្បាប់ទាំងនោះ ដោយយល់​ដល់​សភាព​​​ការ​​​ណ៍បច្ចុប្បន្នទម្រំាដល់ពេលព្រះសហគមន៍កាតូលិកនិងព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេសដែលបែក​​​ចេញ​​​នោះ​​​​​​រួបរួម​​​គ្នា​​​​​​យ៉ាង​​​ពេញលក្ខណៈ។ ទម្រាំពេលនោះ ​មហាសន្និបាតអញ្ជើញគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ ទាំងនៅបូព៌ា​​​ប្រទេស​​​ ទាំងនៅ​​​បស្ចិមប្រទេស​​​ ឲ្យព្យាយាមទទូចអង្វរ​ព្រះជាម្ចាស់ ​​​រៀងរាល់ថ្ងៃ សូមឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ ទាំងអស់​​​រួប​​​រួម​​​​​​គ្នាជាអង្គតែមួយ ដោយព្រះមាតារបស់ព្រះអម្ចាស់ដ៏វិសុទ្ធបំផុតជួយឧបត្ថម្ភផង។ សូម​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទាំង​​​​​​អស់​​​ទូល​​​អង្វរ​​​​​​ព្រះជាម្ចាស់ សូមព្រះអង្គប្រោសប្រណីដល់គ្រីស្តបរិស័ទជាច្រើនអនេកនៃព្រះសហគមន៍នីមួយៗ ​ដែល​​​ប្រកាសព្រះ​​​នាម​​​ព្រះ​​​គ្រីស្តដោយចិត្តក្លាហាន ហើយដែលកំពុងរងទុក្ខលំបាកវេទនាព្រោះតែមូលហេតុនេះ។ ​សូមព្រះវិញ្ញាណដ៏​​​វិសុទ្ធ​​​ប្រោសប្រណីសម្រាលទុក្ខគេ និងលើក​ទឹក​ចិត្តគេយ៉ាងពេញលេញទៀតផង។

«យើងត្រូវស្រឡាញ់​រាប់អាន​​​គ្នាទៅ​​​វិញ​​​ទៅ​​​មក​ទុកដូចជាបងប្អូន។ ត្រូវលើកកិត្តិយសគ្នាទៅវិញទៅមក​‌ដោយ​​​ចិត្ត​​​​គោរព» (រម​ ១២,១០)។

អស់​លោក​អភិបាល​ដែល​រួម​ក្នុង​មហា​សន្និបាត ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ក្រឹត្យក្រមទាំង​​មូលនេះ ព្រមទាំងគោល​ការណ៍នីមួយៗ​​ផង។ រីឯ​យើង​វិញ ស្រប​តាម​អំណាច​ដែល​ព្រះ​គ្រីស្ត​បាន​ប្រគល់​ឲ្យយើងក្នុងឋានៈជា​គ្រីស្ត​ទូត រួមជា​មួយ​អស់​លោក​អភិបាល ដោយ​មាន​ព្រះ​វិញ្ញាណ​រួម​ជា​មួយ​ផង ក៏​យល់​ព្រម ហើយសម្រេចចេញជា​ក្រឹត្យ​ក្រម​ដែរ។ យើង​បង្គាប់​ឲ្យ​សេចក្តី​ដែល​មហា​សន្និ​បាតបាន​ចាត់​ចែង​នេះ ត្រូវ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ ដើម្បី​លើក​តម្កើង​សិរីរុង​រឿង​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជា​និច្ច​និរន្តរ៍ត​រៀង​ទៅ។

 ធ្វើនៅក្រុងរ៉ូម នៅព្រះវិហារសន្តៈ សិលា ថ្ងៃទី២១ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៦៤
ខ្ញុំ ប៉ូល អភិបាល​នៃ​ព្រះ​សហគមន៍កាតូលិក
(ហត្ថ​លេខា​របស់​លោក​អភិបាល)

ការប្រែសម្រួលនៃព្រះសហគមន៍តាមសេចក្តីប៉ង់ប្រាថ្នា
OPTATAM TOTIUS ECCLESIAE RENOVATIONEM

ខ្ញុំប៉ូល ជាអភិបាល ជាអ្នកបម្រើនៃអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់ រួមជាមួយអស់​​​លោកអភិបាលដែលជួបជុំគ្នាក្នុងមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធនេះ សូមប្រកាសក្រឹត្យក្រមនេះ ដើម្បីឲ្យគេចងចាំ​​​រហូតតរៀងទៅ។

ក្រឹត្យ​ក្រម
អំពី​ការ​ហ្វឹកហ្វឺនឲ្យទៅជាគង្វាល

បុព្វកថា

មហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធដឹងជាក់ច្បាស់ថា ព្រះសហគមន៍ទាំងមូលនឹងប្រែជាថ្មី​​​បាន តាម​​​សំណូមពរ​​​របស់​​​​​​គ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ អាស្រ័យយ៉ាងពីសេសទៅលើរបៀបអស់លោកគង្វាល បំពេញមុខងារបម្រើ​​​របស់​​​ខ្លួន ក្រោម​​​ការ​​​ណែ​​​នាំ​​​នៃព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះគ្រីស្ត។ ហេតុនេះហើយ បានជាមហាសន្និបាតសូមប្រកាសបញ្ជាក់ថា ការ​​​ហ្វឹកហ្វឺនឲ្យទៅជាគង្វាល មានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំងបំផុត។ មហាសន្និបាតក៏សូម​​​ប្រកាសគោល​​​ការណ៍ខ្លះៗ​ជា​​​គ្រឹះ​​​សម្រាប់ណែនាំការហ្វឹកហ្វឺននេះ។  គោល​ការណ៍​ទាំង​នោះ​នឹង​បញ្ជាក់​វិន័យ ដែល​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​​យល់​ស្រប​តាម​​​​​​​​​​បទ​​​​ពិសោធន៍​ជា​ច្រើន​សត​វត្សមកហើយ។ យើងនឹងបញ្ចូលសេចក្ដីថ្មីខ្លះៗ ស្របតាម​​​ធម្មនុញ្ញនិង​​​​​​ក្រឹត្យ​​​ក្រម​​​នា​​​នា​​​​​ដែលមហាសន្និបាតអនុម័តរួចហើយ ដើម្បីតបឆ្លើយនឹងការប្រែប្រួលនា​បច្ចុប្បន្ន​​​កាល​ផង។ ការហ្វឹកហ្វឺនឲ្យទៅ​​​ជា​​​គង្វាលនេះ មានការចំាបាច់សម្រាប់ក្រុមគង្វាលភូមិភាគផង និង​​​សម្រាប់​​​ក្រុមគង្វាល ជាបព្វជិតផង ព្រមទាំង​​​សម្រាប់​​​គ្រប់ព្រះសហគមន៍ដែលកាន់តាម​​​គ្រប់របៀបរបប​​​ពិធីគោរពប្រណិប៍តន៍ ព្រោះថាមុខងារជាបូជាចារ្យ​​​កាតូលិក​​​មានតែ​​​មួយ​​​​​​​​​គត់។ ហេតុនេះហើយបានជា បទបញ្ញត្តិខាងក្រោមនេះ​​​សំដៅចំទៅលើក្រុមគង្វាលភូមិភាគ ហើយ​​​ក្រុម​​​ឯទៀតៗក៏ត្រូវ​​​អនុវត្តតាម​​​ដែរ ទោះបីត្រូវសម្រួល​​​​​​​បទបញ្ញត្តិខ្លះៗតាម​​​សេចក្ដីត្រូវការ។

១-អំពីរបៀបអប់រំក្រុមបូជាចារ្យ​​ដែលត្រូវតែងតាំងក្នុងគ្រប់ប្រទេស

១-ដោយមានប្រជាជន និងតំបន់ប្លែកពីគ្នាជាច្រើនអនេក មហាសន្និបាតគ្រាន់តែចាត់ចែងវិន័យជាទូទៅប៉ុណ្ណោះ។ ហេតុនេះ ក្នុងប្រជាជាតិនីមួយៗ ឬក្នុងព្រះសហគមន៍ដែលកាន់តាមរបៀបរបបពិធីគោរពនានា ត្រូវចាត់ចែង "របៀប​​​​​​ហ្វឹក​​​ហ្វឺនឲ្យទៅជាបូជាចារ្យ" ដោយឡែកពីគ្នា។ ក្រុមអភិបាលព្រះសហគមន៍ក្នុងប្រទេសនីមួយៗត្រូវចាត់​​​ចែងរ​​​បបនោះ ដែលត្រូវកែ​​​សម្រួលតាមពេលកំណត់ ដោយសន្តអាសនៈនៃគ្រីស្តទូតសិលាយល់ស្របផងដែរ។ ដូច្នេះក្បួន​​​ច្បាប់​​​វិន័យ​​​សកល​​​ទូទៅ នឹងសម្របតាម​​​សភាពការណ៍ដោយឡែក តាមទីកន្លែងនិងតាមកាលៈទេសៈ ដើម្បីឲ្យការ​​​ហ្វឹក​​​​​​​​​ហ្វឺន​​​ឲ្យ​​​ទៅជាបូជា​​​ចារ្យ ​​​​​​តបឆ្លើយនឹងសេចក្ដី​​​ត្រូវការ​​​នៃការណែនាំព្រះសហគមន៍តាមតំបន់ ជាកន្លែងអស់​​​លោក​​​បូជាចារ្យនឹងបំពេញ​​​មុខ​​​ងារបម្រើរបស់ខ្លួន។

២-អំពីការថែរក្សាអ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅឲ្យទៅជាបូជាចារ្យ

 ២-ព្រះសហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទទាំងមូលមានភារកិច្ចលើកស្ទួយថែទាំ អ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅឲ្យទៅជាគង្វាល។ ព្រះ​​​សហគមន៍បំពេញភារកិច្ចនេះ ជាពិសេសដោយរស់នៅតាមបែបជាគ្រីស្តបរិស័ទយ៉ាងពេញលេញ។ ក្រុម​​​គ្រួសារ​​​និងព្រះសហគមន៍តាមភូមិ ត្រូវរួមសហការគ្នាក្នុងកិច្ចការនេះ គឺក្រុមគ្រួសារត្រូវមាន​​​ជំនឿ សេចក្ដី​​​ស្រឡាញ់ និងការគោរពប្រណិប័តន៍តាមព្រះជាម្ចាស់ណែនាំ ហាក់ដូចជាទេវវិទ្យាល័យដើមដំបូងម៉្យាង។  រីឯព្រះ​​​សហគមន៍​តាមភូមិវិញ ត្រូវជួយឲ្យ​​​កូន​​​ជំទង់​​​ទទួលចំណែកនៃជីវិតដែលបង្កើតផលរបស់ខ្លួននោះ។ គ្រូៗ និងអស់អ្នកដែល​​​​​​ទទួល​​​ខុសត្រូវក្នុងការអប់រំក្មេងៗនិងយុវជន ទោះជាតាមបែបណាក៏ដោយ ជាពិសេសព្រះសហមគមន៍​​​កាតូលិក​​​ត្រូវ​​​យកចិត្តទុកដាក់និងអប់រំកូនជំទង់​​​ដែលមាតាបិតាផ្ញើទុក តាមរបៀបណែនាំឲ្យកូនទាំងនោះអាចយល់​​​ឃើញ​​​ថា ព្រះជាម្ចាស់​​​ត្រាស់ហៅគេ និងឲ្យគេអាចតបឆ្លើយនឹងព្រះអង្គដោយចិត្តទូលាយ​​​។ អស់គង្វាល ត្រូវខ្នះ​​​ខ្នែង​​​យ៉ាងខ្លាំង​​​ជា​​​​​​ទីបំផុតក្នុងឋានៈជាគ្រីស្តទូត ដើម្បីលើកស្ទួយថែទាំអ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់​​​ត្រាស់​​​ហៅនោះ។ អស់​​​លោក​​​ត្រូវ​​​ទាក់​​​ទាញ​​​ចិត្តយុវជនឲ្យ​​​ទៅជាបូជា​​​ចារ្យ ដោយគំរូរបស់ខ្លួនរស់នៅបែបសុភាពរាបសា និង​​​ដោយ​​​ឧហ្សាហ៍​​​ធ្វើការទាំង​​​មា​​​នចិត្តសប្បាយរីករាយ ហើយដោយមានទំនាក់​​​ទំនងទៅវិញទៅមក​​​ប្រកបដោយ​​​សេចក្ដី​​​ស្រឡាញ់​​​ក្នុង​​​ឋានៈ​​​​​​​​​ជាបូជាចារ្យ​​​ និងដោយសហការគ្នាទុកជាបងប្អូន។

អស់លោកអភិបាលមានភារកិច្ចដាស់តឿនក្រុមគ្រីស្តបរិស័ទ លើកស្ទួយឲ្យមានអ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់​​​​​​ហៅ​​​។ អស់លោកត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះធនធានទាំងអស់និងការខិតខំទាំងប៉ុន្មានក្នុងភូមិភាគ ឲ្យ​​​រួមសហការ​​​គ្នា​​​។ ​ក្នុងឋានៈ អស់លោកជាឪពុកដ៏ពិតប្រាកដ អស់លោកនឹងជួយដោយអស់ពីសមត្ថភាពដល់អស់អ្នក​​​ដែលអស់​​​លោក​​​​​​យល់​​​ឃើញថា ព្រះអម្ចាស់ត្រាស់ហៅឲ្យទៅជាចំណែកផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គ។

ប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទាំងមូលដែលព្រមព្រៀងគ្នាបែបនេះ​​​ក្នុងគោលបំណងលើកស្ទួយថែទាំអ្នកដែល​​​ព្រះ​​​​​​​​​ជាម្ចាស់​​​ត្រាស់ហៅនោះ ពិតជាតបឆ្លើយនឹងព្រះអង្គដែលថែរក្សាណែនាំមនុស្សលោកដោយព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់ គឺព្រះជាម្ចាស់នេះហើយ ដែលជ្រើសរើសមនុស្សខ្លះឲ្យទទួលចំណែកក្នុងមុខងាររបស់ព្រះគ្រីស្តជាមហាបូជាចារ្យ​តាម​​​លំដាប់​​​លំដោយ។ ព្រះអង្គក៏ប្រទានព្រះអំណោយទានដែលគេត្រូវការ ​និងប្រណីសន្តោសគេទៀតផង។  ព្រះអង្គ​​​ដែល​​​​​​ថែរក្សា​​​មនុស្សលោកដោយព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់ ​ក៏ផ្ញើទុកឲ្យអស់លោកអភិបាលដែលត្រូវបានគេតែងតាំង​​​យ៉ាង​​​ត្រឹម​​​ត្រូវតាមច្បាប់ មានបេសកកម្មត្រាស់ហៅ​​​បេក្ខជនទាំងប៉ុន្មាន និងតែងតាំង​​​ជាគង្វាល ឲ្យ​​​ទទួល​​​មុខ​​​ងារ​​​គោរព​​​បម្រើ​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​​​​ផង​​​ និង​​​បម្រើ​​​ព្រះសហគ​​​មន៍​​​ផង ទាំងដៅចំណាំគេដោយព្រះវិញ្ញាណ។ អស់​​​លោក​​​អភិបាល​​​ត្រូវទទួលស្គាល់ថា បេក្ខជន​​​ទាំង​​​នោះ​​​មាន​​​សមត្ថភាព ហើយ​​​​​​​​​អស់លោក​​​ត្រូវ​​​ល្បងលមើល​​​គេជាមុនសិន។ បេក្ខជន​​​​​​ទាំង​​​នោះ​​​​​​ក៏ត្រូវទទួល​​​បន្ទុក​​​ដ៏ធំធេង​​​​​​ជាគង្វាលនោះ ដោយចិត្តទៀង​ត្រង់ និងដោយមាន​​​សេរីភាព​​​​​​ពេញ​​​លេញ​​​ដែរ។

ជាបឋម មហាសន្និបាតផ្តែផ្តាំឲ្យប្រើគ្រប់មធ្យោបាយតាមប្រពៃណី ​សម្រាប់សហការគ្រប់បែបយ៉ាង គឺទទូច​​​អង្វរព្រះជាម្ចាស់ និងធ្វើតបៈធម៌​​​​​​តាមរបៀបគ្រីស្តសាសនា ហើយអប់រំគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យដំណឹងល្អ​​​កាន់តែ​​​សីុជម្រៅ​​​ជា​​​រៀង​​​រាល់ថ្ងៃ។ ត្រូវអប់រំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ ​ដោយធ្វើពិធីអត្ថាធិប្បាយព្រះគម្ពីរ និងអប់រំជំនឿ​​​ជាដើម​​​ ព្រម​​​ទាំង​​​ដោយប្រើគ្រប់​​​មធ្យោបាយ​​​នៃ​​​ទូរគមនាគមន៍​​​ក្នុ​​​ងសង្គមទៀតផង។​​​ ត្រូវបញ្ជាក់​​​អំពីការចាំបាច់​​​ និងអំពីលក្ខណៈ ហើយ​​​អំពីតម្លៃដ៏​​​ប្រសើរ​​​​​​ឧត្តម​​​​​​នៃ​​​មុខងារជាបូជាចារ្យ តាម​​​​​​ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់​​​​​​ហៅនោះ។ លើសពីនេះទៅទៀត មហាសន្និបាត​​​បញ្ជា​​​ឲ្យ​​​ក្រុម​​​ទាំងប៉ុន្មាន​​​ដែល​​​​​​ទទួល​​​​​​ការខុស​​​​​​ត្រូវ​​​លើកស្ទួយថែ​​​ទាំ​​​អ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅ គឺ​​​ក្រុម​​​ដែលកើតរួច​​​ទៅ​​​ហើយ និងក្រុម​​​ដែល​​​​​​ត្រូវបង្កើតនៅពេលក្រោយ តាមភូមិភាគនីមួយៗ តាមតំបន់ក្ដី និង​​​តាម​​​ប្រទេស​​​​​​នីមួយៗក្តី ឲ្យចាត់ចែងការណែនាំ​​​គ្រប់​​​យ៉ាង​​​ ដើម្បីលើកស្ទួយ​​​ថែទាំ​​​អ្នក​​​ដែល​​​ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅនោះ ដោយ​​​មានរបៀបរៀប​​​រយ​​​ និងជាប់ទាក់ទងគ្នា។​​​ ត្រូវចាត់ចែងកិច្ចការទាំងនោះ ដោយប្រាជ្ញានិងដោយចិត្តខ្នះខ្នែង។ ត្រូវ​​​ប្រើ​​​​​​មធ្យោយ​​​បាយដ៏​​​សមរម្យ​​​​​​តាម​​​ចិត្ត​​​សាស្រ្តនិងសង្គមសាស្រ្ត  ដូចយើងស្គាល់នៅសម័យឥឡូវស្រាប់។

កិច្ចការដែលគេធ្វើសម្រាប់លើកស្ទួយថែទាំអ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅនោះ ត្រូវធ្វើដោយចិត្តទូលាយ គឺហួសពីព្រំដែនភូមិភាគ​​​នីមួយៗ​​​  និងហួសពី​​​ព្រំដែន​​​ជាតិ ហើយក៏ហួសពី​​​ព្រំដែនក្រុមគ្រួសារបព្វជិត ព្រមទាំង​​​ហួសពី​​​ព្រំដែន​​​​​​ព្រះសហគមន៍ដែល​​​កាន់​​​តាមរបៀបរបបពិធីគោរពប្រណិប៍តន៍ដោយឡែកដែរ។ ទោះបីត្រូវ​​​គិត​​​គូរ​​​ដល់​​​តម្រូវការ​​​របស់ព្រះ​​​សហគមន៍សកលក្តី ក៏ត្រូវជួយ​​​ព្រះសហគមន៍យ៉ាងពិសេស នៅតំបន់ដែលទាមទារកម្មករឲ្យធ្វើ​​​ការក្នុង​​​ចម្ការ​​​របស់ព្រះ​​​អម្ចាស់យ៉ាងបន្ទាន់ជាងគេ។

៣-អនុទេវវិទ្យាល័យកើតឡើងដើម្បីលើកស្ទួយថែទាំពន្លកក្នុងចិត្តអ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅ។ ក្នុងអនុទេវ​​​វិទ្យាល័យ​​​​​​ទាំងនោះ ត្រូវអប់រំកូន​​​សិស្ស​​​​​​​​​ឲ្យដើរតាមព្រះគ្រីស្តជាព្រះសង្គ្រោះ ដោយចិត្តទូលាយ និង​​​ដោយចិត្តបរិសុទ្ធ​ទៀង​ត្រង់ គឺ​​​ត្រូវ​​​​​​អប់រំគេអំពីគ្រីស្តសាសនាយ៉ាងពិសេស ហើយត្រូវណែនាំគេឲ្យរស់នៅខាងព្រះវិញ្ញាណយ៉ាង​​​សម​​​រម្យ​​​​​​ ដែលជាកិច្ចសំខាន់ជាងគេ។ ត្រូវឲ្យកូនសិស្ស​រស់​នៅឲ្យបានស្របតាមអាយុ ស្របតាមមតិ និងស្របតាមការ​​​អភិវឌ្ឍន៍​​​​​​របស់​​​កូនជំទង់ ហើយក៏ស្របយ៉ាងពេញលេញតាមក្បួនតម្រានៃ​​​ចិត្តសាស្រ្តដ៏ល្អត្រឹមត្រូវ ក្រោម​​​ការ​​​ណែនាំ​​​របស់​​​អស់លោក​​​ប្រធាន​​​​​​​​​អនុទេវវិទ្យាល័យដែលប្រៀបដូចឪពុករបស់គេ។ អស់​​​លោក​​​​​ក៏ត្រូវសហការជាមួយមាតាបិតា​​​​​​សិស្ស ដែលជាការដ៏ចាំបាច់បំផុតដែរ។  សូមកំុភ្លេលចផ្តល់ឱកាសឲ្យសិស្សមានបទ​​​ពិសោធន៍យ៉ាងគួរសមអំពីការ​​​រស់​​​នៅ​​​របស់​​​មនុស្ស​​​ ​និងឲ្យគេមានទំនាក់ទំនងធម្មតាជាមួយក្រុមគ្រួសាររបស់គេ។ លើសពីនេះទៅទៀត ត្រូវសម្រួល សេចក្ដី​​​​​​បញ្ជា​​​ខាង​​​ក្រោយ​​​នេះស្តីអំពីទេវវិទ្យាល័យ​​​ មកអនុវត្តក្នុងអនុទេវវិទ្យាល័យ​​​ដែរ តាមតែបញ្ជា​​​ទាំង​​​នោះ​​បាន​ស្របតាមគោលដៅ​និងតាមរបៀបរស់នៅក្នុងអនុទេវវិទ្យាល័យ។ ត្រូវ​​​ចាត់​​​ចែងការសិក្សា ដើម្បីឲ្យកូន​​​សិស្ស​​​ ដែល​​​ចង់​​​ដូររបៀបរស់នៅលែងចង់ទៅជាបូជាចារ្យ អាចបន្តការសិក្សានៅកន្លែង​​​ផ្សេងទៀតបាន ដោយមិន​​​ជួប​​​ឧបសគ្គ​​​អ្វី​​​ឡើយ។

ប្រសិនបើមានសភាពការណ៍ពិសេសក្នុងតំបន់ ត្រូវថែទាំពន្លកក្នុងចិត្តកូនជំទង់និងយុវជនដែលព្រះជាម្ចាស់ ត្រាស់ហៅ ក្នុងគ្រឹះស្ថានផ្សេងៗដោយឡែក ដែលមានទិសដៅស្រដៀងនឹងអនុទេវវិទ្យាល័យ ដោយយកចិត្តទុក​​​ដាក់តាមបែបដដែលនោះ។ ត្រូវយក​​​ចិត្តទុកដាក់ថែទាំពន្លកក្នុងចិត្តរបស់អ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅ ហើយ​​​ដែល​​​សិក្សានៅសាលារៀន ​ឬនៅកន្លែងអប់រំផ្សេង​​​ទៀត​​​​​​។ ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់នឹងស្ថាប័នហើយនឹង​​​គេហដ្ឋាន​​​សងឡើង​​​សម្រាប់​​​អស់អ្នកអាយុចាស់ជាង​​​ ដែល​​​តបឆ្លើយ​​​នឹងព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅដែរ។

៣-ការចាត់ចែងរបស់ទេវវិទ្យាល័យ

៤-ត្រូវការទេវវិទ្យាល័យសម្រាប់ហ្វឹកហ្វឺនគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យទៅជាបូជាចារ្យ។ ការហ្វឹកហ្វឺនទាំងមូលក្នុងទេវវិទ្យាល័យ​​​មាន​​​​​​​​​គោលដៅ​​​ណែនាំនិសិ្សតឲ្យទៅជាគង្វាលដ៏ពិតប្រាកដរបស់គ្រីស្តបរិស័ទ តាមគំរូរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត​​​ជាព្រះ​​​អម្ចាស់​​​នៃ​​​យើង ​ជាព្រះបរមគ្រូ ជាមហាបូជាចារ្យ និងជាគង្វាល​​​ (ពន្លឺ ២៨)។

ហេតុនេះ​​​ត្រូវរៀបចំនិស្សិតឲ្យ៖

* បំពេញមុខងារបម្រើព្រះបន្ទូល គឺឲ្យយល់ព្រះបន្ទូលកាន់តែច្បាស់ឡើងៗ ជាព្រះបន្ទូលដែលព្រះជាម្ចាស់បាន​​​សម្តែង​​​​ឲ្យមនុស្ស​​​លោក​​​ស្គាល់។ ដោយ​​​គេ​​​នឹកសញ្ជឹងនិងស្មឹងស្មាធិ៍ព្រះបន្ទូល មុខជាព្រះបន្ទូលនេះ​​​នឹងជ្រួត​​​ជ្រាប​​​ក្នុង​​​​​​ចិត្ត​​​គេ គេក៏ត្រូវ​​​​ចេះ​​​ប្រកាស​​​ព្រះបន្ទូលដោយពាក្យសម្តីផង និងដោយកិរិយាមារយាទផងដែរ។

* បំពេញមុខងារបម្រើពិធីគោរពប្រណិប័តន៍​​​​​​ព្រះជាម្ចាស់​​​ និងនាំឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទបានវិសុទ្ធ។ ដោយអធិដ្ឋាន ដោយ​​​ធ្វើពិធី​​​ដ៏វិសុទ្ធ​​​ផ្សេងៗ និងដោយថ្វាយសក្ការបូជាអរព្រះគុណ  ហើយដោយ​​​ធ្វើអគ្គសញ្ញា​​​ផ្សេងៗ​​​ជូន​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ ​គេនាំការសង្គ្រោះដល់មនុស្សលោក។

* បំពេញមុខងារបម្រើព្រះសហគមន៍ក្នុងឋានៈជាគង្វាល គឺនាំឲ្យមនុស្សលោកដឹងថា ព្រះគ្រីស្តគង់នៅជាមួយគេ ​គឺព្រះអង្គ​​​យាងមក​ក្នុង​ពិភព​លោក​នេះ «មិន​មែន​ដើម្បី​ឲ្យគេ​បម្រើ​លោក​ឡើយ គឺយាងមក​បម្រើ​គេ​វិញ ព្រម​​​ទាំង​បូជា​ជីវិត‌​ដើម្បី​លោះ​មនុស្ស​ទាំង​អស់​ផង» (មក ១០,៤៥ និង យហ ១៣,១២.១៧)។ ដោយគេទៅជាអ្នកបម្រើរបស់​​​មនុស្ស​​​ទាំង​​​អស់ គេនាំមនុស្សជាច្រើនមកថ្វាយព្រះគ្រីស្ត (១ករ ៩,២២)។

ហេតុនេះហើយបានជាត្រូវតម្រង់ការហ្វឹកហ្វឺនក្នុងគ្រប់វិស័យ​​​ទៅរកទិសដៅតែមួយ​​ គឺអប់រំនិសិ្សតឲ្យ​​​​​​​​​ធ្វើជា​​​គង្វាល​​​ណែ​​​នាំ​​​​​​គ្រីស្ត​​​បរិស័ទ​​​​ គឺទាំង​​​ការហ្វឹកហ្វឺនឲ្យរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណ ទាំងការហ្វឹកហ្វឺនខាងចំណេះដឹង​​​ទាំង​​​​​​ការហ្វឹកហ្វឺនឲ្យ​​​អនុវត្តតាម​​​ក្បួន​​​វិន័យ ​​​ត្រូវឲ្យវិស័យទាំងនោះសីុសង្វាក់គ្នា​​​ គឺអប់រំនិសិ្សតឲ្យ​​​​​​​​​ធ្វើជា​​​គង្វាល​​​​​​​​​ណែ​​​នាំ​​​គ្រីស្ត​​​បរិស័ទ​​។ អស់​​​លោក​​​​​ដែលទទួលខុសត្រូវលើទេវវិទ្យាល័យនិងសាស្រ្តាចារ្យទាំងអស់ ត្រូវយកចិត្តទុក​​​ដាក់​​​ទៅ​​​កាន់​​​គោលដៅ​​​នេះ​​​ ដោយរួមចិត្តគំនិតគ្នា ទាំងសុខចិត្តគោរពបញ្ជារបស់លោកអភិបាលដោយចិត្តស្មោះ។

៥-ការអប់រំនិស្សិតទេវវិទ្យាល័យមិនអាស្រ័យទៅលើវិន័យដ៏ល្អទេ តែអាស្រ័យលើអ្នក​​​អប់រំដ៏​​​មានគុណភាព ល្អ​​​វិញ​​​។ ហេតុនេះ ត្រូវជ្រើសរើសអស់លោកជាអ្នកណែនាំនិងសាស្ត្រាចារ្យ ក្នុងចំណោមគង្វាល​​​ដ៏ល្អ​​​ប្រសើរ​​​ជា​​​ងគេ។ លោក​​​​​​​​​ទាំង​​​នោះ​​​ត្រូវរៀបចំខ្លួន ដោយរៀនលទ្ធិគ្រីស្តសាសនាយ៉ាងមាំមួន ​ដោយមាន​​​បទ​​​ពិសោធន៍​​​ក្នុង​​​ការឃ្វាល​​​ណែ​​​នាំ​​​​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​យ៉ាងសមរម្យ និងដោយ​​​ទទួលការអប់រំពិសេសអំពីការរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណ និង​​​អំ​​​ពី​​​គរុកោសល្យ។ ត្រូវ​​​ចាត់​​​ចែងគ្រឹះស្ថាន​​​ដែលជួយសាស្រ្តាចារ្យ​​​ឲ្យអាចទទួលការអប់រំបែបនេះបាន យ៉ាងហោច​​​ណាស់​​​ត្រូវ​​​ចាត់​​​ចែង​​​សិក្ខា​​​​​​សាលា តាមសេចក្ដីត្រូវ​​​ការទាំងនោះ ព្រមទាំងត្រូវ​​​ឲ្យអស់លោកជាអ្នកណែនាំទេវវិទ្យាល័យ​​​ជួប​​​ជុំគ្នាតាមពេល​​​កំណត់។

អស់លោកជាអ្នកណែនាំនិងសាស្រ្តាចារ្យត្រូវដឹងជាក់ច្បាស់ថា របៀបអស់លោករិះគិតនិងប្រតិបត្តិ មានសារៈ​​​

សំខាន់​​​យ៉ាងខ្លាំង លើការហ្វឹកហ្វឺននិសិ្សតទេវវិទ្យាល័យឲ្យបានជោគជ័យ។ អស់លោកនឹងរួបរួមចិត្តគំនិត​​​យ៉ាងជិត​​​ស្និទ្ធ ហើយរួបរួមគ្នាប្រតិបត្តិ ក្រោមការណែនាំរបស់លោកប្រធាន រួមជាមួយនិស្សិត​​​ទេវវិទ្យាល័យ ធ្វើជាក្រុម​​​គ្រួសារ​​​​​​​​​មួយ​​​​​​ តាមពាក្យ​​​អង្វរ​​​របស់ព្រះអម្ចាស់ថា៖ «សូមឲ្យគេរួមគ្នាជាអង្គតែមួយ» (យហ ១៧,១១)។ ក្រុមគ្រួសារ​​​នេះ នឹងបណ្តាលឲ្យនិស្សិត​​​ទេវវិទ្យាល័យ​​​មានអំណរសប្បាយយ៉ាងស្ថិតស្ថេរ ដោយព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់​​​ហៅ​​​គេ។ លោក​​​​​​អភិបាល​​​ត្រូវ​​​មានចិត្តស្រឡាញ់​និង​​​​​​ព្យាយាម​​​ខន្តី យក​​​ចិត្តទុកដាក់ណែនាំអស់លោកដែលធ្វើការនៅ​​​ទេវវិទ្យា​​​ល័យ ព្រមទាំងមានទំនាក់ទំនងជាមួយនិស្សិត ទុកដូចជាឪពុកដ៏ពិតប្រាកដក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត។ មិនតែ​​​ប៉ុណ្ណោះ  អស់​​​បូជាចារ្យ​​​ត្រូវរាប់ទេវវិទ្យាល័យទុកជាបេះដូងនៃភូមិភាគ ហើយក៏ត្រូវជួយទេវវិទ្យាល័យ​​​ដោយ​​​​​​ខ្លួន​​​ឯង​​​ផ្ទាល់ទៀត​​​ផង។

៦-ត្រូវសិក្សាដោយពិនិត្យពិច័យឲ្យមែនទែនដោយគិតគូរដល់អាយុនិងការ​​​ចម្រើន​​​របស់គេថា​​​ តើបេក្ខជនម្នាក់ៗមាន​​​បំណងទៀង​​​ត្រង់​​​ និងមានសេរីភាពក្នុងការ​​​សម្រេចឬ​​​យ៉ាងណា?  ត្រូវពិនិត្យពិច័យ​​​លទ្ធភាពរបស់គេឲ្យរស់នៅ​​​តាម​​​ព្រះវិញ្ញា​​​ណ និងឲ្យរស់នៅតាមសីលធម៌ តើគេមានបញ្ញាស្មារតីគ្រប់គ្រាន់ឬយ៉ាងណា? ត្រូវពិនិត្យមើល​​​សុខភាព ទាំង​​​ខាងផ្លូវកាយ ទាំងខាងផ្លូវចិត្ត តើគេមានសុខភាពគ្រប់គ្រាន់ឬយ៉ាងណា? ត្រូវនឹកគិតដល់​​​សុខភាព​​​របស់​​​ញាតិ​​​សន្តានគេដែរ។  ត្រូវពិនិត្យមើកលទ្ធភាពរបស់គេ ឲ្យទទួលបន្ទុកជាបូជាចារ្យនិងឲ្យបំពេញ​​​ភារកិច្ចណែនាំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទៀតផង។

ទោះបីយើងស្តាយដោយខ្វះគង្វាល​​​​​​ក្តី ក៏ត្រូវកាន់ចិត្តរឹងប៉ឹងជានិច្ច ចំ​​​ពោះការជ្រើស​​​រើសនិង​​​ការ​​​ល្បង​​​ល​​​មើល​​​ចិ​​​ត្តគំនិតនិស្សិតទេវវិទ្យាល័យ។ ប្រសិនបើយើងតែងតាំងតែបេ​​​ក្ខជនដ៏សមគួរឲ្យទៅជាបូជាចារ្យ ពិតជា​​​មាន​​​ចំនួន​​​បូជាចារ្យតិច ប៉ុន្តែយើងជឿជាក់ថា ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​គង់តែប្រទានឲ្យព្រះសហគមន៍មានអ្នកបម្រើ​​​គ្រប់​​​​​​គ្រាន់​​​ជាពុំ​​​ខាន។ ត្រូវទូន្មានដូចឪពុកទូន្មានកូន  តម្រង់អស់​​​បេក្ខជន​​​​​​ណា​​​ដែ​​​លគ្មានសមត្ថភាពគ្រប់​​​គ្រាន់ ឲ្យ​​​ទៅ​​​​​​ទទួល​​​ខុស​​​ត្រូវផ្សេង នៅពេលដ៏សមគួរ កំុចាំយូរពេក។ ​ត្រូវ​​​ជួយ​​​​​​គេឲ្យមានអំណរសប្បាយបំពេញកិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូតរបស់​​​គ្រីសបរិស័ទធម្មតា ទាំងដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់​​​ត្រាស់​​​ហៅ​​​គេ​​​ឲ្យ​​​ទៅ​​​ជាគ្រីស្តបរិស័ទ។

៧-ប្រសិនបើភូមិភាគនីមួយៗគ្មានលទ្ធភាពចាត់ចែងទេវវិទ្យាល័យយ៉ាងសមរម្យដោយផ្ទាល់បាន ត្រូវតែងតាំង និងទ្រ​​​​​​ទ្រង់ទេវវិទ្យាល័យរួម សម្រាប់ភូមិភាគជាច្រើន ឬសម្រាប់តំបន់មួយ ឬសម្រាប់ប្រទេសទាំងមូល ​ដើម្បី​​​ហ្វឹក​​​ហ្វឺន​​​និស្សិតទេវវិទ្យាល័យយ៉ាងស័ក្តិសិទ្ធិ និងយ៉ាងហ្មត់ចត់។ ក្នុងករណីនេះ ត្រូវចាត់ការហ្វឹកហ្វឺនដ៏ស័ក្តិសិទ្ធិ​​​និងហ្មត់​​​ចត់​​​នេះ​​​ ទុកជា​​​គោល​​​ការណ៍ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់​​​បំផុត។ អស់លោកអភិបាលព្រះសហគមន៍នៃភូមិភាគទាំងនោះ ត្រូវ​​​ចាត់​​​ចែង​​​ក្បួន​​​វិន័យ​​​សម្រាប់ទេវវិទ្យាល័យទាំង​​​នោះ ទាំងទេវវិទ្យាល័យតំបន់​​​ ទំាងទេវវិទ្យាល័យជាតិ។ ​​​អាសនៈ​​​របស់គ្រីស្តទូត​​​សិលា ក៏ត្រូវ​​​យល់ព្រម​​​តាមក្បួនវិន័យនោះថែមទៀតផង។

ប្រសិនបើមាននិស្សិតច្រើនពេកក្នុងទេវវិទ្យាល័យមួយ ត្រូវបែងចែកនិស្សិតទាំងនោះជាក្រុមតូចៗជា ងយ៉ាង​​​សមរម្យ​​​ ដើម្បីឲ្យបុគ្គលិកលក្ខណៈរបស់សិ្សតម្នាក់ៗចម្រើនឡើងបានយ៉ាងល្អ។​​​ ប៉ុន្តែ ត្រូវរក្សាទុកការត្រួត​​​ត្រា​​​​​​ណែនាំនិងការបង្រៀនរួម។

៤-ការពង្រឹងអប់​រំ​និស្សិតឲ្យ​រស់​នៅ​តាម​ព្រះ​វិញ្ញាណ

៨-ត្រូវ​ភ្ជាប់​ការអប់​រំ​និស្សិត​ឲ្យ​រស់​នៅ​តាម​ព្រះ​វិញ្ញាណ នឹង​ការ​​​បង្រៀន​លទ្ធិ​គ្រីស្ត​សាសនា ទន្ទឹម​នឹង​ការ​​​ហ្វឹកហ្វឺន​ឲ្យចេះ​ណែ​នាំ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ។ លោក​​​ដែល​​​ណែ​នាំ​ជីវិតនិស្សិតម្នាក់ៗតាម​ព្រះ​វិញ្ញាណ មាន​ភារ​កិច្ច​សំខាន់ជាង​គេ​ក្នុង​ការ​អប់រំ​នោះ។ លោកត្រូវណែនាំ​គេឲ្យ​រួម​រស់​យ៉ាង​ស្និទ្ធ​ស្នាលជា​មួយ​ព្រះ​បិតាជានិច្ច​​ ដោយ​រួមជាមួយព្រះ​យេស៊ូ​គ្រីស្ត​ជា​ព្រះ​បុត្រា ក្នុង​អង្គព្រះ​វិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ។ ពេល​និស្សិតទទួល​អគ្គសញ្ញាតែងតាំង​ជា​បូជា​ចារ្យ ​គេ​នឹងបានដូច​ព្រះ​គ្រីស្ត​​ជា​មហាបូជាចារ្យ​។ ដូច្នេះ គេ​ត្រូវ​តែ​មានទម្លាប់​រួម​រស់​ជា​មួយ​ព្រះ​អង្គ​​​យ៉ាងស្និទ្ធស្នាល​​​ជាទីបំផុត គ្រប់​ករណី​​​ប្រចាំ​ជីវិត ដូច​មិត្ត​សម្លាញ់​តែង​រួម​រស់​ជា​មួយ​គ្នាដូច្នោះ​ដែរ។ គេ​ត្រូវ​រួម​រស់​ជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដែល​សោយ​ទិវង្គត និង​មាន​ព្រះ​ជន្ម​ថ្មីដ៏រុងរឿង​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធបំផុត ទើប​គេ​អាចណែ​នាំ​ប្រជាជន​ដែល​ព្រះ​សហគមន៍​នឹង​ផ្ញើ​ឲ្យគេនៅពេលក្រោយ​ ឲ្យ​រួប​រួម​ជា​មួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដែល​សោយ​ទិវង្គត និង​មាន​ព្រះ​ជន្ម​ថ្មីដ៏រុងរឿង​នេះដែរ។ ត្រូវ​អប់រំ​គេ​ឲ្យ​ស្វែង​រក​ព្រះ​គ្រីស្ត​ ដោយ​នឹក​សញ្ជឹង​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​យ៉ាង​ស្មោះ ដោយរួបរួម​យ៉ាង​សកម្ម​ក្នុង​ពិធីគោរពប្រណិប៍តន៍ដ៏វិសុទ្ធបំផុត​​​ទាំងប៉ុន្មាននៃ​ព្រះ​សហគមន៍ ជា​ពិសេសក្នុងអគ្គ​សញ្ញា​អរព្រះគុណ និង​ពិធីលើកតម្កើង​​​ព្រះជាម្ចាស់តាមពេល​​​កំណត់​​​​។ គេ​ត្រូវ​ស្វែង​រក​ព្រះ​គ្រីស្ត​ ក្នុងលោក​អភិបាល​ដែល​ចាត់​គេ​ឲ្យ​ទៅ និងក្នុងចំណោមមនុស្ស​ដែល​លោកចាត់ឲ្យបម្រើនោះ ជាពិសេស​ក្នុងរូបអ្នក​ក្រី​ក្រ កូន​ក្មេង អ្នក​ជំងឺ អ្នក​បាប និង​ក្នុងរូបអ្នក​ដែល​គ្មាន​ជំនឿ។ គេត្រូវ​គោរព​ និង​ស្រឡាញ់​ព្រះ​នាង​ព្រហ្មចារិ​នី​ម៉ារី ដូចកូនតែងស្រឡាញ់និងផ្ញើជីវិតលើម្តាយដូច្នេះដែរ គឺនាងម៉ារី ដែលព្រះយេស៊ូ​បាន​ប្រគល់​ឲ្យ​សាវ័ក​យ៉ូហានទុក​ជា​ម្តាយ នៅ​ពេល​ព្រះអង្គ​ហៀបនឹងសោយ​ទិវង្គត​នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង។

ត្រូវ​ចាប់​អារម្មណ៍​យ៉ាងខ្លាំង​នឹង​ការហ្វឹកហ្វឺនផ្សេងៗ នាំឲ្យគោរព​​​ប្រណិប័តន៍ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​ តាម​ទម្លាប់គួរឲ្យ​​​គោរពរបស់​​​ព្រះ​សហគមន៍ដែលផ្តែផ្តាំឲ្យធ្វើ​ជា​យូរ​សតវត្សមក​ហើយ។ ក៏ប៉ុន្តែ​​​ត្រូវប្រយ័ត្នកុំ​ស្មាន​ថា ការ​អប់រំ​ឲ្យ​​រស់​នៅ​​​តាមព្រះ​វិញ្ញាណ អាស្រ័យ​តែ​នឹងការបំពេញ​ពិធីទាំង​នោះប៉ុណ្ណោះទេ  និង​គ្រាន់​តែឲ្យគេរំភើបចិត្តតាមសាសនា​ប្រជាប្រិយប៉ុណ្ណោះ​​​ដែរ។ ជា​ពិសេស និស្សិត​ត្រូវ​រៀនរស់​នៅ​ស្រប​តាម​របៀបដំណឹង​ល្អ​ គឺឲ្យ​ពង្រឹងជំនឿ ​ពង្រឹង​​​សេចក្ដី​​​សង្ឃឹម និងពង្រឹងសេចក្តី​ស្រឡាញ់របស់ខ្លួនឲ្យកាន់​តែ​មាំ​មួន​ឡើងៗ។ ដោយ​ប្រតិបត្តិតាម​គុណធម៌​ទាំង​បី​នោះ គេនឹង​មាន​ចិត្ត​គំនិត​ជា​អ្នក​ធ្លាប់អធិដ្ឋាន គេពង្រឹង និង​ការពារ​នូវ​ការតប​ឆ្លើយ​​របស់​ខ្លួន​ចំពោះ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ដែល​​​​ត្រាស់​ហៅ​គេ។ គេត្រូវប្រតិបត្តិតាម​គុណ​ធម៌​ទាំង​បី​នោះ ទើបព្រហ្មវិហារ​​ធម៌ឯ​ទៀតៗ​​​រឹងប៉ឹងឡើង ហើយ​​គេខ្នះ​ខ្នែង​ជំរុញ​​​ខ្លួនឲ្យ​នាំ​មនុស្សទាំងអស់ឲ្យទៅជាកម្មសិទ្ធិរបស់​ព្រះ​គ្រីស្ត​។

៩-ត្រូវឲ្យចិត្ត​គំនិត​របស់​និស្សិត​ជ្រួត​ជ្រាប​យ៉ាង​ជ្រៅបំផុត តាមគម្រោង​ការ​ដ៏​អស្ចារ្យរបស់​ព្រះ​សហគមន៍ តាម​​​មហាសន្និបាត​​​​​​បានពន្យល់យ៉ាង​​​ពិស្តាររួចហើយ។ ដូច្នេះ គេ​​​ផ្ចង់​​​ចិត្តនិងអភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូម​​​ជា​​​តំណាង​​​ព្រះ​​​គ្រីស្ត ដោយ​​​ចិត្តសុភាព​​​រាប​​​សាដូចកូនស្រឡាញ់ឪពុកដូច្នោះដែរ។ ពេល​គេ​ទៅ​ជា​បូជា​ចារ្យ​​​​​​ (អាចារ្យ)​​​ រួច​​​ហើយ គេ​​​ក៏​នឹង​រួម​ចិត្ត​គំនិត​ជា​មួយ​អភិបាល​របស់ខ្លួន ក្នុង​ឋានៈខ្លួន​ជា​សហការី​​​​​​​ដ៏​ស្មោះត្រង់របស់លោក ហើយ​បំពេញ​ការ​​​ងារ​​​​រួម​ជា​មួយ​បូជា​ចារ្យ​ (អាចារ្យ) ​​​ឯទៀតៗ​ជា​បង​ប្អូន។ គេក៏​នឹង​ផ្តល់​សក្ខីភាព​អំពីព្រះសហគមន៍រួបរួមជាធ្លុង​​​តែ​​​មួយ​​​​​​ ជាមូលហេតុ​ទាក់​ទាញ​ចិត្តមនុស្ស​ឲ្យមករក​​ព្រះ​គ្រីស្ត (ពន្លឺ ២៨)។ សូម​ឲ្យ​គេបង្ហាត់ខ្លួន​ឲ្យចូលរួម​​ក្នុង​ការ​​​រស់​​​នៅ​​​របស់​​​​ព្រះ​សហគមន៍ទាំង​មូល ដោយ​ចិត្ត​ទូលំ​ទូលាយ តាម​ពាក្យ​ពេចន៍​របស់​សន្តៈ អូគូស្តាំង​ថា "ម្នាក់ៗស្រឡាញ់​ព្រះ​សហគមន៍​​​តាម​កម្រិត​ណា គេក៏ទទួល​ព្រះ​វិញ្ញាណ​តាម​កម្រិតនោះ​ដែរ" ។ ត្រូវ​ឲ្យ​គេ​យល់​យ៉ាងជាក់ច្បាស់​ថា មុខ​​​ងារ​​​ជា​​​​បូជា​ចារ្យ​ដែល​គេ​នឹង​ទទួល​នៅ​ពេល​ខាង​មុខនេះ មិន​ផ្តល់ឲ្យ​គេ​មាន​​​អំណាចគ្រប់​គ្រងជិះ​ជាន់​អ្នក​ដទៃ​ទេ ហើយ​​​ក៏មិន​​​​​​​​​​ផ្តល់ឲ្យ​គេ​មាន​កិត្តិយស​ដែរ តែផ្ទុយទៅ​​​វិញ ​គេ​ត្រូវបូជា​ជីវិត​ទាំង​ស្រុងក្នុងកិច្ចបម្រើ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ និង​​​ក្នុង​​​មុខ​​​ងារ​​​បម្រើ​ណែនាំ​អ្នក​ឯទៀត​​​ៗផង។ អ្នកទទួលខុសត្រូវលើទេវវិទ្យាល័យត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​អប់រំ​គេ​​​ឲ្យត្រូវ​​​ចេះ​​​​ស្តាប់​​​​បង្គាប់ក្នុង​ឋានៈ​ជា​បូជា​ចារ្យ ​​​និងចូល​ចិត្ត​រស់​នៅ​តាម​របៀប​ជាអ្នក​ក្រីក្រ​ ព្រមទាំងមានចិត្ត​លះ​បង់​​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​​​​ខ្លួនចោល (ពន្លឺ ៨)។ ដូច្នេះ គេ​ធ្លាប់​​លះ​បង់​​អ្វីៗភ្លាម ចោល សូម្បីអ្វីៗ​ដែល​គេ​មាន​សិទ្ធិ​​កាន់កាប់ តែ​ឥតបាន​ការ ។ គេ​ក៏សុខចិត្តឲ្យបានដូច​​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដែលត្រូវ​គេ​ឆ្កាង​ដែរ។

ត្រូវ​ជម្រាបគេអំពី​បន្ទុកដែល​​គេ​ត្រូវ​បំពេញនៅពេលក្រោយ ដោយមិន​លាក់លៀម​នូវការ​ពិបាក​​​​​​​ក្នុងការរស់នៅជា​បូជា​ចារ្យ​ឡើយ។ ក៏​ប៉ុន្តែ កុំឲ្យ​​​​គេគិត​តែ​ពីការ​ពិបាក​ដែលគេត្រូវជួបប្រទះប៉ុណ្ណោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ត្រូវ​អប់​រំ​គេ​ឲ្យពង្រឹងការ​រស់​នៅ​តាមព្រះ​វិញ្ញាណ​ ដោយ​សារ​​​កិច្ច​ការណែ​នាំរបស់​ខ្លួន​​។

១០-ត្រូវអប់រំនិស្សិតទេវវិទ្យាល័យដោយយកចិត្តទុក​​​ដាក់​​​យ៉ាង​​​ខ្លាំង ឲ្យកាន់តាម​​​ព្រហ្មចារិយធម៌ក្នុងឋានៈជាបូជាចារ្យ តាម​​​​​​ក្បួនវិន័យនៃរបៀបរបបពិធីគោរពប្រណិប៍តន៍របស់ខ្លួន ដែលជាប្រពៃណីដ៏មាំមួនគួរគោរព។ គេលះបង់ការ​​​រួម​​​រស់ជា​​​គូ​​​ស្វាមី​​​​​​ភរិយា មកពីគេយល់ដល់ព្រះរាជ្យ​​​របស់ព្រះជាម្ចាស់ (មថ ១៩,១២)។ គេផ្ចង់ចិត្តនឹងព្រះអម្ចាស់​​​ដោយ​​​​​​សេចក្ដី​​​ស្រឡាញ់ ដោយមិនរារែកចិត្ត ស្របតាមសម្ព័ន្ធមេត្រីថ្មី។  ​គេផ្តល់សក្ខីភាពអំពី​​​ជីវិតថ្មីដ៏រុង​​​រឿង​​​​​​​​​នៃ​​​លោកខាង​​​មុខ (លក ២០,​​​៣៦)។ គេក៏យោងកម្លាំងពី​​​ព្រហ្មចារិយធម៌នេះទុកជាជំនួយពិសេស ដើម្បី​​​ប្រតិបត្តិឥត​​​ឈប់​​​ឈរ​​​តាមសេចក្ដីស្រឡាញ់​​​ដ៏ពេញលក្ខណៈនេះ ដែលបណ្តោយឲ្យគេអាចប​​​ម្រើមនុស្សទាំងអស់នៅគ្រប់វិស័យ តាម​​​មុខ​​​ងារបម្រើរបស់ខ្លួន​​​ជាបូជាចារ្យ។ គេត្រូវដឹងក្នុងជម្រៅចិត្តថា ​គេត្រូវអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ចំពោះការ​​​រស់​​​នៅជា​​​ព្រហ្មចារី ​មិនគ្រាន់​​​តែមកពីវិន័យមួយនៃព្រះសហគមន៍បញ្ជាប៉ុណ្ណោះទេ តែមកពីការរស់នៅបែបនេះជា​​​ព្រះ​​​អំណោយទាន​​​​​​ដ៏​​​ថ្លៃថ្នូររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ត្រូវតែអង្វរព្រះអង្គដោយចិត្តសុភាពរាបសា ​សូមទ្រង់ប្រទាន​​​ព្រះ​​​អំណោយ​​​ទាននេះផង។ គេត្រូវប្រញាប់​​​ប្រញាល់​​​តបឆ្លើយនឹងព្រះអំណោយទាននេះដោយសេរី និងដោយចិត្តទូលាយ ដោយ​​​មាន​​​ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ​​​ប្រណីសន្តោស និងជួយលើកស្ទួយផង។

ត្រូវឲ្យនិស្សិតទេវវិទ្យាល័យដឹងច្បាស់អំពីភារកិច្ច និងអំពីតម្លៃដ៏ថ្លៃថ្នូរនៃការរស់នៅជាគូស្វាមីភរិយា​​​គ្រីស្តបរិស័ទ ដែល​​​ជានិមិត្តរូបអំពីសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្ត និងព្រះសហគមន៍ (អភ ៥,៣២) ប៉ុន្តែ​​​ត្រូវឲ្យគេយល់ថា ការរស់នៅជាព្រហ្មចារីថ្វាយព្រះគ្រីស្តប្រសើរជាងទៅទៀត។ ដូច្នេះ គេអាចប្រគល់ខ្លួនទាំងស្រុង ទាំងរូប​​​កាយ ទាំងវិញ្ញាណ ថ្វាយព្រះអម្ចាស់ ដោយធ្វើជម្រើសមួយដ៏ល្អប្រសើរ ដែលគេថ្លឹងថ្លែងជ្រើសរើស​​​យក​​​យ៉ាង​​​ហ្មត់​​​ចត់។

ត្រូវជម្រាបនិស្សិតទេវវិទ្យាល័យឲ្យស្គាល់អំពីការពិបាកដែលគេមុខជានឹងជួបប្រ​​​ទះក្នុងការកាន់តាម​​​ព្រហ្មចារិយ​​​​ធម៌ ជាពិសេស​​​ក្នុង​​​សង្គមនា​​​បច្ចុប្បន្នកាល​​​នេះ​​​។ ដោយមានជំនួយខាងលោកីយ៍ និងជំនួយរបស់​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់យ៉ាង​​​សម​​​រម្យ គេត្រូវ​​​ហាត់​​​ខ្លួន​​​ឲ្យ​​​សុខ​​​ចិត្ត​​​​​​លះ​​​បង់ការរស់នៅជាគូស្វាមីភរិយា ក្នុងជម្រៅចិត្តរបស់គេយ៉ាង​​​ស្រគត់​​​ស្រគំ។ ដូច្នេះ ព្រហ្មចារិយធម៌របស់គេ​​​មិន​​​បណ្តាល​​​ឲ្យគេខូចខាតអ្វីឡើយក្នុងការរស់នៅរបស់ខ្លួន និងក្នុង​​​សកម្មភាពរបស់គេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រហ្មចារិយធម៌នេះ នឹង​​​បណ្តាលឲ្យគេធ្វើជាម្ចាស់ចិត្តគំនិត និងធ្វើជាម្ចាស់​​​រូប​​​កាយ​​​ឲ្យកាន់តែ​​​ប្រសើរ​​​ឡើង​​​ៗ ព្រមទាំងឲ្យ​​​ទៅជា​​​មនុស្ស​​​រម្យទមពេញវ័យ​​​កាន់តែពេញលេញឡើង។ គេក៏ទទួលអំណរ​​​មក​​​ពីដំណឹងល្អកាន់​​​តែពេញលក្ខណៈ​​​ទៀតផង។

១១-ត្រូវអនុវត្តតាមគោលការណ៍អប់រំ បែបជាគ្រីស្តបរិស័ទ ដោយមានចិត្តចង់គោរពសាសនា។ ប៉ុន្តែត្រូវបន្ថែម​​​សេចក្ដី​​​​​​ដែល​​​អ្នក​​​ប្រាជ្ញបានរកឃើញថ្មីៗនេះអំពីចិត្តសាស្រ្ត និងអំពីគរុកោសល្យដ៏ពិតប្រាកដ។ ការហ្វឹកហ្វឺនដែល​​​ណែនាំ​​​ដោយប្រាជ្ញា ត្រូវ​បណ្តុះបណ្តាលឲ្យនិស្សិតទៅជាមនុស្សរម្យទម ចាស់ចិត្តចាស់គំនិត ដែលមនុស្សលោក​​​ត្រូវ​​​ការ។ យើង​​​ស្គាល់​មនុស្ស​​​រម្យទមពេញវ័យ ដោយ​​​គេ​​​​​​មានចិត្តនឹងនរយ៉ាងសមរម្យ និងដោយគេអាចសម្រេច​​​កិច្ចការ​​​បានក្រោយពី​បានរិះគិត​​​ជា​​​មុន ព្រមទាំងដោយគេចេះថ្លឹងថ្លែងពីអត្ថន័យ​​​ព្រឹត្តិការណ៍ដែលកើតឡើង និងការ​​​វាយ​​​​​​​​​​​​តម្លៃ​​​​​​មនុស្សផងដែរ។ និស្សិតទេវវិទ្យាល័យត្រូវ​​​ហាត់​​​ខ្លួនឲ្យចេះទប់ទល់​​​ចរិតលក្ខណៈរបស់ខ្លួន ត្រូវហាត់​​​ឲ្យ​​​មាន​​​​​​ចិត្តរឹងប៉ឹង និងហាត់ឲ្យរាប់រក​​​គុណ​​​ធម៌​​​ដែលមនុស្ស​​​លោក​​​ចូលចិត្តជាខ្លាំងនោះ ហើយដែលនាំគេឲ្យរាប់អាន​​​អ្នក​​​បម្រើ​​​របស់​​​ព្រះគ្រីស្ត ​គឺថា ត្រូវមានចិត្តស្មោះត្រង់ នឹកគិតដល់យុត្តិធម៌ជានិច្ច ធ្វើតាមពាក្យសន្យា មាន​​​ចរិយា​​​ចេះ​​​គួរសម មានចិត្តរម្យទម មិនវាយឫកពាខ្ពស់មានចិត្តស្រឡាញ់ក្នុងពេលសន្ទនាជាមួយអ្នកដទៃ។

ពេលនិសិ្សតរស់នៅវិទ្យាល័យ ការ​​​រស់នៅតាមវិន័យ មិនគ្រាន់តែជួយយ៉ាងខ្លាំង​​​​​​​​​​​​​​​​ឲ្យគេរស់នៅ​​​ជា​​​មួយ​​​​​​គ្នា​​​យ៉ាង​​​ស្រួលនិងឲ្យស្រឡាញ់គ្នាប៉ុណ្ណោះទេ តែត្រូវរាប់ការហ្វឹកហឹ្វនឲ្យរស់នៅតាមវិន័យនេះ ទុក​​​​​​ជា​​​​​​មធ្យោបាយ​​​មួយ​​​​​​ដ៏សំខាន់ សម្រាប់​​​អប់រំគេក្នុងគ្រប់វិស័យ គឺថា នាំឲ្យគេចេះទប់​​​ទល់​​​ខ្លួនឯង​​​ ឲ្យ​​​មាន​​​ចិត្ត​​​រម្យទម ឲ្យ​​​គេ​​​​​​ចាស់​​​ចិត្ត​​​ចាស់​​​​​​គំនិត និងមានលក្ខណៈផ្សេងៗទៀត។ ដូច្នេះ នៅពេលក្រោយ  ​​​គេ​​​អាចបំពេញ​​​សកម្មភាព​​​ដើម្បី​​​ជា​​​ប្រយោជន៍​​​​​​ដល់ព្រះសហគមន៍យ៉ាង​​​សមរម្យនិងយ៉ាងស័ក្តិសិទ្ធិ។ ប៉ុន្តែ ត្រូវ​​​ហ្វឹកហ្វឺនតាមវិន័យទាំងនោះ ដើម្បី​​​អប់រំ​​​ចិត្ត​​​គំនិតរបស់គេឲ្យ​​​សុខចិត្តទទួលអំណាចរបស់អស់លោកជាអ្នកណែនាំ ដោយ​​​យល់​​​​​​ឃើញខ្លួនឯងថា គេស្តាប់​​​បង្គាប់​​​​​​​​​ដោយ​​​មាន​​​មនសិការ (រម ១៣,៥) និងដោយនឹកគិត​​​ដល់​​​ព្រះជាម្ចាស់។ ត្រូវអនុវត្តតាមក្បួនវិន័យ ស្រប​​​តាម​​​អាយុរបស់និស្សិត។ ហេតុនេះ គេហាត់ខ្លួនបន្តិចម្តងៗឲ្យណែនាំខ្លួនដោយ​​​ខ្លួនឯង ឲ្យធ្លាប់​​​ប្រើ​​​សេរីភាព​​​របស់​​​ខ្លួន​​​ដោយ​​​ប្រាជ្ញា ហើយប្រតិបតិ្តដោយគំនិតរបស់ខ្លួនផ្ទាល់ ​និងដោយចិត្តខ្នះខ្នែងទៀត ព្រមទាំង​​​ឲ្យធ្វើការ​​​រួម​​​ជា​​​មួយ​​​បូជាចារ្យឯទៀតៗជាបងប្អូន និងជាមួយ​​​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​​​ទៀត​​​ផង។

ត្រូវឲ្យរបៀបរស់នៅក្នុងទេវវិទ្យាល័យណែនាំឲ្យគេចូលចិត្តគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ ​និងចូលចិត្ត​​​នៅ​​​ស្ងៀម​​​​​​ស្ងាត់ ហើយឲ្យគេយកចិត្តទុកដាក់ជួយគ្នាទៅវិញទៅមក។ ត្រូវចាត់ទុករបៀបរស់នៅក្នុងទេវវិល័យ ទុកជា​​​ការ​​​ហ្វឹកហ្វឺនឲ្យ​​​រស់នៅពេលអនាគត នៅពេលដែលគេទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំងជាគង្វាលរួច​​​ហើយ។

១២-អស់លោកអភិបាលមានភារកិច្ចចាត់ចែងការហ្វឹកហ្វឺនឲ្យរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណយ៉ាងជ្រៅ ក្នុងរយៈពេលមួយ​​​ដ៏សម​​​គួរ។​​​ ដូច្នេះ អស់លោកនឹងពង្រឹងការអប់រំឲ្យរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណយ៉ាងមាំមួន ហើយនិស្សិតក៏អាចជ្រើសរើស​​​និង​​​តប​​​​​​ឆ្លើយនឹងព្រះជាម្ចាស់ដែលត្រាស់ហៅគេ ដោយបានរិះគិតពិចារណាយ៉ាងសមរម្យជាយូរមកហើយ។ អស់​​​លោក​​​អភិបាល​​​ក៏​​​មាន​​​​​​ភារកិច្ច​​​សម្រេចថា តើគួរតែបញ្ឈប់ការសិក្សាមួយរយៈ ឬចាត់ចែងការហ្វឹកហ្វឺន​​​ម៉្យាងឲ្យ​​​និស្សិត​​​ណែ​​​នាំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ ដើម្បីល្បងលមើលបេក្ខជន បម្រុងទៅជាបូជាចារ្យឲ្យបានច្បាស់ជាង។ អស់​​​លោកអភិបាលក៏ត្រូវ​​​សម្រេច​​​បន្ថយអាយុ ដែលមានកំណត់ទុកក្នុងក្បួនវិន័យរួមទូទៅនៃព្រះសហគមន៍ ឲ្យបាន​​​ស្រប​​​តាម​​​សភាពការណ៍​​​​​​ពិសេស​​​នៃ​​​តំបន់​​​នីមួយៗ។ ពេលនិស្សិតបញ្ចប់ការសិក្សានៅទេវវិទ្យា អស់លោកក៏មាន​​​ភារកិច្ច​​​រិះគិតអំពីការសូម​​​ឲ្យនិស្សិត​​​បំពេញមុខងារជាឧបដ្ឋាក អស់មួយរយៈពេលយ៉ាងសមគួរ មុនទទួលអគ្គសញ្ញាតែង​​​តាំង​​​ជាបូជាចារ្យ។

៥-អំពីការកែសម្រួលការសិក្សាវិជ្ជាពិសេសនៃព្រះសហគមន៍

១៣-និស្សិតទេវវិទ្យាល័យត្រូវទទួលការអប់រំតាមចំណេះ​​​មនុស្សលោកទូទៅ និង​​​រៀនតាម​​​វិទ្យាសាស្រ្ត​​​មុនសិក្សា​​​វិទ្យា​​​ពិសេសនៃ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍។ គេត្រូវរៀនមុខវិជ្ជាទាំងប៉ុន្មានដែលយុវជន​​រួម​​​ជាតិត្រូវរៀនដើម្បីអាចចូល​​​ឧត្តម​​​សិក្សា​​​បាន។​​​ លើស​​​ពីនេះទៅ​​​ទៀត​​​ គេត្រូវ​​​រៀនភាសាឡាតាំង ជាភាសានាំឲ្យគេអាចយល់ និងចេះប្រើប្រាស់​​​ឯកសារ​​​ជាប្រភពនៃ​​​វិជ្ជាជា​​​ច្រើន​​​របស់​​​​​ព្រះ​​​សហគមន៍បាន។ ត្រូវចាត់ចែងរៀនភាសាដែលគេប្រើក្នុងពិធីគោរព​​​ប្រណិប៍តន៍នានា តាមរបៀបរបបផ្ទាល់​​​របស់ខ្លួន ទុកជាសេចក្តីត្រូវការដ៏សំខាន់។ សូមផ្តែផ្តាំយ៉ាងខ្លាំងឲ្យនិស្សិត​​​ចេះ​​​​​​ភាសា​​ដើមនៃព្រះគម្ពីរ  និងភាសានៃការ​​​បញ្ជូន​​​បន្ត​​​របស់ព្រះសហគមន៍។

១៤-ពេលចាត់ចែងការសិក្សាវិជ្ជាពិសេសនៃព្រះសហគមន៍ ត្រូវមានគោលដៅធ្វើឲ្យទស្សនវិជ្ជា និងទេវវិទ្យាមាន ទំនាក់​​​ទំនងគ្នាយ៉ាងស្រួល គឺវិជ្ជាទាំងពីរនោះសហការគ្នា ដើម្បីបើកចិត្តគំនិតនិស្សិត​​​ទេវវិទ្យាល័យឲ្យស្គាល់​​​គម្រោងការ​​​ដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះគ្រីស្តកាន់តែច្បាស់ឡើងៗ។ ​គម្រោងការដ៏អស្ចារ្យនេះពាក់ព័ន្ធនឹង​​​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​​​ទាំង​​​មូល​​​នៃ​​​មនុស្ស​​​ជាតិ និងនៅតែបន្តតទៅទៀតក្នុងព្រះសហគមន៍ជានិច្ចដែរ ហើយក៏បង្កើតផលជាពិសេស ​ដោយ​​​មុខ​​​ងារ​​​បម្រើរបស់អស់លោកបូជាចារ្យ (ពន្លឺ ៧និង២៨)។

            ហេតុនេះហើយបានជាត្រូវចាប់ផ្តើមបង្រៀនវិជ្ជាពិសេសនៃព្រះសហគមន៍ ដោយបង្រៀនសេចក្ដីជាគ្រឹះ​​​អស់​​​រយៈ​​​ពេលដ៏សមគួរ ដើម្បីឲ្យនិស្សិតមានទស្សនៈជាទូទៅ មុនចាប់ផ្តើមទទួលការអប់រំ។ ក្នុងការ​​​បង្រៀន​​​​​​​​​សេចក្ដី​​​ជាគ្រឹះទូទៅនេះ ត្រូវរៀបរាប់អំពីគម្រោងការដ៏អស្ចារ្យនៃការសង្រ្គោះ ​ដើម្បីឲ្យនិស្សិតយល់​​​អំពីអត្ថន័យ​​​វិជ្ជាទាំង​​​ប៉ុន្មាន​​​នៃព្រះសហគមន៍ និងឲ្យ​​​គេយល់អំពីលំដាប់លំដោយនៃវិជា្ជទាំងនោះ ព្រមទាំងយល់​​​អំពី​​​គោលដៅនៃ​​​ការ​​​សិក្សា​​​វិជ្ជាទាំងនោះទៀត គឺណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទតែម្តង។ នៅពេលជាមួយគ្នានេះ មេរៀនខាងដើមដំបូងនេះ ត្រូវ​​​ជួយ​​​ឲ្យ​​​​​​គេយក​​​ជំនឿធ្វើ​​​ជាគ្រឹះ​​​នៃការរស់នៅទាំងមូលរបស់ខ្លួន គឺឲ្យជំនឿជ្រូតជ្រាបចិត្ត​​​គំនិតរបស់គេ។ ដូច្នេះ គេ​​​យល់​​​កាន់​​​តែរឹងបឹុងថា ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅគេមែន គេក៏ស្ម័គ្រចិត្តតប​​​ឆ្លើយនឹងព្រះអង្គដោយខ្លួន​​​គេផ្ទាល់ គឺថ្វាយខ្លួន​​​ទាំង​​​ស្រុងទៅព្រះអង្គ​​​ដោយចិត្តរីករាយ។

១៥-ត្រូវបង្រៀនទស្សនវិជ្ជា ក្នុងគោលបំណងចម្បងណែនាំនិស្សិតឲ្យមានចំណេះចេះដឹងយ៉ាង​​​មាំមួនដែលពាក់ព័ន្ធ​​​គ្នា​​​អំពី​​​លក្ខណៈមនុស្ស និងអំពីលក្ខណៈពិភពលោក ហើយនិងអំពីព្រះជាម្ចាស់។ និស្សិតបានចំណេះចេះដឹងនោះ ដោយ​​​​​​សម្អាង លើបេតិកភ័ណ្ឌនៃទស្សនវិជ្ជា ដែលមានតម្លៃដ៏ថ្លៃថ្នូររហូតតរៀងទៅ។ ប៉ុន្តែ ត្រូវគិតគូរដល់​​​ការ​​​ស្រាវ​​​ជ្រាវ​​​ទំនើប​​​ខាងទស្សនវិជ្ជា ជាពិសេសដល់ការស្រាវជ្រាវដែលមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំង ក្នុងប្រទេសរបស់និស្សិត។ ត្រូវនឹក​​​គិតដល់​​​ការចម្រើនឡើងថ្មីៗនៃវិទ្យាសាស្រ្តទៀតផង។ ធ្វើដូច្នេះ ទើបនិស្សិតយល់ច្បាស់អំពីមតិម​​​នុស្ស​​​នា​​​សម័យ​​​បច្ចុប្បន្ន ហើយ​​​ក៏រៀបចំខ្លួនដើម្បីនឹងនិយាយសន្ទនាជាមួយមនុស្ស​​​នាសម័យ​​​របស់គេដែរ។

ត្រូវបង្រៀនប្រវត្តិសាស្រ្តនៃទស្សនវិជ្ជា ​ដើម្បីណែនាំឲ្យនិស្សិតស្គាល់គោលការណ៍ជាគ្រឹះនៃ​​​ទស្សនវិទ្យា​​​ នីមួយៗ។​​​ ដូច្នេះគេអាចយកអ្វីៗដែលទសន្សនវិជ្ជាបញ្ជាក់ថាត្រឹមត្រូវពិតប្រាកដនោះ ព្រមទាំងអាចរកឃើញ​​​ឫស​​​​​​នៃសេចក្តី​​​មិនពិត និងអាចបដិសេធសេចក្ដីមិនពិតទាំងនោះបានផង។

វិធីបង្រៀនត្រូវលើកស្ទួយនិស្សិតឲ្ស្រសឡាញ់សេចក្ដីពិត ដែលត្រូវតែស្វែងរក​​​​​​ និងត្រូវពិនិត្យ​​​ពិច័យ ហើយ​​​ដែលត្រូវយកភ័ស្តុតាងមកបង្ហាញដោយគ្មានលម្អៀងថែមទៀត។ ប៉ុន្តែត្រូវមានចិត្តសុភាពរាប​​​សា​​​ដោយដឹងខ្លួនថា ចំណេះ​​​​​​​​​​​​​​​ចេះ​​​ដឹង​​​របស់មនុស្សមានព្រំដែន។ សូមចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងថា ទស្សនវិជ្ជាក៏មានពាក់ព័ន្ធយ៉ាង​​​ស្អិត​​​រមួត​​​​​​នឹងបញ្ហាដ៏ពិតប្រាកដនៃការរស់នៅ និងសំណួរផ្សេងៗដែលចោទឡើងក្នុងចិត្ត​​​គំនិតនិស្សិតដែរ។ ត្រូវជួយគេ​​​ឲ្យឃើញថា​​​ ការរិះគិតតាមទស្សនវិជ្ជា ពិតជាទាក់ទិន​​​នឹង​​​គម្រោងការដ៏អស្ចារ្យនៃការសង្គ្រោះ តែទេវវិទ្យាស្រាវជ្រាវ​​​គម្រោងការដ៏អស្ចារ្យនៃការ​​​សង្គ្រោះ​​​នោះ ដោយយកពន្លឺនៃជំនឿ ជាពន្លឺដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតមកបំភ្លឺចិត្តគំនិតគេ។

១៦-ត្រូវបង្រៀនទេវវិទ្យាដោយយកពន្លឺចាំងពីជំនឿ មកបំភ្លឺចិត្តគំនិត ​ក្រោមការណែនាំនៃព្រះសហគមន៍ (ពន្លឺ ២៥)។ ដូច្នេះ និស្សិតមុខជាយោងលទ្ធិកាតូលិកចេញពីព្រះគម្ពីរ ជាសេចក្ដី​​​ដែលព្រះ​​​ជាម្ចាស់បានសម្តែងឲ្យមនុស្ស​​​លោក​​​​​​ស្គាល់។ សូមឲ្យលទ្ធិនេះជ្រួតជ្រាបយ៉ាងជ្រៅក្នុងចិត្តគំនិតគេ ​និងយកធ្វើជាអាហារ សម្រាប់​​​ជីវិតរបស់គេ​​​តាម​​​ព្រះវិ​​​ញ្ញាណ។ នៅពេលក្រោយ កាល​​​គេ​​​បំពេញមុខងារបម្រើព្រះសហគមន៍ក្នុងឋានៈជាបូជាចារ្យ គេក៏មាន​​​លទ្ធភាព​​​អាច​​​ប្រកាស រៀបរាប់បកស្រាយ និង​​​រក្សាការពារលទ្ធិនេះទៀតផង។

ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងពិសេសនឹងបង្រៀនព្រះគម្ពីរឲ្យនិស្សិតបានស្គាល់ គឺត្រូវរាប់គម្ពីរនេះ​​​ទុក​​​ដូចជាដួង​​​ព្រលឹង​​​នៃទេវវិទ្យាគ្រប់យ៉ាង។ ក្រោយពីបានបង្រៀនសេចក្ដីផ្តើមយ៉ាងសមគួរ ត្រូវណែនាំនិស្សិតឲ្យ​​​ស្គាល់​​​វិធី វិភាគគម្ពីរយ៉ាងច្បាស់។ គេត្រូវរៀនគោលសំខាន់ៗនៃសេចក្ដីដែលព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​បានសម្តែង​​​ឲ្យមនុស្សលោកស្គាល់។ ដោយអាន​​​និងនឹក​​​សញ្ជឹងគិតគម្ពីរជារៀងរាល់ថ្ងៃ គេក៏មានអាហារខាងព្រះ​​​វិញ្ញាណ​​​​​​ដែលលើកស្ទួយគេផងដែរ។

            ត្រូវរៀបរាប់ពន្យល់គោលលទ្ធិនៃទេវវិទ្យាតាមលំដាប់លំដោយ គឺមុនដំបូងត្រូវបង្រៀនអំពីគោល​​​សំខាន់ៗ​​​នៃ​​​ព្រះ​​​​​​គម្ពីរ​​​។ ក្រោយមក ត្រូវបង្ហាញឲ្យនិស្សិតដឹងអំពីអ្វីៗដែលគ្រូបាធ្យាយទាំងនៅបូព៌ាប្រទេស ទាំងនៅបស្ចិម​​​ប្រទេស​​​​​​បាន​​​បញ្ជូនបន្តនិងរិះគិតយ៉ាងជ្រៅនិងយ៉ាងស្មោះត្រង់ អំពីសេចក្ដីពិតនីមួយៗ ដែលព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​បាន​​​សម្តែង​​​ឲ្យ​​​មនុស្សលោកស្គាល់។ ត្រូវរៀបរាប់ប្រវត្តិនៃលទ្ធិគ្រីស្ត​​​សាសនាតាមរបៀបដដែល ទាំងនឹកគិតថា​​​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​​​​​​នៃ​​​លទ្ធិ​​​គ្រីស្តសាសនា​​​ ពាក់ព័ន្ធនឹងប្រវត្តិសាស្រ្តទូទៅនៃព្រះ​​​សហគមន៍ដែរ។ បន្ទាប់មក គេត្រូវហាត់ខ្លួនឲ្យរិះ​​​គិត​​​​​​អំ​​​​​​ពីព្រឹត្តិការណ៍ដ៏អស្ចារ្យ​​​នៃ​​​ការ​​​សង្គ្រោះកាន់តែជ្រៅទៅៗ និងយល់ថា​​​ ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនោះជាប់​​​ទាក់ទង​​​គ្នា​​​​​​​យ៉ាង​​​​​​​​​​​​ស្រួល​​​ ដោយយកសន្តៈថូម៉ាស នៅអាឃីណូ ធ្វើជាគ្រូណែនាំក្នុងការរិះគិតនោះ។ ធ្វើដូច្នេះ ទើបគេអាច​​​បង្ហាញ​​​ព្រឹត្តិការណ៍​​​ដ៏អស្ចារ្យ​​​នៃ​​​ការ​​​សង្គ្រោះ តាមតែមនុស្ស​​​អាច​​​រិះគិត​​​បាន។ ត្រូវបង្រៀនគេឲ្យទទួលថា ព្រឹត្តិការណ៍​​​ដ៏​​​អស្ចារ្យ​​​​​​ទាំងនោះ នៅស្ថិតស្ថេ​​​រ ​និងមានសកម្មភាពក្នុងពិធីគោរពប្រណិប៍តន៍នានា​​​ (ពិធី ៧.១៦) ព្រមទាំងក្នុង​​​ការរស់នៅនៃព្រះ​​​សហគមន៍​​​ទាំងមូលផង។ ​ត្រូវបង្ហាត់និស្សិត​​​ឲ្យដោះ​​​ស្រាយបញ្ហាមនុស្សលោក តាមពន្លឺនៃ​​​សេចក្ដីដែល​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់បាន​​​សម្តែង​​​ឲ្យមនុស្សលោក​​​ស្គាល់។ គេក៏យក​​​សេចក្ដីពិតដែលនៅស្ថិតស្ថេរអស់​​​ក​​​ល្បជា​​​និច្ចទាំងនោះ មកបំភ្លឺ​​​សភាពការណ៍​​​របស់នមនុស្សលោក ដែលតែងតែ​​​ប្រែប្រួលជានិច្ច​​​ និងនាំយក​​​សេចក្ដី​​​ពិត​​​ទាំង​​​នោះ​​​តាមរបៀប​​​ដែល​​​មនុស្ស​​​​​​លោកនាសម័យឥឡូវនេះអាច​​​ទទួល និង​​​យល់បាន។

ត្រូវកែសម្រួលមុខវិជ្ជាឯទៀតៗនៃទេវវិទ្យាឲ្យបានថ្មី ដោយនិសិ្សតមានទំនាក់ទំនងកាន់តែរស់រវើកជាមួយ​​​គម្រាងការ​​​​​​ដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះគ្រីស្ត និងជាមួយប្រវត្តិសាស្រ្តនៃការសង្គ្រោះ។ ត្រូវយកចិត្តទុក​​​ដាក់​​​យ៉ាងពិសេស​​​ធ្វើឲ្យ​​​ទេវវិទ្យា​​​សីលធម៌កាន់តែប្រសើរឡើងៗ គឺត្រូវ​រៀបរាប់​​​ទេវវិទ្យាសីលធម៌នេះ តាមរបៀប​​​វិទ្យាសាស្រ្ត ដោយសំអាង​​​យ៉ាង​​​ច្រើនលើ​​​ព្រះគម្ពីរ។ ត្រូវបង្ហាញបញ្ជាក់អំពីតម្លៃ​​​ដ៏​​​ថ្លៃថ្នូររបស់​​​អស់អ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅឲ្យជឿ និងរួមក្នុង​​​អង្គ​​​ព្រះគ្រីស្ត ព្រមទាំងអំពី​​​កាតព្វកិច្ច​​​របស់គេ​​​ ឲ្យបង្កបង្កើតផល ដោយសេចក្ដី​​​ស្រឡាញ់​​​ដើម្បីឲ្យមនុស្សលោកមា​​​ន​​​ជីវិត។ ស្របជាមួយគ្នានេះ នៅពេលរៀបរាប់អំពីក្បួនច្បាប់ទូទៅនៃព្រះសហគមន៍ និងអំពីប្រវត្តិសាស្រ្តព្រះសហគមន៍​​​ត្រូវនឹកគិតដល់គម្រោងការ​​​ដ៏​​​អស្ចារ្យ​​​នៃព្រះសហគមន៍ ឲ្យបានស្របនឹងធម្មនុញ្ញលទ្ធិ "ពន្លឺបំភ្លឺពិភពលោក" ដែល​​​មហាសន្និបាត​​​នេះបានប្រកាស​​​ផ្សាយ​​​រួចហើយ។ ត្រូវបង្រៀនអំពីពិធីគោរពប្រណិប៍តន៍ស្របតាមមាត្រាទី១៥ និង១៦ នៃ​​​ធម្មនុញ្ញ​​​​​​ពិធីគោរពប្រណិប៍តន៍ ព្រោះត្រូវ​​​ចាត់ពិធីគោរពប្រណិប៍តន៍ទុកជាប្រភពទីមួយដែលត្រូវការ​​​ជាង​​​គេ​​​ ដើម្បីបង្កើតចិត្តគំនិតជា​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​សុទ្ធសាធ (ពិធី ១០.​​​១៤.​​​១៥.១៦)។

ដោយយល់ដល់សភាពការណ៍តាមតំបន់នីមួយៗ ត្រូវណែនាំនិស្សិតទេវវិទ្យាល័យឲ្យស្គាល់យ៉ាង​​​ច្បាស់​​​អំពី សហគមន៍និងក្រុមជំនុំដែលបែកចេញពីអាសនៈគ្រីស្តទូតសិលា។ ដូច្នេះ​​​ គេអាចជួយសហការឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទាំង​​​អស់រួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ តាមការបញ្ជានៃមហាសន្និបាតនេះ (បង្រួប​​​១.៩.១០)។

ត្រូវណែនាំនិសិ្សតឲ្យស្គាល់សាសនាឯទៀតៗ ជាពិសេសសាសនាដែលអ្នកស្រុកតែងតែគោរព​​​ក្នុងតំបន់​​​នីមួយៗ ដូច្នេះ គេមុខជារកឃើញអ្វីៗដ៏ពិតប្រាកដនិងដ៏ល្អក្នុងសាសនាទាំងនោះ តាមតែព្រះជាម្ចាស់ចាត់ចែងឲ្យ​​​មាន​​​នោះ។ ​​​គេក៏នឹងហាត់ខ្លួនឲ្យឆ្លើយបដិសេធនឹងសេចក្ដីមិនពិត ហើយគេអាចចែកចាយពន្លឺដ៏ពេញ​​​លេញនៃ​​​សេចក្ដី​​​ពិត ជូនដល់អស់អ្នកដែលមិនស្គាល់សេចក្ដីពិតនោះ។

១៧-ការបង្រៀនដ៏ពិតប្រាកដអំពីលទ្ធិគ្រីស្តសាសនា មានគោលដៅហ្វឹកហ្វឹននិស្សិតទេវវិទ្យាល័យយ៉ាងពិត​​​ប្រាកដ និង​​​​​​​​​យ៉ាង​​​ជ្រៅ មិនគ្រាន់តែណែនាំគេឲ្យស្គាល់ទ្រឹស្តីប៉ុណ្ណោះទេ។ ហេតុនេះហើយបានជា ​​​ត្រូវប្រើវិធីតាម​​​គរុកោសល្យ មក​​​ចាត់​​​ចែងមេរៀន និងចាត់ចែងការសន្ទនា ហើយចាត់ចែងកិច្ចអនុវត្តន៍ផ្សេងៗ ដើម្បីលើកស្ទួយ​​​កិច្ចការ​​​របស់​​​និស្សិត ដែលគេធ្វើខ្លួនឯង ឬតាមក្រុមតូចៗ។ ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងឲ្យការបង្រៀន​​​ទាំងមូលស៊ីសងគ្នា និង​​​មាំមួន​​​ទៀត។ ត្រូវជៀសវាងកុំឲ្យមានមុខវិជ្ជា និងមេរៀនច្រើនពេក។ ហេតុនេះត្រូវលះបង់​​​ប្រធានបទដែលឥតបាន​​​ការ ឬប្រធានបទដែលត្រូវសិក្សានៅមហាវិទ្យាល័យ។

១៨-អស់លោកអភិបាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ចាត់យុវជនដែលមានសមត្ថភាព គឺមានសម្បទា និងមាន​​​ព្រហ្មវិហារធម៌ ហើយ​​​មានប្រាជ្ញាឲ្យទៅរៀននៅគ្រឹះស្ថានពិសេស នៅមហាវិទ្យាល័យ និងនៅសកលវិទ្យាល័យ។ ​ធ្វើដូច្នះ អស់​​​លោកគ្រោងទុកឲ្យមានគង្វាលខ្លះ ដែលបានទទួលការបង្រៀនយ៉ាងជ្រៅបែបវិទ្យាសាស្រ្ត អាចទប់​​​ទល់​​​​​​នឹង​​​សេចក្ដី​​​ត្រូវ​​​​​​ការ​​​​​​​​​នៃកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត។ លោកគង្វាលទាំងនោះអាចបង្រៀនវិជ្ជាព្រះសហគមន៍ និង​​​វិជ្ជាផ្សេងៗ​​​ទៀត​​​បាន ​តាម​​​អស់​​​លោកអភិបាលយល់ឃើញថា គួរបង្រៀននោះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏​​​ដោយ ក៏មិនត្រូវអប់រំគេ​​​ឲ្យរស់​​​នៅ​​​តាម​​​ព្រះ​​​វិញ្ញាណ​​​ជាចាំបាច់  និងឲ្យចេះណែនាំគ្រីស្ត​​​បរិស័ទ  ជាពិសេស ប្រសិនបើនិស្សិត​​​ដែល​​​​​​ទៅរៀន​​​​​​វិទ្យា​​​ខ្ពស់ទាំងនោះ​​​មិនទាន់​​​ទទួល​​​អគ្គសញ្ញា​​​ជាបូជាចារ្យនៅឡើយ។

៦-ការហ្វឹកហ្វឹនពិសេសខាងការណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ

១៩-​​​​ការហ្វឹកហ្វឹននិស្សិតទេវវិទ្យាល័យទាំង​​​មូល មានគោលដៅតែមួយ គឺអប់រំគេ​ឲ្យចេះណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ​​​។ ហេតុ​​​​​​នេះហើយបានជា ត្រូវបង្រៀននិស្សិត​​​យ៉ាងហ្មត់ចត់អំពីសេចក្ដីទាំងអស់ដែលពាក់ព័ន្ធជាមួយ​​​មុខងារបម្រើ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ គឺមានការអប់រំជំនឿនិងអ​​​ត្ថាធិប្បាយគម្ពីរ មានការគោរពបម្រើព្រះជាម្ចាស់តាមពិធីគោរពប្រណិប៍តន៍និង ​ធ្វើ​​​អគ្គសញ្ញានានាជូនគ្រីស្តបរិស័ទ មានសកម្មភាពមនុស្សធម៌ ​​​មានភារកិច្ចទាក់ទងជាមួយអ្នកដែលវង្វេងជំនឿ​​​ឬដែល​​​គ្មានជំនឿជាដើម ​ដោយមិនបំភ្លេច​​​បន្ទុក​​​ណែនាំឯទៀ​​​តៗផងដែរ។ ត្រូវបង្ហាត់គេយ៉ាងហ្មត់ចត់អំ​​​ពី​​​បចេ្ចកទេស​​​ណែនាំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទតាមព្រះវិញ្ញាណ ដើម្បីឲ្យគេ​​​អាច​​​អប់រំបុត្រធីតានៃព្រះសហគមន៍​​​ទាំងអស់ ឲ្យរស់នៅបែបជា​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​យ៉ាងពិតប្រាកដ ទាំងដឹងខ្លួន​​​យ៉ាងជាក់ច្បាស់ និងតាមបែប​​​ជាគ្រីស្តទូត ព្រមទាំងបំពេញភារកិច្ចផ្ទាល់ ខ្លួន​​​តាម​​​របៀរស់នៅរបស់គេ។ សូមបង្ហាត់ខ្លួនឲ្យចេះជួយណែនាំ​​​បព្វជិតបព្វជិតា ដោយយកចិត្តទុក​​​ដាក់បែបដដែ​​​ល​​​នោះឲ្យរស់នៅបន្តទៅមុខតាម​​​ព្រះអំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់​​​ដែលត្រាស់​​​ហៅគាត់ និងឲ្យចម្រើនឡើង​​​តាម​​​​​​​​​គោល​​​ដៅនៃគ្រឹះស្ថាន​​​ផ្សេងៗរបស់គាត់។

ជាទូទៅ ត្រូវបង្ហាត់និសិ្សតទេវវិទ្យាល័យ ឲ្យមាន​​​សមត្ថភាពដ៏សំខាន់ជាងគេក្នុងការសន្ទនាជាមួយ​​​មនុស្ស​​​លោក គឺឲ្យចេះ​​​ស្តាប់អ្នកដទៃ ឲ្យយល់អំពីលក្ខណៈផ្សេងៗរបស់មនុស្សជាតិ ដោយចិត្តស្រឡាញ់។

២០- នាសម័យយើងនេះ គរុកោសល្យ និងចិត្តសាស្រ្ត ហើយសង្គមសាស្រ្ត បានរកឃើញសេចក្ដី​​​ថ្មីៗហើយ។ ត្រូវ​​​បង្ហាត់និស្សិតទេវវិទ្យាល័យឲ្យចេះសេចក្ដី​​​ថ្មីៗទាំងនោះ យ៉ាងត្រឹមត្រូវ​​​និងស្របតាមសេចក្កីណែនាំរបស់លោក​​​អភិបាល។​​​ធ្វើដូច្នេះ ទើបអ្នកទទួលខុសត្រូវលើទេវវិទ្យាល័យ រៀប​​​ចំ​​​គេយ៉ាងហ្មត់ចត់ ឲ្យលើកស្ទួយនិងគាំទ្រកិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត​​​របស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា (ពន្លឺ ៣៣) ព្រមទាំងឲ្យលើកស្ទួយ​​​របៀប​​​​​​ផ្សេងៗនិង​​​កាន់​​​​​​តែ​​​ស័ក្តិសិទ្ធ នៃ​​​កិច្ចការ​​​ជាគ្រីស្តទូត។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ត្រូវឲ្យចិត្តគំនិតជាគ្រីស្តទូតយ៉ាងពិត​​​ប្រាកដ ជ្រួត​​​ជ្រាបចូ​​​លក្នុងខ្លួនគេ គឺចិត្ត​​​គំនិត​​​ជាគ្រីស្តទូតនោះនឹងនាំឲ្យគេធ្លាប់គិតហួសពីព្រំដែនភូមិភាគរបស់ខ្លួន ហួស​​​ពី​​​ព្រំដែនជាតិ និងហួសពីរ​​​បៀប​​​របបនៃពិធីរបស់ខ្លួនដែរ ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់សេចក្ដីត្រូវការនៃព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​ទាំងមូល។ ត្រូវឲ្យគេ​​​ត្រៀម​​​ខ្លួន​​​​​​យ៉ាង​​​​​​ស្មោះ​​​អំពីចិត្ត ចេញទៅប្រកាសដំណឹងល្អរហូតដល់ទីដាច់​​​ស្រយាល​​​នៃ​​​ពិភព​​​លោក (ពន្លឺ ១៧)។

២១-និស្សិតទេវវិទ្យាល័យត្រូវទទួលការហ្វឹកហ្វឺន មិនគ្រាន់តែដោយរៀនទ្រឹស្តីអំពីកិច្ចជាគ្រីស្តទូតប៉ុណ្ណោះទេ តែ​​​ត្រូវ​​​បង្ហាត់គេឲ្យប្រត្តិបតិតាមដែរ។ ត្រូវឲ្យគេអាចទទួលខុសត្រូវដោយផ្ទាល់ ក្នុងកិច្ចការដែលគេនឹងត្រូវបំពេញ​ដោយ​​​សហការ​​​ជាមួយអ្នកដទៃ។ ហេតុនេះ នៅពេលសិក្សានិងនៅពេលវិស្សមកាល ត្រូវអប់រំគេឲ្យបំពេញ​​​កិច្ចណែ​​​នាំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ បង្កើតបទពិសោធន៍តាមសេចក្តីត្រូវការ។ ត្រូវណែនាំគេឲ្យបំពេញកិច្ចការ​​​ណែនាំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ ដោយ​​​ការ​​​​​​ហ្វឹកហ្វឺនស្របតាមសភាពការណ៍។​​​ ត្រូវហ្វឹកហ្វឺនគេតាម​​​វិធីប្រកបដោយរបៀបរៀបរយ ស្របតាមអាយុរបស់​​​និស្សិត និងស្របតាមសភាពការណ៍តំបន់​​​នីមួយៗ ព្រមទាំង​​​​​​ស្របតាមការយល់​​​ឃើញដ៏ប្រុង​​​ប្រយ័ត្ន​​​រប​​​ស់អស់​​​លោក​​​អភិបាល។ ត្រូវមានអ្នកជំនាញការខាងវិធីណែនាំចាត់ចែងការហ្វឹកហ្វឺននោះ។ ទោះជាយ៉ាង​​​ណា​​​​​​ក៏ដោយ ​ក៏ត្រូវ​​​រំឭក​​​គេ​​​ជានិច្ចថា មានតែមធ្យោបាយនៃលោកខាងមុខទេ ដែលសំខាន់ជាងគេ។

៧-ការអប់រំអចិន្រៃ្តយ៍ក្រោយការហ្វឹកហ្វឺននៅទេវវិទ្យាល័យ

២២-សូម្បីតែក្រោយពីបូជាចារ្យបានបញ្ចប់​​​ការសិក្សានៅទេវវិទ្យាល័យក្ដី ក៏សភាពការណ៍នៃជីវភាព​​​នៅ​​​ក្នុងសង្គម​​​ទំនើប​​​នេះ បង្ខំយ៉ាងខ្លាំងឲ្យបូជាចារ្យបន្តការអប់រំរបស់ខ្លួន​​​ឲ្យ​​​កាន់តែពេញលក្ខណៈ។ ហេតុនេះ ក្រុម​​​អភិបាល​​​តាមប្រទេស​​​នីមួយៗ មានភារកិច្ចចាត់ចែងមធ្យោបាយដ៏សមរម្យជាងគេ ស្របតាម​​​សភាពការណ៍ ដើម្បីអប់រំបូជាចារ្យ​​​តទៅ​​​ទៀត​​​។ ​ឧបមាថា ឲ្យ មានគ្រឹះស្ថានណែនាំ ដែលសហការនឹងព្រះ​​​សហគមន៍តាមភូមិនានាដែលគេបានជ្រើសរើស​​​យ៉ាង​​​ហ្មត់​​​ចត់​​​​​​ ឲ្យមានការប្រជុំតាមពេលកំណត់ ឲ្យចាត់ចែង​​​ការហ្វឹកហ្វឺនស្របតាមសភាពការណ៍ប្រទេស។ ល។​​​ធ្វើ​​​ដូច្នេះក្រុមបូជាចារ្យថ្មីៗ អាចចាប់ផ្តើមរស់នៅក្នុងឋានៈជាបូជាចារ្យ និងចាប់ផ្តើមបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ក្នុងវិស័យ នៃការរស់នៅ​​​តាម​​​ព្រះវិញ្ញាណ ​ក្នុងវិស័យនៃចំណេះ​​​ចេះដឹង និងក្នុង​​​វិស័យនៃការណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ផង​​​។​​​ បន្តិចម្តងៗ ក្រុមបូជាចារ្យថ្មីៗទាំងនោះ ​មុខជានឹងទទួលសមត្ថភាពប្រែកិច្ចការទាំងនោះឲ្យបានជាថ្មី និងធ្វើឲ្យកិច្ចការ​​​ទាំង​​​​​​នោះ​​​​​​​​​ចម្រើនឡើងទៀតផង។

ពាក្យបញ្ចប់

អស់លោកអភិបាលដែលជួបជុំគ្នាក្នុងមហាសន្និបាតនេះ បន្តកិច្ចការដែលមហាសន្និបាតក្រុងត្រែនតូចាប់ ផ្តើម​​​ធ្វើ ហើយសូមផ្ញើទាំងទុកចិត្តឲ្យអស់លោកជាអ្នក​​​ណែនាំនិង​​ឲ្យសាស្រ្តាចារ្យ​​​នៃ​​​ទេវវិទ្យាល័យ នូវបន្ទុកហ្វឹក​​​ហ្វឺន​​​​​​បូជាចារ្យ​​​របស់​​​​​​ព្រះគ្រីស្តសម្រាប់នៅពេលអនាគត។ សូមអស់លោកអប់រំបូជាចារ្យថ្មីទាំងនោះ ​ស្របតាមគោល​​​គំនិតមហា សន្និបាត ដែលមានបំណងលើកស្ទួយការកែសម្រួលព្រះសហគមន៍​​​ឲ្យបានថ្មីនោះ។ នៅពេលជាមួយ​​​គ្នា​​​នេះ សូមដាស់តឿនយ៉ាងខ្លាំងជាទីបំផុត អស់អ្នកដែលត្រៀម​​​ខ្លួនទទួលមុខងារបម្រើក្នុងឋានៈជាបូជាចារ្យ ឲ្យដឹង​​​ច្បាស់​​​ថា ព្រះសហគមន៍សង្ឃឹមលើអ្នកទាំងនោះ ដើម្បីសង្រ្គោះមនុស្សលោក។ សូមទទួលសេចក្ដីបញ្ជាក្នុង​​​ក្រឹត្យក្រមនេះ ដោយ ស្មោះអស់ពីចិត្ត ហើយសូមបង្កើត​​​ផលជាច្រើននៅស្ថិតស្ថេរជានិច្ចនិរន្តរ៍។

អស់​លោក​អភិបាល​ដែល​រួម​ក្នុង​មហា​សន្និបាត ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ក្រឹត្យក្រមទាំង​​​មូលនេះ ព្រម​ទាំង​គោល​ការណ៍​នីមួយៗ​​ផង។ រីឯ​យើង​វិញ ស្រប​តាម​អំណាច​ដែល​ព្រះ​គ្រីស្ត​បាន​ប្រគល់​ឲ្យយើងក្នុងឋានៈជា​គ្រីស្ត​ទូត រួម​ជា​មួយ​អស់​លោក​អភិបាល ដោយ​មាន​ព្រះ​វិញ្ញាណ​រួម​ជា​មួយ​ផង ក៏​យល់​ព្រម​ហើយសម្រេចចេញជា​​ក្រឹត្យ​ក្រម​ដែរ។ យើង​បង្គាប់ ឲ្យ​សេចក្តី​ដែល​មហា​សន្និ​បាតបាន​ចាត់​ចែង​នេះ ត្រូវ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ ដើម្បី​លើក​​​​តម្កើង​សិរីរុង​រឿង​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជា​និច្ច​និរន្តរ៍ត​រៀង​ទៅ។               

ធ្វើ​នៅ​ក្រុង​រ៉ូម នៅ​ព្រះ​វិហារ​សន្តៈសិលា ថ្ងៃទី២៨ តុលា ឆ្នាំ១៩៦៥
ខ្ញុំ ប៉ូល អភិបាល​នៃ​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូ​លិក
(ហត្ថ​លេខា​របស់​លោក​អភិបាល)

ព្រះគ្រីស្តជាអម្ចាស់
CHRISTUS DOMINUS

ខ្ញុំប៉ូល ជាអភិបាល ជាអ្នកបម្រើនៃអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ រួមជាមួយអស់លោកអភិបាលដែលជួបជុំគ្នាក្នុងមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធនេះ សូមប្រកាសក្រឹត្យក្រមនេះ ដើម្បីឲ្យគេនឹក​ចងចាំរហូតតរៀងទៅ។

ក្រឹត្យក្រម
ស្តីអំពីមុខងាររបស់អស់លោកអភិបាលជាគង្វាលក្នុងព្រះសហគមន៍

១-បុព្វកថា

ព្រះគ្រីស្តជាព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះបុត្រារបស់ព្រះដ៏មានព្រះជន្មគង់នៅ ព្រះអង្គយាង​មកសង្ត្រោះ​​​ប្រជារាស្រ្ត​​​របស់​​​ព្រះអង្គឲ្យរួចពីបាប (មថ ១,២១) និងប្រោសឲ្យមនុស្ស​ទាំងអស់បានវិសុទ្ធ។ ព្រះបិតាចាត់ព្រះបុត្រា​​​ឲ្យ​​​យាង​​​​​​​​​មក​​​យ៉ាង​​​ណា ព្រះអង្គក៏ចាត់ក្រុមគ្រីស្តទូតរបស់ព្រះអង្គឲ្យទៅយ៉ាងនោះដែរ (យហ ២០,២១)។  ព្រះ​​​អង្គ​​​ក៏​​​​​​ប្រោស​​​​​​គ្រីស្តទូត​​​ទាំងនោះឲ្យបានវិសុទ្ធ​ដោយ​ប្រទានព្រះ វិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធឲ្យអស់លោកដែរ។ ដូច្នេះក្រុមគ្រីស្តទូត​​​អាច​​​លើកតម្កើងព្រះ​បិតានៅ​លើផែន​​ដី និង​នាំការសង្គ្រោះដល់មនុស្សលោក “ដើម្បី​កសាង​ព្រះ​កាយ​របស់​ព្រះគ្រីស្ត​ឡើង” ​​​(អភ ៤,១២)។

២-ព្រះគ្រីស្តផ្ញើបេសកកម្មឃ្វាលហ្វូងចៀមនិងកូនច្រៀមរបស់ព្រះអង្គឲ្យគ្រីស្តទូតសិលា។ ហេតុនេះហើយបានជា អភិបាលព្រះ​​​សហគមន៍ក្រុងរ៉ូម ក្នុងឋានៈលោកបន្តមុខងារពីគ្រីស្តទូតសិលាមក មានអំណាច​ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតក្នុង​ព្រះ​សហគមន៍​​​របស់ព្រះគ្រីស្ត តាមការចាត់ចែងរបស់ព្រះជាម្ចាស់។​​​ អភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូមមាន​អំណាច​ពេញ​​​លេញ អំណាចចំៗលើគ្រីស្តបរិស័ទ និងអំណាចសកល ដើម្បីថែទាំវិញ្ញាណមនុស្សលោក។ ហេតុនេះ​​​ហើយ​​​បាន​​​​​​ជា​​​ក្នុង​​​ឋានៈ​​​លោកជាគង្វាលណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ និងដោយព្រះជាម្ចាស់ចាត់លោកឲ្យរក​ប្រយោជន៍​​​រួម​​​របស់​​​​​​ព្រះ​​​​​​ស​​​ហគមន៍សកល និងរក​ប្រយោជន៍របស់ព្រះសហគមន៍នីមួយៗ លោកជា​ប្រធានដែលមានអំណាចជាធម្មតា​លើព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​ទាំង​​​ឡាយ​។

ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធក៏បានតែងតាំងអស់លោកអភិបាលដែរ។ អស់លោកបន្តមុខងារពីក្រុមគ្រីស្តទូត​មកក្នុង​ឋានៈ​​​​​​ជាគង្វាលនៃវិញ្ញាណរបស់មនុស្សលោក។ ព្រះគ្រីស្តចាត់អស់លោកឲ្យបន្តព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះគ្រីស្ត​ ជា​​​គង្វាល​​​​​​ដែល​​​​ស្ថិត​នៅ​អស់កល្បជានិច្ច ដើម្បីឲ្យព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះអង្គនោះស្ថិតស្ថេរនៅរហូតតរៀងទៅ។ អស់​​​លោក​​​​​​បំពេញ​​​កិច្ចការនេះ រួមជាមួយអភិបាល​ព្រះ​សហគមន៍ក្រុងរ៉ូម និងក្រោមអំណាចរបស់លោក​​។ ព្រះគ្រីស្ត​ប្រទាន​​​​​​​អំណាច​​និង​​​បញ្ជាឲ្យក្រុមគ្រីស្តទូត និងឲ្យអស់លោកដែលបន្តមុខងារ​ពីក្រុមគ្រីស្តទូត​ទាំងនោះ បង្រៀន​មនុស្ស​​​​គ្រប់ជាតិ​សាសន៍ និងប្រោសមនុស្សឲ្យបានវិសុទ្ធក្នុងសេចក្តីពិត ព្រមទាំងណែនាំហ្វូងចៀមរបស់ព្រះអង្គ។ ហេតុនេះ​ហើយ​បានជា​​​ព្រះ​​​គ្រីស្តប្រទានព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធពីព្រះបិតាឲ្យអស់លោក​​​អភិបាល ដើម្បីតែងតាំង​​​អស់​​​លោក​​​​​​ឲ្យធ្វើ​​​ជា​​​​​​​​​គ្រូបង្រៀន​​​ល​​​ទ្ធិនៃជំនឿយ៉ាងពិត​​​ប្រាកដ និងយ៉ាងត្រឹមត្រូវ​ និងឲ្យធ្វើជាមហាបូជាចារ្យ និងជាគង្វាល​​​ផង​​​​​​ដែរ (ពន្លឺ​​​ ២១.​​​២៤.​​​២៥)។

៣-ដោយសារអគ្គសញ្ញាតែងតាំង អស់លោកទទួលបន្ទុកជាអភិបាល ហើយរួមគ្នាយកចិត្តទុកដាក់ថែទាំ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​ទាំងឡាយ (ពន្លឺ​​​ ២១)។ អស់លោកក៏បំពេញបន្ទុករបស់ខ្លួន​ចំពោះព្រះ​សហគមន៍សកល​​​របស់​​​ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់ គឺប​​​​​​ង្រៀននិង​​​គ្រប់គ្រងព្រះសហគមន៍សកលនេះ  ដោយរួបរួមទាំងអស់គ្នាជា​ក្រុមអភិបាល ដូចជា​រូបកាយមួយ និង​​​រួប​​​​​​រួម​​​ជា​​​មួយ​​​អភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូម និងក្រោមអំណាចរបស់លោក។

លោកអភិបាលម្នាក់ៗបំពេញបន្ទុករបស់ខ្លួន ​ចំពោះចំណែកនៃហ្វូងចៀមរបស់ព្រះអម្ចាស់ដែលព្រះអង្គ​​​បាន​​​ផ្ញើ​​​ទុក​​​ឲ្យ​​​លោក​​​​​​ថែរ​​​ក្សា គឺលោក​​​ម្នាក់ៗ​​​ទទួល​​​បន្ទុក​​​លើព្រះ​​​សហគមន៍​​​ដោយឡែក ដែលព្រះអង្គបានផ្ញើទុកមក​​​នោះ ឬលើ​ព្រះ​​​សហគមនជាច្រើន។ អស់លោកក៏រួមគ្នាផ្គត់ផ្គង់ដល់តម្រូវការរួមរបស់ព្រះសហគមន៍ឯទៀត​​​ដែរ។ ហេតុ​​​នេះហើយបានជាមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធ មានបំណងចង់បញ្ជាក់ឲ្យបាន​ច្បាស់នូវ​បន្ទុក​ជា​គង្វាល​​របស់អស់​​​លោក​​​អភិបាល ដោយគិតគូរជាពិសេសដល់សភាពការណ៍​​នា​នា​នៃសហគមន៍មនុស្ស​​នាបច្ចុប្បន្នកាល​​​ដែល​​​តែង​​​​​​តែ​​​វិវឌ្ឍឡើងៗ  បានសម្រេចសេចក្តីដូចតទៅ ៖ ុ

ជំពូក១
ទំនាក់ទំនងរបស់អស់លាកអភិបាល និងព្រះសហគមន៍សកល

១-តួនាទីរបស់អស់លោកអភិបាលចំពោះព្រះសហគមន៍សកល

៤-របៀបក្រុមអភិបាលប្រើអំណាចរួម

អស់លោកអាភិបាល​​​ជា​​​សមាជិកនៃក្រុមអភិបាល​ ដោយអានុភាពនៃអគ្គសញ្ញាតែងតាំង និងដោយការ​​​រួប​​​រួមជា​​​មួយអភិបាលព្រះ​​​សហគមន៍ក្រុងរ៉ូមជា​​​មេដឹក​​​នាំ ហើយដោយរួបរួមជាមួយ​សមាជិក​នៃ​ក្រុម​អភិបាល​​​ឯទៀតៗ​​​​​​តាមលំដាប់​​​លំ​​​ដោយ​​​ (ពន្លឺ ២២)​។ ​​​“ក្រុមអ​​​ភិបាលដែលបន្ត​មុខងារបម្រើពីក្រុម​គ្រីស្តទូ​​​តមក គឺ​មុខងារ​​​បង្រៀន និងគ្រប់គ្រងក្នុងឋានៈជាគង្វាល (បើនិយាយ​យ៉ាង​ប្រសើរ​ជាងក្រុមគ្រីស្តទូតបន្តជីវិតរបស់ខ្លួន ដោយ​​​សារ​​​ក្រុម​​​អភិបាល)។ អស់​លោក​ក៏មានអំណាចដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត និងអំណាចពេញលេញលើព្រះ​សហគមន៍សកលដែរ លុះ​​​ត្រា​​​តែក្រុម​អភិបាលរួមជាមួយអភិបាលព្រះ​សហគមន៍​ក្រុងរ៉ូមជាមេដឹកនាំក្រុមអភិបាល​នោះ គឺមិនត្រូវដាច់ពី​​​អភិបាល​​​​​​​​​​​​​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ក្រុងរ៉ូម​ឡើយ។ ក្រុម​អភិបាល​អាចប្រើអំណាចនេះបាន លុះត្រាតែ​អភិបាលព្រះសហគមន៍​​​ក្រុងរ៉ូម​​​យល់​​​ស្រប។” ​​

៉ក្រុម​អភិបាល​ប្រើអំណាចនេះយ៉ាង​​​ឱឡារ​​​ិកនៅពេល​​​អស់លោកប្រជុំគ្នាជាមហាសន្និបាត​​​សកល​​​​​​។” (ពន្លឺ ​​​២២)។ ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាត​សម្រេចថា អភិបាលទាំងប៉ុន្មានក្នុងឋានៈអស់លោកជា​សមាជិក​​​នៃ​​ក្រុមអភិបាល មានសិទ្ធិចូលរួមក្នុង​មហាសន្និបាតសកលទាំងអស់គ្នាបាន។

៉អស់លោក​​​អភិបាល​​​ដែល​​​រស់នៅ​​​លើផែន​​​ដីទាំងមូល អាចប្រើអំណាចរួមនេះ រួមជាមួយ​អភិបាល​ព្រះ​​សហគមន៍​​​​​​​ក្រុងរ៉ូម​​​បាន លុះត្រាតែ​​​អភិបាល​​​ព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូម ជាមេដឹកនាំក្រុមអភិបាល កោះហៅអស់​លោក​ឲ្យបំពេញ​​​ការ​​​​ងារ​រួម ឬយ៉ាងហោច​​​ណាស់ លុះ​​​ត្រាតែលោកយល់ស្របឲ្យអភិបាលដែលខ្ចាត់ខ្ចាយនៅលើផែន​​​ដី​​​ទាំង​​​មូ​​​លបំពេញការងាររួ​​​មនេះ ឬសុខ​​​ចិត្តទទួលស្គាល់នូវសេចក្តីសម្រេច​​​នៃ​​​មហាសន្និបាត​​​នោះ ដោយ​​​លោក​​​​​​មាន​​​​​​សេរីភាពពេញទី​​​ ទើបកិច្ចការ​​​របស់​​​អស់លោក ពិត​​​ទៅ​​​ជាកិច្ចរួមនៃក្រុមអភិបាលបាន” (ពន្លឺ ២២)។

៥-ក្រុមប្រឹក្សា ឬសន្និបាតអភិបាល

ត្រូវជ្រើសរើសអភិបាលតាមតំបន់ផ្សេងៗក្នុងពិភពលោក តាមរបៀបនិងតាមសេចក្តីណែនាំដែល​​​អភិបាល​​​​ព្រះ​​​​​​សហគមន៍ក្រុងរ៉ូមបានចាត់ចែងរួចហើយ ឬតាមរបៀបនិងតាមសេចក្តី​​​ណែនាំដែលលោកនឹងចាត់ចែងនៅ​ពេល​​​ខាង​​​​​​មុខ​​​។ អស់លោកជួយ​​​អភិបាល​​​ព្រះ​​​​​​សហគមន៍ក្រុងរ៉ូម ដែល​ជាគង្វាល​ដ៏ខ្ពង់​ខ្ពស់​បំផុតនៃព្រះសហគមន៍ យ៉ាងស័ក្តិសិទ្ធិ ដោយ​​​រួមក្នុងក្រុមប្រឹក្សាដែលទទួលឈ្មោះថា “សន្និបាត​​​​អភិបាល”។​​​​​​ ដោយសន្និបាត​អភិបាល​នោះបំពេញការ​​​ងារ​​​ក្នុង​​​នាម​​​ក្រុមអភិបាលកាតូលិកទាំងមូល សន្និបាតអភិបាលនោះពិតជា សញ្ញាសម្គាល់បញ្ជាក់ថា អស់លោកអភិបាល​​​ពិត​​​ជា​​​រួបរួមគ្នាតាម​លំដាប់​លំដោយ យកចិត្តទុកដាក់​ថែទាំព្រះសហគមន៍សកលមែន (ពន្លឺ ២៣)។

៦-អភិបាលទាំងអស់រួមគ្នាយកចិត្តទុកដាក់ថែរក្សាព្រះសហគមន៍ទាំងឡាយ

អស់លោកអភិបាលបន្តមុខងារពីក្រុមគ្រីស្តទូតយ៉ាងត្រឹមត្រូវ និងជាសមាជិកនៃក្រុមអភិបាល។ ហេតុ​នេះ ហើយ​​​បានជា អស់លោកត្រូវដឹងថា អស់លោករួបរួមគ្នាជានិច្ច និងត្រូវយកចិត្តទុកដាក់នឹងព្រះសហគមន៍​​​ទាំង​​​ឡាយ។ អភិបាលម្នាក់ៗទទួលខុសត្រូវលើព្រះសហគមន៍សកលរួមជាមួយអភិបាលឯទៀតៗ ​ព្រោះព្រះជាម្ចាស់​​​ចាត់​​​ចែង​​​ដូច្នេះហើយ និងតាម​ភារកិច្ចនៃបន្ទុក​របស់ខ្លួនជាគ្រីស្តទូតដែរ។ ជាពិសេស សូមអស់លោកយកចិត្តទុក​​​ដាក់​​​នឹង​​​តំបន់ក្នុង​ពិភពលោក ដែល​មិន​ទាន់ទទួល​ព្រះ​បន្ទូលរបស់ព្រះ​ជាម្ចាស់នៅឡើយ ឬតំបន់ដែលមានចំនួន​​​គង្វាលតិចពេក បណ្តាលឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​ឃ្លាតឆ្ងាយ​ពីវិន័យ​ណែនាំការរស់នៅ​របស់ខ្លួនជាគ្រីស្តបរិស័ទ និងបាត់បង់​​​ជំនឿ​​​ទៀតផង។

ហេតុនេះ អស់លោកត្រូវខិតខំប្រឹងប្រែងឲ្យអស់ពីសមត្ថភាព ណែនាំឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទាំង​​​អស់​​​គាំទ្រ និង​​​ពង្រីក​​​​​​​យ៉ាងក្លៀវក្លានូវកិច្ច​ការប្រកាស​ដំណឹងល្អ និងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត។ លើសពីនេះទៅទៀត អស់​​​លោក​​​​​​អភិបាល​​​ត្រូវ​​​គិត​​​គូរ​​​​អប់រំ​គង្វាលដែលមានសមត្ថភាព ហើយសហការី ទាំងបព្វជិត បព្វជិតា ​និងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​​​ឲ្យ​​​ត្រៀម​​​ខ្លួន ទៅបម្រើ​ព្រះសហគមន៍ ឬទៅរស់នៅក្នុងប្រទេសដែលខ្វះគង្វាល។ អស់លោក​​​អភិបាល​​​ក៏ត្រូវយក​ចិត្តទុកដាក់​ចាត់លោកគង្វាល​​ខ្លះនៃ​ភូមិភាគរបស់​ខ្លួនទៅបម្រើព្រះសហគមន៍ និងភូមិភាគទាំងនោះ ដើម្បីបំពេញមុខងា​​​រដ៏​​​សក្ការៈ​​​ជាបណ្តោះអសន្ន ឬ​ជា​អចិន្រៃ្តយ៍ក៏​បាន​ដែរ។ ម៉្យាងទៀត ​ចំពោះការប្រើប្រាស់​​​ធនធាន​​​របស់​​​ព្រះសហគមន៍ អស់​​​លោក​​​អភិបាលមិនត្រូវគិតតែអំពី​​តម្រូវការ​នៃភូមិភាគរបស់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះទេ តែត្រូវគិត​​​ដល់តម្រូវការនៃ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ឯ​​​ទៀតៗដែរ ព្រោះព្រះ​សហគមន៍​ទាំង​នោះ​ក៏ជាចំណែកនៃព្រះ​​​សហគមន៍តែ​​​មួយ​​​គត់​​​របស់​​​ព្រះគ្រីស្ត។ មិនតែ​​​ប៉ុណ្ណោះ សូមឲ្យអស់លោក​អ​ភិបាល​ចាប់អារម្មណ៍​សម្រាលទុក្ខគ្រីស្តបរិស័ទតាមសមត្ថភាព​រៀងៗខ្លួន ក្នុង​​​ភូមិភាគ​​​ឯទៀតៗ ឬក្នុងតំបន់ខ្លះ ដែលជួបគ្រោះកាច។

៧-សេចក្តីស្រឡាញ់យ៉ាងសកម្មចំពោះអភិបាលឯទៀតៗដែលត្រូវគេបៀតបៀនធ្វើបាប

លើសពីនេះទៅទៀត សូមឲ្យអស់លោកអភិបាលមានចិត្តស្រឡាញ់អភិបាល​​​ដែល​​​​ត្រូវ​គេ​​មួល​បង្កាច់ ត្រូវ​​​គេ​​​​​​បៀតបៀនធ្វើបាប ព្រោះតែព្រះគ្រីស្ត គឺអភិបាលដែលត្រូវជាប់ឃុំឃាំង ឬត្រូវគេរារាំង​​​មិន​​​​ឲ្យ​បំពេញ​មុខ​ងារ​បម្រើ​​​របស់ខ្លួនបាន ។ សូមស៊ូប្តូរស្លាប់រស់យ៉ាងពិតប្រាកដ និងយ៉ាងសកម្មចំពោះអស់លោក ដើម្បី​ជួយ​សម្រាល​ទុក្ខ​​លំបាករបស់អស់លោក ដោយអធិដ្ឋាន និងដោយធ្វើការរួមជាមួយអភិបាលឯទៀតៗផង។

២-ទំនាក់ទំនងរវាងអស់លោកអភិបាលនឹងអាសនៈគ្រីស្តទូតសិលា

៨-អំណាច​របស់អស់លោកអភិបាលក្នុងភូមិភាគរបស់ខ្លួន

ក) ដោយអស់លោកអភិបាលបន្តមុខងារពីក្រុមគ្រីស្តទូតមក អស់លោកមានអំណាចធម្មតា យ៉ាង​​​ពេញ​​​លេញ ជាអំណាចផ្ទាល់ និងចំៗលើគ្រីស្តបរិស័ទ គឺមានអំណាចដែលអស់លោកត្រូវការសម្រាប់បំពេញបន្ទុករបស់​​​អស់​​​លោក​​​​​​ជាគង្វាលក្នុង​ភូមិភាគរបស់ខ្លួន។ មានករណីខ្លះ អភិបាលព្រះ​​​សហគមន៍​​​ក្រុង​​​រ៉ូម​​​ទុកឲ្យលោកសម្រេច​​​ដោយខ្លួនលោកផ្ទាល់ ឬដោយអ្នកផ្សេងទៀត។ អភិបាលព្រះសហគមន៍​​​ក្រុង​​​រ៉ូម មានអំណាចធ្វើដូច្នេះ​​​ជានិច្ច​​​បាន ក្នុង​ឋានៈ​លោកមានបន្ទុក​ជាគង្វាលសកល។

ខ) អភិបាលភូមិភាគនីមួយៗ មានសិទ្ធិអនុគ្រោះគ្រីស្តបរិស័ទដែលស្ថិតនៅក្រោមអំណាចដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់ លោកឲ្យលែងជាចំណុះនៃច្បាប់ទូទៅរបស់ព្រះសហគមន៍បានក្នុងករណីពិសេសមួយ គ្រប់ពេលណា​​​ដែលលោក​​​យល់​​​​​​​​​ឃើញថា ការអនុគ្រោះ​នោះនឹង​ផ្តល់ផល​ប្រយោជន៍​ខាងវិញ្ញាណ​​ដល់គេ លើកលែងក្នុងករណីណាអភិបាល​​​ព្រះ​​​​​​សហគមន៍​​​​​​​​​​​​ក្រុង​​​​​​រ៉ូម​​​ ដែលកាន់​​​​អំណាចដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត​ក្នុង​ព្រះសហគមន៍ ទុកយ៉ាងពិសេសឲ្យលោក​​​សម្រេច​​​ដោយ​​​​​​ខ្លួួនលោកផ្ទាល់។

៩-ក្រសួងក្នុងរដ្ឋបាលអភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូម

អភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរូ៉មតែងប្រើក្រសួងនានានៃរដ្ឋបាល ដើម្បីជួយលោកក្នុងកិច្ចប្រើអំណាច​របស់​លោក​​​​​​​ផ្ទាល់​​​លើព្រះសហមន៍សកល ជាអំណាចដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ជាអំណាចដ៏ពេញលេញ និងដ៏ចំៗលើ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ។ ក្រសួងទាំងនោះបំពេញបន្ទុករបស់ខ្លួន​ក្នុងនាមលោក និងដោយមានអំណាចរបស់លោក ដើម្បីជា​​​ប្រយោជន៍​​​​​​ដល់ព្រះ​​​សហគមន៍នានា និងដើម្បីជួយបម្រើអភិបាល​នានាទៀតផង។

ជាយូរឆ្នាំកន្លងមក ក្រសួងទាំងនោះតែងតែជួយអភិបាល​ព្រះ​សហគមន៍ក្រុងរ៉ូមយ៉ាងល្អ​ប្រសើរ និងបាន​​​ជួយ​​​អភិបាល​នៃព្រះ​សហគមន៍នានា​។ ប៉ុន្តែ អស់លោកអភិបាលដែលជួបជុំគ្នាក្នុងមហាសន្និបាត ប្រាថ្នាចង់ចាត់​ចែង​ក្រសួង​ទាំង​​នោះតាមរបៀបថ្មី ស្របតាមតម្រូវការរបស់សម័យឥឡូវនេះ គឺស្របតាមតម្រូវការរបស់ប្រទេស នានា និង​តាម​តម្រូវការនៃរបៀបរបបផ្សេងៗទៀត។ ជាពិសេសត្រូវចាត់ចែងក្រសួងទាំងនោះ តាមរបៀបថ្មី ចំពោះ​​​ចំនួន​​​ក្រសួង ចំពោះឈ្មោះ ចំពោះសមត្ថភាព ចំពោះវិធី​បំពេញការងារ និងចំពោះការរួម​​​សហការ​​​ជា​​​មួយ​​​គ្នាក្នុង​​​កិច្ចការ​​​របស់ខ្លួន។ អស់លោកក៏ប្រាថ្នាថា សូមបញ្ជាក់យ៉ាង​ច្បាស់​ជាងពីមុន អំពី​តួនាទីរបស់ទូតនៃអភិ​​​បាល​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ក្រុងរូម៉ ដោយគិត​គូរដល់មុខងារផ្ទាល់របស់អស់​លោក​អភិបាលជាគង្វាលផងដែរ។

១០-អំពីសមាជិក និងភ្នាក់ងារក្នុងក្រសួងនានា

លើសពីនេះទៅទៀត នៅសម័យបុរាណ គេតែងតាំងក្រសួងទាំងនោះដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់ព្រះ​សហ- គមន៍សកល។ ហេតុនេះហើយបានជា អស់លោកអភិបាលប្រាថ្នាចង់ សូមជ្រើសរើសសមាជិក បុគ្គលិក និង​​​ទីប្រឹក្សា​​​នៃ​​​ក្រសួងក្រសួងទាំង​នោះ ពីតំបន់ផ្សេងៗជាកន្លែងព្រះសហគមន៍ស្ថិតនៅ ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន។ សូម្បីតែ​ទូត​អភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរូ៉ម ក៏ត្រូវជ្រើសរើសពីតំបន់នានាដែរ។ ធ្វើដូច្នេះ ទើបក្រុមគ្រប់គ្រង និងអង្គការមជ្ឈិម​​​នៃ​​​ព្រះសហគមន៍កាតូលិកយើង មុខជានឹងមានលក្ខណៈ​សកលប្រាកដ​មែន។ អស់លោកក៏ប្រាថ្នាចង់​​​សូមឲ្យ​​​មាន​​​អភិបាល ​ជាពិសេសអភិបាលភូមិភាគ ធ្វើជាសមាជិកក្នុងក្រសួងទាំង​នោះ​។ អភិបាលភូមិភាគ​ទាំងនោះអាចនាំមតិ គំនិត បំណងប្រាថ្នា និងតម្រូវការនៃព្រះសហគមន៍ទាំងឡាយ ជូនលោក​អភិបាលព្រះ​សហគមន៍​ក្រុង​រ៉ូមឲ្យបាន​​​សព្វ​​​គ្រប់ជាងពីមុន។

លើសពីនេះទៅទៀត អស់លោកអភិបាលដែលជួបជុំគ្នាក្នុងមហាសន្និបាតយល់ឃើញថា ក្រសួងទាំងនោះ​​​ត្រូវស្តាប់​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាឲ្យបាន​ច្រើន គឺគ្រីស្តបរិស័ទដែលល្បីឈ្មោះដោយគុណសម្បត្តិ ដោយ​​​ចំណេះ​​​វិទ្យា និង​​​ដោយ​​​បទពិសោធន៍របស់គេ ដើម្បីឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា​​​អាចបំពេញតួនាទីរបស់ខ្លួន​​​ក្នុង​​​ព្រះ​​​សហគមន៍។ ធ្វើដូច្នោះ ពិតជាមាន​ប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងមែន។​​​

ជំពូក២
 អស់លោកអភិបាល និងព្រះសហគមន៍ដោយឡែក ឬព្រះសហគមន៍ភូមិភាគ

១-អភិបាលភូមិភាគ

១១-ពាក្យ ”ភូមិភាគ” និងតួនាទីរបស់អភិបាលក្នុងភូមិភាគរបស់ខ្លួន

ភូមិភាគជាចំណែកនៃប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលព្រះអង្គផ្ញើទុកឲ្យអភិបាលម្នាក់ធ្វើជាគង្វាល ដោយ​​​មាន​​​ក្រុមគង្វាល ជួយឧបត្ថមផង។ ដូច្នេះ ភូមិភាគជាប់ជាមួយនឹងអភិបាលរបស់ខ្លួនជាគង្វាល។ លោកប្រមែ​ប្រមូលគ្រីស្តបរិស័ទភូមិភាគក្នុងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ​ ដោយសារដំណឹងល្អ និងដោយសារអគ្គសញ្ញាអរ​​​ព្រះគុណ។ ភូមិភាគជា​ព្រះ​សហគមន៍​​មួយ​ដោយឡែក ដែលមានវត្តមាន​​​យ៉ាងពិតប្រាកដ និង​​​​មាន​សកម្មភាព​របស់​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​របស់​​​ព្រះគ្រីស្ត​​​តែមួយគត់  គឺព្រះសហគមន៍ដ៏វិសុទ្ធ កាតូលិក និងដែលកាន់​ជំនឿ​តាមក្រុម​គ្រីស្តទូត​ជាគ្រឹះ​ទៀតផង។

ព្រះជាម្ចាស់ផ្ញើឲ្យអភិបាលម្នាក់ៗថែទាំព្រះសហគមន៍មួយដោយឡែក។ ​លោកថែរក្សាហ្វូងចៀមរបស់ខ្លួន ក្នុងនាមព្រះអម្ចាស់ ក្រោមអំណាចរបស់អភិបាលព្រះ​សហគមន៍​ក្រុង​រ៉ូម។ លោកមានមុខងារជាគង្វាលដោយ​ផ្ទាល់ ជាអំណាចធម្មតា ជាអំណាចចំៗលើគ្រីស្តបរិស័ទ គឺលោកបំពេញបន្ទុកបង្រៀនគេ ប្រោសឲ្យគេបានវិសុទ្ធ ​និង​​​គ្រប់​​​គ្រង​​​ទៀត​ផង។ ក៏ប៉ុន្តែ លោកត្រូវទទួលស្គាល់​សិទ្ធិ​​ដ៏​ត្រឹមត្រូវរបស់អភិបាលដ៏ប្រសើរឧត្តមនៃ​​​ព្រះសហគមន៍បូព៌ា​​​ប្រទេស ឬ អំណាចឯទៀតក្នុងព្រះសហគមន៍ តាមលំដាប់លំដោយ (បូព៌ា​ ៧-១១)។

សូមឲ្យលោកអភិបាលយកចិត្តទុកដាក់បំពេញបន្ទុករបស់ខ្លួនជាគ្រីស្តទូត ក្នុងឋានៈលោកជាសាក្សីរបស់​ព្រះ​​​​គ្រីស្ត នៅចំពោះមុខមនុស្សទាំងអស់។ លោកមិនគ្រាន់តែយកចិត្តទុកដាក់នឹងអស់អ្នកដែល​​តាមព្រះអង្គម្ចាស់​​​នៃ​​​គង្វាល​​​​​​​ទាំងឡាយ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ដោយស្មោះអំពីចិត្តនឹងអស់អ្នកដែលងាកចេញពីមាគ៌ានៃ​​​សេចក្តី​​​​​​​​​ពិត ឬដែល​មិន​ស្គាល់​ដំណឹងល្អ ឬមិនស្គាល់ព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណារបស់ព្រះគ្រីស្ត ដែលសង្គ្រោះមនុស្ស​​​លោក​​​ទៀតដែរ។ ហេតុនេះ​ហើយបានជាអស់លោកនឹងបំពេញការងាររហូតដល់ពេលមនុស្សទាំងអស់នឹងដើរ “តាម​​​សេចក្ដី​​​​សប្បុរស ​​​សេចក្ដី​សុចរិត និងតាម​សេចក្ដី​ពិត​គ្រប់​បែប​យ៉ាង” ជាស្ថាពរ (អភ ៥,៩)។

១២-បន្ទុកបង្រៀន

ក្នុងពេលបំពេញបន្ទុកបង្រៀន សូមឲ្យអភិបាលទាំងឡាយប្រកាសដំណឹងល្អរបស់ព្រះគ្រីស្តឲ្យមនុស្ស​​លោក​​​។​​​ បន្ទុកនេះសំខាន់ជាងបន្ទុកឯទៀតៗទាំងអស់។ ដោយមានឫទ្ធានុភាពនៃព្រះវិញ្ញាណជួយឧបត្ថមផង សូម​អស់​​​លោក​​​​ហៅមនុស្សឲ្យ​ផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្ត និងសូមគាំទ្រជំនឿដ៏រស់រវើករបស់គេដែរ។ សូមរៀបរាប់​គម្រោងការ​ដ៏​​​អស្ចារ្យ​​​ទាំងមូលរបស់ព្រះគ្រីស្ត គឺសេចក្តីពិតទាំងប៉ុន្មានដែលគេត្រូវតែស្គាល់។ ប្រសិនបើមនុស្ស មិនស្គាល់សេចក្តី​​​ពិត​​​​​​ទាំងនោះ គេ​​​មិន​​​អាច​​​ស្គាល់ព្រះគ្រីស្តបានទេ។ អស់​លោកត្រូវបង្ហាញមាគ៌ាដែលព្រះជាម្ចាស់បានសម្តែងមក ​ដើម្បី​​​​​​លើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ និង​​​ទទួល​​​​ការ​​សង្គ្រោះដោយបំពេញការនេះ (ពន្លឺ ២៥)។

អស់លោក​​​អភិបាល​​​ត្រូវបង្ហាញឲ្យមនុស្សលោកដឹងថា កិច្ចការនៅលើផែនដី និងស្ថាប័នលោកីយ៍សុទ្ធតែបែរ​តម្រង់​​​ទៅរកការ​​​សង្គ្រោះ​​​របស់មនុស្សលោក តាមគម្រោងការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលប្រតិស្ឋានអ្វីៗទាំងអស់។ ដូច្នេះ​កិច្ចការ និងស្ថាប័នទាំងនោះអាចជួយជាខ្លាំងឲ្យកសាងព្រះកាយព្រះគ្រីស្តបាន។

ហេតុនេះ អស់លោកត្រូវបង្រៀនតាមលទ្ធិនៃព្រះសហគមន៍ថា ត្រូវរាប់តម្លៃរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ ត្រូវរាប់​តម្លៃនៃសេរីភាពរបស់គេ សូម្បីតែការរស់នៅតាមរូបកាយ ក៏ត្រូវរាប់ទុកថាមានតម្លៃដែរ។ ​ត្រូវបង្រៀនក្រុមគ្រួសារ​​​ឲ្យ​​​ចេះ​​​រួម​​​​គ្នាជាធ្លុងតែមួយឲ្យនៅស្ថិតស្ថេរ ឲ្យបន្តពូជ និងអប់រំកូន។ ត្រូវបង្រៀនអំពីសង្គមនិង រដ្ឋអំណាច ដែលមាន​​​ច្បាប់​​​​​​និង​អំពី​​​មុខងារផ្ទាល់ផ្សេងៗ អំពី​ការ​នឿយហត់និង​អំពីការលំហែកាយ អំពីសិល្បៈនិងបចេ្ចកទេស អំពីភាព​​​ក្រីក្រ​​​និង​​​​​​ភាព​​​​សម្បូរហូរហៀរទៀត។ អស់​លោក​ត្រូវរៀបរាប់អំពីរបៀប​ដោះ​ស្រាយបញ្ហា​ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុត គឺអំពីការ​​​កាន់​​​កាប់​​​​​​ទ្រព្យ​​​​​​​សម្បត្តិ​ អំពីរបៀបទ្រព្យសម្បត្តិទាំងនោះចម្រើនឡើង និងអំពីការចែក​រំលែកទ្រព្យសម្បត្តិតាមយុត្តិធម៌។ ត្រូវ​​​រៀបរាប់​អំពី​សន្តិភាពនិងសង្រ្គាម អំពីប្រជាជាតិទាំង​ឡាយរួបរួមគ្នាជាសហគមន៍​តែមួយ ដែលសុទ្ធតែជា​​​បង​​​ប្អូន​​​។

១៣-របៀបរៀបរាប់លទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនាជូនគេ

អស់លោកអភិបាលត្រូវរៀបរាប់លទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនាជូនមនុស្សលោក​តាមរបៀបស្របនឹងតម្រូវការនៃពេល​​​វេលា គឺ​​​ដោយមានបំណងចង់តបឆ្លើយនឹងការពិបាក និងបញ្ហាដែលបណ្តាលឲ្យមនុស្សតប់ប្រមល់យ៉ាងខ្លាំង​​​។ អស់​​​លោកត្រូវយកចិត្តទុកដាក់រក្សា​ការ​ពារ​លទ្ធិនោះ ទាំង​បង្ហាត់ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទចេះការពារ និងផ្សព្វផ្សាយលទ្ធិ​​​នោះ​​​ទៀត​​​ផង។ នៅពេលបញ្ចូនបន្តលទ្ធិនោះ ត្រូវសម្តែងសេចក្តីស្រឡាញ់​របស់ព្រះសហគមន៍​​​ជាមាតាមក​​​មនុស្ស​​​ទាំង​​​អស់ ​ទោះជាគ្រីស្តបរិស័ទ  មិន​គ្រីស្តបរិស័ទក្តី។ សូម​ចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងពិសេសចំពោះ​​​អ្នកក្រីក្រ និង​​​អ្នក​​​តូច​​​តាច​​​ ​ព្រោះព្រះអម្ចាស់ចាត់អស់​លោក​​ឲ្យ​ទៅប្រកាស​ដំណឹងល្អដល់អ្នកទាំង​នោះ។

ព្រះសហគមន៍មានភារកិច្ចនិយាយសន្ទនាជាមួយសង្គមមនុស្ស ជាកន្លែងព្រះសហគមន៍រស់នៅ។ ​ហេតុ​​​នេះ​​​​ អស់លោកអភិបាលមានបន្ទុកជាចម្បងទៅរកមនុស្ស ហើយសូមសន្ទនាជាមួយ ហើយលើកស្ទួយការសន្ទនា​​​នោះ​​​ទៀតផង។  ប្រសិនបើអស់លោកចង់ឲ្យសេចក្តីពិតនិងសេចក្តីស្រឡញ់ ប្រាជ្ញានិងការរាប់អាន ជាប់ជា​​​មួយគ្នា​​​ជា​​​និច្ច​​​​​​ក្នុងការសន្ទនាដែល​សង្គ្រោះគេនោះ អស់លោកត្រូវនិយាយតាមរបៀបប្លែកពី​ការ​សន្ទនាធម្មតា គឺត្រូវនិយាយ​​​យ៉ាង​​​ច្បាស់ ទាំងមានចិត្ត​សុភាពរាបសា និងចិត្តមេត្តាការុណា ហើយប្រុងប្រយ័ត្នយ៉ាងសមគួរ ទាំងទុកចិត្តគេផង។ ការទុកចិត្តនេះជួយ​នាំ​ការរាប់អានគ្នា និងតាមធម្មតាបណ្តោយឲ្យមនុស្ស​រួបរួម​ដោយមានចិត្តគំនិត​​​តែមួយផង។

លោកអភិបាលត្រូវប្រើមធ្យោបាយផ្សេងៗដែលព្រះសហគមន៍អាចប្រើប្រាស់សព្វថ្ងៃបាន ដើម្បីប្រកាស​លទ្ធិ​នៃ​​​គ្រីស្ត​សាសនា។ មុនអ្វីៗទាំងអស់ ត្រូវធ្វើពិធីអត្ថាធិប្បាយព្រះគម្ពីរ និងត្រូវអប់រំជំនឿ ជាកិច្ចការដែល​​​សំខាន់​​​ជាងគេ។ ត្រូវរៀប​រាប់ពន្យល់លទ្ធិ​នៃគ្រីស្តសាសនានៅក្នុងសាលា និងក្នុងមហាវិទ្យាល័យដោយធ្វើសន្និសិទ្ធិ និងប្រជុំ​​​គ្រប់​​​យ៉ាង។ ​មិនតែប៉ុណ្ណោះ ក្នុងឱកាសខ្លះ គឺពេលកើតព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់ៗ ត្រូវផ្សព្វផ្សាយ​សេចក្តីប្រកាសជា​​​សាធារណៈទៀ​​តដែរ។ ត្រូវប្រើកាសែត និង​មធ្យោបាយ​​ផ្សេងៗ​នៃទូរគមនាគមន៍ក្នុង​​សង្គម ដើម្បីប្រកាសដំណឹង​​​ល្អរបស់​​​ព្រះគ្រីស្តឲ្យបាន​​​ទូលំ​​​ទូលាយ (ទរ)។

១៤-ការអប់រំជំនឿ

អស់លោកអភិបាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់អប់រំជំនឿរបស់ក្មេងៗ កូនជំទង់ យុវជនយុវនារី សូម្បីតែមនុស្ស​ពេញវ័យក៏ត្រូវអប់រំជំនឿរបស់គេដែរ ក្នុងគោលបំណងឲ្យមនុស្សមានជំនឿរស់រវើក មានជំនឿជាក់ច្បាស់ ​និងជំនឿ​ដែល​​​បង្កើតផល។ ត្រូវយកលទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនាមកបំភ្លឺជំនឿនេះទៀតផង។ ត្រូវបង្រៀនតាមលំដាប់​លំដោយ និង​ដោយប្រើវិធី​ដែលមិនគ្រាន់តែស្របតាមប្រធានបទប៉ុណ្ណោះទេ តែស្របតាមបុគ្គលិកលក្ខណៈ តាមទេពកោសល្យ តាមអាយុ និង​តាមសភាពការណ៍​ជីវភាពរបស់អ្នកស្តាប់ថែមទៀតដែរ។ ត្រូវបង្រៀនគេដោយយកគម្ពីរ យកសេចក្តី​បញ្ជូន​​​បន្ត ក្បួន ការបង្រៀននៃការណែនាំព្រះសហគមន៍ និងការរស់នៅរបស់ព្រះ​សហគមន៍​​ជា​មូល ដ្ឋាន។ លើស​​​ពីនេះទៅទៀត អស់លោកអភិបាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ឲ្យអ្នកអប់រំជំនឿ ទទួលការអប់រំ​យ៉ាង​ល្អត្រឹម​ត្រូវ និងមាន​​​សមត្ថភាព​​​អាចបំពេញបន្ទុករបស់ខ្លួនបាន។ ត្រូវឲ្យអ្នកអប់រំជំនឿទាំងនោះស្គាល់លទ្ធិនៃព្រះសហគ​​​មន៍​​​យ៉ាងច្បាស់ ហើយ​​​រៀន​ចិត្តសាស្ត្រ និងរៀនទ្រឹស្តីនៃក្បួនគរុកោសល្យ ហើយធ្វើការអនុវត្តន៍តាមថែមទៀត។

អស់លោកអភិបាលក៏ត្រូវខិតខំតែងតាំងការអប់រំជំនឿមនុស្សពេញវ័យតាមដំណាក់កាលឡើងវិញ ហើយក៏ ត្រូវសម្រួលការអប់រំនេះតាមតម្រូវការដែរ។

១៥-អស់លោកអភិបាលទទួលបន្ទុកប្រោសឲ្យមនុស្សបានវិសុទ្ធ

អស់លោកអភិបាលទទួលបន្ទុកប្រោសឲ្យមនុស្សបានវិសុទ្ធ។ ពេលបំពេញបន្ទុកនោះ អស់លោកត្រូវនឹកចង ចាំថា ព្រះជាម្ចាស់បាន “ជ្រើសរើស​អស់លោក​ពី​ក្នុងចំណោម​មនុស្ស ហើយ​តែង​តាំង​អស់លោកសម្រាប់ទាក់ទងជាមួយ​​​ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់ ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​មនុស្ស​លោក ក្នុង​ការ​ថ្វាយ​តង្វាយ និង​ថ្វាយ​យញ្ញ​បូជារំដោះគេឲ្យរួចពីបាប  ៉។ (ហប ៥,១)។ អស់លោកអភិបាលទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំងជាបូជាចារ្យយ៉ាងពេញលេញ។ អស់លោកគង្វាល និងឧបដ្ឋាក អាចប្រើអំណាចរបស់ខ្លួនបាន លុះត្រាតែអស់លោកភ្ជាប់ជាមួយអស់​លោក​អភិបាល​ប៉ុណ្ណោះ។ អស់​​​លោក​​​​​​​គង្វាល ត្រូវបានប្រសិទ្ធិជាគង្វាលដ៏ពិតប្រាកដនៃសម្ពន្ធមេត្រីថ្មី ដើម្បីឲ្យទៅជា​​​សហការី​​​​​​ដ៏​​​ឈ្លាស​​​វៃ​នៃ​​​​ក្រុម​អភិបាល។ រីឯអស់លោកឧបដ្ឋាកវិញ ត្រូវបានតែង​តាំង​ដើម្បីបម្រើព្រះសហគមន៍ គឺបម្រើ​ប្រជារាស្រ្ត​របស់​​​ព្រះជាម្ចាស់ ទាំង​រួប​រួម​ជាមួយលោកអភិបាលនិងជាមួយក្រុមគង្វាល។ ហេតុនេះ​ហើយបានជា​​​អស់​​​​លោកអភិបាល​ពិត​ជាអ្នកដ៏​សំខាន់ជាងគេ ក្នុងការចែក​ចាយ​គម្រោងការដ៏អស្ចារ្យ​របស់ព្រះជាម្ចាស់ ហាក់​ដូច​ជា​អ្នកចាត់ចែង ​ជា​​​អ្នក​​​​លើកស្ទួយ ជាអ្នកថែរក្សាទុកពីធីបុណ្យ​ទាំង​មូល​​​ឲ្យមាន​​​ជីវិត​​​រស់​​​រវើក​​​ក្នុងព្រះសហគមន៍​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​បានផ្ញើ​ទុក​មកលោក (ពីធី)។

ហេតុនេះ អស់លោកអភិបាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យស្គាល់គម្រោងការ​​​ដ៏អស្ចារ្យ​អំពី​ព្រះ​​​គ្រីស្ត​សោយ​ទិវង្គត និងមានព្រះជនថ្មីដ៏រុងរឿង និងទទួលជីវិតពីគម្រោងការនោះដោយសារ​អគ្គសញ្ញាអរព្រះ​គុណ ដើម្បី​ឲ្យ​គេ​ត្រឡប់ទៅជាព្រះកាយតែមួយគត់ ភ្ជាប់រួមជាមួយគ្នាយ៉ាងជិត​​​ស្និទ្ធ ដោយ​​​ព្រះ​​​ហឫទ័យ​ស្រឡាញ់​របស់​​​​​​ព្រះ​​​គ្រីស្តជាចំណង។ អស់​លោកអភិបាលដែលព្យាយាម "គិត​តែ​ពី​អធិដ្ឋាន និង​បម្រើ​ព្រះ​​​បន្ទូល" (កក ៦,៤) លោកត្រូវខិតខំធ្វើឲ្យអស់អ្នកដែលនៅក្នុងបន្ទុក​​​ មានចិត្តគំនិតព្យាយាមអធិដ្ឋានដែរ (កក ១,​១៤ និង ២,​​​៤៦)​​​​​​។​​​ ដោយគ្រីស្តបរិស័ទទាំងនោះទទួលអគ្គសញ្ញានានា ព្រះជាម្ចាស់​ប្រោស​​​ប្រណីដល់គេកាន់តែច្រើនឡើង  ហើយ​​​គេ​​​អាច​​​ទៅជា​​​សាក្សី​​​ដ៏​ស្មោះត្រង់ថ្វាយព្រះអម្ចាស់។

អស់លោកអភិបាលជាគ្រូណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យបានពេញលក្ខណៈ។ ហេតុនេះ អស់លោក​ត្រូវ​ខិតខំ​​​ឲ្យ​​​ក្រុម​​​​អ្នកទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំង អស់បព្វជិតបព្វជិតា និងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាកាន់​តែ​វិសុទ្ធ​ឡើង​ៗ គឺម្នាក់ៗតាមបែប​បទ ដែលព្រះជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅឲ្យគេរស់នៅ (ពន្លឺ ៤៤-៤៥)។ តែអស់លោកត្រូវនឹកចងចាំថា អស់​លោក​មាន​​​​​​ភារកិច្ច​​​​ធ្វើជាគំរូអំពី​ភាព​ដ៏វិសុទ្ធនេះ ដោយមានចិត្តស្រឡាញ់ និងរស់នៅយ៉ាងសុភាព​រាប​សា។ សូមអស់លោក​ប្រោស​​​​​​​ឲ្យព្រះ​សហគមន៍ដែលព្រះជាម្ចាស់បានផ្ញើទុកមកលោក បានវិសុទ្ធ ដើម្បី​ឲ្យ​មនោសញ្ចេតនានៃ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​​​​​​​​សកល​របស់ព្រះគ្រីស្ត លេច​ចេញ​មកយ៉ាងច្បាស់​ក្នុងព្រះសហគមន៍​ដែលនៅក្នុងបន្ទុករបស់លោក។ ដោយ​​​​​​មានចិត្តគំនិត​​​បែប​​​នេះ សូមអស់​លោក​ជួយ​លើកស្ទួយអស់អ្នកដែលឲ្យព្រះជាម្ចាស់​​ត្រាស់ហៅឲ្យធ្វើជា​គង្វាល ​​​និង​​​ទៅ​​​ជា​​​បព្វជិតបព្វជិតា ជាពិសេស​ឲ្យ​ទៅជាសាសនទូត​ទៀតផង។

១៦-អស់លោកអភិបាលមានបន្ទុកគ្រប់គ្រងនិងឃ្វាលណែនាំ

អស់លោកអភិបាលមានបន្ទុកធ្វើជាឪពុកនិងគង្វាល។ ពេលបំពេញបន្ទុកនេះ ​សូមឲ្យអស់លោករស់នៅ កណ្តាល​​​ប្រជាជនរបស់ខ្លួន ទុកជាអ្នកបម្រើ (លក ២២,២៦-២៧) ទុកជាគង្វាលដ៏ល្អដែល​ស្គាល់ចៀមរបស់ខ្លួន ហើយ​​​​​​ដែលចៀមស្គាល់ដែរ។ សូមឲ្យអស់លោកទៅជាឪពុកដ៏ពិតប្រាកដ ដែល​មនុស្សគោរព ដោយអស់លោកមាន​ចិត្ត​ស្រឡាញ់និងមានចិត្តទូលំ​ទូលាយ​​ចំពោះ​មនុស្សទាំងអស់។ សូមឲ្យ​មនុស្ស​ទាំងអស់​​ទទួលស្គាល់អំណាចរបស់​​​អស់​​​​លោក ទុកជាអំណាចមកពីព្រះជាម្ចាស់ ទាំងអរព្រះគុណផង។ អស់លោកអភិបាលត្រូវប្រមែប្រមូល​​​មហា​​​គ្រួសារ​​​នៃ​ហ្វូងចៀមទាំងមូលរបស់ខ្លួន និងផ្តល់ឲ្យមហាគ្រួសារ​នោះ​មានជីវិតរស់រវើក។ ដូច្នេះគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទាំង​​​អស់​​​មុខ​​​ជា​​​នឹង​​​ភ្ញាក់សា្មរតីដឹងអំពី​​​​ភារកិច្ចរបស់ខ្លួន និងរស់នៅហើយ​ប្រព្រឹត្ត​កិច្ចការនានា​​​ ទាំងរួបរួមគ្នាដោយ​សេចក្តី​​​ស្រឡាញ់។

អស់លោកអភិបាលដែល "ប្រុងខ្លួនសម្រាប់​ធ្វើ​អំពើ​ល្អ​គ្រប់​យ៉ាង" (២ ធម ២,២១) និង "សុខ​ចិត្ត​ស៊ូទ្រាំ​គ្រប់​​​​បែបយ៉ាង ដោយ​យល់​ដល់​អស់អ្នក​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ជ្រើសរើស" (២ធម ២,១០) ត្រូវរស់នៅឲ្យបា​​​ន​​​ស្រប​​​​​​តា​​​មតម្រូវការនៃសម័យរបស់ខ្លួន ទើបអស់លោកមានសមត្ថភាពយ៉ាងពិតប្រាកដអាចបំពេញ​​​បន្ទុកនេះ​​​បាន​​​។ សូម​​​ឲ្យអស់លោកអភិបាលស្រឡាញ់គង្វាល យ៉ាងពិសេស ព្រោះគង្វាល បំពេញបន្ទុក​​​របស់​​​អស់លោកមួយ​ចំណែក  និងរួមកង្វល់របស់អស់លោក ហើយបូជាកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្ត​​​បំពេញ​​​កិច្ចការ​​​នេះជារៀង​រាល់​​​​​​​ថ្ងៃ។ ត្រូវរាប់​​​អស់លោក​​​គង្វាលទុក​ជា​កូន និងទុកជាមិត្តសម្លាញ់ (យហ ១៥,​​​១៥)​​​ ត្រូវប្រុង​​​ស្តាប់គេ​​​ជានិច្ច មានទំនាក់​ទំនង​​​ជា​​​មួយ​​​គេទាំងទុកចិត្ត។ ធ្វើដូច្នេះ អស់លោក​មុខ​ជានឹង​​​លើក​​​ស្ទួយ​​​​​​កិច្ចការជា​​​គង្វាល​​​រួម និង​ណែនាំ​ភូមិភាគ​​​ទាំងមូល។

អស់លោកអភិបាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់នឹងសភាពការណ៍របស់អស់លោកគង្វាល របស់ខ្លួនខាងផ្លូវ វិញ្ញាណ​​​ ខាងចំណេះ​ចេះដឹង និងខាងសេដ្ឋកិច្ច ដើម្បីឲ្យលោកគង្វាលមានលទ្ធភាពអាចរស់នៅតាមរបៀប​ដ៏វិសុទ្ធ និងដោយគោរព​ប្រណិប័តន៍ព្រះ​ជាម្ចាស់ ព្រមទាំងអាចបំពេញមុខងារបម្រើរបស់ខ្លួនដោយចិត្តស្មោះ ​និង​ទាំងបង្កើត​ផលផង។ ហេតុ​នេះហើយបានជាអស់លោក​អភិបាលត្រូវជួយស្ថាប័ន និងចាត់ចែងប្រជុំពិសេស ដើម្បី ផ្តល់ឱកាស​​​ឲ្យអស់លោកគង្វាលរួបរួមគ្នាយូរៗម្តង។ ត្រូវចាត់ចែង​សំណាក់​ធម៌​យ៉ាងវែងបន្តិច ដែល អាច​​​ផ្លាស់​ប្រែ​ការរស់នៅ​​​របស់​​​អស់លោកឲ្យបានជាថ្មី។ ត្រូវចាត់ចែងឲ្យគង្វាល រៀនវិទ្យាព្រះ​សហគមន៍​ឲ្យកាន់តែសីុជម្រៅទៅៗ ជាពិសេស​​​រៀនព្រះគម្ពីរ និងទេវវិទ្យា សិក្សាបញ្ហាសំខាន់ៗក្នុងសង្គម និងវិធីថ្មីក្នុងមុខងារជា​គង្វាល​​​ទៀតផង។ អស់លោក​​​អភិបាល​​​ត្រូវ​​​មានចិត្តមេត្តាយ៉ាងសកម្មចំពោះលោកគង្វាលណា​ដែលជួបប្រទះ គ្រោះកាច ទោះជាគ្រោះកាចណាក៏ដោយ ឬលោកគង្វាលដែលភ្លាត់ត្រង់ចំណុចណាមួយក៏ដោយដែរ។

អស់លោកអភិបាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ស្គាល់តម្រូវការរបស់គ្រីស្តបរិស័ទ តាមសភាពការណ៍​​​សង្គមដែល​​​គេ​​​រស់​​​នៅ ដើម្បី​ជួយផ្គត់ផ្គង់គេម្នាក់ៗ ស្របតាមសភាពការណ៍រៀងៗខ្លួន។ ត្រូវប្រើវិធីយ៉ាងសមគួរដើម្បីសិក្សាអំពី​តម្រូវ​​​​​​ការ​ទាំង​​​នោះ ជាពិសេសត្រូវធ្វើអង្កេតសើុបសួររកពត៌មានក្នុងសង្គម។ អស់លោកត្រូវចាប់អារម្មណ៍នឹងមនុស្ស​​ទាំង​​​​អស់ ទោះ​បីគេស្ថិតនៅក្នុងវ័យណាក្តី សភាពការណ៍ក្នុងសង្គមណាក្តី ប្រទេសណាក្តី ជាអ្នកកើត​​​ក្នុង​​​ស្រុក​​​ឬជា​​​ជន​​​​បរទេស​​​​ក្តី ឬជា​អ្នក​ធ្វើដំណើរ​ក្តី។ ពេលអស់លោកសម្ដែងសេចក្តីស្រឡា្ញញ់ក្នុងការណែនាំនោះ សូមអស់លោក​​​ចាត់​​​​​​ចែង​​​ឲ្យ​​​គ្រីស្តបរិស័​​ទមានចំណែក​របស់គេក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះសហគមន៍។ សូមអស់លោកទទួលស្គាល់ថា គេមានភារកិច្ច និង​​​សិទ្ធិធ្វើការយ៉ាងសកម្មក្នុងការសាងសង់ព្រះកាយដ៏អាថ៌កំបាំងរបស់ព្រះគ្រីស្ត។

អស់លោកអភិបាលត្រូវគិតគូរយ៉ាងពិសេសដល់បងប្អូនដែលបែកចេញពីព្រះសហគមន៍កាតូលិកយើង ទាំង​​​ទូន្មានឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិករាប់រក​​​គេដោយមនុស្សធម៌ និងដោយសេចក្តីស្រឡាញ់យ៉ាងខ្លាំង។ សូមលើក ទឹកចិត្ត​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​កាតូលិកឲ្យ​ចូលក្នុងចលនាបង្រួបបង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យ​រួបរួមគ្នា​ជាធ្លុងតែមួយ តាមគោលគំនិតនៃព្រះ​​​សហគមន៍ (បង្រួប)។ អស់លោកក៏ត្រូវស្រឡា​​​ញ់អ្នកដែលមិនបានទទួលអគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹកយ៉ាងខ្លាំងដែរ ដើម្បី​​​ឲ្យពន្លឺនៃព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្តយេស៊ូចាំងលើគេ ព្រោះ អស់លោកអភិបាល​ជា​​​សាក្សី​​​ថ្វាយ​​​ព្រះ​​​អង្គនៅ​​​ចំពោះ​​​មុខ​មនុស្សទាំង​អស់។

១៧-របៀបបំពេញកិច្ចជាគ្រីស្តទូត

ត្រូវជួយលើកទឹកចិត្តគ្រីស្តបរិស័ទដែលបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតតាមរបៀបផ្សេងៗ។ ក្នុងភូមិភាគទាំង​​​ប៉ុន្មាន និងក្នុងតំបន់ពិសេសនានា ត្រូវជួយឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ដែលបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត រួមសហការ​​​គ្នា​​​កាន់​​​​​​តែ​​​ជិត​​​ស្និទ​​​​ និងកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ ក្រោមការណែនាំរបស់លោកអភិបាល។ ដូច្នេះ កិច្ចការអ្វីៗដែលគេ​​​ចាប់​​​ផ្តើម​​​​​​​​​ធ្វើ និងស្ថាប័ននានា គឺការអប់រំជំនឿ ការប្រកាសដំណឹងល្អ កិច្ចការខាងមនុស្សធម៌ សង្គមកិច្ច ការបង្រៀន​​​សិស្ស​​​ និងកិច្ចការជាគង្វាលណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទតាមបែប​ផ្សេងៗឯទៀត មុខជានឹងរួមសហការគ្នាពុំខាន។ ដូច្នេះ  ភូមិភាគ​​​សម្តែង​​​ឲ្យកាន់តែ​​​ច្បាស់​​​​ថា ខ្លួនរួបរួមជាធ្លុងតែមួយ​មែន។

ត្រូវគូសសង្កត់ជាខ្លាំងថា គ្រីស្តបរិសទមានភារកិ្ចបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត គឺម្នាក់ៗតាមសភាពការណ៍ ​និង តាម​​​ទេពកោសល្យរៀងៗខ្លួន។ ហេតុនេះត្រូវទូន្មានគេឲ្យចូលរួមនិងជួយសកម្មភាពផ្សេងៗក្នុងកិច្ចការ​​​របស់​​​គ្រីស្ត​​​បរិស័ទ​​​ធម្មតាក្នុងឋានៈជាគ្រីស្តទូត ជាពិសេសចូលរួមនិងជួយសកម្មភាពកាតូលិក។ អស់លោកអភិបាលក៏ត្រូវ​​​លើកស្ទួយនិងជួយគាំទ្រសមាគមដែលមាន​ទិសដៅទៅលោកខាងមុខ ទោះបីគេបញ្ជាក់គោលដៅនេះយ៉ាងចំៗក្តី ឬមិនចំៗក្តី។ សមាគមទាំងនោះ​តែង​តែខិតខំរស់នៅកាន់តែពេញលក្ខណៈ ឬប្រកាសដំណឹងល្អរបស់ព្រះគ្រីស្តដល់​​​មនុស្ស​​​​​​​​​ទាំងអស់ ឬផ្សព្វផ្សាយ​លទ្ធិ​នៃគ្រីស្តសាសនា ឬធ្វើឲ្យពីធីបុណ្យចម្រើនឡើងជាសាធារណៈ ឬមានគោលដៅ​​​ខាង​​​សង្គម ឬបំពញកិច្ចគោរព​ប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់ និងកិច្ចការមនុស្សធម៌។ ល។ និង។ ល។

កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតទាំងប៉ុន្មាន ត្រូវសមស្របយ៉ាងច្បាស់តាមតម្រូវការនាបច្ចុប្បន្នកាល មិនត្រឹមតែដោយ​​​គិត​​​គូរដល់សភាពការណ៍ខាងវិញ្ញាណ និងខាងសីលធម៌ប៉ុណ្ណោះទេ តែត្រូវគិតគូរដល់​សភាពការណ៍ក្នុងសង្គម និង​​​ដល់​​​​​​សភាពការណ៍នៃប្រជាសាស្រ្ត ហើយនិងសភាពការណ៍សេដ្ឋកិច្ចទៀតផង។ ត្រូវប្រើសេចក្តីរាយការណ៍​​​របស់​​​អ្នក​​​ជំនាញការខាងសង្គមវិទ្យាណែនាំ និងខាងសង្គមសាស្រ្តសាសនា  ដែលអាចជួយយ៉ាងសកម្មឲ្យស្គាល់​តម្រូវការ​​​តាមរបៀបដែល​​​មាន​​​ប្រយោជន៍។ ហេតុនេះ មហាសន្និបាតទូន្មាន​​​យ៉ាងខ្លាំង​​​ឲ្យធ្វើ​​​អង្កេត​​​ទាំង​​​នោះ​​​។

១៨-អស់លោកអភិបាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ស្រឡាញ់ក្រុមពិសេសខ្លះ

អស់លោកអភិបាលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងពិសេសចំពោះក្រុមគ្រីស្តបរិស័ទខ្លះ ដែលរស់នៅតាម​សភាព​ការណ៍​មួយ ដែលបណ្តាលឲ្យលោកគង្វាល ទទួលខុសត្រូវលើសហគមន៍នានា មិនអាចបម្រើគេ​​​ជា​​​ធម្មតា​​​ទូទៅ​​​ឲ្យ​បាន​​​គ្រប់គ្រាន់ទេ  ឬមិនអាចបម្រើគេទាល់តែសោះ គឺមានអន្តោប្រវេសន៍ថ្មីៗ ជនដែល​​​ត្រូវ​​​គេ​​​និ​​​រទេស ជន​​​ភៀស​​​​​​ខ្លួន ពួកនាវិក និងអ្នកបើក​យន្ត​ហោះ ពនេចរ និងក្រុមមនុស្សប្រភេទដូចគ្នា។ អភិបាលត្រូវជួយ​​​ពង្រីក​វិធី​​​ឃ្វាល​​​ណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទយ៉ាង​​ស្របតាមសភាពការណ៍ ដើម្បីជួយ​គាំទ្រជីវិតខាងវិញ្ញាណរបស់អស់អ្នកដែលទៅកាន់​​​ប្រទេស​​​​​​ដទៃ​​​មួយ រយៈ ពេល ដើម្បីលំហែកាយ។

ក្រុមអភិបាល ជាពិសេសក្រុមអភិបាលតាមប្រទេសនីមួយៗ ត្រូវសិក្សាយ៉ាងហ្មត់ចត់នូវបញ្ហាជាបន្ទាន់ជាង គេ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងក្រុមគ្រីស្តបរិស័ទទាំងនោះ។ ត្រូវផ្គត់ផ្គង់ថែទាំគ្រីស្តបរិស័ទទាំងនោះតាមផ្លូវវិញ្ញាណ ​ស្របតាម​អស់​លោកអាច​ធ្វើបាន ដោយប្រើវិធីនិងស្ថាប័នស្របតាមតម្រូវការរបស់គេ និងដោយគ្រីស្តបរិស័ទ​ខិតខំប្រឹង​ប្រែង​ទាំងអស់គ្នា។ ក្នុងករណីនេះ ត្រូវនឹកគិតដល់សេចក្តីណែនាំនិងវិន័យដែលអាសនៈនៃគ្រីស្តទូតសិលា​​​បាន​​​ចាត់ចែង​​​រួច​​​ហើយ ​ឬ ដែលអាសនៈនៃគ្រីស្តទូតសិលាត្រូវចាត់ចែងនៅពេលខាងមុខទៀតផង។ ប៉ុន្តែ ត្រូវសម្រួលសេចក្តីណែ​​​នាំ​​​​​​និងវិន័យទាំងនោះស្របតាមសភាពការណ៍នៃកាលៈទេសៈនៃទីកន្លែង និងរបស់​​​មនុស្ស​​​ទៀតដែរ។

១៩-អស់លោកអភិបាលមានសេរីភាព និងទំនាក់ទំនងរបស់អស់លោកជាមួយរដ្ឋអំណាច

អស់លោកអភិបាលមានសេរីភាពពេញទី និងពេញលក្ខណៈ មិនចំណុះនឹងរដ្ឋអំណាចណាមួយឡើយ ដើម្បី​ឲ្យអស់លោកអាចបំពេញមុខងារបម្រើរបស់ខ្លួនជាគ្រីស្តទូតបាន ដែលមានទិសដៅសង្គ្រោះវិញ្ញាណមនុស្ស។ ហេតុ​​​នេះ​ គ្មាននរណាមានសិទ្ធិឃាត់អស់​​លោក​ដោយចំៗក្តី ឬដោយបញ្ឆិតបញ្ឆៀងក្តី មិនឲ្យ​​​បំពេញ​​​មុខ​​​ងារ​​​របស់​​​ខ្លួន​​​ក្នុង​​​ព្រះ​​​​សហគមន៍ ឬហាមអស់លោកមិនឲ្យទាក់​ទងជាមួយអាសនៈរបស់គ្រីស្តទូតសិលា​ដោយសេរី ឬ​​​ជាមួយ​​​អំណាច​​​ឯទៀតៗ ក្នុងព្រះសហគមន៍ ឬជាមួយអ្នកដែល​នៅក្រោម​បញ្ជារបស់អស់លោកទៀតផង។

តាមពិត ដោយអស់លោកយកចិត្តទុកដាក់ថែរក្សាហ្វូងរបស់ខ្លួនតាមវិញ្ញាណ អស់លោកក៏ជួយឲ្យសង្គម​ចម្រើនឡើង និងឲ្យមនុស្សបានសុភមង្គលដែរ គឺអស់លោកប្រើអំណាចផ្ទាល់តាមបន្ទុករបស់ខ្លួន និង​សម​​​នឹង​​​ឋានៈ​​​របស់ខ្លួនជាអភិបាល ក៏រួមសហការជាមួយរដ្ឋអំណាចក្នុងគោលបំណងឲ្យសង្គមចម្រើនឡើង គឺ​អស់​លោកទូន្មាន​​​ឲ្យ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ប្រតិបត្តិតាមច្បាប់ដ៏ត្រឹមត្រូវ និងគោរពរដ្ឋអំណាចតែងតាំងស្របតាមច្បាប់។

២០-សេរីភាពក្នុងការតែងតាំងអភិបាល

ព្រះគ្រីស្តជាអម្ចាស់តែងតាំងអស់លោកអភិបាលឲ្យមានបន្ទុកជាគ្រីស្តទូត ​អស់លោកក៏មានគោលដៅខាង វិញ្ញាណជាទិសដៅនៅលោកខាងមុខ។ ហេតុនេះ មហាសន្និបាតសកលដ៏វិសុទ្ធនេះប្រកាសថា ​មានតែអំណាចដែល មានសមត្ថកិច្ចក្នុងព្រះសហគមន៍ប៉ុណ្ណោះទេ មានសិទ្ធិតែងតាំងអភិបាលបាន។ សិទ្ធិនោះជាសិទ្ធិផ្ទាល់របស់អំណាច​ដែលមាន​សមត្ថកិច្ចក្នុងព្រះសហគមន៍ គ្មាននរណាមានសិទ្ធិនោះទាល់តែសោះ។

ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតមានបំណងប្រាថ្នាថា នៅពេលអនាគត ​កុំបណ្តោយឲ្យរដ្ឋអំណាចមាន​សិទ្ធិ ឬ​ឯកសិទ្ធិជ្រើសរើស ឬតែងតាំង ឬបង្ហាញឈ្មោះ ឬដាក់ឈ្មោះនរណាឲ្យទទួលបន្ទុកជាអភិបាលឡើយ។ ​ធ្វើ​​​ដូច្នេះ មហាសន្និបាតការពារសិទ្ធិសេរីភាពរបស់ព្រះសហគមន៍យ៉ាងត្រឹមត្រូវ និងជួយជាប្រយោជន៍ដល់គ្រីស្ត​បរិស័ទ​​​ស្របតាមជំនឿ និងងាយស្រួលប្រតិបត្តិ។ មហាសន្និបាតទទួលស្គាល់​​​វិធានការរបស់រដ្ឋអំណាច​​​ខ្លះ​​​ចំពោះ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ និងរាប់រកវិធានការទាំងនោះទុកជាមានតម្លៃ ទាំងអរគុណផង។ ប៉ុន្តែ​​​មហា​​​សន្និបាត​សូមជម្រាប រដ្ឋអំណាច​​​ដោយ​​​​​​គោរព​​​​​​​​​ជា​​​ទីបំផុតថា សូម​ឲ្យ​រដ្ឋអំណាច​ទាំងនោះ លែងទាមទារសិទ្ធិ និងឯកសទ្ធិដែល​​​ខ្លួន​​​មានតាមកិច្ចព្រមព្រៀង ឬតាមប្រពៃណីស្រុកទេស សូមលះបង់សិទ្ធិ និងឯកសិទ្ធិទាំងនោះ ដោយខ្លួនឯងក៏​​​បាន ឬដោយធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀង​​​ជាមួយ​​​សន្តៈអាសនៈក៏បានដែរ។

២១-ការលាលែងបន្ទុកជាអភិបាល

បន្ទុករបស់អភិបាលជាគង្វាល មានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំងណាស់ និងធ្ងន់ធ្ងរជាទីបំផុត។ ហេតុនេះ ​ប្រសិន​បើ​​​អស់លោក​អភិបាល​​ភូមិភាគ និងអភិបាលឯទៀតៗដែលនៅក្រោមសេចក្តីចាត់ចែងនៃក្បួន​​​ច្បាប់​​​ដដែលនោះ​​​ មិន​សូវ​មានលទ្ធភាពបំពេញបន្ទុករបស់ខ្លួនតទៅទៀតបាន ព្រោះអស់លោកមានវ័យចាស់ជរា ឬដោយមូល​​​ហេតុផ្សេងៗ​ដ៏​​​ធ្ងន់ធ្ងរ មហាសន្និបាត​សុំឲ្យលោកលាលែងការងាររបស់ខ្លួនដោយខ្លួនឯង ឬដោយអំណាចដែលមានសមត្ថកិច្ច​អញ្ជើញ​លោក​ឲ្យ​លាលែង។ ប្រសិនបើអំណាចដែលមានសមត្ថកិច្ចសុខចិត្តទទួលការលាលែងការងារ អំណាចនោះ ក៏ត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់ធានាឲ្យអស់លោកដែលលាលែងការងារបានជីវភាពយ៉ាងសមគួរ និងទទួលស្គាល់​សិទ្ធិពិសេស​របស់​អស់លោកទៀតផង។

២-ការកំណត់ព្រំដែនភូមិភាគ

២២-ត្រូវកែសម្រួលព្រំដែនភូមិភាគ

ភូមិភាគអាចបំពេញគោលដៅរបស់ខ្លួនបាន ទីមួយ លុះត្រាតែគេឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា ភូមិភាគនោះមាន លក្ខណៈជាព្រះសហគមន៍ គឺជាចំណែកនៃប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ទីពីរ លុះត្រាតែអភិបាលទាំងប៉ុន្មានអាច​បំពេញបន្ទុកនានារបស់ខ្លួនជាគង្វាលយ៉ាងសកម្មបាន។ ​ទីបី លុះត្រាតែលោកអភិបាលអាចជួយ​ប្រជារាស្រ្ត​របស់ព្រះ ជាម្ចាស់ ឲ្យទៅកាន់ការសង្រ្គោះបានតាមរបៀបកាន់តែល្អប្រសើរឡើងៗ។

ហេតុនេះហើយបានជាត្រូវកំណត់ព្រំដែនភូមិភាគយ៉ាងសមគួរ ហើយក៏ត្រូវគិតគូរអំពីការចែកចាយអស់​​​ក្រុម​​​​អ្នក​ទទួល​អគ្គសញ្ញា​​តែងតាំង និងធនធាននានាយ៉ាងសមរម្យ ស្របតាមតម្រូវការនៃកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត។ ​ការណ៍​​​ទាំងនោះ មិន​គ្រាន់​តែបម្រើប្រយោជន៍​របស់​អស់​ក្រុមអ្នក​ទទួល​អគ្គសញ្ញាតែងតាំង និងគ្រីស្តបរិស័ទឯទៀតៗប៉ុណ្ណោះ​​​ទេ​​​ តែបម្រើប្រយោជន៍របស់ព្រះសហគមន៍​កាតូលិក​ទាំងមូលទៀតផង។

ហេតុនេះ មហាសន្និបាតសម្រេចថា ត្រូវកែសម្រួលព្រំដែនភូមិភាគឲ្យបានត្រឹមត្រូវ​ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ​និង​​​នៅ​​​​ពេលឆាប់ៗខាងមុខនេះ តាមតែប្រយោជន៍ខាងវិញ្ញាណរបស់គ្រីស្តបរិស័ទទាមទារឲ្យកែសម្រួល។ ជួនកាលត្រូវ​ចែក​​​​​​​ភូមិភាគ ជួនកាលត្រូវបំបែកភូមិភាគ ជួនកាលត្រូវបង្រួប​បង្រួម​ភូមិភាគ​ខ្លះ​ឲ្យ​ទៅជាភូមិភាគតែមួយ ជួន​​​កាល​​​ត្រូវ​កែ​សម្រួលព្រំដែន ឬត្រូវតែងតាំងអាសនៈរបស់លោកអភិបាលនៅកន្លែង​ស្រួល។ ក្នុងភូមិភាគ ខ្លះដែល​​​មាន​​​ក្រុង​​​ធំៗ​​​ត្រូវ​​​ចាត់ចែងផ្ទៃក្នុងតាមរបៀបថ្មី។

២៣-សេចក្តីណែនាំក្នុងករណីកំណត់ព្រំដែនភូមិភាគ

ពេលកែសម្រួលព្រំដែនភូមិភាគ ត្រូវធានាឲ្យបុគ្គលទាំងអស់ ការិយាល័យ​និង​ស្ថាប័នទាំងប៉ុន្មាន អាចរួបរួម​ផ្ទៃក្នុងដូចជារូបកាយដែលមានជីវិតរស់រវើក។ នេះជាការសំខាន់ជាងគេ។ ក្នុងករណីនីមួយៗ ត្រូវពិនិត្យមើលសភាព ការណ៍ទាំងអស់យ៉ាងហ្មត់ចត់សិន ទើបសូមគិតដល់សេចក្តីទូទៅដូចតទៅ៖

ក) ក្នុងការកំណត់ព្រំដែនភូមិភាគ ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន ត្រូវគិតគូរដល់ក្រុមផ្សេងៗ​​​នៃប្រជារាស្រ្ត​​​របស់​​​ព្រះជាម្ចាស់។ ការគិតគូរដល់ក្រុមទាំងនោះ​​​អាចជួយលោកអភិបាលយ៉ាងខ្លាំងឲ្យបំពេញបន្ទុក​​​ជាគង្វាលយ៉ាង​​​ល្អ​​​ប្រសើរ​​​។ នៅ​​​ពេល​​​ជា​មួយ​គ្នានេះ ប្រសិន​បើអាចធ្វើបាន ​ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់រកទុកប្រជុំជន​​​នៃ​​​ប្រជារាស្រ្ត​​​នេះ នៅរួបរួមជាមួយការិយាល័យ​រដ្ឋការ និងស្ថាប័នក្នុងសង្គម ដែលសុទ្ធតែជារចនាសម្ព័ន្ធផ្ទៃក្នុង​នៃ​ប្រជុំជន​ទាំងនោះ​។ ហេតុនេះ ដែនដីនៃភូមិភាគនីមួយៗត្រូវជាប់ជាមួយគ្នា មិនត្រូវមាន​តំបន់ផ្សេងៗដាច់ពីគ្នាៗឡើយ។

ជួនកាល​ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់នឹងព្រំដែនតំបន់រដ្ឋការ និងគិតគូរដល់សភាពការណ៍ពិសេសរបស់បុគ្គលនានា ឬរបស់​តំបន់់នីមួយៗ គឺត្រូវគិតគូរដល់ចិត្តសាស្រ្ត ដល់សេដ្ឋកិច្ច ដល់ភូមិសាស្រ្ត និងដល់ប្រវត្តិសាស្រ្ត។

ខ) តាមធម្មតា ទំហំភូមិភាគ ឬចំនួនមនុស្សរស់នៅក្នុងភូមិភាគ ត្រូវស្របតាមសេចក្តីសំខាន់ពីរខាងក្រោម នេះ ទីមួយ ទោះបីមានគង្វាល ជួយលោកអភិបាលក៏ដោយ លោកអភិបាលត្រូវមានសមត្ថភាព​​​ធ្វើពិធី​​​ដោយខ្លួនលោកផ្ទាល់​ក្នុង​ឋានៈជា​អភិបាល និងធ្វើទស្សនកិច្ចយ៉ាងស្រួលក្នុងឋានៈជាគង្វាល ហើយណែនាំ​និង​​​ចាត់​​​​​​ចែង​​​កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតទាំងប៉ុន្មាន ក្នុង​ភូមិភាគយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ជាពិសេស​លោកត្រូវស្គាល់​អស់លោកគង្វាល បព្វជិត បព្វជិតា និង គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាដែលទទួលចំណែករួមក្នុងកិច្ចការនានានៃភូមិភាគ។ ទី​​​ពីរ ភូមិភាគ​​​ត្រូវធំទូលាយល្មមនិងគួរសម ដើម្បីឲ្យលោក​អភិបាល និងក្រុមអ្នកទទួល​អគ្គសញ្ញាតែងតាំង អាចប្រើ​​​កម្លាំង​​​​​​កាយកម្លាំងចិត្ត បំពេញមុខងារបម្រើរបស់ខ្លួន​យ៉ាង​ល្អ ទាំងមិនដែលបំភ្លេចតម្រូវការនៃព្រះសហគមន៍​សកល​​​​ទាំងមូលផង។

គ) មិនតែប៉ុណ្ណោះ ​​​លោកអភិបាលត្រូវមានសមត្ថភាពអាចបំពេញ​​​មុខ​​​ងារ​​​បម្រើការ​សង្គ្រោះ​ក្នុង​ភូមិភាគ​​​តាម​​​របៀបស្របនឹង​សភាពការណ៍។ ហេតុនេះត្រូវកាន់តាមគោលការណ៍ទាំងប៉ុន្មានខាងក្រោមនេះ៖

- ក្នុងភូមិភាគនីមួយៗត្រូវ​មាន​ចំនួនអ្នក​ទទួល​អគ្គសញ្ញាតែង​តាំងឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់ និងត្រូវឲ្យលោកទាំងនោះ​​​មាន​​​គុណសម្បត្តិល្អដែរ ​ដើម្បីឃ្វាលប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់​តាម​របៀប​​ដែល​ត្រូវឃ្វាល។

- ត្រូវមាន​ការិយាល័យ​​​បម្រើ​​​​​​​​​ស្ថាប័ននិងអង្គការផ្ទាល់របស់ព្រះសហគមន៍ដោយឡែក គឺការិយាល័យ ស្ថាប័ន និង អង្គការដែលមានសារៈ​​​សំខាន់​​​ជាចាំបាច់​​​ ដើម្បីគ្រប់​​​គ្រងភូមិភាគ​​​យ៉ាងល្អនិងសម្រាប់បំពេញ​កិច្ចការជា​គ្រីស្តទូត។

- ភូមិភាគត្រូវមាន​ធនធានដែលត្រូវការដើម្បីផ្គត់ផ្គង់បុគ្គលិក និងស្ថាប័នទាំងប៉ុន្មានរបស់ខ្លួន គឺយ៉ាងហោចណាស់​ត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នចាត់ចែងអ្វីៗ​កំុឲ្យភូមិភាគខ្វះធនធានទាំងនោះ​នៅពេលអនាគត។

នៅតំបន់ណាដែលមានគ្រីស្តបរិស័ទកាន់តាមរបៀបរបបពិធីប្លែកៗពីគ្នា អភិបាលភូមិភាគត្រូវ​​​បំពេញ​​​តម្រូវ​​ការខាងវិញ្ញាណរបស់គេ។ ត្រូវប្រីវិធីផ្សេងៗដូចតទៅ៖

- ត្រូវចាត់ចែងឲ្យមានគង្វាល ឬចាត់ចែង​​​ឲ្យ​​​មាន​​​​សហគមន៍ ដែលកាន់​តាម​របៀបរបបពិធី​តែមួយ ដូច គ្នា​​​នោះ។

- ឬត្រូវតែងតាំងតំណាងអភិបាលម្នាក់ប្រកប ដោយ​អំណាច​គ្រប់​គ្រាន់។ ប្រសិនបើត្រូវការតំណាង​នេះអាចទទួល​​​អគ្គសញ្ញាតែង​តាំងជាអភិបាលបាន។

- ឬលោកអភិបាលផ្ទាល់បំពេញមុខងារជា​អភិបាល​លើក្រុមទាំងនោះដែលកាន់តាមរបៀបរបបពិធីប្លែកៗពីគ្នា​​ក៏បាន​ដែរ។

- ប្រសិន​បើមានមូលហេតុពិសេស​បណ្តាល​ឲ្យ​កិច្ច​ការទាំង​អស់ខាងលើនេះ​មិន​អាចធ្វើ​​ទៅបាន​ទេ តាម​ការវិនិច្ឆ័យ​​​របស់សន្តអាសនៈ ត្រូវតែងតាំងអភិបាល​ម្នាក់សម្រាប់ណែនាំ​ក្រុម​គ្រីស្តបរិស័ទដែលកាន់តាមរបៀបរបបពិធីនីមួយ​​​ៗ​​​(បូព៌ា ៤)។

ក្នុងសភាពការណ៍ស្រដៀងនឹងសភាពការណ៍ខាងលើនោះ ត្រូវផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការខាងវិញ្ញាណ​របស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​​​ដែល​និយាយភាសាផ្សេង ដោយ​ប្រើវិធីដូចតទៅ៖ ត្រូវចាត់ចែងឲ្យមានគង្វាល ឬចាត់ចែង​​​ឲ្យ​​​មាន​​​​​​សហគមន៍ដែល​និយាយ​ភាសានោះ ឬត្រូវចាត់ចែងឲ្យមានតំណាងអភិបាលម្នាក់ដែលចេះនិយាយ​​​ភាសា​​​នោះ​​​យ៉ាង​​​ជ្រៅ​​​  ឬតំណាងអភិបាលនេះ ត្រូវទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំងជាអភិបាល ឬម៉្យាង​ទៀត ត្រូវប្រើវិធីផ្សេង​​​ទៀត​​​ស្រប​​​តាម​​​សភាពការណ៍នោះឲ្យបានស្រួល។

២៤-ត្រូវសូមឲ្យក្រុមអភិបាលបោះឆ្នោត

ព្រះសហគមន៍ខាងបូព៌ាប្រទេសកាន់ក្បួនវិន័យដោយខ្លួន។ ក្នុងករណីកែសម្រួលព្រំដែនភូមិភាគ ឬបង្កើត​អ្វី​ជាថ្មីតាមលេខ ២២-២៣ ខាងលើនេះ ក្រុមអភិបាលដែលមានសមត្ថកិច្ច ត្រូវពិនិត្យមើលរឿងទាំងនោះ តាមតំបន់​រៀងៗខ្លួន។ប្រសិនបើក្រុមអភិបាលយល់ឃើញថា ការកែសម្រួលព្រំដែនភូមិភាគមានប្រយោជន៍មែន ត្រូវបង្កើត​​​គណៈ​​​កម្មាធិការពិសេសរបស់​ក្រុម​អភិបាល។ ប៉ុន្តែក្នុងករណីនេះ ត្រូវស្តាប់យោបល់ជាអាធិ៍របស់អភិបាល​​​នៃតំបន់ ឬនៃដែនដីដែល​ពាក់ព័ន្ធនឹង​រឿងនោះ។ ក្រោយមក ក្រុមអភិបាលត្រូវផ្តល់យោបល់ និងសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នារបស់ខ្លួន  គោរពជម្រាបជូន​ដល់​អាសនៈរបស់គ្រីស្តទូត​សិលា។

៣-សហការីរបស់អភិបាលភូមិភាគ ក្នុងកិច្ចបំពេញបន្ទុកជាគង្វាល

ក-អភិបាលរងនិងអភិបាលជាឧបការី

 ២៥-សេចក្តីណែនាំដើម្បីតែងតាំងអភិបាលរង និងអភិបាលឧបការី

ក្នុងកិច្ចគ្រប់គ្រងភូមិភាគ ត្រូវផ្ញើបន្ទុកជាគង្វាលរបស់លោកអភិបាល ដោយគិតគូរដល់ប្រយោជន៍ហ្វូង​របស់​ព្រះ​អម្ចាស់ជានិច្ច។ នេះគឺជាគោលសំខាន់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ជាងគេបំផុត។ ប្រសិនបើអភិបាលភូមិភាគគ្មានសមត្ថភាព​បំពេញ មុខ​ងារ​​ទាំងប៉ុន្មានរបស់ខ្លួនដោយផ្ទាល់បាន ព្រោះភូមិភាគមានទំហំធំពេក ឬព្រោះប្រជាជនមានចំនួនច្រើនពេក ឬ ព្រោះសភាពការណ៍ពិសេសនៃកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ឬព្រោះមូលហេតុផ្សេងៗទៀត ត្រូវតែងតាំងអភិបាលរងម្នាក់។ ​ធ្វើ​​​​ដូច្នេះ ទើបលោកអភិបាលអាចផ្គត់ផ្គង់ដល់ប្រយោជន៍ខាងវិញ្ញាណរបស់គ្រីស្តបរិស័ទក្នុងភូមិភាគ​​​តាមតម្រូវការ​​​របស់​​​គេ​​​បាន។ លើស​ពីនេះទៅទៀត ប្រសិនបើមានតម្រូវការពិសេស ត្រូវតែងតាំងអភិបាលឧបការីម្នាក់​​​ដើម្បីជួយ​​​អភិបាល​​​ក្នុងភូមិភាគ។ ត្រូវផ្តល់ឲ្យអភិបាលរងនិងអភិបាលឧបការីមានអំណាចគ្រប់គ្រាន់ ​ដើម្បីឲ្យអស់លោកអាច​​​បំពេញ​​​កិច្ចការរបស់ខ្លួនបានដោយប្រសិទ្ធភាព និងរក្សាកិត្តិយសនៃឋានៈរបស់់លោកជាអភិបាលទៀតផង។ ប៉ុន្តែ ត្រូវ​​​នៅតែគ្រប់គ្រងភូមិភាគរួបរួមគ្នា និងត្រូវគោរពអំណាចអភិបាលភូមិភាគជានិច្ច។

លើសពីនេះទៅទៀត ព្រះសហគមន៍ត្រាស់ហៅអភិបាលរង និងអភិបាលឧបការីឲ្យចែករំលែក​​​កិច្ចការ​​​របស់​​​​​​អភិបាលភូមិភាគ។ ហេតុនេះ អភិបាលរង និងអភិបាលឧបការីត្រូវបំពេញ​​​បន្ទុក​​​របស់ខ្លួន​​​ ដោយសម្រេច​​​កិច្ចការ​​​​ទាំង​​​​​​​​​​​អស់រួបរួមជាមួយ​​​អភិបាលភូមិភាគ ដោយមានចិត្តថ្លើមតែមួយ​។ អភិបាលរង និងអភិបាលឧបការីត្រូវ​​សុខ​​​ចិត្តស្ថិត​នៅក្រោមអំណាច​អភិបាល​ភូមិភាគ​និងគោរពលោកជានិច្ច។ រីឯអភិបាលភូមិភាគវិញ លោកត្រូវ ស្រឡាញ់​​​អភិបាល​​​រង និងអភិបាលឧបការី​ទុកជាបងប្អូន និងត្រូវ​រាប់​អស់លោកទាំងនោះទុកជាអ្នកមាន តម្លៃទៀត ផង។

២៦-អំណាចអភិបាលរង និងអភិបាលឧបការី

ប្រសិនបើប្រយោជន៍ខាងវិញ្ញាណរបស់គ្រីស្តបរិស័ទទាមទារ អភិបាលភូមិភាគមិនត្រូវរួញរាសុំឲ្យអំណាច ដែលមាន​សមត្ថកិច្ចតែងតាំងអភិបាលរងម្នាក់ឬច្រើននាក់។ អភិបាលរង គឺជាអភិបាលតែងតាំង សម្រាប់ជួ យភូមិភាគ មួយ ប៉ុន្តែនៅពេលលអភិបាលភូមិភាគលែងបំពេញមុខងារបស់ខ្លួន អភិបាលរងគ្មានសិទ្ធិ បន្តមុខ ងារ ធ្វើជា​​​អភិបាល​​​​នៃ​​​ភូមិភាគ​​​​នោះបានឡើយ។ ប្រសិនបើលិខិតតែង​​​តាំងអភិបាល​​​​​​រង​​​​​​​​​មិនប​​​ញ្ជាក់​​​សេចក្តីនេះទេ អភិបាល ភូមិភាគត្រូវ​​​តែង​​​តាំង​​​អភិបាលរងម្នាក់​ឬ​ច្រើននាក់ជាតំណាង​​​ពេញ​​​សិទ្ធិ​​​របស់​​​​​​ខ្លួន ឬយ៉ាងហោច​​​ណាស់ តែងតាំង លោកឬអស់​​​លោក​​​​​​ជាតំណាងអភិបាល ដែលចុះ​ចូល​ក្រោម​អំណាច​​របស់លោក​​​អភិបាល​​​តែម្នាក់គត់។ សូម​​​ឲ្យ​​​លោក​​​អភិបាល សួរ​​​យោបល់អភិបាលរងទាំងនោះក្នុងករណីដ៏សំខាន់ៗ ជា​ពិសេស​ក្នុង​ករណី​​​ដែលមានលក្ខណៈ​​​ឃ្វាល​​​ណែ​​​នាំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​។ អំណាចនិងឯកសិទ្ធិរបស់អភិបាលរងតាមក្បួនច្បាប់រួមនៃព្រះសហគមន៍​​​ មិនផុត​​​នៅ​​​​​​ពេល​​​​​​​អភិបាល​​​​ភូមិភាគឈប់បំពេញបន្ទុករបស់ខ្លួនទេ លើក​​​លែងតែអំណាចដែល​​​មាន​​​សមត្ថកិច្ច​​​បានសម្រេចតាមរបៀប​ផ្សេង​។ ប្រសិន​​​​​​​​​បើគ្មានអភិបាលណែនាំភូមិភាគទេ គួរផ្ញើ​​​បន្ទុកគ្រប់គ្រងភូមិភាគឲ្យ​​​អភិបាលរង ឬប្រសិនបើមាន​អភិបាល​រងច្រើន ឲ្យ អភិបាលរងម្នាក់គ្រប់គ្រង លើកលែងតែមានមូលហេតុ​​​ដ៏សំខាន់ៗ​​​បណ្តាល​​​ឲ្យប្រព្រឹត្តតាម​របៀប​ផ្សេង។

អភិបាលឧបការី គឺជាអភិបាល​​​តែងតាំងដោយមានសិទ្ធិបន្តមុខងារអភិបាល​​​ភូមិភាគ។​​​ អភិបាលភូមិភាគ​ត្រូវ​តែង​តាំង​អភិបាលឧបការីទុកជាតំណាងពេញសិទ្ធិរបស់ខ្លួនជានិច្ច។ ក្នុងករណី​​​ពិសេស​​​ អំណាចដែលមានសមត្ថកិច្ច​អាចផ្តល់​សិទ្ធិទូលំទូលាយជាងទៅទៀតបានផង។

អភិបាលដែលមានឧបការី និង​​​អភិបាលឧបការីផ្ទាល់ ​ត្រូវ​​​តែ​​​ពិគ្រោះ​​​គ្នាទៅវិញទៅ មកអំពីបញ្ហា​ដ៏​សំខាន់ៗ​​​ដើម្បី​​​​ជា​ប្រយោជន៍នាពេលបច្ចុប្បន្ន និងនៅពេល​​​អនាគត​​​នៃ​​​ភូមិភាគ​​​ដែរ។

ខ-រដ្ឋបាលនិងក្រុមប្រឹក្សាភូមិភាគ

២៧-ការចាត់ចែងរដ្ឋបាលនិងការបង្កើតក្រុមប្រឹក្សាគង្វាលណែនាំ

ក្នុងរដ្ឋបាលភូមិភាគ គឺតំណាងពេញសិទ្ធិមានមុខងារសំខាន់ជាងគេ។ ប៉ុន្តែ ពេលណាការគ្រប់គ្រងរបស់​​​ភូមិភាគ​​​​ទាមទារនោះ លោកអភិបាលមានសិទ្ធិអាចតែងតាំងតំណាងអភិបាលម្នាក់ ឬច្រើននាក់។ ​តំណាង​អភិបាល ទាំង​​​នោះ​​​មានអំណាចទាំងប៉ុន្មានរបស់តំណាងពេញសិទ្ធិ តាមក្បួនច្បាប់រួមនៃព្រះសហគមន៍ លើផ្នែកមួយនៃ​ភូមិភាគ ឬលើករណីពិសេសខ្លះ ឬលើគ្រីស្តបរិស័ទនៃរបៀបរបបពីធីដោយឡែកមួយក្រុម។

ក្នុងចំណោមសហការីរបស់លោកអភិបាលក្នុងកិច្ចគ្រប់គ្រងភូមិភាគ មានអស់លោកគង្វាល ដែលចូលក្នុង​ក្រុម​​​​ប្រឹក្សាដែលជាព្រឹទ្ធសភារបស់លោកអភិបាល មានក្រុម​ព្រះវិហារវិសាល មានក្រុមជំនាញការ ​និងក្រុមផ្សេងៗ ស្រេច​​​​តែសភាពការណ៍និងកន្លែងផ្សេងៗ។ ត្រូវចាត់ចែង​ស្ថាប័ន​ទាំង​នោះ ជាពិសេសក្រុមព្រះវិហារវិសាល តាម​របៀប​ថ្មី ស្របតាមតម្រូវការនាបច្ចុប្បន្នកាល។

អស់លោកគង្វាល និងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ដែលជាសមាជិក​​​នៃរដ្ឋបាលភូមិភាគ ត្រូវដឹងច្បាស់ថា អស់លោក​​​អ្នក​​​បំពេញមុខ​ងារបម្រើរួមជាមួយលោកអភិបាលជាគង្វាលណែនាំ។ ត្រូវចាត់ចែងរដ្ឋបាលភូមិភាគ ដើម្បី​​​ឲ្យ​​​​​​បាន​​​​​​ទៅ​​​ជា​​​​​​​​​ឧបករណ៍មួយ មិនគ្រាន់តែសម្រាប់ជួយគ្រប់គ្រងភូមិភាគ​ប៉ុណ្ណោះទេ តែសម្រាប់បំពេញកិច្ចការនានា​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត​​​​​​ថែមទៀតផង។

ក្នុងភូមិភាគនីមួយៗ គួរតែតែងតាំងក្រុមប្រឹក្សាគង្វាលណែនាំពិសេស ដោយមានលោកអភិបាលភូមិភាគ​ផ្ទាល់​​​​ជា​ប្រធាន។ មានក្រុមលោកគង្វាល បព្វជិតបព្វជិតា និងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាដែលអភិបាល​បាន​ជ្រើសរើស​​យ៉ាង​ពិសេស ចូលក្នុងក្រុមប្រឹក្សាណែនាំនោះ។ ក្រុមប្រឹក្សាណែនាំមានភារកិច្ចស្វែងរកអ្វីៗ​​​ដែល​​​ពាក់ព័ន្ធនឹងការងារ​ឃ្វាល​ណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ ពិនិត្យមើលអ្វីៗទាំងនោះ និងចែងសេចក្តីសម្រេច​​​សម្រាប់​​​ឲ្យគេ​​​អនុវត្ត​​​តាម​​​។

គ-ក្រុមអស់លោកគង្វាលភូមិភាគ

២៨-ក្រុមអស់លោកគង្វាល ភូមិភាគ

លោកគង្វាលទាំងអស់ ទោះជាគង្វាលភូមិភាគក្តី គង្វាលបព្វជិតក្តី ទទួលចំណែកក្នុងមុខងាររបស់ព្រះ​​​គ្រីស្ត​​​ជាមហាបូជាចារ្យ​តែមួយ​​​ រួមជាមួយលោកអភិបាល ហើយអស់លោកក៏​​​បំពេញ​​​​​​​​​​មុខងារ​​​ជា​បូជាចារ្យ​​​នេះរួម​​​ជាមួយ​​​លោកដែរ។ ហេតុនេះហើយ ​បានជាអស់លោកជាសហការីដ៏ឈ្លាសវៃនៃ​​​ក្រុម​​​អភិបាល។ អស់លោកគង្វាល ភូមិភាគមានមុខងារសំខាន់ជាងគេក្នុងកិច្ចថែរក្សាវិញ្ញាណមនុស្ស ព្រោះ​​​អស់​លោកភ្ជាប់ក្នុង​​​បញ្ជីក្រុម​​​បូជាចារ្យ​​​ភូមិភាគ​​​មួយ ឬជាប់នឹងព្រះសហគមន៍ដោយឡែកមួយ។ អស់លោកសុខ​​​ចិត្ត​​​បូជា​​​កម្លាំងកាយ កម្លាំង​​​​​​ចិត្តបម្រើ​​​ព្រះ​​​​​​សហគមន៍​ដោយឡែក​នោះ ដើម្បីឃ្វាលថែរក្សាចំណែកនៃហ្វូងរបស់ព្រះ​​​អម្ចាស់​​​តែមួយ​​​ទាំងអស់​គ្នា។ ហេតុនេះ​ហើយបានជាអស់លោករួមគ្នាជាក្រុម​លោកគង្វាល តែមួយ ជាក្រុម​​​គ្រួសារ​​​តែមួយដែលមាន​លោកអភិបាលជា​​​ឪពុក។ លោកអភិបាល​ត្រូវមានសេរីភាពតាមតម្រូវការ ក្នុងការប្រមូលពន្ធដារ​និង​​​កម្រៃ ដើម្បី​ចែក​​​ចាយ​​​មុខងារ​​​ផ្សេងៗឲ្យអស់​លោកគង្វាលរបស់លោកយ៉ាងសមគួរ និងតាមយុត្តិធម៌។ ហេតុ​​​នេះ​​​​ហើយត្រូវលប់​បំបាត់សិទ្ធិ និង​ឯកសិទ្ធិ​ទាំង​ប៉ុន្មានទោះជាតាមរបៀប​ណាក៏ដោយ ​ដែល​រារាំងសេរីភាពនោះ។

លោកអភិបាលនិងអស់លោកគង្វាល ត្រូវមានចំណងទំនាក់ទំនងគ្នាដោយសេចក្តីស្រឡាញ់មកពីព្រះ​វិញ្ញាណ ។ ដូច្នេះ​បំណងប្រាថ្នារបស់អស់គង្វាល បានឯកភាពជាមួយបំណងប្រាថ្នារបស់លោកអភិបាល​បណ្តាលឲ្យ​​​កិច្ច​ការ​​​ណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទបានផលផ្លែកាន់តែច្រើនឡើងៗ។ សូមឲ្យលោកអភិបាលយកចិត្តទុក​​​ដាក់​​​លើក​ស្ទួយ​កិច្ច​​​បម្រើ​វិញ្ញាណរបស់មនុស្ស​ឲ្យកាន់តែច្រើនឡើងៗ និងអញ្ជើញគង្វាលឲ្យនិយាយ​​​សន្ទនាជាមួយលោក ព្រមទាំង​និយាយ​​​សន្ទនារួមជាមួយលោកគង្វាលឯទៀតៗផង។ កិច្ចសន្ទនានោះ ត្រូវស្តី​​​អំ​​​ពី​​​ការណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ​ជាដើម។ មិនត្រូវនិយាយសន្ទនាដូច្នេះតែក្នុងពេលមានឱកាសដោយចៃដន្យ​​​​ប៉ុណ្ណោះទេ តែ​​​ត្រូវនិយាយសន្ទនាតាមពេល​កំណត់​​​ថែម​​​​ទៀតផង ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន។

លើសពីនេះទៅទៀត សូមឲ្យគង្វាលទាំងអស់រួបរួមគ្នាជាចិត្តថ្លើមតែមួយ និងយកចិត្តទុកដាក់​នឹង​​​ផល​ប្រយោជន៍ខាងវិញ្ញាណ​របស់គ្រីស្តបរិស័ទក្នុងភូមិភាគទាំងមូល។ អស់លោកគង្វាល ត្រូវនឹកចាំថា ទ្រព្យសម្បត្តិ​ដែល​អស់លោកប្រមូលបាន​ដោយបំពេញការងារក្នុងព្រះសហគមន៍ សុទ្ធតែភ្ជាប់នឹងបន្ទុកដ៏សក្ការៈនោះ​​​។​​​ ហេតុនេះ អស់​​​​លោក​ត្រូវផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការជាសម្ភារៈរបស់ភូមិភាគ ដោយចិត្តទូលំទូលាយ តាមធនធានរបស់ខ្លួន ​ស្របតាម​សេចក្តីចាត់ចែងរបស់លោកអភិបាល។

២៩-អស់លោកគង្វាលភ្ជាប់និងកិច្ចការអន្តរភូមិភាគ

ក្នុងចំណោមសហការីដ៏ជិតស្និទ្ធជាងគេរបស់លោកអភិបាល លោកផ្ញើបន្ទុកណែនាំ ឬកិច្ចការជា​​​គ្រីស្តទូត​​​​ដែល​មានលក្ខណៈអន្តរសហគមន៍ឲ្យ​លោកគង្វាលខ្លះៗ។ អស់លោកប្រព្រឹត្តកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត​​​ទាំងនោះ​​​នៅ​​​តំបន់​​​មួយ​​​​​​​ក្នុង​ភូមិភាគ ឬក្នុងចំណោមក្រុម​ពិសេស​ខ្លះរបស់គ្រីស្តបរិស័ទ ឬបំពេញកិច្ចការពិសេស​​​ម៉្យាងផ្សេងទៀត។

លោកអភិបាលក៏ផ្ញើបន្ទុកជាកិច្ចការគ្រីស្តទូតឲ្យគង្វាលខ្លះ គឺក្នុងសាលារៀន ក្នុងស្ថាប័ន​​​ឯទៀតៗ​​​ និងក្នុង​​​សមាគមនានា។ លោកទាំងនោះតែងតែជួយយ៉ាងល្អប្រសើរ។ គួរឲ្យអភិបាល​​​ភូមិភាគ​​​យក​​​ចិត្ត​​​ទុកដាក់យ៉ាង​ពិសេស ចំពោះអស់លោកគង្វាល ​ដែល​បំពេញបន្ទុកអន្តរភូមិភាគ ហើយដែលរស់នៅ​ក្នុងភូមិភាគ​​​រប​​​ស់​​​លោក ព្រោះ​​​គង្វាលទាំងនោះបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតដែលមាន​សារៈ​សំខាន់ខ្លាំងណាស់។

៣០-លោកគង្វាលដែល​ទទួលខុសត្រូវថែទាំព្រះសហគមន៍មួយ

អស់លោកគង្វាល​ដែលទទួលខុសត្រូវថែទាំព្រះសហគមន៍មួយ ជាសហការីពិសេសរបស់​លោក​​​អភិបាល។ លោកអភិបាលបានផ្ញើឲ្យគង្វាលទាំងនោះថែទាំវិញ្ញាណ​​របស់​គ្រីស្តបរិស័ទ​ក្នុង​​មួយ​ចំណែក​នៃ​​​ភូមិភាគ​​​របស់លោក ក្នុងឋានៈជាគង្វាល និងក្រោមអំណាចរបស់លោក។

ក) គង្វាលដែលទទួលខុសត្រូវថែទាំព្រះសហគមន៍មួយ រួមជាមួយសហការី បំពេញបេសកកម្ម របស់ខ្លួន គឺមាន​​​បន្ទុកបង្រៀន នាំមនុស្សឲ្យបានវិសុទ្ធ ហើយគ្រប់គ្រងគេ។ អស់​​​លោ​​​ក​​​ត្រូវណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ និងព្រះ​​​សហគមន៍​​​ឲ្យដឹងខ្លួនថា គេពិតជាសមាជិករបស់ភូមិភាគនិងរបស់ព្រះសហគមន៍សកល​ទាំងមូល។ ហេតុនេះ​ហើយបាន​​​ជាគង្វាល ដែលទទួលខុសត្រូវថែទាំព្រះសហគមន៍មួយ ត្រូវរួមសហការជាមួយគង្វាល ដែល​ទទួល​ខុស​​​ត្រូវ​​​ថែទាំព្រះសហគមន៍ឯទៀតៗ ត្រូវរួមសហការជាមួយគង្វាល ដែល​បំពេញ​​​បន្ទុក​ជាគង្វាលនៅលើ​តំបន់នោះ មានតំណាងអភិបាល និងប្រធានក្រុមគង្វាល ជាដើម។ ត្រូវរួម​​​សហការ​​​​​​ជា​មួយ​គង្វាល ដែល​​​បំពេញ​​​កិច្ចការ​​​ប្រកប​​​ដោយ​​​លក្ខណៈហួសពីព្រំដែនព្រះសហគមន៍មួយ ដើម្បីឲ្យ​ការណែនាំ​គ្រីស្តបរិស័ទ​ភូមិភាគទាំងមូលបាន​ឯកភាព និងបាន​ប្រសិទ្ធិភាពទៀតផង។

អស់លោកគង្វាល ត្រូវថែទាំវិញ្ញាណគ្រីស្តបរិស័ទដោយមានគោលគំនិតជាសាសនទូត​​​ជ្រួតជ្រាប​​​ក្នុង​​​ខ្លួន​​​​​​​ជា​​​និច្ច គឺចង់ថែទាំអស់អ្នកដែលរស់នៅក្នុងព្រះសហគមន៍នោះ តាមរបៀបស្របនឹងសភាពការណ៍របស់គេ​។ ប្រសិន​​​​បើគង្វាល ដែលទទួលខុសត្រូវថែទាំព្រះសហគមន៍មួយនោះ មិនអាចឈានទៅដល់ក្រុម​​​មនុស្ស​​​ខ្លះ​​​ ត្រូវ​តែ​សូម​​​អ្នកឯទៀតៗ​ជួយ សូម្បីតែគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាក៏អាចជួយក្នុងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់អស់លោកដែរ។

មហាសន្និបាតទូន្មានយ៉ាងខ្លាំងថា សូមអស់លោកគង្វាល ជាពិសេសអស់លោកដែលរួមទទួល​​​ខុស​​​​​​​ត្រូវ​​​​លើ​​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​មួយ ត្រូវរួមរស់ជាមួយគ្នា ទើបការថែទាំវិញ្ញាណគ្រីស្តបរិស័ទដោយប្រសិទ្ធិភាព​យ៉ាង​ពេញ​​លេញបាន។  ការ​រួម​រស់​ជាមួយគ្នានោះជួយ​អស់លោកក្នុងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត  ហើយក៏​​​បង្ហាញគំរូអំពី​​​សេចក្តី​​​ស្រឡាញ់​​​​​​និង​​​អំពី​ការ​​​​រួប​​​រួម​​​គ្នាជាធ្លុង​តែមួយ ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទឃើញថែមទៀតដែរ។

ខ) អស់លោកគង្វាលដែលទទួលខុសត្រូវថែទាំព្រះសហគមន៍មួយ ត្រូវបំពេញបន្ទុកបង្រៀន​​​របស់​​​ខ្លួន ដោយ​ធ្វើពិធីអត្ថាធិប្បាយ​ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ស្តាប់ ដើម្បីឲ្យគេចម្រើន​​​ឡើង​​​ក្នុងអង្គ​​​ព្រះ​គ្រីស្ត​ និង​ចាក់​​ឫសក្នុងជំនឿ ក្នុងសេចក្តីសង្ឃឹម និងក្នុងសេចក្តីស្រឡាញ់។ ធ្វើដូច្នេះ​​​ ទើប​​​សហគមន៍​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​​​អាច​ផ្តល់សក្ខីភាពដ៏ល្អ​ប្រសើរ​​អំពី​សេចក្តីស្រឡាញ់បាន តាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះអម្ចាស់ (យហ ១៣,​​​៣៥)​​​។ អស់​លោកក៏ត្រូវអប់រំ​ជំនឿ គឺណែនាំ​គ្រីស្តបរិស័ទឲ្យស្គាល់គម្រោងការដ៏អស្ចារ្យនៃការសង្រ្គោះយ៉ាងច្បាស់​​ស្រប​​​​តាម​​​អាយុរបស់គេ។ អស់លោក​ត្រូវ​​​សូមឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតារួមសហការក្នុងការអ​​​ប់រំជំនឿ មិនគ្រាន់តែ​​​សូម​​​ឲ្យ​​​បព្វជិត​​​​បព្វជិតា​​​រួមសហការប៉ុណ្ណោះទេ។ ត្រូវបង្កើតសមាគមអ្នកបង្រៀនលទ្ធិនៃ​​​គ្រីស្ត​​​សាសនា​​​ថែមទៀតផង។

អស់លោកគង្វាលដែលទទួលខុសត្រូវថែទាំព្រះសហគមន៍មួយ ក៏បំពេញបន្ទុកនាំគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យបាន​វិសុទ្ធ​ដែរ។ អស់លោកត្រូវ​យកចិត្តទុកដាក់ធ្វើឲ្យអភិបូជាទៅជាស្នូល និង​ទៅជា​កំពូលនៃការរស់នៅទាំងមូលរបស់​សហគមន៍​គ្រីស្តបរិស័ទនោះ។ អស់លោកត្រូវខិតខំចែកចាយអាហារខាងវិញ្ញាណដល់​គ្រីស្តបរិស័ទរបស់ខ្លួន ដោយ​ណែ​នាំគេឲ្យទទួលអគ្គសញ្ញាជាញឹកញាប់ទាំងមានចិត្តគោរពប្រណិប័តន៍ ហើយដោយណែនាំគេឲ្យទទួលចំណែក​​​យ៉ាងសកម្ម​ក្នុង​ពិធីគោរពបម្រើព្រះ​ជាម្ចាស់ ទាំងដឹងខ្លួន​ទៀតផង។ អស់​លោកគង្វាលដែលទទួលខុសត្រូវថែទាំ ​ព្រះ​សហគមន៍​មួយ ត្រូវនឹកចងចាំថា អ្នកទទួលអគ្គសញ្ញាលើកលែងទោស ពិតជានឹងបាន​ផល​ប្រយោជន៍​​​យ៉ាងទូលំ​​​ទូលាយ​​​ខាងវិញ្ញាណ គឺគេរស់​នៅ​តាមឋានៈជាគ្រីស្តបរិស័ទកាន់តែប្រសើរឡើងៗ។ ហេតុនេះហើយបានជា​អស់លោក ត្រូវសុខចិត្ត​​ស្តាប់គ្រីស្តបរិស័ទ​មកលន់តួ។ ប្រសិនបើមានតម្រូវការ ត្រូវហៅលោកគង្វាលឯទៀតៗ ដែលនិយាយភាសាផ្សេងៗថែមទៀត​ផង​។

អស់គង្វាលដែលទទួលខុសត្រូវថែទាំព្រះសហគមន៍មួយ ត្រូវបំពេញភារកិច្ចជាគង្វាល ដោយ​​​យក​​​​ចិត្ត​ទុក​​​ដាក់​​​​ស្គាល់ហ្វូងចៀមរបស់ខ្លួន។ អស់លោកជាអ្នកបម្រើរបស់ចៀមទាំងអស់។ ហេតុនេះហើយបាន​​​ជា​​​អស់​​​​លោក​​​ត្រូវ​​​ខិត​​​ខំណែនាំឲ្យគេរស់នៅតាមបែបជាគ្រីស្តបរិស័ទកាន់តែប្រសើរឡើងៗ គឺទាំងគ្រីស្តបរិស័ទម្នាក់ៗ ទាំងក្រុម​ក្រុម​​​គ្រួសារ សមាគមនានា ជាពិសេសមាគមនៃកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត នឹងព្រះសហគមន៍​​​ទាំង​មូល​របស់​​​ខ្លួនទៀត​​​ផង។ ហេតុនេះ អស់លោកត្រូវទៅសួរសុខទុក្ខគ្រីស្តបរិស័ទនៅផ្ទះគេ ត្រូវទៅសាលា​​​រៀនតាមបន្ទុក​​​របស់​​​ខ្លួន​​​ជាគង្វាល​​​ទាម​​​ទារ​​​ឲ្យអស់លោកធ្វើជាចាំបាច់។ អស់លោកត្រូវឧស្សាហ៍​​​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​នឹងកូនជំទង់ ហើយ​​​យុវជន​​​យុវនារី។ ត្រូវស្រឡាញ់អ្នកក្រីក្រ និងអ្នកជំងឺ ដូចឪពុកស្រឡាញ់កូនរបស់ខ្លួនដូច្នោះ​ដែរ។​ លើសពីនេះទៅ​​​ទៀត​​​ ត្រូវយកចិត្ត​​​ទុកដាក់យ៉ាងពិសេសនឹងក្រុមពលករ ព្រមទាំងដាស់តឿនគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យចូលរួម​យ៉ាងសកម្ម ក្នុងកិច្ចការ​​​ជា​​​គ្រីស្តទូត។

៣) លោកគង្វាលដែលជាតំណាងជំនួយ គឺសហការីរបស់លោកគង្វាលដែលទទួលខុស​​​ត្រូវថែទាំ សហគមន៍មួយ។ អស់លោកជួយ​យ៉ាង​ខ្លាំង និងយ៉ាងសកម្មជារៀងរាល់ថ្ងៃក្នុងកិច្ចបម្រើព្រះសហគមន៍ ​ក្រោម​​​អំណាច​របស់គង្វាល ដែលទទួលខុស​ត្រូវថែទាំសហគមន៍នោះ។ ហេតុនេះហើយបានជាគង្វាលដែលទទួលខុស​​​ត្រូវ​​​ថែទាំ​​​​សហគមន៍ និងតំណាងជំនួយរបស់លោក ត្រូវស្រឡាញ់គ្នា​ដូច​បង​ប្អូន ត្រូវរាប់​​​អាន​​​​​​គ្នា ត្រូវគោរពគ្នា​​​ទៅ​​​វិញ​​​ទៅមកជានិច្ច ត្រូវជួយគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយផ្តល់ដំបូន្មាន ​រួមសហការគ្នា និងធ្វើ​ជា​​​គំរូ​​​ឲ្យគ្នាផង។ ធ្វើដូច្នោះ ទើបអ​​​ស់លោកមុខជានឹងបម្រើសហគមន៍នោះ ដោយមានចិត្តថ្លើមតែមួយ មាន​​​បំណង​​​ប្រាថ្នា​តែ​មួយ និងមាន​​​ចិត្ត​​​ឧស្សាហ៍តែមួយថែមទៀតផង។

៣១-ការតែងតាំងគង្វាលដែលទទួលខុស​ត្រូវថែទាំសហគមន៍មួយ

លោកអភិបាលត្រូវរិះគិតពិចារណាអំពីសមត្ថភាពរបស់គង្វាលឲ្យ​មានលទ្ធភាពអាច​​​គ្រប់​​​គ្រង​​​​​​ណែនាំ​​​សហគមន៍មួយបាន ដោយគិតគូរមិនគ្រាន់តែដល់លទ្ធិនៃជំនឿរបស់លោកប៉ុណ្ណោះទេ តែត្រូវគិតគូរ​​​ដល់ការគោរព​​​ប្រណិប័តន៍ព្រះជាម្ចាស់របស់លោក ដល់ចិត្ត​ឧហ្សាហ៍ធ្វើកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត និងគិតគូរដល់​​​ព្រះ​​​អំណោយទាន​​​​​​ឯទៀតៗ ​​​និងគុណសម្បត្តិផ្សេងៗ​ ដែលលោក​ត្រូវ​តែ​មានដើម្បី​ថែទាំ​គ្រីស្តបរិស័ទ​​យ៉ាងល្អ។

គោលដៅនៃបន្ទុកជាគង្វាលណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ គឺរកផលប្រយោជន៍របស់គេខាងវិញ្ញាណ។ ហេតុនេះ​​​ហើយ​​​​​​​បាន​ជាលោកអភិបាលត្រូវផ្គត់ផ្គង់សហគមន៍នានាឲ្យមានគង្វាលតាមរបៀបស្រួល ​និងស្របតាម​​​សភាពការណ៍​​​។  ហេតុនេះ សូមបំបាត់ឯកសិទ្ធិទាំងប៉ុន្មានពីបុរាណ  គឺសិទ្ធីបង្ហាញបេក្ខជន​និងឲ្យតែង​តាំង​គេ សិទ្ធិ​​​ទុកកន្លែង​​​មួយសម្រាប់​​​បេក្ខជនរបស់ខ្លួន។ សូមបំបាត់ការប្រកួតប្រជែងជាទូទៅ ឬដោយឡែក ​ឲ្យទៅជាគង្វាល​​​ទទួល​​​ខុស​​​ត្រូវ​​​ថែ​​​ទាំ​​​​​​សហគមន៍​​​មួយ ដូចទម្លាប់មានកន្លែងខ្លះ។ ប៉ុន្តែត្រូវគោរពសិទ្ធិរបស់បព្វជិត។

ក្នុងសហគមន៍នីមួយៗ លោកគង្វាលដែលទទួលខុសត្រូវថែទាំ ត្រូវកាន់មុខងាររបស់ខ្លួនយ៉ាង​ស្ថិត​​​ស្ថេរ ដើម្បីជាប្រយោជន៍ខាងវិញ្ញាណរបស់គ្រីស្តបរិស័ទ។ ហេតុនេះ មហាសន្និបាតសូមលុបបំបាត់​​​ឋានៈគង្វាល​​​ទទួល​​​ខុស​​​ត្រូវ​​​ថែទាំ ដែលអភិបាលគ្មានសិទ្ធិផ្លាស់ប្តូរបាន។ ត្រូវកែសម្រួលរបៀបផ្លាស់ប្តូរគង្វាល ដែលទទួលខុសត្រូវថែទាំ ដើម្បីឲ្យ​​​លោកអភិបាលអាចគោរព​តាមយុត្តិធម៌ (តាម​អត្ថន័យធម្មតាផង និងតាម​អត្ថ័យ​​​​ក្បួន​ច្បាប់ក្នុងព្រះ​​​សហគមន៍ផង) ព្រមទាំងអាចផ្គត់ផ្គង់សហគមន៍នានាយ៉ាងស្រួលឲ្យមានគង្វាល តាម​តែ​ប្រយោជន៍ខាងវិញ្ញាណ​​​របស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទទាមទារនោះ។

មហាសន្និបាតសូមអង្វរយ៉ាងខ្លាំងអស់លោកគង្វាល ដែលទទួលខុសត្រូវថែទាំសហគមន៍មួយ តែមិន​អាច​បំពេញ​​​មុខងាររបស់ខ្លួនយ៉ាងសមរម្យបាន ឬមិនអាចបង្កើតផលបាន ព្រោះលោកចាស់ជរាហើយ ​ឬ​​​ព្រោះ​​​មា​​​នមូល ហេតុ​​​​ជាទម្ងន់ផ្សេងទៀត ឲ្យលាលែងមុខតំណែងរបស់ខ្លួន ដោយខ្លួនឯងក៏បាន ឬដោយលោក​​​អភិបាល​​​អ​ញ្ជើញ​​​ឲ្យ​​​លាលែង​ក៏បានដែរ។ លោកអភិបាលត្រូវតែធានាឲ្យលោកដែលលាលែងមុខតំណែងនោះ ​មានមធ្យោបាយ​​​ទប់​​​ទល់​​​ជីវិភាពគ្រប់គ្រាន់បាន។

៣២-ការបង្កើតសហគមន៍ និងបង្កើតអ្វីៗជាថ្មី

ក្នុងគោលបំណងជួយសង្គ្រោះមនុស្សដដែលនោះ ត្រូវបញ្ជាក់ ឬកែសម្រួលការតែងតាំងសហគមន៍ ​ឬ លប់​​​បំបាត់សហគមន៍ខ្លះ ឬកែសម្រួលអ្វីៗផ្សេងទៀត។ ក្នុងករណីទាំងនោះ លោកអភិបាលអាចសម្រេចដោយ​អំណាច​​​របស់​​​លោកផ្ទាល់។

៤-ក្រុមបព្វជិត

៣៣-ក្រុមបព្វជិត និងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត

សេចក្តីចាត់ចែងខាងក្រោមនេះ បានការសម្រាប់ក្រុមបព្វជិតទាំងអស់ ព្រមទាំងសមាជិកគ្រឹះស្ថានឯទៀតៗ ដែលធ្វើពិធីសច្ចាប្រណិធានកាន់តាមដំបូន្មានចែងក្នុងគម្ពីរដំណឹងល្អ ដែលភ្ជាប់ជាមួយបព្វជិតនោះ ​គឺមា្នក់ៗ តាម​​​របៀប​​​ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅឲ្យរស់នៅ។ អស់បព្វជិត​មានភារកិច្ចជួយសាងសង់ព្រះ​កាយ​ដ៏អាថ៌កំបាំង​របស់ព្រះ​​​គ្រីស្តទាំងមូល និងធ្វើឲ្យព្រះកាយនេះចម្រើន ដើម្បីជាប្រយោជន៍ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​ព្រះ​សហគមន៍នីមួយៗ។ អស់​​​លោក​​​ត្រូវបូជាអស់កម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្ត និងមានចិត្តឧស្សាហ៍។ អស់បព្វជិតត្រូវតែខិតខំតម្រង់ខ្លួនតាម ទិស​​​ដៅ​​​ទាំង​​​នោះ ដោយអធិដ្ឋានជាដើម ដោយ​បំពេញ​ទុក្ករកិរិយា និងដោយរស់នៅធ្វើជាគំរូដល់គេ។ មហាសន្និបាត​​​ដាស់​​​តឿនបព្វជិតទាំង​អស់​យ៉ាងខ្លាំង ឲ្យ​ស្រឡាញ់និងពង្រីកកិច្ចការទាំងនោះ ដោយឥតឈប់ឈរ​​​ឡើយ។ ក៏ប៉ុន្តែ សូមឲ្យបព្វជិត​យកចិត្តទុកដាក់​បំពេញកិច្ចការ​​​ជាគ្រីស្តទូតក្រៅគ្រឹះស្ថានរបស់ខ្លួន តាមតែលក្ខណៈ សម្បត្តិផ្ទាល់​​​នៃ​​​គ្រឹះស្ថាននីមួយៗអនុញ្ញាតឲ្យ។

៣៤-បព្វជិតជាសហការីរបស់លោកអភិបាលក្នុងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត

បព្វជិតជាគង្វាល ទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំងជាគង្វាល ដើម្បីឲ្យធ្វើជាសហការី​ដ៏ឈ្លាសវៃនៃក្រុម​​​អភិបាល​​​ដូច​​​គង្វាលភូមិភាគដែរ។ សព្វថ្ងៃ បព្វជិតទាំងនោះអាចជួយលោកអភិបាល​យ៉ាងច្រើនជាងពីមុនទៅទៀត ព្រោះ​​​មាន​​​តម្រូវការខាងវិញ្ញាណរបស់គ្រីស្តបរិស័ទកាន់តែច្រើនឡើងៗ។ ​ហេតុនេះ​យើង​​​ត្រូវ​​​ប្រាប់យ៉ាងត្រឹមត្រូវម៉្យាងថា បព្វជិតពិតជាសមាជិកនៃក្រុមគង្វាលភូមិភាគដែរ ​ព្រោះអស់លោក​​​បំពេញការងារជា ប្រយោជន៍ខាងវិញ្ញាណរ​​​បស់គ្រីស្តបរិស័ទ ហើយក៏ជួយក្នុងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត ក្រោមអំណាច​​​របស់អស់​​​លោកអភិបាល​​ដែរ។

សមាជិកឯទៀតៗនៃគ្រឹះស្ថាន ទាំងបុរសក្តី ទំាងស្រ្តីក្តី ដែលជាសមាជិក​​​​​​នៃមហា​​​គ្រួសារភូមិ​​​ភាគតាម​​​របៀប​​​មួយ ក៏ជួយអស់លោកអភិបាលយ៉ាងល្អប្រសើរដែរ។​​​ គេអាច (និងត្រូវ) ជួយកាន់​​​តែ​​​ច្រើន​​​ឡើងៗ​​​ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ​ព្រោះ​​​តម្រូវការ​នៃ​​​កិច្ចការជាគ្រីស្តទូត​កាន់តែមានចំនួនចម្រើនឡើងជាលំដាប់ដែរ។

៣៥-គោលការណ៍សម្រាប់កិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរបស់បព្វជិតក្នុងភូមិភាគ

មហាសន្និបាតតែងតាំងគោលការណ៍ដូចខាងក្រោមនេះ ដើម្បីឲ្យអស់អ្នកបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតរួបរួមគ្នា​​​ដោយរួម​​​ចិត្ត​ថ្លើមតែមួយ​ជានិច្ចក្នុងភូមិភាគនីមួយៗ ទាំងរក្សាទុកវិន័យតែមួយក្នុងភូមិភាគទៀតផង។ សេចក្តី​​​សម្រេច​​​ មានដូចតទៅ៖

ក) សូមឲ្យបព្វជិតទាំងអស់សុខចិត្តស្ថិតនៅក្រោមអំណាចរបស់អស់លោកអភិបាលជានិច្ច ដោយ​​​គោរព​​​លោក​​​​​​ក្នុង​​​នាមសាសនា ហើយក្នុងឋានៈអស់លោកបន្តមុខងារពីក្រុមគ្រីស្តទូតមក។ ពេលណាអភិបាល​​​ហៅ​​​បព្វជិត​​​​​​​​​យ៉ាង​​​ត្រឹមត្រូវឲ្យបំពេញការងារជាគ្រីស្តទូត បព្វជិតក៏​ត្រូវ​បំពេញបន្ទុករបស់ខ្លួននោះក្នុងឋានៈជាស​​​ហការី​​​ដែល​​​​​​​​​ព្យាយាម សុខចិត្តធ្វើការក្រោម​អំណាច​របស់អស់​លោក​អភិបាលដែរ។ លើសពីនេះទៅទៀត បព្វជិតត្រូវ​​​សុខចិត្តភ្លាម​​​និងដោយ​​​ចិត្ត​​​ស្មោះ ធ្វើតាម​សេចក្តីសុំនិងតាម​បំណងប្រាថ្នារបស់អស់​លោកអភិបាល ដែលសូមឲ្យ​​​គេយក​​​​​​ចំណែក​​​​​​កាន់​​​​​​តែ​​​ទូលំទូលាយក្នុងកិច្ច​បម្រើការសង្គ្រោះរបស់​​មនុស្សលោក។ ក៏ប៉ុន្តែបុព្វជិតត្រូវបំពេញការ​​​បម្រើ​​​នោះ ដោយ​​​គោរព​​​តាម​​​លក្ខណៈសម្បត្តិ និង​ស្របតាមធម្មនុញ្ញនៃគ្រឹះស្ថាន​របស់ខ្លួន។ ប្រសិនបើមានតម្រូវការ ត្រូវកែ​​​សម្រួល​​​ធ​​​ម្ម​​​នុញ្ញ​​​របស់​​​​​​គ្រឹះស្ថាន​​​ទាំង​​​នោះ​​​ តាមគោលការណ៍នៃក្រឹត្យក្រមរបស់មហាសន្និបាតនេះ។ ​ដោយមនុស្សមាន​​​តម្រូវការ​​​ខាងវិញ្ញាណជាបន្ទាន់ និងដោយខ្វះបូជាចារ្យភូមិភាគ អស់លោកអភិបាលអាច​ហៅគ្រឹះស្ថានបព្វជិត​ដែល​គ្មាន​គោលដៅតែស្មឹងស្មាធិ៍ ឲ្យជួយបំពេញមុខងារ​បម្រើ​ផ្សេងៗក្នុងព្រះសហគមន៍ដែរ​។ ប៉ុន្តែត្រូវគិតគូរដល់លក្ខណៈ​​​សម្បត្តិ​​​នៃគ្រឹះស្ថាននីមួយៗផង។ មេដឹកនាំគ្រឹះស្ថានត្រូវជួយ​ដោយ​លើក​ស្ទួយ​ឲ្យបព្វជិត​ទទួលបន្ទុក​លើព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​​​​នានា សូម្បីតែសម្រាប់មួយរយៈពេលប៉ុណ្ណោះ តាមតែគេអាចធ្វើបាន។

ខ) សូមឲ្យបព្វជិតដែលមេដឹកនាំចាត់ឲ្យបំពេញមុខងារជាគ្រីស្តទូតនៅខាងក្រៅគ្រឹះស្ថាន ​រក្សាទុក​​​គោល​​​គំនិត​​​​​​របស់​​​គ្រឹះស្ថានរបស់ខ្លួនជ្រួត​ជ្រាប​ក្នុងចិត្ត និងកាន់តាមវិន័យគ្រឹះស្ថានជារៀងរាល់ថ្ងៃតទៅទៀត ​ព្រមទាំង​សុខ​​​ចិត្តស្ថិតនៅ​ក្រោមអំណាច​មេដឹក​នាំគ្រឹះស្ថានរបស់ខ្លួន។​​​ អស់លោកអភិបាលត្រូវរំឭកបព្វជិត​​​អំពីកាតព្វកិច្ច​​​នេះ​​​។

គ) ឯកសិទ្ធិភ្ជាប់បព្វជិតនឹងអភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូម ឬភ្ជាប់នឹងអំណាចមួយ​ផ្សេង​​ទៀតក្នុង​ព្រះ​​​​សហគមន៍ ធ្វើឲ្យបព្វជិតមិនស្ថិតនៅក្រោមអំណាច​គ្រប់គ្រងរបស់លោកអភិបាល។ ឯកសិទ្ធិនោះពាក់ព័ន្ធយ៉ាង​​​ពិសេស​​​នឹង​​​រចនាសម្ព័ន្ធ​​​ផ្ទៃ​​​​ក្នុង​​​របស់​​​​​​គ្រឹះស្ថានទាំងនោះ។  ឯកសិទ្ធិទាំងនោះមានគោលដៅតែមួយ​​​គឺជួយ​​​ចាត់​​​ចែង​​​ការ​​​​​​រស់​​​​​​នៅរបស់​​​បព្វជិត​​​​​​ ​ព្រមទាំងជួយ​ឲ្យការរស់នៅរួមជាបព្វជិតចម្រើនឡើង ហើយនាំឲ្យគេបាន​​​ពេញ​​​លក្ខណៈ។ ឯកសិទ្ធិ្ធ​​​របស់​​​បព្វជិតដែល​​​​​មិន​​​ស្ថិតនៅក្រោមអំណាច​គ្រប់គ្រងរបស់អភិបាល ក៏បណ្តោយ​​​ឲ្យអភិបាលព្រះ​​​សហគមន៍​​​ក្រុងរ៉ូមអាច​​​ចាត់​​​ចែង​​​​​​បព្វជិត​​​​ទាំង​​​នោះ​​​​​តាម​ប្រយោជន៍​របស់ព្រះ​សហគមន៍សកល ឬឲ្យអំណាចមួយ​​​ផ្សេង​​​​​​ទៀតដែលមាន​​​សមត្ថកិច្ច​​​​​​ក្នុង​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​អាច​ប្រើបាន ដើម្បីជា​ប្រយោជន៍របស់ព្រះសហគមន៍​​​នានាដែល​​​ស្ថិតនៅក្រោម​​​អំណាច​​​គ្រប់​​​គ្រង​​​​​​របស់​​​ខ្លួន​​​​​​។

ក៏ប៉ុន្តែ ឯកសិទ្ធិ្ធនេះមិន​ឃាត់​ឲ្យ​បព្វជិត​ទាំងនោះ​ចុះ​ចូល​ក្រោម​អំណាច​គ្រប់គ្រងរបស់អភិបាលក្នុងភូមិភាគ​​​នីមួយៗទេ តាមតែបន្ទុក​​​របស់​​​​​​បព្វជិតជាគង្វាល និង​ការ​ចាត់ចែង​ការបម្រើវិញ្ញាណមនុស្យទាមទារ។

ង) បព្វជិត​ទាំងអស់ ទាំងបព្វជិតដែលមិនស្ថិតនៅក្រោមអំណាច​គ្រប់គ្រងរបស់អភិបាល ទាំងបព្វជិត​​​ដែល​​​ស្ថិត​​​នៅក្រោមអំណាចរបស់លោក  ក៏ត្រូវសុខចិត្តធ្វើការ​​​ក្រោមអំណាចធម្មតារបស់លោកអភិបាលភូមិភាគ ​នៅ​​​ពេល​​​ធ្វើ​​​​​​ពីធី​​​​​​បម្រើព្រះជាម្ចាស់ជាសាធារណៈ (ប៉ុន្តែ​ត្រូវទុកឲ្យអស់លោកអនុវត្តតាមរបៀបរបបពិធីរបស់ខ្លួន) នៅពេល​​​ថែ​​​ទាំ​​​​​​វិញ្ញាណ​​​មនុស្ស ​​​នៅពេល​​​​​​ធ្វើពិធីអត្ថាធិ​​​ប្បាយព្រះគម្ពីរសម្រាប់ប្រជាជន ក្នុងការង្រៀន​​​លទ្ធិនៃ​​​គ្រីស្តសាសនា និង​​​អប់រំ​​​សីលធម៌ ជាពិសេសក្នុងការអប់រំជំនឿកូនក្មេង ក្នុងការអប់រំខាងពិធីគោរពបម្រើព្រះជាម្ចាស់ និងអំពីក្រុម​បូជាចារ្យ​​​ (អាចារ្យ)កាន់​វិន័យយ៉ាងត្រឹមត្រូវទៀតផង។ ក្នុងកិច្ចការផ្សេងៗជាគ្រីស្តទូត បព្វជិត​​​​ក៏ត្រូវ​​​​​​ក្រោម​​​អំណាច​​​​​​របស់អភិបាល​ភូមិភាគដូច្នោះដែរ។ បព្វជិត​ដែលណែនាំសាលារៀន ក៏ត្រូវក្រោម​​​អំណាចរបស់​​​អភិបាល​​​​ភូមិភាគ ត្រង់ការចាត់ចែងជាទូទៅ និង​ត្រង់​ការត្រួតពិនិត្យ ប៉ុន្តែត្រូវរក្សាទុកឲ្យបព្វជិត​មានសិទ្ធិ​​គ្រប់គ្រង​​សាលា​​​​រៀនទាំង​នោះ​។ យ៉ាងណាមិញ បព្វជិតត្រូវអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងប៉ុន្មានដែលម​ហាសន្និបាត​នានា និងក្រុម​​​អភិបាល​​​ទាំងប៉ុន្មាន​បានបង្គាប់យ៉ាង​ត្រឹម​ត្រូវ​តាមច្បាប់ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់អនុវត្ត​តាម។

ច) អស់លោកអភិបាលត្រូវជួយលើកស្ទួយឲ្យមានរចនាសម្ព័ន្ធសម្រាប់ឲ្យគ្រឹះស្ថានបព្វជិត​ផ្សេងៗរួម​​​សហការ​​​គ្នា និង​រួមសហការជាមួយក្រុមគង្វាលក្នុងភូមិភាគដែរ។ លើសពីនេះទៅទៀត ត្រូវឲ្យកិច្ចការ និង​​​សកម្មភាពជាគ្រីស្តទូត​ទាំង​ប៉ុន្មាន រួមសហការគ្នាជាចាំបាច់។ ការរួមសហការនេះ អាស្រ័យលើការ​​​តម្រង់​​​​​​ចិត្ត​​​គំនិត​​​ទៅរក​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយចាក់ឫសលើសេចក្តីស្រឡាញ់ជាគ្រឹះ។ អាសនៈរបស់គ្រីស្តទូតសិលា មាន ភារកិច្ច​​​​ណែនាំ​ឲ្យកិច្ចការនិងសកម្មភាពជាគ្រីស្តទូត​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ក្នុងព្រះសហគមន៍​សកល រួមសហការគ្នា។ អភិបាល​​​​​​ក៏មាន​​​ភារកិច្ច​​​បង្កើត​​​​ការរួមសហការ​នេះ​ក្នុង​ភូមិភាគ​រៀងៗខ្លួន។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ សន្និបាតអភិបាល​ដ៏ប្រសើរ​​​ឧត្តម និងក្រុម​​​អភិបាល​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​​នានា​ ក៏មានភារកិច្ច​បង្កើត​ការរួមសហការនោះក្នុងតំបន់រៀងៗខ្លួនដែរ។

អភិបាលនិងក្រុមអភិបាលក្នុងប្រទេសមា្ខង មេដឹកនាំគ្រឹះស្ថានបព្វជិត និងក្រុមមេដឹកនាំដ៏ឧត្តមម្ខាង ត្រូវ​ចែក​​​​​​ចាយគម្រោងការនានារបស់ខ្លួនអំពីកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតដែលបព្វជិតបំពេញនោះ។

ឆ) អភិបាលនិងក្រុមមេដឹកនាំក្រុមគ្រួសារបព្វជិត ត្រូវជួបជុំគ្នាតាមពេលកំណត់ ​និងនៅពេលដែលអស់​​​លោក​​​យល់ឃើញថា ត្រូវជួបជុំគ្នា ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាផ្សេងៗដែលពាក់ព័ន្ធនឹងកិច្ចការទាំងមូលជាគ្រីស្តទូត​​​ក្នុង​​​តំបន់​​​របស់អស់លោក។

ជំពូកទី៣
អស់លោកអភិបាលសហការគ្នា ដើម្បីជាប្រយោជន៍រួមរបស់ព្រះសហគមន៍ជាច្រើន

១-សន្និបាត មហាសន្និបាត ជាពិសេសក្រុមអភិបាល

៣៦-សន្និបាត និងមហាសន្និបាតដោយឡែក

តាំងពីសតវត្សដើមដំបូងនៃព្រះសហគមន៍ អស់លោកអភិបាលដែលណែនាំព្រះសហគមន៍ដោយឡែក តែង​​​តែ​​​យក​ចិត្តទុកដាក់បង្រួមកម្លាំងនិងប៉ងប្រាថ្នារបស់ខ្លួន លើកស្ទួយប្រយោជន៍រួមរបស់ព្រះសហគមន៍ទាំងប៉ុន្មាន និង​​​របស់​​​​ព្រះសហគមន៍នីមួយៗ។ អស់លោកធ្វើដូច្នេះ ដោយមានបំណងរួបរួមគ្នាដោយស្រឡាញ់គ្នាដូច​បង​ប្អូន និង​​​ដោយ​​​គិតគូរដល់បេសកកម្មសកលដែលព្រះគ្រីស្តបានផ្ញើទុកឲ្យក្រុមគ្រីស្តទូតមក។ ហេតុនេះហើយ​បានជាអស់​លោកតែងតែចាត់ចែងសន្និបាត និងមហាសន្និបាតតាមតំបន់ ​ហើយមហាសន្និបាតសកលទៀតផង។ ក្នុងអង្គ​ប្រជុំ​ទាំង​​​​នោះ អស់លោកអភិបាលសម្រេចអំពីវិន័យដែលព្រះសហគមន៍នានាត្រូវអនុវត្តតាមដូចគ្នា ដើម្បីបង្រៀន​សេចក្តី​​​ពិត​​​​អំពីលទ្ធិ​នៃជំនឿ និងចាត់ចែងវិន័យក្រុមបូជាចារ្យ។

មហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធនេះ ប៉ងប្រាថ្នាយ៉ាងខ្លំាងឲ្យចាត់ចែងសន្និបាត និងឲ្យមានមហាសន្និបាត តាមទម្លាប់​​​ពីបុរាណ​​​​ដ៏គួរ​​គោរព ដើម្បីជួយពង្រីកនិងពង្រឹងជំនឿយ៉ាងសកម្ម តាមរបៀបសមស្របនឹង​​​សភាពការណ៍ ព្រម​​​ទាំង​​​ដើម្បីរក្សាវិន័យក្នុងព្រះសហគមន៍ផ្សេងៗទៀតផង។

៣៧-សារៈសំខាន់នៃក្រុមអភិបាល

នៅបច្ចុប្បន្នកាលយើងនេះ ប្រសិនបើអស់លោកអភិបាលមិនរួមជាមួយអភិបាលឯទៀតៗកាន់តែជិតស្និទ្ធ​ជា​រៀង​​រាល់ថ្ងៃ ហើយរួមសហការក្នុងសកម្មភាពរបស់ខ្លួនកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ អស់លោកមុខជា​មិន​អាច​បំពេញ​បន្ទុក​របស់ខ្លួនបាន​យ៉ាងសមរម្យនិងតាម​​​របៀប​​​ដែលបង្កើតផលបាន​។ មានតែងតាំងក្រុមអភិបាលក្នុងប្រទេស​ជា​ច្រើន​​​រួចហើយ ក្រុមទាំងនោះក៏បានផ្តល់ភស្តុតាងយ៉ាងអស្ចារ្យបញ្ជាក់ថា បានបង្កើតផលខាងកិច្ចការជា គ្រីស្តទូត ដែរ។​ ហេតុនេះ​ហើយ​បានជាមហាសន្និបាត​យល់ឃើញថា អស់លោកអភិបាលក្នុងប្រជាជាតិតែមួយ ក្នុងតំបន់តែ មួយ  នៅ​​​គ្រប់កន្លែងត្រូវតែងតាំងក្រុម​អភិបាល​តែមួយ ហើយប្រជុំគ្នាតាមពេលកំណត់ ដើម្បីចែកចាយពន្លឺនៃ បទ ពិសោធន៍​​​ដ៏​​​ឈ្លាសវៃរបស់ខ្លួន​។ បើធ្វើដូច្នេះ ទើបអស់លោក​នឹងអាចចែករំលែកគំនិតគ្នាទៅវិញទៅមក និងអាចរួម​កម្លាំង​ ឲ្យមានរបៀបរៀបរយ ដើម្បីជា​​​ប្រយោជន៍រួមនៃព្រះ​សហគមន៍ទាំងឡាយ។

ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតសម្រេចសេចក្តីអំពីក្រុមអភិបាលដូចតទៅ៖

៣៨-រចនាសម្ព័ន្ធ សមត្ថភាព និងការរួមសហការរបស់ក្រុមអភិបាលនានា

ក) ក្រុមអភិបាលហាក់ដូចជាអង្គប្រជុំមួយ សម្រាប់ឲ្យអស់អភិបាលក្នុងប្រទេសមួយ ឬក្នុងតំបន់មួយបំពេញបន្ទុក​ជាគង្វាលរួមជាមួយគ្នា ដើម្បីលើកស្ទួយប្រយោជន៍របស់ព្រះសហគមន៍កាន់តែខ្លាំងឡើងៗ ជាសម្បត្តិសួគ៌ ដែលព្រះសហគមន៍ជូនដល់មនុស្សលោក ជាពិសេសតាមរបៀបនិងតាមវិធីបំពេញបន្ទុករបស់ខ្លួនជាគ្រីស្តទូត ស្រប តាមសភាពការណ៍​នាប្ច្ចុប្បន្នកាល។

ខ) អភិបាលភូមិភាគទាំងប៉ុន្មាន (លើកលែងតែតំណាងពេញសិទ្ធិ) ទោះកាន់តាមរបៀបរបបពិធីណាក៏ ដោយ​​​ អភិបាល​ឧបការី អភិបាលរង និង​អភិបាលឯទៀតៗដែលមានឈ្មោះតាមអាសនៈព្រះសហគមន៍ពីដើម ហើយដែល​ទទួលបន្ទុកពិសេសពី​អាសនៈ​គ្រីស្តទូត​សិលាមឬពីក្រុមអភិបាល សុទ្ធតែជាសមាជិកនៃក្រុម​​​​អភិបាល​នោះ។ រីឯអភិបាលឯទៀតៗដែលមានឈ្មោះតាមអាសនៈព្រះសហគមន៍ពីដើម គ្មានសិទ្ធិជាសមាជិកក្រុមអភិបាល​​​ទេ។ ទូតរបស់អភិបាលព្រះ​សហគមន៍​ក្រុងរ៉ូម ក៏មិនមែនជាសមាជិកក្រុមអភិបាលដែរ ​ដោយយល់ដល់ បេសកកម្ម​​​ពិសេស​​​​របស់លោកក្នុង​តំបន់​នោះ។

អភិបាលភូមិភាគ​និងអភិបាលឧបការីទាំងប៉ុន្មាន មានសំឡេងបោះឆ្នោតបាន។ ចំពោះអភិបាលរង​និង​អភិបាល​​ឯទៀតៗដែលមានសិទ្ធិចូលរួមក្នុងក្រុមអភិបាល ត្រូវមាន​​​លក្ខនិ្តកៈក្រុម​​​អភិបាល ​​​ផ្តល់សំឡេងបោះឆ្នោតក៏បាន ឬផ្តល់តែសំឡេងប្រឹក្សាពិគ្រោះប៉ុណ្ណោះក៏បានដែរ។

គ) ក្រុមអភិបាលនីមួយៗ ត្រូវសរសេរលក្ខនិ្តកៈរបស់ខ្លួន។ អាសនៈគ្រីស្តទូតសិលាត្រូវទទួលស្គាល់លក្ខនិ្តកៈ ទាំងនោះ។ ក្នុងលក្ខន្តិកៈ​ទាំងនោះ ត្រូវចាត់ចែងឲ្យមានស្ថាប័នសម្រាប់ជួយឲ្យក្រុមអភិបាលអាចបំពេញ​​​គោល​​​ដៅ​​​របស់ខ្លួនយ៉ាងសកម្មបាន ពោលគឺ ត្រូវមានក្រុមប្រឹក្សា​អចិន្រៃ្តយ៍ មានគណៈកម្មាធិការ​​​នា​​​នា​​​​​​ មានលេខា​​​ធិ​​​ការ​​​ដ្ឋានទូទៅជាដើម។ល។និង។ល។

ង) ក្រុមអភិបាលសម្រេចសេចក្តីត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ លុះត្រាតែមានចំនួនសំឡេងយ៉ាងហោចណាស់ពីរភាគ បីនៃចំនួន​អភិបាល​ដែលមាន​សំឡេងបោះឆ្នោតក្នុងក្រុមអភិបាល ហើយលុះត្រាតែ​អាសនៈគ្រីស្តទូតសិលាបាន ទទួល​​​ស្គាល់ក្រុម​អភិបាល​នោះ។ គ្រីស្តបរិស័ទត្រូវអនុវត្តតាមសេចក្តីសម្រេចរបស់ក្រុមអភិបាល ​តែក្នុងករណីណា​ក្បួន​ច្បាប់​ទូទៅ​បញ្ជា​ឲ្យ​អនុវត្ត​ប៉ុណ្ណោះទេ ឬក្នុងករណីណាមានបទបញ្ជាពិសេសរបស់អាសនៈគ្រីស្តទូតសិលា​​​ដោយ​​​​ខ្លួនឯង​​​ ឬដោយក្រុម​អភិបាល​បានសុំអាសនៈគ្រីស្តទូតសិលា​​​បញ្ជានោះ។

ច)ក្នុងករណីណាមានសភាពការណ៍ពិសេសទាមទារ អភិបាលប្រជាជាតិជាច្រើនអាចចូលរួមជាក្រុមអភិបាល តែមួយ ដោយមានអាសនៈគ្រីស្តទូតសិលាយល់ស្រប។ លើសពីនេះទៅទៀត ត្រូវលើកទឹកចិត្តអភិបាលឲ្យក្រុម អភិបាលប្រជាជាតិផ្សេងៗមានទំនាក់ទំនងជាមួយ​គ្នា ដើម្បីលើកស្ទួយប្រយោជន៍នៃព្រះសហគមន៍កាន់តែច្រើន ឡើងៗ។

ឆ) អភិបាលនៃព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស តែងតែរួបរួមគ្នាជាសន្និបាត ដើម្បីលើកស្ទួយវិន័យ​ក្នុងព្រះ​សហគមន៍​របស់ខ្លួន និងដើម្បីលើកទឹកចិត្តគ្រីស្តបរិស័ទយ៉ាងសកម្ម ឲ្យគេបំពេញកិច្ចការសម្រាប់ជាប្រយោជន៍​សាស​​​នា។ មហាសន្និបាត​សូមទូន្មានយ៉ាងខ្លាំង ឲ្យអភិបាលទាំងនោះគិតគូរដល់ប្រយោជន៍រួមនៃតំបន់ទាំងមូល នៅ​កន្លែង​មាន​សហគមន៍ជាច្រើនដែលកាន់តាមរបៀបរបបពិធីប្លែកៗពីគ្នា។ អស់លោកអភិបាលត្រូវបង្កើតការចែក​​​ចាយ​​​យោបល់គ្នាទៅ​វិញទៅមក ក្នុងប្រជុំអន្តររបៀបរបបពិធី តាមវិន័យដែលអំណាចមានសមត្ថកិច្ចនឹងតែង​​​តាំង​​​នៅ​​​ពេលខាងមុខ។

២-ព្រំដែនតំបន់ព្រះសហគមន៍ ហើយការតែងតាំងតំបន់ព្រះសហគមន៍

 ៣៩-គោលការណ៍អំពីការកែសម្រួលព្រំដែនភូមិភាគ

ភូមិភាគត្រូវមានព្រំដែ​​​នស្របតាមសភាពការណ៍​​​ ដើម្បីជាប្រយោជន៍ខាងវិញ្ញាណសម្រាប់គ្រីស្តបរិស័ទ។ មិនតែ​​​ប៉ុណ្ណោះ ភូមិភាគផ្សេងៗក៏ត្រូវរួមគ្នាជាតំបន់ដែលមានព្រំដែនស្របតាមសភាពការណ៍ដែរ។ លើសពីនេះទៅ​​​ទៀត​​​ ត្រូវ​​​តែង​​​តាំងតំបន់ថ្មី​​​​​​ដែល​​​​អាចជួយផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការនៃ​កិច្ចការជា​គ្រីស្តទូត​បាន ស្របតាមសភាពការណ៍ក្នុងសង្គម និង​​​​​​សភាពការណ៍​​​តាម​តំបន់។ ដូច្នេះ អភិបាលទាំងប៉ុន្មានអាចទាក់​​ទង​ជាមួយគ្នាយ៉ាងស្រួល ហើយទំនាក់​​​ទំនង​​​ទាំង​​​នោះ​​​​​​នឹងមាន​​​ប្រយោជន៍​​​ច្រើនជាពំុខាន។ ​អស់លោកអភិបាលក៏នឹងមានទំនាក់​ទំនងជាមួយអភិបាលនៃទីក្រុងធំៗ និង​​​ជា​​​មួយ​​​​​​​អភិបាល​ឯទៀតៗ​ក្នុងប្រទេសនោះ​។ ទំនាក់ទំនងរបស់អស់លោកអភិបាល ជាមួយរដ្ឋអំណាចក៏ស្រួល​​​ថែម​​​ទៀត​​​ផង​​​។

៤០-វិន័យដែលត្រូវអនុវត្តតាម

ហេតុនេះហើយបានជា មហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធសម្រេចឲ្យតែងតាំងវិន័យដូចតទៅ ដើម្បីឲ្យបានលទ្ធផល​​​តាមបំណងគឺ៖

ក) ត្រូវកែសម្រួលទំហំតំបន់ព្រះសហគមន៍តាមសេចក្តីសមគួរ ហើយត្រូវបញ្ជាក់សិទ្ធិ និងឯកសិទ្ធិអភិបាល​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ក្នុងក្រុងធំៗ តាមសេចក្តីណែនាំថ្មី និងស្របតាមសភាពការណ៍។

ខ) ភូមិភាគទាំងអស់ និងដែនដីឯទៀតៗទាំងអស់​​​ដែលមានការចាត់​ចែង​ដូចគ្នា​​​តាមក្បួនច្បាប់រួមរបស់​​​ព្រះ​​​​​​សហគមន៍ ត្រូវភ្ជាប់ជាមួយតំបន់ព្រះសហគមន៍តែមួយ។ ហេតុនេះហើយបានជាភូមិភាគទាំងអស់ដែល​សព្វថ្ងៃ​​ស្ថិតនៅ​​​ក្រោមអំណាចអាសនៈគ្រីស្តទូតសិលា ហើយដែលមិនជាប់នឹងភូមិភាគណាមួយ ត្រួវរួប​រួម​ក្នុងតំបន់​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​ថ្មីនោះប្រសិនបើអាចធ្វើបាន ឬត្រូវភ្ជាប់ជាមួយនឹងតំបន់ព្រះសហគមន៍ដែល​នៅជិតជាង​​​ ឬ​​​ដែល​​​​ស្រួលជាង​​​គេ។ ដូច្នេះភូមិភាគទាំងនោះត្រូវស្ថិតនៅក្រោមអំណាចរបស់អគ្គអភិបាលនៃក្រុមធំៗ ​តាមវិន័យនៃ​ក្បួនច្បាប់រួមទូទៅ។

គ) នៅកន្លែងណាប្រយោជន៍ទាមទារ ត្រូវបង្រួមតំបន់ព្រះសហគមន៍ ជាតំបន់ព្រះសហគមន៍ធំ។ ​ត្រូវ​​​បញ្ជាក់​​​ការ​ចាត់ចែងតំបន់​ទាំង​នោះតាមក្បួនច្បាប់នៅពេលខាងមុខ។

៤១-ត្រូវសូមឲ្យក្រុមអភិបាលបោះឆ្នោត

គួរឲ្យក្រុមអភិបាលដែលមានសមត្ថកិច្ច ពិនិត្យមើលបញ្ហាកំណត់ព្រំដែនតំបន់ព្រះសហគមន៍ទាំងនោះ ឬ បញ្ហាតែង​តាំង​ភូមិភាគ តាមច្បាប់ដែលចាត់ចែងរួចហើយសម្រាប់កំណត់ព្រំដែនភូមិភាគ (លក ២៣ និង ២៤) រួច សុំឲ្យក្រុម​អភិបាលផ្តល់យោបល់ និងសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នារបស់ខ្លួនជូនទៅអាសនៈគ្រីស្តទូតសិលា។

៣-អភិបាលដែលបំពេញការងារអន្តរភូមិភាគ

៤២-ការតែងតាំងការិយាល័យពិសេស និងសហការជាមួយអស់លោកអភិបាល

តម្រូវការណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទទាមទារឲ្យអស់លោកអភិបាលលរួមគ្នាបំពេញនិងពង្រីកកិច្ចការណែនាំខ្លះ

ដោយ​​​ចិត្ត​​​ថ្លើមតែមួយ។ ហេតុនេះហើយបាន​​​ជា​​​ត្រូវតែងតាំង​​​ការិយាល័យមួយចំនួន សម្រាប់បម្រើភូមិភាគ​​​ទាំង​​​អស់ ឬ​​​បម្រើ​ភូមិភាគទាំងប៉ុន្មានក្នុងតំបន់មួយ ឬក្នុង​​​ប្រទេសមួយ។ គេអាចផ្ញើឲ្យអភិបាលម្នាក់ទទួលខុសត្រូវលើ​​​ការិយាល័យ​​​​​​មួយចំនួន​​​នោះបាន។

មហាសន្និបាតទូន្មានឲ្យអភិបាលដែលបំពេញបន្ទុកទាំងនោះ អភិបាលភូមិភាគ និងក្រុមអភិបាល រួបរួមគ្នា​ដូចបងប្អូនជានិច្ច  រួមគោលបំណងប្រាថ្នាក្នុងកិច្ចការជាគង្វាលណែនាំ តាមលក្ខណៈដែលក្បួនច្បាប់ទូទៅ​​​ត្រូវ​​​បញ្ជាក់​​​​​​នៅពេលខាងមុខ។

៤៣-អភិបាលសម្រាប់កងទ័ព

ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងពិសេស​​នឹងថែទាំទាហានខាងវិញ្ញាណ ព្រោះគេមានរបៀបរស់នៅប្លែកពីគេ។ ​ហេតុនេះ ត្រូវតែងតាំងអភិបាលសម្រាប់កងទ័ព តាមសមត្ថភាពក្រុមអភិបាលនីមួយៗ។ អភិបាលកងទ័ព ​និង​​​បូជាចារ្យ (អាចារ្យ) ត្រូវបូជាកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្តដោយឥតសំចៃ បំពេញមុខងារដ៏ពិបាកនោះ ទាំងរួម​​​សហការ​​​យ៉ាង​​​​​​ពេញលេញជាមួយនឹង​អភិបាលភូមិភាគ​នានា។

ហេតុនេះ អភិបាលភូមិភាគនានាត្រូវជូនបូជាចារ្យមួយចំនួនល្មមទៅដល់អភិបាលកងទ័ព​ គឺគង្វាល ដែលមានសមត្ថភាពអាចបំពេញបន្ទុកដ៏ធ្ងន់ធ្ងរនេះ។ នៅពេលជាមួយគ្នានោះ អស់លោកក៏ត្រូវ​​​លើកស្ទួយ​​​កិច្ចការ​​​​​​ផ្សេងៗ​​​​ដើម្បីជាប្រយោជន៍ខាងព្រះវិញ្ញាណរបស់ទាហានថែមទៀតផង។

បទបញ្ជាទូទៅ

៤៤-មហាសន្និបាតសម្រេចថា ពេលកែសម្រួលក្បួនច្បាប់ព្រះសហគមន៍ ត្រូវបង្កើតច្បាប់តាមតម្រូវការ និងស្រប​តាម​​​​គោលការណ៍បញ្ជាក់ក្នុងក្រឹត្យក្រមនេះ ដោយនឹកគិតដល់សេចក្តីសង្កេតឃើញនៃគណៈកម្មាធិការ​​​របស់​​​មហាសន្និបាត និង​របស់អភិបាលដែលចូលរួមក្នុងមហាសន្និបាតនេះផង។

មហាសន្និបាតសម្រេចទៀតថា ត្រូវចែងសេចក្តីណែនាំទូទៅសម្រាប់ថែទាំងវិញ្ញាណ ដើម្បីជួយអស់លោក​អភិបាលនិងគង្វាល ដែលទទួលខុសត្រូវថែទាំគ្រីស្តបរិស័ទក្នុងព្រះសហគមន៍មួយ។ សេចក្តីណែនាំដ៏​មាំមួន​​​ទាំង​​​នោះ មុខជានឹងជួយអស់លោកឲ្យបំពេញបន្ទុករបស់ខ្លួនជាគង្វាលយ៉ាងស្រួល និងកាន់តែពេញ​លក្ខណៈ។

សូមចែង​​​សេចក្តីណែនាំពិសេសសម្រាប់ជួយអភិបាលនិងគង្វាល ដែលណែនាំក្រុម​​​​គ្រីស្តបរិស័ទប្លែកពីគេ តាម​សភាពការណ៍ផ្សេងៗរបស់ជាតិនានា ឬស្របតាមសភាពការណ៍តំបន់​​​ផ្សេង​​​ទៀត​​​ដែរ​​​។         ត្រូវចែងសេចក្តីណែនាំអំពីកា​​​រអប់រំជំនឿប្រជាជនគ្រីស្តបរិស័ទ។ សេចក្តីណែនាំត្រូវចែងអំពីគោលជាគ្រឹះ​​​មូលដ្ឋាន និងអំពីការចាត់ចែងនៃការបង្រៀននោះ។ ត្រូវនិពន្ធសៀវភៅអំពីសេចក្តីទាំងនោះ។ ​ពេលនិពន្ធសៀវ​​​ភៅ​​​ណែនាំ​​​ទាំង​​​នោះ ត្រូវនឹកគិតដល់សេចក្តីសង្កេតឃើញនៃ​​គណៈ​កម្មាធិការមហាសន្និបាត និងរបស់អភិបាលដែល​​​ចូលរួម​​​​​​ក្នុង​​​មហាសន្និបាត​​​​​​នេះ​​​ផង។

អស់​លោក​អភិបាល​ដែល​រួម​ក្នុង​មហា​សន្និបាត ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ក្រឹត្យក្រមទាំង​​មូលនេះ ព្រម​ទាំងគោលការណ៍ នីមួយៗ​​ផង។ រីឯ​យើង​វិញ ស្រប​តាម​អំណាច​ដែល​ព្រះ​គ្រីស្ត​បាន​ប្រគល់​ឲ្យយើងក្នុងឋានៈជា​គ្រីស្ត​ទូត រួម​ជា​មួយ​អស់​លោក​អភិបាល​ដោយ​មាន​ព្រះ​វិញ្ញាណ​រួម​ជា​មួយ​ផង ក៏​យល់​ព្រម ហើយសម្រេចចេញជាក្រឹត្យ​ក្រម​ដែរ។ យើង​បង្គាប់​ឲ្យ​សេចក្តី​ដែល​មហា​សន្និ​បាតបាន​ចាត់​ចែង​នេះ ត្រូវ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ ដើម្បី​លើក​តម្កើង​សិរីរុង​រឿង​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជា​និច្ច​និរន្តរ៍ត​រៀងទៅ។

 ធ្វើ​នៅ​ក្រុង​រ៉ូម នៅព្រះវិហារសន្តៈ សិលា ថ្ងៃទី២៨ តុលា ឆ្នាំ១៩៦៥
ខ្ញុំ ប៉ូល អភិបាល​នៃ​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូ​លិក
(ហត្ថ​លេខា​របស់​លោក​អភិបាល)

គ្រីស្តបរិស័ទត្រូវរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ
UNITATIS REDINTEGRATIO

ខ្ញុំប៉ូល ជាអភិបាល ជាអ្នកបម្រើនៃអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់ រួមជាមួយអស់លោកអភិបាលជួបជុំក្នុងមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធនេះ សូមប្រកាសក្រឹត្យក្រមនេះ ដើម្បីឲ្យគេនឹកចងចាំរហូតតរៀងទៅ។

ក្រឹត្យក្រម
អំពីការបង្រួបបង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទគ្រប់និកាយឲ្យរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ

១-ក្នុងចំណោមគោលដៅនៃមហាសនិ្នបាតសកលវ៉ាទីកង់ទី២ ​ដ៏វិសុទ្ធ ការលើកស្ទួយគ្រីស្តបរិស័ទ គ្រប់​​​និកាយ​​​ឲ្យរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ ពិតជាគោលដៅមួយដ៏សំខាន់។ ព្រះគ្រីស្តជា​​​ព្រះអម្ចាស់​​​​តែងតាំង​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​តែ​​​មួយគត់។ ក៏ប៉ុន្តែមានសហគមន៍គ្រីស្តបរិស័ទ​ជាច្រើន​អះ​អាងនៅ​ចំពោះ​មនុស្សលោកថា មានតែគ្នា​​​គេ​​​ទេ​​​​​​ដែល​​​ទទួល​​​មត៌កដ៏ពិតប្រាកដរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត។ ទោះបីគ្រីស្តបរិស័ទទាំង​អស់ប្រកាសជំនឿថា គេជាសាវ័ក​​​របស់​​​ព្រះ​​​អម្ចាស់ក្តី ក៏គេកាន់ឥរិយាបថ​ផ្សេង​ៗពីគ្នា និងដើរតាម​មាគ៌ាប្លែកៗពីគ្នាដែរ ហាក់ដូចជាព្រះគ្រីស្តបែង​​​ចែកជាច្រើន​​​ភាគ (១ករ ១,១៣)។ ការបែងចែកគ្នាដូច្នេះ ច្បាស់ជាទាស់នឹងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះគ្រីស្តមែន ហើយក៏​បណ្តាល​ឲ្យ​​​មនុស្សលោកឃ្លាត​ឆ្ងាយពីជំនឿ ព្រមទាំងជាឧបសគ្គរារាំងការប្រកាសដំណឹងល្អឲ្យ​មនុស្សគ្រប់ៗគ្នា ដែល​​​ជា​​​កិច្ចដ៏​​​វិសុទ្ធបំផុត។

ប៉ុន្តែព្រះអម្ចាស់នៃពេលវេលា នៅតែសម្រេចគម្រោងការរបស់ព្រះអង្គតាមព្រះ​ហឫទ័យ​ប្រោស​​ប្រណី​ចំពោះ យើង​ជាអ្នកបាប ដោយព្រះប្រាជ្ញាញាណនិងដោយព្រះហឫទ័យអត់​ធ្មត់ខន្តីដែរ។ នៅសម័យថ្មីៗនេះ ព្រះអង្គចាប់ ផ្តើម​​​បំភ្លឺចិត្តគំនិតគ្រីស្តបរិស័ទដែលបែង​ចែកគ្នានោះ ឲ្យមានចំនួនកាន់តែច្រើនឡើងៗនឹកស្តាយដោយបែង​​​ចែក​​​​​​គ្នា​​​ដូច្នេះ ​និង​​​ក៏មានបំណង​​​ប្រាថ្នាចង់រួបរួមគ្នាជា​ធ្លុង​តែមួយដែរ។  នៅគ្រប់ទីកន្លែង ព្រះជាម្ចាស់​​​ប្រណីសន្តោស​​​មនុស្ស​​​ជា​​​ច្រើន ​ហើយមានចលនាមួយកាន់តែខ្លាំងឡើងជារៀងរាល់ថ្ងៃកើតឡើង ក្រោមការណែនាំនៃព្រះវិញ្ញាណ​​​ដ៏​​​វិសុទ្ធ សូម្បីតែក្នុងចំណោមបងប្អូនដែល​​បែកចេញពី​យើងក្តី ក៏កើតចលនានោះដែរ ក្នុងគោលបំណង​បង្រួប​បង្រួម​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទាំងអស់​ឲ្យរួបរួមគ្នាជា​ធ្លុងតែមួយ។

គេតែងហៅចលនានោះថា «ចលនាបង្រួប​បង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទគ្រប់និកាយឲ្យរួបរួម​គ្នាជាធ្លុងតែ​មួយ»។ អស់​​​អ្នកដែលតែងតែអង្វរព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះត្រៃឯក និងដែលប្រកាសថា ព្រះយេស៊ូពិតជាព្រះ​អម្ចាស់និងពិតជាព្រះ​​​សង្គ្រោះ ក៏ចូលរួមក្នុងចលនានោះដែរ។  មិនគ្រាន់តែគ្រីស្តបរិស័ទ​ក្នុងឋានៈ​ជាបុគ្គលម្នាក់ៗប៉ុណ្ណោះទេ ចូល​​​ចលនានោះ តែគ្រីស្តបរិស័ទដែលរួមគ្នា ក្នុងឋានៈជាសហគមន៍ក៏ចូលដែរ​​​ គេបានស្តាប់​ដំណឹងល្អក្នុង​សហគមន៍​​​​ទាំងនោះ ដែលគេហៅថា «ព្រះសហគមន៍របស់ គេ» (ឬ "ក្រុមជំនុំរបស់​គេ") និង «ព្រះសហគមន៍ (ឬ "ក្រុមជំនុំ") របស់ព្រះជាម្ចាស់ ៉។ ក៏ប៉ុន្តែ គ្រីស្តបរិស័ទស្ទើរតែ ទាំងអស់នោះ មានបំណង​​​សង្វាតចង់​​​ឲ្យមាន​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ (ឬ "ក្រុមជំនុំ") របស់ព្រះជាម្ចាស់តែមួយគត់ ដែល​មនុស្សអាច​មើល​ឃើញបាន ជាព្រះសហគមន៍ (ឬ "ក្រុមជំនុំ") សកលយ៉ាងពិតប្រាកដ ដែលព្រះជាម្ចាស់ចាត់មក ក្នុងពិភពលោកទាំងមូល ដើម្បីឲ្យមនុស្សលោកប្រែ​ចិត្ត​គំនិត​​​ទទួល​​​ដំណឹងល្អ និងទទួលការសង្រោ្គះ ហើយលើក តម្កើង​​​សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធមានអំណរសប្បាយដោយឃើញការណ៍ទាំងនោះ។ ​ក្រោយពី​​​បាន​​​ប្រកាសបញ្ជាក់លទ្ធិអំពីព្រះសហគមន៍រួចហើយ និងដោយមានបំណងចង់បង្រួប​បង្រួមសាវ័កទាំងប៉ុន្មានរបស់​​​ព្រះ​​​គ្រីស្តឲ្យរួបរួមគ្នាឡើងវិញ មហាសន្និបាតក៏សូមផ្តល់ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​កាតូលិកទាំងអស់​នូវជំនួយ និងគោល​​​ការណ៍​​ ព្រម​​​ទាំងមធ្យោបាយដែលអាចជួយគេឲ្យតបឆ្លើយនឹងព្រះជាម្ចាស់ដែលត្រាស់ហៅគេឲ្យរួបរួមគ្នា និង​​​តប​​​ឆ្លើយនឹង​​​ព្រះ​​​ហឬទ័យ​​​ប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះអង្គផង។

ជំពួក១
គោល​ការណ៍​កាតូលិក​អំពី​ការ​បង្រួប​បង្រួម​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទាំង​អស់​ឲ្យរួបរួមជា​ធ្លុងតែ​មួយ

២-ព្រះ​ជាម្ចាស់​បាន​សម្តែង​ព្រះ​ហឫទ័យ​សប្បុរស​ចំពោះ​មនុស្ស​យើង​ដូច​ត​ទៅ គឺព្រះ​បិតា​ចាត់​ព្រះ​បុត្រា​តែ​មួយរបស់ព្រះអង្គ ឲ្យ​យាង​មក​ក្នុង​ពិភព​លោក។ ដោយ​ព្រះ​បុត្រា​ប្រសូតជា​មនុស្ស​ ព្រះអង្គ​បាន​ប្រោស​មនុស្ស​ជាតិ​​​ទាំង​​​មូលឲ្យ​មាន​ជីវិត​ថ្មី ទាំង​រំដោះ​គេ និង​បង្រួប​បង្រួម​គេ​ជា​អង្គតែ​មួយដែរ (១យហ ៤,៩; កូឡ ១,១៨-២០; យហ ១១,៥២)។ មុន​ពេល​ព្រះ​បុត្រា​បូជា​ព្រះ​ជន្ម​នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង​ទុក​ជា​តង្វាយ​ដ៏​និមល ព្រះ​អង្គ​អង្វរ​ព្រះ​បិតា​សូមព្រះអង្គប្រណីសន្តោសអស់​អ្នក​ដែល​នឹង​ផ្ញើជីវិតលើ​ព្រះ​អង្គ​នៅពេល​ក្រោយ​ៗទៀតថា «បពិត្រ​ព្រះ​បិតា! សូម​ឲ្យ​គេ​ទាំង​អស់​គ្នា​រួម​ជា​អង្គ​តែ​មួយ​នៅ​ក្នុង​យើង ដូច​ព្រះអង្គ​ស្ថិត​នៅ​ជាប់​នឹង​ខ្ញុំ ហើយ​ខ្ញុំ​ស្ថិត​នៅ​ជាប់​នឹង​ព្រះ​អង្គ​ដូច្នោះ​ដែរ ដើម្បី​ឲ្យ​មនុស្ស​លោក​ជឿ​ថា ព្រះ​អង្គពិត​ជា​បានចាត់​ខ្ញុំ​មក​មែន» (យហ ១៧,២១)។ ព្រះអង្គ​ក៏តែងតាំង​អគ្គ​សញ្ញា​ដ៏​ប្រសើរ​ឧត្តម​មួយ​ក្នុង​ព្រះ​សហគមន៍ និងក្នុងក្រុមជំនុំ គឺ​អគ្គ​សញ្ញា​អរ​ព្រះគុណ ដែលបង្ហាញ​បញ្ជាក់ថា ព្រះ​សហគមន៍​រួបរួម​ជា​ធ្លុង​តែ​មួយ​​​ហើយ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រះ​សហគមន៍រួបរួមគ្នាជា​ធ្លុង​តែ​មួយ​ទៀតដែរ។ ព្រះអង្គក៏ប្រទាន​​​វិន័យ​​​​ថ្មី​ឲ្យ​ក្រុមសាវ័ករបស់​ព្រះអង្គ គឺ​ឲ្យ​គេ​ស្រឡាញ់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក (យហ ១៣,៣៤)។ ព្រះ​អង្គ​ក៏​សន្យា​ថា នឹង​ចាត់​ព្រះ​វិញ្ញាណ ជា​វិញ្ញាណ​ដែល​ជួយ​​​​ការពារ (យហ ​១៦,៧) ជា​ព្រះ​អម្ចាស់​ដែល​ផ្តល់​ជីវិត​ ឲ្យគង់​នៅ​ជា​មួយ​គេជា​ដរាប​ត​រៀង​មក។

ក្រោយ​ពីពេល​គេ​លើក​ព្រះ​អង្គ​នៅលើ​ឈើ​ឆ្កាង និង​ក្រោយពីពេលព្រះ​អង្គ​យាង​ចូល​ក្នុង​សិរី​រុង​រឿង ព្រះ​អម្ចាស់​យេស៊ូ​ចាក់​បង្ហូរ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​តាម​ព្រះ​បន្ទូល​សន្យា។ ដោយ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​នេះ ព្រះ​អង្គ​ក៏​ត្រាស់ហៅ និង​ប្រមែ​ប្រមូល​ព្រះ​សហគមន៍​(ក្រុមជំនុំ) ដែល​ជា​ប្រជារាស្ត្រនៃ​សម្ពន្ធ​មេ​ត្រីថ្មី ឲ្យ​មាន​ជំនឿ​តែ​មួយ មាន​សេចក្តី​សង្ឃឹម​តែ​មួយ និងមាន​ចិត្ត​​​​ស្រឡាញ់​តែ​មួយ​ដែរ​ តាម​សេចក្តី​ដែលគ្រីស្តទូត​ប៉ូល​បង្រៀនថា «ព្រះ​កាយ​មាន​តែ​មួយ ព្រះ​វិញ្ញាណ​មាន​តែ​មួយ សេចក្តី​សង្ឃឹម​មាន​តែ​មួយ តាម​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ត្រាស់​ហៅបងប្អូន។ ​ព្រះ​អម្ចាស់​មាន​តែ​មួយ ជំនឿ​មាន​តែ​មួយ ពិធី​ជ្រមុជ​ទឹក​មាន​តែ​មួយ» (អភ ៤,៤-៥)។ «បង​ប្អូន​ទាំង​អស់​ដែល​បាន​ទទួល​ពិធី​ជ្រមុជ​ទឹក​ក្នុង​អង្គព្រះ​គ្រីស្តរួច បង​ប្អូន​រួបរួមយ៉ាងជិតស្និទ្ធនឹងព្រះ​គ្រីស្ត​ ដូចជាយកព្រះអង្គមក​បំពាក់​លើខ្លួន...គឺ​បង​ប្អូន​រួបរួម​គ្នា​ជា​អង្គ​តែ​មួយ​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ត​យេស៊ូ» (កាឡ​៣,២៧-២៨)។ ព្រះ​វិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធ​គង់​សណ្ឋិត​ក្នុង​អ្នក​ជឿ ព្រះអង្គបំពេញ​ព្រះ​សហគមន៍​ទាំង​មូល ហើយ​ត្រួតត្រា​ព្រះ​សហគមន៍​ទៀត​ផង។ ព្រះ​វិញ្ញាណ​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ជឿ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​រួបរួម​ចិត្ត​គំនិត​គ្នា​យ៉ាង​អស្ចារ្យ គឺ​ប្រោស​​​ឲ្យ​គេ​រួបរួម​គ្នា​យ៉ាង​ជិតស្និទ្ធ​បំផុត​ក្នុង​អង្គព្រះ​គ្រីស្ត ព្រោះព្រះវិញ្ញាណជា​ដើម​កំណើត​ប្រោស​​​ឲ្យ​ព្រះ​សហគមន៍​​​រួបរួម​គ្នា​​ជា​ធ្លុងតែមួយនោះ។ ព្រះវិញ្ញាណនេះ​ហើយ​ដែលចែកប្រទាន​ព្រះ​អំណោយ​ទានប្លែកៗពីគ្នា និង​​​​មុខ​ងារ​បម្រើផ្សេងៗ (១ករ ១២,៤-១១) ព្រះអង្គក៏ចែកប្រទានតួនាទី​​ផ្សេង​ៗ​ក្នុង​ព្រះ​សហគមន៍​របស់ព្រះ​​​យេស៊ូគ្រីស្តទៀត​ផង ព្រះអង្គ "ចាត់​ចែង​ប្រជា​រាស្រ្ត​ដ៏​វិសុទ្ធ​ដូច្នេះ ឲ្យបំពេញ​មុខងារ​បម្រើ ដើម្បីសាងសង់ព្រះ​កាយ​​​​ព្រះ​គ្រីស្ត" (អភ ៤,១២)។

ក៏​ប៉ុន្តែព្រះ​គ្រីស្ត​បាន​ផ្ញើ​មុខ​ងារ​បង្រៀន មុខងារត្រួតត្រា និង​មុខងារនាំមនុស្សឲ្យបាន​វិសុទ្ធ ទៅនឹង​​​ក្រុម​​​គ្រីស្ត​​​ទូត​​​​​​​ទាំង​ដប់​ពីរ​នាក់ (មថ ២៨,១៨-២០ ភ្ជាប់នឹង យហ ២០,២១-២៣)​ ដើម្បី​តែង​តាំង​ព្រះ​សហគមន៍​ដ៏វិសុទ្ធ​របស់​​​ព្រះ​​​អង្គ នៅគ្រប់ទីកន្លែង រហូត​ដល់​អវសានកាល​នៃ​ពិភពលោក។ ក្នុងចំណោម​គ្រីស្តទូត​ទាំង​ដប់​ពីរ​នាក់​នោះ ព្រះ​អង្គ​ជ្រើស​រើស​លោក​សិលា។ ក្រោយ​ពី​លោក​សិលា​នោះបានប្រកាសជំនឿ ព្រះអង្គសម្រេចព្រះហឫទ័យ​សាង​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​របស់ព្រះអង្គលើលោកសិលានេះទុកជាគ្រឹះ។ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូល​សន្យាថា​ នឹង​ប្រគល់ "កូន​សោរ​នៃ​ព្រះ​​​រាជ្យ" ទុកមក​លោក (មថ ១៦,១៩ ភ្ជាប់នឹង ១៨,​១៨)។ ក្រោយ​ពី​លោក​ប្រកាស​បញ្ជាក់ថា លោក​ស្រឡាញ់​ព្រះអង្គ​ពិតមែនហើយ​ ព្រះអង្គក៏​ផ្ញើ​ហ្វូង​ចៀម​ព្រះ​អង្គ​ឲ្យលោកពង្រឹង​ជំនឿ​របស់​គេ (លក ២២,៣២) និង​ឃ្វាលណែ​នាំ​គេ​ឲ្យ​រួប​រួម​គ្នា​ជា​ធ្លុង​តែ​មួយយ៉ាងពេញលក្ខណៈ (យហ ២១,១៥-១៧)។ ក៏ប៉ុន្តែ ព្រះយេស៊ូគ្រីស្តនៅតែជា​គ្រឹះ​ដ៏​សំខាន់​បំផុត ដែល​ស្ថិត​ស្ថេរនៅ​អស់​កល្ប​ជានិច្ច (អភ ២,២០) និងជា "គង្វាល​នៃ​ជីវិតរបស់​យើង" (១សល ២, ២៥)។

ព្រះ​យេស៊ូ​គ្រីស្ត​សព្វ​ព្រះ​ហឫទ័យ​ឲ្យ​ប្រជារាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​អង្គ​ចម្រើនចំនួន​ឡើង ដោយ​គ្រីស្តទូត និងអស់លោក ដែលបន្ត​មុខ​ងារ​ពីក្រុមគ្រីស្ត​ទូត ប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ​យ៉ាង​ស្មោះត្រឹម​ត្រូវ។ អស់​លោក​អភិបាល​បន្ត​មុខ​ងារ​ពីក្រុម គ្រីស្តទូត​​​រួមជាមួយ​អភិបាល​ព្រះសហគមន៍ក្រុង​រ៉ូម ដែល​បន្ត​មុខ​ងារ​ពីគ្រីស្តទូត​សិលា​មក ក្នុង​ឋានៈ​ជា​មេដឹកនាំ។ ព្រះ​​​​​​​យេស៊ូ​គ្រីស្តក៏សព្វ​ព្រះ​ហឫទ័យ​ឲ្យ​ប្រជារាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​អង្គ​ចម្រើន​ឡើង ដោយ​អស់លោក​ធ្វើ​អគ្គ​សញ្ញា​ជូន​គ្រីស្ត​បរិស័ទ និង​គ្រប់គ្រងគេ​ដោយ​សេចក្តីស្រឡាញ់ ក្រោម​ការណែនាំនៃ​ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធដែរ។ ព្រះ​អង្គ​ក៏​បង្រួបបង្រួម​ប្រជារាស្រ្ត​​​ព្រះអង្គឲ្យរួប​រួម​គ្នាជាធ្លុងតែមួយ ដោយ​គេប្រកាស​ជំនឿ​តែ​មួយ ដោយរួប​រួម​គ្នាគោរព​បម្រើព្រះ​ជាម្ចាស់ និងដោយគេរួប​រួម​គ្នា​ទុក​គ្នា​ជា​បង​ប្អូនយ៉ាងសុខ​សាន្ត ក្នុង​មហា​គ្រួសារ​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់។

ដូច្នេះ ព្រះ​សហគមន៍​ដែលជា​ហ្វូង​ចៀម​តែ​មួយគត់​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ ប្រៀប​ដូច​​ទង់មួយជាសញ្ញា​លើកឡើង​ឲ្យ​មនុស្ស​​​​គ្រប់​ជាតិ​សាសន៍​ឃើញ (អស ១១,១០-១២) ព្រះ​សហគមន៍​យកដំណឹង​ល្អ​ស្តី​អំពី​សេចក្តីសុខសាន្ត​មក​បម្រើ​មនុស្ស​លោក​ទាំង​មូល (អភ ២,១៧-១៨ ភ្ជាប់នឹង មក១៦-១៥)។ ព្រះ​សហគមន៍​​​​នៅ​តែ​ធ្វើ​បូជនីយេសចរ​​​​ទាំង​​​​មាន​សេចក្តី​សង្ឃឹម​ ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​មាតុ​ភូមិ​នៃលោកខាងមុខ ជាទិសដៅរបស់ខ្លួន (១សល ៣-៩)។

នេះ​ជា​គម្រោងការដ៏​សក្ការៈរបស់ព្រះ​សហគមន៍​ដែលរួប​រួម​គ្នាជា​ធ្លុង​តែ​មួយក្នុង​អង្គ​ព្រះ​គ្រីស្ត ដោយ​សារ​ព្រះ​គ្រីស្ត និងក្រោម​ការ​ណែ​នាំ​នៃព្រះវិញ្ញាណ​ដ៏​វិសុទ្ធ ដែល​ចែកប្រទានមុខ​ងារ​បម្រើប្លែកៗពីគ្នាក្នុង​ព្រះ​សហគមន៍​នោះ។ ព្រះ​ត្រៃឯក គឺ​ព្រះ​បិតា ព្រះបុត្រា និងព្រះ​វិញ្ញាណ ដែល​រួបរួម​គ្នា​ជា​អង្គ​តែ​មួយ ពិត​ជា​គំរូ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត​និងជាដើម​​​កំណើត​​​នៃគម្រោងការរបស់ព្រះ​សហគមន៍​ដែលរួប​រួម​ជា​ធ្លុង​តែ​មួយ​។

៣-ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​បង​ប្អូន​ដែល​បែក​ចេញ​ពី​ព្រះសហគមន៍កាតូលិក

តាំង​ពី​ដើម​រៀង​មក ក្នុងព្រះ​សហគមន៍​តែ​មួយ​គត់របស់ព្រះជាម្ចាស់ កើតការ​បែក​បាក់​គ្នាខ្លះ (១​ករ ១១,១៨-១៩​; កាឡ១,៦-៩; ១យហ ២,១៨-១៩)។ គ្រីស្ត​ទូត​ប៉ូល​ស្តី​បន្ទោស​យ៉ាងខ្លាំងអ្នក​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រះ​សហគមន៍​បែក​បាក់​ (១ករ​​​ ១១;១១,២២)។ នៅ​សតវត្ស​ក្រោយៗ​មក​ទៀត គ្រីស្តបរិស័ទក៏ខ្វែងគំនិតគ្នារឹត​តែ​ធ្ងន់​ធ្ងរឡើង​​ទៀត មាន​សហគមន៍​ធំៗជា​ច្រើន​បែក​ចេញពី​ការ​រួបរួម​គ្នា​យ៉ាង​ពេញលេញ​នៃព្រះ​សហគមន៍​កាតូលិក។ ជួនកាល កំហុស​​​​មកពី​មនុស្ស​ក្នុង​ភាគីទាំង​សង​ខាង។ បង​ប្អូនដែល​កើតសព្វថ្ងៃក្នុង​សហគមន៍​ដែលបែក​​​ចេញ​​​ទាំង​នោះ ហើយ​​​ដែល​​​​​​ផ្ញើ​​​ជីវិត​​​លើព្រះគ្រីស្ត ​​​មិន​ត្រូវ​ចោទថា គេមានកំហុសដោយបាក់​បែកនោះ​ទេ។ ព្រះ​សហគមន៍​កាតូលិក​គោរព និងស្រឡាញ់​គេ​ក្នុង​ឋានៈ​ជា​បង​ប្អូន ដ្បិតអស់​អ្នក​ដែល​ផ្ញើជីវិតលើព្រះ​គ្រីស្ត ហើយ​បាន​ទទួល​អគ្គសញ្ញាជ្រមុជ​ទឹក​យ៉ាង​​​​ត្រឹម​ត្រូវ ទោះ​បី​គេ​មិនរួប​រួម​យ៉ាង​​ពេញ​លក្ខណៈជា​មួយ​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូលិក​ក្ដី ក៏គេរួបរួម​ម៉្យាងជាមួយ​​​ដែរ ​​​។ តាម​ពិត ក្រុម​គេ​និង​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូលិក​ខ្វែង​គំនិតគ្នា អំពី​ប្រការផ្សេងៗត្រង់លទ្ធិ​នៃជំនឿ ជួន​កាល​គេ​​​ខ្វែង​​​គំនិត​​​គ្នាអំពី​វិន័យ ជួន​កាល​គេខ្វែងគំនិតគ្នាអំពី​រចនាសម្ពន្ធនៃព្រះ​សហគមន៍។ ការខ្វែងគំនិតទាំងនោះបង្កើត​​​ឧបសគ្គជា​​​ច្រើន ជួនកាលក្លាយជាឧកសគ្គធ្ងន់ធ្ងរ រារាំង​មិន​ឲ្យ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​រួប​រួម​គ្នា​យ៉ាង​​​ពេញ​​​លេញបាន។ ចលនា​បង្រួប​បង្រួម​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ឲ្យរួបរួម​​​គ្នា​​​ជា​​​ធ្លុង​តែ​មួយ មានគោលដៅពុះ​ពារ​ឧបសគ្គ​ទាំង​នោះ​​​។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ក៏​បង​ប្អូន​ទាំង​នោះ ពិត​ជា​​មនុស្ស​សុចរិត​ដោយគេផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្តនិងទទួល​អគ្គសញ្ញា​ជ្រមុ​ជ​ទឹក គេ​ចូល​រួម​ក្នុង​ព្រះ​កាយ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ ​គេ​ក៏​ពិត​ជា​មាន​ឈ្មោះ​ថា ​ជាគ្រីស្ត​បរិស័ទ​ដែរ។ សមាជិក​នៃ​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូលិក ទទួល​ស្គាល់​គេ​យ៉ាងត្រឹម​ត្រូវ​ទុក​ជាបង​ប្អូន​ក្នុង​ព្រះ​អម្ចាស់​។

មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​សោត ព្រះ​សហគមន៍ (ក្រុម​ជំនុំ) សាងឡើងនិង​មានជីវិតរស់​រវើក ដោយកត្តានិងគុណធម៌​​​ផ្សេង​​​ៗ​​​ភ្ជាប់គ្នា។ មាន​កត្តានិងគុណសម្បត្តិដ៏​សំខាន់ៗ​បំផុតជា​ច្រើន ស្ថិតនៅ​ខាង​ក្រៅ​​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូលិក​​​ដែល​​​​​​មនុស្ស​មើល​ឃើញ គឺ​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ចែង​​ជា​លាយ​លក្ខណ៍​អក្សរ មាន​ជីវិតតាម​ព្រះ​ហឫទ័យ​​ប្រណី​សន្តោសនៃ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ មាន​ជំនឿ មាន​សេចក្តី​សង្ឃឹម មានសេចក្តី​ស្រឡាញ់ មាន​ព្រះ​អំណោយ​ទាន​ផ្សេងៗ​របស់​​​​ព្រះ​​​​វិញ្ញាណ​​​​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​គេ ព្រម​ទាំង​មាន​កត្តា​ជា​ច្រើន​ឯទៀតៗ ដែល​មនុស្ស​​មើល​ឃើញ​បានផង។ គុណ​​​សម្បត្តិ​​​ទាំង​​​​នេះ​សុទ្ធតែមកពី​ព្រះ​គ្រីស្ត និងណែនាំ​ឲ្យទៅ​កាន់​ព្រះ​អង្គ ហើយក៏​ពិត​ជា​គុណសម្បត្តិនៃ​ព្រះ​សហគមន៍​​​​​​​តែ​មួយ​គត់​របស់​ព្រះ​គ្រីស្តត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់។

ក្នុង​ចំណោម​បង​ប្អូន​ដែល​បែក​ចេញ​ពី​យើង ក៏​គេ​តែងតែធ្វើ​ពិធី​ជា​ច្រើន​តាម​គ្រីស្ត​សាសនា។​​​ គេនាំគ្នាធ្វើពិធី​​​ទាំងនោះតាមរបៀបផ្សេងៗ ស្របតាម​សភាព​ការណ៍​ប្លែកៗរបស់ព្រះសហគមន៍ ឬសហគមន៍ (ក្រុមជំនុំ) នីមួយៗ។ ពិធី​ទាំង​នោះពិតជាអាច​ផ្តល់ជីវិតតាមព្រះ​ហឫទ័យ​​ប្រណី​សន្តោសរបស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ដែរ។ យើង​ត្រូវទទួលស្គាល់ថា ពិធីទាំង​នោះ​អាចនាំឲ្យគេ​ចូលរួបរួមក្នុង​ការ​សង្គ្រោះ​ផង​ដែរ។

ហេតុ​នេះ​ហើយ ទោះ​បី​យើង​ជឿ​ថា ព្រះ​សហគមន៍និង​ក្រុម​ជំនុំ​ទាំង​នោះ​ដែលបាក់​បែក​ចេញ​ពី​យើង​ ខ្វះ​សេចក្តី​ខ្លះ​ក៏​ដោយ ក៏​យើង​ចាត់ទុក​ថា ព្រះ​សហគមន៍និង​ក្រុម​ជំនុំ​ទាំងនោះមានអត្ថន័យ និងមាន​ប្រយោជន៍​តាម​គម្រោង​ការ​​​​ដ៏អស្ចារ្យនៃការសង្គ្រោះ​​ដែរ។ ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះគ្រីស្តសព្វព្រះហឫទ័យប្រើព្រះ​សហគមន៍និង​ក្រុម​ជំនុំ​​​​ទាំង​នោះ​ទុកជា​មធ្យោបាយនាំការសង្គ្រោះដល់មនុស្សលោក។ អានុភាពនៃ​ការ​សង្គ្រោះនេះ ហូរ​ចេញ​មក​ពី​ព្រះ​ហឫទ័យ​ប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់និង​សេចក្តី​ពិត​ដ៏​ពេញ​លេញ ដែល​ព្រះ​គ្រីស្ត​បាន​ផ្ញើ​ទុក​ឲ្យ​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូលិក។

ក៏ប៉ុន្តែ បង​ប្អូនដែល​បែក​ចេញពីយើងទាំង​នេះ ទោះម្នាក់ៗក្ដី ទោះជាក្រុម​ជំនុំឬ​ព្រះ​សហគមន៍​របស់​គេក្តី ក៏​គេមិន​​​​​​​ប្រកប​ដោយ​ការរួបរួម​ដែល​ព្រះ​គ្រីស្ត​សព្វ​ព្រះ​ហឫទ័យ​ចែកប្រទាន​ឲ្យ​អស់​អ្នក​ដែល​ព្រះអង្គបាន​បង្កើត​ជា​ថ្មី​​​ដែរ​​​។ ព្រះអង្គ​​​​​​​បានផ្តល់​ជីវិតឲ្យគេ ដើម្បីឲ្យគេទៅជា​ព្រះ​កាយ​តែ​មួយ ហើយបម្រុងនឹងបានជីវិត​ថ្មី តាមព្រះគម្ពីរនិងការ​​​បញ្ជូន​​​​បន្ត​​​​​​នៃព្រះ​​​សហគមន៍​​​ បញ្ជាក់​​​ស្រាប់។ មនុស្សលោកមានគ្រប់មធ្យោបាយ​​ ដើម្បីទទួលការ​សង្គ្រោះ​​​​ ដោយ​​​សារ​តែព្រះ​សហគមន៍​កាតូលិក​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ត​មួយគត់ គឺព្រះសហគមន៍ដែល​ជា "មធ្យោបាយ​សកលនៃ​ការ​សង្គ្រោះ​"​​​។ យើង​ជឿ​ថា ព្រះ​អម្ចាស់បាន​ផ្ញើ​ទុកគុណសម្បត្តិដ៏​បរិបូរណ៍​លើស​លុប​នៃសម្ពន្ធមេត្រីថ្មី ទៅក្រុម​​​គ្រីស្តទូត​តែ​មួយ​គត់ ដែលមានគ្រីស្តទូតសិលា​ជា​ប្រធាន ដើម្បីតែងតាំងព្រះកាយតែមួយគត់របស់ព្រះ​​​គ្រីស្តនៅ​​​លើផែនដីនេះ។ អស់អ្នក​​​ដែលភ្ជាប់នឹងប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមរបៀបម្យ៉ាងរួចហើយ​​​ ក៏ត្រូវរួប​​​រួម​​​ក្នុង​​​ព្រះ​កាយនេះ​​​យ៉ាង​​​​​​ពេញលេញ​​​ដែរ​​​​​​។ ពេលប្រជារាស្រ្តនេះកំពុងតែធ្វើបូជនីយេសចរនៅ​លើផេនដីនេះ ទោះបី​​​សមាជិក​​​តែងតែប្រព្រឹត្តអំពើបាប​​​ក៏​​​ដោយ ក៏ប្រជារាស្រ្តនៅតែចម្រើនឡើងក្នុង​អង្គ​ព្រះគ្រីស្តដែរ ដោយមានព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​ណែនាំយ៉ាងទន់ភ្លន់ តាម​ព្រះ​អង្គ​​​​​​គ្រោង​​​ទុក​​​យ៉ាងអាថ៌កំបាំង រហូត​ដល់​ពេលគេទទួល​សិរីរុង​រឿង​យ៉ាង​ពេញ​លេញអស់​កល្ប​ជា​និច្ច នៅ​ក្នុង​យេរូ​​​សាឡឹម​​​នៃ​​​លោក​​​ខាងមុខ។

៤​-អំពី​ចលនា​បង្រួប​បង្រួម​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ឲ្យរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែ​មួយ

សព្វ​ថ្ងៃ​ នៅ​ច្រើន​កន្លែង​ក្នុង​ពិភពលោក ដោយ​មាន​ព្រះ​វិញ្ញាណ​ដ៏​វិសុទ្ធ​ប្រណីសន្តោស គ្រីស្ត​បរិស័ទ​មួយ​ចំនួន​ធំ​​​ខិត​ខំ​អធិដ្ឋាន និយាយ​សន្ទនា​គ្នា និង​ធ្វើ​ការ​រួមជា​មួយ​គ្នា ដើម្បី​ឲ្យ​រួប​រួម​គ្នា​យ៉ាង​ពេញ​លក្ខណៈ​តាម​ព្រះ​ហឫ ទ័យ​​​ព្រះ​យេស៊ូ​គ្រីស្ត។ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​មហាសន្និបាត ដាស់​តឿន​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​កាតូលិក​ទាំង​អស់​ឲ្យ​ទទួល ស្គាល់​​​​​​​សញ្ញា​សម្គាល់​នៃ​កាលៈទេសៈនិងឲ្យ​ចូល​រួម​យ៉ាង​សកម្ម​ក្នុង​ការ​ខិត​ខំ​បង្រួប​បង្រួម​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ជាធ្លុងតែ​​​មួយ​​​ នេះ។

ពេល​យើងនិយាយ​ថា "ចលនា​បង្រួប​បង្រួម" នេះ យើង​យល់​ដល់កិច្ចការ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ចាប់​​​ផ្តើមធ្វើ​ដោយ​មាន​គំនិត​ផ្ទាល់ ឬ​ការ​ដែល​ព្រះ​សហគមន៍ ឬ​ក្រុម​ជំនុំ​នានា​ចាត់​ចែង​ ដើម្បី​ជួយ​ឲ្យ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​រួប​រួម​គ្នា​​​​ជា​ធ្លុង​តែ​មួយ ស្របតាម​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ​ប្លែកៗ​នៃ​ព្រះ​សហគមន៍ និង​តាម​សភាពការណ៍នៃកាលៈទេសៈ​​​ផង​​​ដែរ​​​។ ដូច្នេះ មុន​ដំបូងត្រូវ​ខិត​ខំ​បំបាត់​ចោលនូវពាក្យ​សម្តី នូវការ​វិនិច្ឆ័យ​និង​យោបល់ ព្រមទាំង​នូវកិច្ចការដែលមិន​ត្រឹម​ត្រូវ​តាមសភាព​ការណ៍​របស់បង​ប្អូន​ដែល​បែក​បាក់​ទាំង​នោះ គឺមិនស្របតាម​សេចក្តី​ពិត និង​មិនស្របតាម​យុត្តិធម៌ដែរ។ ពាក្យ​សម្តី ការ​វិនិច្ឆ័យ​និង​យោបល់ កិច្ចការទាំងនោះ បណ្តាល​ឲ្យ​ការ​ទាក់​ទង​ជា​មួយ​បង​ប្អូន​រឹតតែ​ពិបាក​។ បន្ទាប់​មក ​នៅពេល​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​របស់ព្រះ​សហគមន៍និងក្រុម​ជំនុំ​នានា ចាត់ចែងការប្រជុំតាមគោល​គំនិត​ចង់​គោរព​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ ត្រូវ​មាន "អ្នក​ជំនាញ​ការ" ដែល​ស្គាល់​សេចក្តីទាំង​នេះ​យ៉ាង​ល្អិត​ល្អន់ ណែនាំការ​សន្ទនា​គ្នា គឺ​ម្នាក់ៗ​រៀប​រាប់​យ៉ាង​ក្បោះក្បាយនូវលទ្ធិ​សហគមន៍ ឬ​ក្រុម​ជំនុំ​របស់​ខ្លួន ព្រមទាំងបញ្ជាក់​លក្ខណៈ ផ្ទាល់របស់សហគមន៍ ឬ​ក្រុម​ជំនុំ​​​​របស់​​​ខ្លួននោះ​ទៀតផង។ ដោយ​មាន​ការ​សន្ទនា​បែបនេះ គ្រីស្តបរិស័ទទាំង​អស់​មុខ​ជា​នឹងស្គាល់សេចក្តី​ដែល​​និកាយ​​​​នីមួយៗបង្រៀន និងរបៀបរស់នៅរបស់គេឲ្យបានច្បាស់​​ ព្រមទាំងវាយតម្លៃ ឲ្យបានត្រឹមត្រូវជាងមុន​​​ទៅ​​​ទៀត។ និកាយនីមួយៗ ក៏នាំគ្នារួម​សហការ​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើងៗ​ក្នុង​គ្រប់​វិស័យ តាម​មនសិការ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទាម​​​ទារ ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍​រួម។ ជួនកាលគ្រីស្ត​បរិស័ទ​ក៏​អាច​រួម​គ្នា​អធិដ្ឋានដោយ​មាន​ចិត្ត​ថ្លើមតែ​មួយដែរ។ មិនតែ​​​ប៉ុណ្ណោះ​​​សោត គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទាំង​អស់​ ត្រូវ​ពិនិត្យ​ពិច័យ​ខ្លួន​ឯង​អំពី​សេចក្តីស្មោះត្រង់របស់ខ្លួន​​​ចំពោះព្រះហឫទ័យ របស់ព្រះគ្រីស្ត និង​​​ចំពោះព្រះ​សហគមន៍។ គេក៏​ត្រូវ​ខិត​ខំ​កែ​តម្រង់និកាយរបស់ខ្លួនឲ្យ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​ឡើងៗ ដោយ​ឥតឈប់​ឈរតាម​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ។

ប្រសិន​បើ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​កាតូលិក​ប្រព្រឹត្តការ​ទាំង​នោះ ដោយប្រុង​ប្រយ័ត្ន​និង​ដោយចិត្ត​អត់​ធ្មត់ ក្រោម​ការ​ណែ​​​នាំ​​​​របស់​គង្វាល​របស់ខ្លួន គេមុខ​ជា​នឹង​ជួយឲ្យ​យុត្តិធម៌និង​សេចក្តី​ពិត​ចម្រើន​ឡើង ជួយឲ្យ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ស្រុះ​ស្រួល​គ្នា​​​និង​​​​សហ​ការ​គ្នា​ ព្រម​ទាំង​ជួយឲ្យ​គេ​ស្រឡាញ់គ្នា​ទុកជា​បង​ប្អូន និង​រួប​រួម​គ្នា​ទៀតផង​។ បន្តិចម្តងៗ ដោយ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​​​​វិធី​នេះ​ គ្រីស្ត​បរិស័ទនឹង​អាច​ពុះ​ពារឈ្នះ​ឧបសគ្គ​នានាដែល រារាំង​មិន​ឲ្យ​រួបរួម​គ្នា​យ៉ាង​ពេញ​លេក្ខណៈជា​សហគមន៍​​​​​​​បាន។ ក្រោយ​មក​គ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់  មុខ​ជា​នឹង​រួបរួម​គ្នា​ធ្វើ​ពិធី​អរ​ព្រះ​គុណតែ​មួយគត់ ដោយរួមគ្នា​​​ជា​ព្រះ​សហគមន៍​តែ​មួយគត់​ពុំ​ខាន។ ព្រះ​គ្រីស្ត​បាន​ប្រទាន​ការរួបរួមគ្នា​បែបនេះ​ឲ្យ​ព្រះ​សហគមន៍​របស់​ព្រះ​អង្គ តាំង​ពី​ដើម​រៀង​មក។ យើង​ជឿ​ថា ការរួបរួមគ្នានេះ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូលិក មិន​អាច​បាត់​បង់​បានឡើយ។ យើង​ក៏សង្ឃឹម​ថា ការរួបរួមគ្នានេះ​មុខជាចម្រើន​ឡើង​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃជាលំដាប់ រហូត​ដល់​អវសាន​កាល​នៃ​ពិភពលោក។

ការរៀបចំនិងការសម្រុះសម្រួលបុគ្គលម្នាក់ៗ ​ដែលចង់រួបរួមយ៉ាងពេញលេញជាមួយព្រះសហគមន៍កាតូលិក ជាក់ច្បាស់មានលក្ខណៈប្លែកពីចលនាបង្រួប​បង្រួម​និកាយនានាឲ្យរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ។ ​ប៉ុន្តែកិច្ចការទាំងពីរនោះ មិនទាស់​គ្នាទេ ព្រោះកិច្ចការទាំងពីរ មកពីព្រះជាម្ចាស់ចាត់ចែងតាមរបៀបគួរឲ្យសរសើរ។

ក្នុង​កិច្ច​ការបង្រួប​បង្រួម​​គ្រីស្តបរិស័ទឲ្យរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយនោះ គ្រីស្ត​បរិស័ទ​នៃ​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូលិក ត្រូវ​តែ​ស្រឡាញ់​បងប្អូន​ដែល​បែក​បាក់​ទាំង​នោះ ដោយ​មិនរួញរា​ឡើយ។ ត្រូវ​តែ​អង្វរ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ឲ្យ​គេ និយាយ​ជា​មួយ​គេ​អំពី​សេចក្តី​ផ្សេងៗដែល​ពាក់ព័ន្ធនឹង​ព្រះ​សហគមន៍។ ត្រូវ​សុខ​ចិត្ត​ទៅ​រកគេ​ មុន​ពួក​គេ​មករកយើង។ ជា​​​ពិសេស​​​ ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ចាប់​អារម្មណ៍​ដោយ​ចិត្តស្មោះអំពីអ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​ត្រូវ​កែតម្រង់​ឲ្យបានថ្មី ក្នុង​មហា​​​គ្រួសារ​​​​កាតូលិក​ផ្ទាល់ ដើម្បី​ឲ្យ​របៀប​រស់​នៅ​របស់​ព្រះសហគមន៍ ផ្តល់​សក្ខីភាពកាន់​តែ​ត្រឹម​ត្រូវ និងកាន់​តែ​ច្បាស់​អំ​​​ពី​​​​លទ្ធិ និងអំពីរចនាសម្ព័ន្ធដែល​ព្រះ​គ្រីស្ត​បាន​បញ្ចូនបន្តមកតាម​រយៈ​ក្រុម​គ្រីស្ត​ទូត។

ទោះបីព្រះសហគមន៍កាតូលិកបានទទួលសេចក្តីពិត​ ដែល​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់បាន​សម្តែង​ឲ្យ​មនុស្ស​លោក​ស្គាល់​ក្ដី ហើយទោះបី​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូលិក​បាន​ទទួល​គ្រប់​មធ្យោបាយនៃព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ក្ដី ក៏​សមាជិកនៃព្រះសហគមន៍​មិនរស់នៅដោយមាន​ចិត្ត​ស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់​យ៉ាង​ខ្លាំងទាំង​អស់​គ្នា ដូច​គេ​ត្រូវ​ស្រឡាញ់​​​​​​នោះ​ទេ។ ហេតុនេះហើយបានជា​មុខនៃ​ព្រះ​សហគមន៍​មិន​ចាំងពន្លឺ​ឲ្យ​បានច្បាស់​​​នៅលើបង​ប្អូន​ដែល​បែក​បាក់​នោះ និង​នៅលើមនុស្ស​លោក​ទាំង​មូលទេ។ គេ​ក៏រារាំង​ព្រះរាជ្យព្រះ​ជាម្ចាស់​មិន​ឲ្យ​ចម្រើនឡើង​ដែរ។ ហេតុ​នេះ គ្រីស្ត​បរិស័ទ​កាតូលិក​ទាំង​អស់ ត្រូវ​ខិត​ខំ​តម្រង់ខ្លួនឲ្យ​​ទៅ​ជា​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​​ពេញ​លក្ខណៈ (យក ១,៤; រម ១២,១-២)។ ក្នុងរូប​កាយរបស់ខ្លួន ព្រះសហគមន៍រួម​ជាមួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត​ជាមនុស្សសុភាពរាបសាដែល​តែង​តែ​ស្លាប់​​ (២ករ ៤, ១០; ភល ២,៥-៨)។ ហេតុនេះម្នាក់ៗ​តាម​កន្លែងរបស់ខ្លួន ត្រូវ​ខិត​ខំ​នាំ​ឲ្យព្រះ​សហគមន៍ជម្រះខ្លួន និងប្រែ​ឲ្យ​បាន ជាថ្មី​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ ទម្រាំដល់​ពេល​ព្រះ​គ្រីស្ត​លើក​ព្រះ​សហគមន៍​នេះ ប្រកប​ដោយ​សិរីរុង​រឿង​ ឥត​​សៅ​ហ្មង ឥត​មាន​ជ្រួញ មក​ថ្វាយ​ព្រះ​អង្គ (អភ ៥, ២៧)។

គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទាំង​អស់​ក្នុងព្រះសហគមន៍ ត្រូវរក្សាទុកការរួបរួមគ្នាត្រង់សេចក្តីទាំងប៉ុន្មានដ៏ចំាបាច់ គឺម្នាក់ៗ​​​តាម​​​​​​​​​មុខ​​​​​​​ងារ​​​​​​​​​​​​​​​​រៀងៗ​​​​ខ្លួន។ ប៉ុន្តែគ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទាំង​អស់​ក៏ត្រូវរក្សាទុកសិទ្ធិ​សេរីភាពដ៏ត្រឹមត្រូវ ចំពោះ​របៀបរស់នៅ​​​ប្លែកៗ​​​ពី​​​គ្នា​តាមព្រះ​វិញ្ញាណ​​​និងតាមក្បួនវិន័យ​របស់គេ ចំពោះ​របៀប​ធ្វើ​ពិធី​បុណ្យ​ប្លែកៗពីគ្នា សូម្បីតែចំពោះការកសាង​ទេវវិទ្យា​ដោយ​រិះ​គិត​អំពី​សេចក្តី​ពិត​ដែល​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​បាន​សម្តែង​មក​ ក៏ត្រូវទុកសេរីភាពឲ្យគេដែរ។ ប៉ុន្តែ ត្រូវ​មាន​ចិត្ត​ស្រឡាញ់ក្នុង​គ្រប់​កិច្ចការ​ទាំង​អស់។ ធ្វើ​ដូច្នេះ គ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់​នឹង​បង្ហាញ​ឲ្យកាន់​តែ​ច្បាស់​ឡើងៗ នូវ​​​លក្ខណៈ​​​​ "កាតូលិក" (គឺ ៉សកល “) និងស្របតាមជំនឿរបស់ក្រុមគ្រីស្ត​ទូតរបស់​ព្រះ​សហគមន៍​។

ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត គ្រីស្ត​បរិស័ទ​កាតូលិក​ត្រូវ​តែអរ​សប្បាយ​ជាចាំបាច់ដោយ​ទទួល​ស្គាល់ និងរាប់រកសេចក្តី​ដ៏​ល្អត្រឹមត្រូវដែលមានលក្ខណៈគ្រីស្ត​សាសនា ហូរមក​ពី​បេតិកភ័ណ្ឌរួម ហើយដែល​បង​ប្អូន​​បែកចេញពីយើងធ្លាប់​កាន់​​​​តាមនោះ​​​។  ត្រូវ​តែ​ទទួល​ស្គាល់គុណសម្បត្តិរបស់ព្រះគ្រីស្ត ​ និង​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះ​អង្គ​កំពុង​មាន​សកម្មភាព​ក្នុង​​​​ការ​​​រស់នៅរបស់អស់អ្នកដែលផ្តល់សក្ខីភាព​ថ្វាយ​ព្រះគ្រីស្ត ជួន​កាល​រហូត​ដល់​បូជា​ជីវិត​ទៀតផង​។ ការ​​​ទទួល​​​ស្គាល់​​សេចក្តីទាំងនោះ ពិតជាត្រឹមត្រូវហើយ​នាំការ​សង្គ្រោះទៀតផង ដ្បិតមនុស្ស​ត្រូវតែស្ញប់​ស្ញែង​ចំពោះព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជា​​​​និច្ច គឺត្រូវស្ញប់​ស្ញែង​ព្រះអង្គដោយ​ឃើញ​ស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះ​អង្គ​ដែរ។

យើង​ក៏​មិន​ត្រូវ​បំភ្លេច​ថា អ្វីៗ​ដែល​ព្រះ​វិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធប្រណី​សន្តោសសម្រេចក្នុង​បង​ប្អូនដែល​បែក​ចេញពី​យើង ក៏​អាច​ជួយ​អប់រំ​កសាងយើង​ដែរ។ អ្វីៗ​ដែល​ពិតជា​មាន​លក្ខណៈ​តាមគ្រីស្ត​សាសនា មិន​ដែល​ជំទាស់​នឹង​តម្លៃដ៏​ថ្លៃ​ថ្នូរ​និងដ៏​ពិតប្រាកដនៃ​ជំនឿទេ ដ្បិត​អ្វីៗ​ទាំង​នោះអាច​ជួយ​ឲ្យយើង​ទៅ​ដល់គម្រោង​​ការ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ត និង​​​​របស់​​​​ព្រះ​សហគមន៍​ឲ្យបានកាន់តែពេញលេញ​ឡើង។

ក៏ប៉ុន្តែ ដោយ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​បែក​បាក់​គ្នា​ដូច្នេះ គេ​រារាំង​ព្រះ​សហគមន៍​មិនឲ្យ​មានលក្ខ​​​ណៈ​កាតូលិក ជា លក្ខណៈរ​​​បស់ខ្លួនផ្ទាល់ឲ្យបានពេញលេញ ក្នុង​អស់អ្នកដែលជាកូនចៅរបស់ខ្លួនដោយសារ​អគ្គសញ្ញា​ជ្រមុជ​ទឹក តែ​​​ដែល​​​​បែក​ចេញ​ពី​ការ​រួបរួម​ដ៏​ពេញ​លេញទៅហើយ។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​សោត ព្រះ​សហគមន៍​ផ្ទាល់​ក៏​​ពិបាក​បង្ហាញ​គ្រប់​​​វិស័យ​​​នៃលក្ខណៈ​កាតូលិក​របស់​ខ្លួន​យ៉ាងពេញ​លេញបាន ក្នុង​ការ​រស់​នៅ​របស់មនុស្សលោកដែរ។

មហាសន្និបាត​មាន​អំណរ​សប្បាយដោយកត់សម្គាល់ថា មានគ្រីស្ត​បរិស័ទ​កាតូលិក​កាន់តែច្រើនឡើងៗ ចូលរួម​ក្នុង​ចលនា​បង្រួប​បង្រួម​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ឲ្យរួប​រួមគ្នាជា​ធ្លុងតែមួយ។ មហាសន្និបាតក៏សូមផ្ញើចលនានោះឲ្យអស់លោក​អភិ បាល​​នៅ​​​​លើផែនដី​ទាំង​មូល សូមអស់លោកយកចិត្តទុកដាក់​លើកស្ទួយចលនា​នេះ ព្រម​ទាំង​ណែ​នាំ​ចលនានោះ​​​ដោយ​​​​ត្រិះរិះ​ពិចារ​ណា​ផង។

ជំពូក២
ការ​ប្រតិបត្តិតាម​ចលនា​បង្រួប​បង្រួម​គ្រីស្ត​បរិស័ទឲ្យរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ

៥-ព្រះសហគមន៍ទាំងមូល ទាំងគង្វាល ទាំងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ​ត្រូវតែយកចិត្ត​ទុក​ដាក់នាំឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​ទាំង​អស់រួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ ដោយការរស់នៅជារៀងរាល់ថ្ងៃ ឬដោយស្រាវ​ជ្រាវទេវវិទ្យានិងប្រវត្តិសាស្រ្ត គឺ​​​​​​ម្នាក់ៗ​​​​​​តាមសមត្ថភាពរៀងៗខ្លួន។ ការ​យក​ចិត្តទុកដាក់បែបនេះ​​​បង្ហាញចំណងម៉្យាង​​​របស់គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ជាបង​​​ប្អូន​​​​​​ហើយ​​​អាចបណ្តោយឲ្យគេរួបរួមគ្នាយ៉ាងពេញលេញនិងពេញលេក្ខណៈ​តាមព្រះជាម្ចាស់​អាណិតមេត្តា​។

៦-ការកែសម្រួលព្រះសហគមន៍ឲ្យបានជាថ្មី

ព្រះសហគមន៍កែសម្រួលជាថ្មី មានអត្ថន័យជាអាទិ៍ថា ព្រះសហគមន៍ត្រូវតែស្មោះ​នឹង​ព្រះ​ជាម្ចាស់​​​ដែល​​​ត្រាស់ហៅគេ។ កម្លាំងនៃចលនាបង្រួបបង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ ​អាស្រ័យ​តែលើ​ការកែ​​​សម្រួល​​​​​​បែបនោះ។ នៅពេលសហគមន៍ធ្វើ​​បូជនិយេសចររបស់ខ្លួននៅលើផែនដីនេះ ព្រះគ្រីស្តត្រាស់ហៅព្រះ​​​សហគមន៍​​​ឲ្យកែសម្រួលជាថ្មីជាអចិន្រៃ្តយ៍ ពីព្រោះព្រះសហគមន៍ជាស្ថាប័ន​ដែលមានលក្ខណៈជា​មនុស្ស​​​លោកីយ៍។ ហេតុ​​​នេះ​​​​​​ហើយ​​​បានជាតាម​កាលៈទេសៈ  ប្រហែល​ព្រះសហគមន៍មិន​​សូវបានប្រយ័ត្នប្រយែង​​​ត្រង់​​​ប្រការ​​​ខ្លះៗ អំពី​​​សីលធម៌​​​ អំពី​​​ក្បួនវិន័យក្រុមបូជាចារ្យ ​សូម្បីតែ​អំពី​របៀប​ចែងលទ្ធិ​នៃគ្រីស្តសាសនា (ដែលប្លែកពី​​​បញ្ញើ​​​នៃ​​​ជំនឿ​​​ដែល​​​ព្រះ​​​គ្រីស្តផ្ញើទុកនោះ) ត្រូវកែសម្រួលឲ្យបានល្អ ក្នុងរយៈពេល​និងតាមរបៀបដ៏សមរម្យដែរ។

ហេតុនេះ ការកែព្រះសហគមន៍ជាថ្មីនោះ ពិតជាមានប្រយោជន៍ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតក្នុងចលនាបង្រួប​បង្រួម​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ឲ្យរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ។ ព្រះសហគមន៍កំពុងតែកែសម្រួលជាថ្មីបែបនេះតាមវិស័យ​ផ្សេង​ៗ​​នៃការរស់​​​នៅ​របស់​​​​ខ្លួន គឺតាមចលនាសិក្សាព្រះគម្ពីរនិងពិធីគោរពប្រណិប័តន៍ តាមរបៀបធ្វើពិធីអត្ថាធិប្បាយគម្ពីរ ​តាម​​​របៀប​​​អប់រំជំនឿ តាម​​​របៀប​​​​គ្រីស្តបរិស័ទបំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូត តាមរបៀបបព្វជិតបព្វជិតារស់នៅជា​​​ថ្មី​​​ជាច្រើនយ៉ាង តាម​​​របៀប​​​គូស្វាមី​​​ភរិយា​​​​​​​រស់នៅស្របតាមព្រះវិញ្ញាណ តាមលទ្ធិនិង​សកម្មភាពរបស់ព្រះសហគមន៍អំពីសង្គមកិច្ច។ល។ ​ត្រូវ​​​រាប់​​​ការ​​​​​​កែ​​​សម្រួល​​​​​​ទាំងនោះ ទុក​ជា​សក្ខីភាពនិងទុកជាសញ្ញាសម្គាល់ផ្តល់ដំណឹងថា ​ចលនាបង្រួបបង្រួម​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​មុខ​​​ជា​​​​​​នឹង​​​ចម្រើនឡើង​ជា​លំដាប់លំដោយ​នៅពេលអនាគតពុំខាន។

៧-ត្រូវប្រែចិត្តគំនិត

មានចលនាបង្រួបបង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយយ៉ាងពិតប្រាកដ លុះត្រាគ្រីស្តបរិស័ទប្រែចិត្ត​​គំនិត។ បំណងប្រាថ្នាចង់ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ ហូរមកនិងចម្រើនឡើងពីគ្រីស្តបរិស័ទប្រែចិត្តគំនិត សុខ​​​ចិត្តលះបង់ប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន បង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់ដោយសេរី។ ហេតុនេះ ត្រូវតែអង្វរព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ សូម​​​​​​​ព្រះអង្គប្រណី​សន្តោសឲ្យយើងលះបង់ខ្លួនឯងយ៉ាងស្មោះ មានចិត្តសុភាពរាបសា បម្រើអ្នកដទៃ ដោយ​​​ចិត្ត​ស្លូតបូ​​​ត មា​​​នចិត្តទូលំទូលាយចំពោះអ្នកដទៃដូចជាចំពោះបងប្អូន។​​​​​​ គ្រីស្តទូតប៉ូលជា​​​សាសនទូត​​​​​​ដែល​​​បាន​​​ប្រកាស​​​​​​​ដំណឹង​​​ល្អ​ដល់មនុស្សគ្រប់ជាតិសាសន៍ចែងថា ៖ "ខ្ញុំដែល​ជាប់​ឃុំឃាំង  សូម​ដាស់​តឿន​បងប្អូន​ក្នុង​ព្រះ​​​នាម​ព្រះ​​​អម្ចាស់ថា ដោយ​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ត្រាស់​ហៅ​បងប្អូន ចូរ​រស់​នៅ​ឲ្យ​បាន​សមរម្យ​នឹង​ការ​ត្រាស់​ហៅ​នោះ​ទៅ។ ចូរ​បន្ទាប​ខ្លួន‌​ ចូរមានចិត្ត​ស្លូត​បូត‌​និង​ចេះ​អត់ធ្មត់ ព្រមទាំង​ទ្រាំទ្រ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ដោយ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់។ ចូរ​យក​ចិត្ត​​​​ទុក​ដាក់​រក្សា​ការរួបរួមគ្នាដែល​មកពី​ព្រះ​វិញ្ញាណ ដោយ​យក​សេចក្តី​សុខសាន្ត​ធ្វើ​ជា​ចំណង​ប្រាស្រ័យ​ទាក់ទង​គ្នា" (អភ ៤,១-៣)។ ពាក្យដាស់តឿននេះ សំដៅយ៉ាងពិសេសចំពោះអស់អ្នកដែល​ទទួល​អគ្គសញ្ញា​តែងតាំង​ជា​​​អ្នក​​​​​​​​​បម្រើ​​​ព្រះសហគមន៍ ដោយមានគោលបំណងបន្តបេសកកម្មរបស់ព្រះគ្រីស្ត គឺរបស់​​​ព្រះអង្គ​ដែលយាង​​​មកក្នុង​​​លោក​​​នេះ "មិន​មែន​ដើម្បី​ឲ្យ​គេ​បម្រើ​លោក​ទេ គឺ​មក​បម្រើ​គេ​វិញ" (មថ ២០,២៨)​។

ពេលយើងគិតពីអំពើបាបនៃការបាក់បែកគ្នា យើងអាចនឹកដល់សក្ខីភាពរបស់គ្រីសទូតយ៉ូហានដែលមាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា ៖ "ប្រសិន​​បើ​យើង​​​​ពោល​ថា ​យើង​គ្មាន​បាប​សោះ​នោះ ដូចជា​យើង​ចោទ​ថា ​ព្រះជាម្ចាស់​កុហក​ទៅ​​​វិញ​ ហើយ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ​​​អង្គមិន​ស្ថិតនៅ​ក្នុង​ខ្លួន​យើង​ទេ" (១យហ ១,១០)។ ហេតុនេះ​យើងត្រូវទូលអង្វរ​ដោយ​ចិត្ត​​​សុភាពរាបសា សូមព្រះជា​​​ម្ចាស់និងបងប្អូនដែលបែកចេញពីយើង អត់ទោសឲ្យយើង ដូចយើងអត់​ទោស​ឲ្យអស់អ្នកដែល​​​ប្រព្រឹត្ត​​​ខុស​​​នឹង​​​យើងដូច្នោះដែរ។

សូមគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់នឹកចាំថា ប្រសិនបើគេយកចិត្តទុកដាក់ខិតខំរស់នៅតាមដំណឹងល្អកាន់​​​តែ​​​បរិសុទ្ធ​​​ឡើងៗ គេមុខជានឹងជួយ ហើយក៏ធ្វើឲ្យ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​រួបរួមគ្នាជា​​​ធ្លុងតែ​មួយ។  គេរួបរួម​​​គ្នា​​​ជា​​​មួយព្រះបិតា ជា​​​មួយ​​​ព្រះបន្ទូល និងជាមួយព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ​​​យ៉ាងជិតស្និទ្ធឡើងយ៉ាងណា គេក៏​​​មុខ​​​ជា​​​នឹងអាច​​​នាំឲ្យ​គ្រីស្តបរិស័ទ​រស់នៅដូចបងប្អូនយ៉ាងជិតស្និទ្ធនិងស្រួលយ៉ាងនោះដែរ។

៨-ត្រូវរួមគ្នាអធិដ្ឋាន

ត្រូវចាត់ទុកថា ការប្រែចិត្តគំនិត និងការរស់នៅបែបវិសុទ្ធយ៉ាងនេះ រួមជាមួយពិធីអធិដ្ឋានជា​សាធារណៈ​និងពាក្យអធិដ្ឋានម្នាក់ៗ ពិតជាដួងព្រលឹងនៃចលនាបង្រួបបង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទ​ឲ្យរួប​រួម​គ្នាជាធ្លុង​តែមួយ​មែន។ យើង​​​ក៏អាចហៅការទាំងនោះយ៉ាងត្រឹមត្រូវថា ជាចលនាបង្រួបបង្រួម​គ្រីស្តបរិស័ទ​ខាងព្រះ​វិញ្ញាណ។

គ្រីស្តបរិស័ទ​​​កាតូលិក​​​ចូលចិត្តជួបជុំគ្នាជាញឹក អង្វរព្រះជាម្ចាស់ សូមព្រះអង្គប្រោសឲ្យ​ព្រះ​សហគមន៍រួបរួម​​​គ្នា​​​​​​ជាធ្លុងតែមួយ គឺអង្វរព្រះអង្គសាជាថ្មីតាមរបៀបព្រះអម្ចាស់ទទូចអង្វរ​ព្រះបិតានៅថ្ងៃមុនចូលទិវង្គតថា៖ "សូម​​​ឲ្យ​​​គេ​​​ទាំង​​​អស់គ្នា រួមជាអង្គតែមួយ " (យហ ​១៧,២១)។

ក្នុងសភាពការណ៍ពិសេសខ្លះ ឧប.ក្នុងឱកាសពិធីអធិដ្ឋានចាត់ចែង "សម្រាប់ឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទ​រួប​រួម​គ្នា" និង​​​ក្នុងឱកាសអង្គប្រជុំចលនាបង្រួបបង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទ គ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិកមានសិទិ្ធ ហើយក៏ត្រូវអង្វរ​​​ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​រួម​​​ជា​​​មួយបងប្អូនដែលបែកចេញទៅ។ ពិធីទទូចអង្វររួមបែបនេះពិតជាមធ្យោបាយ​ដ៏ស័ក្ដិសិទ្ធ សូម​​​ព្រះជាម្ចាស់​​​ប្រណី​​​សន្តោស​​​ឲ្យគ្រីស្តបបរិស័ទរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយមែន។ ម៉្យាងវិញទៀត ពិធីអង្វររួមទាំងនោះ ​បង្ហាញយ៉ាងជាក់​​​ច្បាស់​​​ នូវចំណងនានារបស់គ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិក ដែលនៅតែ​រួមជា​មួយបង​ប្អូនដែលបែកចេញទៅ "ដ្បិត​នៅ​ទី​ណា​មាន​ពីរ ឬ​​​​បីនាក់​ជួប​ជុំគ្នា​ក្នុង​នាម​ខ្ញុំ ខ្ញុំក៏​ស្ថិត​នៅទី​នោះ​ជាមួយ​គេ​ដែរ" (មថ ១៨,២០)។

ប៉ុន្តែ គ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិកគ្មានសិទ្ធិចាត់​​​ "ការរួបរួមធ្វើពិធីដ៏សក្ការៈជាមួយគ្នា" ទុកជាមធ្យោបាយអាច​​​ប្រើ​​​បាន​​​​​​ដោយគ្មានរិះ​គិត​ពិចារណា ដើម្បីឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយឡើងវិញបានទេ។ មានគោលការណ៍​​​ពីរ​​​​​​យ៉ាង​ណែនាំ​ "ការរួបរួមធ្វើពិធីដ៏សក្ការៈជាមួយគ្នា" នោះ​​​​​​ គឺការរួបរួមធ្វើពិធីនោះត្រូវសម្តែងថា ព្រះសហគមន៍​​​រួប​​​​​​រួម​​​​ជា​​​​​​​ធ្លុង​តែមួយមែន។ គោលការណ៍ទីពីរ គឺណែនាំអ្នកចូលរួម ឲ្យទទួលចំណែកនៃមធ្យោបាយ​ព្រះជាម្ចាស់​​​ប្រណី​​​សន្តោស​​​មនុស្សលោក។​ តាមធម្មតា "ការរួបរួមធ្វើពិធីដ៏សក្ការៈជាមួយគ្នា" មិនអាចធ្វើបាន ព្រោះ​ពិធី​នោះមិន​​​បង្ហាញ​​​ការរួបរួមជាធ្លុងតែមួយទេ។ តែជួនកាល បើគិតពីព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ​ត្រូវ​រួបរួម​​​ធ្វើ​​​ពិធី​​​ដ៏សក្ការៈវិញ។ ចំពោះ​​​របៀប​​​ប្រតិបត្តិ​​​យ៉ាងជាក់ច្បាស់ ត្រូវនឹកគិតដល់សភាពការណ៍នៃទីកន្លែងនៃកាលៈ​​​ទេសៈ​​​​​​និង​​​នៃបុគ្គលនានា។ លោក​អភិបាលភូមិភាគត្រូវផ្តល់សេចក្តីណែនាំដោយប្រុងប្រយ័ត្នសម្រាប់​ចាត់ចែង​​​ពិធីនោះ លើកលែងតែក្រុម​​​អភិបាល​​​ក្នុង​​​ប្រទេសចាត់ចែង តាមរបៀប​ផ្សេង ស្របតាមលក្ខន្តិកៈក្រុមនោះផ្ទាល់ ឬតាម​​​សន្តៈ​​​អាសនៈ​​​ចាត់​​​ចែង​​​ដែរ​​​។

៩-គ្រីស្តបរិស័ទគ្រប់និកាយត្រូវស្គាល់គ្នាទៅវិញទៅមក

ត្រូវស្គាល់ចិត្តគំនិតរបស់បងប្អូនដែលបែកចេញពីយើង។ ហេតុនេះ ត្រូវសិក្សាដើម្បីស្គាល់ចិត្តគំនិតគេ ប៉ុន្តែ​​​​​​​​​ត្រូវសិក្សា​ដោយ​ចិត្ត​​ស្មោះ និងដោយចិត្តមេត្តាករុណា។ គ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិកខ្លះត្រូវរៀបចំខ្លួនយ៉ាងសមរម្យ​​​ជា​​​មុ​​​នសិន ទើបសិក្សាឲ្យ​មានចំណេះចេះដឹងកាន់តែច្បាស់ អំពីលទ្ធិនិងអំពីប្រវត្តិសាស្រ្តនិកាយនីមួយៗ អំ​​​ពី​​​ការ​​​រស់​​​នៅ​​​តាម​​​​​​ព្រះ​​​វិញ្ញាណ​​​​និងអំពីវប្បធម៌របស់គេ អំពីមតិខាង​សាសនា និងអំពីវប្បធម៌ផ្ទាល់របស់បងប្អូនទាំងនោះ​​​។ គ្រីស្តបរិស័ទក៏អាចជួយ​ឲ្យមានចំណេះចេះ​ដឹងបែប​នេះដោយចាត់ចែងប្រជុំ​​​ចម្រុះ​​​​គ្នាបានដែរ។ អ្នកចូលរួម​ត្រូវមាន​​​សមត្ថភាព​យ៉ាងពិតប្រាកដ ហើយត្រូវ​​​រិះគិតជាពិសេសអំពីបញ្ហា​ទេវវិទ្យា ដោយភាគី​ទាំង​អស់មានសិទ្ធិស្មើគ្នា ក្រោម​​​ការ​​​ប្រុង​​​ប្រយ័ត្ន​​​​របស់​​អភិបាលទាំងឡាយ។ ការសន្ទនាបែបនោះមុខជាបណ្ដោយឲ្យគោលជំហរដ៏​ពិត​ប្រាកដ​របស់​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​កាតូលិក លេចធ្លោភ្លឺកាន់តែច្បាស់ឡើងៗ។ តាម​របៀប​នេះ យើងក៏ស្គាល់គោល​គំនិត​បងប្អូន​​​ដែល​​​​បែក​ចេញ​កាន់តែច្បាស់ ហើយយើងក៏អាចបង្ហាញលទ្ធិ​ជំនឿរបស់យើងកាន់តែសម​រម្យដែរ។

១០-ការអប់រំអំពីចលនាបង្រួបបង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទ

ត្រូវបង្រៀនទេវវិទ្យានិងវិទ្យាឯទៀតៗ ជាពិសេសប្រវត្តិសាស្រ្ត ស្របតាមតាមគំនិត​​​នៃចលនាបង្រួប​​​បង្រួម​​​គ្រីស្តបរិស័ទ ដើម្បីឲ្យតបឆ្លើយយ៉ាងត្រឹមត្រូវស្របតាមសេចក្តីពិត។

អស់លោកដែលត្រៀមខ្លួនទៅជាអភិបាលនិងជាបូជាចារ្យ ​ត្រូវយល់ច្បាស់អំពីទេវវិទ្យាដែលបានរិះគិតតាម​បែប​​​នោះជាចាំ​បាច់បំផុត ​ជាពិសេសត្រូវសិក្សាអំពីបញ្ហាដែលមានពាក់ព័ន្ធនឹងទំនាក់ទំនងរវាងបងប្អូន ដែលបែក​​​ចេញជាមួយព្រះសហគមន៍​កាតូលិក។ ប៉ុន្តែត្រូវសិក្សា​មិន​មែនតាមបែបជជែកដេញដោលគ្នាសោះឡើយ។

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតានិងបព្វជិតបព្វជិតា ទទួលការបង្រៀននិងការអប់រំឲ្យរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណ ពិតជាការ​​​ដ៏​​​ចាំ​បាច់។ តែការបង្រៀននិងអប់រំនោះ អាស្រ័យ​យ៉ាង​ពិសេស​ទៅលើការអប់រំរបស់អស់បូជាចារ្យ។

គ្រីស្តបរិស័ទជាសាសនាទូតធ្វើការនៅ​ប្រទេស​ដែលមាន​​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​និកាយផ្សេងៗ​ធ្វើការដែរ ក៏ត្រូវស្គាល់​បញ្ហា​ចោទឡើងដោយចលនា​បង្រួបបង្រួម ក្នុងកិច្ចការរបស់ខ្លួនជាគ្រីស្តទូត ជាពិសេសសព្វថ្ងៃ  និងអំពីលទ្ធផល​​​របស់​​​​​​ចលនា​​​​នោះ​ទៀត​ផងដែរ។

១១-របៀបសម្តែងនិងការបរិយាយលទ្ធិនៃជំនឿ

វិធីនិងរបៀបរៀបរាប់ល​​​ទ្ធិកាតូលិក មិនត្រូវរារាំងការសន្ទនាជាមួយបងប្អូនទាំងនោះទេ។ ត្រូវរៀប​រាប់​​​លទ្ធិ​​​ទាំងស្រុងយ៉ាងច្បាស់​ ដោយមិនលាក់លៀមអ្វីជាដាច់ខាត។ អ្នកលាក់លៀមបញ្ហា​​​ដែលចោទឡើងដើម្បីបាន​​​សេចក្តី​​​សុខសាន្តក្លែង​ក្លាយ​  ពិតជាខុសទាំង​ស្រុង​នឹង​ចលនាបង្រួបបង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទ ​ព្រោះរបៀបនោះបង្ខូចលទ្ធិកាតូលិក និង​​​បណ្តាលឲ្យគេមិនអាច​យល់​​អត្ថន័យដ៏​ពិតប្រាកដដែលប្រកែក​មិន​បាន​នៃលទ្ធិនោះ។

នៅពេលជាមួយគ្នានេះ​​​ត្រូវ​​​ពន្យល់​​​លទ្ធិកាតូលិក​ឲ្យកាន់តែជ្រៅទៅៗ និងកាន់តែទៀងត្រង់ ដោយ​យករបៀប និយាយ និងពាក្យពេចន៍ដែល​​​មនុស្ស​​​ទូទៅធា្លប់ប្រើ សូម្បីតែបងប្អូនដែលបែកចេញនោះ អាច​ស្តាប់បានដែរ។

លើសពីនេះទៅទៀត ទេវវិទូកាតូលិក ដែល​​​កាន់តាមលទ្ធិកាតូលិកយ៉ាងស្មោះ នៅពេលអស់​លោក​សន្ទនា​​​ជា​​​​​​មួយបងប្អូនដែលបែកចេញ​ ក៏ត្រូវស្រាវ​ជ្រាវ​អំ​ពី​គម្រោងការ​​​ដ៏អស្ចារ្យរបស់​ព្រះ​ជាម្ចាស់​រួម​ជា​មួយបងប្អូនទាំងនោះ​​​ដែរ។ ប៉ុន្តែ អស់លោកត្រូវរិះគិត​ដោយចិត្តចង់​​​រក​​​សេចក្តីពិត ទាំង​មាន​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​និងចិត្តសុភាព។ ពេលរៀបរាប់​​​លទ្ធិកាតូលិក អស់​លោកត្រូវនឹកចាំថា ប្រការនីមួយៗ​ក្នុង​លទ្ធិកាតូលិកទាំងមូល មិនស្មើទាំងអស់ទេ តែមានសារៈ សំខាន់ប្លែកៗគ្នា​តាមលំដាប់លំដោយវិញ គឺស្រេចតាម​ទំនាក់ទំនង​នឹងគ្រឹះនៃលទ្ធិ។  ហេតុនេះ ហើយបានជា​មាន​​​មាគ៌ា​​​មួយ ដាស់តឿនទេវវិទូទាំងអស់ឲ្យ​ប្រណាំង​ប្រជែង​​​ រកចំណេះចេះដឹងកាន់តែជ្រៅ​ទៅៗ និងឲ្យ​​​សម្តែង​​​អំពី "ព្រះជន្ម​ដ៏​បរិបូណ៌​បំផុត​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ត​ដែល​មនុស្ស​លោក​គិត​មិន​ដល់​នោះ​" (អភ ៣,៨) ឲ្យកាន់តែ​​​ច្បាស់​​​ឡើងៗ​​​ដែរ។

១២-អំពីការ​រួម​សហ​ការ​ជា​មួយ​បង​ប្អូន​ដែល​បែកចេញទៅហើយ​

សូម​ឲ្យ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទាំង​អស់​នាំ​គ្នាប្រកាស​ជំនឿ​របស់​ខ្លួន​ទៅលើ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​តែ​មួយ​ព្រះ​អង្គ ​ជាព្រះ​ត្រៃ​ឯក ទៅលើព្រះ​បុត្រា​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ដែល​ប្រសូត​ជា​មនុស្ស ជាព្រះ​សង្រោ្គះ​ដែល​បានរំដោះ​យើង ​និងជាព្រះអម្ចាស់ នៅ​​​ចំពោះមុខ​មនុស្ស​គ្រប់ជាតិសាសន៍ផង។ សូម​ឲ្យ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទាំង​អស់​ខិត​ខំ​រួម​គ្នា គោរព​រាប់​អានគ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក នាំ​គ្នា​ផ្តល់​សក្ខីភាព​អំពី​សេចក្តី​សង្ឃឹម​របស់​យើង ជាសេចក្តី​សង្ឃឹម​ដែល​មិន​នាំឲ្យ​ខក​ចិត្ត​ឡើយ។ សព្វ​ថ្ងៃ​​មនុស្ស​​​​​​​​​នាំ​គ្នា​តែងតែសហ​ការ​គ្នាជា​ទូទៅ​ផ្នែក​សង្គម។ ដូច្នេះ មនុស្ស​ទាំង​អស់​ត្រូវ​តែ​បម្រើ​កិច្ច​រួម​នេះ ដោយ​គ្មាន​នរ​​​ណា​​​ម្នាក់​អាក់​ខានបាន​ឡើយ ជា​ពិសេស អ្នក​ដែល​ផ្ញើជីវិតលើ​ព្រះ​ជាម្ចាស់ មាន​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទាំង​អស់​មុន​គេបង្អស់ ព្រោះ​​​​គេ​ពាក់​ឈ្មោះ​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ត ជាកិត្តិយសរបស់​គេ។ គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទាំង​អស់​ដែលសហការគ្នា បង្ហាញ​បញ្ជាក់​​​យ៉ាង​​​​ច្បាស់ថា ព្រះសហគមន៍រួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយខ្លះៗរួចហើយ។ គេក៏សម្តែងព្រះ​ភ័ក្រ្ត​ព្រះ​គ្រីស្ត​ក្នុង​​​ឋានៈ​​​ព្រះអង្គជា​​​​អ្នក​បម្រើ ឲ្យ​ភ្លឺកាន់​តែ​ច្បាស់​ឡើងៗដែរ។ គ្រីស្ត​បរិស័ទ​សហការ​បែបនេះ ក្នុង​ប្រទេស​ជា​ច្រើន​រួចហើយ តែ​ត្រូវ​​​​សហការគ្នាឲ្យកាន់​តែ​ខ្លាំ​ង​ឡើងៗទៀតផង ​ជាពិសេស នៅ​ប្រទេស​មានសង្គម​កំពុងលូត​លាស់ ឬ​មានបច្ចេក​ទេស​កំពុង​​​ចម្រើន​ឡើង​។ ក្នុង​ប្រទេស​ទាំង​នោះ គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ត្រូវ​សហការ​គ្នាដោយនាំ​ឲ្យ​គេ​គោរព​តម្លៃ​ដ៏​ថ្លៃ​ថ្នូរ​របស់​បុគ្គល​​​​ម្នាក់ៗ ត្រូវសហការ​គ្នាជួយ​កសាង​សន្តិភាព ត្រូវសហការគ្នា​ក្នុងកិច្ចបន្ត​ការ​អនុវត្តន៍​តាមដំណឹង​ល្អ​ផ្នែក​សង្គម​​​។ ត្រូវសហការគ្នាឲ្យ​វិទ្យា​សាស្រ្តនិង​សិល្បៈ​លូត​លាស់​ឡើង​​​​ ក្នុង​បរិយាកាស​ស្រប​តាម​គ្រីស្ត​សាសនា។ ​ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត ត្រូវសហការ​គ្នាជួយ​ព្យាបាល​ទុក្ខ​គ្រប់យ៉ាងរបស់មនុស្សលោកនា​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន មាន​ទុរ្ភិក្ស មហន្តរាយ ភាព​ល្ងង់​​​​​​​ខ្លៅ ភាព​ក្រីក្រ​ គ្មាន​ផ្ទះ​នៅ ការ​ចែក​ធន​ធាន​មិន​ស្មើ​គ្នាជា​ដើម។ បើ​អស់​អ្នក​ដែល​ផ្ញើជីវិតលើ​ព្រះ​គ្រីស្ត​រួម​សហការ​បែប​នេះ គេ​មុខ​ជា​នឹង​អាចរៀនយ៉ាង​ស្រួលអំពីរបៀបមនុស្ស​អាចស្គាល់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មកបាន​ គោរព​រាប់​​​អាន​​​គ្នា និង​រៀប​ចំ​ផ្លូវ​ឲ្យ​គ្រីស្ត​បរិស័ទ​ទាំង​អស់​រួប​រួម​គ្នាជាធ្លុងតែមួយ​ផង។

ជំពូក៣
ព្រះសហគមន៍និងក្រុមជំនុំ ដែលបែកចេញពីអាសនៈគ្រីស្តទូតនៅក្រុងរ៉ូម

១៣-ឥឡូវយើងសូមពិនិត្យមើលការបែកបាក់ដ៏ធំជាងគេ ដែលបណ្តាលឲ្យអាវវែងឥត​ថ្នេរ​របស់​ព្រះគ្រីស្ត​ត្រូវ រហែក​​​។ ព្រះសហគមន៍បែកបាក់មុនគេនៅបូព៌ាប្រទេស គឺមានគ្រីស្តបរិស័ទខ្លះប្រកែកតវ៉ាមិនព្រមទទួល​ស្គាល់​សេចក្តី​បញ្ជាក់​​​លទ្ធិនៃជំនឿនៃមហាសន្និបាតអេភេសូ និងកាលសេដូន។ នៅពេលក្រោយ អភិបាលដ៏​ប្រសើរ​ឧត្តមនៅ​​​បូព៌ា​​​ប្រទេស និងអាសនៈ​​​ក្រុងរ៉ូម ក៏ផ្តាច់ការរួបរួមគ្នាក្នុងព្រះសហគមន៍ដែរ។

ជាងបួនសតវត្សក្រោយមកទៀត ព្រះសហគមន៍បែកបាក់ជាច្រើននិកាយនៅបស្ចិមប្រទេស បណ្តាលមក​ពី ព្រឹត្តិការណ៍​ដែលគេតែងហៅថា "ការកែទម្រង់"។ មានក្រុមជំនុំជាច្រើនកើតឡើង តាមជាតិ ឬតាមជំនឿរបស់គេ ហើយបែកចេញពីអាសនៈក្រុងរ៉ូម។ ក្នុងចំណោមក្រុមសហគមន៍ឬក្រុមជំនំុដែលនៅ​តែរក្សា​ប្រពៃណី និងរចនា​​​សម្ព័ន្ធ​កាតូលិកខ្លះ  មានសហគមន៍អង់គ្លីកង់ ដោយឡែកពីគេ។

ប៉ុន្តែការបែកបាក់់គ្នាទាំងនោះប្លែកៗពីគ្នាយ៉ាងខ្លាំង គឺមិនគ្រាន់តែប្លែកពីគ្នាដោយកំណើត ឬដោយ​សភាពការណ៍​​​តាមកាលៈទេសៈ និងតាមទីកន្លែងរបស់គេប៉ុណ្ណោះទេ តែប្លែកពីគ្នាជាពិសេសដោយ​លក្ខណៈ បញ្ហា​​​ដ៏ធ្ងន់​​​ធ្ងរ​​​អំពីលទ្ធិនៃជំនឿ និងអំពីរចនាសម្ពន្ធរបស់ព្រះសហគមន៍។

ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតយល់ឃើញថា គួរផ្តល់យោបល់ដូចខាងក្រោមនេះ ដើម្បីជួយ​​​បង្រួប​​​​​​បង្រួម​​​គ្រីស្តបរិស័ទដោយរិះគិតពិចារណា។ ប៉ុន្តែ ត្រូវវាយតម្លៃសភាពការណ៍​ប្លែក​ៗ​នៃ​សង្គម​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ផ្សេងៗ ឲ្យ​​​បាន​​​ត្រឹមត្រូវ ​ហើយទោះបីគេបែកបាក់​​​គ្នាឯង​​​ក្តី ក៏ត្រូវបង្ហាញចំណងដែលនៅ​ស្ថិតស្ថេររវាងក្រុម​គ្រីស្តបរិស័ទ​ទាំង​​​នោះ​​​​​​ដែរ។

១-យោបល់អំពីព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស

១៤-មតិនិងប្រវត្តិផ្ទាល់របស់បងប្អូនគ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រទេស

អស់រយៈប៉ុន្មានសតវត្សខាងដើមដំបូង ព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស និងព្រះសហគមន៍នៅបស្ចិម​​​ប្រទេស តែង​តែ​ដើរ​តាមមាគ៌ា​រៀងៗខ្លួន តែរួបរួមគ្នាទុកជាបងប្អូនត្រង់លទ្ធិនៃជំនឿ​និងត្រង់របៀបធ្វើអគ្គសញ្ញា។ នៅ​​​ពេល​​​គេខ្វែងគំនិត​គ្នា​អំ​​​ពី​​​លទ្ធិនៃជំនឿ ឬអំពីក្បួនវិន័យ ព្រះ​​​សហគមន៍​​​ទាំង​​​​​​សង​​​ខាងយល់ព្រមជាមួយ​​​​​​គ្នាឲ្យអាសនៈ​ក្រុងរ៉ូម​ធ្វើអន្តរាគមន៍។ ក្នុង​ចំណោម​សេចក្តីដ៏សំខាន់ៗ មហាសន្និបាត​ចូលចិត្ត​រំឭក​​បងប្អូន​​​ទាំង​​​អស់​​​ថា នៅបូព៌ា​​​ប្រទេស​​​​​​មាន​​​ព្រះសហគមន៍ជាច្រើនដោយឡែក ឬតាមភូមិភាគ មានព្រះ​សហគមន៍ដែល​​អភិបាល​​​ដ៏​​​ប្រសើរ​​​​​​ឧត្តម​​​ណែ​​​នាំជាដើម  តែងអះអាងថា ក្រុមគ្រីស្តទូត​បាន​តែង​​តាំង​។ ហេតុនេះហើយ​បាន​ជាក្នុង​​​ចំណោម​​​គ្រីស្ត​​​បរិស័ទ​​​នៅ​​​បូព៌ាប្រទេសពីដើម គេមាន​អាទិភាព (ហើយសព្វថ្ងៃគេក៏នៅតែមានអាទិភាពដដែលដែរ) គឺគេយក​​​ចិត្ត​​​​ទុក​​​​​​ដាក់​​​​​​យ៉ាង​​​ពិសេស ​រក្សា​ទំនាក់ទំនង​ដែល​ត្រូវតែមានរវាងព្រះសហគមន៍ភូមិភាគនីមួយៗទុកជាប្អូន​ស្រី​​​ ដោយ​​​រួ​​​បរួម​​​គ្នា​​​​តាមលទ្ធិនៃ​​​ជំនឿ​​​និងសេចក្តីស្រឡាញ់។

យើងមិនត្រូវបំភ្លេចទៀតថា ព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេសមានគុណសម្បត្តិដ៏ថ្លៃថ្នូរតាំងពីដើមរៀងមក។ ព្រះសហគមន៍នៅបស្ចិមប្រទេសបានយោងកត្តាជាច្រើនពីគុណសម្បត្តិដ៏ថ្លៃថ្នូរនេះ គឺកត្តាខាងពិធីគោរពប្រណិប័តន៍៍ ខាង​​​​​​​របៀប​​​រស់​​​​​​​នៅតាមព្រះវិញ្ញាណជាប្រពៃណី​​​បញ្ជូនបន្តមក និងខាងច្បាប់វិន័យ។ យើងក៏ត្រូវដឹងថា មហា​​​សន្និបាត​​​សកល​ជាច្រើនដែលជួបជុំគ្នានៅបូព៌ាប្រទេស បានប្រកាសបញ្ជាក់គោលលទ្ធិសំខាន់ៗ​ជាគ្រឹះនៃលទ្ធិនៃ ជំនឿគ្រីស្ត​សាសនា គឺគោល​​​លទ្ធិអំពី​​​ព្រះ​​​ត្រៃឯក អំ​ពី​ព្រះ​បន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលប្រសូតជាមនុស្សដោយ​សារ ព្រះនាង​​​ព្រហ្មចារីនី​​​ម៉ារី។ យើងត្រូវចាត់ទុកថា ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះមានតម្លៃដ៏ថ្លៃប្រសើរ។ ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​ទាំង​នោះ​ក៏បានរងទុក្ខ​​​វេទនា​​​ជាទម្ងន់ ដើម្បីរក្សាទុកជំនឿរបស់​ខ្លួន ហើយសព្វថ្ងៃ គេក៏នៅតែរង​​​ទុក្ខ​​​វេទនា​​​នៅ​​​ឡើយ​​​ដែរ។

តាំងពីដើមដំបូងនៃព្រះសហគមន៍ គ្រីស្តបរិស័ទទទួល​​​សេចក្តីដែលបញ្ចូនបន្ត​​​ពីក្រុមគ្រីស្តទូតមក ​​​តាម​​​របៀបប្លែកៗពីគ្នា គេក៏ពន្យល់បេតិកភ័ណ្ឌនោះតាមរបៀបប្លែកៗពីគ្នាដែរ ស្របតាមទេពកោសល្យ និងតាម​​​សភាពការណ៍​​​​ជីវភាព​ប្លែកៗពីគ្នា។ ​មូលហេតុទាំងនោះ និងមូលហេតុផ្សេងៗទៀតខាងក្រៅព្រះសហគមន៍ ជា  ឱកាស​​​បណ្តាល​​​​​​ឲ្យ​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​​​​បាក់បែកគ្នា។ ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ទាំងសង​ខាងស្តាប់គ្នាមិនបាន មិនយល់ចិត្តគំនិតគ្នា ហើយក៏ខ្វះសេចក្តី​ស្រឡាញ់​​​​ ពិតជាមូលហេតុបណ្តាលឲ្យបែកបាក់គ្នាថែមទៀត​​​។

ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតដាស់តឿនគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ ជាពិសេស​​​អស់អ្នកដែល​​​មានបំណង​​ជួយធ្វើឲ្យព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស និងព្រះសហគមន៍នៅបស្ចិមប្រទេសរួបរួមគ្នាយ៉ាងពេញលេញ តាម​​​បំណង​​​ប្រាថ្នាព្រះសហគមន៍ទាំងពីរ សូមរិះគិតពិចារណាយ៉ាងច្បាស់អំពីសភាពការណ៍ពិសេស​របស់ព្រះសហគមន៍នៅ​​​បូព៌ា​​​ប្រទេស អំពីសម័យ​​​ព្រះ​​​សហគមន៍​​​ទាំងនោះកើតនិងចម្រើនឡើង អំពីលក្ខណៈនៃ​ទំនាក់ទំនងព្រះ​​​សហគមន៍​​​ទាំង​​​នោះជាមួយគ្នាផង និងជា​​​មួយ​​​អាសនៈក្រុងរ៉ូមផង មុនពេលព្រះសហគមន៍ទាំងពីរបាក់បែកគ្នា។ សូម​ឲ្យ​​​គ្រីស្ត​​​បរិស័ទ​​​​​​​​​វាយតម្លៃយ៉ាងត្រឹម​​​ត្រូវតាមយុ​​​ត្តិធម៌អំពី​​​សេចក្តីទាំង​​​នោះ។ បើអស់អ្នកកាន់តាមគោលការណ៍​ទាំងនេះ​ឲ្យ​​​បាន​​​ល្អ  គោលការណ៍ទាំងនេះមុខជាអាចជួយយ៉ាង​​​ខ្លាំង​​​ក្នុង​​​ការសន្ទនាជាមួយគ្នា តាមគោលបំណងរបស់ខ្លួន។

១៥-ប្រពៃណីខាងពិធីគោរពប្រណិប័តន៍ និងខាងការរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណ

យើងម្នាក់ៗដឹងច្បាស់ថា គ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រទេសតែងតែធ្វើពិធីគោរពប្រណិប័តន៍៍ដោយចិ ត្តស្រឡាញ់ យ៉ាងខ្លាំង ជា​​​ពិសេស របៀប គេ ថ្វាយពិធីអរព្រះគុណ។ ពិធីគោរពប្រណិប័តន៍៍ទាំងនោះពិតជាប្រភពនៃជីវិតសម្រាប់ព្រះសហគមន៍ និងជា​​​ប្រផ្នូលបញ្ចាំចិត្តថា គេនឹងទទួលសិរីរុង​រឿង​នៃលោកខាងមុខទៀតផង។ ដោយពិធីគោរពប្រណិប័តន៍៍ទាំងនោះ គ្រីស្តបរិស័ទ​​​រួម​​​ជា​​​មួយអភិបាល មាន​​​ផ្លូវ​​​​ទៅកាន់​ព្រះជាម្ចាស់​ជាព្រះបិតា ដោយសារព្រះបុត្រា ជាព្រះបន្ទូល​ប្រសូតជាមនុស្ស ដែលសោយ​ទិវង្គត​​​និង​​​មាន​​​ព្រះ​​​ជន្មថ្មីដ៏​រុង​រឿង ក្នុងព្រះវិញ្ញាណដែលព្រះអង្គចាក់បង្ហូរនោះ។ គេចូលរួបរួមជា​មួយ​​​​ព្រះត្រៃឯកដ៏វិសុទ្ធបំផុត និង "មាន​លក្ខណៈ​ជា​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​" (២សល ១,៤)។ ដូច្នេះ ព្រះសហគមន៍​របស់ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​សាងសង់និង​​​ចម្រើន​​​ឡើង ដោយគេថ្វាយពិធីអរ​ព្រះគុណព្រះអម្ចាស់ តាមព្រះសហគមន៍ដោយឡែកពីគ្នា។ ដោយ​​​អស់​​​បូជាចារ្យថ្វាយពិធីអរព្រះគុណ​រួមគ្នា អស់លោកក៏សម្តែងឲ្យឃើញថា ព្រះសហគមន៍​ទាំងនោះ​​​រួបរួម​​​គ្នា​​​ទៀត​​​​​​ដែរ​​​។

ក្នុងពិធីគោរពប្រណិប័តន៍៍ទាំងនោះ គ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រទេសតែងតែលើកតម្កើងព្រះនាងម៉ារី ព្រហ្មចារិនីជាដរាប ដោយ​​​សូត្របទជាច្រើន​ដ៏សែនពិរោះ។ ​​​មហាសន្និបាតសកលក្រុងអេភេសូ បានប្រកាសយ៉ាងឱឡារិកថា ព្រះនាង​​​ម៉ារីជា​ព្រះ​​​​មាតា​​​ដ៏វិសុទ្ធបំផុត​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទទទួលស្គាល់ថា ព្រះគ្រីស្ត​​​ពិតជាព្រះបុត្រា​​​របស់​​​ព្រះ​​​​​​​ជា​​​ម្ចាស់ ហើយក៏ពិត​ជាបុត្រមនុស្សផង ស្របតាមព្រះគម្ពីរ។

សន្តបុគ្គលជាច្រើនក៏ទទួល​គារវៈកិច្ច​​​យ៉ាង​​​ខ្លាំង​​​ដូច្នេះដែរ។ ក្នុង​​​ចំណោមសន្តបុគ្គលទាំង​​​នោះ​​​ មាន​​​គ្រូ​​​បាធ្យាយ​​​នៃព្រះសហគមន៍​សកល​មួយចំនួនធំ។

ទោះបីព្រះសហគមន៍ទាំងនោះបែកចេញពីយើងក្ដី ក៏យើងអាចរួបរួមធ្វើពិធីដ៏សក្ការៈខ្លះ​ជាមួយគ្នាបាន តាម សភាពការណ៍អនុគ្រោះ និងដោយអភិបាលព្រះសហគមន៍អនុញ្ញាតឲ្យដែរ។ គ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិកមិនគ្រាន់តែអាច​ចូល​​​​​​​​​រួមបានប៉ុណ្ណោះទេ តែត្រូវទូន្មានឲ្យគេចូលរួមថែមទៀតផង ព្រោះថា ​ព្រះសហគមន៍​ទាំងនោះមានអគ្គសញ្ញា​ដ៏​​​ពិត​​​​​​​​​ប្រាកដ ហើយជាពិសេស​ ដោយមានអភិបាលតៗគ្នាតាំង​ពីក្រុម​គ្រីស្តទូតរៀងមក នៅព្រះសហគមន៍ទាំងនោះ​​​មាន​​​​​​មុខ​​​​​​ងារជាបូជាចារ្យ និង​​​ពិធី​​​អរព្រះគុណទៀតផង។ ការណ៍ទាំងនោះធ្វើឲ្យព្រះសហគមន៍ទាំងនោះ​​​រួបរួមយ៉ាង​​​ជិត​​​​​​ស្និទ្ធជាមួយយើង។

នៅបូព៌ាប្រទេសក៏មានប្រពៃណីដ៏ថ្លៃថ្នូរអំពីការរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណ ដែលចេញមុខ​ជាពិសេស​ដោយមាន​​​ក្រុម​​​លោកសង្ឃជាច្រើន។ នៅតំបន់ទាំងនោះ តាំងពីសម័យដ៏​រុងរឿង​នៃគ្រូបាធ្យាយដ៏វិសុទ្ធមក គោល​គំនិត​​​រស់​​​នៅ​​​តាម​​​ព្រះវិញ្ញាណរីកដុះឡើង និងផ្សព្វផ្សាយនៅបស្ចិម​ប្រទេសតាមក្រោយ ហើយត្រឡប់ដូចជាប្រភព​នៃការ​​​ចាត់​​​ចែងការរស់នៅរបស់បព្វជិតបព្វជិតាឡាតំាង។​ របៀបរស់នៅ​របស់គេក៏ផ្តល់ឲ្យការរស់នៅជាបព្វជិតបព្វជិតា​​​ឡាតាំង​​​ទាំង​​​នោះ​​​ទទួលកម្លាំងថ្មីទៀត​ដែរ។ ហេតុនេះ​ហើយបានជាយើងសូមផ្តែផ្តាំគ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិកយ៉ាងខ្លាំង ឲ្យក្រេប​​​ជញ្ជក់​​​​​​នូវគុណសម្បត្តិដ៏ថ្លៃថ្នូរនៃជីវិតតាមព្រះ​វិញ្ញាណរបស់គ្រូ​បាធ្យាយ​បូព៌ាប្រទេស។ គុណសម្បត្តិដ៏ថ្លៃថ្នូរ​​​នៃជីវិត​​​តាម​​​ព្រះ​​​​​​វិញ្ញាណនោះ លើកមនុស្សទាំងស្រុង​ឲ្យបែរ​ខ្លួនទៅស្មឹងស្មាធិ៍អំពីការអាថ៌កំបាំងដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះជាមា្ចស់។

មនុស្សទាំងអស់ត្រូវដឹងថា ត្រូវស្គាល់ គោរព ថែរក្សា និងពង្រីកបេតិកភ័ណ្ឌដ៏ប្រសើរខាង​​ពិធី​បុណ្យ និង​​​ខាង​​​ជីវិតតាមព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស។ ភារកិច្ចនេះពិតជាការដ៏ចាំបាច់បំផុត ដើម្បីរក្សា​​​ប្រពៃណី​​​ទាំង​ស្រុង​​​​នៃ​​​គ្រីស្តសាសនា​យ៉ាងស្មោះ។ ការគោរព ថែរក្សា និងការពង្រីកបេតិកភ័ណ្ឌ​​​នេះមុខជានឹង​​​សម្រុះ​​​សម្រួល​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​បូព៌ាប្រទេស​​​និងគ្រីស្តបរិស័ទបស្ចិមប្រទេស​​​ជាពុំខាន។

១៦-ក្បួនវិន័យរបស់គ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រទេស

លើសពីនេះទៅទៀត តាំងពីដើមរៀងមក ព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេសតែងតែអនុវត្តតាមក្បួនវិន័យផ្ទាល់ ​តាមការយល់ស្របរបស់អស់គ្រូបាធ្យាយ និងមហាសន្និបាតនានា។ ជួនកាលមហាសន្និបាតសកលយល់ស្របដែរ​​​។ របៀប​​​គោរពនិងប្រពៃណីប្លែកៗពីគ្នា មិនទាស់នឹងព្រះសហគមន៍រួបរួមជា​ធ្លុង​​តែ​មួយ​ទាល់តែសោះ ដូច​​​មាន​​​ចែង​​​ខាង​​​លើ។ ដោយមានប្រពៃណីនិងរបៀបរស់នៅបែ្លកពីគ្នាដូច្នេះ ​ព្រះសហគមន៍មុខជាមាន​​​សោ​​​ភ័ណភាព​​​​​​ឆើត​ឆាយ​ថែមទៀត ហើយក៏យកមកធ្វើជាជំនួយដ៏មានតម្លៃសម្រាប់បំពេញបេសកកម្មរបស់ខ្លួនដែរ។ ហេតុនេះ​​​ហើយ​​​បានជា ​មហា​​​សន្និបាតសូមប្រកាសថា ព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេសដឹងខ្លួនថា ទោះបីព្រះសហគមន៍ទាំងមូល​ត្រូវ​​​រួប​រួមគ្នា​​​ជាធ្លុង​​​តែ​​​មួយជាចាំបាច់ក្តី ក៏ព្រះសហគមន៍ទាំងនោះមានសិទ្ធិសេរីភាព​ត្រួតត្រាខ្លួនឯង តាមក្បួនវិន័យ​​​របស់គេដែរ ព្រោះ​​​ក្បួនវិន័យទាំងនោះ​សមស្របតាមបុគ្គលិកលក្ខណៈគ្រីស្តបរិស័ទរបស់គេ និងអាចជួយលើកស្ទួយ​​​ប្រយោជន៍​​​​​​របស់គេ​​​ខាង​​​​​វិញ្ញាណទៀតផង។ សូមកុំឲ្យ​មាននរណា​មានមន្ទិល​សង្ស័យ​អំពីសេចក្តីនេះឲ្យសោះ។ ត្រូវ​​​អនុវត្ត​​​តាម​​​គោល​​​​​​ការណ៍​​​នេះយ៉ាងពេញលេញ ព្រោះជាគោលការណ៍តាមប្រពៃណីព្រះសហគមន៍។  តាមពិត តាម​​​ប្រវត្តិសាស្រ្ត គេមិន​​​បាន​​​គោរពតាមគោលការណ៍នេះរហូតទេ តែគោលការណ៍នេះ​ជាលក្ខ័ណ្ឌដ៏ចាំបាច់បំ​​​ផុតមុនគេ ដើម្បីឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទអាច​​​រួប​​​រួម​​​គ្នា​​​វិញបាន។​

១៧-លក្ខណៈពិសេសរបស់គ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រទេសអំពីបញ្ហាលទ្ធិនៃជំនឿ

សេចក្តីចែងនៅខាងលើអំពីពិធីគោរពប្រណិប័តន៍៍ និងអំពីក្បួនវិន័យដែលប្លែកៗពីគ្នាយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ក៏ត្រូវ​​​អនុវត្ត​តាម អំពីរបៀបពន្យល់បញ្ជាក់ទេវវិទ្យានៃលទ្ធិនៃជំនឿដែរ។ តាមពិត ពេលគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ខិតខំរិះ​​​គិត​​​ដើម្បី​​​ឲ្យយល់កាន់តែ​ជ្រៅ​ទៅៗ​​​​អំពីសេចក្តីពិត​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់បាន​​សម្តែងមក គ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រទេស​​​និងនៅ​​​បស្ចិម​​​ប្រទេស ​​បាន​​​ប្រើ​​​​​​​​​វិធី​​​និង​​​មធ្យោបាយប្លែកៗពីគ្នា ដើម្បីរកនិងពន្យល់បញ្ជាក់សេចក្តីអំពីព្រះជាម្ចាស់។  ហេតុ​​​នេះ​​​ហើយ កុំឆ្ងល់ថា គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​ភាគី​​​មួយយល់និងពន្យល់បញ្ជាចាក់ទិដ្ឋភាព​ខ្លះ​អំពីគម្រោងការ​​​ដ៏អស្ចារ្យ​​​ដែលព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​បាន​​​​​​សម្តែងមកនោះ យ៉ាងច្បាស់ជាង​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​ភាគីមួយទៀត។ ដូច្នេះ ត្រូវ​​​រាប់ជាញឹកថា សេចក្តី​​​ពន្យល់​​​​​​បញ្ជាក់​​​​​​ទេវវិទ្យា​​​​​​​​​​​​ប្លែកៗពីគ្នាទាំងនោះ ​ហាក់ដូចជាបន្ថែមអត្ថន័យឲ្យគ្នា ជាជាងទាស់ទែងគ្នាវិញ។ រីឯ​ប្រពៃណីដ៏ពិត​​​ប្រាកដ​​​របស់គ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រ​​​ទេស យើងត្រូវទទួលស្គាល់ថា ​បានចាក់ឫស​យ៉ាង​ល្អបំផុត​​​ក្នុង​​​ព្រះគម្ពីរ។ ពីធីគោរព​​​ប្រណិប័តន័តែងតែបក​​​ស្រាយនិងពន្យល់រៀបរាប់ប្រពៃណីទាំងនោះ ក៏ទទួលជីវិត​ពីការបញ្ជូនបន្តដ៏រស់រវើក​ពីក្រុម​គ្រីស្ត​​​ទូត​​​មក និងពី​​​សំណេរ​​​​​​របស់គ្រូបាធ្យាយនៅបូព៌ាប្រទេស ព្រមទាំង​​​ពីអ្នក​​​និពន្ធ​​​អំ​​​ពី​​​ជីវិតខាងព្រះវិញ្ញាណ​​​ទៀត​​​ផង​​​។​​​ ប្រពៃណី​​​ទាំងនោះក៏​​​ណែនាំឲ្យគ្រីស្តបរិស័ទរស់នៅយ៉ាងត្រឹមត្រូវរហូតដល់​​​ណែ​​​នាំ​​​គេឲ្យសញ្ជឹងគិត​យ៉ាងពេញ​​​លក្ខ​​​ណៈ​​​​​​អំពីសេចក្តីពិត​​​នៃ​​​គ្រីស្តសាស​​​នា ។

មហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធសូមអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ ដោយដឹងថា គ្រីស្តបរិស័ទនៅបូព៌ាប្រទេសជាច្រើន ដែល​ជា​​​កូន​​​ចៅរបស់ព្រះសហគមន៍កាតូលិក នៅតែថែរក្សាបេតិកភ័ណ្ឌនេះ ហើយមានបំណងចង់រស់នៅ​តាម​បេតិកភ័ណ្ឌ​​​នេះ​​​ឲ្យកាន់តែបរិសុទ្ធ និងកាន់តែពេញលេញ។ គេរស់នៅរួបរួមយ៉ាងពេញលក្ខណៈ​​​ជា​​​មួយ​​​បងប្អូនរបស់គេ ដែល​​​កាន់តាមប្រពៃណីបស្ចិមប្រទេស។ មហាសន្និបាតប្រកាសថា បេតិកភ័ណ្ឌ​ទាំងមូលនេះ ទាំង​​​ខាង​​​ជីវិតតាមព្រះ​​​វិញ្ញាណ ទាំងខាងពិធីគោរពប្រណិប័តន៍៍ ទាំងខាងក្បួនវិន័យនិង​ខាងទេវវិទ្យា តាមប្រពៃណីផ្សេងៗ​​​តាមការ​​​បញ្ចូនបន្តមក ​ក៏ពិត​​​ជា​​​ចំណែកនៃលក្ខណៈកាតូលិកយ៉ាងពេញ​លេញមែន ហើយក៏ពិតជាមានលក្ខណៈបន្តពី​ក្រុម​​​គ្រីស្តទូត របស់ព្រះ​​​សហគមន៍​​​ដែរ។

១៨-ពាក្យបញ្ចប់

ក្រោយពីបានពិនិត្យមើលសេចក្តីទាំងនេះយ៉ាងច្បាស់រួចហើយ មហាសន្និបាតសូមប្រកាសសាជាថ្មីនូវ​​​សេចក្តី​​​​​​​​​​ដែល​មហាសន្និបាតពីសម័យមុនៗ និងដែលអភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូមនានាបានប្រកាសថា "មិន​គួរ​យក​វិន័យណា​ផ្សេង​ទៀត​ដែល​មិន​ចាំបាច់ មក​បង្ខំ​បងប្អូន​ឲ្យ​ប្រតិបត្តិ​តាម​ឡើយ" (កក ១៥,២៨) ដើម្បី​បង្រួប​បង្រួម​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​វិញ ឬដើម្បីរក្សាគេឲ្យរួបរួមជាមួយគ្នាជាធ្លុងតែមួយដែរ។ មហាសន្និបាតប្រាថ្នា​ចង់​​យ៉ាងខ្លាំង​ឲ្យ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​​​​​ទាំ​​​ងអស់ តាំង​ពីពេលនេះតទៅ  ខិតខំធ្វើឲ្យព្រះសហគមន៍រួបរួមគ្នាបន្តិចម្តងៗ តាមកម្រិតផ្សេងៗ និង​​​តាម​​​​​​របៀបរស់នៅផ្សេងៗរបស់ព្រះសហគមន៍ ជាពិសេស ដោយអធិដ្ឋាន​និង​សន្ទនា​ជាមួយគ្នាដូចបងប្អូន អំពី​​​លទ្ធិ​​​ជំនឿ និងអំពីតម្រូវការដ៏សំខាន់ៗជាបន្ទាន់ក្នុងមុខងារ​​​ណែនាំនា​សម័យ​​យើង​នេះ។ តាមរបៀបដដែលនេះ មហាសន្និបាត​​​​​​ក៏ផ្តែផ្តាំអស់លោកគង្វាល ​និងគ្រីស្តបរិស័ទ​នៃព្រះសហគមន៍កាតូលិក ឲ្យមានទំនាក់ទំនងជាមួយ​​​នឹង​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​បូព៌ា​​​ប្រទេស ដែលមិនរស់នៅ​បូព៌ា​ទៀតទេ តែទៅរស់នៅឆ្ងាយពីមាតុភូមិរបស់គេ។ ដូច្នេះ គេពិតជា​​​សហការ​​​ជាមួយគ្នាដូចបងប្អូនកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ ​គឺគំនិតវិញ្ញាណនៃ​សេចក្តីស្រឡាញ់មុខជានឹងបំបាត់​​​ការប្រកួត​​​ប្រជែង​​​គ្រប់​​​យ៉ាង។ ប្រសិនបើគ្រីស្តបរិស័ទខិតខំ​បំពេញកិច្ចនេះ ដោយអស់ពីក្នុងចិត្ត មហាសន្និបាតមានសង្ឃឹមថា របង​​​ដែល​ញែកព្រះសហគមន៍នៅបូព៌ាប្រទេស ពីព្រះសហគមន៍នៅបស្ចិមប្រទេស មុខជាត្រូវរលំ ដើម្បីឲ្យមាន​​​ព្រះ​​​ដំណាក់​​​តែ​​​មួយ សាងសង់យ៉ាង​មាំ​លើថ្មគ្រឹះដ៏​សំខាន់ គឺព្រះគ្រីស្តយេស៊ូ ដែលនឹងបង្រួបបង្រួម ព្រះសហគមន៍​​​ទាំងពីរ​​​ឲ្យរួប​​​រួម​​​គ្នា​​​ជាធ្លុងតែ​មួយផង។

២-ព្រះសហគមន៍ និងក្រុមជំនំុនៅបស្ចិមប្រទេសដែលបែកចេញទៅហើយ

១៩-សភាពការណ៍ពិសេសរបស់សហគមន៍ទាំងនោះ

​នៅសម័យកើតវិបតិ្តដ៏ធំធេងដែល​​​​​​​​​ចាប់ផ្តើមនៅបស្ចិមប្រទេសនាចុងយុគកណ្តាល ហើយនៅពេលក្រោយៗ​​ទៀត​​​ មានព្រះសហគមន៍និងក្រុមជំនំបែកចេញពីអាសនៈរបស់គ្រីស្តទូតនៅក្រុងរ៉ូម។ សព្វថ្ងៃ​ ព្រះសហគមន៍​និង​ក្រុមជំនំុទាំងនោះ ក៏នៅតែរួមជាមួយព្រះសហគមន៍​កាតូលិក ដោយត្រូវរ៉ូវគ្នាយ៉ាង​ពិសេស​​ម៉្យាង និងដោយ​សារ​ទំនាក់ទំនងដ៍យូរអង្វែង មកពីប្រជាជនគ្រីស្តបរិស័ទបានរស់នៅ​រួបរួមគ្នាជា​សហគមន៍​​តែមួយ​តាមដំណើរ​ដ៏យូរលង់​​​នៃសតវត្សពីមុនៗមក។ ព្រះសហគមន៍និងក្រុមជំនំុទាំងនោះ មានលក្ខណៈប្លែកៗពីគ្នា ដោយមានកំណើត​ប្លែកពី​គ្នា មាន​លទ្ធិ​ជំនឿ​ប្លែកពីគ្នា និងមានការរស់នៅតាមព្រះវិញ្ញាណប្លែកពីគ្នាដែរ។ ហេតុនេះហើយបានជា ព្រះសហគមន៍​​​និង​​​​​​​ក្រុម​ជំនំុទាំងនោះ មិនគ្រាន់តែប្លែកពីព្រះសហគមន៍កាតូលិកយើងយ៉ាង​ក្រៃលែង​ប៉ុណ្ណោះទេ តែប្លែកពីគ្នាឯង​ថែម​​​ទៀត​​​ផង។ ហេតុនេះពិបាករៀបរាប់បញ្ជាក់អំពីពួកគេយ៉ាងច្បាស់លាស់។ យើងក៏គ្មានបំណងរៀប​រាប់​បញ្ជាក់​​​អំពី​​​ពួកគេ​​​ដូច្នោះដែរ។

ទោះបីចលនាបង្រួបបង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទ​​មិនទាន់កើតនៅគ្រប់កន្លែងនៅឡើយក្តី ទោះបីមានព្រះ​​​សហ​​​គមន៍​និងក្រុមជំនំុខ្លះ មិនទាន់មានបំណងចង់រស់នៅជាមួយព្រះសហគមន៍​កាតូលិកដោយសន្តិភាពគ្រប់គ្នាក្តី ក៏​​​យើង​​​​​​នៅ តែមានសង្ឃឹមថា គង់តែថ្ងៃណាមួយ គេនឹងមាន​គំនិត​​​តាមច​​​លនាបង្រួបបង្រួមគ្នានេះ ហើយ​​​មុខជាយើង​​​នឹង គោរព រាប់អានគ្នាទៅវិញទៅមកកាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើងៗទៀត​ផង។

ក៏ប៉ុន្តែ ត្រូវទទួលស្គាល់ថា ព្រះសហគមន៍និងក្រុមជំនំុទាំងនោះ ប្លែកពីព្រះសហគមន៍កាតូលិក​យើង​ ជាសន្ធឹក មិនគ្រាន់តែប្លែកពីគ្នាត្រង់ប្រវត្តិសាស្រ្ត សង្គមសាស្រ្ត ចិត្តសាស្រ្ត ​ឬត្រង់វប្បធម៌​ប៉ុណ្ណោះទេ តែជា​​​ពិសេស  ប្លែកពីគ្នាត្រង់របៀបបកស្រាយគម្ពីរ ដែលជាសេចក្តីពិតដែលព្រះជាម្ចាស់បាន​សម្តែង​ឲ្យមនុស្សលោក​​​ស្គាល់​​​។​​​ ទោះ​​​បីព្រះសហគមន៍និងក្រុមជំនំុទាំងនោះ ប្លែកពីព្រះសហគមន៍កាតូលិក​ក្តី ក៏យើងចង់គូសសង្កត់​​​សេចក្តី​​​ខ្លះ​​​ដែល​​​អាច​​​ទៅជានិងត្រូវជាមូលដ្ឋាននិងដើមកំណើត ដើម្បីបង្កើត​ការ​សន្ទនា​គ្នា និងនាំឲ្យការសន្ទនានេះកាន់តែ​​​ស្រួល​​​ឡើងៗទៀតដែរ។

២០-អំពីជំនឿផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្ត

យើងនឹកគិតជាពិសេសដល់គ្រីស្តបរិស័ទដែលប្រកាសយ៉ាងជាក់ច្បាស់ថា​​​ ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត​ពិតជាព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​ និងជា​​​ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្លួន ជាស្ពានមេត្រីតែមួយគត់រវាង​ព្រះជាម្ចាស់និងមនុស្សលោក ដើម្បី​លើកតម្កើង សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់តែមួយព្រះអង្គ ជាព្រះបិតា ព្រះបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណ​ដ៏វិសុទ្ធ។ យើងដឹងច្បាស់ថា ព្រះ​​​សហគមន៍និងក្រុមជំនំុទាំងនោះ​ កាន់ជំនឿប្លែកពីលទ្ធិកាតូលិកយ៉ាងក្រែល សូម្បីតែ​អំពីលទ្ធិព្រះគ្រីស្ត​​ជាព្រះ​​​បន្ទូល​​​​​​​​​ប្រសូត​​​ជាមនុស្ស និងអំពីការសង្គ្រោះ គេក៏ប្លែកពីព្រះសហគមន៍កាតូលិកដែរ ជាហេតុបណ្តាល​​​ឲ្យមាន​​​ជំនឿ​​​ប្លែក​​​ពីគ្នា​​​ត្រង់គម្រោងការដ៏អស្ចារ្យរបស់​​​ព្រះ​​​សហគមន៍ និងអំពីមុខងារបម្រើរបស់ព្រះសហគមន៍ ព្រមទាំងអំពីតួនា​​​ទី​​​របស់​​នាងម៉ារីក្នុងការសង្រ្គោះ​។ ក៏ប៉ុន្តែ​យើង​​​មានអំណរដោយឃើញបងប្អូនដែលបែកចេញទៅហើយនោះ បែរទៅ​​​រក​​​ព្រះ​​​គ្រីស្តទុកជា​ប្រភពនិង​​​បំពេញតួណាទីដ៏សំខាន់​​​ជាងគេ ក្នុងការរួបរួមគ្នាជាសហគមន៍តែមួយ។ គេមាន​បំណងរួបរួ​​​ម​​​ជាមួយ​​​ព្រះគ្រីស្ត និងស្វែងរកការរួបរួមគ្នា ​ហើយផ្តល់​​​សក្ខីភាព​​​នៃជំនឿរបស់គេនៅ​គ្រប់កន្លែងក្នុងចំណោម​​​ជាតិ​​​សាសន៍​​​ទាំង​​​ឡាយ។

២១-ការសិក្សាព្រះគម្ពីរ

បងប្អូនទាំងនោះ តែងស្រឡាញ់និងគោរព (ហាក់ដូចជានមស្ការថ្វាយបង្គំព្រះគម្ពីរម៉្យាង) ជាមូលហេតុ​ជំរុញ​​​គេឲ្យសិក្សាគម្ពីរដោយឥតឈប់ឈរ និងពិនិត្យពិច័យអក្សរដោយយកចិត្តទុកដាក់ "ព្រោះ​ដំណឹង​ល្អ​ជា​ឫទ្ធានុភាព​​​​​​​របស់​ព្រះជា​ម្ចាស់​សម្រាប់​សង្គ្រោះ​អស់អ្នក​ដែល​ជឿ គឺ​មុន​ដំបូង​សាសន៍​យូដា បន្ទាប់មក​សាសន៍​ក្រិក" (រម ១,១៦)។

គេតែងអង្វរព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ ហើយស្វែងរកព្រះជាម្ចាស់ក្នុងព្រះគម្ពីរ ដោយយល់ថាព្រះអង្គ​ដែល​មានព្រះ​​បន្ទូល​​​​មក​​​គេ​​​ដោយសារព្រះគ្រីស្ត តាមអស់លោកព្យាការីបានថ្លែងទុកជាមុន។ ព្រះអង្គជាព្រះបន្ទូល​របស់ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​​ប្រសូត​ជា​មនុស្ស ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់មនុស្សលោក។ គេនឹកសញ្ជឹងគិត​អំពីជីវប្រវត្តិ​ព្រះគ្រីស្ត អំពីការ​​​ប្រៀន​​​ប្រដៅ និងអំពីព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះបរមគ្រូ ដើម្បីសង្គ្រោះមនុស្សលោក ជាពិសេស​អំពីគម្រោងការដ៏អស្ចារ្យ​​​របស់​​​ព្រះអង្គ​ដែល​​​សោយទិវង្គត និងមានព្រះជន្មថ្មីដ៏រុងរឿង។

ទោះបីគ្រីស្តបរិស័ទដែលបែកចេញពីយើង តែង​​​ប្រកាស​​​ថា គម្ពីរពិតជាមានអំណាច​​​របស់ព្រះ​​​ជាម្ចាស់ ផ្ទាល់​​​​​​ក្ដី ក៏គេមានយោបល់ផ្សេងពីយើង  (គេក៏មានយោបល់ប្លែកពីគ្នាឯងដែរ) អំពីទំនាក់ទំនងរវាងព្រះ​គម្ពីរនិងព្រះ សហគមន៍។ តាមលទ្ធិនៃជំនឿកាតូលិក ក្រុមអភិបាល​មានមុខងារបង្រៀនព្រះសហគមន៍​យ៉ាងពិតប្រាកដ មានមុខ​​​ងារ​​​​​​ពិសេស​​​ក្នុងការបកស្រាយ និង​ក្នុងការអត្ថាធិប្បាយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ចែងជា​លាយ​​ល័ក្ខអក្សរ។

ប៉ុន្តែ ជាពិសេសនៅពេលសន្ទនាគ្នា ព្រះបន្ទូលពិតជាឧបករណ៍ដ៏ប្រសើរបំផុត​​​ក្នុងព្រះហស្តរបស់ព្រះ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​ ដើម្បីឲ្យមនុស្សទាំងអស់រួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ តាមតែព្រះសង្គ្រោះប្រទានឲ្យមនុស្សលោក។

២២-អំពីអគ្គសញ្ញា

គ្រប់ពេលមនុស្សទទួលអគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹកយ៉ាងត្រឹមត្រូវតាមព្រះអម្ចាស់ចាត់ចែងទុកនោះ ​និងទទួលដោយ ចិត្តគំនិត​​​យ៉ាងសមរម្យតាមតម្រូវការ មនុស្សរួបរួមក្នុងព្រះកាយព្រះគ្រីស្តដែលសោយទិវង្គត ​និងមានព្រះជន្មថ្មីដ៏រុង រឿង គេកើតជាថ្មី​ដើម្បីទទួលចំណែកនៃព្រះជន្មផ្ទាល់របស់ព្រះជាម្ចាស់​ តាមគ្រីស្តទូតប៉ូលចែងថា៖ "ដោយ​បងប្អូន​ទទួល​ពិធី​ជ្រមុជ​ទឹក បងប្អូន​ត្រូវ​កប់​ក្នុង​ផ្នូរ​រួម​ជាមួយ​ព្រះ​គ្រីស្ត ហើយ​បងប្អូន​ក៏​ទទួល​ជីវិត​ថ្មីរួម​ជាមួយ​ព្រះអង្គ​ដែរ  ព្រោះ​​​បងប្អូន​បានជឿលើ​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ដែល​បាន​ប្រោស​ព្រះគ្រីស្ត​ឲ្យ​មាន​ព្រះជន្ម​ថ្មី​ដ៏​រុងរឿង" (កូឡ ២,១២)។‌

ហេតុនេះហើយបានជា ពិធីជ្រមុជទឹកពិតជាចំណងតាមអគ្គសញ្ញា ចងអស់អ្នកដែលកើតជាថ្មីដោយ​​​សា​​​ពិធី​​​នោះ។ ប៉ុន្តែអគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹកគ្រាន់តែជាដើម និងជាពេលចាប់ផ្តើមដំណើរប៉ុណ្ណោះ ដ្បិតអគ្គសញ្ញា​​​ជ្រមុជទឹកនេះ​តម្រង់មនុស្សទៅទទួលព្រះជន្មរបស់ព្រះគ្រីស្តយ៉ាងពេញបរិបូរណ៍។ ហេតុនេះអគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹក​​​តម្រង់​​​ទៅ​​​ប្រកាស​​​ជំនឿ​​​យ៉ាងពេញលេញ និងតម្រង់ឲ្យគេចូលរួមទាំងស្រុងក្នុងការចាត់ចែងនៃការសង្គ្រោះ តាម​​​ព្រះគ្រីស្ត​​​សព្វព្រះ​​​ហឫទ័យ​​​​ចាត់ចែង​នោះ។ នៅទីបញ្ចប់ អគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹក​​​ក៏តម្រង់ឲ្យចូលរួមយ៉ាងពេញលេញ​ក្នុងសហគមន៍​​​ដែល​​​អរ​​​​​​ព្រះគុណ។

ទោះបីព្រះសហគមន៍និងក្រុមជំនំុទាំងនោះ​មិនរួបរួមជាមួយយើងយ៉ាងពេញលក្ខណៈក្តី (អគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹក ជាប្រភពនៃការរួបរួមនោះ) ទោះបីយើងជឿថា គេមិនរក្សាទុកសភាពទាំងស្រុង​ដ៏ពិតប្រាកដនៃគម្រាងការដ៏អស្ចារ្យ​របស់ពិធីអរព្រះគុណក្ដី ជាពិសេសព្រោះគេគ្មានអគ្គសញ្ញាតែងតាំង ក៏ប៉ុន្តែ ពេលព្រះសហគមន៍​និង​ក្រុម​ជំនំុដែល​​​បែក​​​​​​ចេញពីយើងទាំងនោះ ធ្វើពិធីលៀងព្រះអម្ចាស់ ជាពិធីរំឭកគេអំពីព្រះអម្ចាស់សោយទិវង្គត និងមានព្រះ​​​ជន្ម​​​ថ្មី​​​ដ៏​​​រុង​​​រឿង ​គេក៏ប្រកាសថា ជីវិតដ៏ពិតប្រាកដមានន័យថា រួមរស់ជាមួយព្រះគ្រីស្ត ហើយគេរង់ចាំ​ព្រះអង្គយា​​​ង​​​មក​​​យ៉ាងរុង​​​រឿងដែរ។ ហេតុនេះត្រូវសន្ទានាគ្នាអំពីលទ្ធិស្តីពីពិធី​លៀងព្រះអម្ចាស់ និងអំពីអគ្គសញ្ញាឯទៀតៗ អំពី​​​ពិធី​​​បុណ្យ​​​នានា និងអំពីមុខងារបម្រើព្រះសហគមន៍។​​​

២៣-ការរស់នៅក្នុងអង្គព្រះគ្រីស្ត

បងប្អូនទាំងនោះរស់នៅតាមឋានៈជាគ្រីស្តបរិស័ទ​ មកពីគេផ្ញើជីវិតលើព្រះគ្រីស្ត។ ព្រះជាម្ចាស់​ក៏ប្រណី សន្តោស​​​គេ ដោយគេទទួលពិធីជ្រមុជទឹក និងដោយគេស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គផង។ គេបង្ហាញថា ​គេរស់នៅ ក្នុង​​​​​​ឋានៈជាគ្រីស្តបរិស័ទ​ដោយម្នាក់ៗអធិដ្ឋាន ដោយនឹកសញ្ជឹងគិតអំពីព្រះគម្ពីរ ​ដោយរស់នៅក្នុងគ្រួសារបែបជា គ្រីស្តបរិស័ទ ដោយសហគមន៍គេតែងតែជួបជុំគ្នាលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់។ ម៉្យាងវិញទៀត ​ក្នុងពិធី​​​គោរព​​​ប្រណិប័តន៍៍របស់គេ ជួនកាលគេរក្សាទុកកត្តារួមជាច្រើនគួរឲ្យសរសើរនៃពិធីគោរពបម្រើព្រះជាម្ចាស់ពីបុរាណមក​​​ ​រួម​​​ជាមួយយើង​​​ដែរ។

ជំនឿលើព្រះគ្រីស្តបង្កើតផល គឺគេលើកតម្កើងនិងអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ ​ដែលប្រទានព្រះ​អំណោយទាន ដល់គេ។ គេក៏យកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងនឹងយុត្តិធម៌ថែមទៀត និងស្រឡាញ់អ្នកដទៃដោយចិត្តស្មោះ។ ដោយសារ ជំនឿ​​​ជំរុញគេឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើល្អបែបនេះ គេបង្កើតកិច្ចការនិងស្ថាប័នជាច្រើនដើម្បី​ជួយ​សម្រាលទុក្ខ​​​មនុស្ស​​​លោក​​​ទាំងខាងវិញ្ញាណ ទាំងខាងរូបកាយ ដើម្បីអប់រំយុវជនយុវនារី ដើម្បីជួយ​ស្តា​ជីវភាពក្នុងសង្គម និងដើម្បីតែងតាំង​​​សន្តិភាព​​​ឲ្យនៅស្ថិតស្ថេរនៅគ្រប់ទីកន្លែង។

ទោះបីក្នុងចំណោមគ្រីស្តបរិស័ទទាំងនោះ មានគ្នាជាច្រើនមិនយល់អត្ថន័យនៃដំណឹងល្អតាមបែប​កាតូលិក​ក្នុងវិស័យសីលធម៌ក្ដី ហើយក៏មិនយល់ស្របនឹងដំណោះស្រាយក្នុងបញ្ហាដ៏សែនពិបាក​នាសង្គមនៅ​បច្ចុប្បន្នកាល នេះក្ដី ក៏ប៉ុន្តែគេចង់ភ្ជាប់ចិត្តនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះគ្រីស្តដូចយើងដែរ ទុកជាប្រភពនៃកម្លាំង​របស់​គ្រីស្តបរិស័ទ។​​​ គេ​​​ក៏ចង់ធ្វើតាមបញ្ជារបស់គ្រីស្តទូតប៉ូលថា "ការ​អ្វី​ក៏ដោយ ដែល​បងប្អូន​ធ្វើ‌​ ទោះជា​ពាក្យ​សម្ដី ឬ​កាយ​វិការ​ក្ដី ត្រូវ​ធ្វើ​ក្នុង​ព្រះនាម​ព្រះ​អម្ចាស់​យេស៊ូ​ទាំងអស់ ទាំង​អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជា​ព្រះបិតា តាមរយៈព្រះគ្រីស្តផង" (កូឡ ៣,១៧)។ ការសន្ទនាតាមចលនាបង្រួបបង្រួមគ្នា អំពីការប្រព្រឹត្ត​តាមសីលធម៌ស្របតាមដំណឹង​ល្អ អាចចាប់​​​ផ្តើម​​​បាន ​​​ដោយនឹកអំពីព្រះបន្ទូលនោះ។

២៤-ពាក្យបញ្ចប់

ក្រោយពីបានរៀបរាប់យ៉ាងខ្លីអំពីលក្ខខ័ណ្ឌនៃកិច្ចការបង្រួបបង្រួមគ្រីស្តបរិស័ទ ​ឲ្យរួបរួមគ្នាជាធ្លុងតែមួយ​​​រួច​​​ហើយ ក្រោយពីបានបង្ហាញបញ្ជាក់គោលការណ៍ណែនាំកិច្ចការបង្រួបបង្រួមនេះ ​យើងបែរមុខទៅរកអនាគត​​​ទាំង​​​ទុកចិត្តលើ​ព្រះជាម្ចាស់។ មហាសន្និបាតដាស់តឿនគ្រីស្តបរិស័ទឲ្យជៀសវាងប្រព្រឹត្តអំពើ​ដោយមិនគិតជាមុន កុំខ្នះ​​​​​​ខ្នែង​​​ដោយមិនប្រុងប្រយ័ត្ន ដែលសុទ្ធតែ​ជាអំពើអាចបង្ខូចចលនារ​រួបរួម​គ្នាមិនឲ្យចម្រើនបាន។ កិច្ចការ​​​បង្រួប​បង្រួម​​​​របស់គេ សុទ្ធតែមានន័យថា "កាតូលិក" យ៉ាងពេញលេញ​និងដោយ​ចិត្តស្មោះ គឺស្មោះត្រង់នឹងសេចក្តីដ៏​​​ពិតដែល​​យើងទ​​​ទួលពីក្រុមគ្រីស្តទូតនិងពីគ្រូបាធ្យាយមក ហើយក៏ស្របតាម​លទ្ធិ​ជំនឿព្រះសហគមន៍បាន​ប្រកាស​ជា​​​​​​និច្ច​​​តាំង​​​ពី​​​​​​ដើមរៀ​​​ងមក។ កិច្ចការបង្រួបបង្រួមនេះតម្រង់ទៅកាន់សេចក្តី​បរិបូរណ៍ដ៏ពេញលក្ខណៈ គឺព្រះអម្ចាស់​​​សព្វ​​​ព្រះ​​​ហឫទ័យឲ្យព្រះកាយព្រះអង្គចម្រើនឡើងក្នុងសេចក្តីពេញបរិបូរណ៍ដ៏​ពេញលក្ខណៈនេះតាមដំណើរ​​​នៃសតវត្ស​​​កន្លង​​​ទៅ។

មហាសន្និបាតប្រាថ្នាយ៉ាងខ្លាំង សូមឲ្យកិច្ចការដែលបុត្រធីតាព្រះសហគមន៍កាតូលិកចាប់ផ្តើមធ្វើ បាន​ចម្រើន​​​​​​ឡើង រួមនឹងកិច្ចការរបស់បងប្អូនដែលបែកចេញពីយើង។ សូមកុំយកអ្វីមករារាំងមាគ៌ា​របស់ព្រះអង្គ ដែល​​​ណែនាំនិងថែរក្សាមនុស្សលោកដោយព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់។ កុំស្រមៃឃើញអំពីព្រះវិញ្ញាណនឹងជំរុញ​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​យ៉ាង​ណា នៅពេលខាងមុខឡើយ។ លើសពីនេះទៅទៀត មហាសន្និបាតដឹងខ្លួនហើយប្រកាសថា​​​ ការសម្រុះសម្រួល​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​​​​ទាំង​​​អស់​​​ឲ្យរួបរួមគ្នាក្នុងព្រះសហគមន៍ តែមួយគត់​របស់ព្រះគ្រីស្ត ពិតជាគម្រោងការ​​​របស់ព្រះ​​​ជាម្ចាស់​​​មែន គឺហួស​​​ពីកម្លាំង​​​និងពីសមត្ថភាពរបស់មនុស្ស។ ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតស​​​ង្ឃឹម​​​ទាំង​​​ស្រុង ទៅលើ​​​ពាក្យ​​​អង្វរ​​​​​​របស់​​​ព្រះគ្រីស្តសម្រាប់ព្រះសហគមន៍ និងសង្ឃឹមទៅលើព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា​​​របស់​​​ព្រះ​​​បិតា​​​ចំពោះ​​​យើង​​​ ព្រម​​​ទាំង​​​សង្ឃឹមទៅលើឫទ្ធានុភាពនៃព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ។ "សេចក្តីសង្ឃឹមមិនធ្វើឲ្យយើង​ខកចិត្តឡើយ‌ ព្រោះព្រះជា​​​ម្ចាស់​​​បានចាក់បង្ហូរព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់របស់​ព្រះអង្គមក​ក្នុង​ចិត្ត​យើង ដោយប្រទាន​​​ព្រះ​​​វិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធមកយើង" (រម ៥,៥)។

អស់​លោក​អភិបាល​ដែល​រួម​ក្នុង​មហា​សន្និបាត ពេញ​ចិត្ត​នឹងក្រឹត្យក្រមទាំងមូលនេះ នឹងគោល​ការណ៍នីមួយៗ​​​ផង។ រីឯ​យើង​វិញ ស្រប​តាម​អំណាច​ដែល​ព្រះ​គ្រីស្ត​បាន​ប្រគល់​ឲ្យយើងក្នុងឋានៈជា​គ្រីស្ត​ទូត​រួម​ជា​មួយ​អស់​លោក​អភិបាល​ដោយ​មាន​ព្រះ​វិញ្ញាណ​រួម​ជា​មួយ​ផង ក៏​យល់​ព្រម ហើយសម្រេចចេញជា​ក្រឹត្យ​ក្រម​ដែរ។ យើងបង្គាប់​ឲ្យសេចក្តីដែល​មហា​សន្និ​បាតបាន​ចាត់​ចែង​នេះ ត្រូវ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ដើម្បី​លើក​តម្កើង​សិរីរុង​រឿង​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជា​និច្ច​និរន្តរ៍ត​រៀង​ទៅ។

 ធ្វើ​នៅ​ក្រុង​រ៉ូម នៅ​ព្រះ​វិហារ​សន្តៈ សិលា ថ្ងៃទី២១ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៦៤
ខ្ញុំ ប៉ូល អភិបាល​នៃ​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូ​លិក
(ហត្ថ​លេខា​របស់​លោក​អភិបាល)

ក្នុងចំណាមការអស្ចារ្យ
INTER MIRIFICA

ខ្ញុំប៉ូល ជាអភិបាល ជាអ្នកបម្រើនៃអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់ រួមជាមួយអស់​លោកអភិបាលដែលជួបជុំគ្នាក្នុងមហាសន្និបាតដ៏វិសុទ្ធនេះ សូមប្រកាសក្រឹត្យក្រមនេះដើម្បីឲ្យគេនឹក​ចងចាំ​រហូតតរៀងទៅ។

ក្រឹត្យក្រម
អំពី​សារទូរគមនាគមន៍ក្នុងសង្គម

១-អត្ថន័យពាក្យ​​​

មនុស្សប្រកបដោយប្រាជ្ញាដ៏ប៉ិនប្រសប់ បានរកឃើញ​បចេ្ចកទេសដ៏អស្ចារ្យវិសេសវិសាល ដោយពិនិត្យមើល​​​ពី​ពិភពលោកដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រតិស្ឋានមក ជាពិសេសនៅសម័យ​យើង​នេះ ដោយព្រះអង្គ​ជួយ​ឧបត្ថម្ភផង។ ក្នុង ចំណោមការអស្ចារ្យទាំងប៉ុន្មានដែលមនុស្សបានរកឃើញនោះ ព្រះសហគមន៍ទទួលស្គាល់និងតាមមើល​យ៉ាង​​​ពិសេស​​​នូវការណ៍ទាំងឡាយដែល​​​​ពាក់ព័ន្ធនឹងគុណសម្បត្តិ​​​ខាងវិញ្ញាណរបស់​មនុស្ស។ ការដែលគេរកឃើញ​ទាំង​នោះ​ផ្តល់​ឲ្យមនុស្ស​​​មាន​សមត្ថភាព​កាន់តែ​​​ទូលំទូលាយ អាចផ្សព្វផ្សាយដំណឹងគ្រប់យ៉ាង ផ្សព្វផ្សាយគំនិត និង​​​យោបល់​​​ផ្សេងៗ ព្រម​ទាំង​សេចក្តីណែនាំកាន់តែ​​​ស្រួល​​​​​​ឡើងៗ ព្រះសហគមន៍យក​ចិត្តទុក​ដាក់​ជាទីបំផុតនឹង​ការ​អស្ចារ្យដែល​​​មនុស្សរក​ឃើញ​ទាំង​​​នោះ ដូចម្តាយយកចិត្តទុកដាក់នឹងកូនដូច្នោះដែរ។ ក្នុងចំណោម​បចេ្ចកទេស​ដែល​​មនុស្សរក​ឃើញ​​​​ទាំងនោះ យើងត្រូវកត់សម្គាល់យ៉ាងពិសេសនូវមធ្យោបាយ​ដែលមាន​លក្ខណៈជួយឲ្យមានទំនាក់ទំនង​​​ជាមួយ​មនុស្ស​​​​ទាំងអស់​​​។ បចេ្ចកទេស​ទាំងនោះ មានឥទ្ធិពលមិនត្រឹម​តែលើបុគ្គលម្នាក់ៗ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​មានឥទ្ធិពលលើ​​​មនុស្ស​​​ទាំងក្រុមៗ​ រហូតមានឥទ្ធិពលដល់​មនុស្ស​ជាតិទាំងមូលថែមទៀត​ផង។ ក្នុងចំណោមបចេ្ចកទេសទាំងនោះ ​​​មានការសែត​ផ្សព្វ​ផ្សាយពត៌មាន  មានខ្សែភាពយន្ត វិទ្យុ ទូរទស្សន៍ និង​បចេ្ចកទេស​ដទៃទៀតដែលមានលក្ខណៈ​ដូច​គ្នា។ ហេតុនេះហើយ បានជាយើងអាចហៅ​បចេ្ចកទេស​ទាំងនោះយ៉ាងត្រឹមត្រូវថា «មធ្យោបាយសារទូរគមនាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គម»។

២-ហេតុអ្វីមហាសន្និបាតយកចិត្តទុកដាក់អំពីបញ្ហានេះ?

ព្រះសហគមន៍ជាមាតារបស់យើង ដឹងច្បាស់ថា ប្រសិនបើមនុស្សប្រើឧបករណ៍ទាំងនោះយ៉ាងត្រឹមត្រូវ​​​ គ្រឿង​​​​​​​​​ឧបករណ៍ទាំងនោះអាច​ជួយ​បម្រើ​មនុស្ស​ជាតិយ៉ាងខ្លាំងក្លា គឺជួយឲ្យ​​​មនុស្សលំហែកាយ ហើយ​​​ជួយឲ្យ​​​វប្បធម៌​​​និងប្រាជ្ញាញាណរបស់ខ្លួនចម្រើនឡើង ព្រម​ទាំងលាតសន្ធឹងអំណាចរបស់ព្រះ​ជាម្ចាស់​ដែល​​​​​​គ្រង​​​​​​រាជ្យ​​​លើ​​​មនុស្ស​​​លោកឲ្យកាន់តែរឹង​ប៉ឹងឡើងៗ​។ ប៉ុន្តែព្រះសហគមន៍ក៏ដឹង​ទៀត​​ថា មនុស្សអាចប្រើឧបករណ៍​ទាំងនោះ ប្រឆាំង​​​នឹង​​​​គម្រោងការរបស់ព្រះអាទិករបានដែរ ហើយ​នាំមនុស្សលោកទៅរកអន្តរាយ​ទៀតផង។ ព្រះ​​​សហគមន៍​ក្នុង​ឋានៈ​​​ជា​​​មាតា ព្រួយបារម្ភ​ដោយ​ឃើញថា មធ្យោបាយសារទូរគមនាគមន៍ក្នុងសង្គម បណ្តាល​​​ឲ្យ​​​មនុស្ស​​​​ជាតិ​បង់ខាត​​​ប្រយោជន៍របស់ខ្លួនជាញឹករួចហើយ មកពីគេប្រើប្រាស់ឧបករណ៍​ទាំងនោះបែបមិន​ត្រឹមត្រូវ។

ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតសកល រួមជាមួយអភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូមតៗមក និង​ជា​មួយ​អភិបាលនានាដែលខ្វល់ខ្វាយ​និងគិតគូ​រអំពីបញ្ហាដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ​នេះ យល់ឃើញថា ខ្លួនមាន​​​ភាកិច្ច​​​រិះគិតអំពីបញ្ហា​​​សំខាន់ៗ​​​ជាងគេ​​​ដែលចោទឡើង ​អំពី​មធ្យោបាយ​​​សារទូរគមនាគមន៍ក្នុងសង្គម ។ មហាសន្និបាត​​​ក៏សង្ឃឹមទៀតថា លទ្ធិ​និង​​​ក្បួន​​​វិន័យដែល​ខ្លួន​ផ្តល់ជូននេះ មុខជានឹងមានប្រយោជន៍ មិនគ្រាន់តែសម្រាប់សង្រ្គោះ​គ្រីស្តបរិស័ទ​ប៉ុណ្ណោះទេ តែ​​​មាន​​​​ប្រយោជន៍សម្រាប់ឲ្យមនុស្សជាតិទាំងមូលចម្រើន​ឡើងទៀតដែរ។

ជំពូក១
លទ្ធិនៃព្រះសហគមន៍

៣-បន្ទុករបស់ព្រះសហគមន៍

ព្រះគ្រីស្តជាព្រះអម្ចាស់នៃយើង បានតែងតាំងព្រះសហគមន៍ដើម្បីនាំការ​សង្រ្គោះដល់មនុស្សទាំង​អស់។ហេតុ​​​នេះហើយបានជាព្រះសហគមន៍យល់ឃើញ​ថា ខ្លួនមានភារកិច្ចប្រកាសដំណឹងល្អ។ ព្រះសហគមន៍កាតូលិក​ក៏ យល់ឃើញទៀតថា ខ្លួនមានភារកិច្ចប្រើឧបករណ៍នាំសារក្នុងសង្គម ដើម្បី​​ប្រកាស​សារអំពីការសង្គ្រោះ​​​ដែរ។ ម៉្យាងទៀត ព្រះសហគមន៍ក៏មានភារកិច្ចបង្រៀនមនុស្សឲ្យ​ចេះប្រើប្រាស់​ឧបករណ៍​ទាំងនោះ​​​យ៉ាង​​​ល្អ​​​ត្រឹម​​​ត្រូវ​​​ដែរ​​​។

ហេតុនេះតាំងពីកំណើតមក  ព្រះសហគមន៍មានសិទ្ធិកាន់កាប់ហើយប្រើប្រាស់មធ្យោបាយ​ទាំង​នោះ ដោយ មិន​​​ចោល​​​មធ្យោបាយណាមួយឡើយ តាមតែខ្លួនត្រូវការ ឬតាមតែមធ្យោបាយ​ទាំង​នោះ​​​មាន​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​​​អប់រំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ និង​​​សម្រាប់​​​កិច្ចការណែនាំឯទៀតៗផង។ អស់លោកអភិបាល​មាន​ភារកិច្ច​​បង្រៀន និងណែនាំ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ឲ្យប្រើមធ្យោបាយ​​​សារទូរគមនាគមន៍ទាំងនោះសម្រាប់សង្គ្រោះខ្លួនគេ ​និងសង្គ្រោះមនុស្សជាតិទាំងមូល ហើយឲ្យគេនិងមនុស្សជាតិបានពេញ លក្ខណៈទៀតដែរ។

លើសពីនេះទៅទៀត គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាទាំងឡាយ ​មានភារកិច្ចប្រើមធ្យោបាយ​​​ទាំងនោះ ស្របតាម​​​តម្លៃ​​​ដ៏​​​ថ្លៃថ្លូររបស់គ្រីស្តសាសនា និងស្របតាមលក្ខណៈរបស់មនុស្ស។ ដូច្នេះ មធ្យោបាយទាំង​​​នោះ​​​អាចតប​​​ឆ្លើយ​​​នឹង​​​សេចក្តី​​​ប៉ងប្រាថ្នាដ៏ខ្លាំងក្លារបស់មនុស្សជាតិ និងស្របតាមគម្រោងការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។

៤-វិន័យនិងសីលធម៌

អស់អ្នកដែលប្រើប្រាស់មធ្យោបាយសារទូរគមនាគមន៍ក្នុងសង្គម ត្រូវតែស្គាល់គោលការណ៍នៃសីលធម៌ និងអនុវត្តតាមយ៉ាងស្មោះត្រង់ជាចាំបាច់ ដើម្បីឲ្យគេអាចប្រើប្រាស់​មធ្យោបាយ​ទាំងនោះ​យ៉ាង​ត្រឹម​ត្រូវ។ មុនដំបូង គេ​​​​​​​​​ពិតជាត្រូវយកចិត្តទុកដាក់នឹង​កម្មវត្ថុ គឺពីសេចក្តីដែលគេផ្សព្វផ្សាយនោះ ស្រប​តាមលក្ខណៈ​ផ្ទាល់​​​នៃ​​​ឧបករណ៍​​​នីមួយៗ ។ គេក៏ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់នឹងបរិបទនៃការ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ទៀតដែរ ឧបមា​​​ ត្រូវគិតអំពីគោលដៅ ​​​អំពីអ្នក​​​ដែលទទួលឬស្តាប់ពត៌មាន អំពីទីកន្លែង អំពីពេលវេលា។ល។ បរិបទនោះ​អាចបណ្តោយឲ្យផ្លាស់ប្តូរ ឬឲ្យ​​​ប្រែ​​​សីលធម៌ទាំងស្រុង។ ​យើងត្រូវ​​​កត់សម្គាល់អំពីរបៀបមធ្យោបាយ​នីមួយៗមានសកម្មភាព គឺថា អំពីកម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លា​​​នៃមធ្យោបាយសារទូរគមនាគមន៍ក្នុងសង្គម ដែលប៉ះលើចិត្តគំនិត​​​អ្នក​​​ស្តាប់។  ​អ្នកស្តាប់ ជាពិសេស អ្នកដែល​មិន​​សូវ​បាន​ទទួលការអប់រំយ៉ាងសមរម្យជាមុន  មិនអាច​ដឹងអំពីឥទ្ធិពលនៃទូរគមនាគមន៍នោះប៉ះទង្គិច ​​គេក៏មិន​​​អាច​ធ្វើ​​​ជា​​​ម្ចាស់​​​លើឥទ្ធិពលនោះបានដែរ ហើយប្រសិនបើត្រូវលះបង់ចោលឥទ្ធិពលនោះ​​​ គេមិនអាចលះ​​​បង់​​​​ចោលបាន​​​ឡើយ។

៥-អស់អ្នកដែលចាប់អារម្មណ៍នឹងមធ្យោបាយសារទូរគមនាគមន៍ក្នុងសង្គមត្រូវតែអប់រំជាចាំបាច់បំផុត​​​ ឲ្យមនសិការ​​​របស់ខ្លួន​​​បានទៀង​​​ត្រង់​ ចំពោះការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ទាំងនោះ ជាពិសេស​ចំពោះបញ្ហាជាច្រើនដែលអ្នក​​​ឯកទេស​​​កំពុងជជែកវែកញែក​​​យ៉ាងខ្លាំង​​​នៅសម័យឥឡូវ។

សិទ្ធិទទួលព័ត៌មាន

បញ្ហាទីមួយ គឺអំពីពត៌មាន។ ពត៌មាន មានន័យថា ការប្រមូលនិងផ្សព្វផ្សាយ​ដំណឹងផ្សេងៗ។ សង្គម​ទំនើប​តែង​​​​តែ​ចម្រើនឡើង​ជាលំដាប់ ហើយសមាជិកក្នុងសង្គម ក៏មានចំណងទាក់ទង​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក​​​កាន់តែជិតស្និទ្ធ​​​ឡើងៗ​​​​​ដែរ។​​​ ហេតុនេះ​ពត៌មានមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លំាង ហើយយ៉ាងចាំបាច់បំផុត​ទៀត​ផង។ សេចក្តី​​​នេះ​​​​ជាក់​​​ច្បាស់​​​ហើយ។ ​ដោយ​មានគេផ្សព្វផ្សាយដំណឹងជាសាធារណៈ តាមពេលមនុស្ស​ត្រូវការ ពីអំពើដែល​​​មនុស្សបានធ្វើ និង​​​អំពី​​​ព្រឹត្តិការណ៍ដែលកើតឡើង គេផ្តល់ឲ្យមនុស្សម្នាក់ៗស្គាល់អំពើ និងព្រឹត្តិការណ៍​ទាំង​នោះយ៉ាងពេញ​​​លេញ​​​សព្វគ្រប់​​​ជាអចិន្ត្រៃយ៍។​ ដោយស្គាល់ពត៌មានបែបនេះ មនុស្សម្នាក់ៗតាមចំណែករៀងៗខ្លួន អាចសហការយ៉ាង​​​ស័ក្ដិ​​​សិទ្ធិ និងកាន់តែស្រួល ធ្វើឲ្យសង្គមទាំង​មូលលូតលាស់និងចម្រើន​ឡើងបានផង។ ហេតុនេះ ត្រូវ​​​យល់​​ថា សង្គមមនុស្ស​​​មាន​​​សិទ្ធិទទួល​ពត៌មាន អំពីប្រធានបទដែលពាក់ព័ន្ធនឹងមនុស្សទាំងអស់ ទោះជាបុគ្គលម្នាក់ៗក្តី ​ ទោះជាសមាជិក​ក្នុង​​​​​​សង្គមមួយក្តី តាមសភាពការណ៍រៀងៗខ្លួន។ ប៉ុន្តែ គេអាចប្រើសិទ្ធិនេះបាន ​លុះត្រាតែ​​​មាន​​​ផ្សព្វ​​​ផ្សាយតែ​​​ពត៌មាន​​​ពិត​​​ប្រាកដជានិច្ច និងពត៌មានដ៏ពេញលេញសព្វគ្រប់ ទាំងគោរព​យុត្តិធម៌និង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ទៀតផង។ សូមរក​​​និង​​​ផ្សព្វផ្សាយពត៌មានតាមរបៀបសមរម្យ និងប្រកបដោយ​គុណ​​ធម៌ គឺថា ​ត្រូវគោរពតាមវិន័យ​នៃសីលធម៌​​​យ៉ាង​​​ហ្មត់​​​ចត់​​​ជាចាំបាច់ ហើយក៏ត្រូវគោរពសិទ្ធិនិងកិត្តិយសរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ ​ដ្បិត«ចំណេះ​ចេះដឹង​គ្រប់យ៉ាងមិមមាន​​​ប្រយោជន៍​​​ទាំងអស់ទេ  រីឯ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​រមែង​តែង​តែ​ជួយ​កសាង​វិញ» (១ករ ៨,១)។

៦-សិល្បៈនិងសីលធម៌

បញ្ហាទីពីរ គឺរបៀបសិល្បៈ(គឺការផ្សព្វផ្សាយពត៌មានតាមពាក្យ​ដែល​គេនិយមនិយាយទូទៅ)​​​ និង​​​​​​សីល​​​ធម៌​​​ពាក់ព័ន្ធគ្នាទៅវិញទៅមក។ សព្វថ្ងៃ គេតែង​តែជជែកវែកញែកកាន់តែច្រើនឡើងអំពីបញ្ហានេះ មកពី​​​គេកាន់​​​លទ្ធិ​​​​​​ភាន់ច្រឡំ​អំ​​ពី​សីលធម៌​និងអំពី​សិល្បៈ។ ហេតុនេះហើយបានជា មហាសន្និបាតប្រកាសថា មនុស្សទាំងអស់​​​ត្រូវ​​​តែ​​​​​​​អនុវត្ត​​​តាមសីលធម៌ដ៏ពិត​ប្រាកដមកពីកំណើត។ ​មានតែ​សីលធម៌បែបនេះទេ ដែលហួសពី​សកម្មភាព​​​គ្រប់យ៉ាង​​​របស់​​​មនុស្ស ហើយដែលធ្វើឲ្យ្រគប់​​​សកម្មភាពទាំង​​​នោះសីុចង្វាក់គ្នា ទោះបី​​​សកម្មភាព​​​ទាំងនោះល្អ​​​ប្រសើរ​​​យ៉ាង​​​ណាក៏​​​ដោយ។ ក្នុងចំណោម​សកម្មភាពទាំង​​​នោះ  មានសិល្បៈ​ជាដើម។ សីលធម៌ បែបនេះក៏​គ្រប់គ្រងមនុស្ស​ទាំងស្រុង ​ក្នុងឋានៈជាអ្នកទទួលប្រាជ្ញាពីព្រះជាម្ចាស់ ​ដែល​ព្រះអង្គត្រាស់ហៅឲ្យគេមានទិដៅ​​​ហួសពី​លោកីយ៍​នេះ​​​ទៀត​​​ផង។ ម៉្យាងទៀត ​មនុស្សបានពេញលក្ខណៈ និងបានសុភមង្គល ដោយគោរពតាម​សីលធម៌ទាំងស្រុងនេះ​ដោយចិត្តស្មោះ។​​​

៧-អំពីសេចក្តីអាក្រក់

បញ្ហាទី​បី គឺបញ្ហានិទានរឿង ឬការរៀបរាប់ ឬការសម្តែងសេចក្តីអាក្រក់របស់មនុស្ស​​​ តាម​​​រយៈ​​​សារ​​​ទូរគម​​​នាគមន៍ក្នុងសង្គម ពិតជាអាចជួយណែនាំឲ្យមនុស្សស្គាល់ និង​ចេះវិភាគ​រិះគិតយ៉ាងជ្រៅ​អំពីលក្ខណៈមនុស្ស​​​យើង​​​បាន។​​​ ប្រសិនបើគេចេះប្រើរបៀបសិល្បៈ​យ៉ាងស្វាហាប់ គេបណ្តោយឲ្យរំភើប​ចិត្ត ទើបការរៀបរាប់សេចក្តី​​​អាក្រក់​​​នោះ អាចបង្ហាញ​​​និង​​​លើកតម្កើង​សេក្តីពិតនិងអ្វីដ៏ល្អ​ប្រសើរ​​​ ឲ្យភ្លឺឡើង​​​យ៉ាង​​​ជាក់​ច្បាស់បាន។  ក៏ប៉ុន្តែ ការ​បង្ហាញសេចក្តីអាក្រក់នោះ ក៏​អាចបង្ខូចសតិមនុស្សបានដែរ។ ប្រសិនបើយើងចង់ឲ្យសិល្បៈ​មាន​ប្រយោជន៍ដល់​​មនុស្សវិញ ត្រូវ​តែ​អនុវត្តតាមសីលធម៌យ៉ាង​ហ្មត់ចត់ ជាពិសេសចំពោះប្រធានបទដែលងាយស្រួលបង្ក​បង្កើត​បំណង​អាក្រក់​​​ តាមតណ្ហាដែលយើងមានក្នុងខ្លួន។

៨-មតិសាធារណៈ

មតិសាធារណៈសព្វថ្ងៃ មានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងសម្បើម ទៅលើការរស់នៅរបស់​មនុស្ស​​ម្នាក់ៗ និង ទៅលើ​​​ការ​​​រស់នៅជាសាធារណៈរបស់​​ប្រជាពលរដ្ឋទូទៅ ​ទោះបីគេមាន​ឋានៈវណ្ណៈណាក៏ដោយ។ ហេតុនេះហើយ បាន​​​ជាត្រូវឲ្យសមាជិកទាំង​អស់ក្នុងសង្គម បំពេញ​ភារកិច្ចរបស់ខ្លួនអំពី​យុត្តិធម៌ និងអំពី​សេចក្តីពិត​ក្នុង​​​ករណីនេះ​ដែរ។ គេត្រូវប្រើសារ​​​ទូរគម​​​នាគមន៍ក្នុងសង្គម ដើម្បី​សហការបង្កើតមតិសាធារណៈ​​​យ៉ាងល្អត្រឹមត្រូវ​​​ និងផ្សព្វផ្សាយ​​មតិ​​​ទាំង​​​នោះ។

៩-ភារកិច្ចរបស់អ្នកប្រើប្រាស់សារ​​​ទូរគមនាគមន៍ក្នុងសង្គម

អស់អ្នកប្រើប្រាស់សារ​​​ទូរគមនាគមន៍ក្នុងសង្គម គឺអ្នកអានកាសែត អ្នកទស្សនាទូរទស្សន៍ និងអ្នកស្តាប់វិទ្យុ ទទួលពត៌មានទាំងនោះ​តាមជម្រើស​របស់ខ្លួនដោយសេរី ក្នុងចំណោមដំណឹងទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែលមាន​​​ផ្សព្វ​​​ផ្សាយ​​​តាម​រយៈ​​​មធ្យោបាយ​​ទាំងនោះ។ ហេតុនេះ អ្នកអានកាសែត អ្នកទស្សនាទូរទស្សន៍ និងអ្នកស្តាប់វិទ្យុ ​​​មាន​​​ភារកិច្ច​​​ពិសេស គឺជម្រើសរបស់គេ ​ច្បាស់ជាគាំទ្រ​​​នូវអ្វីៗដែលមានតម្លៃដ៏ពិតប្រាកដតាម​សីលធម៌ តាម​វប្បធម៌ និង​តាម​​​​សិល្បៈ។ គេត្រូវ​​​ជៀសវាងអ្វីៗដែលជាឱកាស ឬជាមូលហេតុ​បណ្តាលឲ្យខ្លួនខូច​ខាតខាងវិញ្ញាណ។ គេជៀស​​​វាង​​​អ្វីៗ​​​ដែល​​​បណ្តាល​​​ឲ្យអ្នក​​​ដទៃវង្វេងពីជំនឿ​ដោយគេធ្វើគំរូអាក្រក់ដាក់ឲ្យអ្នកទាំងនោះ។ គេក៏​​​មិនត្រូវបង្កើត​​​ឧបសគ្គ​​​ដល់​​​ទូរគម​​​នាគមន៍ល្អ ​និងបែរជា​គាំទ្រទូរគម​​​នាគមន៍អាក្រក់​ទៅ​វិញ។​​​ រឿងនេះ តែងកើតឡើងនៅពេលយើង​​​យក​​​ប្រាក់​​​​​​​មក​​​​គាំ​ទ្រអ្នកដែល​ប្រើសារ​​​ទូគម​​​នាគមន៍ក្នុងសង្គម ដោយគិតតែពីចង់បានកម្រៃប៉ុណ្ណោះ​។

អ្នកប្រើប្រាស់សារ​​​ទូគម​​​នាគមន៍ក្នុងសង្គម មិនត្រូវធ្វេសប្រហែសនឹងភារកិច្ចរបស់ខ្លួនឡើយ គឺត្រូវស្វែង​​​រក​​​​ឲ្យ​​​បានដឹងទាន់ពេល អំពីគោលជំហរនៃអំណាចដែលមានសមត្ថកិច្ច​ក្នុងព្រះ​សហគមន៍អំពីរឿងទាំងនោះ និងអនុវត្ត​​​តាម​​​មនសិការទៀងត្រង់របស់ខ្លួនណែនាំទៀតផង ដើម្បី​ឲ្យ​កិរិយារបស់ខ្លួនបានស្របតាមសីលធម៌។ លើស ពីនេះ​​​ទៅ​​​ទៀត គេត្រូវយកចិត្តទុកដាក់អប់រំ​​​មនសិការ​របស់ ខ្លួនឲ្យបានភ្លឺថ្លានិងទៀង​ត្រង់ ដោយប្រើជំនួយសម​រម្យតា​​​ម​​​តម្រូវការ ដើម្បី​ងាយស្រួលទប់ទល់នឹងឥទ្ធិពលដែលមិនល្អ ​និងតាមឥទ្ធិពលដ៏ល្អវិញ ​​​​។

១០-ភារកិច្ចរបស់យុវជនយវនារីនិងភារកិច្ចរបស់ឪពុកម្តាយ

អ្នកប្រើប្រាស់សារ​​​ទូគម​​​នាគមន៍ក្នុងសង្គម ជាពិសេសយុវជនយុវនារី ត្រូវហ្វឹកហ្វឺន​ហាត់ខ្លួន​ឲ្យចេះប្រមាណ និងប្រើប្រាស់​មធ្យោបាយ​ទាំងនោះដោយអនុវត្តតាមវិន័យ។ ​គេក៏ត្រូវស្វែង​រក​ឲ្យ​យល់អ្វីៗដែលគេឃើញ ស្តាប់ឮ និងអាន ឲ្យ​កាន់តែ​ច្បាស់ឡើងៗ។ គេត្រូវជជែកវែកញែកជា​មួយ​អ្នកអប់រំរបស់គេ ឬជាមូយអ្នក​ជំនាញ​ការអំពីរឿង​​​ដែល​​​គេបានឃើញ ស្តាប់ឮ និងបានអាននោះ។ ធ្វើដូច្នេះ ​ទើបគេហាត់ខ្លួន​ឲ្យ​ចេះវិនិច្ឆ័យយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។ រីឯ​​​ឪពុក​​​ម្តាយ​​​វិញ ត្រូវនឹកចាំថា គាត់​មានភារកិច្ចប្រយ័ត្ន​ប្រយែង​យ៉ាងហ្មត់ចត់ កំុឲ្យអ្វីអាក្រក់ដែលមានផ្សាយតាមខ្សែភាព​​​យន្ត​​​និង​​​តាម​​​ទូរទស្សន៍ ឬតាម​កាសែត ហើយដែលផ្ទុយ​នឹងជំនឿឬនឹងសីលធម៌ ចូលក្នុងផ្ទះឲ្យសោះ។ គាត់​​​ក៏ត្រូវការពារកូនៗ​មិនឲ្យ​​ទស្សនា និង​អាន​សេចក្តីអាក្រក់ទាំងនោះនៅកន្លែងផ្សេងទៀតដែរ។

១១-ភារកិច្ចរបស់អ្នកផលិត

អ្នកកាសែត អ្នកនិពន្ធសៀវភៅ តួលោ្ខន ​អ្នកចាត់ចែងខ្សែភាពយន្ត អ្នកផលិត ​អ្នកធ្វើកម្មវិធីខ្សែភាពយន្ត អ្នកផ្សព្វផ្សាយខ្សែភាពយន្ត អ្នកសរសេរសេចក្តីវាយតម្លៃ សរុបសេចក្តីមក ​អស់អ្នកដែលចូលរួមក្នុង​​​ការផលិត​​​និង​​​ការផ្សព្វផ្សាយសេចក្តីតាមរយៈសារ​​​ទូរគម​​​នាគមន៍ក្នុងសង្គម  មានភារកិច្ចពិសេសក្នុងការប្រើប្រាស់មធ្យោបាយទាំង​​​នោះ។ ​ក្នុងពិភពលោកយើង​នេះ អ្នកទាំងនោះពិតជាទទួលខុសត្រូវជាទម្ងន់ ព្រោះថា ដោយគេផ្សព្វផ្សាយពត៌មាន និងដោយគេសង្កត់លើមតិ​សាធារណៈ គេអាចណែនាំមនុស្សជាតិ​តាម​ផ្លូវ​ល្អក៏បាន ឬតាម​ផ្លូវអាក្រក់ក៏បានដែរ។

ហេតុនេះ គេ​​​មិនត្រូវគិតតែអំពីផលប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច ឬអំពីផលប្រយោជន៍​នយោបាយ ឬអំពី​សិល្បៈ​ប៉ុណ្ណោះទេ ហើយក៏កុំឲ្យសេដ្ឋកិច្ច នយោបាយ និងសិល្បៈទាស់ទែងប្រឆាំងនឹងប្រយោជន៍រួម​ជា​ដាច់​​ខាត។ គួរឲ្យ​ពួក​​​គេ​​​រួម​​​ជា​​​សមាគមអាជីវក​​​ម្ម ដែល​​​មាន​​​សមត្ថភាពអាចបង្ខំ​សមាជិក​របស់​ខ្លួនឲ្យគោរព​សីលធម៌​​​​ក្នុងពេលដោះស្រាយបញ្ហា និង​​​បំពេញ​​​សកម្មភាពអាជីវ​​​កម្មរបស់គេនោះ។ ធ្វើដូច្នេះ គេមុខ​ជានឹងបាន​លទ្ធផលល្អយ៉ាងស្រួលជាងនៅម្នាក់ឯង​​​ជាពំុ​​​ខាន។ ប្រសិនបើត្រូវការសមាគមរបស់គេ អាចសុំឲ្យសមាជិក​សន្យាយ៉ាងជាក់លាក់ថា គេស្ម័គ្រចិត្តគោរព​​​តាម​​​ក្បួន​​​​សីលធម៌​​​ថែមទៀត​​​ផង។

អ្នកទាំងនោះត្រូវនឹកចងចាំជានិច្ចថា អ្នកអាននិងអ្នកទស្សនា ភាគច្រើនជាយុវជនយុវនារីដែលត្រូវការ​​​កាសែត និងខ្សែភាពយន្តដើម្បីលំហែកាយ និងលំហែចិត្តយ៉ាងសមរម្យ ហើយ​ដែល​លើកចិត្តគំនិតគេឲ្យ ទៅរក​​​ឧត្តមគតិ​​​យ៉ាងខ្ពស់។ អ្នកទាំងនោះក៏ត្រូវ​យក​ចិត្តទុកដាក់ផ្ញើឲ្យសហការីដែលមានសមត្ថភាព​​​ប្រាកដប្រជា ចាត់​​​ចែង​​​ប្រធានបទអំពីសាសនា ដើម្បី​រៀបរាប់​ដោយក្តីគោរពនិងសមគួរនឹងរឿងសាសនា។

១២-ភារកិច្ចរបស់រដ្ឋអំណាច

រដ្ឋអំណាចមានភារកិច្ចពិសេសដោយឡែក ក្នុងវិស័យនោះ ដោយនឹកគិតដល់​ប្រយោជន៍រួម ព្រោះ​​​សារ​​​ទូរគមនាគមន៍ក្នុងសង្គម មានទិសដៅបម្រើប្រយោជន៍រួម​នោះតែម្តង។ រដ្ឋអំណាច​មាន​បន្ទុកថែរក្សានិងការពារ​​​សេរីភាព​​​ដ៏ពិត​​​ប្រាកដ​​​​​និងដ៏ត្រឹម​ត្រូវ ជាពិសេសក្នុងការ​ចែក​​​ចាយ​​​​ពត៌មាន ជាសេរីភាពដែលសង្គម​សម័យទំនើប​ត្រូវ​​​ការ​​​ជា​​​ចាំបាច់​​​បំផុត​​​ដើម្បីចម្រើនឡើង។  រដ្ឋអំណាចក៏មាន​​​ភារកិច្ចជួយ​​​លើកស្ទួយអ្វីៗ​ដ៏ថ្លៃថ្នូរតាម​សាសនា តាម​​​វប្បធម៌ និងតាម​​​សិល្បៈដែរ។ រដ្ឋអំណាចមានភារកិច្ចធានាឲ្យអ្នកប្រើប្រាស់សារ​​​ទូរគមនាគមន៍ក្នុងសង្គម អាច​​​ប្រើ​​​សិទ្ធិ​​​​​​សេរីភាព​​​ដ៏​​​ត្រឹម​​​​​​​​​ត្រូវ​​​របស់ខ្លួនបាន។ រដ្ឋអំណាចក៏មានភារកិច្ច គាំទ្រកិច្ចការ​ណាដែល​មនុស្ស​ចាប់ផ្តើម​​ធ្វើជាកិច្ច ដែល​​​មាន​​​ប្រយោជន៍​​​យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់យុវជនយុវនារី  តែបើរដ្ឋ​អំណាច​មិន​ជួយគាំទ្រគេទេ គេគ្មាន​​​សមត្ថភាព​​​អាច​​​សម្រេច​​​​​​បាន​​​ឡើយ​​​។

មិនតែប៉ុណ្ណោះ រដ្ឋអំណាចដែលតែងតែរកសេចក្តីសុខសាន្តជូនប្រជាពលដ្ឋ ក៏មានភារកិច្ចធានា​​​ថា កុំឲ្យ​​​ការ​​​ប្រើប្រាស់សារ​​​ទូរគមនាគមន៍ក្នុងសង្គមដោយមិនត្រឹម​ត្រូវ​ បណ្តាលឲ្យកើត​ឧបសគ្គយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរចំពោះសីលធម៌ សាធារណៈ និងរារាំងសង្គមមិនឲ្យ​ចម្រើន​​ឡើងបាន។ រដ្ឋអំណាច​អាច​ធានាដូច្នេះតាមប្រាជ្ញាមោះមុត ​និងតាមយុត្តិធម៌ ដោយបង្កើត​ច្បាប់ និងដោយណែនាំប្រជាពលរដ្ឋយ៉ាង​ស័ក្ដិសិទ្ធិ ឲ្យ​អនុវត្តតាមច្បាប់ទាំងនោះទៀតផង។ ដោយ​​​ប្រព្រឹត្ត​​​ដូច្នេះ រដ្ឋអំណាចមិនប៉ះពាល់ដល់សិទ្ធិសេរីភាពរបស់​​បុគ្គល​ម្នាក់ៗ និងរបស់ក្រុមនានា​នោះទេ ជាពិសេស​​​ក្នុង​​​​​​ករណីដែ​​​លមានអាជីវកម្មប្រើ​មធ្យោបាយទំនាក់ទំនង​ទាំងនោះ  គ្មានមនសិការមធ័្យតប្រាកដប្រជាទេ។

ត្រវចាត់វិធានការពិសេស ដើម្បីជួយការពារកូនជំទង់ៗ កុំឲ្យអានកាសែត និងទស្សនា​ខ្សែភាព​យន្ត​ដែល បណ្តាល​​​​​​ឲ្យ​​​គេ​​​របួស​ចិត្តគំនិត ក្នុងវ័យទន់ខ្សោយរបស់គេនោះ។

ជំពូក​២
ការណែនាំរបស់ព្រះសហគមន៍

១៣-សកម្មភាពរបស់អស់លោកអភិបាលនិងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា

សមាជិកទាំងអស់របស់ព្រះសហគមន៍ ត្រូវរួមគ្នាខិតខំដោយរីករាយ ​ដើម្បីប្រើសារ​​​ទូរគមនាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គមទាំងនោះ ឲ្យបម្រើកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតតាមរបៀបផ្សេងៗ​របស់ព្រះ​សហគមន៍យ៉ាង​ស័ក្តិសិទ្ធិ ដោយ​​​មិនបង្អង់ឡើយ និង​​​ដោយយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាង​ខ្លាំងទៀតផង។ តែត្រូវគិត​ដល់កាលៈទេសៈ និង​​​ដល់​​​ទី​​​កន្លែង។​​​ គេក៏ត្រូវយកចិត្ត​ទុក​ដាក់​​​​​ជាមុន ឲ្យបំបាត់កិច្ចការដ៏អាក្រក់ គេត្រូវធ្វើអន្តរាគ​​​មន៍ជាបន្ទាន់ ជា​​​ពិសេស​​​ក្នុង​​​​​​ករណី​​​សីលធម៌​​​​​​និង​​​​សាសនាមានការប្រែប្រួល​​​ដូច្នេះ។

ហេតុនេះហើយបានជា អស់លោកអភិបាលជាគង្វាលត្រូវតែយកចិត្តទុកដាក់បំពេញភារកិច្ចរបស់ខ្លួនក្នុង​​​វិស័យនេះ​​ ដែល​ជាប់នឹងបន្ទុករបស់អស់លោក ជាអ្នកប្រកាសដំណឹងល្អ។

គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាដែលប្រកបអាជីវកម្មផលិតអ្វីៗតាមមធ្យោបាយទំនាក់ទំនងទាំងនោះ ត្រូវ​ខិតខំផ្តល់សក្ខីភាព ថ្វាយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត។ មុនដំបូង ត្រូវផ្តល់សក្ខីភាពដោយ​បំពេញ​អាជីវកម្ម​របស់ខ្លួន ដោយមានសមត្ថភាព​​​គ្រប់​​​គ្រាន់​​​ និងដោយមានចិត្តគំនិតជាគ្រីស្តទូត។ បន្ទាប់​មក គេត្រូវផ្តល់​សក្ខីភាព ដោយរួមសហការចំ​​​ៗជា​​​មួយ​​​សកម្មភាព​​​ណែនាំរបស់ព្រះ​សហគមន៍ ដោយជូនវិភាគទាន​ជា​បច្ចេកទេស ជាប្រាក់ចំណាយ ជាវប្បធម៌ និងជាសិល្បៈ ​តាម​​​សមត្ថភាព​​​រៀងៗខ្លួន។

១៤-សកម្មភាពគ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិកអាចផ្តើមប្រព្រឹត្តបាន

មុនដំបូង គ្រីស្តបរិស័ទកាតូលិកត្រូវជួយគាំទ្រកាសែតល្អៗនានា។ ប្រសិនបើយើងមានបំណង​ចង់​ឲ្យ​​​​​​គោល​​​​គំនិត​របស់ព្រះគ្រីស្តជ្រួតជ្រាបចិត្តអ្នកអាន ត្រូវលើកស្ទួយនិងពង្រីកកាសែតនានាតាមគ្រីស្តសាសនា​​​សុទ្ធ​​​សាធ​​​​ គឺកាសែតដែលមានគោលបំណងជាក់ច្បាស់ អប់រំ ពង្រឹង និងលើកស្ទួយ​មតិ​សាធារណៈស្របតាម​​​សិទ្ធិ​​​មនុស្ស ហើយស្របតាមលទ្ធិនិងក្បួនវិន័យកាតូលិក ​ព្រមទាំងផ្សព្វផ្សាយនិង​​​បកស្រាយដំណឹងអំពី​​​ការរស់នៅ​​​របស់​​​​​​ព្រះ​​​សហគមន៍។ អភិបាល ឬគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា អាចធ្វើជាអ្នកចាប់ផ្តើម និងធ្វើជាប្រធានកិច្ចការនេះបាន។ ​ត្រូវ​​​ទូន្មានគ្រីស្តបរិស័ទ ឲ្យអាននិងឲ្យផ្សព្វផ្សាយ​កាសែត​កាតូលិក​ជាចាំបាច់ ដើម្បីឲ្យគេចេះ​ថ្លឹងថ្លែងអត្ថន័យ​​​ព្រឹត្តិការណ៍​​​ទាំង​​​អស់ដែលកើត​​​ឡើងបាន។

ត្រូវជួយគាំទ្រនិងពងឹ្រងយ៉ាងស័ក្ដិសិទ្ធិ​​​ ហើយត្រូវប្រើគ្រប់់មធ្យោបាយ នូវការផលិតនិងការផ្សព្វផ្សាយ​ខ្សែ​ភាព​​​យន្តសម្រាប់លំហែកាយយ៉ាងសមរម្យ ដែលជួយ​ពង្រីកវប្បធម៌ និងជួយសិល្បៈ ជាពិសេស​ខ្សែភាពយន្ត​សម្រាប់​យុវវយ័។ ​ជាចម្បង ត្រូវជួយគាំទ្រនិងសម្រួលការផលិតភាព​​​យន្តឲ្យសហការគ្នា ហើយជួយ​​​គាំ​​​ទ្រ​​​អ្នក​​​ផ្សព្វ​​​ផ្សាយ​​​​ខ្សែ​ភាពយន្ត​ដែលប្រកបដោយ​គុណធម៌។ ​ត្រូវជួយគាំទ្រផ្សព្វផ្សាយខ្សែភាពយន្តមាន​​​គុណភាព​​​ល្អ ដោយ​សរសេរសេចក្តីរាយការណ៍​ថ្លឹងថ្លែងយ៉ាងល្អ និងដោយចែករង្វាន់ដែរ។ ត្រូវណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ប្រកប​​​ដោយ​​​​គុណធម៌ ដែលជាម្ចាស់រង្គសាលបញ្ចាំងខ្សែភាពយន្ត ឲ្យសហការជាមួយគ្នា។

ត្រូវជួយគាំទ្រយ៉ាងស័ក្ដិសិទ្ធិ នូវការផ្សព្វផ្សាយតាមវិទ្យុ និងតាមទូរទស្សន៍ ដែលស្របតាម​សីលធម៌ល្អ ជា​​​ពិសេសការផ្សព្វផ្សាយសម្រាប់ក្រុមគ្រួសារ។ ត្រូវជួយជំរុញយ៉ាងខ្លាំងឲ្យមានការផ្សព្វផ្សាយវិទ្យុកាតូលិក ​ដ្បិត​​​ការ​​​ផ្សព្វផ្សាយទាំងនោះ ដាស់​តឿនអ្នកស្តាប់និងទស្សនិកជនឲ្យចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងការរស់នៅរបស់​​ព្រះ​សហគមន៍ ហើយ​​​ក៏ជួយឲ្យគេបានស្គាល់​​​លទ្ធិគ្រីស្តសាសនា។ ត្រូវបង្កើតស្ថានីយ៍កាតូលិក នៅកន្លែង​ណា​ដែល​គួរ​​​ឲ្យ​​​បង្កើត។ ​ក៏ប៉ុន្តែ ត្រូវធានាឲ្យការផ្សព្វផ្សាយតាមវិទ្យុទាំងនោះ មានគុណភាពល្អ និងស័ក្ដិសិទ្ធិទៀតផង។

លើសពីនេះទៅទៀត ត្រូវគិតគូរអំពីលោ្ខនជាសិល្បៈដ៏ប្រសើរ និងបុរាណ​ ដែលគេផ្សព្វផ្សាយ​​​សព្វថ្ងៃ ជា​​​ទូទៅ​​​​​​ដោយសារ​​​ទូរគមនាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គម ហើយដែលជួយអប់រំទស្សនិកជនក្នុងលក្ខណៈ​​ខ្លួនជាមនុស្ស និង​ស្រប​​​តាម​​​សីលធម៌ផង។

១៥-ការហ្វឹកហ្វឺនរបស់អ្នកផលិត

ត្រូវហ្វឹកហ្វឺនបូជាចារ្យ (អាចារ្រ) បព្វជិតបព្វជិតា និងគ្រីស្តបរិស័ទធម្មតា ដោយមិនបង្អង់ឡើយ ​ដើម្បី​​​តប​​​ឆ្លើយ​​​នឹងសេចក្តីត្រូវការទាំងប៉ុន្មានដែលមានរៀបរាប់ខាងលើនេះ។ ​ត្រូវឲ្យអ្នកទាំងនោះមានសមត្ថភាពយ៉ាងពិត​​​ប្រាកដ​​​ ដើម្បីឲ្យចេះប្រើគ្រឿងឧបករណ៍ទាំងនោះ ក្នុង​គោល​បំណងជាគ្រីស្តទូត។

ត្រូវហ្វឹកហ្វឺនគ្រីស្តបរិស័ទ​​​ធម្មតាឲ្យបំពេញអាជីវកម្មនេះ គឺអប់រំគេឲ្យចេះបចេ្ចកទេស ឲ្យស្គាល់​លទ្ធិ​គ្រីស្ត​​​សាសនា និងស្គាល់សីលធម៌​ស្របតាមអាជីវកម្មនេះដែរ។ ការហ្វឹកហ្វឺនដូច្នេះ ពិតជាកាតព្វកិច្ចមួយដ៏សំខាន់​មែន។ ហេតុនេះ​ហើយបានជាត្រូវបង្កើតសាលារៀន មហាវិទ្យាល័យ គ្រឹះស្ថាន ជាកន្លែងអ្នក​កាសែត អ្នកផលិតខ្សែភាព​​​យន្ត និងអ្នកផ្សព្វផ្សាយតាមវិទ្យុ ​និងតាមទូរទស្សន៍ និងអ្នកឯទៀតៗ​ដែល​ទាក់ទិន នឹងមធ្យោបាយទាំងនោះ អាច​ទទួល​​​ការអប់រំសព្វគ្រប់ និងមានចិត្ត​គំនិតជ្រួតជ្រាបដោយគោលៗតាមគ្រីស្តសាសនា ជាពិសេស​ដោយលទ្ធិខាង​​​សង្គម​​​នៃ​​​ព្រះសហគមន៍។ ត្រូវអប់រំនិងជួយគាំទ្រអ្នកល្ខោន ​ដើម្បីឲ្យគេ​បម្រើ​សង្គមដោយសិល្បៈរបស់គេ និងតាម​​​របៀប​​​របស់​​​គេ។ ​លើសពីនេះទៅទៀត ត្រូវបង្រៀនយ៉ាងហ្មត់ចត់​អ្នកវាយតម្លៃសៀវភៅ និងការផ្សព្វផ្សាយតាមវិទ្យុ តាម​​​ទូរទស្សន៍។ល។ គេត្រូវទទួល​សមត្ថភាព​យ៉ាងពិតប្រាកដក្នុងករណីយកិច្ចរបស់គេ។ ត្រូវហ្វឹកហ្វឺនគេ និង​​​លើក​​​ទឹកចិត្តគេ ឲ្យចេះថ្លឹងថ្លែង វាយតម្លៃដោយនឹកដល់សីលធម៌តាមសមគួរ។

១៦-ការអប់រំអ្នកប្រើប្រាស់សារ​​​ទូរគមនាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គម

អ្នកប្រើប្រាស់សារ​​​ទូរគម​​​នាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គម ត្រូវទទួលការអប់រំឲ្យចេះប្រើ​មធ្យោបាយ​ទាំងនោះយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ស្របតាម​​​អាយុនិងតាមកម្រិតវប្បធម៌របស់គេ​។ ត្រូវបង្រៀន​គេ​អំពីទ្រឹស្តី និងដោយមាន​ការអនុវត្តន៍ ស្របតាម​​​សភាពការណ៍របស់អ្នក​​​ប្រើប្រាស់ និងស្របតាមគ្រឿង​ឧបករណ៍នៃទំនាក់ទំនងនោះ។ ហេតុ​នេះ ត្រូវ​​​ជំរុញឲ្យមាន​​​សមិទ្ធិផល​​​ដែលមានគោលដៅអប់រំ ឲ្យ​កាន់តែ​ច្រើនឡើងៗ ជាពិសេស​សមិទ្ធិផល​សម្រាប់អប់រំយុវជនយុវនារីក្នុង​​​សាលា​​​រៀនកាតូលិក គ្រប់ថ្នាក់ ក្នុងទេវវិទ្យាល័យ និងក្នុងគ្រប់​ក្រុម​គ្រីស្តបរិស័ទធម្មតាដែលបំពេញកិច្ចការជា​​​គ្រីស្តទូត។ ត្រូវណែនាំការ​អប់រំ​នោះ ឲ្យស្របតាមគោលការណ៍នៃសីលធម៌​គ្រីស្តសាសនា​។ ពេលអប់រំជំនឿ ត្រូវរៀប​រាប់​​​​និងពន្យល់លទ្ធិនិងក្បួនវិន័យរបស់ព្រះសហគមន៍អំពី​ករណីនេះ។

១៧-មធ្យោបាយខាងបចេ្ចកទេស និងខាងសេដ្ឋកិច្ច

ប្រសិនបើគ្រីស្តបរិស័ទខ្ជិលច្រអូសសុខចិត្តឲ្យព្រះបន្ទូល​របស់ព្រះជាម្ចាស់​ជាប់​ចំណង ឬត្រូវ​បរាជ័យ​ដោយ ជួបឧបសគ្គខាងបច្ចេកទេស ឬដោយខ្វះធនធានដែលត្រូវចាយវាយយ៉ាងសម្បើម ​សម្រាប់តែងតាំងសារ​​​ទូរគមនាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គមនោះ គេពិតជាបង្អាប់កិត្តិយសរបស់ខ្លួនជាគ្រីស្តបរិស័ទមែន។ ហេតុនេះហើយ ​បានជា​​​មហាសន្និបាតរំឭកគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ថា ខ្លួនមានភារកិច្ចជួយគាំទ្រកាសែត ព្រឹត្តិប័ត្រ ខ្សែភាពយន្ត ស្ថានីយ៍​​​និង​​​ការផ្សព្វផ្សាយ​វិទ្យុ និង​ទូរទស្សន៍ ព្រោះមធ្យោបាយទាំងនោះមានគោលសំខាន់ជាងគេ គឺផ្សព្វផ្សាយនិងការពារ​សេចក្តីពិត ហើយណែនាំសង្គមឲ្យមានជីវិតរស់រវើក​តាមគ្រីស្តសាសនា។ នៅពេលជាមួយគ្នានេះ មហាសន្និបាត​​​ទទូច​​​អញ្ជើញក្រុមផ្សេងៗ និងមនុស្សទាំងឡាយ​ដែលមាន​មុខងារសំខាន់ៗតាមសេដ្ឋកិច្ច និងតាមបចេ្ចកទេស ឲ្យសុខ​​​ចិត្ត​​​យក​​​ធន​​​ធានរបស់ខ្លួន​ដោយ​សទ្ធាជ្រះថ្លា មក​ជួយគាំទ្រសារ​​​ទូរគមនាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គម និងផ្តល់ដំបូន្មានឲ្យគេ ព្រោះ​​​មធ្យោបាយ​ទាំងនោះ បម្រើវប្បធម៌ និងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតដ៏ពិតប្រាកដ។

១៨-ទិវាប្រចាំឆ្នាំ

រៀងរាល់ឆ្នាំ ត្រូវចាត់ចែងទិវាមួយក្នុងភូមិភាគនីមួយៗ តាមតែអស់លោក​អភិបាល​យល់ឃើញថា ត្រូវចាត់ ចែង​​​នោះ។ ក្នុងទិវានោះត្រូវបង្រៀនគ្រីស្តបរិស័ទ​អំពី​ភារកិច្ចរបស់ខ្លួនក្នុងករណីនេះ និង​អញ្ចើញ​គេឲ្យចូលបដិភាគ និង​​​អង្វរព្រះជាម្ចាស់ថែម​ទៀត​​ផង។ ត្រូវយកអំណោយទាំងនោះ​យ៉ាង​ទៀង​ទាត់សម្រាប់ទ្រទ្រង់ និងពង្រីកកិច្ចការ​​​ដែល​​​​ព្រះសហគមន៍បានបង្កើតនោះ ទាំងនឹកដល់សេចក្តីត្រូវ​ការ​​នៃព្រះសហគមន៍ទាំង​មូលទៀត​ផង។ ធ្វើដូច្នេះ ទើបព្រះ សហគមន៍បំពេញកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតដែលមាន​ច្រើន​មុខ ក្នុងវិស័យសារ​​​ទូរគមនាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គម។​​​

១៩-គណៈកម្មាធិការនៃសន្តៈអាសនៈ

អភិបាលព្រះសហគមន៍ក្រុងរ៉ូមអាចប្រើគណៈកម្មាធិការពិសេសនៃសន្តៈអាសនៈ ដើម្បីជួយបំពេញ​មុខ​ងារ​​ណែ​​​នាំ​​​​ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុតរបស់លោក ក្នុងវិស័យសារ​​​ទូរគមនាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គម។

២០-មុខងារអស់លោកអភិបាល

អស់លោកអភិបាលមានភារកិច្ចយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងពិសេស នឹងអ្វីៗដែលគ្រីស្តបរិស័ទចង់​ផ្តើមធ្វើក្នុងវិស័យ សារ​​​ទូរគមនាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គម។ អស់លោកត្រូវលើកស្ទួយកិច្ចការទាំងនោះ ក្នុងភូមិភាគ​រៀងៗខ្លួន តាមតែកិច្ចការទាំង នោះ​​​មានពាក់ព័ន្ធនឹងកិច្ចការជាគ្រីស្តទូតយ៉ាងសាធារណៈ។ ​អស់លោកមានភារកិច្ចណែនាំអ្នកផ្តើមកិច្ចការទាំងនោះឲ្យរួម​​​សហការគ្នា ​សូម្បីតែកិច្ចការទាំងនោះនៅក្នុងក្រុមគ្រួសារបព្វជិតដែលស្ថិតនៅក្រៅការគ្រប់គ្រងរបស់លោកអភិបាល ក៏ត្រូវ​​​រួម​​​​​​សហការក្នុងកិច្ចការទាំងនេះដែរ។

២១-គណៈកម្មការជាតិ

តាមប្រទេសនីមួយៗ កិច្ចការជា​​​គ្រីស្តទូតបានប្រសិទ្ធភាព លុះត្រាតែ​​​មានគោលដៅរួម​​​សម្រាប់ជាតិ​​​ទាំង​​​មូល​​​ និងឲ្យគេខិតខំរួមគ្នាដែរ។ ​ហេតុនេះហើយបានជាមហាសន្និបាតសម្រេចនិងបញ្ជាក់ថា សូម​​​បង្កើត​​​គណៈ​​​កម្ម​​​ការ​​​ជាតិនៅគ្រប់ទីកន្លែង សម្រាប់កាសែត ​ខ្សែភាពយន្ត ​ វិទ្យុ និងទូរទស្សន៍។ សូមចាត់ចែងឲ្យ​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ជួយ​​​គណៈកម្មការជាតិទាំងនោះយ៉ាងស័ក្ដិសិទ្ធិ។ គណៈកម្មការទាំងនោះមានមុខ​ងារ​​យ៉ាង​ពិសេស​អប់រំមនសិការ​​របស់​​​គ្រីស្តបរិស័ទយ៉ាងល្អ ក្នុងការប្រើប្រាស់​សារ​​​ទូរគមនាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គម។ គណៈកម្មការទាំងនោះ​​​ក៏ត្រូវលើក​ទឹក​​​​​​ចិត្ត​​​​គ្រីស្តបរិស័ទដែលចាប់ផ្តើមធ្វើកិច្ចការ​​​មួយក្នុង​វិស័យ​នោះ ព្រមទាំងសម្រួលកិច្ចការទាំង​​​ប៉ុន្មានឲ្យសហកា​​​រគ្នា​​​ផង​​​។

ក្នុងប្រទេសនីមួយៗ ត្រូវផ្ញើឲ្យគណៈកម្មាធិការរបស់អស់លោកអភិបាល ឬអភិបាល​ម្នាក់​ដែល​ជាតំណាងអភិបាល ឯទៀតៗ ណែនាំគណៈកម្មការជាតិនោះ។ ត្រូវឲ្យមានគ្រីស្តបរិស័ទដែលមានសមត្ថភាពខាងលទ្ធិ​គ្រីស្តសាសនា និង​​​ខាងបចេ្ចកទេស ចូល រួមក្នុងគណៈកម្មការទាំងនោះ។

២២-អង្គការអន្តរជាតិ

លើសពីនេះទៅទៀត សារ​​​ទូរគមនាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គមមានឥទ្ធិពលហួសពីពំ្រប្រទល់ប្រទេសនីមួយៗ ហើយ​​​បណ្តោយឲ្យមនុស្សម្នាក់ៗត្រឡប់ទៅជាប្រជាពលរដ្ឋនៃពិភពលោកទាំងមូលរួចហើយ។ ហេតុនេះ​ហើយបានជាត្រូវ​​​ឲ្យកិច្ចការក្នុងជាតិនីមួយៗ រួមសហការក្នុងកម្រិតអន្តរជាតិ។ គណៈកម្មការជាតិនីមួយៗ​ត្រូវសហការយ៉ាង​​​ស័ក្ដិសិទ្ធិ ជាមួយអង្គការអន្តរជាតិកាតូលិកតាមមាត្រាលេខ ២០។ មានតែសន្តៈអាសនៈមួយគត់ទេ យល់ស្របទទួលស្គាល់​អង្គការអន្តជាតិ​​​កាតូលិក​​​ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ​​​តាមច្បាប់ ​ហើយសន្តៈអាសនៈក៏គ្រប់គ្រង​​​អង្គការ​អន្តរជាតិ​កាតូលិក​​​ដែរ។

ពាក្យបញ្ចប់

២៣-ពាក្យណែនាំ

គណៈកម្មាធិការពិសេសនៃសន្តៈអាសនៈ ដែលមានចែងនៅលេខ១៩ និងបោះពុម្ពផ្សាយពាក្យ​ណែនាំ​​ពិសេស​​​​​​អំពីសេចក្តីផ្តែផ្តាំនៃមហាសន្និបាត ដើម្បីឲ្យគេអនុវត្តតាមគោលការណ៍និងតាមក្បួនវិន័យទាំងអស់​​​ស្តីអំពី​​​សារ​​​ទូរគម​​​នាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គម។ ត្រូវមានអ្នកជំនាញការពីគ្រប់ប្រទេសជួយ​គណៈកម្មាធិការពិសេសនៃសន្តៈ​​​អាសនៈនោះ​​​ផង។

២៤-ពាក្យដាស់តឿនចុងក្រោយ

មហាសន្និបាតជឿទាំងទុកចិត្តថា បុត្រធីតានៃព្រះសហគមន៍ មុខជានឹងទទួលគោលការណ៍ និងក្បួនវិន័យ ចែង​​​ក្នុងក្រឹត្យក្រមនេះដោយចិត្តរីករាយ និងប្រតិបត្តិតាមដោយចិត្តស្មោះទៀតផង។ ​ហេតុនេះហើយ កាល​​​គ្រីស្តបរិស័ទ​​​ប្រើ​មធ្យោបាយទាំងនោះ គេមិនត្រូវខូចខាតប្រយោជន៍ឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ​គេមុខជានឹង​​​ទៅជាដូច​​​អំបិល​​​និងពន្លឺ ​គឺគេផ្តល់ឱជារសដល់ជីវិតមនុស្សលោក និងបំភ្លឺចិត្តគំនិតគេទៀតផង។ មហាសន្និបាតក៏បែរទៅរក​​​អស់​​​មនុស្សដែលមានឆន្ទៈល្អ ជាពិសេស បែរទៅរកអស់អ្នកដែល​កាន់កាប់សារ​​​ទូរគម​​​នាគមន៍​​​ក្នុង​​​សង្គម ​សូម​​​អញ្ជើញ​​​អស់លោកអ្នកឲ្យប្រើមធ្យោយោបាយទាំងនោះ ដើម្បីរកតែ​ប្រយោជន៍មនុស្ស​ជាតិ​ប៉ុណ្ណោះ ព្រោះវាសនាមនុស្ស​​​ជាតិ​​​ពឹងផ្អែកលើការប្រើប្រាស់​មធ្យោយោបាយ​ទាំងនោះ កាន់តែខ្លាំងឡើងៗជារៀងរាល់ថ្ងៃ​។ ដូច្នេះ សូមលើកតម្កើង​​​ព្រះនា​​​មព្រះអម្ចាស់ ដោយ​សារ​ការអស្ចារ្យដែលមនុស្សលោករកឃើញនៅសម័យទំនើបនេះ ក៏ដូចមនុស្សតែងតែ ​លើកតម្កើងព្រះអង្គដោយ​ស្នាដៃ​ខាងសិល្បៈកាលពីដើមដូច្នោះដែរ តាមពាក្យរបស់គ្រីស្តទូតដែលចែងថា «ព្រះ​​​យេស៊ូ​​​​គ្រីស្ត​មិន​ប្រែប្រួល​ឡើយ ពីដើម‌​សព្វថ្ងៃ‌ និង​រហូត​ដល់​អស់​កល្ប​ជានិច្ច ព្រះអង្គ​នៅ​តែ​ដដែល» (ហប ១៣,​​​៨)​​​។

​អស់​លោក​អភិបាល​ដែល​រួម​ក្នុង​មហា​សន្និបាត ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ក្រឹត្យក្រមទាំង​​មូលនេះ និងគោល​ការណ៍នីមួយៗ​​ផង។ រីឯ​យើង​វិញ ស្រប​តាម​អំណាច​ដែល​ព្រះ​គ្រីស្ត​បាន​ប្រគល់​ឲ្យយើងក្នុងឋានៈជា​គ្រីស្ត​ទូត​រួម​ជា​មួយ​អស់​លោក​អភិបាល ដោយ​មាន​ព្រះ​វិញ្ញាណ​រួម​ជា​មួយ​ផង ក៏​យល់​ព្រម ហើយសម្រេចថាចេញជាក្រឹត្យ​ក្រម​ដែរ។ យើង​បង្គាប់​ឲ្យ​សេចក្តី​ដែល​មហា​សន្និ​បាតបាន​ចាត់​ចែង​នេះ ត្រូវ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ដើម្បី​លើក​តម្កើង​សិរីរុង​រឿង​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជា​និច្ច​និរន្តរ៍ត​រៀង​ទៅ​​​។​​​

ធ្វើ​នៅ​ក្រុង​រ៉ូម នៅ​ព្រះ​វិហារ​សន្តៈ សិលា ថ្ងៃទី៤ ធ្នូ ឆ្នាំ១៩៦៣
ខ្ញុំ ប៉ូល អភិបាល​នៃ​ព្រះ​សហគមន៍​កាតូ​លិក
(ហត្ថ​លេខា​របស់​លោក​អភិបាល)