បញ្ជីអក្សរកាត់
AA Apostolicam actuositatem
AG Ad gentes
Ben De Benedictionibus
CA Centesimus annus
CR Catechismus Romanus
CCEO Corpus Canonum Ecclesiarum Orientalium
CD Christus Dominus
CDF Congrégation pour la doctrine de la foi
CIC Codex Iuris Canonici
CL Christifideles laici
COD Conciliorum oecumenicorum decreta
CT Catechesi tradentae
DCG Directorium Catecheticum Generale
DeV Dominum et Vivificantem
DH Dignitatis Humanae
DM Dives in misericordia
DS Denzinger
DV Dei Verbum
EN Evangelii Nuntiandi
FC Familiaris consortio
GE Gravissimum educationis
GS Gaudium et spes
HV Humanae vitae
IGLH Introductio generalis LH
IGMR Intitutio generalis MR
IM Inter mirifica
LE Laborem exercens
LG Lumen gentium
LH Liturgie des heures
MC Marialis cultus
MD Mulieris dignitatem
MF Mysterium fidei
MM Mater et magista
MR Missel romain
NA Nostra aetate
OBA Ordo baptismi adultorum
OBP Ordo baptismi parvulorum
OCf Ordo confirmationis
OcM Ordo celebrandi matrimonium
OCV Ordo consecrationis virginum
OE Orientalium ecclesiarum
OEx Ordo exsequiarum
off. lect. office des lectures
OICA Ordo initiationis christinae adultorum
OP Ordo poenitentiae
OT Optatam totius
PC Perfectae caritatis
PO Presbyterorum ordinis
PP Populorum progressio
PT Pacem in terris
RH Redemptor hominis
RM Redemptoris mater
RP Reconciliatio et poenitentia
SC Sacrosanctum concilium
SPF Credo du Peuple de Dieu : profession de foi solennelle
SRS Sollicitudo rei socialis
UR Unitatis redintegratio
“ឱព្រះបិតាអើយ! (...) ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច គឺឱ្យគេស្គាល់ព្រះអង្គ ដែលជាព្រះជាម្ចាស់ដ៏ពិតតែមួយគត់ និងឱ្យគេស្គាល់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត ដែលព្រះអង្គចាត់ឱ្យមក” (យហ ១៧,៣)។ “ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះសង្រ្គោះរបស់យើង (...) ព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យឱ្យមនុស្សទាំងអស់បានទទួលការសង្រ្គោះ និងបានស្គាល់សេចក្ដីពិតយ៉ាងច្បាស់” (១ធម ២,៣-៤)។ “ក្រៅពីព្រះយេស៊ូ គ្មាននរណាម្នាក់អាចសង្រ្គោះមនុស្សបានទាល់តែសោះ ដ្បិតនៅក្រោមមេឃនេះ ព្រះជាម្ចាស់ពុំបានប្រទាននាមណាមួយផ្សេងទៀតដើម្បីសង្រ្គោះយើងនោះឡើយ” (កក ៤,១២)។
១. ជិវិតរបស់មនុស្ស គឺស្គាល់ និងស្រលាញ់ព្រះជាម្ចាស់
១. ព្រះជាម្ចាស់ប្រកបដោយភាពល្អឥតខ្ចោះដែលគ្មានព្រំដែន និងពោរពេញទៅដោយសុភមង្គល តាមគម្រោងការណ៍ដ៏សប្បុរសបំផុត ទ្រង់បានបង្កើតមនុស្ស ដោយមានសេរីភាពពេញលេញ ដើម្បីឱ្យមនុស្សរួមចំណែក នៅក្នុងព្រះជន្មប្រកបដោយសុភមង្គលរបស់ព្រះអង្គ។ អាស្រ័យហេតុនេះហើយ បានជានៅគ្រប់សម័យកាល និងគ្រប់ទិសទី ព្រះអង្គយាងមកជិតមនុស្ស។ ព្រះអង្គត្រាស់ហៅមនុស្ស ជួយឱ្យគេស្វែងរកព្រះអង្គ ឱ្យគេស្គាល់ និងស្រលាញ់ព្រះអង្គ អស់ពីកម្លាំងកាយចិត្ត។ ព្រះអង្គកោះហៅមនុស្សទាំងអស់ ដែលអំពើបាបបានខ្ចាត់ខ្ចាយ ឱ្យរួមរស់ជាមួយគ្នា ក្នុងក្រុមគ្រួសារតែមួយរបស់ព្រះអង្គ គឺព្រះសហគមន៏។ ដល់ពេលកំណត់ ព្រះអង្គក៏បានចាត់ព្រះបុត្រាព្រះអង្គ ជាព្រះសង្រ្គោះ ដើម្បីបំពេញគម្រោងការណ៍នេះ។ នៅក្នុងអង្គព្រះបុត្រានេះ និងដោយសារព្រះអង្គ ហើយនៅក្នុងអង្គព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធផងដែរ ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅមនុស្សឱ្យទៅជាបុត្រធីតារបស់ព្រះអង្គ និងទទួមរតកនៃព្រះជន្មប្រកបដោយសុភមង្គលរបស់ព្រះអង្គ។
២. ដើម្បីឱ្យការត្រាស់ហៅនេះលាន់ឮនៅលើផែនដីទាំងមូល ព្រះគ្រីស្តបានចាត់ក្រុមគ្រីស្តទូត ដែលព្រះអង្គបានជ្រើសរើស ដោយផ្ដែផ្ដាំឱ្យទៅប្រកាសដំណឹងល្អ៖ “ចូរចេញទៅនាំមនុស្សគ្រប់ជាតិសាសន៍ ឱ្យធ្វើជាសាវ័ក ហើយធ្វើពិធីជ្រមុជទឹកឱ្យគេ ក្នុងព្រះនាមព្រះបិតា ព្រះបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ។ ត្រូវបង្រៀនគេឱ្យប្រតិបត្តិតាមសេចក្ដីទាំងប៉ុន្មាន ដែលខ្ញុំបានបង្គាប់អ្នករាល់គ្នា។ ចូរដឹងថា ខ្ញុំនៅជាមួយអ្នករាល់គ្នា ជារៀងរាល់ថ្ងែ រហូតដល់អវសានកាលនៃពិភពលោក” (មថ ២៨,១៩-២០)។ ដោយបានទទួលបេសកកម្មនេះ ក្រុមគ្រីស្តទូតក៏ “នាំគ្នាចេញទៅប្រកាសដំណឹងល្អ នៅគ្រប់ទីកន្លែង។ ព្រះអម្ចាស់ធ្វើការរួមជាមួយគេ ព្រមទាំងបញ្ជាក់ព្រះបន្ទូល ដោយសម្ដែងទីសម្គាល់ផ្សេងៗភ្ជាប់ជាមួយផង” (មក ១៦,២០)។
៣. ដោយមានជំនួយពីព្រះជាម្ចាស់ អស់អ្នកដែលបានទទួលការត្រាស់ហៅរបស់ព្រះគ្រីស្ត ហើយក៏ស្ម័គ្រចិត្តធ្វើតាម សេចក្ដីស្រលាញ់របស់ព្រះគ្រីស្តបានជំរុញឱ្យគេទៅប្រកាសដំណឹងល្អ គ្រប់ទីកន្លែងក្នុងពិភពលោកទាំងមូល។ អ្នកបន្តមុខងារពីក្រុមគ្រីស្តទូតបានរក្សាទុកកំណប់នេះ ដោយចិត្តស្មោះត្រង់ ហើយព្រះជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅអស់អ្នកដែលផ្ញើជីវិតទៅលើព្រះគ្រីស្ត ឱ្យបញ្ជូនកំណប់នេះ ពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយ ដោយប្រកាសជំនឿ ដោយប្រតិបត្តិតាមជំនឿនេះ ក្នុងការចែករំលែករវាងបងប្អូន និងដោយលើកតម្កើងជំនឿនេះ ក្នុងពិធីបុណ្យ និងការអធិដ្ឋាន (កក ២,៤២)។
២. ការបញ្ជូនជំនឿ៖ ការអប់រំជំនឿ
៤. តាំងពីដើម គេហៅការអប់រំជំនឿ គឺជាការខិតខំទាំងប៉ុន្មាន ដែលព្រះសហគមន៍បានធ្វើ ដើម្បីបង្កើនសាវ័ក ដើម្បីជួយមនុស្សលោកឱ្យជឿថា ព្រះយេស៊ូជាព្រះបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីឱ្យគេមានជីវិតក្នុងព្រះនាមព្រះអង្គ ដោយសារជំនឿ ហើយដើម្បីជួយអប់រំ និងប្រៀនប្រដៅគេក្នុងជីវិតនេះ និងដើម្បីកសាងព្រះកាយព្រះគ្រីស្ត (CT ១ ; ២)។
៥. “ពេលយើងអប់រំជំនឿ គឺយើងជួយណែនាំ ក្មេងៗ យុវជន និងមនុស្សពេញវ័យ ឱ្យយល់ដឹងអំពីលទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនា តាមរបៀបរៀបរយ និងយ៉ាងច្បាស់លាស់ ដើម្បីឱ្យគេចាប់ផ្ដើមស្គាល់ការរស់នៅជាគ្រីស្តបរិស័ទឱ្យបានពេញលក្ខណៈ” (CT ១៨)។
៦. ការអប់រំជំនឿទាក់ទងនឹងគោលការណ៍ខ្លះៗ នៃបេសកកម្មរបស់ព្រះសហគមន៍ ក្នុងការប្រកាសដំណឹងល្អ ដែលមានលក្ខណៈដូចការអប់រំជំនឿ ដែលជាការត្រៀមអប់រំជំនឿ ឬដែលបែកចេញមកពីការអប់រំជំនឿ គឺជាការប្រកាសដំណឹងល្អជាលើកទីមួយ ឬជាការទេសនាប្រៀនប្រដៅដើម្បីជំរុញឱ្យគេជឿ។ ការស្វែងរកនូវគុណសម្បត្តិ ដើម្បីឱ្យគេជឿ បទពិសោធន៍នៃការរស់នៅជាគ្រីស្តបរិស័ទ ការប្រារព្ធនៃអគ្គសញ្ញា ការចូលរួមក្នុងព្រះសហគមន៍ និងការផ្ដល់សក្ខីភាពរបស់គ្រីស្តទូត និងសាសនទូត (CT ១៨) ។
៧. “ការអប់រំជំនឿទាក់ទងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយនឹងជីវិតទាំងស្រុងរបស់ព្រះសហគមន៍។ ព្រះសហគមន៍រីកចម្រើននៅលើផែនដី ចំនួនមនុស្សក៏កើនឡើងនៅក្នុងព្រះសហគមន៍ អាស្រ័យទៅលើការអប់រំជំនឿ។ លើសពីនេះទៅទៀត ព្រះសហគមន៍លូតលាស់ និងគាប់ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏អាស្រ័យទៅលើការអប់រំជំនឿផងដែរ” (CT ១៣)។
៨. ក្នុងសម័យកាល ដែលព្រះសហគមន៍បានផ្លាស់ប្តូរសាជាថ្មី ក៏ជាពេលត្រូវអប់រំជំនឿកែលំអ យ៉ាងខ្លាំងក្លាផងដែរ។ ដូច្នេះហើយ នៅវេលាដ៏ថ្លៃថ្លានៃគ្រូបាធ្យាយ មានលោកអភិបាលដ៏វិសុទ្ធបានខិតខំចូលរួមចំណែកយ៉ាងខ្លាំង ក្នុងកិច្ចបម្រើនេះ ដូចជាសន្ត ស៊ីរីល នៃយេរូសាឡឹម សន្ត យូហាន គ្រីសូស្តូម សន្ត អំប្រ័រ និង សន្ត អូគូស្តាំង និងគ្រូបាធ្យាយជាច្រើននាក់ទៀត ដែលបានទុកស្នាដៃគំរូ យ៉ាងច្រើន រហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ។
៩. អ្នកណែនាំអប់ជំនឿដកស្រង់គំនិតថ្មីៗជានិច្ច ក្នុងមហាសន្និបាតសកល។ មហាសន្និបាតនៅទីក្រុងត្រង់ជាគំរូគួរឱ្យកត់សម្គាល់ បានទុកការអប់រំជំនឿជាអាទិភាព ក្នុងធម្មនុញ្ញ និងក្រិត្យក្រម ហើយជាប្រភពនៃសៀវភៅអប់រំជំនឿនៃទីក្រុងរ៉ូម ដែលជាស្នាដៃដ៏សំខាន់បំផុត ជាសេចក្ដីសង្ខេបអំពីលទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនា។ មហាសន្និបាតនេះ បានជំរុញឱ្យព្រះសហគមន៍ ចាត់ចែងការអប់រំជំនឿតាមរបៀបល្អត្រឹមត្រូវជាទីបំផុត ហើយបានបណ្តាលឱ្យមានសៀវភៅអប់រំជំនឿជាច្រើនត្រូវគេបោះពុម្ពផងដែរ ដោយសារលោកអភិបាលដ៏វិសុទ្ធ និងទេវវិទូជាច្រើនរូប ដូចជាសន្ត សិលា កានីស៊ីយុស សន្ត សាល បូរ៉ូមេ សន្ត តូរីប៊ីយ៉ូ ឌឺម៉ូគ្រូវេយ៉ូ ឬសន្ត រ៉ូប៊ែរ បែលឡាមីន ជាដើម ។
១០. ដូច្នេះហើយ បានជាមិនត្រូវឆ្ងល់ថា បន្ទាប់ពីមហាសន្និបាតវ៉ាទីកង់ទីពីរ ដែលសម្តេចប៉ាប ប៉ូលទីប្រាំមួយ ចាត់ទុកជាការអប់រំជំនឿដ៏សំខាន់នៃសម័យទំនើប គេបានចាប់អារម្មណ៍អំពីការអបុំរំជំនឿនៃព្រះសហគមន៍ឡើងវិញ ដូច “ក្បួនច្បាប់ទូទៅនៃការអប់រំជំនឿ” នៅឆ្នាំ ១៩៧១ សិក្ខាសិក្ខាសាលាសាលានៃសន្និបាតរបស់អស់លោកអភិបាលអំពីការប្រកាសដំណឹងល្អ (១៩៧៤) និងអំពីការអប់រំជំនឿ (១៩៧៧) លិខិតដាស់តឿនគ្រីស្តបរិស័ទ ដែលមកពីសិក្ខាសាលានោះ ដូចជា “Evangelii nuntiandi” (១៩៧៥) និង “Catechesi tradentae” (១៩៧៩) ផ្ដល់សក្ខីភាព។ សេក្ខសាលាវិសាមញ្ញនៃសន្និបាតរបស់អស់លោកអភិបាល នៅឆ្នាំ១៩៨៥ បានសុំឱ្យមានសៀវភៅអំពីលទ្ធិកាតូលិកទាំងមូល លើវិស័យជំនឿ និងសីលធម៌ផង។ សម្តេចប៉ាប យ៉ូហាន ប៉ូល ទីពីរ ក៏មានសំណូមពរនេះដែរ ដោយទទួលស្គាល់ថា “បំណងនេះស្របនឹងតម្រូវការពិតប្រាកដរបស់ព្រះ សហគមន៍សកល និងព្រះសហគមន៍ភូមភាគ”។ សម្តេចក៏បានខិតខំអស់ពីសមត្ថភាពឱ្យបំណងនៃអស់លោកអភិបាលនោះបានសម្រេច។
៣. គោលដៅរបស់សៀវភៅនេះ និងអ្នកទទួលសៀវភៅនេះ
១១. សៀវភៅនេះមានគោលដៅបង្ហាញ តាមរបៀបរៀបរយ យ៉ាងច្បាស់លាស់នូវសេចក្ដីសំខាន់ៗ និងមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃលទ្ធិរបស់គ្រីស្តសាសនា ដែលសម្ដៅទៅលើជំនឿផង សីលធម៌ផង ដោយមានការជួយបំភ្លឺអំពីមហាសន្និបាតវ៉ាទីកង់ទី២ និងការបញ្ជូនបន្តទាំងស្រុងនៃព្រះសហគមន៍។ សៀវភៅនេះ មានប្រភពសំខាន់ៗ ដូចជាព្រះគម្ពីរដ៏វិសុទ្ធ គ្រូបាធ្យាយដ៏វិសុទ្ធនៃព្រះសហគមន៍ ពិធីបុណ្យ និងក្រុមណែនាំព្រះសហគន៍។ យើងអាចយកសៀវភៅនេះ ធ្វើជាគំរូសម្រាប់អប់រំជំនឿ ឬសេចក្ដីសង្ខេបនៃជំនឿ នៅក្នុងប្រទេសផ្សេងៗ។
១២. សៀវភៅនេះសម្រាប់បម្រើដល់តម្រូវការរបស់អ្នកអប់រំជំនឿ ជាពិសេសលោកអភិបាល ដែលជាគ្រូបាធ្យាយនៃជំនឿ និងជាគង្វាលរបស់ព្រះសហគមន៍។ យើងផ្ដល់សៀវភៅនេះជូនពួកលោកដើម្បីទុកជាឧបករណ៍ ក្នុងការប្រៀនប្រដៅប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ តាមរយៈពួកលោកអភិបាល សៀវភៅនេះមានប្រយោជន៍ចំពោះអ្នកនិពន្ធសៀវភៅអប់រំជំនឿ លោកបូជាចារ្យ និងអ្នកណែនាំអប់រំជំនឿ ព្រមទាំងគ្រីស្តបរិស័ទឯទៀតៗផងដែរ។
៤. រចនាសម្ពន្ធនៃសៀវភៅនេះ
១៣. រចនាសម្ពន្ធនៃសៀវភៅនេះមានដូចទំនៀមទំលាប់បុរាណ ដែលរៀបចំការអប់រំជំនឿតាមបួនវគ្គ៖ ធម៌ប្រកាសជំនឿ (ធម៌ជឿ) អគ្គសញ្ញានៃជំនឿ របៀបរស់នៅរបស់អ្នកជឿ (ធម្មវិន័យ) និងការអធិដ្ឋានរបស់ អ្នកជឿ (ធម៌ឱព្រះបិតា)។
វគ្គទីមួយ៖ ធម៌ប្រកាសជំនឿ
១៤. ដោយសារជំនឿនិងពិធីជ្រមុជទឹក អស់អ្នកដែលជាកម្មសិទិ្ធរបស់ព្រះគ្រីស្ត ត្រូវតែប្រកាសជំនឿរបស់គេចំពោះមនុស្សលោក (មថ ១០,៣២ ; រម ១០,៩)។ សៀវភៅនេះថ្លែងអំពីព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូល និងប្រោសប្រទានខ្លួនព្រះអង្គឱ្យមនុស្សលោក ហើយថ្លែងអំពីជំនឿ ដែលជាចម្លើយរបស់មនុស្សចំពោះព្រះជាម្ចាស់ (ភាគទីមួយ)។ ធម៌ប្រកាសជំនឿជាសេចក្ដីសង្ខេបនៃព្រះអំណោយទាន ដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រោសប្រទានឱ្យមនុស្សលោក ព្រះអង្គទ្រង់ជាប្រភពនៃសេចក្ដីល្អគ្រប់យ៉ាង ជាព្រះសង្រ្គោះ និងជាព្រះដែលប្រោសឱ្យបានវិសុទ្ធ។ ធម៌ប្រកាសជំនឿនេះមានបី “ជំពូក” គឺផ្ញើជីវិតទៅលើព្រះជាម្ចាស់តែមួយ៖ ព្រះបិតាដ៏មានឫទ្ធានុភាពសព្វប្រការ ជាព្រះបង្កើត ព្រះយេស៊ូគ្រីស្តជាព្រះបុត្រារបស់ព្រះអង្គ ជាព្រះអម្ចាស់ និងជាព្រះសង្រ្គោះរបស់យើង ហើយនឹងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ នៅក្នុងព្រះសហគមន៏ដ៏វិសុទ្ធ (ភាគទីពីរ )។
វគ្គទីពីរ៖ អគ្គសញ្ញានៃជំនឿ
១៥. វគ្គទីពីរនៃសៀវភៅនេះបរិយាយអំពីរបៀបសង្រ្គោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត និងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ បានសម្រេចតែម្តង ក្នុងកិច្ចការដ៏សក្ការៈនៃពិធីបុណ្យរបស់ព្រះសហគមន៏ (ភាគទីមួយ) ជាពិសេសនៅក្នុងអគ្គសញ្ញាទាំងប្រាំពីរ (ភាគទីពីរ )។
វគ្គទីបី៖ របៀបរស់នៅរបស់អ្នកជឿ
១៦. វគ្គទីបីនៃសៀវភៅនេះ ថ្លែងអំពីទីចុងក្រោយរបស់មនុស្ស ដែលមានលក្ខណៈដូចព្រះជាម្ចាស់៖ ដើម្បីទទួលបានសុភមង្គលដ៏ពិតប្រាកដ និងផ្លូវឆ្ពោះទៅកាន់សុភមង្គលនេះ គឺត្រូវប្រព្រឹត្តកិច្ចការដោយមានចិត្តស្មោះត្រង់ និងសេរីភាពពេញលេញ ដោយមានធម្មវិន័យ និងព្រះហឫទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជួយផង (ភាគទីមួយ) ហើយដោយប្រពឹ្រត្តកិច្ចការ ដែលធ្វើតាមសេចក្ដីស្រលាញ់ តាមវិន័យដប់ប្រការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (ភាគទីពិរ )។
វគ្គទីបួន៖ ការអធិដ្ឋានរបស់អ្នកជឿ
១៧. វគ្គចុងក្រោយនៃសៀវភៅនេះ បរិយាយអំពីអត្ថន័យ និងសារៈសំខាន់នៃការអធិដ្ឋានក្នុងការស់នៅរបស់អ្នកជឿ (ភាគទីមួយ) ហើយទីបញ្ចប់ សៀវភៅនេះផ្ដល់សេចក្ដីអធិប្បាយដ៏ខ្លីអំពីពាក្យសុំទាំងប្រាំពីរនៃការអធិដ្ឋានរបស់ព្រះអម្ចាស់ (ភាគទីពីរ )។ នៅក្នុងពាក្យសុំនោះ យើងទទួលអ្វីៗដ៏ល្អដែលយើងត្រូវតែសង្ឃឹម ហើយដែលព្រះបិតារបស់យើង ដែលគង់នៅស្ថានបរមសុខ សព្វព្រះហឫទ័យប្រោសប្រទានមកយើង។
៥. ពាក្យណែនាំដើម្បីប្រើប្រាស់សៀវភៅនេះ
១៨. សៀវភៅនេះជាសេចក្ដីរាយការណ៍នៃលទ្ធិទាំងស្រុងរបស់ព្រះសហគមន៍កាតូលិក ។ ដូច្នេះហើយ បានជាត្រូវតែអានដោយយកចិត្តទុកដាក់នឹងឯកភាពនៃសៀវភៅនេះ។
១៩. ក្នុងកណ្ឌខ្លះ មានអត្ថបទដកស្រង់ពីព្រះគម្ពីរដ៏វិសុទ្ធ។ ត្រូវតែអានអត្ថបទនោះទាំងស្រុង ដើម្បីឈ្វេងយល់យ៉ាងច្បាស់អំពីគំនិតនៃកណ្ឌនោះ។
២០. ក្នុងកណ្ឌខ្លះ យើងប្រើអក្សរតូចៗ ជាកំណត់សម្គាល់ខាងប្រវត្តិសាស្រ្ត ឬដែលជួយពង្រឹងជំនឿ ឬអំពីអត្ថាធិប្បាយបន្ថែម ដើម្បីឱ្យងាយយល់អំពីលទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនា។
២១. មានការដកស្រង់អត្ថបទផ្សេងៗដោយប្រើអក្សរតូចៗដែលមានប្រភពមកពីបុព្វបុរស ពិធីបុណ្យផ្សេងៗ ក្រុមអ្នកដឹកនាំ ឬជីវប្រវត្តិរបស់សន្តបុគ្គល ដើម្បីបំពេញបន្ថែមទៅលើសេចក្តីអត្ថាធិប្បាយអំពីលទ្ធិនៃគ្រីស្តសាសនាឱ្យកាន់តែក្បោះក្បាយ។ ជារឿយៗ អត្ថបទទាំងនោះ ត្រូវបានដកស្រង់ ដើម្បីប្រើប្រាស់ក្នុងការអប់រំជំនឿ។
២២. នៅចុងបពា្ចប់នៃប្រធានបទនីមួយៗ តែងតែមានអត្ថបទយ៉ាងខ្លីៗ ដែលសង្ខេបពីអត្ថន័យសំខាន់ៗនៃការប្រៀប្រដៅ។ សេចក្ដីសង្ខេប នោះ អាចផ្ដល់គំនិតឱ្យព្រះសហគមន៍នីមួយៗប្រើប្រាស់ ដើម្បីអប់រំជំនឿ។
៦. ការកែសម្រួលជាចាំបាច់
២៣. សៀវភៅនេះសម្ដៅទៅលើលទិ្ធនៃគ្រីស្តសាសនា មានគោលដៅជួយឱ្យយល់អំពីជំនឿកាន់តែជ្រៅទៅៗ ដើម្បីឱ្យជំនឿនេះកាន់តែរីកចម្រើន ចាក់ឫសនៅក្នុងជីវិត និងផ្ដល់ពន្លឺនៃសក្ខីភាព (CT ២០-២២; ២៥)។
២៤. ត្រូវតែកែសម្រួលសៀវភៅនេះ ស្របតាមវប្បធម៌ សម័យកាល កម្រិតខាងវិញ្ញាណ ស្ថានភាពក្នុងសង្គម និងក្នុងព្រះសហគមន៍ ដើម្បីបង្រៀនការអប់រំជំនឿដល់អ្នកស្វែងយល់។ ការកែសម្រួលជាចាំបាច់ទាំងអស់នោះអាស្រ័យទៅលើសៀវភៅអប់រំជំនឿនីមួយៗ ជាពិសេសរបស់អ្នកណែនាំគ្រីស្តបរិស័ទ។ អ្នកបង្រៀនត្រូវតែ “ធ្វើឱ្យដូចមនុស្សទាំងអស់ ក្នុងគ្រប់កាលៈទេសៈ (...) តាមគ្រប់មធ្យោបាយទាំងអស់” (១ករ ៩,២២) ដើម្បីណែនាំគេឱ្យស្គាល់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត (...)។ ជាពិសេស មិនត្រូវគិតថា អ្នកទាំងនោះមានព្រលឹងវិញ្ញាណដូចៗគ្នា ហើយយកវិធីសាស្រ្តបែបតែមួយដដែលៗ មកអប់រំទេ! ត្រូវគិតថា អ្នកខ្លះរួមរស់ជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្តដូចកូនក្មេងទើបនឹងកើត អ្នកខ្លះទៀតដូចក្មេងជំទង់ ហើយមានអ្នកខ្លះទៀត ជឿដូចមនុស្សពេញវ័យ (...)។ ដោយបញ្ជូនការប្រៀនប្រដៅនៃគម្រោងការដ៏អស្ចារ្យ អំពីជំនឿ និងសីលធម៌ អ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅឱ្យបង្រៀនត្រូវតែប្រើពាក្យសម្ដីសមស្របទៅតាមប្រាជ្ញាស្មារតីរបស់អ្នកស្តាប់។
សេចក្ដីស្រលាញ់លើសអ្វីៗទាំងអស់
២៥. ដើម្បីបញ្ចប់បុព្វកថានេះ គួររម្លឹកគោលការណ៍សំខាន់ នៃសៀវភៅអប់រំជំនឿ នៅទីក្រុងរ៉ូមគឺ៖
លទិ្ធ និងការប្រៀនប្រដៅមានគោលដៅត្រូវតែចូលក្រោមសេចក្ដីស្រលាញ់ ដែលគ្មានទីបញ្ចប់ ដ្បិតយើងអាចរាយការណ៍អំពីអ្វីដែលត្រូវតែជឿ សង្ឃឹម ឬប្រពឹ្រត្ត ប៉ុន្តែយើងតែងតែត្រូវធ្វើឱ្យសេចក្ដីស្រលាញ់របស់ព្រះអម្ចាស់នៃយើងលេចចេញមក ដើម្បីឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាយល់ថា អំពើល្អនីមួយៗ ដែលគ្រប់លក្ខណៈតាមគ្រីស្តសាសនាមានប្រភព និងទីចុងក្រោយតែមួយ គឺសេចក្ដីស្រលាញ់ (CR)។
