ថ្ងៃទី០៩ ខែកក្កដា
បុណ្យរម្លឹក
សន្តអូហ្គូស្ទីន ហ្សាវរុង ជាបូជាចារ្យ
ព្រមទាំងសហជីវិនជាមរណសាក្សី

លោកអូហ្គូស្ទីន ហ្សាវរុងបានកើតនៅក្នុងឆ្នាំ១៧៤៦ នៅស្រុកវូឆ័ន (Wuchuan) ខេត្តគួយចូវ (Guizhou) លោកបានចូលរួមបម្រើកងទ័ពនៅអាយុ២០ឆ្នាំ។ នាសតវត្សទី១៨ នៅអំឡុងពេលនៃការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញលើគ្រីស្តបរិស័ទ។ លោកផ្តើមស្គាល់គ្រីស្តសាសនាតាមរយៈលោកបូជាចារ្យ កាព្រីអែល តូរាំង ឌុយហ្វ្រេស (Gabriel Taurin Dufresse) គឺអំឡុងពេលដែលលោកតម្រូវឲ្យនៅឃ្លាំមើលអ្នកទោសជាគ្រីស្តបរិស័ទ។ នៅឆ្នាំ១៧៨៥ លោកបានទទួលពិធីជម្រុជទឹកដោយលោកបូជាចារ្យ កាព្រីអែល តូរាំង ឌុយហ្វ្រេស ជាអ្នកដែលលោកបានការពារ ហើយបានប្តូរឈ្មោះថា «អូហ្គូស្ទីន»។ ក្រោយក្លាយជាបូជាចារ្យដំបូងគេបង្គស់ក្នុងប្រទេសចិននាថ្ងៃទី ២៧ ខែឧសភា ឆ្នាំ១៨៩៣ ដែលត្រូវបានតែងតាំងដោយសម្តេចប៉ាបឡេអូទី១៣ លោកអូហ្គូស្ទីន ហ្សាវរុង បានបំពេញការងារជាបូជាចារ្យ នឹងត្រូវបានគេស្គាល់យ៉ាងច្បាស់ក្នុងការនាំមនុស្សជាច្រើនឱ្យផ្លាស់ប្តូរជំនឿ។ លោកត្រូវបានបញ្ជូនឱ្យទៅបំពេញការងារនៅខេត្តយូនណាន។ នៅឆ្នាំចុងក្រោយនៃជីវិតរបស់លោក លោកបានទទួលខុសត្រូវលើគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ នៅក្នុងស្រុក គងស៊ីន (Guan Xian) ជីន តាង (Jin Tang) និង វិន ជីង (Wen Jiang) ភាគខាងលិចខេត្តស៊ីឈួន។ លោកអូហ្គូស្ទីន បានទទួលមរណៈភាពដោយសារការធើ្វទារុណកម្មដើម្បីរក្សាជំនឿរបស់ខ្លួនលើគ្រីស្តសាសនា នាឆ្នាំ១៨១៥ គឺនៅវាងអាយុ៦៨-៦៩ឆ្នាំ។ នៅថ្ងៃទី០១ ខែតុលា ឆ្នាំ២០០០ អូហ្គូស្ទីន ហ្សាវរុងត្រូវបានទទួលថាជាជនដ៏វិសុទ្ធដោយសម្តេចប៉ាប យ៉ូហានប៉ូលទី២ ហើយបុណ្យសន្តបុគ្គលរបស់គាត់ត្រូវបានប្រារព្ធធើ្វនៅរៀងរាល់ថ្ងៃទី០៩ ខែកក្កដា។

អត្ថបទទី១ៈ សូមថ្លែងលិខិតទី១របស់សន្តយ៉ូហាន (១យហ ៥,១-៥)

អ្នក​ណា​ជឿ​ថា​ព្រះ‌យេស៊ូ​ពិត​ជា​ព្រះ‌គ្រីស្ត អ្នក​នោះ​កើត​មក​ពី​ព្រះ‌ជាម្ចាស់ ហើយ​អ្នក​ណា​ស្រឡាញ់​ព្រះ‌បិតា អ្នក​នោះ​ក៏​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដែល​កើត​មក​ពី​ព្រះ‌អង្គ​ដែរ។ ២ ដោយ​យើង​ស្រឡាញ់​ព្រះ‌ជាម្ចាស់ និង​ប្រតិបត្តិ​តាម​វិន័យ​របស់​ព្រះ‌អង្គ យើង​នឹង​ដឹង​ថា យើង​ពិត​ជា​ស្រឡាញ់​បុត្រ​ធីតា​របស់​ព្រះ‌ជាម្ចាស់។ ៣ យើង​មាន​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ‌ជាម្ចាស់​ក្នុង​ខ្លួន​មែន លុះ​ត្រា​តែ​យើង​កាន់​តាម​វិន័យ​របស់​ព្រះ‌អង្គ។ វិន័យ​របស់​ព្រះ‌អង្គ​មិន​តឹង‌តែង​ទេ ៤ ព្រោះ​អស់​អ្នក​ដែល​កើត​មក​ពី​ព្រះ‌ជាម្ចាស់សុទ្ធ​តែ​ឈ្នះ​លោកីយ៍​នេះ គឺ​ជំនឿ​របស់​យើង​ហ្នឹង​ហើយ ដែល​បាន​ឈ្នះ​លោកីយ៍។ ៥ តើ​អ្នក​ណា​អាច​ឈ្នះ​លោកីយ៍​បាន? គឺ​អ្នក​ដែល​ជឿ​ថា ព្រះ‌យេស៊ូ​ពិត​ជា​ព្រះ‌បុត្រា​របស់​ព្រះ‌ជាម្ចាស់។

ទំនុកតម្កើង

១	ពេលព្រះដឹកនាំអ្នក	ដែលជំពាក់ខ្លួនជាឈ្លើយ
	មកក្រុងស៊ីយ៉ូនហើយ	យើងធូរស្បើយដូចយល់សប្តិ	។
២	យើងសើចហ៊ោរសប្បាយ	អរក្អាកក្អាយឥតមានឈប់
	ស្រែកជ័យឃោសន៍សាយសព្វ	លាន់សូរស័ព្ទគ្រប់ទិសា	។
	ពេលនោះក្នុងចំណោម	ជាតិទាំងព្រមគេពោលថា៖
	«ព្រះម្ចាស់មានចេស្តា	ធ្វើអស្ចារ្យចំពោះគេ»	។
៣	ព្រះអង្គបានធ្វើការ	ដ៏អស្ចារ្យអ្វីម៉េ្លះទេ
	យើងលែងគិតគ្នាន់គ្នេរ	បានល្ហើយល្ហែអរសប្បាយ	។
៤	ឱ! ព្រះម្ចាស់ឧត្តម	សូមប្រោសខ្ញុំឱ្យរីកសាយ
	ដូចរហោស្ថានឆ្ងាយ	សូមប្រែក្លាយមានទឹកហូរ	។
៥	អ្នកណាសាបព្រោះស្រូវ	ដោយសោកសៅគួរអាសូរ
	ទាំងទឹកភ្នែកជន់ជោរ	នឹងច្រូតយកទាំងសប្បាយ	។
៦	គេយកពូជទៅព្រោះ	ទាំងស្រណោះយំសោកស្តាយ
	ក្រោយមកគេប្រែក្លាយ	ហ៊ោសប្បាយដោយអំណរ	។

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្ត