ថ្ងៃពុធ ទី០៣ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៥

បុណ្យរម្លឹក
សន្តហ្រ្វង់ស្វ័រ សាវីយេជាបូជាចារ្យ
ពណ៌ស

លោកហ្វ្រង់ស្វ័រ កើតនៅគ.ស ១៥០៦ ក្នុងភូមិសាវីយេ នៅប្រទេសអេស្ប៉ាញ។ លោកទៅរៀនសូតនៅមហាវិទ្យាល័យក្រុងប៉ារីស។ នៅទីនោះ លោកជួបនិស្សិតម្នាក់ដូចគាត់ឈ្មោះ អ៊ីញ៉ាស ជាអ្នកភូមិឡូយ៉ូឡា។ នៅឆ្នាំ១៥៣៤ លោកអ៊ីញ៉ាស លោកហ្វ្រង់ស្វ័រ ព្រមទាំងមិត្តសម្លាញ់ខ្លះទៀតនាំគ្នាធ្វើសច្ចា​ប្រណិ​ធាន​បម្រើព្រះយេស៊ូអស់មួយជីវិត។ លោកទាំងនោះបង្កើតក្រុមគ្រួសារបព្វជិតមួយដែលមានឈ្មោះថា “សហជីវិនព្រះយេស៊ូ”។ លោកហ្វ្រង់ស្វ័រទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំងជាបូជាចារ្យនៅឆ្នាំ១៥៣៧ រួចហើយលោកចេញដំណើរទៅប្រកាសដំណឹងល្អនៅទ្វីបអាស៊ី។ លោកប្រកាសដំណឹងល្អនៅប្រទេសឥណ្ឌា ម៉ា​ឡា​យូ ឥណ្ធូណេស៊ី ជប៉ុន។ លោកទទួលមរណភាពក្នុងជន្មាយុ៤៦ឆ្នាំ នៅពេលលោកមានបំណងចង់ចូលប្រទេសចិន។ លោកប្រកាសដំណឹងល្អនៅ​កោះ​ម៉ូលូក (ឥណ្ឌូនេស៊ីសព្វថ្ងៃ) ជាកន្លែង ដែលគ្រីស្តបរិស័ទចេញមកនៅកម្ពុជានាឆ្នាំ១៦៦០។ សន្តហ្វ្រង់ស្វ័រ ជាឧបការីសាសនទូត ដែលចេញប្រកាសដំណឹងល្អនៅប្រទេសមិនទាន់មានព្រះសហគមន៍។

ពាក្យអធិដ្ឋានពេលចូល

បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតាប្រកបដោយព្រះហឫទ័យសប្បុរសយ៉ាងក្រៃលែង! ព្រះអង្គត្រាស់ហៅយើងខ្ញុំឱ្យមកជួបជុំគ្នានៅទីនេះ នៅពេលយើងខ្ញុំរង់ចាំព្រះបុត្រាយាងមក។ សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាតម្រែតម្រង់ចិត្តគំនិតយើងខ្ញុំឱ្យបានបរិសុទ្ធ។ ដូច្នេះ នៅពេលព្រះគ្រីស្តយាងមកនោះ ទ្រង់នឹងអាណិតអាសូរយើងខ្ញុំ ហើយទទួលយើងខ្ញុំឱ្យចូលរួមជាមួយព្រះអង្គដែលមានព្រះជន្មគង់នៅ និងសោយរាជ្យរួមជាមួយព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ អស់កល្បជាអង្វែងតរៀងទៅ។

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរព្យាការីអេសាយ អស ២៥,៦-៩

នៅថ្ងៃនោះ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានតេជានុភាពសព្វប្រការនឹងជប់លៀងប្រជាជនទាំងឡាយនៅលើភ្នំរបស់ព្រះអង្គ ដោយមានម្ហូបឈ្ងុយឈ្ងប់ និងស្រាដ៏ឆ្ងាញ់។ ព្រះអង្គនឹងដកផ្ទាំងសំពត់មរណទុក្ខដែលបាំងមុខមនុស្សគ្រប់ជាតិសាសន៍ចេញ ទ្រង់ក៏នឹងទាញសំពត់គ្រប​សពដែលគ្របលើប្រជាជាតិនានាឱ្យបាត់ទៅផង។ ព្រះអង្គនឹងបំបាត់សេចក្តីស្លាប់ លែងឱ្យមានតទៅទៀត រហូតដល់អស់កល្បជានិច្ច។ ព្រះជាម្ចាស់នឹងជូតទឹកភ្នែកឱ្យមនុស្សទាំងអស់។ ព្រះអង្គនឹងប្រោសឱ្យប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គលែងអៀនខ្មាសនៅក្នុងស្រុករបស់ខ្លួន។ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលសន្យាដូច្នេះឯង។ នៅថ្ងៃនោះ ប្រជាជនទាំងអស់នឹងបន្លឺសម្លេងថា៖ «ព្រះអម្ចាស់ពិតជាព្រះរបស់យើង។ យើងជឿសង្ឃឹមលើព្រះអង្គ ព្រះអង្គក៏បានរំដោះយើង។ យើងជឿសង្ឃឹមលើព្រះអម្ចាស់តែមួយព្រះអង្គគត់។ ចូរនាំគ្នាត្រេកអរសប្បាយរីករាយឡើង ដ្បិតព្រះអង្គបានសង្គ្រោះយើងហើយ! ព្រះបារមី និងធម៌មេត្តាករុណារបស់ព្រះអម្ចាស់នឹងស្ថិនៅលើភ្នំនេះ»។

ទំនុកតម្កើងលេខ ២៣ (២២), ១-៦ បទពាក្យ ៧

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អ

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តម៉ាថាយ មថ ១៥,២៩-៣៧

ព្រះយេស៊ូយាងទៅកាន់ឆ្នេរសមុទ្រកាលីឡេ។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គយាងឡើងទៅលើភ្នំ។ លុះយាងដល់ហើយ ព្រះអង្គគង់ចុះ។ មានមហាជនច្រើនកុះករនាំគ្នាចូលមករកព្រះអង្គ ទាំងនាំមនុស្សខ្វិន មនុស្សខ្វាក់ មនុស្សពិការជើង មនុស្សគថ្លង់ និងអ្នកមានជំងឺឯទៀតៗ មកជាមួយ។ គេដាក់អ្នកទាំងនោះនៅទៀបព្រះបាទាព្រះអង្គ ហើយព្រះអង្គប្រោសគេឱ្យបានជាទាំងអស់គ្នា។ ពេលឃើញមនុស្សគនិយាយបាន មនុស្សពិការជើងជាដូចធម្មតា មនុស្សខ្វិនដើរបាន និងមនុស្សខ្វាក់មើលឃើញ មហាជននាំគ្នាកោតស្ញប់ស្ញែងក្រៃលែង ទាំងលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះនៃជនជាតិអ៊ីស្រាអែលផង។ ព្រះយេស៊ូត្រាស់ហៅក្រុមសាវ័កមក ហើយមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ខ្ញុំអាណិតអាសូរបណ្តាជននេះពន់ពេកណាស់ ដ្បិតគេនៅជាមួយខ្ញុំអស់រយៈពេលបីថ្ងៃមកហើយ ហើយគ្មានអ្វីបរិភោគសោះ។ ខ្ញុំមិនចង់ឱ្យគេត្រឡប់ទៅវិញទាំងពោះទទេឡើយ ក្រែងគេអស់កម្លាំង ដួលតាមផ្លូវ»។ ក្រុមសាវ័កទូលព្រះអង្គថា៖ «ទីនេះស្ងាត់ណាស់ តើយើងនឹងបានម្ហូបអាហារឯណាឱ្យបណ្តាជនច្រើនយ៉ាងនេះបរិភោគគ្រាន់?»។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «តើអ្នករាល់គ្នាមាននំបុ័ងប៉ុន្មានដុំ?» ពួកគេទូលថា៖ «មានប្រាំពីរដុំ និងមានត្រីតូចៗខ្លះដែរ»។ ព្រះអង្គក៏ប្រាប់បណ្តាជនឱ្យអង្គុយផ្ទាល់នឹងដី ទ្រង់​យកនំបុ័ងទាំងប្រាំពីរដុំ និងត្រីមកកាន់ អរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ ហើយកាច់ប្រទានឱ្យក្រុមសាវ័ក ក្រុមសាវ័កក៏យកទៅចែកបណ្តា​ជន។ គេបរិភោគឆ្អែតគ្រប់គ្នា ហើយប្រមូលនំបុ័ង និងត្រីដែលនៅសល់បានប្រាំពីរជាល។

ពាក្យថ្វាយតង្វាយ

បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតា! សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោសប្រទានព្រះសហគមន៍ អាចថ្វាយសក្ការបូជានេះជានិច្ច ដ្បិតនៅពេលយើងថ្វាយអភិបូជា យើងខ្ញុំចូលរួមជាមួយព្រះយេស៊ូដែលសង្គ្រោះយើងខ្ញុំ គឺព្រះគ្រីស្តដែលមានព្រះជន្មគង់នៅ និងសោយរាជ្យរួមជាមួយព្រះអង្គ អស់កល្បអង្វែងតរៀងទៅ។

ពាក្យអរព្រះគុណ

បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតាយើងខ្ញុំ! យើងខ្ញុំសូមអរព្រះគុណដែលបានប្រោសប្រទានព្រះកាយព្រះគ្រីស្តឱ្យយើងខ្ញុំក្នុងអភិបូជានេះ។ សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាកុំបណ្តោយឱ្យយើងខ្ញុំទៅតាមកិលេសតណ្ហាឡើយ។ សូមព្រះអង្គរៀបចំចិត្តគំនិតយើងខ្ញុំ ឱ្យទទួលព្រះគ្រីស្តដែល​យាងមកផង។ ព្រះអង្គមានព្រះជន្មគង់នៅ និងសោយរាជ្យអស់កល្បជាអង្វែងតរៀងទៅ។