ថ្ងៃអង្គារ ទី០៥ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៥

អត្ថបទទី១៖ សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរជំរឿនប្រជាជន ជរ ១២,១-១៣

លោកម៉ូសេបានយកស្ត្រីជាតិអាហ្រ្វិកម្នាក់ធ្វើជាភរិយា ហេតុនេះហើយបានជាអ្នកស្រី​មៀរីយ៉ាម និងលោកអរ៉ុនជាបងរបស់លោកមានប្រសាសន៍ជំទាស់នឹងលោក។ អ្នកទាំង​ពីរមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្រះអម្ចាស់ពុំមែនមានព្រះបន្ទូលមកម៉ូសេតែប៉ុណ្ណោះទេ គឺព្រះ​អង្គ​​មានព្រះបន្ទូលមកពួកយើងដែរ!»។ ពេលនោះព្រះអម្ចាស់ទ្រង់ព្រះសណ្តាប់ឮពាក្យនេះ។ លោកម៉ូសេសុភាពរាបសាជាងគេបំផុត ក្នុងចំណោមមនុស្សនៅលើផែនដីនេះ។ រំពេចនោះ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកកាន់លោកម៉ូសេ លោកអរ៉ុន និងអ្នកស្រីមៀរីយ៉ាមថា៖​«ចូរអ្នកទាំងបីនាំគ្នាចេញទៅពន្លាជួបព្រះអម្ចាស់ទៅ!»។ អ្នកទាំងបីក៏​ចេញទៅទាំងអស់គ្នា។ ព្រះអម្ចាស់យាងចុះមកក្នុងដុំពពក ហើយគង់នៅមាត់ទ្វារ​ពន្លា។ ព្រះអង្គហៅលោកអរ៉ុន និងអ្នកស្រីមៀរីយ៉ាម អ្នកទាំងពីរក៏ចូលទៅជិត​ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរស្តាប់ពាក្យយើងឱ្យបានជាក់ច្បាស់! ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា ពេលណាមានព្យាការីម្នាក់ យើងជាព្រះអម្ចាស់សម្តែង​ឱ្យព្យាការីនោះស្គាល់យើងតាមរយៈនិមិត្តហេតុ យើងនិយាយទៅកាន់គេតាមរយៈ​សុបិននិមិត្ត។ ចំណែកឯម៉ូសេដែលជាអ្នកបម្រើរបស់យើងវិញ មិនដូច្នោះទេ ម៉ូសេមានចិត្តស្មោះត្រង់ចំពោះកិច្ចការក្នុងដំណាក់របស់យើងទាំងមូល។ យើងនិយាយទៅកាន់ម៉ូសេដោយផ្ទាល់មាត់ យើងសម្តែងឱ្យម៉ូសេឃើញយ៉ាងច្បាស់ ដោយឥត​​​ប្រើប្រស្នា ហើយម៉ូសេអាចសំឡឹងមើលមកយើងបាន។ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកទាំងពីរមិន​កោតក្រែង និយាយប្រឆាំងនឹងម៉ូសេជាអ្នកបម្រើរបស់យើងដូច្នេះ?»។ ព្រះអម្ចាស់ទ្រង់ព្រះពិរោធនឹងអ្នកទាំងពីរ ហើយព្រះអង្គក៏យាងចាកចេញទៅ។ ពពកក៏រសាត់ឡើងចាកចេញពីពន្លាដែរ។ ពេលនោះ លោកស្រីមៀរីយ៉ាមក៏កើតឃ្លង់​ពេញខ្លួន​ មានពណ៌សដូចកប្បាស។ លោកអរ៉ុនបែរទៅរកលោកស្រីមៀរីយ៉ាម ឃើញគាត់កើតឃ្លង់។ លោកក៏ពោលទៅកាន់លោកម៉ូសេថា៖​«សូមលោកប្អូនជាម្ចាស់ មេត្តាយល់អធ្យាស្រ័យដល់យើងទាំងពីរផង។ យើងទាំងពីរបានប្រព្រឹត្តលេលា និង​បានប្រព្រឹត្តអំពើបាប!។ សូមកុំឱ្យនាងមៀរីយ៉ាម ដូចកូនដែលកើតមកស្លាប់ មាន​ស្បែករយីករយាកដូច្នេះឡើយ!»។ លោកម៉ូសេស្រែកអង្វរព្រះអម្ចាស់ថា៖ «ឱ ព្រះជាម្ចាស់អើយ! សូមមេត្តាប្រោសបងមៀរីយ៉ាមឱ្យបានជាឡើងវិញផង!»។

ទំនុកតម្កើងលេខ ៥១ (៥០),៣-៦ក ខ.១២-១៣ បទពាក្យ ៧

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម យក ១,១៨

អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
បពិត្រព្រះជាម្ចាស់ ព្រះអង្គប្រទានជីវិតឱ្យយើងខ្ញុំ ដោយសារព្រះបន្ទូលនៃសេចក្តីពិត។ ព្រះអង្គត្រាស់ហៅយើងខ្ញុំមុនសត្វលោកទាំងឡាយដែលព្រះអង្គបង្កើតមក។ អាលេលូយ៉ា!

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តម៉ាថាយ មថ ១៤,២២-៣៦

ក្រោយពីព្រះយេស៊ូប្រទាននំប័ុងឱ្យបណ្តាជនមក ព្រះអង្គបង្ខំក្រុមសាវ័កឱ្យចុះទូកឆ្លងទៅត្រើយម្ខាងមុនព្រះអង្គភ្លាម ព្រះអង្គក៏ប្រាប់មហាជនឱ្យវិលត្រឡប់ទៅវិញដែរ។ កាលមហាជនទៅផុតអស់ហើយ ព្រះអង្គយាងឡើងទៅលើភ្នំដាច់ឡែកពីគេដើម្បី​អដិ្ឋដ្ឋាន។ លុះដល់យប់ ទ្រង់គង់នៅទីនោះតែមួយព្រះអង្គឯង។ ពេលនោះ ទូកចេញឆ្ងាយពីច្រាំង ហើយក៏ត្រូវរលកបក់បោកព្រោះបញ្ច្រាសខ្យល់។ ដល់ពេលជិតភ្លឺ ព្រះអង្គយាងលើទឹកឆ្ពោះទៅរកក្រុមសាវ័ក។ កាលពួកគេឃើញព្រះ​អង្គយាងលើទឹកសមុទ្រដូច្នេះ គេភ័យរន្ធត់ ហើយស្រែកឡើងថា «ខ្មោចលង!» ព្រោះគេ​ភ័យពេក។ រំពេកនោះ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់គេថា៖ «ចូរតាំងចិត្តក្លាហានឡើង! ខ្ញុំទេតើ! កុំខ្លាចអី!»។ លោកសិលាទូលព្រះអង្គថា៖ «ព្រះអម្ចាស់! ប្រសិនបើ​ពិតជាព្រះអង្គមែន សូមបញ្ជាឱ្យខ្ញុំអាចដើរលើទឹកទៅរកព្រះអង្គផង។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគាត់ថា៖ «អញ្ជើញមក!»។ លោកសិលាក៏ចុះពីទូកដើរលើទឹកឆ្ពោះទៅរកព្រះយេស៊ូ។ ប៉ុន្តែ កាលលោកឃើញខ្យល់បក់ខ្លាំង លោកភ័យណាស់ ហើយ​ចាប់ផ្តើមលិចទៅក្នុងទឹក។ លោកស្រែកឡើងថា៖ «ព្រះអម្ចាស់អើយ! សូម ជួយខ្ញុំ​ផង!»។ ព្រះយេស៊ូលូកព្រះហស្តទាញគាត់ឡើងភ្លាម ទាំងមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មនុស្សមានជំនឿតិចអើយ! ហេតុដូចម្តេចបាន ជាអ្នកមិនទុកចិត្តដូច្នេះ?»។ បន្ទាប់មក ព្រះ​អង្គ និងលោកសិលាចូលមកក្នុងទូក ហើយខ្យល់ក៏ស្ងប់។ អ្នកនៅក្នុងទូកនាំគ្នាក្រាបថ្វាយ បង្គំព្រះអង្គ ទាំងពោលថា៖ «ព្រះអង្គពិតជាព្រះបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់មែន!»។ ព្រះយេស៊ូ និងក្រុមសាវ័កឆ្លងទៅដល់ត្រើយម្ខាង ត្រង់ស្រុកកេនេសារ៉ែត។ អ្នកស្រុក​នោះស្គាល់ព្រះអង្គភ្លាម ហើយយកដំណឹងទៅផ្សព្វផ្សាយពាសពេញតំបន់ទាំងមូល។ គេនាំអ្នកជំងឺទាំងអស់មករកព្រះអង្គ ដើម្បីអង្វរសូមគ្រាន់តែពាល់ជាយព្រះពស្ត្ររបស់ព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះ អស់អ្នកដែលបានពាល់ជាយព្រះពស្ត្របានជា សះស្បើយគ្រប់ៗគ្នា។