ថ្ងៃអាទិត្យ អាទិត្យទី១៩
រដូវធម្មតា ឆ្នាំ«ខ»
ពណ៌បៃតង
ថ្ងៃអាទិត្យ ទី១១ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៤
ពាក្យអធិដ្ឋានពេលចូល
បពិត្រព្រះជាម្ចាស់ដ៏មានតេជានុភាពសព្វប្រការ ហើយដែលមានព្រះជន្មគង់នៅអស់កល្បជានិច្ច! ព្រះអង្គបានប្រោសយើងខ្ញុំឱ្យទៅជាបុត្រធីតារបស់ព្រះអង្គ ហ៊ានហៅព្រះអង្គថា «ព្រះបិតា» ទៀតផង! សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រទានព្រះវិញ្ញាណព្រះអង្គឱ្យយើងខ្ញុំអាចរស់នៅតាមរបៀបសមគួរនឹងឋានៈរបស់ខ្លួនជាបុត្រធីតារបស់ព្រះអង្គផង។
អត្ថបទទី១៖ សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរពង្សាវតាក្សត្រទី១ ១ ពង្ស ១៩,៤-៨
ព្យាការីអេលីរត់ទៅឱ្យឆ្ងាយពីព្រះមហាក្សត្រិយានីសេសាបែល ដែលចង់ប្រហារជីវិតលោក។ លោកធ្វើដំណើរកាត់វាលរហោស្ថានពេញមួយថ្ងៃ ហើយទៅអង្គុយក្រោមដើមដង្កោមួយ រួចទូលអង្វរសុំស្លាប់ ទាំងពោលថា៖ «បពិត្រព្រះអម្ចាស់! ទូលបង្គំទ្រាំលែងបានទៀតហើយ ឥឡូវនេះ សូមព្រះអង្គដកជីវិតទូលបង្គំចុះ! ដ្បិតទូលបង្គំមិនប្រសើរជាងដូនតារបស់ទូលបង្គំទេ»។ បន្ទាប់មក លោកក៏ទម្រេតខ្លួនសម្រាន្តលង់លក់ក្រោមដើមដង្កោនោះ។ ពេលនោះ មានទេវទូតមួយរូបមកដាស់លោក ទាំងពោលថា៖ «ចូរក្រោកឡើង បរិភោគទៅ!»។ លោកអេលីក្រឡេកទៅ ឃើញមាននំប័ុងដែលគេទើបនឹងដុតលើថ្មក្តៅៗ និងទឹកមួយក្អមនៅលើក្បាលដំណេក។ លោកក៏ពិសានំប័ុង និងទឹក រួចសម្រាន្តលក់ជាថ្មី។ ពេលនោះ ទេវទូតរបស់ព្រះអម្ចាស់មកដាស់លោកម្តងទៀត ទាំងពោលថា៖ «ចូរក្រោកឡើង បរិភោគទៅ ដ្បិតលោកត្រូវធ្វើដំណើរយ៉ាងឆ្ងាយ»។ លោកក៏ក្រោកឡើង ពិសានំប័ុង និងទឹក។ អាហារនេះធ្វើឱ្យលោកមានកម្លាំងដើរបានសែសិបថ្ងៃសែសិបយប់ រហូតដល់ភ្នំហូរ៉ែប ជាភ្នំរបស់ព្រះជាម្ចាស់។
ទំនុកតម្កើងលេខ ៣៤ (៣៣),២-៩ បទកាកគតិ
| ២ | ខ្ញុំអរព្រះគុណ | អម្ចាស់ពេកពន់ | គ្រប់ពេលវេលា |
| សូមលើកតម្កើង | ព្រះអង្គគ្រប់គ្រា | ឥតមានរួញរា |
| | ឈប់ឈរសោះឡើយ | ។ |
| ៣ | ខ្ញុំខ្ពស់មុខព្រោះ | ព្រះម្ចាស់សង្គ្រោះ | ខ្ញុំមិនកន្តើយ |
| ចូរអ្នកទន់ទាប | ស្តាប់កុំព្រងើយ | នឹងបានធូរស្បើយ |
| | អំណរខ្លាំងក្លា | ។ |
| ៤ | សូមមកប្រកាស | នឹងខ្ញុំឱ្យច្បាស់ | ដោយពោលឡើងថា |
| ព្រះម្ចាស់ថ្កុំថ្កើង | រុងរឿងក្រៃណា | យើងនាំគ្នីគ្នា |
| | តម្កើងព្រះអង្គ | ។ |
| ៥ | ខ្ញុំបានស្វែងរក | ព្រះម្ចាស់តបមក | ឥតមានបង្អង់ |
| ទ្រង់បានរំដោះ | ខ្ញុំអស់ទុក្ខផង | តក់ស្លុតមួរហ្មង |
| | ឆ្លងផុតទាំងអស់ | ។ |
| ៦ | អ្នកដែលសម្លឹង | ឆ្ពោះទៅព្រះអង្គ | បានសុខឥតមោះ |
| ផុតអស់ទុក្ខសោក | វិយោគរងគ្រោះ | ពួកគេទាំងនោះ |
| | មិនខកចិត្តឡើយ | ។ |
| ៧ | អស់អ្នកកម្សត់ | និងមនុស្សទុគ៌ត | គេស្រែកដង្ហោយ |
| ហៅរកព្រះម្ចាស់ | ទ្រង់សណ្តាប់ហើយ | សង្គ្រោះឱ្យគេ |
| | ផុតពីគ្រោះកាច | ។ |
| ៨ | ទេវទូតរបស់ | ព្រះម្ចាស់ទាំងអស់ | ថែទាំអ្នកខ្លាច |
| រក្សាការពារ | គេក្រោមអំណាច | រំដោះឱ្យរួច |
| | ផុតពីទុក្ខភ័យ | ។ |
| ៩ | ចូរអ្នកផ្អែកពឹង | ពិសោធន៍ឱ្យដឹង | ថាព្រះម្ចាស់ថ្លៃ |
| ទ្រង់មានមេត្តា | សប្បុរសពេកក្រៃ | អស់ជនប្រុសស្រី |
| | មានជ័យមង្គល | ។ |
អត្ថបទទី២៖ សូមថ្លែងលិខិតរបស់គ្រីស្តទូតប៉ូលផ្ញើជូនគ្រីស្តបរិស័ទក្រុងអេភេសូ អភ ៤,៣០-៥,២
បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់!
ព្រះជាម្ចាស់បានដៅសញ្ញាសម្គាល់របស់ព្រះវិញ្ញាណមកលើបងប្អូន ទុកសម្រាប់ថ្ងៃដែលព្រះអង្គនឹងយាងមកលោះយើង។ សូមបងប្អូនកម្ចាត់ចិត្តជូរជត់ ចិត្តក្តៅក្រហាយ កំហឹង សម្រែកឡូឡា ពាក្យជេរប្រមាថ ព្រមទាំងសេចក្តីអាក្រក់គ្រប់បែបយ៉ាងចេញពីចំណោមបងប្អូន។ ត្រូវមានចិត្តសប្បុរស និងចេះអាណិតមេត្តាដល់គ្នាទៅវិញទៅមក ត្រូវប្រណីសន្តោសគ្នាទៅវិញទៅមក ដូចព្រះម្ចាស់បានប្រណីសន្តោសបងប្អូន ដោយសារព្រះគ្រីស្តដែរ។ សូមបងប្អូនយកតម្រាប់តាមព្រះជាម្ចាស់ ព្រោះបងប្អូនជាបុត្រធីតាដ៏ជាទីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គ។ ចូររស់នៅដោយមានចិត្តស្រឡាញ់ ដូចព្រះគ្រីស្តបានស្រឡាញ់យើង ហើយបានបូជាព្រះជន្មសម្រាប់យើង ទុកជាតង្វាយថ្វាយព្រះជាម្ចាស់ និងទុកជាយញ្ញបូជាដែលគាប់ព្រះហឫទ័យព្រះអង្គផង។
ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម យហ ៦,៥១-៥២
អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
បពិត្រព្រះអម្ចាស់យេស៊ូ! ព្រះអង្គជាអាហារដែលមានជីវិតចុះមកពីស្ថានបរមសុខ។ អ្នកបរិភោគអាហារនេះ នឹងរស់នៅអស់កល្បជានិច្ច។ អាលេលូយ៉ា!
សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តយ៉ូហាន យហ ៦,៤១-៥១
ជនជាតិយូដារអ៊ូរទាំអំពីព្រះយេស៊ូ ព្រោះព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ខ្ញុំជាអាហារ ដែលចុះមកពីស្ថានបរមសុខ»។ គេពោលថា៖ «អ្នកនេះឈ្មោះយេស៊ូ ជាកូនរបស់លោកយ៉ូសែបទេតើ! យើងស្គាល់ទាំងឪពុក ទាំងម្តាយ ម្តេចក៏គាត់ពោលថា គាត់ចុះមកពីស្ថានបរមសុខដូច្នេះ?»។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «ឈប់នាំគ្នារអ៊ូរទាំទៅ!។ ប្រសិនបើព្រះបិតាដែលចាត់ខ្ញុំឱ្យមកមិនទាក់ទាញចិត្តគេទេ គ្មាននរណាម្នាក់អាចមករកខ្ញុំបានឡើយ។ រីឯខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងប្រោសអ្នកនោះឱ្យមានជីវិតថ្មីដ៏រុងរឿង នៅថ្ងៃចុងក្រោយបំផុត។ ក្នុងគម្ពីរព្យាការីមានចែងទុកមកថា “ព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រៀនប្រដៅមនុស្សទាំងអស់”។ អស់អ្នកដែលស្តាប់ព្រះបិតា ហើយទទួលយកការប្រៀនប្រដៅរបស់ព្រះអង្គ មុខជាមករកខ្ញុំពុំខាន។ គ្មាននរណាម្នាក់បានឃើញព្រះបិតាឡើយ លើកលែងតែអ្នកមកពីព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ គឺអ្នកនោះហើយដែលបានឃើញព្រះអង្គ។ ខ្ញុំសុំប្រាប់ឱ្យអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា អ្នកណាជឿ អ្នកនោះមានជីវិតរស់នៅអស់កល្បជានិច្ច។ ខ្ញុំនេះហើយជាអាហារដែលផ្តល់ជីវិត។ បុព្វបុរសរបស់អ្នករាល់គ្នាបានបរិភោគនំម៉ាណានៅវាលរហោស្ថាន ហើយគាត់ទទួលមរណភាពអស់។ រីឯអាហារដែលចុះមកពីស្ថានបរមសុខនេះ អ្នកណាបរិភោគ អ្នកនោះមិនស្លាប់ឡើយ។ ខ្ញុំនេះហើយជាអាហារដែលមានជីវិតចុះមកពីស្ថានបរមសុខ។ អ្នកណាបរិភោគអាហារនេះ នឹងរស់នៅអស់កល្បជានិច្ច។ អាហារដែលខ្ញុំនឹងឱ្យនោះ គឺរូបកាយខ្ញុំផ្ទាល់ ដែលត្រូវបូជាសម្រាប់ឱ្យមនុស្សលោកមានជីវិត»។
ពាក្យថ្វាយតង្វាយ
បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតា! ព្រះអង្គសព្វព្រះហប្ញទ័យប្រគល់អ្វីៗសព្វសារពើដែលមានក្នុងពិភពលោកនេះឱ្យមនុស្សត្រួតត្រា និងថែរក្សា។ យើងខ្ញុំសូមយកតង្វាយទាំងនេះមកតបស្នងព្រះគុណព្រះអង្គ។ សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាញុាំងតង្វាយទាំងនេះឱ្យទៅជាព្រះកាយ និងព្រះលោហិតព្រះគ្រីស្ត ដែលមានព្រះជន្មគង់នៅ និងសោយរាជ្យអស់កល្បជាអង្វែងតរៀងទៅ។
ពាក្យអរព្រះគុណ
បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតា! ព្រះអង្គបានប្រទានអាហារដែលផ្តល់ព្រះជន្មផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គឱ្យយើងខ្ញុំ។ សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោសទាក់ទាញចិត្តគំនិតយើងខ្ញុំឱ្យស្រឡាញ់ព្រះអង្គ។ សូមឱ្យយើងខ្ញុំមានកម្លាំងក្លាហាន ប្រព្រឹត្តតាមព្រះហប្ញទ័យព្រះអង្គជានិច្ច។
416 Views
Post Views:
439