ថ្ងៃសៅរ៍ ទី០៨ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៦

បុណ្យរម្លឹក
សន្តដូមីនិក ជាបូជាចារ្យ

សូមចុចទីនេះ

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរព្យាការីហាបាគូក ហគ ១,១២-២,៤

បពិត្រព្រះអម្ចាស់! ព្រះអង្គគង់នៅតាំងពីដើមរៀងមក ព្រះអង្គជាព្រះនៃទូលបង្គំ ជាព្រះដ៏វិសុទ្ធ យើងខ្ញុំនឹងមិនស្លាប់ទេ! បពិត្រព្រះអម្ចាស់ដែលជាថ្មដានៃទូលបង្គំ! ព្រះអង្គបានជ្រើសរើសខ្មាំងសត្រូវដើម្បីដាក់ទោសយើងខ្ញុំ ព្រះអង្គពង្រឹងកម្លាំងពួកគេ ដើម្បីដាក់ទោសយើងខ្ញុំ។ ព្រះនេត្ររបស់ព្រះអង្គ​បរិសុទ្ធពេក ព្រះអង្គទ្រាំទតមើលអំពើអាក្រក់មិនបានទេ ព្រះអង្គក៏ពុំអាចទតមើលការជិះជាន់បានដែរ។ ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គទតមើលជនក្បត់ដូច្នេះ? ពេលឃើញមនុស្សអាក្រក់បំផ្លាញអ្នកដែលសុចរិតជាងវា ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គធ្វើព្រងើយ? ព្រះអង្គចាត់ទុកមនុស្សលោកដូចត្រីនៅក្នុងសមុទ្រ ឬដូចសត្វលូនវារដែលគ្មានមេកើយ។ ប្រជាជនទាំងអស់ត្រូវខ្មាំងចាប់ដូចត្រីជាប់សន្ទូច និងជាប់អួន។ ខ្មាំងបង់សំណាញ់ចាប់ពួកគេយកទៅ ទាំងមានអំណរសប្បាយដ៏លើសលប់។ ពេលនោះ ខ្មាំងធ្វើយញ្ញបូជាសែនអួនរបស់គេ និងចាក់គ្រឿងក្រអូបសែនសំណាញ់របស់គេ ព្រោះគេបានអាហារឆ្ងាញ់យ៉ាងបរិបូរណ៍ ដោយសារតែគ្រឿងឧបករណ៍ទាំងនោះ។ តើដល់ពេលណា ទើបពួកគេឈប់ហូតដាវប្រហារជីវិតប្រជាជាតិនានាដោយឥតត្រាប្រណីដូច្នេះ? ខ្ញុំនឹងឡើងទៅយាមល្បាត ខ្ញុំនឹងទន្ទឹងរង់ចាំនៅលើប៉ម ចង់ដឹងថា តើព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកកាន់ខ្ញុំយ៉ាងណា? តើព្រះអង្គឆ្លើយតបនឹងពាក្យតវ៉ារបស់ខ្ញុំយ៉ាងណាខ្លះ?។ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលតបមកខ្ញុំដូចតទៅ៖«ចូរកត់ត្រានិមិត្តហេតុនេះ ចូរចារទុកនៅលើបន្ទះថ្ម ដើម្បីឱ្យគេស្រួលអាន។ និមិត្តហេតុនឹងសម្រេចជារូបរាងនៅគ្រាដែលយើងបានកំណត់ទុក គឺនឹងមានព្រឹត្តិការណ៍កើតឡើងស្របតាមនិមិត្តហេតុនេះឥតខុសត្រង់ណាឡើយ។ ប្រសិនបើក្រមកដល់ ចូរទន្ទឹងរង់ចាំ ដ្បិតព្រឹត្តិការណ៍ពិតជាកើតមានជាក់ជាមិនខាន។ មនុស្សព្រហើនកោងកាចមុខជាត្រូវវិនាស រីឯមនុស្សសុចរិតនឹងរស់ដោយសារជំនឿ។

ទំនុកតម្កើងលេខ ៩,៨-១៣ បទពាក្យ ៧

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម ២ធម ១,១០

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តម៉ាថាយ មថ ១៧,១៤-២០

ក្រោយពេលព្រះយេស៊ូសម្តែងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គឱ្យលោកសិលា លោក​យ៉ាកុប និងលោកយ៉ូហានឃើញព្រះអង្គ និងសាវ័កទាំងបី មកដល់កន្លែងដែលបណ្តាជន​នៅជុំគ្នា។ នៅទីនោះ មានបុរសម្នាក់ចូលមកគាល់ព្រះអង្គ។ គាត់លុតជង្គង់ចុះ ហើយទូលថា៖«លោកម្ចាស់អើយ! សូមអាណិតមេត្តាកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំប្របាទផង វាឆ្កួតជ្រូក បណ្តាលឱ្យវាឈឺចុកចាប់ខ្លាំងណាស់ វាដួលទៅក្នុងភ្លើង និងធ្លាក់ទឹក​ជាញឹកញាប់។ ខ្ញុំប្របាទបាននាំវាមកជួបសាវ័ករបស់លោកដែរ តែគេពុំអាចមើលវា​ឱ្យជាបានទេ»។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូល​តបថា៖​«នែ៎! ពួកមនុស្សអាក្រក់មិនព្រមជឿអើយ! តើត្រូវឱ្យខ្ញុំទ្រាំនៅជាមួយអ្នករាល់គ្នាដល់ពេលណាទៀត? ចូរនាំក្មេង​នោះ​មកឱ្យខ្ញុំ»។ បន្ទាប់មក ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលគំរាមខ្មោច ខ្មោចក៏ចេញ​ ហើយក្មេងនោះបានជាតាំងពីពេលនោះមក។ ពេលនោះ ក្រុមសាវ័កចូល​មកគាល់ព្រះយេស៊ូដាច់ឡែកពីគេ ហើយទូលថា៖​«ហេតុអ្វីបានជាយើងខ្ញុំពុំអាចដេញខ្មោចនោះបាន?»។ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលតប​ទៅគេថា៖«មកពីអ្នករាល់គ្នាមានជំនឿតិចពេក។ ខ្ញុំសុំប្រាប់ឱ្យអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា បើអ្នករាល់គ្នាមានជំនឿប៉ុនគ្រាប់ពូជមួយដ៏ល្អិត អ្នករាល់គ្នានឹងបញ្ជាទៅភ្នំនោះថា “ចូរចេញពីនេះ ទៅនៅកន្លែងផ្សេងទៅ!” ភ្នំមុខជានឹងធ្វើតាមពាក្យអ្នករាល់គ្នាមិនខាន ដ្បិតគ្មានការអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាធ្វើមិនកើតឡើយ»។