ថ្ងៃសៅរ៍ ទី០៥ ខែកក្ដដា ឆ្នាំ២០២៥

អត្ថបទទី១៖ សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរកំណើត កណ ២៧,១-៥.១៥-២៩

លោកអ៊ីសាកមានវ័យចំណាស់ទៅហើយ ភ្នែកលោកក៏ងងឹតមើលអ្វីលែងឃើញ​ទៀត។ គាត់ហៅលោកអេសាវជាកូនច្បងមក ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «អេសាវកូនអើយ!»។ លោកអេសាវឆ្លើយថា៖ «បាទ លោកឪពុក!»។ លោកអ៊ីសាកមាន​ប្រសាសន៍ទៀតថា៖​ «ឪពុកចាស់ហើយ ពុំដឹងជាស្លាប់ថ្ងៃណាទេ! ហេតុនេះ ចូរកូនយក​ប្រដាប់ប្រដាបរបាញ់ គឺព្រួញ និងធ្នូ ចេញទៅបាញ់សត្វនៅព្រៃ យកសាច់ណាដែល​ឪពុកចូលចិត្ត មកធ្វើម្ហូបឱ្យបានឆ្ងាញ់ ហើយលើកយកមកឱ្យឪពុកបរិភោគ។ ឪពុកនឹងឱ្យពរកូន មុនពេលឪពុកស្លាប់»​។ ពេលលោកអ៊ីសាកមានប្រសាសន៍​ទៅកាន់លោកអេសាវនោះ លោកស្រីរ៉េបេកាបានលួចស្តាប់។ លោកអេសាវក៏ចេញ​ទៅព្រៃ បរ​បាញ់សត្វយកសាច់មកជូនឪពុក។ លោកស្រីរ៉េបេកាហៅយ៉ាកុបជាកូនពៅមកប្រាប់ការទាំងអស់ រួចគាត់យកសម្លៀក​បំពាក់ស្អាតជាងគេរបស់លោកអេសាវមកពាក់ឱ្យលោកយ៉ាកុប ជាកូនពៅ។ គាត់​ក៏យករោមពពែមករុំដៃ និងកកូន។ បន្ទាប់មកគាត់យកម្ហូបដ៏ឆ្ងាញ់ និងនំប័ុងដែល​គាត់បានធ្វើមកឱ្យលោកយ៉ាកុបជាកូនកាន់។ លោកយ៉ាកុបក៏យកទៅជូនឪពុកទាំងពោលថា៖ «លោកឪពុក!»។ លោកអ៊ីសាក​ឆ្លើយឡើងថា៖ «អើ! តើកូនណាមួយហ្នឹង?»។ លោកយ៉ាកុបពោលទៅកាន់ឪពុកថា៖ «ខ្ញុំជាអេសាវ! កូនច្បងរបស់លោកឪពុក កូនធ្វើដូចលោកឪពុកបានប្រាប់នោះហើយ។ សូមលោកឪពុកក្រោកឡើង ហើយអញ្ជើញពិសាសាច់ដែលកូនបានបាញ់ពីព្រៃសិន រួចសឹមលោកឪពុកឱ្យពរកូន»។ លោកអ៊ីសាកតបទៅកូនថា៖ «កូនបាញ់សត្វបាន​រហ័សណាស់!»។ លោកយ៉ាកុបឆ្លើយថា៖​«មកពីព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់លោកឪពុក​បានជួយកូន»។ លោកអ៊ីសាកមានប្រសាសន៍ទៅលោកយ៉ាកុបទៀតថា៖ «ចូរកូនខិតមកជិតឪពុកបន្តិច ឪពុកនឹងស្ទាបមើល ដើម្បីឱ្យដឹងថា កូនពិតជាអេសាវមែន ឬ​មិនមែន»។ លោកយ៉ាកុបក៏ខិតចូលទៅជិតលោកអ៊ីសាកជាឪពុក ហើយលោក​ក៏ស្ទាបមើលគាត់ ទាំងពោលថា៖ «សម្លេងជាសម្លេងយ៉ាកុប តែដៃជាដៃអេសាវ»។ លោកពុំដឹងថា ជាលោកយ៉ាកុបទេ ព្រោះដៃគាត់មានរោមដូចដៃលោកអេសាវដែរ។ ប៉ុន្តែ មុននឹងឱ្យពរយ៉ាកុប លោកអ៊ីសាកសួរបញ្ជាក់ថា៖ «កូនពិតជាអេសាវមែនឬ?»។ លោកយ៉ាកុបឆ្លើយថា៖ «បាទ មែន!»។ លោកអ៊ីសាកក៏មានប្រសាសន៍ថា៖ «លើកម្ហូបឱ្យឪពុកមកកូន! ឪពុកនឹងបរិភោគសាច់ដែលកូនបាញ់បាន រួចសឹមឪពុក​ឱ្យពរកូន!»។ លោកយ៉ាកុបក៏លើកម្ហូបជូនឪពុកពិសា ហើយថែមទាំងចាក់ស្រា​ទំពាំងបាយជូរ ជូនលោកពិសារទៀតផង។ បន្ទាប់មក លោកអ៊ីសាកមានប្រសាសន៍ទៅគាត់ថា៖ «ចូរខិតមកជិតឪពុក ហើយថើបឪពុកមួយមក!»។ លោកយ៉ាកុបក៏ខិត​ទៅជិតឪពុក ហើយថើបឪពុក។ ពេលនោះ លោកអ៊ីសាកស្គាល់ក្លិនសម្លៀកបំពាក់​របស់លោកអេសាវ ក៏ឱ្យពរ​លោកយ៉ាកុបដូចតទៅ៖ «នេះជាក្លិនកូនខ្ញុំ ប្រៀបបានទៅនឹងក្លិនចម្ការមួយដែលបានទទួលពរពីព្រះអម្ចាស់។ សូមព្រះជាម្ចាស់ប្រទានទឹកសន្សើមពីលើមេឃមកឱ្យកូន ព្រមទាំងដីមានជីជាតិល្អផងដែរ។ សូមព្រះអង្គ​ប្រទានឱ្យកូនមានស្រូវ មានស្រាយ៉ាងបរិបូរណ៌! សូមឱ្យប្រជាជនជាច្រើនបម្រើកូន សូមឱ្យប្រជាជាតិជាច្រើនក្រាបប្រណិប័តន៍កូន! សូមឱ្យកូនធ្វើជាចៅហ្វាយណែនាំបងប្អូន សូមឱ្យប្អូនបង្កើតទាំងប៉ុន្មាន ក្រាបប្រណិប័តន៍កូន អ្នកណាដាក់បណ្តាសាកូន អ្នកនោះ​នឹងត្រូវបណ្តាសាវិញ! រីឯអ្នកណាឱ្យពរកូន អ្នកនោះនឹងទទួលពរវិញដែរ!»។

ទំនុកតម្កើងលេខ ១៣៥ (១៣៤),១-៦ បទកាកគតិ

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម វវ ១៩, ៧.៩

អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
យើងនាំគ្នាអរសប្បាយឡើង ព្រោះព្រះជាម្ចាស់បានចងសម្ពន្ធមេត្រីថ្មី! អស់អ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅឱ្យមកចូលរួមក្នុងពិធីជប់លៀងមង្គលការរបស់កូនចៀម អ្នកទាំងនោះពិតជាមានសុភមង្គលហើយ! អាលេលូយ៉ា!

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តម៉ាថាយ មថ ៩,១៤-១៧

ពេលនោះ ពួកសិស្សរបស់លោកយ៉ូហានបាទីស្តចូលមកគាល់ព្រះយេស៊ូ ហើយទូល​សួរព្រះអង្គថា៖ «យើងខ្ញុំ និងពួកខាងគណៈផារីស៊ីតមអាហារ ចុះហេតុដូចម្តេចបានជាសិស្សរបស់លោកមិនតមដូច្នេះ?»។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយទៅគេវិញថា៖ «ក្នុងពិធីមង្គលការ ពេលកូនកំលោះនៅជាមួយ តើភ្ញៀវអាចកាន់ទុក្ខកើតឬ? ទេ!។ ថ្ងៃក្រោយ ពេលគេចាប់ស្វាមីយកទៅ ទើបភ្ញៀវទាំងនោះតមអាហារវិញ។ ពុំដែល​មាននរណាយកក្រណាត់ថ្មីមកប៉ះសម្លៀកបំពាក់ចាស់ឡើយ ដ្បិតបំណះនឹងធ្វើឱ្យ​សម្លៀកបំពាក់រហែកលើសដើមទៅទៀត។ ពុំដែលមាននរណាច្រកស្រាទំពាំងបាយជូរថ្មីទៅក្នុងថង់ស្បែកចាស់ដែរ បើធ្វើដូច្នេះ ថង់ស្បែកមុខជាធ្លាយ ស្រានឹងហូរចេញ ហើយថង់ស្បែកត្រូវខូចខាតមិនខាន។ គេតែងច្រកស្រាថ្មីទៅក្នុងថង់ស្បែកថ្មី ទើបទាំងស្រា ទាំងថង់ស្បែកនៅគង់បាន»។