ថ្ងៃចន្ទ អាទិត្យទី១៧
រដូវធម្មតា ឆ្នាំ«គូ»
ពណ៌បៃតង
ថ្ងៃចន្ទ ទី២៧ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦
សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរព្យាការីយេរេមី យរ ១៣,១-១១
ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំថា៖«ចូរទៅទិញក្រណាត់ដ៏ល្អយកមកក្រវាត់ចង្កេះ តែកុំបោកទឹកឡើយ»។ ខ្ញុំក៏ទៅទិញក្រណាត់យកមកក្រវាត់ចង្កេះតាមបញ្ជារបស់ព្រះអម្ចាស់។ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំសាជាថ្មីថា៖«ចូរយកក្រណាត់ដែលអ្នកបានទិញ ហើយក្រវាត់នៅនឹងចង្កេះនោះមក រួចធ្វើដំណើរឆ្ពោះទៅស្ទឹងអឺប្រាត់ លាក់ក្រណាត់នោះទុកក្នុងកន្លៀតថ្មមួយ»។ ខ្ញុំក៏ចេញដំណើរទៅ ហើយលាក់ក្រណាត់នៅជិតស្ទឹងអឺប្រាត់ តាមបញ្ជារបស់ព្រះអម្ចាស់។ យូរថ្ងៃកន្លងមកទៀត ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំថា៖«ចូរក្រោកឡើងទៅស្ទឹងអឺប្រាត់ យកក្រណាត់ដែលយើងបានបង្គាប់ឱ្យអ្នកលាក់នោះមកវិញ!»។ ខ្ញុំក៏ទៅស្ទឹងអឺប្រាត់ កាយយកក្រណាត់ដែលខ្ញុំបានលាក់ទុកមកវិញ តែក្រណាត់នោះពុកអស់ ប្រើការលែងកើតទៀត។ ព្រះអម្ចាស់ក៏មានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំដូចតទៅ៖«យើងនឹងធ្វើឱ្យចិត្តអួតអាងរបស់ប្រជាជនយូដា និងចិត្តក្រអឺតក្រទមរបស់អ្នកក្រុងយេរូសាឡឹមបានដូចក្រណាត់ដែលពុកនោះដែរ។ ប្រជាជននេះអាក្រក់ណាស់ ពួកគេមិនព្រមស្តាប់ពាក្យយើងទេ គឺគេធ្វើតាមចិត្តចចេសរឹងរូសរបស់ខ្លួន ដោយរត់តាមព្រះដទៃ ហើយនាំគ្នាគោរព និងក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះទាំងនោះ។ សូមឱ្យពួកគេបានដូចក្រណាត់នេះដែលយកទៅប្រើការលែងកើត!។ មនុស្សធ្លាប់យកក្រណាត់មកក្រវាត់ចង្កេះរបស់ខ្លួនយ៉ាងណា យើងក៏ជាប់ចិត្តនឹងជនជាតិអ៊ីស្រាអែល និងជនជាតិយូដាទាំងមូលយ៉ាងនោះដែរ ដើម្បីឱ្យពួកគេធ្វើជាប្រជាជនរបស់យើងជាកិត្តិនាម ជាគ្រឿងអលង្ការ និងជាសិរីរុងរឿងរបស់យើង តែពួកគេមិនព្រមស្តាប់យើងសោះ»។ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់។
ទំនុកតម្កើងធម្មវិន័យទី ២,៣២,៦.១៩-២១ បទពាក្យ ៧
| ៦ | ជនលេលាឥតប្រាជ្ញាអើយ | ម្តេចធ្វើរំភើយមិនគិតសង | |
| គុណព្រះអង្គថ្លៃពេកកន្លង | តោងគិតផ្គូផ្គងនឹកគយគន់ | ។ |
| ព្រះអង្គនេះហើយជាឪពុក | បង្កើតអ្នកមកឱ្យរស់រាន | |
| ព្រមទាំងរំដោះលែងឱ្យទន់ | ជាប្រជាជនថ្លៃគ្រប់ប្រាណ | ។ |
| ១៩ | ព្រះអម្ចាស់ទតឃើញដូច្នេះ | ទ្រង់ព្រះតម្រិះខំទប់អត់ | |
| ទ្រាំមិនបានខ្ញាល់ឡើងញ័រមាត់ | ដេញកម្ចាយអស់ឥតមានសល់ | ។ |
| ២០ | ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា | យើងលែងការពារទាំងលែងខ្វល់ | |
| យើងចាំមើលគេនឹងរចល់ | កើតទុកអំពល់ឬយ៉ាងណា | ។ |
| ពួកនេះមានចិត្តមិនស្មោះត្រង់ | វៀចវេរខ្វេរខ្វង់ឥតឧបមា | |
| ទុកចិត្តមិនបានគ្មានខ្លឹមសារ | កូនឥតបានការសែនចង្រៃ | ។ |
| ២១ | គេមើលងាយយើងទៅគោរព | បម្រើសព្វគ្រប់ព្រះក្លែងក្លាយ | |
| ឆ្លាក់រូបធ្វើព្រះមកកៀកកាយ | ទុកបង្គំថ្វាយលុតឱនក្រាប | ។ |
| ដូច្នេះយើងនឹងមើលងាយគេ | ឥតមានរារេវាយស្រប៉ាប | |
| ឱ្យគេដួលដេករេលរាក់រាប | ដោយប្រើពួកទាបទៅវាយជួស | ។ |
| ប្រើអ្នកល្ងង់ខ្លៅវាយកម្ទេច | ចាប់វាយចាប់ញេចស្លាប់របួស | |
| ដាក់ទោសឱ្យធ្ងន់ឥតស្រណោះ | ធ្វើបាបទាំងអស់ឥតប្រណី | ។ |
ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម យក ១,១៨
អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
បពិត្រព្រះជាម្ចាស់ ព្រះអង្គប្រទានជីវិតឱ្យយើងខ្ញុំ ដោយសារព្រះបន្ទូលនៃសេចក្តីពិត។ ព្រះអង្គត្រាស់ហៅយើងខ្ញុំមុនសត្វលោកទាំងឡាយដែលព្រះអង្គបង្កើតមក។ អាលេលូយ៉ា!
សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តម៉ាថាយ មថ ១៣,៣១-៣៤
ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលជាពាក្យប្រស្នាមួយទៀតទៅកាន់បណ្តាជនថា៖«ព្រះរាជ្យនៃស្ថានបរមសុខប្រៀបបីដូចជាគ្រាប់ពូជម្យ៉ាងដ៏ល្អិត ដែលបុរសម្នាក់យកទៅដាំក្នុងចម្ការរបស់ខ្លួន។ គ្រាប់ពូជនោះតូចជាងគ្រាប់ពូជទាំងអស់ ប៉ុន្តែ ពេលដុះឡើង វាធំជាងដំណាំឯទៀតៗ គឺទៅជាដើមឈើមួយយ៉ាងធំ ហើយបក្សាបក្សីមកធ្វើសំបុកស្នាក់អាស្រ័យនៅតាមមែករបស់វា»។ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលជាពាក្យប្រស្នាមួយទៀតថា៖«ព្រះរាជ្យនៃស្ថានបរមសុខប្រៀបបីដូចជាមេនំប័ុង ដែលស្រ្តីម្នាក់យកទៅលាយនឹងម្សៅពីរតៅ ធ្វើឱ្យម្សៅនោះដោរឡើង»។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលអំពីសេចក្តីទាំងនេះទៅកាន់មហាជនសុទ្ធតែជាពាក្យប្រស្នាទាំងអស់ គឺព្រះអង្គមិនដែលមានព្រះបន្ទូលទៅគេដោយឥតប្រើពាក្យប្រស្នាឡើយ ដើម្បីឱ្យស្របនឹងសេចក្តីដែលមានចែងទុកដោយសារព្យាការីថា “យើងនឹងនិយាយទៅគេជាពាក្យប្រស្នា យើងនឹងប្រកាសសេចក្តីលាក់កំបាំងតាំងពីដើមកំណើតពិភពលោកមកឱ្យគេដឹង”។
690 Views
Post Views:
696