ថ្ងៃសុក្រ
Friday

ឱ! ព្រះអម្ចាស់អើយ! សូមយាងមកជួយទូលបង្គំ
សូមព្រះអម្ចាស់យាងមកជួយសង្គ្រោះយើងខ្ញុំផង!
សូមកោតសរសើរព្រះបិតា និងព្រះបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ
ដែលព្រះអង្គគង់នៅតាំងពីដើមរៀងមក
ហើយជាដរាបតរៀងទៅ។ អាម៉ែន!
អាលេលូយ៉ា!

ទូលព្រះបង្គំខ្ញុំ

បន្ទរ	ទូលព្រះបង្គំខ្ញុំ ទៅដល់ដំណាក់ព្រះម្ចាស់	ទ្រង់ធ្វើឱ្យខ្ញុំរីករាយ	។
១	សូមព្រះម្ចាស់វិនិច្ឆ័យទូលបង្គំ	ហើយកាត់ក្ដីប្រទានឱ្យទូលបង្គំ	។
២	ព្រះអង្គបានផ្ដល់កម្លាំងឱ្យខ្ញុំមែន	តើហេតុអ្វីក៏ខ្ញុំធ្លាក់ខ្លួនទន់ខ្សោយ	។
៣	សូមព្រះម្ចាស់បំភ្លឺចិត្ដខ្ញុំឱ្យជឿ	ដឹកនាំខ្ញុំដើរតម្រង់រកព្រះអង្គ	។

ទំនុកតម្កើងលេខ ៨៨ ពេលយប់ខ្ញុំស្រែកហៅព្រះអង្គ

ឥឡូវនេះ ជាពេលរបស់អស់លោកហើយ គឺជាពេលដែលព្រះម្ចាស់នៃសេចក្ដីងងឹតបញ្ចេញអំណាច (លក ២២,៥៣)។

រដូវធម្មតា	ទូលបង្គំស្រែកហៅព្រះអង្គទាំងថ្ងៃទាំងយប់។
រដូវរង់ចាំ	ទូលបង្គំស្រែកអង្វរព្រះអង្គ ទូលបង្គំលើកដៃឡើងទៅរកព្រះអង្គ។
រដូវបុណ្យណូអែល	បពិត្រព្រះអម្ចាស់! ព្រះអង្គជាព្រះសង្គ្រោះនៃទូលបង្គំ។
រដូវត្រណម	ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គបោះបង់ចោលទូលបង្គំដូច្នេះ? ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គលាក់ព្រះភក្ត្រពីទូលបង្គំ?
រដូវបុណ្យចម្លង	អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!

២	បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះសង្រ្គោះនៃទូលបង្គំ! ពេលថ្ងៃទូលបង្គំស្រែកអង្វរព្រះអង្គ ទូលបង្គំស្រែកហៅព្រះអង្គទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ។
៣	សូមឱ្យពាក្យអង្វររបស់ទូលបង្គំឡើងទៅដល់ព្រះអង្គ! សូមផ្ទៀងព្រះកាណ៌ស្តាប់សូរសម្រែករបស់ទូលបង្គំផង!
៤	ដ្បិតទូលបង្គំមានទុក្ខខ្លោចផ្សាឥតឧបមា សេចក្តីស្លាប់ខិតមកជិតទូលបង្គំហើយ។
៥	គេចាត់ទុកទូលបង្គំជាអ្នកស្ថិតនៅក្នុងចំណោមមនុស្សស្លាប់ ឬជាអ្នកស្ថិតនៅក្នុងចំណោមមនុស្សដែលផុតជីវិត
៦	ទូលបង្គំដេកស្ដូកដូចមនុស្សស្លាប់នៅក្នុងផ្នូរ គីដូចអ្នកដែលព្រះអង្គលែងនឹកនា និងលែងជួយទៀត។
៧	ព្រះអង្គបានបោះបង់ទូលបង្គំទៅក្នុងរណ្ដៅដ៏ជ្រៅ ទៅក្នុងទីងងឹតសូន្យសុងនៃសេចក្ដីស្លាប់។
៨	ព្រះពិរោធរបស់ព្រះអង្គសង្កត់ទូលបង្គំ ដូចទឹករលកបក់បោកមកលើទូលបង្គំ។
៩	ព្រះអង្គបានធ្វើឱ្យអស់អ្នកដែលជិតស្និតនឹងទូលបង្គំចេញឆ្ងាយពីទូលបង្គំ ព្រះអង្គធ្វើឱ្យអ្នកទាំងនោះខ្ពើមទូលបង្គំ ទូលបង្គំគេចពីស្លាប់មិនរួចឡើយ។
១០	ភ្នែកទូលបង្គំស្រវាំង ដោយកើតទុក្ខវេទនាខ្លាំងពេក បពិត្រព្រះអម្ចាស់! ទូលបង្គំស្រែកអង្វរព្រះអង្គជារៀងរាល់ថ្ងៃ! ទូលបង្គំលើកដៃឡើងទៅរកព្រះអង្គ!
១១	តើព្រះអង្គធ្លាប់ធ្វើការអស្ចារ្យសម្រាប់មនុស្សស្លាប់ឬ? តើមនុស្សដែលស្លាប់ទៅហើយ នឹងក្រោកឡើងសរសើរតម្កើងព្រះអង្គកើតឬ?
១២	តើអ្នកដែលនៅក្នុងផ្នូរអាចថ្លែងពីព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណារបស់ព្រះអង្គ ហើយអ្នកដែលវិនាសបាត់បង់ជីវិតទៅហើយនោះ អាចថ្លែងពីព្រះហឫទ័យស្មោះស្ម័គ្ររបស់ព្រះអង្គកើតឬ?
១៣	តើអ្នកដែលនៅក្នុងស្ថានងងឹតអាចស្គាល់ស្នាព្រះហស្តដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះអង្គបានឫ? តើអ្នកដែលមនុស្សម្នាភ្លេចសូន្យទៅហើយនោះ អាចស្គាល់សេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះអង្គដូចម្តេចបាន?
១៤	ឱ!ព្រះអម្ចាស់អើយ! ទូលបង្គំស្រែកហៅព្រះអង្គ ទូលបង្គំចូលមកអង្វរចំពោះព្រះភក្ត្រព្រះអង្គតាំពីព្រឹក។
១៥	ឱ!ព្រះអម្ចាស់អើយ! ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គបោះបង់ចោលទូលបង្គំដូច្នេះ? ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គលាក់ព្រះភក្ត្រពីទូលបង្គំ?
១៦	ទូលបង្គំលំបាកវេទនាជិតស្លាប់តាំងពីក្មេងមកម្លេះ ព្រះអង្គធ្វើឱ្យទូលបង្គំភ័យតក់ស្លុតអស់សង្ឃឹម។
១៧	ព្រះពិរោធដ៏ខ្លាំងក្លារបស់ព្រះអង្គ សង្កត់មកលើទូលបង្គំ ព្រះអង្គធ្វើឱ្យទូលបង្គំភ័យតក់ស្លុតបាត់ស្មារតី។
១៨	ទុក្ខទោសទាំងនេះប្រៀបបាននឹងមហាសាគរដែលនៅឡោមព័ទ្ធទូលបង្គំ ព្រមទាំងគ្របពីលើទូលបង្គំជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
១៩	ព្រះអង្គបានដេញមិត្តភក្តិ ព្រមទាំងអ្នកជិតស្និតនឹងទូលបង្គំចេញឆ្ងាយពីទូលបង្គំ មានតែភាពងងឹតប៉ុណ្ណោះដែលនៅជាមួយទូលបង្គំ។
	សូមកោតសរសើរព្រះបិតា និងព្រះបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ ដែលព្រះអង្គគង់នៅតាំងពីដើមរៀងមក ហើយជាដរាបតរៀងទៅ។ អាម៉ែន។

ទំនុកតម្កើងលេខ ៨៨ (៨៧) បទព្រហ្មគីតិ

២	បពិត្រព្រះអម្ចាស់	ទ្រង់ជាព្រះសង្គ្រោះខ្ញុំ
	ថ្ងៃយប់ខ្ញុំស្រែកយំ	អង្វរសុំក្តីមេត្តា	។
៣	សូមឱ្យពាក្យអង្វរ	ខ្ញុំឮខ្ទ័រដល់សោតា
	សូមទ្រង់ផ្ទៀងព្រះកាណ៌	ស្តាប់ផងណាសូរសម្រែក	។
៤	ព្រោះដ្បិតទូលបង្គំ	មានទុក្ខធំខ្លាំងអនេក
	ខ្លោចផ្សាជាពន់ពេក	ក្តីស្លាប់ស្រែកហៅកៀកកិត	?
៥	គេចាត់ទុករូបខ្ញុំ	ក្នុងចំណោមអ្នកដែលជិត
	ហៀបនឹងអស់ជីវិត	ឬនៅជិតអ្នកដែលស្លាប់	។
៦	ខ្លួនខ្ញុំដេកស្តូកស្តឹង	គ្មានទីពឹងសែនអួរអាប់
	បីដូចមនុស្សស្លាប់	ទ្រង់លែងរាប់រកនឹកនា	។
៧	ព្រះអង្គបានបង់បោះ	រូបខ្ញុំរស់នៅកំព្រា
	ឱ្យរងទុក្ខវេទនា	សែនរងាក្នុងរណ្តៅ	។
៨	ព្រះពិរោធព្រះអង្គ	សង្កត់ចងខ្ញុំទុកនៅ
	ដូចទឹកបោកសំដៅ	រារាំងផ្លូវទូលបង្គំ	។
៩	ព្រះអង្គឱ្យអស់អ្នក	ដែលធ្លាប់ស្ម័គ្រស្និទ្ធនឹងខ្ញុំ
	ឆ្ងាយពីទូលបង្គំ	ទាំងស្អប់ខ្ពើមថែមទៀតផង	។
១០	ភ្នែកខ្ញុំប្រែស្រវាំង	វេទនាខ្លាំងពេកកន្លង
	ខ្ញុំអង្វរព្រះអង្គ	លើកដៃផងសូមប្រណី	។
១១	តើមនុស្សដែលស្លាប់ទៅ	នឹងនិត្យនៅក្រោកឃ្មាតខ្មី
	តម្កើងជោគសិរី	ព្រះអង្គថ្លៃកើតឬទេ?	។
១២	តើអ្នកនៅក្នុងផ្នូរ	អាចថ្លែងអរគិតរិះរេ
	ពីព្រះទ័យស្និទ្ធស្នេហ៍	ព្រះអង្គដែរកើតទេឬ ?	។
១៣	តើពួកអ្នកដែលស្ថិត	ទីងងឹតអាចដឹងឮ
	ស្គាល់ស្នាដៃរន្ទឺ	ព្រះអង្គឬ ដូចម្តេចបាន ?	។
១៤	ឱព្រះអម្ចាស់អើយ	ខ្ញុំដង្ហោយឥតស្រាកស្រាន្ត
	អង្វរម្ចាស់ថ្កើងថ្កាន	លំឱនប្រាណតាំងពីព្រឹក	។
១៥	ឱព្រះអម្ចាស់អើយ	ហេតុម្តេចឡើយទ្រង់មិននឹក
	ចោលខ្ញុំឱ្យវរវឹក	មិននានឹកខ្ញុំយ៉ាងនេះ ?	។
១៦	ខ្ញុំលំបាកកាយា	ជិតមរណាពីក្មេងម៉េ្លះ
	ព្រះអង្គធ្វើយ៉ាងនេះ	ឱ្យខ្ញុំអស់ក្តីសង្ឃឹម	។
១៧	ព្រះពិរោធព្រះអង្គ	សង្កត់ត្រង់លើរូបខ្ញុំ
	ធ្វើឱ្យទូលបង្គំ	ភ័យអួលងំបាត់ស្មារតី	។
១៨	ទុក្ខទោសនេះដូចជា	ផ្ទៃជលសាធំពេកក្រៃ
	ឡោមព័ទ្ធខ្ញុំរាល់ថ្ងៃ	គ្មានប្រណីគ្របពីលើ	។
១៩	ព្រះអង្គបានដេញមិត្ត	ធ្លាប់ជិតស្និទ្ធមិនអើពើ
	ចេញឆ្ងាយលែងងាកមើល	ខ្ញុំស្ទាក់ស្ទើរនៅកំព្រា	។
	រូបខ្ញុំប្រែធុញងប់	លំបាកសព្វវេទនា
	ឃើញតែភាពអន្ធិកា	នៅជាគ្នាជាប់រហូត	។
	សិរីរុងរឿងដល់	ព្រះបិតាព្រះបុត្រា
	និងព្រះវិញ្ញាណផង	ដែលទ្រង់គង់នៅជានិច្ច

ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (យរ ១៤,៧.៩^ខ)

ឱ!ព្រះអម្ចាស់អើយ! យើងខ្ញុំមានកំហុសធ្ងន់ណាស់ សូមអាណិតដល់យើងខ្ញុំផង ដោយយល់ដល់ព្រះនាមរបស់ព្រះអង្គ យើងខ្ញុំបានក្បត់ព្រះអង្គជាច្រើនដង យើងខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបទាស់នឹងព្រះហឫទ័យព្រះអង្គ។ ឱ!ព្រះអម្ចាស់អើយ ព្រះអង្គគង់នៅកណ្តាលចំណោមយើងខ្ញុំស្រាប់ហើយ យើងខ្ញុំជាប្រជារាស្រ្តផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គ សូមកុំបោះបង់យើងខ្ញុំឡើយ។

បន្ទរៈ ទូលបង្គំសូមប្រគល់វិញ្ញាណរបស់ទូលបង្គំទៅក្នុងព្រះហស្តព្រះអង្គវិញ។

• អាយុជីវិតរបស់ទូលបង្គំស្ថិតនៅក្នុងព្រះហស្ថរបស់ព្រះអង្គ សូមរំដោះទូលបង្គំផង។
• សូមកោតសរសើរព្រះបិតា និងព្រះបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ។

ទំនុកតម្កើងរបស់លោកតាស៊ីម៉ូន (លក ២,២៩-៣២)

រដូវធម្មតា

បពិត្រព្រះបិតាជាអម្ចាស់! សូមសង្គ្រោះយើងខ្ញុំ នៅពេលយើងរង់ចាំព្រះអង្គ សូមរក្សាការពារយើងខ្ញុំនៅពេលកំពុង ដេកលង់លក់ ដូច្នេះ យើងខ្ញុំនឹងទន្ទឹងរង់ចាំព្រះអង្គជាមួយព្រះគ្រឹស្ត ហើយយើងខ្ញុំនឹងសម្រាកយ៉ាងសុខសាន្ត។

២៩	«បពិត្រ​ព្រះ​ដ៏​ជា​ចៅហ្វាយ! ឥឡូវ​នេះ ព្រះ‌អង្គ​បាន​សម្រេច​តាមព្រះ‌បន្ទូល​សន្យា​ហើយ។ ដូច្នេះ សូម​ឱ្យទូល‌បង្គំជា​អ្នក​បម្រើ​របស់​ព្រះ‌អង្គ លា​ចាក​លោក​នេះ​ទៅ ដោយ​សុខ‌សាន្ត​ផង​ចុះ
៣០	ដ្បិត​ភ្នែក​ទូល‌បង្គំ​បាន​ឃើញ​ការ​សង្គ្រោះ
៣១	ដែល​ព្រះ‌អង្គ​បាន​ប្រទាន​មក​ឱ្យប្រជា‌ជាតិ​ទាំង​អស់
៣២	គឺ​ជា​ពន្លឺ​ដែល​នាំ​ឱ្យ​មនុស្សគ្រប់​ជាតិ​សាសន៍​ស្គាល់​ព្រះ‌អង្គ និង​ជា​សិរី‌រុង​រឿង​របស់​អ៊ីស្រា‌អែលជា​ប្រជា‌រាស្ដ្រ​ព្រះ‌អង្គ»។
	សូមកោតសរសើរព្រះបិតា ព្រះបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ ដែលព្រះអង្គគង់នៅតាំងពីដើមរៀងមក ហើយជាដរាបតរៀងទៅ។ អាម៉ែន។

ទំនុកតម្កើងរបស់លោកតាស៊ីម៉ូន លក ២,២៩-៣២ (បទពាក្យ ៧)

២៩	“បពិត្រព្រះម្ចាស់ជាចៅហ្វាយ	ពេលនេះឯងហើយទ្រង់សម្រេច
	តាមព្រះបន្ទូលគ្មានកលកិច្ច	សន្យាឥតភ្លេចលុះឥឡូវ	។
	ដូច្នេះសូមឱ្យរូបខ្ញុំជា	បំរើគ្រប់គ្រាផុតហ្មងសៅ
	សូមឱ្យខ្ញុំចាកលោកនេះទៅ	ខ្ញុំបានជួបនូវក្តីសុខសាន្ត	។
៣០	ព្រោះដ្បិតភ្នែកខ្ញុំបានឃើញច្បាស់	ពីការសង្គ្រោះមិនដែលខាន
៣១	ដែលព្រះអង្គទ្រង់ប្រោសប្រទាន	ដល់ប្រជាជនគ្រប់ជាតិសាសន៍	។
៣២	គឺជាពន្លឺដែលនាំឱ្យ	គ្រប់ជាតិជិតឆ្ងាយស្គាល់ព្រះម្ចាស់
	និងជាសិរីរុងរឿងច្បាស់	អ៊ីស្រាអែលជារាស្ត្រនៃព្រះអង្គ	។
	សូមកោតសរសើរព្រះបិតា	ព្រះរាជបុត្រា ព្រះវិញ្ញាណ
	ដែលគង់ស្ថិតស្ថេរឥតសៅហ្មង	យូរលង់កន្លងតរៀងទៅ	។

ពាក្យអធិដ្ឋាន

បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតាយើងខ្ញុំ! សូមឱ្យការរស់ឡើងវិញដ៏ត្រចះត្រចង់របស់ព្រះគ្រឹស្ត បំភ្លឺចិត្តគំនិតយើងខ្ញុំ ដើម្បីឱ្យយើងខ្ញុំអាចជៀសផុតពីសេចក្តីស្លាប់ ហើយទទួលពន្លឺដ៏អស់កល្បជានិច្ចក្នុងព្រះរាជ្យរបស់ព្រះអង្គផង។ យើងខ្ញុំសូមទូលអង្គរព្រះអង្គ ដោយរួមជាមួយព្រះយេស៊ូជាព្រះគ្រីស្ត និងជាអម្ចាស់យើងខ្ញុំ។ អាម៉ែន។

សូមព្រះអម្ចាស់ដែលបានសង្គ្រោះយើងខ្ញុំ ដោយសោយទិវង្គតលើឈើឆ្កាង គង់នៅជាមួយយើងខ្ញុំ ដើម្បីឱ្យយើងខ្ញុំមានជីវិតរស់ឡើងវិញ ហើយទទួលជីវិតដ៏បរិបូណ៌ផង។ អាម៉ែន។

---