ថ្ងៃអង្គារ ទី០១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៧

បុណ្យរម្លឹកចាំបាច់
សន្តយូស្តាំងជាមរណសាក្សី

សូមចុចទីនេះ

លោកយូស្តាំងជាទស្សនវិទូជាតិរ៉ូមាំងមួយរូប។ លោកសិក្សាទស្សនវិជ្ជាគ្រប់មុខ ដោយមានបំណងចង់ស្គាល់សេចក្តីពិត តែរកមិនឃើញសោះ។ តាមការទូន្មានរបស់តាចាស់ម្នាក់ លោកចាប់អានគម្ពីរទាំងនឹកសញ្ជឹងអត្ថន័យ ទើបលោកស្គាល់ព្រះគ្រីស្តដែលជាព្រះប្រាជ្ញាញាណដ៏ពិតប្រាកដ។ លោកបង្កើតសាលាមួយនៅក្រុងរ៉ូមដើម្បីពន្យល់លទ្ធិគ្រីស្តសាសនា និងដោះសាគ្រីស្តសាសនាទុកជាព្រះប្រាជ្ញាញ្ញាណ។ លោកនិពន្ធសៀវភៅពីរច្បាប់ដើម្បីពន្យល់លទ្ធិគ្រីស្តសាសនា និងដោះសាគ្រីស្តសាសនាពីសំណាក់អស់អ្នកដែលមួលបង្កាច់។ នៅឆ្នាំ ១៦៥ អាជ្ញាធររ៉ូមាំងប្រហារជីវិតលោក ព្រោះលោកកាន់គ្រីស្តសាសនា។ មុនផុតដង្ហើម លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកមានប្រាជ្ញាសាមញ្ញធម្មតា មិនដែលលះបង់សេចក្តីពិតចោលដើម្បីទៅរកសេចក្តីពិត»។​

អត្ថបទទី១៖ សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរលោកតូប៊ីត តប ២,៩-១៤

មានថ្ងៃមួយ លោកតូប៊ីតអស់កម្លាំងជាខ្លាំង ព្រោះលោកបានកប់សាកសពជាច្រើន។ លោកចូលទៅក្នុងផ្ទះផ្អែកខ្លួននឹងជញ្ជាំងដេក ពេលនោះមានសត្វចាបជុះអាចម៍ដាក់ចំភ្នែកលោក បណ្តាឲ្យខ្វាក់។ ព្រះជាម្ចាស់បណ្តោយឱ្យលោកតូប៊ីតខ្វាក់ភ្នែកដូច្នេះ ដើម្បីឱ្យលោកធ្វើជាគំរូសម្រាប់កូនចៅតទៅមុខ អំពីចិត្តអត់ធ្មត់ ចេះស៊ូទ្រាំ ដូចលោកយ៉ូបកាលពីដើមដែរ។ តាំងពីក្មេងមក លោកតូប៊ីតតែងតែគោរពកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានប្រព្រឹត្តតាមវិន័យរបស់ព្រះអង្គគ្មានចន្លោះត្រង់ណាសោះ។ ទោះបីលោកទទួលរងទុក្ខលំបាកដូច្នេះ​ក៏ដោយ ក៏លោកមិនដែលស្តីបន្ទោសព្រះជាម្ចាស់ឡើយ។ លោកនៅតែគោរពកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់ដោយឥតល្អៀង លោកតែងតែអរព្រះគុណព្រះអង្គជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ កាលពីដើម ស្តេចនាំគ្នាជេរលោកយ៉ូបយ៉ាងណា ញាតិសន្តានរបស់លោកតូប៊ីត​ក៏ចំអកដាក់លោកយ៉ាងនោះដែរ ទាំងពោលថា៖ «លោកបានធ្វើទាន និងបានកប់សាក​សព តើឥឡូវនេះ បុណ្យមានជួយឯណា? លោកសង្ឃឹមទៅលើអ្វីទៀត?» តែលោក​តូប៊ីតតបថា៖ «កុំនិយាយផ្តេសផ្តាសដូច្នេះទៀត ដ្បិតយើងជាកូនចៅរបស់បុព្វបុរសដ៏វិសុទ្ធ យើងសង្ឃឹមថា នឹងបានទទួលជីវិតដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទានឱ្យអស់អ្នក​ដែលជឿសង្ឃឹម​លើព្រះអង្គជានិច្ច»។ អ្នកស្រីហាណ្ណា ជាភរិយារបស់លោកតូប៊ីត ធ្លាប់ចេញទៅស៊ីឈ្នួលត្បាញឱ្យគេ​ជារៀងរាល់ថ្ងៃ យកលុយមកចិញ្ចឹមជីវិត។ មានថ្ងៃមួយ គេយកកូនពពែមកធ្វើជាថ្លៃឈ្នួលរបស់នាង នាងក៏នាំយកពពែនោះមកផ្ទះ។ លោកតូប៊ីតឮកូនពពែស្រែក លោក​មានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរប្រយ័ត្ន! ក្រែងសត្វនេះគេលួចយកមក ចូរយកទៅឱ្យម្ចាស់​វាវិញទៅ ដ្បិតយើងគ្មានសិទ្ធិបរិភោគសត្វដែលគេលួចយកមកនោះទេ សូម្បីតែប៉ះពាល់ក៏គ្មានសិទ្ធដែរ»។ ពេលនោះ ភរិយារបស់លោកឆ្លើយតបទាំងកំហឹងថា៖ «គេឃើញច្បាស់ហើយ សេចក្តីសង្ឃឹមរបស់តាឯងឥតបានការអ្វីសោះ រីឯទានរបស់តាឯង​ក៏ឥតបានបុណ្យដែរ!។ នាងចេះតែពោលពាក្យបែបនេះផ្ទួនៗគ្នាជាច្រើនដង។

ទំនុកតម្កើងលេខ ១១២(១១១),១-២.៥.៧-៩ បទពាក្យ ៧

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម ១ ធម ៦,១៥ ១៦

អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
ព្រះជាម្ចាស់ប្រកបដោយសុភមង្គល មានតែព្រះអង្គមួយគត់ដែលជាព្រះអធិបតី ព្រះអង្គជាព្រះមហាក្សត្រធំលើសមហាក្សត្រនានា ជាព្រះអម្ចាស់ធំលើសអម្ចាស់នានា។ សូមលើកតម្កើងព្រះកិត្តិនាម និងព្រះចេស្តារបស់ព្រះអង្គអស់កល្បជានិច្ច។ អាលេលូយ៉ា!

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តម៉ាកុស មក ១២,១៣-១៧

នៅគ្រានោះ គេចាត់ពួកខាងគណៈផារីស៊ី និងពួកខាងសេ្តចហេរ៉ូដខ្លះឱ្យទៅជិត​ព្រះយេស៊ូ ចាំចាប់កំហុសនៅពេលព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូល។ គេនាំគ្នាមកទូលព្រះអង្គថា៖ «លោកគ្រូ! យើងខ្ញុំដឹងថា លោកមានប្រសាសន៍សុទ្ធតែពិតទាំងអស់ លោកគ្រូពុំយោគ​យល់ ហើយក៏ពុំរើសមុខនរណាឡើយ គឺលោកគ្រូប្រៀនប្រដៅអំពីរបៀបរស់នៅដែលគាប់ព្រះហឫទ័យព្រះជាម្ចាស់ តាមសេចក្តីពិត។ តើ​ធម្មវិន័យរបស់យើងអនុញ្ញាត​ឱ្យបង់ពន្ធដារថ្វាយព្រះចៅអធិរាជរ៉ូម៉ាំងឬទេ?។ តើយើងត្រូងបង់ ឬមិនត្រូវបង់?»។ ព្រះយេស៊ូឈ្វេងយល់ពុតត្បុតរបស់គេ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាចង់ចាប់កំហុសខ្ញុំដូច្នេះ? សុំយកប្រាក់មួយកាក់មកឱ្យខ្ញុំមើលមើល៍»។ គេក៏​យកប្រាក់មួយកាក់មកថ្វាយព្រះយេស៊ូ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលសួរគេថា៖ «តើលើកាក់នេះ មានរូបនរណា ឈ្មោះនរណា?»។ គេឆ្លើយថា៖ «រូបនិងឈ្មោះព្រះចៅអធិរាជ!»។ ព្រះយេស៊ូក៏មានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «អ្វីៗជារបស់ព្រះចៅអធិរាជ ចូរថ្វាយទៅព្រះចៅ​អធិរាជវិញទៅ! ហើយអ្វីៗដែលជារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ចូរថ្វាយទៅព្រះជាម្ចាស់វិញ​ដែរ!»។ គេងឿងឆ្ងល់នឹងព្រះយេស៊ូយ៉ាងខ្លាំង។​