៨. សន្និបាតក្រុងយេរូសាឡឹមឆ្នាំ៥១នៃគ.ស
(កក ១៥,១-៣៥; កាឡ ២,១-២)
អង្គសន្និបាតក្រុមគ្រីស្តទូតនៅយេរូសាឡឹម គឺជាព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្រ្តលើកដំបូងរបស់ព្រះសហគមន៍ ដែលក្រុមមេដឹកនាំបានជួបជុំគ្នា ដើម្បីជជែកវែកញែករកដំណោះស្រាយបញ្ហាដែលកើតមានឡើងនៅក្នុងព្រះសហគមន៍ ជាពិសេស ដើម្បីរក្សាការឯកភាពគ្នាជាធ្លុងតែមួយ។ ព្រះសហគមន៍នៅតែបន្តអនុវត្តតាមគំរូនេះរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។
តាមប្រភពឯកសារក្នុងកណ្ឌគម្ពីរកិច្ចការគ្រីស្តទូត (កក ១៥,១-២៩) និងលិខិតកាឡាទី (កាឡ ២,១-៣) យើងអាចសន្និដ្ឋានបានថា សន្និបាតក្រុងយេរូសាឡឹមអាចកើតឡើងនៅឆ្នាំ៥១ នៃគ.ស គឺនៅក្រោយពេលបំពេញបេសកកម្មលើកទី១។ ពីព្រោះ គ្រីស្តទូតប៉ូលបានសរសេរដោយផ្ទាល់ថា ដប់បួនឆ្នាំក្រោយមកលោកបានឡើងទៅក្រុងយេរូសាឡឹមម្ដងទៀត។ ដប់បួនឆ្នាំក្រោយមក គឺរាប់តាំងពីពេលដែលលោកបានកែប្រែចិត្តគំនិតនៅតាមផ្លូវទៅក្រុងដាម៉ាសនៅឆ្នាំ៣៤ នៃគ.ស និងបានចំណាយពេលវេលាអស់រយៈពេល៣ឆ្នាំនៅវាលរហោស្ថានស្រុកអារ៉ាប៊ី។ ឆ្នាំ៣៧ នៃគ.ស គ្រីស្តទូតប៉ូលបានធ្វើដំណើរទៅក្រុងយេរូសាឡឹមលើកទី១ (សូមមើលលេខ៦) ដើម្បីស្គាល់ក្រុមគ្រីស្តទូត។ ដប់បួនឆ្នាំក្រោយមក លោកបានធ្វើដំណើរទៅយេរូសាឡឹមម្ដងទៀត ដើម្បីរកដំណោះស្រាយបញ្ហាអំពីពិធីកាត់ស្បែក ដែលកើតឡើងក្នុងព្រះសហគមន៍ក្រុងអន់ទីយ៉ូក។ ពីព្រោះនៅទីនោះ មានអ្នកខ្លះមកពីស្រុកយូដា នាំគ្នាប្រៀនប្រដៅឱ្យគ្រីស្តបរិស័ទចំណូលថ្មីជាសាសន៍ដទៃ ត្រូវទទួលពិធីកាត់ស្បែកតាមទំនៀមទម្លាប់របស់លោកម៉ូសេ ដើម្បីអាចទទួលការសង្គ្រោះបាន (កក ១៥,១)។ រឿងនេះធ្វើឱ្យគ្រីស្តទូតប៉ូល និងបារណាបាសជជែកវែកញែកជំទាស់យ៉ាងខ្លាំង តែពុំមានដំណោះស្រាយឡើយ។ ហេតុនេះ គ្រីស្តទូតប៉ូល និងបារណាបាសបាននាំលោកទីតុសជាសាសន៍ក្រិក ដែលពុំបានកាត់ស្បែកទៅក្រុងយេរូសាឡឹម ដើម្បីជម្រាបរឿងនេះដល់ក្រុមគ្រីស្ដទូត និងក្រុមព្រឹទ្ធាចារ្យ ហើយរិះគិតស្វែងរកដំណោះស្រាយរួមជាមួយគ្នា។
«ដប់បួនឆ្នាំក្រោយមក ខ្ញុំក៏បានឡើងទៅក្រុងយេរូសាឡឹមម្ដងទៀត
ជាមួយលោកបារណាបាស ទាំងនាំលោកទីតុសទៅជាមួយដែរ។
ខ្ញុំឡើងទៅក្រុងយេរូសាឡឹមដូច្នេះ មកពីព្រះជាម្ចាស់បំភ្លឺចិត្ឱ្យដឹងថា ខ្ញុំត្រូវទៅ។
ខ្ញុំបានរៀបរាប់ប្រាប់បងប្អូនដែលនៅទីនោះអំពីដំណឹងល្អ
ដែលខ្ញុំប្រកាសដល់សាសន៍ដទៃ ហើយខ្ញុំក៏បានរៀបរាប់ប្រាប់អស់លោក
ជាអ្នកដឹកនាំដាច់ឡែកពីគេដែរ ដើម្បីកុំឱ្យកិច្ចការដែលខ្ញុំកំពុងតែធ្វើ
ឬបានធ្វើរួចមកហើយ ត្រឡប់ទៅជាអសារឥតការវិញ។»
(កាឡ ២,១-២)។
គ្រីស្តទូតប៉ូល និងសហការីបានធ្វើដំណើរទៅក្រុងយេរូសាឡឹម ដោយឆ្លងកាត់ស្រុកភេនីស៊ី (សព្វថ្ងៃគឺប្រទេសលីបង់) និងស្រុកសាម៉ារី ដែលត្រូវធ្វើដំណើរដោយថ្មើជើងមានចម្ងាយសរុបប្រវែងប្រមាណ៧៥០ គីឡូម៉ែត្រ។ ពួកលោកថែមទាំងរៀបរាប់ប្រាប់ពួកបងប្អូននៅទីនោះយ៉ាងក្បោះក្បាយថា សាសន៍ដទៃបានបែរចិត្តមករកព្រះជាម្ចាស់។ ដំណឹងនេះធ្វើឱ្យបងប្អូនគ្រប់ៗគ្នាមានអំណរសប្បាយយ៉ាងខ្លាំង។ ពេលទៅដល់ក្រុងយេរូសាឡឹម ព្រះសហគមន៍ ក្រុមគ្រីស្ដទូត និងក្រុមព្រឹទ្ធាចារ្យនាំគ្នាទទួលពួកលោក។
សមាជិកចូលរួមក្នុងសន្និបាតនោះ មានក្រុមគ្រីស្តទូត គឺគ្រីស្តទូតប៉ូល គ្រីស្តទូតសិលា គ្រីស្តទូតយ៉ាកុប គ្រីស្តទូតយ៉ូហាន គ្រីស្តទូតបារណាបាស ក្រុមព្រឹទ្ធាចារ្យ និងបងប្អូនខ្លះខាងគណៈផារីស៊ីដែលជឿលើព្រះអម្ចាស់។ គ្រីស្តទូតប៉ូល និងបារណាបាសបានជម្រាបអំពីកិច្ចការទាំងប៉ុន្មាន ដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើជាមួយពួកលោកក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃដល់អង្គប្រជុំ។ អង្គសន្និបាតសប្បាយចិត្ត និងអបអរសាទរចំពោះដំណឹងល្អដែលសាសន៍ដទៃកែប្រែចិត្តគំនិតជឿលើព្រះអម្ចាស់យេស៊ូគ្រីស្ត។ ចំនួនសាសន៍ដទៃក្លាយជាគ្រីស្តបរិស័ទចំណូលថ្មីមានចំនួនកាន់តែច្រើន បណ្តាលឱ្យក្រុមខាងគណៈផារីស៊ីដែលជឿលើព្រះអម្ចាស់មានគំនិតអភិរក្ស និងអាឡោះអាល័យចំពោះការគោរពតាមវិន័យរបស់លោកម៉ូសេទាមទារឱ្យក្រុមសាវ័កទាំងនោះត្រូវធ្វើពិធីកាត់ស្បែក។ តាមវិន័យរបស់លោកម៉ូសេ ជនជាតិយូដាមានអត្តសញ្ញាណពិសេស ដ្បិតពួកគេជាប្រជារាស្រ្តដែលព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើស ដោយសារពួកគេជាប់ពូជពង្សរបស់លោកអប្រាហាំ និងបានធ្វើពិធីកាត់ស្បែកតាមវិន័យរបស់លោកម៉ូសេ។ ហេតុនេះ ពួកគេមានចេតនាចង់ឱ្យក្រុមសាវ័កចំណូលថ្មីជាសាសន៍ដទៃត្រូវតែប្រតិបត្តិតាមវិន័យរបស់លោកម៉ូសេថែមទៀតផង។ ករណីនេះបណ្តាលឱ្យមានការជជែកវែកញែកគ្នាយ៉ាងខ្លាំង។ គ្រីស្តទូតប៉ូលរាប់ក្រុមអ្នកអភិរក្សទាំងនោះថា ជាបងប្អូនក្លែងក្លាយដែលជ្រៀតខ្លួនចូលក្នុងចំណោមក្រុមសាវ័ក ដើម្បីឈ្លបមើលសេរីភាពរបស់អ្នកជឿ ក្នុងគោលបំណងអូសទាញឱ្យធ្លាក់ទៅជាទាសករវិញ។ ដើម្បីរក្សាការពារសេចក្តីពិតនៃដំណឹងល្អ គ្រីស្តទូតប៉ូល ពុំបានសុខចិត្តធ្វើតាមពួកគេឡើយ (កាឡ ២,៤-៥)។
គ្រីស្តទូតសិលាបានដើរតួជាអ្នកសម្របសម្រួល ហើយបានលើកអំពីហេតុផលក្នុងនាមខ្លួនលោកផ្ទាល់ក៏ជាអ្នកប្រកាសដំណឹងល្អដល់សាសន៍ដទៃដែរ។ លោកបានជំទាស់នឹងការទាមទាររបស់ក្រុមអ្នកអភិរក្សនិយម ដោយអះអាងថា ព្រះជាម្ចាស់ឈ្វេងយល់ចិត្តគំនិតមនុស្ស ហើយព្រះអង្គក៏ប្រទានព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធដល់សាសន៍ដទៃដែរ។ ព្រះអង្គមិនចាត់ទុកពួកគេផ្សេងពីសាសន៍យូដានោះទេ គឺព្រះអង្គបានសំអាតចិត្តគេឱ្យបរិសុទ្ធដោយជំនឿ។ លោកបានសង្កត់ធ្ងន់ដោយបង្ហាញអំពីពុតត្បុតរបស់ពួកគេថា វិន័យដែលអស់លោកជាសាសន៍យូដាមិនអាចទ្រាំទ្របានផង ហេតុម្តេចបានជាចង់យកទៅដាក់លើបងប្អូនសាវ័កដែលជាសាសន៍ដទៃ។ គ្រីស្តទូតសិលាបានបញ្ជាក់បន្ថែមថា ទាំងសាសន៍យូដា និងទាំងសាសន៍ដទៃបានទទួលការសង្គ្រោះ ដោយសារព្រះអម្ចាស់យេស៊ូមានព្រះហឫទ័យប្រណីសន្ដោសប៉ុណ្ណោះ មិនមែនមកពីការគោរពប្រតិបត្តិតាមវិន័យនោះទេ។
គ្រីស្តទូតយ៉ាកុបក៏មានយោបល់ស្របតាមគ្រីស្តទូតសិលា ដោយបានបដិសេធចំពោះពិធីកាត់ស្បែក។ គេក៏ពុំបានបង្ខំឱ្យលោកទីតុស ជាសាសន៍ក្រិកដែលគ្រីស្តទូតប៉ូល បាននាំទៅជាមួយនោះទទួលពិធីកាត់ស្បែកដែរ (កាឡ ២,៣)។ គ្រីស្តទូតយ៉ាកុប គ្រាន់តែឆ្លៀតឱកាសលើកយកសំណើរបីយ៉ាង ដើម្បីឱ្យមានការឯកភាពគ្នាគឺ៖
- កុំឱ្យបរិភោគម្ហូបអាហារដែលបានសែនរូបសំណាក គឺជាម្ហូបអាហារសៅហ្មងនោះជាដាច់ខាត
- កុំឱ្យរួមរស់ជាមួយគ្នា ដោយមិនរៀបការ
- កុំឱ្យបរិភោគសាច់សត្វដែលគេសម្លាប់ដោយច្របាច់ក
- និងកុំឱ្យបរិភោគឈាម។
(កក ១៥,២០)
អង្គសន្និបាតក្រុមគ្រីស្តទូតនៅយេរូសាឡឹមបានសម្រេចដោយឯកភាពគ្នាសរសេរជាសំបុត្រ ដើម្បីផ្ញើជូនទៅព្រះសហគមន៍នៅគ្រប់ទីកន្លែងឱ្យអនុវត្តតាមដែលមានសេចក្ដីដូចតទៅនេះ៖
«យើងខ្ញុំ ជាគ្រីស្ដទូត ជាព្រឹទ្ធាចារ្យ និងជាបងប្អូន សូមជម្រាបសួរមកបងប្អូនជាសាសន៍ដទៃ ដែលរស់នៅក្រុងអន់ទីយ៉ូក ស្រុកស៊ីរី និងស្រុកស៊ីលីស៊ី។ យើងខ្ញុំបានទទួលដំណឹងថា មានពួកយើងខ្លះបាននាំឱ្យបងប្អូនជ្រួលច្របល់ មកពីពាក្យដែលគេនិយាយប្រាប់បងប្អូន បណ្ដាលឱ្យបងប្អូនមានកង្វល់ក្នុងចិត្ត។ យើងខ្ញុំពុំបានចាត់អ្នកទាំងនោះឱ្យមកទេ។ យើងខ្ញុំទាំងអស់គ្នាបានសម្រេចចិត្តជ្រើសរើសយកគ្នាយើងខ្លះ ចាត់ឱ្យមកជួបបងប្អូនជាមួយលោកប៉ូល និងលោកបារណាបាសដ៏ជាទីស្រឡាញ់របស់យើង ជាអ្នកដែលបានសុខចិត្តបូជាជីវិតរបស់ខ្លួនបម្រើព្រះយេស៊ូគ្រីស្ដជាព្រះអម្ចាស់របស់យើង។ ហេតុនេះ យើងខ្ញុំសុំចាត់លោកយូដាស និងលោកស៊ីឡាសឱ្យនាំពាក្យដដែលនេះ យកមកជម្រាបបងប្អូនស្ដាប់ផ្ទាល់តែម្ដង។ ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ និងយើងខ្ញុំយល់ឃើញថា មិនគួរយកវិន័យណាផ្សេងទៀតដែលមិនចាំបាច់ មកបង្ខំបងប្អូនឱ្យប្រតិបត្តិតាមឡើយ យើងគ្រាន់តែសុំឱ្យបងប្អូនចៀសវាងកុំប្រព្រឹត្តដូចតទៅនេះ គឺកុំបរិភោគម្ហូបអាហារដែលសែនរូបសំណាក កុំបរិភោគឈាម កុំបរិភោគសាច់សត្វដែលគេសម្លាប់ ដោយច្របាច់ក និងកុំរួមរស់ជាមួយគ្នា ដោយមិនរៀបការ។ ប្រសិនបើបងប្អូនប្រតិបត្តិដូច្នេះបាន នោះប្រពៃហើយ។ សូមឱ្យបងប្អូនបានប្រកបដោយសេចក្ដីសុខ។»
(កក ១៥,២៣-២៩)
អង្គសន្និបាតនេះ ជំរុញឱ្យគ្រីស្តទូតយ៉ាកុប សិលា និងយ៉ូហាន ដែលជាបង្គោលរបស់ព្រះសហគមន៍ទទួលស្គាល់បេសកកម្មប្រកាសដំណឹងល្អរបស់គ្រីស្តទូតប៉ូល និងបារណាបាសដល់សាសន៍ដទៃ និងទុកជាសញ្ញាសម្គាល់បញ្ជាក់អំពីការរួបរួមគ្នាក្នុងការប្រកាសដំណឹងល្អ។ លើសពីនេះទៀត លោកទាំងពីរក៏ទទួលភារកិច្ចគិតគូរដល់ជនក្រីក្រផងដែរ (កាឡ ២,៩-១០)។ ទោះបីក្រុមគ្រីស្តទូតទាំងបីបានទទួលស្គាល់មុខងារបម្រើរបស់គ្រីស្តទូតប៉ូលក៏ពិតមែន តែក៏មានក្រុមអ្នកបដិសេធ ហើយចោទប្រកាន់ចំពោះមុខងាររបស់លោកនាពេលខាងមុខផងដែរ។ គ្រីស្តទូតប៉ូលទទួលរងការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំង ដូចលោកបានសរសេររៀបរាប់ឱ្យដឹងនៅក្នុងលិខិតមួយចំនួន។
ក្រោយពេលបញ្ចប់អង្គសន្និបាត ព្រះសហគមន៍ក្រុងយេរូសាឡឹមបានចាត់តំណាងពីរនាក់ គឺលោកយូដាស និងលោកស៊ីឡាស ដែលជាព្យាការីមានប្រសាសន៍ជាច្រើន ឱ្យរួមដំណើរជាមួយគ្រីស្តទូតប៉ូល និងបារណាបាសត្រឡប់ទៅក្រុងអន់ទីយ៉ូក។ អស់លោកបាននាំយកសំបុត្រអំពីសេចក្តីសម្រេចរបស់អង្គសន្និបាត ដើម្បីលើកទឹកចិត្ត និងពង្រឹងជំនឿរបស់បងប្អូន។
