ថ្ងៃចន្ទ អាទិត្យទី១៥
រដូវធម្មតា «ឆ្នាំសេស»
ពណ៌បៃតង
ថ្ងៃចន្ទ ទី១៤ ខែកក្ដដា ឆ្នាំ២០២៥
ឬសន្ដកាមីល នៅភូមិលេលីស៍ ជាបូជាចារ្យ
កាលលោកកាមីល (១៥៥០-១៦១៤) នៅយុវជន លោកវក់ស្រា និងស្បែងស៊ីសង។ លុះគាត់ស្គាល់ព្រះយេស៊ូ ហើយគាត់ប្រែចិត្តគំនិត យកចិត្តទុកដាក់ជួយអ្នកជំងឺក្នុងមន្ទីរពេទ្យនានា។ លោកបង្កើតក្រុមគ្រួសារបព្វជិតមួយដែលមានឈ្មោះថា “អ្នកបម្រើជនមានជំងឺ”។ បន្ទាប់មក លោកទទួលអគ្គសញ្ញាជាបូជាចារ្យ ហើយនៅតែបម្រើអ្នកជំងឺ ទោះបីលោកមានជំងឺខ្លួនឯងក៏ដោយ។ លោកជាឧបការីអ្នកជំងឺ និងជាឧបការីអស់អ្នកដែលជួបអ្នកជំងឺដែរ។
អត្ថបទទី១៖ សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់សេរីភាព សរ ១,១.៨-១៤.២២
មានស្តេចថ្មីមួយអង្គឡើងសោយរាជ្យនៅស្រុកអេស៊ីប។ ស្តេចនោះមិនបានស្គាល់លោកយ៉ូសែបទេ។ ស្តេចមានរាជឱង្ការទៅកាន់ប្រជាជនកអេស៊ីបថា៖ «ឥឡូវនេះ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលមានគ្នាច្រើន និងមានកម្លាំងខ្លាំងជាងយើង។ ដូច្នេះ យើងត្រូវមានវិធានការទប់ស្កាត់ពួកគេ កុំឱ្យកើនចំនួនច្រើនឡើងបានទៀត។ បើមិនដូច្នោះទេ ពេលណាកើតសង្គ្រាម ពួកគេមុខជាចូលដៃជាមួយខ្មាំងសត្រូវ ដើម្បីវាយយើង ហើយនាំគ្នារត់ចេញពីស្រុក»។ ជនជាតិអេស៊ីបតែងតាំងមេត្រួតត្រាលើជនជាតិអ៊ីស្រាអែល ដើម្បីបង្ខំពួកគេឱ្យធ្វើការជាទម្ងន់។ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលសង់ក្រុងពីតុម និងក្រុងរ៉ាមសែល ជាបន្ទាយរបស់ព្រះចៅផារ៉ោន។ ប៉ុន្តែ នៅពេលជនជាតិអេស៊ីបសង្កត់សង្កិនជនជាតិអ៊ីស្រាអែលកាន់តែខ្លាំងយ៉ាងណា ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលក៏រឹតតែកើនចំនួនច្រើនឡើង ហើយរស់នៅពាសពេញស្រុកយ៉ាងនោះដែរ ជាហេតុបណ្តាលឱ្យជនជាតិអេស៊ីបភ័យខ្លាចជាខ្លាំង។ ពេលនោះ ជនជាតិអេស៊ីបចាត់ទុកជនជាតិអ៊ីស្រាអែលជាទាសករ ហើយបង្ខិតបង្ខំឱ្យធ្វើការយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ គេធ្វើឱ្យជនជាតិអ៊ីស្រាអែលវេទនាខ្លោចផ្សារ គឺប្រើឱ្យជាន់ដីឥដ្ឋ ធ្វើដុំឥដ្ឋ និងធ្វើការគ្រប់មុខនៅតាមស្រែចម្ការ ពោលគឺប្រើឱ្យធ្វើការងារដ៏ធ្ងន់ធ្ងរគ្រប់យ៉ាង។ បន្ទាប់មក ព្រះចៅផារ៉ោនបញ្ជាដល់ប្រជាជនអេស៊ីបទាំងអស់ថា៖ «ចូរយកកូនប្រុសសាសន៍ហេប្រឺដែលទើបនឹងកើតទាំងប៉ុន្មាន ទៅបោះចោលក្នុងទន្លេនីល ចូរទុកជីវិតឱ្យតែកូនស្រីៗប៉ុណ្ណោះ!»។
ទំនុកតម្កើងលេខ ១២៤ (១២៣),២-៥.៧ បទពាក្យ ៧
| ២ | ប្រសិនបើគ្មានព្រះអម្ចាស់ | នៅខាងយើងនោះគ្រប់វេលា | |
| ពេលណាសត្រូវលើកគ្នីគ្នា | សម្រុកពុះពារវាយលើយើង | ។ |
| ៣ | ពេលណាគេមានកំហឹងខ្លាំង | គេមកប្រឆាំងយើងនឹងប៉ើង | |
| គេនឹងត្របាក់លេបពួកយើង | មិនឱ្យរស់បានសុខសាន្តឡើយ | ។ |
| ៤ | យើងនឹងលិចលង់ក្នុងសមុទ្រ | ភិតភ័យតក់ស្លុតឥតមានស្បើយ | |
| ទឹកហូរនាំយើងគ្មានកោះត្រើយ | ទៅកាន់ទីឆ្ងាយគ្មានគោលដៅ | ។ |
| ៥ | ពេលយើងកំពុងអស់កម្លាំង | មានទឹកកួចខ្លាំងពន្លិចទៅ | |
| ដល់បាតជលសាដ៏សែនជ្រៅ | ជីវិតយើងត្រូវលង់ក្សិណក្ស័យ | ។ |
| ៧ | យើងរួចជីវិតដូចបក្សី | គេចផុតពីដៃព្រានព្រៃហើយ | |
| គឺលប់ធ្លុះធ្លាយគ្មានសល់ឡើយ | យើងបានធូរស្បើយរស់ជីវ៉ា | ។ |
ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម មថ ៥,១០
អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
អ្នកណាត្រូវគេបៀតបៀនព្រោះតែបានធ្វើតាមសេចក្តីសុចរិត អ្នកនោះមានសុភមង្គលហើយ ដ្បិតពួកគេនឹងទទួលព្រះរាជ្យនៃស្ថានបរមសុខ!។ អាលេលូយ៉ា!
សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តម៉ាថាយ មថ ១០,៣៤-១១,១
នៅគ្រានោះ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ក្រុមសាវ័កទាំងដប់ពីរនាក់ថា៖ «កុំនឹកស្មានថា ខ្ញុំមកនេះដើម្បីនាំយកសន្តិភាពមកឱ្យផែនដីឡើយ។ ខ្ញុំមិនមែននាំសន្តិភាពមកទេ គឺខ្ញុំមកបំបែកមនុស្សចេញពីគ្នា។ ខ្ញុំមកធ្វើឱ្យកូនប្រុសបែកពីឪពុក កូនស្រីបែកពីម្តាយ កូនប្រសាស្រីបែកពីម្តាយក្មេក ហើយអ្នកដែលនៅក្នុងផ្ទះជាមួយក្លាយទៅជាសត្រូវនឹងគ្នា។ អ្នកណាស្រឡាញ់ឪពុកម្តាយជាងស្រឡាញ់ខ្ញុំ អ្នកនោះមិនសមនឹងធ្វើជាសាវ័ករបស់ខ្ញុំឡើយ។ ហើយអ្នកស្រឡាញ់កូនប្រុសកូនស្រីរបស់ខ្លួនខ្លាំងជាងស្រឡាញ់ខ្ញុំ ក៏មិនសមនឹងធ្វើជាសាវ័ករបស់ខ្ញុំដែរ។ អ្នកណាមិនយកឈើឆ្កាងរបស់ខ្លួន ហើយមិនមកតាមខ្ញុំទេ អ្នកនោះមិនសមធ្វើជាសាវ័ករបស់ខ្ញុំឡើយ។ អ្នកណារក្សាទុកជីវិតរបស់ខ្លួន អ្នកនោះនឹងបាត់បង់ជីវិត។ រីឯអ្នកដែលបាត់បង់ជីវិតព្រោះតែខ្ញុំ នឹងបានជីវិតនោះមកវិញ។ អ្នកណាទទួលអ្នករាល់គ្នា ក៏ដូចជាទទួលខ្ញុំ ហើយអ្នកណាទទួលខ្ញុំ ក៏ដូចទទួលព្រះអង្គដែលចាត់ខ្ញុំឱ្យមកនោះដែរ។ អ្នកណាទទួលព្យាការីម្នាក់ក្នុងនាមលោកជាព្យាការី អ្នកនោះនឹងទទួលរង្វាន់ដូចព្យាការី។ អ្នកណាទទួលមនុស្សសុចរិតម្នាក់ ក្នុងនាមជាមនុស្សសុចរិត អ្នកនោះនឹងទទួលរង្វាន់ដូចមនុស្សសុចរិត។ អ្នកណាឱ្យទឹកត្រជាក់ សូម្បីតែមួយកែវដល់អ្នកតូចតាចម្នាក់ក្នុងនាមជាសាវ័ករបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំសុំប្រាប់ឱ្យអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា អ្នកនោះនឹងទទួលរង្វាន់ជាមិនខាន»។ លុះព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលផ្តែផ្តាំក្រុមសាវ័កទាំងដប់ពីរចប់សព្វគ្រប់ហើយ ព្រះអង្គក៏យាងចាកចេញពីទីនោះទៅបង្រៀន និងប្រកាសដំណឹងល្អដល់អ្នកស្រុកនៅតាមភូមិនានា។
494 Views
Post Views:
503