ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី០៣ ខែកក្ដដា ឆ្នាំ២០២៥

អត្ថបទទី១៖ សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរកំណើត កណ ២២,១-១៣.១៥-១៩

នៅពេលនោះ ព្រះជាម្ចាស់ល្បងលចិត្តលោកអប្រាហាំ។ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលហៅលោកថា៖ «អប្រាហាំអើយ!»។ លោកឆ្លើយថា៖​«ក្រាបទូលព្រះអម្ចាស់!»។ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរយកកូនអ្នកមក គឺកូនតែមួយដ៏ជាទីស្រឡាញ់របស់អ្នក ហើយទៅស្រុកម៉ូរីយាទៅ។ នៅទីនោះ ចូរយកវាធ្វើយញ្ញនៅលើភ្នំដែលយើងនឹង​បង្ហាញប្រាប់អ្នក»។ លោកអប្រាហាំក្រោកពីព្រលឹម ចងកែបលា ហើយយកអ្នកបម្រើ​ពីរនាក់ ព្រមទាំងអ៊ីសាកជាកូនមកជាមួយផង។ លោកពុះអុសសម្រាប់ដុតតង្វាយ រួចក៏ចេញដំណើរឆ្ពោះទៅកន្លែងដែលព្រះជាម្ចាស់បានប្រាប់លោក។ លុះដល់ថ្ងៃទីបី​ លោកងើបមុខឡើងឃើញកន្លែងនោះពីចម្ងាយ។ លោកប្រាប់អ្នកបម្រើថា៖​«ចូរចាំនៅទីនេះសិន ហើយមើលលាផង! ខ្ញុំ និងកូនឡើងទៅថ្វាយបង្គំព្រះជាម្ចាស់នៅកន្លែង​នោះ រួចហើយយើងនឹងត្រឡប់មកវិញ»​។ លោកអប្រាហាំយកអុសសម្រាប់ដុតតង្វាយមកឱ្យអ៊ីសាកលី រីឯលោកកាន់ដែក​កេះ និងកាំបិត ហើយទាំងពីរនាក់បណ្តើរគ្នាទៅ។ អ៊ីសាកនិយាយទៅកាន់លោក​អប្រាហាំជាឪពុកថា៖ «ពុក!»។ លោកអប្រាហាំឆ្លើយថា៖ «មានការអីកូន?»។ អ៊ីសាកពោលថា៖ «យើងមានភ្លើង មានអុសហើយ ចុះចៀមសម្រាប់ធ្វើយញ្ញនៅ​ឯណា?»។ លោកអប្រាហាំឆ្លើយថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រទានឱ្យណ៎ាកូន!»។ បន្ទាប់​​មក អ្នកទាំងពីរក៏បន្តដំណើរទៅមុខទៀត។ លុះអ្នកទាំងពីរមកដល់កន្លែងដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្ហាញប្រាប់ហើយ លោក​អប្រាហាំសាងអាសនៈមួយ ហើយយកអុសមកគរពីលើ។ លោកចងអ៊ីសាកជាកូន រួចយកទៅដាក់ពីលើគំនរអុសដែលនៅលើអាសនៈ។ បន្ទាប់មក លោកអប្រាហាំ​លូកដៃទៅយកកាំបិត បម្រុងនឹងសម្លាប់កូន។ ពេលនោះ ស្រាប់តែទេវទូតរបស់ព្រះ​អម្ចាស់ហៅលោកពីលើមេឃមកថា៖ «អប្រាហាំអើយ! អប្រាហាំ!»។ លោក​អប្រាហាំឆ្លើយថា៖ «ក្រាបទូល!»។ ទេវទូតពោលទៀតថា៖ «កុំប្រហារជីវិតកូនឡើយ! កុំធ្វើអ្វីវាឱ្យសោះ! ដ្បិតឥឡូវនេះ យើងដឹងថា អ្នកពិតជាគោរពកោត​ខ្លាចព្រះជាម្ចាស់មែន គឺអ្នកមិនរួញរានឹងយកកូនតែមួយរបស់អ្នកមកថ្វាយយើង​ឡើយ»។ លោកអប្រាហាំងើបមុខឡើង ឃើញចៀមឈ្មោលមួយជាប់ស្នែងនៅ​គុម្ពោតឈើក្បែរនោះ លោកក៏ទៅចាប់ចៀមនោះមកធ្វើយញ្ញបូជាជំនួសកូន​ប្រុស​គាត់។ ទេវទូតរបស់ព្រះអម្ចាស់ហៅលោកអប្រាហាំពីលើមេឃម្តងទៀត​ថា៖ «ដោយអ្នកបានធ្វើដូច្នេះ គឺអ្នកមិនរួញរានឹងយកកូនតែមួយរបស់អ្នកមកថ្វាយយើង យើង​សូម​សន្យាយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ថា ដូចយើងពិតជាព្រះអម្ចាស់យ៉ាងណា យើងក៏ពិតជានឹងឱ្យ​​ពរអ្នក ហើយនឹងធ្វើឱ្យពូជពង្សអ្នកបានកើនចំនួនច្រើនឡើងៗដូចចំនួនផ្កាយដែល​នៅលើមេឃ និងដូចគ្រាប់ខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រយ៉ាងនោះដែរ។ ពូជពង្សអ្នកនឹង​គ្រប់គ្រងលើពួកមារសត្រូវ។ ប្រជាជាតិទាំងប៉ុន្មាននៅលើផែនដី នឹងឱ្យពរគ្នាទៅវិញទៅមកដោយសារពូជពង្សអ្នក ព្រោះអ្នកបានស្តាប់បង្គាប់យើង»។ លោកអប្រាហាំ​វិល​មកជួបអ្នកបម្រើវិញ រួចនាំគ្នាចេញដំណើរទៅភូមិប៊ែរសេបា។ លោកអប្រាហាំក៏​រស់នៅភូមិប៊ែរសេបានោះ។

ទំនុកតម្កើងលេខ ១១៦ (១១៤),១-៨ បទព្រហ្មគីតិ

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម ទន ១៤៧ ១.៣

អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
គួរឱ្យយើងនាំគ្នាធ្វើបុណ្យលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់! ការសរសើរលើកតម្កើងព្រះអង្គពិតជាការដ៏ល្អប្រពៃ! ព្រះអង្គមើលថែទាំមនុស្សមានចិត្តសោកសង្រេង ទ្រង់ព្យាបាលមុខរបួសរបស់គេ។ អាលេលូយ៉ា!

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តម៉ាថាយ មថ ៩,១-៨

នៅគ្រានោះ ព្រះយេស៊ូយាងចុះទូកឆ្លងសមុទ្រទៅក្រុងកាផានុម ជាក្រុងរបស់ព្រះ​អង្គវិញ។ ពេលនោះមានគេសែងមនុស្សខ្វិនដៃខ្វិនជើងម្នាក់ មករកព្រះអង្គ។ ព្រះយេស៊ូឈ្វេងយល់ជំនឿរបស់អ្នកទាំងនោះ ព្រះអង្គក៏មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់អ្នកពិការ​ថា៖«កូនអើយ! ចូរក្លាហានឡើង ព្រះជាម្ចាស់អត់ទោសឱ្យអ្នកបានរួចពីបាប​ហើយ!»។ ពួកធម្មចារ្យខ្លះឮដូច្នេះ ក៏នឹកក្នុងចិត្តថា៖«អ្នកនេះប្រមាថព្រះជា​ម្ចាស់!» ។ ព្រះយេស៊ូឈ្វេងយល់គំនិតអ្នកទាំងនោះ ទើបទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖​«ហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាមានគំនិតអាក្រក់បែបនេះ? បើខ្ញុំនិយាយថា “ព្រះជាម្ចាស់អត់ទោសឱ្យអ្នករួចពីបាបហើយ” ឬថា “ចូរក្រោកឡើងដើរទៅចុះ” តើឃ្លា​មួយណាស្រួលនិយាយជាង? ប៉ុន្តែ ខ្ញុំចង់ឱ្យអ្នករាល់គ្នាដឹងថា នៅក្នុងលោកនេះ​បុត្រមនុស្សមានអំណាចនឹងអត់ទោស ឱ្យមនុស្សបានរួចពីបាប»។ ព្រះអង្គក៏មាន​​ព្រះបន្ទូលទៅអ្នកខ្វិនថា៖«ចូរក្រោកឡើង យកគ្រែស្នែងរបស់អ្នក ដើរទៅផ្ទះវិញ​ទៅ!»។ អ្នកខ្វិនក៏ក្រោកឡើង ហើយដើរត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។ កាលមហាជនឃើញដូច្នេះ គេកោតខ្លាចជាខ្លាំង ទាំងនាំគ្នាលើកតម្កើងសិរីរុងរឿង​ព្រះជាម្ចាស់ ដែលបានប្រោសប្រទានអំណាចដ៏អស្ចារ្យយ៉ាងនេះ ដល់មនុស្សលោក។