ថ្ងៃអង្គារ ទី០៦ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៦

ឬសន្តប្រ៊ុយណូ ជាបូជាចារ្យ

សូមចុចទីនេះ

លោកប៉ូ្រណូ (១០៣៥-១១០១) ជាសាស្ត្រាចារ្យខាងទេវវិទ្យា។ ដល់អាយុហាសិបឆ្នាំ លោកប្តេជ្ញាចិត្តទៅរស់ជាឥសីនៅភ្នំសារតើស៍ (ប្រទេសបារាំង) “ដើម្បីស្វែងរកព្រះជាម្ចាស់ឱ្យអស់ពីកម្លាំងចិត្ត និងរួមរស់ជាមួយព្រះអង្គ”។ មានឥសីជាច្រើនរស់នៅទីនោះតាមលោក រហូតដល់សព្វថ្ងៃ ទាំងនឹកសញ្ជឹង ស្មឹស្មាធិ៍ ធ្វើសមាធិ អង្វរព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់មនុស្សលោកទូទៅ។

សូមថ្លែងលិខិតរបស់គ្រីស្ដទូតប៉ូលផ្ញើជូនគ្រីស្ដបរិស័ទស្រុកកាឡាទី កាឡ ១,១៣-២៤

បងប្អូនជាទីស្រលាញ់!
បងប្អូនបានឮគេនិយាយអំពីកិរិយាមារយាទរបស់ខ្ញុំកាលពី​ដើមស្រាប់ហើយ គឺពេលខ្ញុំកាន់សាសនាយូដានៅឡើយ ខ្ញុំបានបៀតបៀនព្រះសហគមន៍​របស់ព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងកាចសាហាវបំផុត ហើយខ្ញុំក៏ចង់កម្ទេចព្រះសហគមន៍នេះទៀត​ផង។ ខ្ញុំបានកាន់សាសនាយូដាយ៉ាងល្អប្រសើរជាងអស់អ្នកដែលមានអាយុស្រករៗខ្ញុំ​ និងជាជនរួមជាតិរបស់ខ្ញុំទៅទៀត ដ្បិតខ្ញុំមានចិត្តខ្នះខ្នែងកាន់តាមប្រពៃណីបុព្វបុរស​របស់ខ្ញុំហួសប្រមាណ។ ក៏ប៉ុន្ដែ ព្រះជាម្ចាស់បានញែកខ្ញុំទុកដោយឡែកពីគេ តាំងពីក្នុងផ្ទៃម្ដាយមកម៉្លេះ ហើយព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅខ្ញុំ ដោយព្រះហប្ញទ័យប្រណីសន្ដោសរបស់ព្រះអង្គ។ នៅ​ពេលព្រះអង្គសព្វព្រះហប្ញទ័យសម្ដែងឱ្យខ្ញុំស្គាល់ព្រះបុត្រារបស់ព្រះអង្គ ដើម្បីឱ្យ​ខ្ញុំនាំដំណឹងល្អអំពីព្រះបុត្រាទៅជូនសាសន៍ដទៃ ខ្ញុំពុំបានទៅសួរយោបល់ពីមនុស្សណា​ម្នាក់ឡើយ។ ខ្ញុំក៏ពុំបានឡើងទៅក្រុងយេរូសាឡឹម ដើម្បីជួបអស់លោកដែលជាសាសន​ទូតមុនខ្ញុំដែរ គឺខ្ញុំបានធ្វើដំណើរទៅស្រុកអារ៉ាប៊ី រួចក៏ត្រឡប់មកក្រុងដាម៉ាសវិញ។ បីឆ្នាំក្រោយមក ខ្ញុំបានឡើងទៅក្រុងយេរូសាឡឹមដើម្បីឱ្យបានស្គាល់លោកកេផាស​ ហើយខ្ញុំស្នាក់នៅជាមួយលោកអស់រយៈពេលដប់ប្រាំថ្ងៃ។ ប៉ុន្ដែ ខ្ញុំពុំបានជួបនឹងសាសន​ទូតណាផ្សេងទៀតឡើយ លើកលែងតែលោកយ៉ាកុបជាបងប្អូនរបស់ព្រះអម្ចាស់​ប៉ុណ្ណោះ។ សេចក្ដីដែលខ្ញុំសរសេរ​មកជូនបងប្អូននេះ ឥតកុហកទេ មានព្រះជាម្ចាស់​ជាសាក្សីស្រាប់។ បន្ទាប់មកទៀត ខ្ញុំធ្វើដំណើរទៅតំបន់ផ្សេងៗនៅស្រុកស៊ីរី និងស្រុកស៊ីលីស តែ​ព្រះសហគមន៍នានាដែលជឿព្រះគ្រីស្ដនៅស្រុកយូដាពុំបានស្គាល់មុខខ្ញុំទេ។ បងប្អូន​ទាំងនោះ គ្រាន់តែបានឮគេនិយាយថា អ្នកដែលបៀតបៀនយើងកាលពីដើម​ ឥឡូវនេះគាត់បែរជាប្រកាសដំណឹងល្អអំពីជំនឿដែលគាត់ចង់កម្ទេចពីមុននោះទៅវិញ!។ គេក៏នាំគ្នាលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ព្រោះតែខ្ញុំ។

ទំនុកតម្កើងលេខ ១៣៨ (១៣៩) ​,១-៣.១៣-១៥ បទពាក្យ ៧

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម វវ ៣,២០

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តលូកា លក ១០,៣៨-៤២

ព្រះយេស៊ូធ្វើដំណើរជាមួយក្រុមសាវ័ក ហើយយាងចូលក្នុងភូមិមួយ។ ស្រ្ដីម្នាក់​ឈ្មោះម៉ាថាទទួលព្រះអង្គឱ្យស្នាក់ក្នុងផ្ទះនាង។ នាងមានប្អូនស្រីម្នាក់ ឈ្មោះម៉ារី​អង្គុយនៅទាបព្រះបាទាព្រះអម្ចាស់ ស្ដាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ។ រីឯនាងម៉ាថាវិញនាងមានកិច្ចការរវល់ជាច្រើនដើម្បីបម្រើព្រះអង្គ។ នាងចូលមកទូលថា៖«បពិត្រព្រះ​អម្ចាស់! ប្អូនខ្ញុំម្ចាស់ទុកឱ្យខ្ញុំម្ចាស់បម្រើព្រះអង្គតែម្នាក់ឯង តើព្រះអង្គមិនអើពើទេឬ? សូមទ្រង់ប្រាប់ឱ្យនាងមកជួយខ្ញុំម្ចាស់ផង»។ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅនាងថា៖​«ម៉ាថា! ម៉ាថា! នាងមានកង្វល់ ហើយរវល់នឹងកិច្ចការច្រើនណាស់ ប៉ុន្ដែ មានកិច្ចការ​តែមួយគត់ ដែលចាំបាច់ នាងម៉ារីបានជ្រើសយកចំណែកដ៏ល្អវិសេសនោះហើយ មិន​ត្រូវយកចេញពីនាងទេ»។